இந்தியாவின் தொழில்நுட்பப் பாதுகாப்பு மற்றும் இராஜதந்திரரீதியானத் தன்னாட்சிக்கு டிஜிட்டல் இறையாண்மை (Digital sovereignty) இன்றியமையாதது.
நவீன உலகில், வர்த்தகம், அரசாங்கம் மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு ஆகியவை செயல்படும் அடித்தளமாக டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு (digital infrastructure) விளங்குகிறது. இந்தச் சூழலில் பார்க்கும்போது, இந்தியாவின் இராஜதந்திரரீதியானப் பாதுகாப்புச் சொத்துக்கள் குறித்த தகவல்களைப் பெறுவதற்காக, விரோத சக்திகளால் இந்திய சிசிடிவி (Indian closed-circuit television (CCTV)) வலையமைப்புகள் ஊடுருவப்பட்டதாக ஏப்ரல் 2026 அன்று வெளிவந்த சமீபத்திய அறிக்கைகளும், ஜூலை 2025-ல் நயாரா ஆற்றல் (Nayara Energy) நிறுவனத்தின் பெருநிறுவன மின்னஞ்சல், கூட்டுப்பணிக் கருவிகள் மற்றும் மேகக்கணினியில் சேமிக்கப்பட்ட தரவுகளுக்கான அணுகல் திடீரென மறுக்கப்பட்ட சம்பவமும், இந்தியாவின் டிஜிட்டல் மற்றும் தொழில்நுட்ப இறையாண்மையின் எதிர்காலம் குறித்துக் கடுமையான கவலைகளை எழுப்புகின்றன. இந்திய சிசிடிவி (Indian closed-circuit television (CCTV)) பாதுகாப்பு மீறலுக்கு, CCTV உபகரணங்களில் சீன மென்பொருள் தளமான EseeCloud பயன்படுத்தப்பட்டதே காரணம் எனக் கூறப்பட்டாலும், நயாரா ஆற்றல் (Nayara Energy) நிறுவனத்திற்கு நிகழ்ந்த சம்பவம் என்பது, ரஷ்ய எரிசக்தி நிறுவனமான ரோஸ்நெஃப்ட் நயாரா ஆற்றல் நிறுவனத்தில் பங்குகளை வைத்திருந்ததன் காரணமாக, மைக்ரோசாஃப்ட் கார்ப்பரேஷன் ஒருதலைப்பட்சமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் (EU) தடைகளை அமல்படுத்தியதன் விளைவாகும்.
இந்தச் சம்பவங்கள் ஒரு யதார்த்தமான கவலைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. அங்கீகார அமைப்புகள், உற்பத்தித்திறன் தொகுப்புகள் மற்றும் மேகக்கணினித் தளங்கள் போன்ற முக்கியமான இந்திய டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்புகள், வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்குச் சொந்தமான மற்றும் அவற்றால் இயக்கப்படும் தொழில்நுட்பத் தளங்களில் இயங்குகின்றன. தரவுகள் இந்தியாவில் பௌதீகரீதியாகச் சேமிக்கப்பட்டிருந்தாலும், தற்போதுள்ள சில உலகளாவிய தரவு நிர்வாக விதிமுறைகளின் கீழ், வெளிநாட்டு மேகக்கணினி தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் தங்கள் வசம் உள்ள தரவுகளைத் தங்கள் சொந்த அரசாங்கங்களுக்கு வழங்கும்படி கட்டாயப்படுத்தப்படலாம். இதன் விளைவாக, டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பின் மீதான பயனுள்ள கட்டுப்பாடு இந்திய நிறுவனங்களிடமிருந்து விலகி, வெளிநாட்டுக் கார்ப்பரேஷன்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களுக்கு மாறுகிறது.
வெளிநாட்டுக் கட்டுப்பாடு, தேசிய அபாயம்
இதன் முக்கிய விளைவு என்னவென்றால், வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்பத் தளங்களில் கட்டமைக்கப்பட்ட இந்திய வணிகங்கள் மற்றும் முக்கியமான அரசாங்க சேவைகளின் செயல்பாடுகள், வெளிநாட்டு அரசாங்கங்கள் எடுக்கும் முடிவுகளால் அவற்றின் செயல்பாடுகள் பாதிக்கப்படக்கூடியதாகின்றன. இந்திய நிறுவனங்களுக்கு முக்கியமான டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்திற்கான அணுகலை மறுக்க வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களால் வழங்கப்படும் உத்தரவுகள், அரசாங்க செயல்பாடுகளை இடைநிறுத்தலாம், வர்த்தகம் மற்றும் வணிகத்தைச் சீர்குலைக்கலாம், உற்பத்தியை நிறுத்தலாம் மற்றும் பாதுகாப்புத் திறன்களை பலவீனப்படுத்தலாம்.
உதாரணமாக, நவீனப் போர்முறை மென்பொருளால் வரையறுக்கப்படுவதால், போர் விமானங்கள், ஏவுகணை அமைப்புகள் மற்றும் மேம்பட்ட ரேடார் நிறுவல்களுக்கு ஆற்றலளிக்கும் உளவுத் தகவல்கள், வன்பொருளில் இல்லாமல், வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களுக்குப் பதிலளிக்க வேண்டிய உற்பத்தியாளர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் குறியீட்டில் (code) உள்ளது. ஒரு மோதலின்போது, இந்த உற்பத்தியாளர்களுக்கு மென்பொருள் உள்ளமைப்புகளை மாற்றுமாறு வெளிநாட்டு அரசாங்கங்களால் உத்தரவிடப்படலாம். இத்தகைய மாற்றங்கள் இலக்குத் துல்லியத்தைக் குறைக்கலாம், செயல்பாட்டு வரம்பைக் கட்டுப்படுத்தலாம் அல்லது போர்க்கள உளவுத் தகவல்களை எதிரிகளுக்குத் திருப்பிவிடவும் கூடும். இதற்கு ஒரு சிறந்த உதாரணம் 1999 கார்கில் மோதல் ஆகும். மோதலின் போது, மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பில் வழிசெலுத்துவதும் இலக்கு வைப்பதும் செயல்பாட்டுரீதியாக தீர்க்கமானதாக இருந்த ஒரு தருணத்தில், துல்லியமான ஜிபிஎஸ் ஆதரவைப் பெறுவதில் இந்தியா கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொண்டது.
இந்தியாவின் தனித்துவமான நிலைமை
வெளிநாட்டு டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பைச் சார்ந்திருப்பதன் பாதிப்புகளும் அபாயங்களும் உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டு வருகின்றன. பிரான்ஸ், 2027-க்குள் அரசாங்கத் துறைகளை மைக்ரோசாஃப்ட் குழுக்கள் (Microsoft Teams) மற்றும் ஜூம் (Zoom) ஆகியவற்றிலிருந்து ஒரு இறையாண்மை கொண்ட காணொளிக் கலந்துரையாடல் தளத்திற்கு மாற்றத் திட்டமிட்டுள்ளது. நெதர்லாந்து, டென்மார்க் மற்றும் பல ஜெர்மன் மாநிலங்கள், மைக்ரோசாஃப்ட் வேர்ட் (Microsoft Word), எக்செல் (Excel), அவுட்லுக் (Outlook) மற்றும் டீம்ஸ் (Teams) போன்ற முக்கியமான அமெரிக்க மென்பொருள் மற்றும் மேகக்கணினி சேவைகளுக்கு உள்நாட்டு மாற்றுகளை ஆராய்ந்து வருகின்றன. ஐரோப்பிய ஒன்றியம், சுதந்திரமான ஐரோப்பிய மேகக்கணினி மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப உள்கட்டமைப்பு மூலம் அமெரிக்கத் தொழில்நுட்பத்தின் மீதான தனது சார்புநிலையைக் குறைக்க முயல்கிறது. அதேநேரத்தில், துருக்கி வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்பங்கள் மீதான தனது சார்புநிலையைக் குறைத்து வருகிறது.
இருப்பினும், மற்ற நாடுகளைப் போலல்லாமல், அதிகார மாற்றக் கோட்பாட்டின் (Power Transition Theory) கட்டமைப்பிற்குள் பார்க்கும்போது இந்தியாவின் நிலைமை தனித்துவமான முறையில் அபாயகரமானதாக உள்ளது. இக்கோட்பாட்டின்படி, ரீதியில் தன்னாட்சியை தக்கவைத்துக் கொள்ள விரும்பும் ஒரு வளர்ந்து வரும் சக்தி, ஏற்கனவே நிலைபெற்ற ஒரு மேலாதிக்க சக்தியுடன் சமநிலையை நெருங்கும்போது, பிந்தையது முந்தையதைக் கட்டுப்படுத்தவே செயல்படும். வளர்ந்து வரும் போட்டியாளர்கள் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறார்கள் அல்லது உள்வாங்கப்படுகிறார்கள் என்பதை வரலாறு காட்டுகிறது. இது ஏற்கனவே அமெரிக்காவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையில் மிகப் பெரிய அளவில் நிலவி வருவதை நாம் காண்கிறோம். விரைவான வளர்ச்சிப் பாதையில் பயணிக்கும் இந்தியா, இந்த முக்கியமான கட்டத்தை நோக்கி நகரும் அதே வேளையில், ஒரு கடினமான சவாலையும் எதிர்கொள்கிறது. அதுதான் வெளிநாட்டுத் தாக்கத்திலிருந்து விடுபட்ட தொழில்நுட்பக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையில் தனது பொருளாதார வலிமையை உருவாக்குவது.
இந்தச் சவாலை எதிர்கொள்வதற்கான உத்தி பல பரிமாணங்களைக் கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். கார்கில் மோதலின் போது ஜிபிஎஸ் (GPS) சேவை மறுக்கப்பட்ட நிகழ்வு, இந்தியா தனது சொந்த செயற்கைக்கோள் வழிசெலுத்தல் அமைப்பை (satellite navigation system) உருவாக்கத் தூண்டுகோலாக அமைந்தது. சமீபகாலமாக, உள்நாட்டு குறைக்கடத்தி (semiconductor) சூழலமைப்பை வலுப்படுத்துவதும், சில மத்திய அரசு அமைச்சகங்களின் மின்னஞ்சல் அமைப்புகளை உள்நாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட 'ஜோஹோ' (Zoho) தளத்திற்கு மாற்றுவதும், டிஜிட்டல் மற்றும் தொழில்நுட்ப இறையாண்மையை நோக்கிய இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் உறுதிப்பாட்டைப் பிரதிபலிக்கின்றன. யுபிஐ (UPI) மற்றும் ரூபே (RuPay) மூலம் உள்நாட்டு கட்டணச் செலுத்தல் உள்கட்டமைப்பை (indigenous payments infrastructure) உருவாக்கியதில் இந்தியா பெற்ற வெற்றி, வெளிநாட்டுக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள அமைப்புகளால் ஏற்படும் பாதிப்புகளை முறியடிக்க முடியும் என்பதை நிரூபித்துள்ளது. இந்த மாதிரியை மேகக்கணினி (cloud) உள்கட்டமைப்பு, மின்னணு வர்த்தகத் தளங்கள், அங்கீகார அமைப்புகள் மற்றும் பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பங்கள் ஆகியவற்றிற்கும் விரிவுபடுத்தலாம்.
தரவு இறையாண்மை விவகாரத்தில் மத்திய அரசு இந்தியாவை இருட்டில் வைத்திருக்கிறது. ராகுல் காந்தி விமர்சனம்,
வெளிநாட்டு பாதுகாப்புத் தொழில்நுட்பங்களைச் சார்ந்திருப்பதில் உள்ள அபாயங்களைக் குறைக்க, அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு உற்பத்தி மற்றும் கொள்முதல் மாதிரியின் சில அம்சங்களை இந்தியா பின்பற்றலாம். பாதுகாப்பு உற்பத்தியில் தன்னிறைவின் முக்கியத்துவத்தை இந்தியா நீண்டகாலமாக உணர்ந்திருந்தாலும், பொதுத்துறையை அதிகம் சார்ந்திருப்பது எதிர்பார்த்த முடிவுகளைத் தரவில்லை. 1980-களிலேயே அதற்கான திட்டம் தொடங்கப்பட்ட போதிலும், உள்நாட்டில் நவீன போர் விமானம் எதுவும் உருவாக்கப்படாதது இந்தத் தோல்விக்கு ஒரு தெளிவான சான்றாகும். இதற்கு மாறாக, அமெரிக்காவின் பாதுகாப்புத் தளங்கள் பெரும்பாலும் தனியார் நிறுவனங்களால் உருவாக்கப்படுகின்றன. அதேவேளையில், அரசு ஆராய்ச்சி நிதியையும் உறுதியான கொள்முதல் உத்தரவாதத்தையும் வழங்குகிறது. இது ஒரு சிறந்த சுழற்சியை உருவாக்குகிறது. இதில் நிறுவனங்கள் தேசிய இராஜதந்திரரீதியல் நலன்களுடன் இணைந்து செயல்படும் அதே வேளையில், அதிநவீன திறன்களையும் வளர்த்துக் கொள்கின்றன. போட்டித்தன்மை வாய்ந்த கட்டமைப்பின்கீழ் 'மேம்பட்ட நடுத்தர ரக போர் விமானம்' (Advanced Medium Combat Aircraft(AMCA)) தயாரிப்பில் தனியார் துறையை ஈடுபடுத்துவதன் மூலம் இந்தியா சமீபகாலமாக இந்த திசையில் நகரத் தொடங்கியுள்ளது.
டிஜிட்டல் இறையாண்மையைப் பாதுகாப்பதற்கான மற்றொரு வழி, பிற நாடுகளுடன் இணைந்து முக்கிய தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதாகும். இது பரஸ்பர சார்புநிலையை உறுதிசெய்து, இந்தியாவின் இராஜதந்திர ரீதியில் நலன்களுக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒருதலைப்பட்சமான நடவடிக்கைகளின் அபாயத்தைக் குறைகிறது. இந்தியா மற்றும் ரஷ்யா இணைந்து உருவாக்கிய பிரம்மோஸ் (BrahMos) ஏவுகணைத் திட்டம் இதற்கு ஒரு குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டாகும். இந்த உத்தியின் ஒரு முக்கிய நன்மை என்னவென்றால், உலகளாவிய அமைப்போடு இணைந்திருக்கும் அதே வேளையில், தொழில்நுட்பத் திறன்களை வளர்த்துக்கொள்ள இது இந்தியாவை அனுமதிக்கிறது. சர்வதேச அளவில் தனிமைப்படுத்தப்படும் அபாயத்தைத் தவிர்க்க இது இந்தியாவுக்கு உதவுகிறது. முக்கிய தொழில்நுட்பங்களை உருவாக்க உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு மட்டுமே அனுமதி அளித்த சீனாவின் அணுகுமுறையிலிருந்து இது மாறுபட்டதாகும். இந்தச் சூழலில், சமீபத்திய இரண்டு நிகழ்வுகள் நம்பிக்கையூட்டுவதாக உள்ளன. முதலாவது, இந்தியா-அமெரிக்கா தொழில்நுட்ப ஒத்துழைப்பின் மூலம் குஜராத்தின் சனந்த் (Sanand) பகுதியில் நிறுவப்பட்ட 'மைக்ரான் டெக்னாலஜி' (Micron Technology) நிறுவனத்தின் குறைமின்கடத்தி பிணைத்தல், சோதனை, குறியிடுதல் மற்றும் பொதிகட்டுதல் (Assembly, Test, Marking and Packaging (ATMP)) மையத்தில் வணிகரீதியான உற்பத்தி தொடங்கப்பட்டதாகும். இரண்டாவது, சீனத் தொழில்நுட்பத்தின்மீது சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதையும், நம்பகமான தொழில்நுட்பக் கூட்டாண்மைகளை வலுப்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்ட, செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் விநியோகச் சங்கிலிப் பாதுகாப்பு குறித்த அமெரிக்கத் தலைமையிலான முன்னெடுப்பான 'பாக்ஸ் சிலிக்கா'வில் (Pax Silica) சேர இந்தியா எடுத்த முடிவு ஆகும்.
ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு (R&D) இடைவெளியைக் குறைத்தல்
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இந்தியா தனது ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு (research and development (R&D)) செலவினங்களை உலகத் தலைவர்களுக்கு இணையாக அவசரமாக உயர்த்த வேண்டும். 2000 மற்றும் 2020-க்கு இடையில், இந்தியாவின் மொத்த ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுச் செலவினம், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சராசரியாக வெறும் 0.74% ஆக இருந்தது. இது உலக சராசரியான 2.07%-ஐ விடக் குறைவு. இந்தத் தொடர்ச்சியான ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுச் செலவினப் பற்றாக்குறை, இந்தியாவின் எதிர்காலத் தொழில்நுட்ப மற்றும் டிஜிட்டல் இறையாண்மை குறித்துக் கடுமையான கவலைகளை எழுப்புகிறது. இந்தியாவைப் போன்ற பெரும் மக்கள் தொகை மற்றும் வலுவான பொருளாதார லட்சியங்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டிற்கும், ஏற்கனவே நிலைபெற்ற உலக வல்லரசுகளுக்கு இணையாகத் திகழ விரும்பும் நாட்டிற்கும், முழுமையான தொழில்நுட்ப இறையாண்மையை அடைவதற்கான செலவை ஏற்க முடியுமா என்பது முக்கியக் கேள்வி அல்ல. மாறாக, அத்தகைய இறையாண்மை இல்லாமல் செயல்படுவதால் ஏற்படும் விளைவுகளைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியுமா என்பதே உண்மையான கேள்வி. தொழில்நுட்ப இறையாண்மைக்கான அபாயங்களைக் குறைப்பதில் இந்தியா எந்த அளவிற்கு வெற்றி பெறுகிறது என்பது, பெருகிவரும் பிளவுபட்ட சர்வதேச ஒழுங்கில் அதன் பொருளாதாரப் போட்டித்திறனையும் இராஜதந்திரரீதியானத் தன்னாட்சியையும் (strategic autonomy) தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியும் என்பதையும் இது தீர்மானிக்கும்.
மணிஷ் வர்மா ஒரு தொழில்நுட்ப உத்தி வகுப்பாளர் (Technology Strategist); இலாப நோக்கற்ற தொழில்நுட்பச் சிந்தனைக் குழுவான அவினியம் அறக்கட்டளையின் (Avinyum Foundation) சிறப்பு ஆய்வாளர் (Distinguished Fellow); மற்றும் இந்திய மேலாண்மைக் கழகம், கோழிக்கோட்டின் (IIM Kozhikode) முனைவர் பட்ட (Practice Track) ஆய்வாளர் ஆவார். முன்னதாக, இவர் ஒரு பன்னாட்டு நிதி-தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் சர்வதேச வாடிக்கையாளர் செயல்பாடுகள் பிரிவின் தலைவராகப் பணியாற்றியுள்ளார்.
ஸ்தானு ஆர். நாயர் இந்திய மேலாண்மைக் கழகம், கோழிக்கோட்டில் பொருளாதாரம் மற்றும் பொதுக் கொள்கை ஆகிய பாடங்களைக் கற்பிக்கிறார்.
Original Link: The challenge of India’s digital sovereignty