தேஷ்முக் ஒரு முன்னாள் அரசு ஊழியர் மற்றும் ரிசர்வ் வங்கியின் (Reserve Bank of India (RBI)) ஆளுநரான முதல் இந்தியர் ஆவார். 1950-ஆம் ஆண்டு, அவர் நிதியமைச்சரானார். நிதியமைச்சராக, அவர் வரவு செலவு அறிக்கைகளை தாக்கல் செய்திருக்கிறார். பிப்ரவரி 29, 1956 அன்று மாலை, அவர் தனது ஆறாவது வரவு செலவு அறிக்கையை மக்களவையில் தாக்கல் செய்தார்.
பிப்ரவரி 29, 1956 அன்று, நிதி அமைச்சர் சி.டி. தேஷ்முக்கும் பம்பாய் முதல்வர் மொரார்ஜி தேசாய்க்கும் வெவ்வேறு வித்தியாசமான நாட்களாக இருந்தன. முன்னாள் அரசு ஊழியரும் முதல் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி கவர்னருமான தேஷ்முக், தனது நாளை டெல்லியில் அதிகாரிகளுடன் கழித்தார். 1950 முதல் நிதியமைச்சராக இருந்து, அவர் ஐந்து பட்ஜெட்டுகளை தாக்கல் செய்தார்.
பம்பாயில், தேசாய் தனது 60வது பிறந்தநாளில் நலம் விரும்பிகளைப் வரவேற்பதில் மும்முரமாக இருந்தார். வந்தவர்களில் ஒருவர் தேஷ்முக்கின் சக நண்பராகவும் வருவாய் மற்றும் குடிமை செலவின அமைச்சருமான எம்.சி. ஷா. ஆவார். அந்த நாளின் பிற்பகுதியில், அரசின் வரவு செலவு அறிக்கை கசிந்துவிட்டதாக ஷாவிடம் கூறி தேசாய் அதிர்ச்சியடைந்தார். 1956ஆம் ஆண்டு இந்த செய்தி நாடாளுமன்றத்தில் விரிவாக விவாதிக்கப்பட்டு வரவு செலவு அறிக்கை அச்சிடும் நெறிமுறைகளில் (printing protocols) மாற்றங்களுக்கு வழிவகுத்தது.
இந்தியா அரசாங்க ஆவணங்களை ரகசியமாக வைத்திருப்பதில் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. 1889-ஆம் ஆண்டில், ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்கள் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களை அங்கீகரிக்கப்படாத முறையில் வெளியிடுவதைத் தண்டிக்க முதல் சட்டத்தை உருவாக்கினர். வரவு செலவு அறிக்கை ஆவணங்கள் மிகவும் உணர்திறன் வாய்ந்தவை. நிதியமைச்சர் மக்களவையில் வரவு செலவு அறிக்கையை சமர்ப்பிக்கும் வரை அரசாங்கம் அதை ரகசியமாக வைத்திருக்க விரும்புகிறது. ஏனெனில், அதில் வரி திட்டங்கள் உள்ளன. மேலும், அவற்றை முன்கூட்டியே அறிந்திருப்பது சிலருக்கு நியாயமற்ற நன்மையைத் தரக்கூடும். புதிய விதிகளின் அடிப்படையில் முறையான வரி வசூலை உறுதி செய்வதற்காக அரசாங்கம் வரவு செலவு அறிக்கையை விரிவாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறது.
1911ஆம் ஆண்டு, ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னரின் இந்திய வருகையின் போது, ரகசியம் மற்றும் விளம்பரம் குறித்த பிரச்சினை எழுந்தது. இதற்கு முன்பு வேறு எந்த மன்னரும் இந்தியாவுக்கு வருகை தராததால் இது ஒரு பெரிய நிகழ்வாக பார்க்கப்பட்டது. இந்த வருகையையும் மன்னரின் முடிசூட்டு விழாவையும் கொண்டாட டெல்லியில் ஒரு பிரமாண்டமான தர்பார் நடைபெற்றது.
இந்தியாவின் வைஸ்ராயாக இருந்த லார்ட் ஹார்டிங், இந்த வருகையை வெற்றிகரமாக நடத்தும் பொறுப்பில் இருந்தார். ஹார்டிங், ஹாரோ மற்றும் கேம்பிரிட்ஜில் கல்வி பயின்ற 52 வயதான ராஜதந்திரி ஆவார். அவர் முடியாட்சிக்கு மிகவும் விசுவாசமாக இருந்ததால், அவர் தனது மகன்களுக்கு மன்னர்களின் பெயராலும், தனது மகளுக்கு அவர் பிறந்த ஆண்டில் டெர்பியை வென்ற மன்னரின் பந்தயக் குதிரையின் பெயராலும் பெயரிட்டார்.
டெல்லியில் நடந்த தர்பாரில், மன்னர் முக்கிய அறிவிப்புகளை வெளியிடப் போகிறார் என்றும் தலைநகரை கல்கத்தாவிலிருந்து (இப்போது கொல்கத்தா) டெல்லிக்கு மாற்றுவதும், வங்காளத்தை மீண்டும் இணைப்பதும் இதில் அடங்கும். மன்னர் தனது உரை நிகழ்த்தும் வரை அரசாங்கம் இந்த நடவடிக்கைகளை ரகசியமாக வைத்திருக்க விரும்பியது. பின்னர், அவை பரவலாக விளம்பரப்படுத்தப்பட வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. ஹார்டிங்கின் யோசனை என்னவென்றால், தர்பார் தளத்தில் முன்கூட்டியே தேவையான பணியாளர்களைக் கொண்ட ஒரு அச்சகத்தை நிறுவ வேண்டும். அவர் அச்சக ஊழியர்களுக்குத் தேவையான வாழ்க்கை ஏற்பாடுகளைச் செய்தார், மேலும் தர்பார் தளத்திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் எதுவும் செல்ல முடியாதபடி அந்தப் பகுதியை போலீஸாரால் சுற்றி வளைத்தார்.
இந்த அச்சகம் அரசரின் அறிவிப்பின் நகல்களை அச்சிட்டு சீல் செய்யப்பட்ட உறைகளில் வைத்தது. அரசர் தனது உரையை முடித்த உடனேயே அரசு ஊழியர்கள் இந்த உறைகளை விநியோகித்தனர். இந்தியாவின் தலைநகர் டெல்லிக்கு மாற்றப்பட்ட பிறகு, புதிதாக கட்டப்பட்ட வைஸ்ராய் ஹவுஸின் தோட்டத்தில் (பின்னர் ராஷ்டிரபதி பவன் என்று அழைக்கப்பட்டது) அரசாங்கம் ஒரு அச்சகத்தை நிறுவியது. 1956ஆம் ஆண்டு பட்ஜெட் கசிவு இந்த அச்சகத்தில் இருந்துதான் நடந்தது.
1936 ஆம் ஆண்டில், வரவு செலவு அறிக்கை உரை இரண்டு பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது: பகுதி A மற்றும் பகுதி B. பகுதி A பொருளாதாரத் தரவு மற்றும் பிற தகவல்களை உள்ளடக்கியது. அதே, நேரத்தில் பகுதி B முக்கியமான வரி முன்மொழிவுகளை உள்ளடக்கியது. 1940-களில், புதுதில்லியில் உள்ள இந்திய அரசு அச்சகம் பகுதி A மற்றும் நிதி மசோதாவை அச்சிட்டது. ராஷ்டிரபதி பவனில் உள்ள அச்சகம் வடக்கு பிளாக்கில் உள்ள நிதி அமைச்சக அலுவலகத்திற்கு அருகில் இருந்ததால், வரி முன்மொழிவுகளுடன் முக்கியமான பகுதியை அச்சிடப் பயன்படுத்தப்பட்டது.
பட்ஜெட் கசிவு குறித்து மொரார்ஜி தேசாய் எம்.சி. ஷாவிடம் தெரிவித்தபோது, கசிந்த வரி முன்மொழிவுகளின் நகலை ஷாவிடம் கொடுத்தார். மார்ச் 1 ஆம் தேதி, கசிவு குறித்து ஷா நிதி அமைச்சர் தேஷ்முக்கிடம் தெரிவித்தார். அமைச்சக அதிகாரிகளால் விசாரணை நடத்த தேஷ்முக் உத்தரவிட்டார். மார்ச் 2ஆம் தேதி விசாரணை முடிந்ததும், தேஷ்முக் உள்துறை அமைச்சர் கோவிந்த் பல்லப் பந்திற்கு தகவல் அளித்து, மறுநாள் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவிடம் தனது ராஜினாமா கடிதத்தை வழங்கினார்.
இந்த நேரத்தில், செய்தி பரவியது, மக்களவையில் உள்ள நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்திடம் விளக்கம் கோரினர். அவர்கள் அவையிலும் விவாதம் நடத்த முயன்றனர்.
தேசாய் ஷாவிடம் கொடுத்த வரவு செலவு அறிக்கை கசிவின் நகலில் எழுத்துப் பிழைகள் இருந்தன. இந்தப் பிழைகள் விசாரணை அதிகாரிகளை அச்சகத்தின் பொது ஃபோர்மேன் எஃப் எக்ஸ் ஜேக்கப்ஸிடம் கொண்டு சென்றன. வரி முன்மொழிவுகளின் ஆதார நகலை டெல்லியைச் சேர்ந்த ஒரு நிறுவனத்தில் மக்கள் தொடர்பு அதிகாரியாக இருக்கும் டேவிந்தர் பால் சாதாவுடன் பகிர்ந்து கொண்டதாகவும், அவர் ரூ.1,000 வழங்க ஒப்புக்கொண்டதாகவும் ஜேக்கப்ஸ் ஒப்புக்கொண்டார்.
மேலும், கசிந்த ஆவணங்களை சதா பம்பாய்க்கு எடுத்துச் சென்று விற்றார். விசாரணையின் போது, 1955ஆம் ஆண்டில், ஜேக்கப்ஸ் வரி முன்மொழிவுகளை நினைவிலிருந்து சதாவிடம் கூறியதாகவும், அதற்காக சதா அவருக்கு பணம் கொடுத்ததாகவும் போலீசார் கண்டுபிடித்தனர். கசிவு கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சுமார் 10 நாட்களுக்குப் பிறகு, போலீசார் ஜேக்கப்ஸ், சதா மற்றும் பிறரை கைது செய்தனர்.
1956ஆம் ஆண்டு வரவு செலவு அறிக்கை கசிவால் வரவு செலவு அறிக்கை மறைக்கப்பட்டது. நாடாளுமன்றத்தில், தேஷ்முக் நிதி அமைச்சகத்திற்குள் வரி திட்டங்களை அச்சிட பரிந்துரைத்தார். அப்போதிருந்து, வரவு செலவு அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டு ரகசியமாக அச்சிடப்படுகிறது. இருப்பினும், பெரும்பாலான மறைமுக வரிகளை மாற்றியமைத்த சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (Goods and Services Tax (GST)) மற்றும் விகிதங்களை சரக்கு மற்றும் சேவை வரி குழு தீர்மானித்தல் போன்ற மாற்றங்கள் இப்போது ரகசியத்தின் அவசியம் குறித்து கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. இது தேஷ்முக்கிற்கு, சமர்ப்பித்த தாக்கல் செய்த வரவு செலவு அறிக்கையாகும். சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, மாநில மறுசீரமைப்பு மசோதாவில் (States Reorganisation Bill) நேருவுடன் ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக அவர் அமைச்சரவையில் இருந்து விலகினார்.