முக்கிய அம்சங்கள்:
— 1946ஆம் ஆண்டில், இடைக்கால அரசாங்கத்தின் தலைவரையும், பின்னர் முதல் பிரதமரையும் தீர்மானிக்கக்கூடிய காங்கிரஸ் தலைவர் பதவியை காங்கிரஸ் கட்சி தேர்ந்தெடுத்தபோது, பெரும்பாலான மாநில காங்கிரஸ் பிரிவுகள் சர்தார் வல்லபாய் படேலுக்கு ஆதரவளித்தன என்று அமித்ஷா கூறினார். இருப்பினும், அதற்குப் பதிலாக ஜவஹர்லால் நேரு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த முடிவை அமித்ஷா "வாக்குத் திருட்டு" என்று வர்ணித்தார்.
இரண்டாம் உலகப் போர் முடிவுக்கு வந்துகொண்டிருந்த நிலையில், அதிகாரப் பரிமாற்றம் குறித்து இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் மற்றும் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்திற்கு இடையேயான பேச்சுவார்த்தைகள் வேகம் பெற்றன. இந்தச் சூழலில், காங்கிரஸ் கட்சி உட்கட்சித் தேர்தல்களை நடத்த முடிவு செய்தது. இது ஆறு ஆண்டுகளாக ஒத்திவைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு வழக்கமான வருடாந்திர நிகழ்வாகும்.
ஆனால், 1946-ஆம் ஆண்டில் நிலைமை வேறுபட்டிருந்தது. காங்கிரஸ் தலைவர் இடைக்கால அரசாங்கத்தை வழிநடத்தி, அவர் விரைவில் சுதந்திரமடையவிருக்கும் நிர்வாகத்தின் செயல் தலைவராக இருப்பார் என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.
— தேர்தலுக்கான மூன்று அதிகாரப்பூர்வ வேட்பாளர்கள் படேல், நேரு மற்றும் ஆச்சார்ய ஜே.பி. கிருபளானி ஆவார். அப்போதைய தலைவராக இருந்த மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத் பதவியில் தொடர விரும்பினார். மேலும், பல மாகாணக் குழுக்கள் மௌலானா அபுல் கலாம் ஆசாத் பெயரைப் பரிந்துரைத்தன.
இருப்பினும், வாக்கெடுப்புக்குச் சில நாட்களுக்கு முன்பு, கிருபளானியும் பட்டேலும் தாங்கள் போட்டியிலிருந்து விலக இருப்பதாக அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டியிடம் தெரிவித்தனர். இதனால் நேரு மட்டுமே ஒரே வேட்பாளராக இருந்தார்.
இருப்பினும், இந்த விலகல்களுக்குப் பின்னணியில் இருந்த கதை மிகவும் சிக்கலானது. ராஜ்மோகன் காந்தி தனது 'படேல்: ஒரு வாழ்க்கை' (Patel: A Life) என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளபடி, ஏப்ரல் 20ஆம் தேதிக்குள் காந்தி தனது விருப்பம் நேரு தான் என்பதை தனிப்பட்ட முறையில் தெளிவுபடுத்தியிருந்தார். ஆசாத் மீண்டும் தேர்ந்தெடுக்கப்படக்கூடும் என்று ஒரு செய்தித்தாள் குறிப்பிட்டபோது, காந்தி மௌலானாவுக்குக் கடிதம் எழுதி, அவர் மற்றொரு முறை பதவியில் நீடிப்பதில் தனக்கிருந்த கவலைகளைத் தெரிவித்தார்.
காந்தியின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றும் விதமாக, கிருபளானி ஒரு செயற்குழுக் கூட்டத்தில் நேருவின் பெயரைப் பரிந்துரைத்தார். படேல் உட்பட அனைத்து உறுப்பினர்களும் அதற்கு ஒப்புக்கொண்டு கையெழுத்திட்டனர். பின்னர், கிருபளானி தனது சொந்தப் பெயரைப் போட்டியிலிருந்து விலக்கிக்கொண்டதுடன், படேலுக்காக ஒரு விலகல் கடிதத்தை எழுதினார்.
படேல் அந்த குறிப்பை காந்தியிடம் காட்டினார். காந்திக்குத் தெளிவான விருப்பம் இருந்தபோதிலும், எந்த மாகாணக் குழுவும் நேருவை ஆதரிக்காததால், அவர் பதவி விலக ஒரு வாய்ப்பை நேருவுக்கு வழங்கினார். நேரு அப்போது அமைதியாக இருந்தார்; அந்த அமைதி, இரண்டாவது முறை பதவி ஏற்பதில் உள்ள விருப்பமின்மையாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டது. பின்னர் காந்தி, விலகல் கடிதத்தில் கையெழுத்திடுமாறு படேலிடம் கேட்டுக்கொண்டார். அவரும் எந்த எதிர்ப்பும் தெரிவிக்காமல் கையெழுத்திட்டார்.
— நேரு போட்டியின்றி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ஒரு மாதம் கழித்து, இடைக்கால அரசாங்கத்தை அமைக்குமாறு மாகாண ஆளுநர் நேருவை அழைத்தார். நேருவின் வாழ்க்கை வரலாற்றாசிரியர் Michael Brecher : காந்தி தலையிடாமல் இருந்திருந்தால், படேல் இந்தியாவின் முதல் பிரதமராக இருந்திருப்பார் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். சர்தார் படேலுக்கு கிடைக்க வேண்டிய உயர் பதவி பறிக்கப்பட்டது என்றும், அது தன்னை மிகவும் பாதித்ததாக Michael Breche கூறினார்.
ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு, காந்தி தனது நிலைப்பாட்டைப் வெளிப்படையாக அனைவருக்கும் விளக்கினார். ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து பொறுப்பு கைமாற்றப்படும் இந்த நேரத்தில், ஜவஹர்லாலுக்குப் பதிலாக வேறு ஒருவரை நியமிக்க முடியாது என்று காந்தி கூறினார். Harrow மற்றும் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தவரும், வழக்கறிஞருமான நேரு, ஆங்கிலேய தலைமைத்துவத்துடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதற்கு மிகவும் பொருத்தமானவர் என்று காந்தி நம்பினார்.
உங்களுக்குத் தெரியுமா:
1942ஆம் ஆண்டில் கிரிப்ஸ் தூதுக்குழு தொடங்கி, காலனித்துவ அதிகாரிகள் இந்தியாவில் இடைக்கால அரசாங்கத்தை அமைப்பதற்கு பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டனர்.
1946ஆம் ஆண்டில், ஆங்கிலேய பிரதமர் Clement Attlee அனுப்பிய கேபினட் தூதுக் குழுவின் திட்டங்களின்படி அரசியலமைப்புச் சபைக்கான தேர்தல்கள் நடைபெற்றன. நடைபெற்ற தேர்தலில் காங்கிரஸ் சபையில் பெரும்பான்மை பெற்றது. முஸ்லிம் லீக் தனது முஸ்லிம் வாக்காளர்களிடையே ஆதரவை வலுப்படுத்தியது.
மாகாண ஆளுநர் Wavell பின்னர் இந்திய பிரதிநிதிகளை இடைக்கால அரசாங்கத்தில் சேர அழைப்பு விடுத்தார்.
1935ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கச் சட்டத்தின் கீழ் ஒரு கூட்டாட்சி முறை திட்டமிடப்பட்டது. இருப்பினும், இந்தியாவின் சுதேச அரசுகள் இதை எதிர்த்ததால், அது நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை. எனவே, இடைக்கால அரசாங்கம் முந்தைய 1919ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கச் சட்டத்தின்படியே தொடர்ந்து செயல்பட்டது.
1946ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 2ஆம் தேதி, காங்கிரஸ் கட்சி அரசாங்கத்தை அமைத்தது. பின்னர், செப்டம்பர் 23ஆம் தேதி, அகில இந்திய காங்கிரஸ் குழு, காங்கிரஸ் செயற்குழு எடுத்த முடிவை அங்கீகரித்தது.
— 1946ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் பிறகு அமைச்சரவை பின்வருமாறு இருந்தது:
நிர்வாக குழுவின் துணைத் தலைவர், வெளியுறவு மற்றும் காமன்வெல்த் உறவுகள்: ஜவாஹர்லால் நேரு
உள்துறை, தகவல் மற்றும் ஒலிபரப்பு: வல்லபாய் படேல்
விவசாயம் மற்றும் உணவு: ராஜேந்திர பிரசாத்
கல்வி மற்றும் கலைகள்: சி. ராஜகோபாலாச்சாரி
பாதுகாப்பு: பால்தேவ் சிங்
தொழிலாளர்: ஜக்ஜீவன் ராம்
ரயில்வே மற்றும் போக்குவரத்து: அசஃப் அலி
பணிகள், சுரங்கங்கள் மற்றும் மின்சாரம்: சி.எச். பாபா ஆவார்.
Original link:
What is the role of the Indian National Congress in the freedom movement?