இந்தியர்கள் அடிப்படைத் தேவைகளைக் கடந்து, தங்கள் லட்சியங்கள் மற்றும் சேவைகளுக்காக செலவிடுவதை நோக்கி நகர்ந்து வருகின்றனர்.
புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தால் (Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoS&PI)) நடத்தப்படும் குடும்ப நுகர்வுச் செலவின ஆய்வு (Household Consumption Expenditure Survey (HCES)), பல்வேறு நுகர்வுப் பிரிவுகளில் இந்தியக் குடும்பங்களின் செலவின முறைகளைப் பதிவு செய்கிறது. ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் ஒருமுறை நடத்தப்படும் இந்த குடும்ப நுகர்வுச் செலவின ஆய்வு, பரந்த அளவிலான பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை உள்ளடக்கி, ஊரக பகுதி மற்றும் நகர்ப்புற மக்கள் இருவருக்கும் மாதாந்திர தனிநபர் செலவினம் (Monthly Per Capita Expenditure (MPCE)) குறித்த துல்லியமான மதிப்பீடுகளை வழங்குகிறது.
2022-23 மற்றும் 2023-24ஆம் ஆண்டுகளுக்கான கணக்கெடுப்புச் சுற்றுகள், 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட நுகர்வோர் செலவினத் தரவுகளின் முதல் முழுமையான புதுப்பிப்பாகும். இது இந்தியாவின் மாறிவரும் நுகர்வு நிலப்பரப்பு குறித்த மதிப்புமிக்க நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் வறுமைக் கணக்கீடுகளைத் திருத்துவதற்கும், சமூகத் துறை கொள்கைகளுக்கு வழிகாட்டுவதற்கும், இந்தியாவின் விரிவடைந்து வரும் நடுத்தர வருமான மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை யதார்த்தங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் முக்கியமானதாகும்.
இந்தக் கட்டுரை 1999–2000 முதல் 2023–24 வரையிலான காலகட்டத்தில், ஆறு முக்கிய செலவினப் பிரிவுகளில் உள்ள தனிநபர் நுகர்வுச் செலவின போக்குகளை ஆராய்கிறது. இந்த ஆய்வில், மொத்த செலவில் ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் ஒரு பொருளுக்காக செய்யப்படும் விகிதாசாரச் செலவாக மாதத் தனிநபர் நுகர்வுச் செலவு வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
நகர்ப்புறங்களிலும் ஊரக பகுதிகளிலும் மொத்தச் செலவில் உணவு மற்றும் பானங்களுக்கான செலவின் பங்கு குறைந்துள்ளது—நகர்ப்புறங்களில் ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் ரூ.48-லிருந்து ரூ.39 ஆகவும், கிராமப்புறங்களில் ரூ.59-லிருந்து ரூ.47 ஆகவும் குறைந்துள்ளது. வருமானம் அதிகரிக்கும்போது, மக்கள் ஒட்டுமொத்தமாக அதிகப் பணம் செலவழித்தாலும், உணவிற்காகச் செலவிடும் பங்கு குறைகிறது என்று கூறும் Engel’s விதியை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. கீழே உள்ள விளக்கப்படம், ஒரு நபருக்கான மாதாந்திர உணவு மற்றும் பானச் செலவைக் காட்டுகிறது.
மேலும், தானியங்களுக்கான செலவினம் குறைந்து வருவது, பழங்கள், முட்டை, மீன் மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளுக்கான அதிக செலவினங்களுடன் சேர்ந்து, பிரதான உணவுகளிலிருந்து மிகவும் மாறுபட்ட, புரதச்சத்து நிறைந்த உணவுப் பழக்கத்திற்கு மாறியிருப்பதைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்த மாற்றம் அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியாக இல்லை.
குறிப்பாக, ஊரகப் பகுதிகளில் ஓரளவு அதிகரிப்புகள் காணப்பட்டபோதிலும், வெற்றிலை, புகையிலை மற்றும் பிற போதைப்பொருட்களுக்கான செலவு இன்னும் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. இது ஒவ்வொரு 100 ரூபாய் செலவிற்கும் 3.8 ரூபாய்க்கும் குறைவாகவே செலவிடப்படுகிறது.
பொது சுகாதாரக் கண்ணோட்டத்தில், இந்த நிலைமை ஊரகப் பகுதிகளில் இலக்கு வைக்கப்பட்ட விழிப்புணர்வுத் திட்டங்களை முக்கியமானதாக்குகிறது. கீழே உள்ள விளக்கப்படம், ஒவ்வொரு நபரும் ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் பான், புகையிலை மற்றும் போதைப்பொருட்களுக்காக மாதந்தோறும் எவ்வளவு செலவிடுகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஒரு நபருக்கான எரிபொருள் செலவினம் குறைந்திருப்பது, சௌபாக்யா (ஊரக பகுதிகளுக்கு மின்சாரம்) மற்றும் பிரதமர் உஜ்வாலா யோஜனா (LPGஇணைப்புகள்) போன்ற அரசாங்கத் திட்டங்களின் வெற்றியைக் காட்டுகிறது. நகரங்களில், இந்தச் செலவுக் குறைவானது எரிசக்தி சேமிப்பு சாதனங்கள் மற்றும் மேம்பட்ட மின்சார விநியோகம் காரணமாகவும் இருக்கலாம். மக்கள் விறகு மற்றும் மண்ணெண்ணெய் போன்ற பாரம்பரிய எரிபொருட்களிலிருந்து நவீன எரிபொருட்களுக்கு மாறி வருகின்றனர். இது வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துகிறது. கீழே உள்ள விளக்கப்படம், எரிபொருள் மற்றும் விளக்குகளுக்காக ஒரு நபரின் மாதாந்திர செலவைக் காட்டுகிறது.
ஆடை, படுக்கை விரிப்புகள் மற்றும் காலணிகளுக்கான செலவினங்களில் ஏற்பட்டுள்ள சரிவு மிதமானதாகவும், தேவை அடிப்படையிலான நுகர்வில் இருந்து அவ்வப்போது செய்யப்படும் விருப்பச் செலவுகளுக்கு மாறும் மாற்றத்திற்கு ஏற்பவும் உள்ளது. அதிகரித்துவரும் போட்டி, ஃபாஸ்ட் ஃபேஷன் மற்றும் குறைந்த ஜவுளி விலைகள் ஆகியவையும் இந்த மாற்றத்திற்கான காரணங்களாக இருக்கலாம்.
ஊரகப் பகுதிகளில் செலவினம் சற்றே அதிகமாகவோ அல்லது எந்த விதமான மாற்றமும் இல்லாமல் உள்ளது. இது பருவகாலத் தேவைகள் மற்றும் அதிகரித்துவரும் ஆசைகள் காரணமாக இருக்கலாம். ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் ஆடை, படுக்கை விரிப்புகள் மற்றும் காலணிகளுக்காக ஒரு நபரின் மாதாந்திரச் செலவை இந்த விளக்கப்படம் காட்டுகிறது.
நகரமயமாக்கல், வாடகை உயர்வு அழுத்தம் மற்றும் பெருநகர மையங்களுக்கு இடம்பெயர்வு ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப, நகர்ப்புற வீட்டு வாடகை பங்கு (ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் ரூ.4.46-லிருந்து ரூ.6.58-ஆக அதிகரித்துள்ளது). சொந்த வீடுகள், முறைசாரா குத்தகை அல்லது வாடகையற்ற ஏற்பாடுகள் காரணமாக ஊரகப் பகுதிகளில் வாடகை குறைவாகவே உள்ளது. இந்த விளக்கப்படம், வீட்டுவசதிக்கான (வாடகை) மாதாந்திர தலா செலவினத்தைக் காட்டுகிறது (100 ரூபாய்க்கு எத்தனை ரூபாய் என்ற கணக்கில் உள்ளது).
இதர பிரிவில் சுகாதாரம், கல்வி, போக்குவரத்து, நுகர்வோர் சேவைகள் மற்றும் பிற ஒத்த செலவுகள் போன்ற லட்சியச் செலவுகள் அடங்கும். குறிப்பாக கிராமப்புற MPCE-யில் (ரூ100-க்கு ரூ21.87 இலிருந்து ரூ.35.82-ஆக உயர்ந்துள்ளது) மக்கள் பரந்த அளவிலான பொருட்களுக்காகச் செலவிடுகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
இந்தப்போக்கு பரந்த பொருளாதார வளர்ச்சி, டிஜிட்டல் சேவைகளுக்கான சிறந்த அணுகல் மற்றும் பொது மற்றும் தனியார் சேவைகளின் மேம்பட்ட தரம் ஆகியவற்றை பிரதிபலிக்கிறது. ஒவ்வொரு ரூ.100-க்கும் சுகாதாரம், கல்வி, போக்குவரத்து மற்றும் பிற சேவைகள் போன்ற இதர பொருட்களுக்காக ஒரு நபரின் மாதாந்திர செலவினத்தை இந்த விளக்கப்படம் காட்டுகிறது.
மொத்தத்தில், இந்த மாற்றங்கள் சமூகம் பொருளாதார மாற்றம் நிகழ்ந்து வருவதை காட்டுகின்றன; இதில் நுகர்வு முறைகள் படிப்படியாக அடிப்படைத் தேவைகளிலிருந்து விலகி, அதிக லட்சியம் சார்ந்த மற்றும் சேவை அடிப்படையிலான செலவினங்களை நோக்கி மாறி வருகின்றன.
இந்த விளக்கப்படத் தரவுகள் 1999–2000 முதல் 2023–24 வரையிலான காலகட்டத்திற்கான புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்திடம் (Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoS&PI)) இருந்து பெறப்பட்டவை.
எழுத்தாளர் அமைச்சகத்தில் துணை இயக்குநராகப் பணியாற்றுகிறார்.
Original Article : How every ₹100 is spent by Indian households? -Chandrasekar K.