வளர்ச்சி உத்திகள் வலுவான நிறுவனங்களுடன் சிறப்பாகச் செயல்படும். -அரிஜித் தாஷ், சவுரவ் ராய்

நிறுவனங்களின் திறனை வலுப்படுத்துதல், ஆராய்ச்சி, மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளில் ஒரேநேரத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தாமல், நிர்வாகமும் (governance) வளர்ச்சித் திட்டமும் வெற்றி பெறாது.

இந்தியா பொது முதலீடுகளில் பல ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவு முயற்சிகளை தீவிரப்படுத்தி வருகிறது. ஆனால், இந்த முதலீடுகள் மட்டும் நீண்டகால மற்றும் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைவதற்கு போதுமானதாக இருக்குமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. 2025–26 நிதிநிலை அறிக்கையில், ஒன்றிய அரசு ₹11.21 லட்சம் கோடி ($123 பில்லியன்) ஒதுக்கியுள்ளது. குறிப்பாக, இந்த தொகையில் பாதுகாப்பு உற்பத்தி, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் பெரிய அளவிலான அடிப்படை கட்டமைப்பு (infrastructure) மேம்பாட்டுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. முதலில், பார்க்கும்போது இந்த அறிகுறிகள் நம்பிக்கை அளிக்கின்றன. உதாரணமாக, Financial Times வெளியிட்ட தகவலின்படி, 2025-ஆம் ஆண்டில் ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரை இந்தியா $50.4 பில்லியன் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை (foreign direct investment (FDI)) பெற்றது. இது கடந்த ஆண்டின் அதே காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது 16% அதிகமாகவும், புதிய சாதனையாகவும் உள்ளது. ஆனால், அதே தரவுகள், நிகர முதலீடு (net figure)  $7.7 பில்லியன் மட்டுமே இருப்பதாக காட்டுகிறன. இதன் பொருள் பெரிய அளவில் முதலீடுகள் இந்தியாவில் செய்யப்பட்டன. ஆனால், முதலீட்டு விலக்கல் மற்றும் மூலதனத்தை  நாடுகள் (repatriation) மீண்டும் பெற்றதால் $42.7 பில்லியன் இந்தியாவில்  இருந்து வெளியேறியுள்ளது. இந்த முதலீட்டு வரவும் வெளியேறும் நிலை ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது: இந்த முதலீடுகளும் மேம்பாட்டு உத்திகளும் நீடித்த பொருளாதார வளர்ச்சியாக மாறுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள் எது?

இந்த வளர்ச்சி திட்டங்கள் எதிர்பார்த்த விளைவுகளை அளிக்கிறதா என்பதை புரிந்துகொள்ள சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தற்போது நிறுவனங்களின் பங்கு என்ன என்பதை அதிகமாக ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். இன்று கொள்கை உருவாக்கத்தை பற்றிய பல விவாதங்கள் நிறுவனங்களின் தரம் குறிப்பாக அரசின் செயல்பாடு மற்றும்  முதலீட்டின் செயல்திறன் ஆகியவற்றின் தொடர்பை ஆய்வு செய்கிறது. நிறுவனங்கள் இன்றைய பிராந்திய வளர்ச்சித் திட்டங்களின் மையத்தில் உள்ளன இது உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ப வடிவமைக்கப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டங்களாக இருக்கலாம் அல்லது உள்ளூர் பங்காளிகளுக்கிடையே விவாதங்களையும் பேச்சுவார்த்தைகளையும் ஏற்படுத்துவதற்கான முறைகளாக இருக்கலாம். அதிகாரபூர்வமான மற்றும் அதிகாரபூர்வமற்ற நிறுவனங்கள் இப்போது பிராந்திய வளர்ச்சி கொள்கையின் புதிய அணுகுமுறையை முன்னெடுத்து வருகின்றன. நிறுவனங்களின் முக்கியத்துவம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் (European Union (EU)) ஐந்தாவது ஒற்றுமை அறிக்கையில், பலவீனமான நிறுவனங்கள் பிராந்திய வளர்ச்சி திட்டங்களின் செயல்திறனை தடுக்கக்கூடும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த பின்னணியில் இந்தக் கட்டுரை நிறுவனங்களின் தரம் வளர்ச்சி திட்டங்களின் பலனை எவ்வாறு தீர்மானிக்கிறது என்பதை விளக்குகிறது. இதற்காக கோட்பாட்டு கருத்துகளையும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஒற்றுமை கொள்கையிலிருந்து கிடைக்கும் ஆதாரங்களையும் பயன்படுத்துகிறது.

இரட்டை சக்கரங்கள்

பிராந்திய பொருளாதார வளர்ச்சியை விவரிக்க ஒரு மிதிவண்டியின் உருவகத்தைப் பயன்படுத்தி, ரோட்ரிக்ஸ்-போஸ் (2013) "நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட மற்றும் செயல்படும் வளர்ச்சி உத்திக்கு" இரண்டு வட்டமான சக்கரங்களுக்கு இடையில் பயனுள்ள சீரமைப்பு தேவை என்று வாதிடுகிறார். இதில் முன்சக்கரம் ஒரு பகுதியின் தேவைகளுக்கேற்ப உருவாக்கப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டத்தை குறிக்கிறது. பின்சக்கரம் செயல்திறன் கொண்ட அதிகாரபூர்வ மற்றும் அதிகாரபூர்வமற்ற நிறுவனங்களை குறிக்கிறது. இந்த இரண்டும் சரியாக இணைந்தால் அந்த பகுதி வளர்ச்சியில் முன்னேற முடியும் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் குறையும். ஆனால், இந்த இரண்டு சக்கரங்களுக்கும் இடைவெளி அதிகமாக ஏற்பட்டால் மூன்று மோசமான நிலைகள் உருவாகலாம். முதல் நிலையில், பல பிராந்திய வளர்ச்சி திட்டங்கள் பெரிய அளவிலான திட்டங்களை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. ஆனால், நிறுவனங்களின் வலிமையை புறக்கணிக்கின்றன. இதன் காரணமாக முன்சக்கரம் பெரியதாகவும் பின்சக்கரம் மிகவும் சிறியதாகவும் இருக்கும் நிலை உருவாகிறது. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு 1870-களின் “penny-farthing” மிதிவண்டியைப் போல சமநிலையற்ற நிலையை உருவாக்குகிறது. இரண்டாவது நிலையில், நிறுவன அமைப்பும் வளர்ச்சித் திட்டமும் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்தாமல் இருந்தால் ஓட முடியாத வண்டியின் நிலை (square wheels situation) உருவாகும். பலவீனமான நிறுவனங்களின் கீழ் தவறான வளர்ச்சி திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்படும்போது, முன்னேற்றம் மெதுவாகி தடைகள் அதிகரிக்கும். இது சமமான சாலையில் சதுர சக்கரத்தை தள்ளிச் செல்ல முயல்வதைப் போன்றதாக இருக்கும். மூன்றாவது நிலையில், நிறுவனங்கள் பலவீனமாகவும் உண்மையான வளர்ச்சி திட்டமே இல்லாமலும் இருந்தால், மிகவும் மோசமான நிலை உருவாகும். அது சக்கரங்கள் இல்லாத மிதிவண்டி கட்டமைப்பைப் (bicycle frame) போல எந்த வளர்ச்சியும் நடைபெறாத நிலையாக இருக்கும். இதனால் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை காட்டுகிறது. ஒரு இடத்தின் நிறுவனங்களின் திறன் மற்றும் சூழலைப் பொருத்து வளர்ச்சி திட்டங்கள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் வளர்ச்சிக்கான முயற்சிகள் நல்ல பலன் தரும்.

இந்த தொடர்பை விளக்க ஒரு நல்ல உதாரணம் ஐரோப்பிய ஒன்றிய ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கை ஆகும். இந்த கொள்கையின் முக்கிய நோக்கம் ஒன்றியத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கையின் முதன்மை நோக்கம், பொருளாதார, சமூக மற்றும் பிராந்திய ஒற்றுமையை மேம்படுத்துவதும், பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான வளர்ச்சி இடைவெளிகளைக் குறைப்பதுமாகும். இந்த கொள்கையின் செயல்திறன் குறித்து விவாதங்கள் இருந்தாலும், இதற்கு ஆதரவாக கூறப்படும் முக்கியமான கருத்து, இது பிராந்திய மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகங்களின் பங்கினை பொருளாதார வளர்ச்சியை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது என்பதாகும்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஒரு விஷயத்தை ஒப்புக்கொண்டுள்ளது: பலவீனமான நிறுவனங்கள், பொருளாதார மற்றும் சமூக ஒற்றுமையை பாதிக்கின்றன. இதன் காரணமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் வரைவு கொள்கை 2000 என்ற திட்டத்தை உருவாக்கியது. அதன்படி, ஒரு நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (GDP) 4% வரை மட்டுமே ஒற்றுமை நிதி முதலீடு செய்ய முடியும் என்ற வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஏனெனில், சில நாடுகளின் முதலீட்டை பயன்படுத்தும் திறன் (absorption capacity) குறைவாக இருந்தது. ஆளுகைத் தரம் பற்றிய ஆய்வுகள் குறைவாகவே இருப்பினும், 1996 முதல் 2007 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் 169 பிராந்தியங்களில் ஆண்ட்ரேஸ் ரோட்ரிக்ஸ்-போஸ் மற்றும் என்ரிக் கார்சிலாசோ (2015) ஆகியோர் மேற்கொண்ட ஒரு ஆய்வில், ஆளுகையின் தரம் (எடுத்துக்காட்டாக: சட்டத்தின் ஆட்சி, ஊழல் அல்லது அதிகாரத்துவ நடைமுறைகள்) எப்படி இருந்தாலும், 'ஒற்றுமை நிதி' (Cohesion Fund) முதலீடுகள் பிராந்தியப் பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்க உதவியுள்ளன என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது.

இருப்பினும், வருடத்திற்கு ஒரு நபருக்கு சுமார் €80 செலவினம் அதிகமாகும்போது அரசாங்கத்தின் தரம் மிக முக்கியமானதாகிறது என்பதையும் ஆய்வு காட்டுகிறது. எளிமையான பொருளாதார சொற்களில், ஆரம்ப ஒருங்கிணைப்பு நிதிகள் பிராந்தியங்களில் அடிப்படை ஆதாயங்களை வழங்க முடியும். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட நிதி வரம்பைத் தாண்டி நீடித்த நீண்டகால வளர்ச்சி நிறுவன தரத்தைப் பொறுத்து இருக்கும். ஏழை நிறுவனங்களின் காலநிலையின் கீழ் செயல்படும் சிறந்த மேம்பாட்டு உத்திகள் தவிர்க்க முடியாமல் ஏற்ற வருமானத்தை ஈட்டத் தவறிவிடும் என்பதை இது மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது. எனவே, வளர்ச்சி உத்திகளை வகுப்பது, உள்ளூர் நிலைமைகளைப் பற்றிய விரிவான புரிதலை உறுதி செய்கிறது, அதே நேரத்தில் ஏற்கனவே உள்ள இட அடிப்படையிலான நிறுவன நிலைமைகளை கண்காணிப்பதன் மூலம் பல்வேறு வகையான வளர்ச்சி தலையீடுகளின் நம்பகத்தன்மையையும் மதிப்பிடுகிறது.

குறையும் பொருளாதார வேகம்

இந்தியாவில் பலவீனமான நிறுவனங்களின் விளைவுகள் வெறும் கருத்து மட்டுமல்ல. அவை தினசரி வாழ்க்கையில் தாமதமான ஒப்பந்தங்கள், எந்த மாற்றமும் இல்லாத கடன் வழங்கல், நிறுத்தப்பட்ட அடிப்படை கட்டமைப்பு திட்டங்கள் மற்றும் நீண்டகால வழக்குத் தீர்ப்புகள் போன்ற வடிவங்களில் தென்படுகின்றன. இவை அனைத்தும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தை குறைக்கின்றன. இதனை விளக்க ஒரு முக்கியமான உதாரணம் நீதித்துறை மற்றும் சட்ட நிறுவனங்கள் ஆகும். இவை ஒப்பந்தங்களை அமல்படுத்துதல், சட்டஒழுங்கை பாதுகாத்தல் மற்றும் பொருளாதார பொறுப்பை உறுதி செய்தல் போன்றவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இந்திய நீதித்துறையின் அனைத்து நிலைகளிலும் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகள் (case pendency) குறித்து அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. National Judicial Data Grid தகவலின்படி, 2024 நிலவரப்படி இந்தியாவில் 5 கோடி வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. இதில் 77% குற்றவியல் வழக்குகள் ஆகும். 

மாநில வாரியாக பார்க்கும்போது, நாட்டின் மொத்த நிலுவை வழக்குகளில் ஏறத்தாழ 31 சதவீதத்தை உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் மேற்கு வங்க மாநிலங்களில் மட்டுமே உள்ளன. மேலும், வட மற்றும் தென் மாநிலங்களை ஒப்பிடுகையில், டெல்லி, உத்தரப் பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான் மற்றும் மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் நிலுவை வழக்குகளின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக உள்ளது. 2024-ஆம் ஆண்டின் நிலவரப்படி, இந்த மாநிலங்களில் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 3 மில்லியனிலிருந்து 12 மில்லியன் வரை உள்ளது. இதற்கு மாறாக, தென் மாநிலங்களில் நிலுவை வழக்குகளின் சராசரி எண்ணிக்கை 7,00,000 முதல் 1.8 மில்லியன் வரை மட்டுமே உள்ளது.

நீதிபதிகள் காலியிடங்களும் (judge vacancies) வழக்கு நிலுவைகளும் இடையே வலுவான தொடர்பு இருப்பது தெரிகிறது. வட மாநிலங்களில் இந்த தொடர்பு 0.87 என்ற அளவுக்கு அதிகமாக உள்ளது. ஆனால், தென் மாநிலங்களில் அது 0.54 அளவுக்கு குறைவாக உள்ளது. மக்கள் தொகையை கருத்தில் கொண்டால், நீதிபதிகள் காலியிடங்கள் வட மாநிலங்களில் வழக்குகள் அதிகமாக நிலுவையில்  இருப்பதால் நிலைமை மோசமாக்குகிறது. இது நிறுவனங்களின் திறன் குறைவாக இருக்கும் இடங்களில் அதன் பாதிப்பு அதிகமாக இருக்கும் என்பதை காட்டுகிறது. நீதிமன்ற வழக்கு நிலுவைகளுக்கும் பிராந்திய பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் இடையே நேரடி காரணத் தொடர்பை நிரூபிக்க விரிவான ஆய்வு தேவைப்பட்டாலும், அதன் விளைவுகளை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. தொடர்ந்து வழக்குகள் தாமதமாகும்போது பரிவர்த்தனைச் செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன, ஒப்பந்தங்களை அமல்படுத்துவது பலவீனமாகிறது, வங்கிக் கடன் வழங்கல் குறைகிறது மற்றும் வணிகத் தகராறுகளைத் தீர்ப்பது மெதுவாகிறது. இதன் விளைவாக, பொதுமக்கள் முதலீடு சந்தை சார்ந்த வளர்ச்சி திட்டங்களும் செயல்பட வேண்டிய முக்கிய அமைப்புகளே பாதிக்கப்படுகின்றன. நிறுவனங்களின் திறனை வலுப்படுத்துவதில் முதலீடு செய்வது, குறிப்பாக நிர்வாக மற்றும் சட்ட நிறுவனங்களில், வெறும் சமூகச் செலவு அல்ல. அது பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்கும் முக்கியமான முதலீடு என்பது இதன் மூலம் தெளிவாக  தெரிகிறது. 

முக்கிய பொருளாதார கோட்பாடுகள், குறிப்பாக ராபர்ட் சோலோ 1956-ஆம் ஆண்டு முன்வைத்த நியோகிளாசிக்கல் வளர்ச்சி மாதிரி (neoclassical growth model), நிறுவனங்களை (உதாரணமாக சொத்து உரிமைகள், சட்டத்தின் ஆட்சி, மற்றும் சார்பில்லாத நீதித்துறை) மாறாத மற்றும் வெளிப்புற காரணிகளாக கருதியது. அவை மாற்றமில்லாதவை என்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் நேரடி மாறியாக சேர்க்கப்படாதவை என்றும் கருதப்பட்டன. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் New Institutional Economics என்ற அணுகுமுறை வளர்ச்சியடைந்ததால், பொருளாதார வளர்ச்சியில் நிறுவனங்களின் முக்கியத்துவம் அதிகக் கவனம் பெற்றது. குறிப்பாக 1990-களிலிருந்து தொடங்கி 2000-களில் Daron Acemoglu, Simon Johnson, மற்றும் James A. Robinson போன்ற அறிஞர்கள் இந்த கருத்தை பரப்பினர். இவர்களின் குடியேற்ற வரலாற்றுப் பார்வையை (colonial perspective) விமர்சிப்பது தனியான விவாதமாக இருந்தாலும், ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளிக்காட்டியது. இன்றைய முன்னணி பொருளாதார நிபுணர்கள் நிறுவனங்களை இனி புறக்கணிக்கப்படும் காரணிகளாக அல்லாமல், பொருளாதார வளர்ச்சியை தீர்மானிக்கும் முக்கிய மாறிகளாக கருதுகின்றனர். இந்த பார்வையில், நம்பகமான மத்திய வங்கி, பொறுப்புள்ள நிர்வாகமும் சட்டமன்றமும் மற்றும் சார்பில்லாத திறமையான நீதித்துறையும் ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படை தூண்களாகக் கருதப்படுகின்றன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மக்கள் தொகையைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமான மக்கள்தொகையைக் கொண்ட இந்திய உட்பட, பல்வேறு இடங்களில் அனுபவபூர்வமான ஆய்வுகள் அதிகரித்தாலும், மாநில மற்றும் மாவட்ட அளவிலான விரிவான ஆய்வுகள் இன்னும் குறைவாக உள்ளன. இதற்கு முக்கிய காரணம் தேவையான தரவுகள் முழுமையான இல்லாதது ஆகும். இதன் விளைவாக, மாநிலங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களில் உள்ள வளர்ச்சி உத்திகளுடன் நிறுவனங்கள் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கின்றன என்பதற்கான வலுவான சான்றுகள், பிராந்திய கொள்கை வடிவமைப்பை ஆராய்ச்சிக்கு ஒரு திறந்த மற்றும் முக்கியப் பகுதியாக ஆக்குகின்றன.

சமநிலையைக் கண்டறிதல்

இதிலிருந்து கிடைக்கும் பாடம் வெறும் பிராந்திய முதலீட்டு திட்டங்களுக்கு மட்டுமல்ல. இதனுடன் சேர்ந்து நிறுவனங்களின் திறன், ஆராய்ச்சி மற்றும் சிறந்த நிர்வாகத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு ஆகும். நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தாமல் உருவாக்கப்படும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் தோல்விக்கான திட்டங்களாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. மிதிவண்டி உதாரணம் போல, வளர்ச்சி திட்டம் (முன்சக்கரம்) நல்லதாக இருந்தாலும், நிறுவனங்கள் (பின்சக்கரம்) பலவீனமாக இருந்தால் முன்னேற்றம் ஏற்படாது. சமநிலை இல்லையெனில் மிதிவண்டி தள்ளாடும் அல்லது நின்றுவிடும். இந்த நிலையில், இந்தியாவின் சந்தை சார்ந்த வளர்ச்சி சந்தையின் “இல்லாத ஒன்றை” அதிகமாக நம்பியுள்ளது. ஆனால், அதை வழிநடத்தும் நிறுவனங்களின் பங்கு போதுமான அளவில் கவனிக்கப்படவில்லை. வலுவான மற்றும் தெளிவாக செயல்படும் நிறுவனங்கள் சந்தைகளுக்கு தடையாக அல்ல; மாறாக, அவை சந்தைகள் சரியாக செயல்படுவதற்கான அடிப்படை நிபந்தனை ஆகும். பின்சக்கரம் வலுவாக இல்லையெனில் முன்னேற்றம் நிலையாக இருக்காது. இது ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது: ஆடம் ஸ்மித் கூறிய சந்தையின் “இல்லாத ஒன்று” (invisible hand) செயல்படவும், வளர்ச்சி என்ற மிதிவண்டி நேராகவும் தொடர்ந்து நகரவும் வலுவான நிறுவனங்களின் ஆதரவு  மிகவும் முக்கியம்.

அரிஜித் தாஷ் மற்றும் சவுரவ் ராய் ஆகியோர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட அறிஞர்கள்.

Original Link: Development strategies work best with strong institutions.