திருமணம் ஒரு கூட்டாண்மையாக : ஒரு உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு ”இல்லத்தரசி” (homemaker) என்ற பாத்திரத்தை சட்டப்பூர்வமாக முக்கியமானதாக எவ்வாறு அங்கீகரிக்கிறது? -அமால் ஷேக்

இந்தத் தீர்ப்பு, இல்லறத்தை சார்புநிலையாக அல்லாமல், மாறாக திருமணத்திலிருந்து எழும் சட்டப்பூர்வ உரிமைகளை வடிவமைக்கும் உழைப்பாகக் கருதுகிறது. இந்த உரிமைகளில் பிரிந்த பிறகு பராமரிப்பு (maintenance) மற்றும் நிதி ஆதரவு (financial support) ஆகியவை அடங்கும்.

"ஒரு இல்லத்தரசி 'சும்மா உட்காருவதில்லை'; சம்பாதிக்கும் வாழ்க்கைத் துணை திறம்பட செயல்பட உதவும் வகையில் அவர் உழைப்பை வழங்குகிறார்" என்று டெல்லி உயர் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டுள்ளது. வருமானம் ஈட்டாத வாழ்க்கைத் துணை பராமரிப்பு கோரும் ஒருவர் பொருளாதாரரீதியாக செயலற்றவர் என்ற பொதுவான நம்பிக்கையை நீதிமன்றம் நிராகரித்தது.

கடந்த மாதம் வழங்கப்பட்ட ஒரு தீர்ப்பில், நீதிபதி ஸ்வர்ண காந்தா சர்மா, நீதிமன்றங்கள் இல்லத்தரசிகளை எவ்வாறு மதிப்பிடுகின்றன என்ற விதத்தை மாற்றினார். அது வருமானத்தை ஈட்டவில்லை அல்லது நிதிப் பதிவுகளில் அவர் இடம்பெறவில்லை என்பதற்காக மட்டுமே அதை நிராகரிக்க முடியாது என்று கூறினார். இந்தத் தீர்ப்பு, இல்லறத்தை சார்புநிலையாக அல்ல, மாறாக திருமணத்திலிருந்து எழும் சட்டப்பூர்வ உரிமைகளை வடிவமைக்கும் உழைப்பாகக் கருதுகிறது. இந்த உரிமைகளில் பிரிந்த பிறகு பராமரிப்பு மற்றும் நிதி ஆதரவு ஆகியவை அடங்கும்.

கணவர் வெளிநாட்டில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தபோது, ​​வேலையை விட்டுவிட்டு, தம்பதியரின் குழந்தையைப் பராமரித்து வந்த ஒரு மனைவியின் பராமரிப்பு தொடர்பான வழக்கில் இந்த கருத்துகணிப்புகள் எழுந்தன. இதில், கல்வித் தகுதிகள் அல்லது சம்பாதிக்கும் அவருடைய திறனைப் பயன்படுத்தி அவருக்குப் பராமரிப்பு மறுக்க முடியுமா என்ற கேள்வியை இந்த தீர்ப்பு எழுப்பியது.

பல இந்திய வீடுகளில், திருமணத்திற்குப் பிறகு ஒரு பெண் வேலை செய்யவில்லை என்பது இன்னும் பொதுவாக எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மேலும் சில சந்தர்ப்பங்களில், அவர் தன் வேலையை விட்டுவிட வற்புறுத்தப்படுகிறார் அல்லது கட்டாயப்படுத்தப்படுகிறார் என்பது நிதர்சனமான நிலைமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மேலும் எதிர்பார்க்கப்படுவது, வீட்டை நிர்வகிப்பதற்கு தன் நேரத்தை ஒதுக்குவார் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

பெண்கள் படித்தவர்களாகவும், தொழில்ரீதியாக திறமையானவர்களாகவும் இருந்தாலும்கூட இந்த எதிர்பார்ப்பு நீடிக்கிறது என்று நீதிமன்றம் மேலும் கூறியது. இருப்பினும், திருமணங்கள் முறிந்து போகும்போது, ​​வழக்குகளின்போது நிலைமை பெரும்பாலும் மாறுகிறது. "அதே கணவர் முற்றிலும் மாறுபட்ட நிலைப்பாட்டை எடுத்து, மனைவி நன்கு தகுதி பெற்றவர் என்று வாதிடுகிறார். மேலும், பராமரிப்பு தேவைப்படும்போது வேண்டுமென்றே வேலையில்லாமல் இருக்கத் தேர்வு செய்கிறார் என்பது அடிக்கடி காணப்படுகிறது." அத்தகைய நிலைப்பாட்டை ஊக்குவிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

தீர்ப்பானது, வீட்டு மேலாண்மையை வெறும் சமூக அடையாளமாகக் கருதாமல், சட்டபூர்வமாக பொருத்தமுள்ள பணியாக மாற்றி அமைக்கிறது.

நீதிமன்றத்தின் முன் வழக்கு என்ன?

குவைத்தில் பணிபுரியும் துளையிடும் பொறியாளரான (drilling engineer) கணவர் வெளிநாட்டில் வசித்து வந்த நிலையில், மனைவி தத்தெடுக்கப்பட்ட மைனர் மகனைப் பராமரித்துக்கொண்டு இந்தியாவில் தங்கியிருந்தார். அவர்கள் பிரிந்த பிறகு, மனைவி, குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களைப் பாதுகாக்கும் சட்டம்-2005-ன் (Protection of Women from Domestic Violence Act) கீழ் இடைக்கால பராமரிப்பு கோரினர். மேலும், குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம்-1973-ன் (Code of Criminal Procedure) பிரிவு 125-ன் கீழ், மனைவிகள், குழந்தைகள் மற்றும் பெற்றோர்கள் தங்களைத் தாங்களே பராமரிக்க முடியாவிட்டால் பராமரிப்பு கோர அனுமதிக்கிறது

ஒரு நீதிபதியும் மற்றும் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமும், அவரை "திறமையான" மற்றும் வேலை செய்யத் தகுதியுள்ள பெண் என்று குறிப்பிட்டு, மேலும் வங்கி பரிவர்த்தனைகளைக் குறிப்பிட்டு, சுதந்திரமாக வழிகளை பரிந்துரைக்க நிவாரணம் வழங்க மறுத்தது. இருப்பினும், குடும்ப நீதிமன்றம் அவருக்கு வேறுபட்ட பார்வையை முன்வைத்து மாதத்திற்கு ரூ.50,000 பராமரிப்பு நிதியை வழங்கியது. ஒரு பெண்ணின் கல்வித் தகுதி மற்றும் சம்பாதிக்கும் திறனைப் பயன்படுத்தி, பராமரிப்புக்கான அவரது கோரிக்கையை நிராகரிக்க முடியுமா என்பதை முடிவுசெய்ய உயர் நீதிமன்றம் அழைக்கப்பட்டது.

'பயனற்ற' வாழ்க்கைத் துணை (The ‘idle’ spouse)

பராமரிப்பு மோதல்களில் பெரும்பாலும் தோன்றும் முத்திரையை நிவர்த்தி செய்யும் நீதிபதி சர்மா, சட்டக் கணக்கீடுகளில் பொதுவாக புறக்கணிக்கப்படும் செயல்பாடுகளை அவர் பட்டியலிடுகிறார். அவை வீடுகளை நிர்வகித்தல், குழந்தைகளை வளர்ப்பது, குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பராமரித்தல் மற்றும் சம்பாதிக்கும் வாழ்க்கைத் துணையின் தொழில் மற்றும் இடமாற்றங்களைச் சுற்றி ஒருவரின் வாழ்க்கையை மறுசீரமைத்தல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். "இந்தப் பொறுப்புகள் வங்கி அறிக்கைகளில் காட்டப்படுவதில்லை அல்லது வரி விதிக்கக்கூடிய வருமானத்தை உருவாக்குவதில்லை. இருப்பினும், பல குடும்பங்கள் சார்ந்து செயல்படும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அடித்தளத்தை அவை உருவாக்குகின்றன."

தீர்ப்பின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க பகுதிகளில், நீதிமன்றம் திருமண பொருளாதாரத்தை நாம் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறோம் என்பதை மறுவரையறை செய்கிறது. "ஒரு வாழ்க்கைத் துணை சந்தையில் வருமானம் ஈட்டும் இடத்திலும், மற்றவர் வீட்டின் நிதி நிலைத்தன்மையை நிர்வகிப்பது இருவரிடமிருந்தும் வருகிறது என்பதை இது விளக்குகிறது. அவர்களின் பங்களிப்புகள் வடிவத்தில் வேறுபட்டவையாக இருப்பினும், அவை முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை.

இந்த வழியில் வீட்டு வேலைகளை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம், நீதிமன்றம் வீட்டு வேலைகளை தார்மீக பாராட்டுக்கு மட்டுமே தகுதியான ஒன்றாகக் காணப்படுவதை மாற்றுகிறது.

'சம்பாதிக்கும் திறன்' vs 'உண்மையான வருவாய்'

திருமண வழக்குகளில், நீதிமன்றங்கள் பெரும்பாலும் படித்த வாழ்க்கைத் துணை தன்னைத்தானே ஆதரிக்கக் கூடியவராக இருக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளன. "சம்பாதிக்கும் திறன் மற்றும் உண்மையான வருவாய் ஆகியவை தனித்தனி கருத்துக்கள். இதில், வெறும் சம்பாதிக்கும் திறன் மட்டுமே பராமரிப்பு மறுக்க ஒரு காரணமாக இருக்க முடியாது" என்று நீதிமன்றம் கடுமையான வேறுபாட்டைக் காட்டியது.

தொழில்களில் நீண்டகால இடைவெளிகளுக்குப் பிறகு பணியிடத்தில் மீண்டும் நுழைவதில் உள்ள சிரமங்களை நீதிமன்றம் கவனத்தில் எடுத்துக் கொண்டது. திருமணம் அல்லது பராமரிப்புப் பொறுப்புகள் காரணமாக வேலையைவிட்டு வெளியேறும் ஒரு துணை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதே நிலையில் மீண்டும் பணிக்குத் திரும்புவார் என்று எதிர்பார்க்க முடியாது என்று குறிப்பிட்டது.

விரைவான தொழில்நுட்ப மாற்றம், வளர்ந்து வரும் திறன் தேவைகள் மற்றும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்த வேலைச் சந்தைகள், திரும்பி வரும் இல்லத்தரசிகளை ஒரு "தனித்துவமான பாதக" நிலையில் வைக்கின்றன என்று நீதிமன்றம் கவனித்தது. அவர்களின் திறன்கள் காலாவதியாகலாம். அவர்களின் தொழில்முறை வலைப்பின்னல்கள் பலவீனமடையக்கூடும். வயதும் ஒரு தடையாக மாறக்கூடும்.

நிதி சார்புநிலையை நீதிமன்றம் மகிமைப்படுத்தவில்லை. வேலையைவிட்டு வெளியேறுவதற்கான தன்னார்வ முடிவுகள் நடைமுறை விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று அது குறிப்பிடுகிறது. ஆனால், நீதிமன்றங்கள் அனுமானங்களைவிட யதார்த்தத்தை மதிப்பிட வேண்டும் என்று அது வலியுறுத்துகிறது.

திருமணம் "பொருளாதார யதார்த்தங்களை இடைநிறுத்துவதில்லை" என்று நீதிமன்றம் மேலும் கூறியது. அதே நேரத்தில், திருமணத்திற்குள் எடுக்கப்படும் பாத்திரங்களிலிருந்து எழும் பொருளாதார விளைவுகளையும் நீதிமன்றங்கள் கருத்தில்கொள்ள வேண்டும்.

அங்கீகாரமாக பராமரிப்பு

இதுபோன்ற வழக்குகளில் பராமரிப்பு கோரிக்கைகள் முதன்மையாக குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 125 (தற்போது பாரதிய நியாய சுரக்ஷா சன்ஹிதாவின் பிரிவு 144-ஆல் மாற்றப்பட்டுள்ளது) மற்றும் குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களைப் பாதுகாக்கும் (Protection of Women from Domestic Violence (PWDV) Act) சட்டத்தின் விதிகளின்கீழ் எழுகின்றன.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 125, வாழ்க்கைத் துணைவர்கள் மற்றும் தங்களைத் தாங்களே பராமரிக்க முடியாத வாழ்க்கைத் துணைவர்கள் மற்றும் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கு நிதி நெருக்கடியைத் தடுக்க ஒரு சுருக்கமான தீர்வை வழங்குகிறது. மேலும், குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களைப் பாதுகாக்கும் (PWDV) சட்டத்தின்கீழ், நீதிமன்றங்கள் நடவடிக்கைகளின் போது பண நிவாரணம் மற்றும் இடைக்கால பராமரிப்பு வழங்க முடியும்.

பராமரிப்பு என்பது வறுமைக்கு எதிரான பாதுகாப்பாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. ஆனால், வாழ்க்கைத் துணைவர்களுக்கிடையேயான நியாயத்திற்கான ஒரு வழிமுறையாகவும் பார்க்க முடியாது என்று நீதிபதி சர்மா தெளிவுபடுத்தினார். சுதந்திரமான வருமானம் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கைத் துணைவர் பொருளாதார பாதிப்புக்குள் வராமல் இருப்பதை, மற்றவர் தொடர்ந்து நிதி நிலைத்தன்மையை அனுபவிக்கிறார் என்பதை இது உறுதி செய்கிறது. "பராமரிப்பு என்பது இரு தரப்பினரும் நியாயமான அளவில் ஒப்பிடக்கூடிய நிலைகளில் வைப்பதாகும். இதனால் ஒவ்வொருவரும் ஒரு கண்ணியமான வாழ்க்கையைத் தக்கவைக்க முடியும்" என்று அது கூறியது.

நீதிமன்றம் இந்த யோசனையை திருமணத்தின் கூட்டுறவு மாதிரியில் நிலைநிறுத்தியது. "ஒரு திருமணம் என்பது ஒரு தனிப்பட்ட உறவு மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு மனைவியும் வெவ்வேறு வழிகளில் பங்களிக்கும் ஒரு கூட்டுறவையும் கூட பிரதிபலிக்கிறது". எனவே, பராமரிப்பு என்பது ஒவ்வொரு மனைவியின் பங்களிப்பையும் அங்கீகரிக்கும் ஒரு வழியாகிறது. இந்தப் பங்களிப்பு செலுத்தப்படாவிட்டாலும்கூட இது உண்மை.

மற்ற வழக்குகளிலும் இதேபோன்ற அணுகுமுறை

நீதிபதி சர்மாவின் கருத்துகணிப்புகள் ஒரு பரந்த நீதித்துறையின் போக்கை பிரதிபலிக்கின்றன. கன்னையன் நாயுடு vs கம்சாலா அம்மாள் (Kannaian Naidu vs Kamsala Ammal) வழக்கில், சென்னை உயர்நீதிமன்றம் சொத்து உரிமைகளை தீர்மானிக்கும் போது வீட்டு பராமரிப்பு ஒரு மறைமுக நிதிப் பங்களிப்பாக அங்கீகரித்தது. கணவர் வெளிநாட்டில் பணிபுரியும் போது வீட்டை நிர்வகிக்கும் ஒரு மனைவி, சேமிப்பு மூலம் குடும்ப சொத்துக்களை வாங்க முடியும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

விடுமுறை இல்லாமல் செய்யப்படும் 24 மணிநேர பொறுப்பாக வீட்டு பராமரிப்பு என்று விவரித்த நீதிமன்றம், ஒரு துணைவரிடமிருந்து மட்டுமே பண வருவாய் வந்தாலும்கூட, சொத்து வாங்குவதை ஒரு "கூட்டு முயற்சி" (joint effort) என்று பார்க்க முடியும் என்று நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது.

இதேபோல், சுரஞ்சன் சாஹா vs ரம்பா சாஹா (Suranjan Saha vs Rumpa Saha) வழக்கில், டெல்லி உயர் நீதிமன்றம், ஒரு இல்லத்தரசி தான் வேலையில்லாமல் இருப்பதை நிரூபிக்க வருமான வரி அறிக்கையை சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் நிராகரித்தது. வரி விதிக்கக்கூடிய வருமானம் இல்லாத ஒருவரிடமிருந்து அத்தகைய ஆதாரத்தைக் கேட்பது "சாத்தியமற்றதைக் கோருவது" போன்றது என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.

இந்த தீர்ப்புகள் முழுவதும், ஒரு இல்லத்தரசியின் அடையாளம் தெளிவான சட்ட விளைவுகளை உருவாக்குகிறது. ஒரு வாழ்க்கைத் துணையானவர், படித்தவர் என்பதற்காக மட்டுமே பராமரிப்பு மறுக்கப்பட முடியாது, ஊதியம் பெறாத வீட்டு வேலை குடும்பத்திற்கு நிதிப் பங்களிப்பாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. வருமானப் பதிவுகள் இல்லாதது மறைப்பாகக் கருதப்படுவதில்லை. மேலும், திருமணப் பணிகளால் ஏற்படும் பொருளாதார பாதகத்தை நீதிமன்றங்கள் மதிப்பிடுகின்றன.

இந்திய உச்சநீதிமன்றம் இதேபோல் பராமரிப்பு ஏற்பாடுகளை சமூகநீதிக்கான நடவடிக்கைகள் என்று விவரித்துள்ளது. திருமணம் முழுவதும் ஒரு மனைவி ஊதியம் பெறாத வீட்டு வேலை செய்யும்போது நிதி பாதிப்பு ஏற்படலாம் என்பதை அது அங்கீகரித்துள்ளது.

 

Original article : Marriage as partnership: How a High Court verdict reframes ‘homemaker’ as a legally relevant role? -Amaal Sheikh

Read More →

இந்தியா-கனடா இருதரப்பு உறவுகளின் நிலை என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள் :

ஞாயிற்றுக்கிழமை புது தில்லியில் தரையிறங்கிய கார்னி, 2 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்புள்ள 10 ஆண்டுக்கான எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு, சுற்றுச்சூழல், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), குவாண்டம் கம்ப்யூட்டிங், கல்வி மற்றும் கலாச்சாரம் தொடர்பான சிறிய மற்றும் யுரேனியம் விநியோக ஒப்பந்தத்தில் (uranium supply deal) கையெழுத்திடுவார் என்று அதிகாரிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

மும்பையில் இரண்டு நாட்கள் தங்கியிருந்த கார்னி, பல தொழில் தலைவர்களைச் சந்தித்த பிறகு தலைநகருக்கு வந்தார். புது தில்லியில், மத்திய வர்த்தகத் துறை இணை அமைச்சர் ஜிதின் பிரசாதா விமான நிலையத்தில் அவரை வரவேற்றார்.

ஜூன் 2025-ல் கனடாவின் கனனாஸ்கிஸிலும், நவம்பர் 2025-ல் தென்னாப்பிரிக்காவின் ஜோகன்னஸ்பர்க்கிலும் நடைபெற்ற அவர்களின் முந்தைய சந்திப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இந்தியா-கனடா இராஜதந்திர கூட்டமைப்பின் பல்வேறு பகுதிகளில் இதுவரை அடைந்துள்ள முன்னேற்றத்தை இருநாட்டு தலைவர்களும் மதிப்பாய்வு செய்வார்கள்.

இதில் வர்த்தகம் மற்றும் முதலீடு, எரிசக்தி, முக்கியமான கனிமங்கள், விவசாயம், கல்வி, ஆராய்ச்சி, புதுமை மற்றும் மக்களிடையேயான உறவுகள் உள்ளிட்ட முக்கிய துறைகளில் நடந்துவரும் ஒத்துழைப்பையும் அவர்கள் மதிப்பாய்வு செய்வார்கள். பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய முன்னேற்றங்கள் குறித்து இருநாட்டு தலைவர்களும் கருத்துக்களைப் பரிமாறிக் கொள்வார்கள். மேலும், இருநாட்டு பிரதமர்களும் அன்றைய தினம் பிற்பகல் திட்டமிடப்பட்டுள்ள இந்தியா-கனடா தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் மன்றத்தில் (CEOs Forum) கலந்து கொள்வார்கள்.

கார்னியின் இந்தியா வருகையானது ஒரு முக்கியமான தருணமாக, இந்தியாவும் கனடாவும் இருதரப்பு உறவுகளை இயல்பாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது, காலிஸ்தான் ஆதரவு பிரிவினைவாதத் தலைவரைக் கொன்றதில் இந்திய அரசாங்கத்தின் பங்கைக் குற்றம் சாட்டி கனடாவின் முன்னாள் பிரதமர் ஜஸ்டின் ட்ரூடோ கிட்டத்தட்ட இரண்டரை ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த முயற்சி நடைபெறுகிறது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை "அபத்தமானது" மற்றும் "அரசியல்ரீதியாக நோக்கம் கொண்டது" என்று இந்தியா நிராகரித்தது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா? 

கனடாவின் பரந்த இயற்கை வளங்கள் மற்றும் இந்தியாவின் அதிகரித்துவரும் எரிசக்தி தேவையுடன், எரிசக்தி ஒத்துழைப்பு இருநாட்டு தரப்புகளின் முக்கிய துறையாக உள்ளது. இந்தக் கூட்டாண்மை வழக்கமான மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆதாரங்களை உள்ளடக்கியது. எண்ணெய், எரிவாயு, திரவ இயற்கை எரிவாயு (Liquefied natural gas (LNG)), திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய எரிவாயு (Liquefied Petroleum Gas(LPG)), கச்சா எண்ணெய் மற்றும் முக்கியமான கனிமங்களின் நம்பகமான விநியோகராக கனடா தன்னை முன்வைக்கிறது.

கல்வித் துறை இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான மக்களிடையேயான உறவுகளை பெரிதும் வலுப்படுத்தியுள்ளது. இந்திய மாணவர்கள் கனடாவில் உள்ள சர்வதேச மாணவர்களின் மிகப்பெரிய குழுவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றனர். டிசம்பர் 31, 2024 நிலவரப்படி 3.92 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட இந்திய மாணவர்கள் கனடாவில் படித்து வருகின்றனர்.

கனடாவில் 1.8 மில்லியனுக்கும் அதிகமான இந்திய-கனடியர்கள் உள்ளனர். இங்கு சுமார் ஒரு மில்லியன் வெளிநாட்டு இந்தியர்களையும் கொண்டுள்ளது. இது கனடாவை உலகின் மிகப்பெரிய மற்றும் மிகவும் துடிப்பான இந்திய புலம்பெயர்ந்தோரில் ஒன்றாக ஆக்குகிறது. இந்தோ-கனடியர்கள் பரந்த அளவிலான துறைகளில் வலுவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். மேலும், அவர்களின் செல்வாக்கு தொடர்ந்து வளர்ந்து வருகிறது.

கனடா முக்கிய மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு ஒரு முக்கியமான இராஜதந்திர ரீதியில் நட்பு நாடாகும். இது G7 குழுவின் உறுப்பினராக உள்ளது. இந்தக் குழுவில் அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, பிரான்ஸ், இத்தாலி மற்றும் ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளுடன் இது அமர்ந்துள்ளது. இது அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா மற்றும் நியூசிலாந்து ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய ஐந்து கண்கள் உளவுத்துறை பகிர்வு குழுவின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த நாடுகள் அனைத்தும் இந்தியாவிற்கும் நெருக்கமான இராஜதந்திரரீதியில் நட்பு நாடாக உள்ளது.

Original article :What is the status of the India-Canada bilateral relations? -Roshni Yadav

Read More →

ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேல் போர் -ரோஷ்னி யாதவ்

 தற்போதைய செய்தி

ஈரானின் உச்ச தலைவர் அயதுல்லா அலி கமேனி மற்றும் பிற உயர் அதிகாரிகள் வான்வழித் தாக்குதல்களில் கொல்லப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, அமெரிக்கா, இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் போன்ற நாடுகள் மூன்றாவது நாளாக கடும் சண்டையில் ஈடுபட்டுள்ளன. இதற்குப் பதிலடியாக, ஈரான் இஸ்ரேல் மீதும் வளைகுடா முழுவதும் உள்ள அமெரிக்க இராணுவத் தளங்கள் மீதும் ஏவுகணைகளை வீசியுள்ளது. அதே, நேரத்தில் உலகம் முழுவதும் கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் விமானப் பயணம் பெரும் இடையூறுகளை எதிர் கொண்டுள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. ஆபரேஷன் 'லயன்ஸ் ரோர்': பிப்ரவரி 28 சனிக்கிழமை இஸ்ரேல், தெஹ்ரான் மீது பகல்நேர வான்வழித் தாக்குதல் நடத்தியது. முக்கியமான இராணுவ இடங்களைத் தாக்கியது. ஈரானின் முக்கிய நகரங்களான இஸ்ஃபஹான், கோம், கராஜ், கெர்மன்ஷா, லோரெஸ்தான் மற்றும் தப்ரிஸ் போன்றவை கடுமையான பாதிப்புகளை சந்தித்தன. அவற்றுடன் கெனாரக்கில் உள்ள தெற்கு கடற்படைத் தளங்களும் அடங்கும். ஈரானின் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் திட்டத்தின் முக்கிய மையமான இஸ்ஃபஹான் கடுமையான சேதத்தை சந்தித்தது. இஸ்ரேலும் அமெரிக்காவும் இணைந்து இந்தத் தாக்குதலை நடத்தியதாகவும், அதை "சிங்கத்தின் கர்ஜனை" (Lion’s Roar) என்று அழைத்ததாகவும் இஸ்ரேலிய பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு கூறினார்.

2. "காவிய சீற்ற நடவடிக்கை": அமெரிக்க  அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், Truth Social தளத்தின் மூலம் ஈரான் மீதான தாக்குதல்களில் வாஷிங்டனின் தாக்குதலை உறுதிப்படுத்தினார். இந்த நடவடிக்கைகளை "ஈரானில் பெரிய போர் நடவடிக்கைகள்" என்று விவரித்தார் மற்றும் அமெரிக்கா ஈரானை அணு ஆயுதங்களை உருவாக்க அனுமதிக்காது என்பதை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார். அமெரிக்காவால் "காவிய சீற்றம் நடவடிக்கை" (Operation Epic Fury) என்று குறியீட்டுப் பெயரிடப்பட்ட இந்தத் தாக்குதல்கள், பல ஆண்டுகளாக தெஹ்ரானுடனான நேரடி மோதலைக் குறிக்கின்றன.

3. 'உண்மையான வாக்குறுதி 4' நடவடிக்கை: சனிக்கிழமையன்று ஈரான் மற்றும் அதன் தலைமைக்கு எதிராக அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஒருங்கிணைந்த வான்வழித் தாக்குதல்களைத் தொடங்கிய பிறகு, இஸ்லாமிய ஆட்சி டெல் அவிவ் மற்றும் மத்திய கிழக்கில் உள்ள அமெரிக்க சொத்துக்களுக்கு எதிராக ‘உண்மையான வாக்குறுதி 4-ஐத் தொடங்கியது. வாஷிங்டனின் பிராந்திய நட்பு நாடுகளான ஐக்கிய அரபு அமீரகம், பஹ்ரைன், குவைத் மற்றும் கத்தார் மீது இஸ்லாமியக் குடியரசு எதிர்த்தாக்குதல்களைத் தொடங்கியது. இந்த நாடுகள் அனைத்தும் அமெரிக்க இராணுவத் தளங்களைக் கொண்டுள்ளன.

4. ஹார்முஸ் ஜலசந்தி: ஈரான், அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் இடையே அதிகரித்துவரும் மோதல், உலகளாவிய எரிசக்தி விநியோகத்திற்கான முக்கியமான பாதையான ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு ஓட்டத்தை கடுமையாக பாதித்துள்ளது. சனிக்கிழமை, ஈரானின் இஸ்லாமிய புரட்சிகர காவல்படை (Iran’s Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC)) ஜலசந்தி மூடப்பட்டதாக கப்பல்களுக்கு செய்திகளை அனுப்பியது.

இந்த ஜலசந்தி ஓமன் மற்றும் ஈரான் இடையே அமைந்துள்ளது, வடக்கில் பாரசீக வளைகுடாவையும் தெற்கில் ஓமன் வளைகுடாவையும் அதனை தாண்டி அரபிக் கடலையும் இணைக்கிறது. மிகக் குறுகிய இடத்தில், இந்த ஜலசந்தி 21 மைல்கள் (33 கிமீ) அகலம் கொண்டது. கப்பல் பாதை ஒவ்வொரு வழியிலும்  இரண்டு மைல்கள் (3 கிமீ) அகலம் மட்டுமே கொண்டது. இது உலகின் 20-25% எண்ணெயுக்கான முக்கியமான பாதையாகவும், கத்தார் மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் இருந்து திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (Liquefied Natural Gas (LNG)) ஏற்றுமதிக்கான முக்கிய பாதையாகவும் உள்ளது.

5. தொடக்கக் கோட்பாடு: இஸ்ரேலின் தொடக்கக் கோட்பாடு இஸ்ரேலுக்கும் ஈரானுக்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க மோதலுக்கு - இராஜதந்திரரீதியாகவும் ஒரு  முக்கியக் காரணியாக இருந்து வருகிறது. எதிரியிடம் அணு ஆயுதங்கள் போன்ற பேரழிவு ஆயுதங்கள் இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் மட்டுமே இருந்தாலும், இஸ்ரேல் தடுப்புத் தாக்குதல்களை நடத்த முடியும் என்று தொடக்கக் கோட்பாடு கூறுகிறது.

6. வடக்கு தெற்கு போக்குவரத்து வழித்தடம்: ஈரான் மீதான அமெரிக்க-இஸ்ரேல் போர் தீவிரமடைந்து வருவதால், சர்வதேச வடக்கு-தெற்கு போக்குவரத்து வழித்தடம் (International North South Transport Corridor (INSTC)) மற்றும் சபாஹர் துறைமுகம் போன்ற இந்தியாவின் பிராந்திய இணைப்பு உத்தி ஆபத்தில் உள்ளது.

சர்வதேச வடக்கு-தெற்கு போக்குவரத்து வழித்தடம் (International North South Transport Corridor (INSTC)): ரஷ்யா, இந்தியா மற்றும் ஈரான் ஆகிய நாடுகளால் தொடங்கப்பட்ட சர்வதேச வடக்கு-தெற்கு போக்குவரத்து வழித்தடம், இந்தியப் பெருங்கடல் மற்றும் பாரசீக வளைகுடாவை ஈரான் வழியாக காஸ்பியன் கடலுடனும், பின்னர் ரஷ்யாவின் செயிண்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க் வழியாக வடக்கு ஐரோப்பாவை இணைக்கும் பலவழித்தடங்களை கொண்ட  ஒரு போக்குவரத்துத் திட்டமாகும். இந்த வழித்தடம் பயண நேரத்தை 25 நாட்களாகக் குறைக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது சூயஸ் கால்வாய் வழியாகச் செல்வதை செல்வதற்கு பதிலாக 20 நாட்களை மிச்சப்படுத்தும். மேலும், கப்பல் செலவுகளை 30% குறைக்கும்.

மும்பையிலிருந்து ஈரானின் பந்தர் அப்பாஸுக்கு கடல் வழியாகவும், பின்னர் சாலை வழியாக காஸ்பியன் கடலில் உள்ள பந்தர்-இ-அன்சாலிக்கு பொருட்களை கொண்டு செல்லவும் சர்வதேச வடக்கு-தெற்கு போக்குவரத்து வழித்தடம்  அமைக்கப்பட்டது. கப்பல்கள் அவற்றை ரஷ்யாவின் அஸ்ட்ராகானுக்கு கொண்டு செல்லும், இறுதியாக, அவை ரஷ்யா மற்றும் ஐரோப்பாவின் பிற பகுதிகளுக்கு ரயில் மூலம் கொண்டு செல்லப்படும்.

7. சபாஹர் துறைமுகம்: சபாஹர் என்பது ஈரானின் சிஸ்தான்-பலுசிஸ்தான் மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு ஆழ்கடல் நீர் துறைமுகமாகும். இது இந்தியாவிற்கு அருகில் உள்ள ஈரானிய துறைமுகமாகும். மேலும், முழுமையான கடல் பகுதியில் இது அமைந்துள்ளது. பெரிய சரக்குக் கப்பல்களுக்கு எளிதான மற்றும் பாதுகாப்பான அணுகலை வழங்குகிறது. சபாஹர் இந்தியாவிற்கு ராஜதந்திரரீதியாக  முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவுடனான வர்த்தகத்திற்கு இந்தியா தரைவழி அணுகலை அனுமதிக்காத பாகிஸ்தானைத் தவிர்த்து, இந்தியாவிற்கு மாற்றுப் பாதையை சபாஹர் துறைமுகம் வழங்குகிறது. 

8. எதிர்ப்பு அச்சு: இது ஈரானிய ஆதரவு குழுக்களின் கூட்டமைப்பாகும். ஹெஸ்பொல்லா, ஹமாஸ், பாலஸ்தீனிய இஸ்லாமிய ஜிஹாத் (Palestinian Islamic Jihad (PIJ)) மற்றும் ஹவுத்திகள் ஆகியவை கூட்டணியில் உள்ள சில முக்கிய குழுக்களாகும். 'எதிர்ப்பு அச்சின் வேர்கள் 1979-ஆம் ஆண்டு ஈரானிய புரட்சிக்கு பிறகு தொடங்கின. இது தீவிர ஷியா முஸ்லிம் மதகுருமார்கள் ஆட்சிக்கு வர வழி வகுத்தது. அமெரிக்க நட்பு நாடான சவுதி அரேபியா போன்ற பெரும்பாலான சக்திகள் சன்னி முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளாக இருக்கும் ஒரு பிராந்தியத்தில் அதன் அரசியல் மற்றும் இராணுவ செல்வாக்கை விரிவுபடுத்த, ஈரானின் புதிய ஆட்சி அரசு சாராத நபர்களை ஆதரிக்கத் தொடங்கியது.

9. ஹெஸ்பொல்லா: ஈரானின் மாற்றுப்படைக் குழு ஹெஸ்பொல்லா அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேல் ஈரானில் தாக்குதல் நடத்தி கமெனியை கொன்றதை கண்டித்து வடக்கு இஸ்ரேல் மீது பல்வேறு ஏவுகணைகளை ஏவியது. ஈரானின் உச்ச தலைவரான அயத்துல்லா அலி கமெனெய் கொல்லப்பட்டதற்குப் பதிலாக இந்த தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டதாக அந்த பயங்கரவாதக் குழு தெரிவித்தது. இருப்பினும், லெபனான் ஹெஸ்பொல்லாவின் நடவடிக்கையை கண்டித்து வருகிறது. முக்கியமாக, ஹெஸ்பொல்லா என்பதன் பொருள் “கடவுளின் கட்சி” (Party of God) ஆகும். இது 1982-ஆம் ஆண்டு ஈரானின் புரட்சிப்பாதாளர்கள் அமைத்த ஷியாக்கள் ராணுவ அமைப்பு ஆகும். அந்த வருடம் லெபனானை கைப்பற்றிய இஸ்ரேல் படைகளுடன் போராட அமைக்கப்பட்டது.

குழு	Description
ஹமாஸ்	ஹமாஸ், ஒரு சன்னி இஸ்லாமிய பயங்கரவாதக் குழுவாகும். 2007-ஆம் ஆண்டிலிருந்து காசா பகுதியை நிர்வகித்து வருகிறது. இது சயோனிசத்தை எதிர்க்கிறது.
பாலஸ்தீன இஸ்லாமிய ஜிஹாத் (PIJ)	பாலஸ்தீன இஸ்லாமிய ஜிஹாத் (Palestine Islamic Jihad (PIJ)) மற்றொரு சன்னி இஸ்லாமிய பயங்கரவாதக் குழுவாகும். இந்த குழுவின் முக்கிய நோக்கம் பாலஸ்தீனத்தில் ஒரு இஸ்லாமிய அரசை நிறுவவதாகும்.

10. ஹவுத்திகள்: இது ஒரு சய்தி ஷியா போராளிக் குழுவாகும். இது பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாக ஏமனில் உள்நாட்டுப் போரில் ஈடுபட்டுள்ளது. நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளிலும் தங்களது இருப்பைக் கொண்டுள்ளனர்.

ஆபரேஷன் ‘கசாப் லில் ஹக்’ என்றால் (Ghazab Lil Haq) என்றால்  என்ன?

ஈரானுடனான அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் மோதல் தலைப்புச் செய்திகளில் இடம்பிடித்துள்ள நிலையில், நமது அண்டை நாடுகளில் மற்றொரு நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகிறது. எனவே, அதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியமானது.

1. வியாழக்கிழமை இரவு (பிப்ரவரி 26) பாகிஸ்தான் தனது பல எல்லைப் பகுதிகளில் ஆப்கானிஸ்தான் தாலிபான்கள் நடத்தியதாகக் கூறப்படும் தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்து பதிலடி நடவடிக்கையைத் தொடங்கியது. இதுவரை 133 தாலிபான் போராளிகளைக் பாகிஸ்தான் கொன்றதாகக் டான் பத்திரிகை செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

2. வியாழக்கிழமை மாலை கைபர் பக்துன்க்வாவின் சித்ரல், கைபர், மொஹ்மண்ட், குர்ரம் மற்றும் பஜௌர் செக்டார்களில் உள்ள எல்லையில் உள்ள பல இடங்களில் பாகிஸ்தான் "தூண்டப்படாத துப்பாக்கிச்சூடு" (unprovoked firing) என்று அழைப்பதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, பாகிஸ்தான் ஆபரேஷன் கசாப் லில் ஹக் (Operation Ghazab Lil Haq) என்ற ஒரு இராணுவத் தாக்குதலைத் தொடங்கியது. இது வான்வழித் தாக்குதல்கள் மற்றும் தரைவழி நடவடிக்கைகளை உள்ளடக்கிய ஒரு இராணுவத் தாக்குதல் ஆகும்.

3. டான் பத்திரிகையின் படி, 'கசாப் லில் ஹக்' என்ற அரபு சொல் ஆங்கிலத்தில் "சரியான கோபம்" (Righteous Fury) என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது. இது பாகிஸ்தான் தாக்குதலுக்கு பதில் நடவடிக்கையாக உள்ளது. ஆப்கானிஸ்தான் தாலிபான் ஆட்சிக்கு எதிராக அல்ல.

4.குறிப்பிடத்தக்க வகையில், பாகிஸ்தானுக்கும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கும் இடையிலான பதற்றங்கள், எல்லை தாண்டிய விமானத் தாக்குதல்களையும் அதற்குப் பதிலடியாக நடத்தப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கைகளையும் தொடர்ந்து, சர்ச்சைக்குரிய துரந்த் எல்லை வழியாக தீவிரமடைந்தன.

Original article : US-Israel war on Iran -Roshni Yadav

Read More →

நிலப்பரப்பு நினைவாற்றல் மற்றும் பின்னடைவு விளைவு (Hysteresis) ஆகியவை இந்திய நகரங்களில் வெள்ளம் ஏற்படும் விதத்தை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன? -பிரியா ரங்கநாதன்

 இந்திய நகரங்களில், மழை நின்று நீண்டநேரத்திற்குப் பிறகும் தெருக்களில் தண்ணீர் தேங்கி நிற்பதை நாம் காண்கிறோம். இதற்குப் பொதுவாக வடிகால் வசதி சரியில்லாததே காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், நீரியல் (Hydrology) இதற்கு வேறு ஒரு விளக்கத்தை அளிக்கிறது. நிலமானது மழையை உடனடியாக உள்வாங்கிக் கொள்வதோ அல்லது பெய்த மழையை உடனே மறந்துவிடுவதோ இல்லை. மாறாக, நிலம் "நீரியல் தேக்கநிலை" (Hydrological Hysteresis) என்ற தன்மையைக் கொண்டுள்ளது. அதாவது, கடந்த காலத்தில் பெய்த மழையின் ஈரப்பதத்தை நிலம் ஒரு 'நினைவகமாக'  சேமித்து வைத்திருக்கிறது.

விடாமல் பெய்யும் மழையால் வானம் மங்கலான சாம்பல் நிறத்திற்கு மாறியுள்ளது. அந்த மழை மேகங்கள் உயரமான கட்டிடங்களின் ஜன்னல்கள் வழியே இதமான குளிர்ந்த காற்றை உள்ளே அனுப்புகின்றன. கீழே தெருக்களில், சாலையின் விரிசல்களிலிருந்து தண்ணீர் மெதுவாகக் கசிந்து வெளியேறுகிறது.

நெடுஞ்சாலைக்கு அருகிலேயே ஒரு ஏரி உள்ளது. ஆனால், நிலத்திற்கும் நீருக்கும் இடையிலான எல்லைக்கோடு இப்போது மறைந்துவிட்டது. ஒரு காலத்தில் ஏரிக்குள் அடங்கியிருந்த நீர், இப்போது சதுப்பு நிலம் முழுவதும் பரவி, சேறும் சகதியுமான நடைப்பயிற்சிப் பாதையை நனைத்து, பேருந்துகள், கார் மற்றும் மோட்டார் சைக்கிள்களின் சக்கரங்களுக்குக் கீழே சாலையெங்கும் கசிந்து ஓடுகிறது.

அந்தத் தண்ணீர், அந்த இடத்திற்குச் சம்பந்தமில்லாதது போல் தோன்றினாலும், நிலம் காலங்காலமாக நினைவில் வைத்திருக்கும் பாதைகளைத் தேடி மிக இயல்பாக ஓடுகிறது. மனிதர்கள் அந்தப் பாதைகளைச் சாலைகளாக மாற்றி மறைத்த பிறகும், நீர் தன் பழைய வழித்தடங்களை மறக்காமல் அதே திசையில் பயணிக்கிறது.

ஒரு நிலப்பரப்பு மழையை நினைவில் வைத்திருக்கிறது என்றால் அதற்கு என்ன பொருள்?

இந்தியாவின் பல்வேறு நகரங்களில், மழை பெய்து ஓய்ந்த நீண்ட நேரத்திற்குப் பிறகும் சாலைகளில் தேங்கியுள்ள நீர் வடியாமல் அப்படியே இருக்கிறது.

பொதுவாக இத்தகைய சூழல்களுக்குத் தவறான வடிகால் அமைப்பு அல்லது அதிகப்படியான மழையே காரணம் என்று குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. ஆனால், நீரியல் (Hydrology) இதற்கு வேறொரு விளக்கத்தை அளிக்கிறது: நிலமானது மழை பெய்த உடனே எதிர்வினை ஆற்றுவதோ அல்லது பெய்த மழையை விரைவாக மறப்பதோ இல்லை. மாறாக, நிலம் தனக்குள் கடந்தகால மழையின் சுவடுகளை ஒரு 'நினைவகமாக' சேமித்து வைத்திருக்கிறது. நிலத்தில் தேங்கியிருக்கும் இந்த ஈரப்பதம் அல்லது நீர் இருப்புதான், அதன் பிறகு பெய்யும் மழை நீர் எவ்வாறு மண், சதுப்பு நிலங்கள், ஆறுகள் மற்றும் நகரங்கள் வழியாகப் பாய்கிறது என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது.

இந்த நிகழ்வு 'நீரியல் தேக்கநிலை' (Hydrological hysteresis) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நீரின் நினைவாற்றல்

நீரியல் தேக்கநிலை (Hydrological hysteresis) என்பது, மழைப்பொழிவிற்கு நிலம் எவ்வாறு எதிர்வினை ஆற்றுகிறது என்பது தற்போது பெய்யும் மழையை மட்டும் பொறுத்தது அல்ல, மாறாக ஏற்கனவே அந்த நிலம் எவ்வளவு மழையைப் பெற்றுள்ளது என்பதையும் பொறுத்தது என்பதாகும். உதாரணமாக, பல வாரங்களாகப் பருவமழையை உள்வாங்கிய ஒரு நிலப்பரப்பும், நீண்ட நாட்களாக வறண்டு இருக்கும் ஒரு நிலப்பரப்பும், இன்று ஒரே அளவிலான மழையைப் பெற்றாலும்கூட, அவை அந்த மழைநீரைக் கையாளும் விதம் முற்றிலும் வேறாக இருக்கும் என்கின்றனர். 

மழையினால் கிடைக்கும் நீரானது மண், நிலத்தடி நீர் அடுக்குகள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் வெள்ளச் சமவெளிகளில் காலப்போக்கில் சேமித்து வைக்கப்படுகிறது. ஆனால், இந்த இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் தண்ணீரை வெவ்வேறு வேகத்தில் வெளியேற்றுகின்றன. இதன் காரணமாக, பெய்யும் மழையின் அளவுக்கும் ஆற்றில் ஓடும் நீரின் அளவுக்கும் இடையே நேரடியான அல்லது சரிவிகிதத் தொடர்பு இருப்பதில்லை. நிலப்பரப்பு எவ்வளவு ஈரமாக இருக்கிறது அல்லது எவ்வளவு காய்ந்து போயிருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்து, இந்த நீரோட்டத்தின் அளவு தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கும் என்கின்றனர். 

ஒரு காய்ந்த பஞ்சியம் (Sponge) நீரை எளிதாக உறிஞ்சும், ஆனால் அது முழுமையாக நனைந்த பிறகு, ஒரு சொட்டு கூடுதல் நீர் பட்டாலும் அது வெளியே கசியத் தொடங்கிவிடும். அதேபோலத்தான், பருவமழையின் தொடக்கத்தில் வறண்ட நிலங்களும் சதுப்பு நிலங்களும் மழைநீரை நன்றாக உறிஞ்சுகின்றன. ஆனால், மழை தொடர்ந்து பெய்து நிலத்தடி நீர்மட்டம் நிரம்பும்போது, நிலம் நீரை உறிஞ்சுவது குறைந்துவிடுகிறது. இதன் விளைவாக, பெய்யும் கூடுதல் மழை அப்படியே மேலோட்டமாக ஓடி, மழையின் அளவு அதிகரிக்காவிட்டாலும்கூட திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படக் காரணமாகிறது.

ஆறுகள் கரையைத் தாண்டிப் பாயும்போது

இந்தியாவில் ஏற்படும் பருவமழை வெள்ளம் பெரும்பாலும் அதிக மழையினால் மட்டுமே ஏற்படுவதாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால், ஆறுகள் மழையை மட்டும் பொறுத்து செயல்படுவதில்லை; நிலப்பரப்பில் நீர் எவ்வாறு பரவுகிறது மற்றும் காலப்போக்கில் அது எப்படி மாறுகிறது என்பதையும் பொறுத்தே அமைகின்றன. நீர் ஓட்டத்திற்கும் நிலத்திற்கும் இடையே நிலவும் இந்த மாறிவரும் உறவை 'நீரியல் பின்னடைவு' (Hydrological hysteresis) என்று அழைக்கிறோம். வெள்ளம் உயரும்போதும், அது வடியும்போதும் ஆறுகள் ஏன் வெவ்வேறு விதமாகச் செயல்படுகின்றன என்பதை இதுவே விளக்குகிறது.

பருவமழை தீவிரமடையும்போது, ஆற்றின் வழித்தடங்கள் மிக வேகமாக நிரம்புகின்றன. ஆற்றுக்குள் அதிகப்படியான நீர் நுழைவதாலும், நீரின் வேகம் அதிகரிப்பதாலும், ஆற்றுப்பாதைக்குள் அழுத்தம் உருவாவதாலும் நீர்மட்டம் உயர்கிறது. இந்த நிலையில், ஆற்றுக்கு அருகிலுள்ள சமவெளிப் பகுதிகள் பெரும்பாலும் பாதிப்பின்றித் தனித்தே இருக்கும் என்றும் ஆற்றின் முழு வேகமும் ஆற்றின் போக்கிலேயே அதாவது கீழ்நோக்கியே பாய்வதாகவும் கூறப்படுகிறது. 

ஆற்றின் நீர் அதன் கரைகளைத் தாண்டி வெளியேறும்போது, நிலைமை முற்றிலும் மாறுகிறது. அந்த நீர் சமவெளிகள், சதுப்பு நிலங்கள், பழைய நீர்த்தடங்கள் மற்றும் தாழ்வான வேளாண் நிலங்களுக்குள் பரவுகிறது. வேகமாக ஓடும் ஆற்றுப் பாதையிலிருந்து பெருமளவிலான நீர், ஓட்டம் குறைவாக இருக்கும் அல்லது தேங்கி நிற்கும் சமவெளிப் பகுதிகளுக்குத் தள்ளப்படுகிறது. நீரின் வேகம் குறைந்து, அதிலுள்ள வண்டல் மண் படியத் தொடங்கும்போது, நீர்ப்பரப்பின் சாய்வுத் தன்மை சமதளமாக மாறுகிறது.

உலகிலேயே வெள்ள அபாயம் அதிகம் ஏற்படும் வாய்ப்புள்ள குடிசைப் பகுதிகள் இந்தியாவில்தான் மிக அதிகம் உள்ளன.

மழை பொழிவது நின்றபிறகும் இத்தகைய மாற்றங்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கின்றன. ஆற்றுச் சமவெளிகளில் தேங்கியுள்ள வெள்ளநீர் உடனடியாக மீண்டும் ஆற்றுக்குள் வடிந்துவிடுவதில்லை. நிலத்தடியில் சேமிக்கப்பட்ட இந்த நீரானது மெதுவாக மண் வழியாகக் கசிந்து, பின்னோக்கிப் பாயும் நீர்நிலைகள் (Backwaters) வழியாக மீண்டும் கால்வாய்களை அடைகிறது, அல்லது பல வாரங்களுக்கு அங்கேயே தேங்கிவிடுகிறது. நிலத்தடி நீர்மட்டம் அதிகரிக்கும்போது, நீர் வெளியேறும் வேகம் இன்னும் குறைந்து, நீர் வடிகால் வசதி மேலும் தாமதமாகிறது.

ஒரு ஆற்றில் வெள்ளம் வடிந்து நீர்மட்டம் குறையும்போது (falling limb), அது மீண்டும் பழைய நிலையை அடைந்தாலும், முதலில் அந்த மட்டத்தில் நீர் இருந்தபோது இருந்த அதே இயல்பில்  (physically different) இருப்பதில்லை.

ஒரு நதி தனது நிலப்பரப்பில் ஏற்படும் சேமிப்பு மாற்றங்கள் மற்றும் தடைகள் ஆகியவற்றின் வழியாகத் தனக்கான நினைவாற்றலைப் பெறுகிறது.

ஏரிகள் நகருக்குள் பெருக்கெடுத்து ஓடும்போது

2024-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில், பெங்களூரு எலஹங்கா பகுதியில் உள்ள கோகிலு மற்றும் தொட்டப்பொம்மசந்திரா ஏரிகள் பல நாட்கள் பெய்த தொடர் மழையினால் நிரம்பி வழிந்தன. இதனால் வெளிவட்ட சாலையின் சில பகுதிகள் உட்பட அருகிலுள்ள சாலைகளில் வெள்ளநீர் சூழ்ந்தது. ஆரம்பத்தில் இது எளிதாகத் தோன்றியது: ஏரிகள் ஏற்கனவே முழுமையாக நிரம்பியிருந்ததால், அவற்றால் கூடுதல் மழைநீரைத் தேக்கி வைக்க முடியவில்லை என்பதே இதற்குக் காரணமாக இருந்தது.

ஆனால், அங்கு நடந்தது வெறும் ஏரிகள் நிரம்பியது தொடர்பான விஷயம் மட்டுமல்ல. அது அந்த நகரத்தில் அமைக்கப்பட்ட வடிகால் அமைப்பின் விளைவாக ஏற்பட்ட ஒரு தொடர் எதிர்வினையாகவே பார்க்கப்படுகிறது. 

மழைநீர் தேங்கியபோது ஏரிகளின் நீர்மட்டம் உயர்ந்தது, ஆனால் அவை பெரும்பாலும் தங்களின் எல்லைக்குள்ளேயே இருந்தன. மழைநீர் வடிகால்கள் தொடர்ந்து நீரை ஏரிகளுக்குள் கொண்டு சென்றன. இருப்பினும், நீர் ஒரு குறிப்பிட்ட ஆபத்தான அளவைத் தாண்டியபோது நிலைமை மாறியது. ஏரிகள் நிரம்பி வழிந்து சாலைகளிலும் திறந்தவெளிகளிலும் புகுந்தன. இதனால், முன்பு நீரை வெளியேற்றிய வடிகால்களும் நீரில் மூழ்கி மறைந்தன. ஏரிகளுக்கு வெளியே, தெருக்களிலும் ஈரம் நிறைந்த நிலங்களிலும் தண்ணீர் தேங்கத் தொடங்கியது.

மழை குறைந்தவுடன் ஏரியின் நீர்மட்டம் அதன் பழைய நிலைக்குத் திரும்பத் தொடங்கிய போதிலும், வெள்ள நீர் அவ்வளவு விரைவாக வடியவில்லை. குறிப்பாக, நீர்மட்டம் உயரும்போது வெள்ளப் பாதிப்பு ஏற்படுத்தாத அதே அளவிலான நீர், அது குறையும்போது சாலைகளில் இன்னும் வெள்ளமாகவே தேங்கியிருந்தது. நகர்ப்புறங்களில் தேங்கியநீர் வடிவதற்கு அதிக நேரம் எடுத்தது, ஏனெனில் மண் ஏற்கனவே நீரால் நிரம்பியிருந்தது, நிலப்பரப்பு சமமாக இருந்தது, மற்றும் வடிகால்கள் அடைக்கப்பட்டோ அல்லது நீருக்கு அடியிலோ இருந்தன. இதனால் மழையின் தொடக்கத்தில் இருந்ததைவிட, நீர்வழி அமைப்பின் செயல்பாடு முற்றிலும் மாறியிருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. 

இதனை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ள பெங்களூருவின் வரலாற்றை நாம் கவனிக்க வேண்டும். 16-ஆம் நூற்றாண்டில், கெம்பேகவுடாவின் (Kempegowda) ஆட்சிக் காலத்தில், ஏரிகள் ஒன்றோடொன்று இயற்கை நீரோடைகள் மற்றும் சதுப்புநிலங்களால் இணைக்கப்பட்டிருந்தன; இது மழைநீர் மெதுவாகப் பரவி நிலத்திற்குள் செல்ல உதவியது. ஆனால் காலப்போக்கில், இந்த இயற்கை இணைப்புகள் சிமெண்ட் கால்வாய்களாக மாற்றப்பட்டு, நீர் வழிந்தோடும் பகுதிகளில் கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டன. இதன் விளைவாக, தற்போது மழை பெய்யும்போது ஏரிகள் மற்றும் கால்வாய்கள் மிக வேகமாக நிரம்பி வழிவதோடு, நீர் வெளியேற வழியின்றித் தேங்கி நிற்கிறது. இதனால் மழை நின்ற பிறகும் வெள்ளம் குறையாமல் அப்படியே இருக்கிறது.

உலகெங்கிலும் பெய்து வரும் கடும் கனமழை பெருவெள்ளத்தை ஏற்படுத்தி வரும் நிலையில், இந்த அதீத வானிலை மாற்றங்களில் புவி வெப்பமயமாதலின் பங்களிப்பு எந்தளவிற்கு உள்ளது என்பது குறித்து விஞ்ஞானிகள் தற்போது தீவிரமாக ஆராய்ந்து வருகின்றனர்.

நிலத்தின் நினைவகம்

நீரியல் தேக்கநிலை (Hydrological hysteresis) என்பது, ஏன் மழையின் அளவை மட்டுமே வைத்து வெள்ள அபாயத்தைக் கணிக்க முடியாது என்பதை விளக்குகிறது. ஆறுகளும் நகரங்களும் நிலப்பரப்பு ஏற்கனவே எவ்வளவு ஈரப்பதமாக இருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தே செயல்படுகின்றன. இதனால்தான் மழை நின்ற பிறகும் வெள்ளம் ஏற்படவும் அல்லது திடீரென வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படவும் வாய்ப்புள்ளது. 

கொள்கை வடிவமைப்பாளர்களைப் பொறுத்தவரை (Policymakers), இது வெறும் வெள்ளக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கையுடன் நின்றுவிடாமல், ஒட்டுமொத்த நீர் வடிநிலப் பகுதியளவிலான திட்டமிடலை (Basin-scale planning) நோக்கியதாக இருக்க வேண்டும். நகர்ப்புற ஏரிகள், சதுப்பு நிலங்கள் மற்றும் வெள்ளச் சமவெளிகள் தேவையற்ற இடங்கள் அல்ல என்றும் மாறாக அவை பருவமழையின் தொடக்கத்தில் நீரைச் சேமித்து, பின்னர் படிப்படியாக வெளியேற்றும் முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். காலநிலை மாற்றம் மழையின் தீவிரத்தை அதிகப்படுத்தும் நிலையில், வெறும் பொறியியல் தீர்வுகளை மட்டுமே நம்பியிருக்காமல், நிலத்தின் இயற்கையான நீரியல் தன்மையை உணர்ந்து செயல்படுவது மிகவும் அவசியமாகிறது. 

பிரியா ரங்கநாதன், அசோகா அறக்கட்டளை (ATREE) நிறுவனத்தில் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சூழலியல் துறையில் முனைவர் பட்ட ஆய்வு மாணவர் ஆவார். இவர் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உள்ள நன்னீர் சதுப்பு நிலங்களைப் பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து வருகிறார்.

Original article : How landscape memory, hysteresis shape the way Indian cities flood? -Priya Ranganathan

Read More →

புதிய நடைமுறை: தேசிய கணக்குத் தரவுகளின் புதிய வரிசை குறித்து…

 நிதி இலக்குகள் இனி மிகவும் துல்லியமான தரவுகளின் அடிப்படையில் மாற்றி அமைக்கப்படும்.

இந்தியாவின் முக்கியப் பொருளாதாரப் புள்ளிவிவரங்களில் ஒன்றாக 'புதிய தேசிய கணக்குத் தரவுகள்' (New National Accounts Data) வெளியிடப்பட்டிருப்பது ஒரு வரவேற்கத்தக்க முன்னேற்றமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இது கொள்கைரீதியாகக் கூடுதல் கவனம் தேவைப்படும் துறைகளையும் வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது. இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (Gross Domestic Product (GDP)) மற்றும் மொத்த மதிப்பு கூட்டப்பட்ட (Gross Value Added (GVA)) கணக்கீட்டிற்கான அடிப்படை ஆண்டு (Base Year), நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு 2011–12-ஆம் ஆண்டிலிருந்து 2022–23-ஆம் ஆண்டாக மாற்றப்பட்டுள்ளது. அடிப்படை ஆண்டை மாற்றுவதுடன் மட்டுமல்லாமல், மதிப்பீடுகளை இன்னும் துல்லியமாக்க புதிய வழிமுறைகளும் தரவு ஆதாரங்களும் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. உதாரணமாக, இடைநிலை மற்றும் இறுதிப் பொருட்களின் பணவீக்கத்தைத் தனித்தனியாகச் சரிசெய்யும் 'இரட்டை விலைக்குறைப்பு முறை' (Double-deflator) முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், பல துறைகளில் செயல்படும் நிறுவனங்களின் உற்பத்தியை அந்தந்தத் துறைகளுக்கு ஏற்பப் பிரித்து வழங்குவதன் மூலம் துறை வாரியான தரவுகள் மேம்படுத்தப்பட்டுள்ளன. முந்தைய முறையைப் போல உத்தேசக் கணக்கீடுகளை நம்பியிருக்காமல், இனி ஒருங்கிணைக்கப்படாத தொழில் நிறுவனங்களின் ஆண்டு ஆய்வு (Annual Survey of Unincorporated Sector Enterprises (ASUSE)) மற்றும் காலமுறை தொழிலாளர் வள ஆய்வு (Periodic Labour Force Survey (PLFS)) போன்ற ஆய்வுகள் மூலம் குடும்பங்களின் வருவாய் மற்றும் வேலைவாய்ப்புத் தரவுகள் ஆண்டுதோறும் சேகரிக்கப்படும். முக்கியமாக, நுகர்வோர் பற்றிய விரிவான தகவல்களைத் தரும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரித் (GST) தரவுகளும் இதில் பயன்படுத்தப்படும். இதன் மூலம், இதுவரை துல்லியமாகக் கணக்கிட சிரமமாக இருந்த வேளாண்மை மற்றும் முறைசாராத் துறைகளின் நிலையை மிகச் சரியாகக் கணிக்க முடியும் என்றும் கூறப்படுகிறது. ஒட்டுமொத்தமாக, இந்த மாற்றங்கள் இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அதன் உண்மையான அளவை உலகிற்குத் துல்லியமாகக் காட்டும் என்றும் நம்பிக்கை தெரிவிக்கின்றனர்.

புதிய தரவு வரிசையின்படி, இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி  2025–26-ஆம் நிதியாண்டில் 7.6% வளர்ச்சியடையும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பழைய கணக்கீட்டு முறையின் 7.4% கணிப்பைவிட சற்றே அதிகம் என்கின்றனர். இந்த வளர்ச்சி விகிதம் ஊக்கமளிப்பதாக இருந்தாலும், பொருளாதாரத்தின் ஒட்டுமொத்த அளவு முந்தைய மதிப்பீடுகளைவிடக் குறைவாகவே உள்ளது. புதிய வரிசையின்படி 2025–26-ஆம் நிதியாண்டில் பொருளாதாரத்தின் மதிப்பு ₹345.47 லட்சம் கோடி என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது பழைய மதிப்பீட்டைவிட சுமார் 3.3% குறைவாகும். மேலும் 2023–24 மற்றும் 2024–25-ஆம் ஆண்டுகளுக்கான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தித் தரவுகளும் தலா 3.8% குறைக்கப்பட்டுள்ளன. இதனுடன் ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சியும் சேர்ந்து கொண்டதால், இந்தியாவின் பொருளாதார மதிப்பு தற்போது சுமார் 3.8 டிரில்லியன் டாலராக உள்ளது. இது நாம் இலக்கு வைத்துள்ள 5 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதார இலக்கை இன்னும் தள்ளிப்போடுகிறது. மேலும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் அளவு குறையும்போது நிதிப்பற்றாக்குறை மற்றும் கடன் இலக்குகளை எட்டுவதும் ஒன்றிய அரசுக்கு கடினமாகிறது. ஏனெனில் இவை பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (Nominal GDP) சதவீதமாகவே கணக்கிடப்படுகின்றன. இருப்பினும், காலாவதியான தரவுகளைப் பயன்படுத்துவதைவிட, துல்லியமான தரவுகளின் அடிப்படையில் இலக்குகளை மாற்றியமைப்பதே சிறந்த வழியாக இருக்கும் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

Original article : ​New reality: On new series of national accounts data.

Read More →

டிஜிட்டல் யுகத்திற்கு ஏற்ப, வரி ஏய்ப்பு சோதனைகளில் மாற்றங்களைக் கொண்டு வருதல். -தனேசா பூரி

 வரி வசூலை உறுதிப்படுத்துவது அரசின் முக்கியமான மற்றும் சட்டபூர்வமான கடமையாகும். இருப்பினும், அதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் வழிமுறைகள், மக்களின் தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதிக்காத வகையிலும், நியாயமான அளவிலும் இருக்க வேண்டும்.

விஸ்வபிரசாத் ஆல்வா vs இந்திய ஒன்றியம் (2026) (Vishwaprasad Alva vs Union of India (2026)) என்ற வழக்கில், வருமான வரி விவகாரங்களைத் தாண்டி, குடிமக்களின் தனிப்பட்ட தகவல்களுக்குள் அரசாங்கம் எந்த அளவிற்கு சட்டப்பூர்வமாக நுழைய முடியும் என்ற அரசியலமைப்புரீதியான கேள்வியை உச்சநீதிமன்றம் ஆய்வு செய்கிறது. முன்னதாக, வருமான வரிச் சட்டத்தின் 132-வது பிரிவு அதிகாரிகளுக்கு ஒருவரது இடத்திற்குள் நுழைந்து கணக்கில் காட்டப்படாத சொத்துகளைக் கைப்பற்ற மட்டுமே அதிகாரம் அளித்தது. ஆனால், தற்போது இது கைப்பேசிகள், கிளவுட் கணக்குகள் (cloud accounts) மற்றும் தகவல் தொடர்பு பதிவுகள் உள்ளிட்ட "கணினி அமைப்புகள் மற்றும் டிஜிட்டல் தளங்கள்" வரை இந்த வரம்பு நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆரம்பத்தில் பீரோக்கள் மற்றும் காகித ஆவணங்களைச் சோதனையிட உருவாக்கப்பட்ட இந்த முறை, தற்போது வரி தொடர்பான விஷயங்களைத் தாண்டி ஒருவரின் ஒட்டுமொத்தத் தனிப்பட்ட தகவல்களையும் கொண்டுள்ள டிஜிட்டல் சாதனங்களை அணுக முயல்வது பெரும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

நேரடி முறையிலிருந்து டிஜிட்டல் முறை வரை

நீதிபதி கே.எஸ். புட்டசாமி வழக்கில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பின் அடிப்படையில், ஒரு நபரின் தனிப்பட்ட தகவல்களின் ரகசியத்தன்மை (Informational Privacy) என்பது மனித கண்ணியத்தின் ஒரு அங்கம் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டி இந்த மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. டிஜிட்டல் சாதனங்கள் என்பவை சாதாரணப் பழைய கணக்குப் புத்தகங்களைப் போன்றவை அல்ல என்றும் ஒரு கைப்பேசியில் வரி விவகாரங்களுடன் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத ஒருவரின் பல ஆண்டுகால மருத்துவ மற்றும் தொழில்முறை ரகசியங்கள் சேமிக்கப்பட்டிருக்கும். எனவே, இத்தகைய சாதனங்களை எந்தக் கட்டுப்பாடும் இன்றி ஆய்வு செய்ய அனுமதிப்பது, வரி ஏய்ப்பைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான ஒரு குறிப்பிட்ட தேடலாக இல்லாமல், தனிமனித உரிமைகளில் தேவையற்ற மற்றும் எல்லை மீறிய தலையீடாக மாறிவிடுகிறது. வருமான வரிச் சட்டம் பிரிவு 132-ன்கீழ் "சந்தேகத்திற்குரிய வலுவான காரணம்" இருக்க வேண்டும் என்ற விதிமுறை வரி ஏய்ப்பைத் தடுக்கும் நடவடிக்கையாக  முன்னர் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டாலும், தற்போது அது முழுமையான டிஜிட்டல் தரவுகளையும் அணுக அனுமதிப்பது தனிமனித சுதந்திரத்திற்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், இதற்கான அதிகாரம் நிர்வாக அமைப்பிடமே இருப்பதாலும், அதற்கான காரணங்கள் ரகசியமாக வைக்கப்படுவதாலும், சட்டப்பிரிவு 14 மற்றும் 21-ன்கீழ் வழங்கப்பட்டுள்ள அடிப்படை உரிமைகளை மறுஆய்வு செய்வது கடினமாகிறது. எனவே, 1974-ஆம் ஆண்டு பூரன் மால் (Pooran Mal) வழக்கில் தேடுதல் மற்றும் பறிமுதல் நடவடிக்கைகளுக்கு வழங்கப்பட்ட சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை, புட்டசாமி தீர்ப்பின் பின்னணியில் மீண்டும் பரிசீலிக்க வேண்டிய அவசியம் எழுந்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. 

ஒன்றிய அரசு வருமான வரிச் சட்டத்தின் பிரிவு 132-ஐ (Section 132) வரி ஏய்ப்பைத் தடுப்பதற்கான ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட அதிகாரம் என்று கூறி நியாயப்படுத்துகிறது. இப்பிரிவின்கீழ் சோதனை நடத்துவதற்கான அனுமதி, மூத்த அதிகாரிகளிடம் உள்ள நம்பகமான தகவல்கள் மற்றும் அவர்கள் பதிவு செய்த "நம்பத்தகுந்த காரணங்களின்" அடிப்படையிலேயே வழங்கப்படுகிறது. லால்ஜிபாய் மண்டாலியா (2022) (Laljibhai Mandalia vs Principal Commissioner of Income Tax (2022))  வழக்கில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டதற்கேற்ப, சோதனையிடுவதற்குத் தேவையான ஆதாரங்கள் உள்ளனவா என்பதை மட்டுமே நீதிமன்றங்கள் ஆய்வு செய்கின்றன. தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள் இந்தச் சட்ட அமைப்பை மாற்றாது என்று அரசு தரப்பு தெரிவித்தாலும், சம்மன் அனுப்புவதற்கு முன்னரே டிஜிட்டல் ஆதாரங்கள் அழிக்கப்படவோ அல்லது மறைக்கப்படவோ வாய்ப்புள்ளதால், பிரிவு (b)-ன்கீழ் நடத்தப்படும் முன்கூட்டிய சோதனைகள் இப்போதும் அவசியமானவை எனக் கருதுகிறது. எனவே, வரிச் சட்டங்களை அமல்படுத்த இத்தகைய விரிவான சோதனைகள் தேவை என்பதற்கு பூரன் மால் (Pooran Mal) வழக்கு இப்போதும் ஒரு வலுவான முன்னுதாரணமாக உள்ளதாக அரசு தரப்பில் வாதிடப்படுகிறது.

விகிதாச்சாரப் பாதுகாப்பு முறைகள்

நீதிமன்ற அமர்வின் தொடக்கக்காலக் கருத்துகளின்படி, இந்த விவாதம் சோதனையிடும் அதிகாரம் இருக்கிறதா இல்லையா என்பது பற்றி அல்ல என்றும் மாறாக டிஜிட்டல் தளங்களில் அந்த அதிகாரங்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டப்படி எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பது பற்றியதே ஆகும். முன்கூட்டியே அறிவிப்பு வழங்கினால் மின்னணு சாதனங்கள் அழிக்கப்படக்கூடும் என்பதை நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. அதேநேரத்தில், (b) மற்றும் (c) சட்டப்பிரிவுகளின்கீழ் மேற்கொள்ளப்படும் முன்நோக்குச் சோதனைகளுக்கு (Anticipatory searches) கூடுதல் திருப்திகரமான காரணங்களும், கடுமையான ஆய்வும் தேவை என்றும் கூறியுள்ளது. எனவே, ஒரு நபரின் வாழ்நாள் முழுவதுமான தகவல்களைக் கொண்டுள்ள மின்னணு சாதனங்களை முறைப்படுத்த, வெறும் காகித ஆவணங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட விதிகள் போதுமானதாக இருக்குமா என்பதுதான் தற்போதைய முக்கியக் கேள்வியாக உள்ளது.

தனி நபர் பயன்படுத்தும் ஒரு சிறிய டிஜிட்டல் சாதனம், ஒரு நபரின் பல ஆண்டுக்கால செயல்பாடுகள், அவரது முந்தைய தரவுகள் மற்றும் மூன்றாம் தரப்பினருடனான தொடர்புகள் என அனைத்தையும் முழுமையாகச் சேமித்து வைக்கும் திறன் கொண்டது. இதன் காரணமாகவே, இத்தகைய டிஜிட்டல் தகவல்களை அரசு அணுகும்போது எழும் அரசியலமைப்புச் சட்ட ரீதியான சிக்கல்கள், தனியுரிமை மீறல்கள் போன்றன சாதாரண சோதனைகளைவிடப் பல மடங்கு அதிகமாக உள்ளன. அரசின் வருவாய் அமலாக்கப் பணிகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை தனிமனிதச் சுதந்திரத்தைப் பாதிக்காத வகையில் ஒரு சமநிலையான முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும். விசாரணை அதிகாரங்கள் டிஜிட்டல் தளங்களுக்கு விரிவடையும்போது, அதற்கேற்ப குடிமக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கும் சட்டப்பூர்வப் பாதுகாப்புகளும்  வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. 

அரசியலமைப்புரீதியாக டிஜிட்டல் தேடுதல் அதிகாரங்கள் செல்லுபடியாக வேண்டுமெனில், அவை தனிநபர் தனியுரிமை கொள்கைகளின் அடிப்படையில் தெளிவான வரம்புகளுக்கு உட்பட்டிருக்க வேண்டும் என்கின்றனர். அதன்படி, ஒரு முறையான டிஜிட்டல் வரித் தேடுதல் கீழ்க்கண்ட நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்கின்றனர். முதலாவதாக, இது ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லைக்குட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும். அதாவது வரி விவகாரம் தொடர்பான விசாரணைக்குத் தேவையான டிஜிட்டல் கணக்குகள், சாதனங்கள் அல்லது தரவுகளை மட்டுமே குறிவைக்க வேண்டுமே தவிர, தொடர்பில்லாத தனிப்பட்ட தகவல்களை சேகரிக்ககூடாது. இரண்டாவதாக, இது அவசியத் தேவையை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அதாவது குறைவான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் இதர சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கைகள் தோல்வியடையும் பட்சத்தில் மட்டுமே டிஜிட்டல் சாதனங்களில் தேடுதல் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். மூன்றாவதாக, இதற்கு காலம் மற்றும் பொருள் சார்ந்த வரம்புகள் இருக்க வேண்டும், இதன் மூலம் விசாரணைக்குத் தொடர்புடைய காலக்கட்டம் மற்றும் விவகாரங்கள் சார்ந்த தரவுகள் மட்டுமே ஆய்வு செய்யப்படுவதை உறுதிசெய்ய முடியும் என்கின்றனர். நான்காவதாக, சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்பு பெற்ற தகவல்களையோ அல்லது தொடர்பில்லாத மூன்றாம் தரப்புத் தகவல்களையோ பிரித்தறிய முறையான பாதுகாப்பு வழிமுறைகள் இருக்க வேண்டும். இறுதியாக, இந்தத் தேடுதல் நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்ட அனைத்தும் செயல்முறைகளும்  முறையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டு, அதிகார துஷ்பிரயோகத்தைத் தவிர்க்கும் வகையில் ஆய்வுக்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும்.

இத்தகைய அளவுகோல்கள் சட்ட அமலாக்கத்தைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை; மாறாக, அந்த அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் போது அது அரசியலமைப்பின் விகிதாச்சாரக் கோட்பாட்டிற்கு உட்பட்டு இருப்பதை மட்டுமே உறுதி செய்கின்றன.

அரசியலமைப்புரீதியிலான சமநிலை

இந்த வழக்கானது ஒரு மிகச்சிறந்த அரசியலமைப்புச் சட்டத் திருத்தத்தை முன்னிறுத்துகிறது. இதில் பாரம்பரியமான சட்ட அதிகாரங்கள், நவீன தொழில்நுட்ப முறைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். நீதிமன்றம் இந்தச் சட்டத்தை அங்கீகரிக்கும் அதேவேளையில், டிஜிட்டல் பாதுகாப்பு நெறிமுறைகளைச் சேர்க்கலாம் அல்லது அதிகாரப்பூர்வ அனுமதிகளில் அதிக வெளிப்படைத்தன்மையைக் கோரலாம் என்றும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், ஒரு சாதாரண நேரடிச் சோதனையைவிட, டிஜிட்டல் வழி சோதனைகள் ஒருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்குள் ஆழமாக ஊடுருவக்கூடியவை என்பதை நீதிமன்றத்தால் புறக்கணிக்க முடியாது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

விஸ்வபிரசாத் ஆல்வா (Vishwaprasad Alva) வழக்கானது இந்தியாவின் நிதித்துறை சட்ட வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான அரசியலமைப்புத் தருணத்தைப் பதிவு செய்கிறது. அதாவது, வரி சோதனைகள் நேரடி இடங்களிலிருந்து டிஜிட்டல் தளங்களுக்கு மாறியிருப்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. தற்போதைய சட்டக் கொள்கைகள் இந்த மாற்றத்திற்கு போதுமானதா அல்லது வரி வசூலுக்கும் தனிமனித சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான சமநிலையைப் பேணுவதற்கு அவை இன்னும் பரிணாம வளர்ச்சியடைய வேண்டுமா என்பது, தகவல் யுகத்தில் அரசு அதிகாரத்தின் எதிர்கால கட்டமைப்பைத் தீர்மானிக்கும் என்கின்றனர். இறுதியில், வரி ஏய்ப்பைக் கண்டறியும் திறனில் மட்டும் நிதித்துறையின் அதிகாரம் அடங்கியிருக்கவில்லை என்றும் ஒரு குடிமகனின் டிஜிட்டல் வாழ்க்கைக்குள் நுழையும்போது அந்தத் துறை காட்டும் கட்டுப்பாட்டில்தான் அதன் உண்மையான நேர்மை மற்றும் அங்கீகாரம் அடங்கியுள்ளதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்.

தனேசா பூரி, ஜிண்டால் குளோபல் சட்டப் பள்ளியில் வரிவிதிப்புச் சட்டத் துறையின் உதவிப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.

Original article :Rethinking tax searches for the digital age -Tanessa Puri

Read More →

தமிழ்நாட்டிற்கு 234 சட்டமன்ற தொகுதிகள் எப்படிக் கிடைத்தன? : தொகுதி மறுவரையறை ஆணையத்தின் திட்டமிட்ட விலகல் -D. சுரேஷ் குமார்

 அரசியலமைப்பின் பிரிவு 170 மற்றும் 1962-ஆம் ஆண்டு தொகுதி மறுவரையறை ஆணையச் சட்டத்தின் பிரிவு 8(b)-ன் கீழ், ஒரு மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினரின் எண்ணிக்கை, அந்த மாநிலத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கையின் முழுமையான தொகையீட்டுப் பெருக்கல் (integral multiple) ஆக இருக்க வேண்டும்.

தமிழ்நாடு சட்டமன்றத்தின் பலம் 234 இடங்களாக எப்படி, எப்போது நிர்ணயிக்கப்பட்டது என்று நீங்கள் எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறீர்களா? இந்த எண்ணிக்கை 1961-ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புக்குப் பிறகு மக்களவை மற்றும் சட்டமன்ற இடங்களின் மறுபகிர்வை மேற்கொண்ட தொகுதி மறுவரையறை ஆணையத்தால் வழங்கப்பட்டது.

அரசியலமைப்பின் பிரிவு 170 மற்றும் 1962-ஆம் ஆண்டு தொகுதி மறுவரை ஆணையச் சட்டத்தின் பிரிவு 8(b)-ன் கீழ், ஒரு மாநில சட்டமன்றத்தில் உள்ள இடங்களின் எண்ணிக்கை அந்த மாநிலத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட மக்களவை இடங்களின் எண்ணிக்கையின் முழுமையான தொகையீட்டுப் பெருக்கல் ஆக இருக்க வேண்டும்.

அந்த நேரத்தில், 14 மாநிலங்கள் சேர்ந்து 481 நாடாளுமன்ற தொகுதிகள் இருந்தன. மெட்ராஸ் மாநிலம் அப்போது தமிழ்நாடு என்று அழைக்கப்பட்டது. 41 தொகுதிகள் இருந்தன. கூடுதலாக, ஜம்மு-காஷ்மீரில் ஆறு இடங்கள், நாகா ஹில்ஸ்-டுயன்சாங் பகுதிக்கு ஒரு இடம், வடகிழக்கு எல்லைப் பகுதிக்கு ஒரு இடம் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு 18 இடங்கள் இருந்தன. இதனால் மொத்த எண்ணிக்கை 507 ஆக உயர்ந்தது.

நீதிபதி ஜே.எல். கபூர் தலைமையில், சி.பி. சின்ஹா ​​மற்றும் கே.வி.கே. சுந்தரம் உறுப்பினர்களாகக் கொண்ட தொகுதி மறுவரையறை ஆணையம், பிரிவு 81(1) நேரடியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களவை உறுப்பினர்களின் அதிகபட்ச எண்ணிக்கையை 500-ஆக நிர்ணயித்ததாகக் சுட்டிக் காட்டியது. இதன் பொருள் 14 மாநிலங்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்படக்கூடிய அதிகபட்ச இடங்கள் 493-ஆக இருக்க வேண்டும் என்பது தான்.

கடந்த 10 ஆண்டுகளில் இந்த மாநிலங்களின் மொத்த மக்கள் தொகை அதிகரித்துள்ளது. இதன் விளைவாக ஒரு நாடாளுமன்றத் தொகுதிக்கு சராசரி மக்கள் தொகை 1951-ல் 732,654-லிருந்து 1961-ல் 889,257-ஆக அதிகரித்துள்ளது. மேலும், இந்த அதிகரிப்பு அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை என்று ஆணையம் பதிவு செய்தது.

தென் மாநிலங்கள் மேலும் 25 ஆண்டுகளுக்கு தொகுதி மறுவரையறை பணிகளை நிறுத்தி வைக்குமாறு கோரிக்கை விடுத்துள்ளன.

1961-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை ஆய்வு செய்த பிறகு, 481 தொகுதிகளில் எந்த மாற்றங்களையும் மேற்கொள்ளாமல் இருந்தால் சில பெரிய மாநிலங்களுக்கு விகிதாசாரமாக அதிக பாதிப்பு ஏற்படும் என்று ஆணையம் முடிவு செய்தது. உத்தரபிரதேசம், ஆந்திரா மற்றும் சென்னை ஆகியவை தலா மூன்று இடங்களை இழந்திருக்கும். அதே நேரத்தில் பீகார் ஒரு இடத்தை இழந்திருக்கும்.

இதைக் குறைக்க, ஆணையம் மொத்த எண்ணிக்கையை 481-ல் இருந்து 490 ஆக உயர்த்தியது. அப்போதும், உத்தரப் பிரதேசம், ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் சென்னை தலா இரண்டு இடங்களை இழந்தன. அதே நேரத்தில் ஆனால் பீகார் தொகுதி இழப்பைத் தவிர்த்தது. எண்ணிக்கையை 493 என்ற அரசியலமைப்பு உச்சவரம்பாக உயர்த்தினாலும், அந்த மாநிலங்கள் எதிர்கொள்ளும்  இழப்பு மாறாது என்று ஆணையம் பதிவு செய்தது.

அதன்படி, உத்தரவு எண் 1-ன் மூலம், சென்னையின் மக்களவை பலம் 41-லிருந்து 39-ஆகக் குறைக்கப்பட்டது. அடுத்த கட்டம் சென்னை சட்டமன்றத்தின் அளவை தீர்மானிப்பதாக இருந்தது.

அந்த நேரத்தில், மாநிலம் ஐந்து மடங்கு முறையைப் பின்பற்றியது. ஒவ்வொரு மக்களவைத் தொகுதிக்கு ஐந்து சட்டமன்ற தொகுதிகள் என கணக்கிட்டனர். அந்த முறையை நேரடியாகப் பயன்படுத்தியிருந்தால், 39 லோக்சபா தொகுதிகள் × 5 என்ற கணக்கில் மொத்தம் 195 சட்டமன்ற தொகுதிகள் கிடைத்திருக்கும்.

இருப்பினும், அப்போது சென்னை சட்டமன்றத்தில் 206 தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் இருந்தனர். ஏற்கனவே உள்ள உறுப்பினர் எண்ணிக்கையைத் தக்கவைத்துக் கொண்டால் சட்டமன்றத்தின் எண்ணிக்கை 195-ஆகக் குறைந்திருக்கும். இது பிரதிநிதித்துவத்தை கணிசமாக குறைத்திருக்கும்.

ஆணையம் அனைத்து மாநிலங்களிலும் இந்த பெருக்கெண்கள் (multiples) திருத்தப்பட வேண்டுமா என்று ஆய்வு செய்தது. மக்கள்தொகை குறைந்தபோது பெருக்கெண்கள் பொதுவாக அதிகரிக்கும் பழக்கம் இருந்தாலும், இது அனைத்து மாநிலங்களிலும் ஒரே மாதிரியானது இல்லை என்று ஆணையம் கணித்தது. இதனை கவனமாக பரிசீலித்த பிறகு, மதராஸ் தவிர அனைத்து மாநிலங்களிலும் அதே பெருக்கெண்களை (multiple) வைத்திருக்க முடிவு செய்தது.

1963 ஆகஸ்ட் 24ஆம் தேதி வெளியிடப்பட்ட உத்தரவில், மாநில சட்டமன்றத்தில் தற்போது 206 தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இடங்கள் உள்ளன. எதிர்காலத்தில் மக்களவையில் அதன் ஒதுக்கீடு இரண்டாகக் குறைக்கப்படும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, அதன் எண்ணிக்கையை 5-லிருந்து 6-ஆக உயர்த்துவதும், சட்டமன்றத்திற்கு 234 இடங்களை ஒதுக்குவதும் சரியான நடவடிக்கையாக இருக்கும் என்று ஆணையம் குறிப்பிட்டது.

இவ்வாறு திருத்தப்பட்ட சூத்திரம்: 39 × 6 = 234 ஆனது. சுருங்குவதற்குப் பதிலாக, சட்டமன்றம் விரிவுபடுத்தப்பட்டது. இது பயனுள்ள பிரதிநிதித்துவத்தையும் சட்டமன்ற சமநிலையையும் பாதுகாக்க உதவியாக இருந்தது.

அப்போது பிற மாநிலங்களில் இதுபோன்ற மாற்றம் எதுவும் செய்யப்படவில்லை. மேற்கு வங்கம் ஏழு மக்களவை தொகுதிகளைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. இதன் விளைவாக அந்த மாநிலம் 280 சட்டமன்ற தொகுதிகளைப் பெற்றது. அப்போது 19 மக்களவை இடங்களைக் கொண்டிருந்த கேரளா, ஏழு தொகுதிகளைத் தக்கவைத்துக் கொண்டது. இதன் விளைவாக 133 சட்டமன்ற தொகுதிகளைப் பெற்றது. அசாம் ஒன்பது மக்களவை தொகுதிகளைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. இதன் விளைவாக 126 சட்டமன்ற தொகுதிகள் கிடைத்தன. உத்தரப் பிரதேசம் 5 பெருக்கெண்ணை தொடர்ந்ததால், 425 சட்டமன்ற  தொகுதிகளைப் பெற்றது.

இந்த முடிவு தன்னிச்சையானது அல்ல. இது நாடாளுமன்றத்திற்கும் சட்டமன்றத்திற்கும் இடையிலான விகிதாச்சாரத்தைப் (proportionality) பாதுகாக்க வடிவமைக்கப்பட்ட ஒரு கட்டமைப்பு சீர்திருத்தமாகும். அதேநேரத்தில் மாநில சட்டமன்ற தொகுதிகள் குறைவதை தடுக்கிறது. 60 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும், 234 சட்டமன்ற தொகுதிகளை கொண்ட  அமைப்பு மாறாமல் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் 118 என்ற பெரும்பான்மை, கூட்டணி கணக்கு, தொகுதி அளவு மற்றும் தேர்தல் உத்தி ஆகியவை 1963-ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட கட்டமைப்பின் அடிப்படையில் இன்னும் செயல்படுகின்றன.

Original article : How Tamil Nadu got 234 Assembly seats: The Delimitation Commission’s calculated departure? -D. Suresh Kumar

Read More →