இந்தியாவின் எத்தனால் கொள்கையானது, நீர் மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கான விலைகளையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். -அசோக் கெம்கா

 கலப்பு இலக்குகள் (Blending targets) வழிகாட்டுதலை வழங்கலாம். ஆனால், அவையே தனி இலக்குகளாக ஆகிவிடக்கூடாது.

இந்தியாவின் E20 பெட்ரோல் அறிமுகம், உலகின் மிகவும் லட்சியமிக்க உயிரி எரிபொருள் முயற்சிகளில் ஒன்றாகும். எத்தனால் கலப்பானது 2013-14ல் சுமார் 1.5 சதவீதத்திலிருந்து 2025-ல் கிட்டத்தட்ட 20 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. இதன் வருடாந்திர நுகர்வு 700 கோடி லிட்டரை எட்டியுள்ளது. இந்தத் திட்டம் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைத்து, கிராமப்புற வருமானத்தை உருவாக்கி, நாட்டின் எரிசக்தித் தொகுப்பைப் பன்முகப்படுத்தியுள்ளது. இவை முக்கியமான சாதனைகள் ஆகும். இருப்பினும், இந்தியா E10-லிருந்து E20-க்கு மாறும் நிலையில், இதன் கொள்கையானது வெறும் கலப்பு இலக்குகளை மட்டும் சார்ந்து இல்லாமல், அறிவியல் சான்றுகள் மற்றும் சிறந்த பொதுப் பொருளாதாரத்தால் அதிகளவில் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்.

எல்லா எத்தனால்களும் ஒரே மாதிரியான நீடித்த நிலைத்தன்மை கொண்டவை அல்ல. இந்தியா தற்போது, சி-ஹெவி வெல்லப்பாகு (C-heavy molasses), பி-ஹெவி வெல்லப்பாகு (B-heavy molasses), கரும்புச்சாறு, மக்காச்சோளம், சேதமடைந்த உணவு தானியங்கள் மற்றும் உபரி அரிசி ஆகியவற்றிலிருந்து எத்தனாலை உற்பத்தி செய்கிறது. ஒவ்வொரு வழிமுறையும் வெவ்வேறு சுற்றுச்சூழல் தடத்தைக் கொண்டுள்ளது. முதலீடு செய்யப்பட்ட ஆற்றலுக்கான ஆற்றல் வருவாய் (Energy Return on Energy Invested (EROEI)) என்பது நிலைத்தன்மையை அளவிடுவதற்கான ஒரு பயனுள்ள அளவீடு ஆகும். இது, சாகுபடி, உர உற்பத்தி, நீர்ப்பாசனம், போக்குவரத்து மற்றும் காய்ச்சி வடிகட்டுதல் ஆகியவற்றில் நுகரப்படும் புதைபடிவ ஆற்றலுடன், உற்பத்தி செய்யப்படும் பயன்படுத்தக்கூடிய ஆற்றலை முதலீடு செய்யப்பட்ட ஆற்றலுக்கான ஆற்றல் வருவாய் (EROEI) ஒப்பிடுகிறது. கரும்புச் சக்கையை எரிபொருளாகக் கொண்டு வடிக்கும் ஆலைகளில் உற்பத்தி செய்யப்படும் திறமையான கரும்பு எத்தனால், பொதுவாக சுமார் 2–4 என்ற முதலீடு செய்யப்பட்ட ஆற்றலுக்கான ஆற்றல் வருவாய் (EROEI) மதிப்பை அடைகிறது. அதேசமயம், அதிக புதைபடிவ ஆற்றல் உள்ளீடுகள் காரணமாக, தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் பொதுவாக 1.2 முதல் 2 வரை இருக்கும். எனவே, எத்தனால் ஒரு நேர்மறையான நிகர ஆற்றல் ஆதாயத்தை வழங்குகிறது. ஆனால் அதன் அளவு மூலப்பொருள், வேளாண்முறைகள் மற்றும் பதப்படுத்தும் தொழில்நுட்பம் ஆகியவற்றைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது.

இரண்டாவது கருத்தில் கொள்ள வேண்டிய முக்கிய அம்சம் ஆற்றல் அடர்த்தி (energy density) ஆகும். பெட்ரோலில் ஒரு லிட்டருக்கு சுமார் 32 மெகாஜூல் (MJ) ஆற்றலும், எத்தனாலில் ஒரு லிட்டருக்கு சுமார் 21 MJ ஆற்றலும் உள்ளது. எனவே, E20 எரிபொருளில் தூய பெட்ரோலை விட சுமார் 6–7 சதவீதம் குறைவான ஆற்றலே உள்ளது. இது, சீராக வாகனம் ஓட்டும் தன்மையின் அடிப்படையில், எரிபொருள் சிக்கனத்தில் (mileage) சிறியளவிலான ஆற்றல் குறைவு ஏற்படலாம். இருப்பினும், எத்தனால் மிக அதிக ஆக்டேன் மதிப்பீட்டைக் கொண்டுள்ளது. இது, அதிக எத்தனால் கலவைகளுக்காக பிரத்யேகமாக அளவீடு செய்யப்பட்ட இயந்திரங்கள் அதிகத் திறமையான எரிதலை அடையவும், இந்தக் குறைபாட்டை ஓரளவு ஈடுசெய்யவும் அனுமதிக்கிறது. ஒட்டுமொத்த விளைவு, எரிபொருளின் பண்புகளை மட்டும் சார்ந்து இல்லாமல், இயந்திரத்தின் வடிவமைப்பையே சார்ந்துள்ளது.

வாகனப் பொருத்தம் (compatibility) என்பது மற்றொரு முக்கியமான அம்சமாகும். எத்தனால் காற்றில் உள்ள ஈரப்பதத்தை எளிதில் உறிஞ்சி, குறிப்பிட்ட சில உலோகங்களை அரிக்கும் (corrode) தன்மை கொண்டது. அதே நேரத்தில், பழைய ரப்பர் சீல்கள் (seals) மற்றும் நெகிழிப் பாகங்களையும் சேதப்படுத்தக்கூடும். இச்சவால்களைக் கருத்தில் கொண்டு, ஏப்ரல் 2023 முதல் தயாரிக்கப்படும் வாகனங்கள் E20 எரிபொருளுடன் இணக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்று அரசாங்கம் கட்டாயப்படுத்தியுள்ளது. புதிய என்ஜின்கள் மேம்படுத்தப்பட்ட பொருட்களையும், திருத்தப்பட்ட என்ஜின் அளவுத்திருத்தத்தையும் கொண்டுள்ளன. ஆனால், மில்லியன் கணக்கான பழைய இருசக்கர வாகனங்கள், பயணிகள் கார்கள் மற்றும் விவசாய இயந்திரங்கள் இந்த வகைக்குள் அடங்கவில்லை. எனவே, இந்த மாற்றத்திற்கு வெளிப்படையான நுகர்வோர் தகவல், தொழில்நுட்ப ஆதரவு மற்றும் குறைந்த கலப்பு எரிபொருட்கள் தொடர்ந்து கிடைப்பது அவசியம். நுகர்வோர் தங்கள் வாகனங்களுக்குப் பொருத்தமான எரிபொருட்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். மேலும், பல்வேறு எரிபொருட்களின் விலைகள் அவற்றின் உண்மையான செலவுகளைத் தெளிவாகப் பிரதிபலிக்க வேண்டும்

கரும்பு வளரும்போது வளிமண்டலத்திலிருந்து கார்பன்-டை-ஆக்சைடை உறிஞ்சுவதால், எத்தனால் பெரும்பாலும் குறைந்த கார்பன் எரிபொருளாக விவரிக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், பயிர் சாகுபடி, உர உற்பத்தி, நீர்ப்பாசனம், போக்குவரத்து மற்றும் பதப்படுத்துதல் ஆகியவற்றிலிருந்து ஏற்படும் உமிழ்வுகளைக் கணக்கில் கொண்டு, காலநிலை சார்ந்த நன்மைகளை அதன் முழு வாழ்க்கைச் சுழற்சி (life-cycle) அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டும். திறமையாக உற்பத்தி செய்யப்படும் கரும்பு எத்தனால், பெட்ரோலுடன் ஒப்பிடும்போது பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தை சுமார் 50-70 சதவீதம் குறைக்க முடியும், குறிப்பாக கரும்புச் சக்கை செயல்முறை ஆற்றலை வழங்கும் இடங்களில் இது சாத்தியமாகும். தானிய அடிப்படையிலான எத்தனால் பொதுவாக சுமார் 20-50 சதவீதம் என்ற குறைந்த அளவிலான குறைப்புகளையே வழங்குகிறது. உற்பத்தியானது டீசல் மூலம் இயங்கும் நீர்ப்பாசனம், புதைபடிவ எரிபொருள் அடிப்படையிலான காய்ச்சி வடித்தல் அல்லது அதிகப்படியான நைட்ரஜன் உரப் பயன்பாடு ஆகியவற்றைச் சார்ந்திருக்கும்போது, இந்த நன்மைகள் கணிசமாகக் குறைகின்றன. எனவே, பல உற்பத்தி முறைகளின்கீழ் எத்தனால் பெட்ரோலைவிடத் தூய்மையானது. ஆனால், அதனைத் தானாகவே கார்பன் சமநிலையானது (carbon neutral) என்று கருத முடியாது.

இருப்பினும், இதில் மிக முக்கியமான சவால் நீர் பயன்பாடு ஆகும். கரும்பு அதிக நீர் தேவைப்படும் ஒரு பயிர். வேளாண் செலவுகள் மற்றும் விலைகளுக்கான ஆணையம் (Commission for Agricultural Costs and Prices (CACP)) மற்றும் நிதி ஆயோக் (NITI Aayog) ஆகியவற்றின் மதிப்பீடுகளின்படி, கரும்பு அதன் வளர்ச்சிப் பருவத்தில் பொதுவாக 1,500–2,500 மி.மீ. நீர் தேவைப்படுகிறது. உள்ளூர் காலநிலை மற்றும் நீர்ப்பாசன முறைகளைப் பொறுத்து, ஒரு லிட்டர் கரும்பு எத்தனால் உற்பத்தி செய்வதற்குச் சுமார் 2,000–3,500 லிட்டர் நீர் தேவைப்படலாம் என நீர் பயன்பாட்டு ஆய்வுகள் மதிப்பிடுகின்றன. இந்தியாவின் மிகப்பெரிய கரும்பு உற்பத்திப் பகுதிகளில் பல ஏற்கனவே கடுமையான நிலத்தடி நீர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்வதால், இது மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது. நீர் மற்றும் பிற வளங்களைச் சரியாகக் கணக்கிடாமல் எத்தனால் உற்பத்தியை விரிவுபடுத்துவது, இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையை மாற்றி, பெருகிவரும் பற்றாக்குறையான நன்னீர் வளங்களைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையை உருவாக்கும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

தற்போது, அதிக மானியத்துடன் கூடிய மின்சாரம் நிலத்தடி நீரை அதிகமாக பிரித்தெடுப்பதை ஊக்குவிக்கிறது. அதே நேரத்தில், மானியம் வழங்கப்படும் யூரியா, நைட்ரஜன் உரங்களின் அதிகப்படியான பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கிறது. இந்த மானியங்கள், கரும்பு சாகுபடியின் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளைப் பிரதிபலிக்காமல், அதன் வெளிப்படையான செலவைக் குறைக்கின்றன. இதன் விளைவு, வளங்களை திறனற்ற முறையில் பயன்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், பொது மானியங்கள் அதன் உண்மையான சமூகச் செலவு அதிகமாக உள்ள பகுதிகளில் எத்தனால் உற்பத்தியை தற்செயலாக ஊக்குவிக்கும் சாத்தியத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. வருமானப் பரிமாற்றங்கள் மூலம் விவசாயிகளுக்கு நேரடியாக ஆதரவளிப்பதும், அதே நேரத்தில் மின்சாரம், பாசன நீர் மற்றும் உரங்களின் விலைகள் அவற்றின் பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் செலவுகளை சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்க அனுமதிப்பதும் ஒரு திறமையான அணுகுமுறையாக இருக்கும். இத்தகைய சீர்திருத்தங்கள், பற்றாக்குறையான வளங்களை மிகவும் விவேகத்துடன் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கும், நிலத்தடி நீரின் நிலைத்தன்மையை மேம்படுத்தும். மேலும், அதிகபட்ச நிகர ஆற்றல் ஆதாயங்களையும் குறைந்த வாழ்நாள் உமிழ்வுகளையும் கொண்ட பகுதிகள் மற்றும் மூலப்பொருட்களை நோக்கி எத்தனால் உற்பத்தியை இயல்பாக மாற்றும். அதே நேரத்தில், நிலம் மற்றும் நீர் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைக்க, விவசாயக் கழிவுகள் மற்றும் பிற உணவு அல்லாத உயிரிப் பொருட்களிலிருந்து பெறப்படும் இரண்டாம் தலைமுறை எத்தனாலில் முதலீட்டை விரைவுபடுத்த வேண்டும்.

இந்தியாவின் எத்தனால் திட்டம் எரிசக்தி பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு முக்கியமான படியாகும். இருப்பினும், அதன் நீண்டகால வெற்றியானது, சுற்றுச்சூழல் நோக்கங்களை சிறந்த பொருளாதாரத்துடன் இணைப்பதைப் பொறுத்தே அமையும். இலக்குகளை ஒன்றிணைப்பது ஒரு வழிகாட்டுதலை வழங்கலாம். ஆனால், அவை தங்களுக்குள் ஒரு முடிவாக மாறிவிடக்கூடாது. ஒரு நெகிழ்வான உயிரி எரிபொருள் உத்தியானது, வெளிப்படையான வாழ்க்கை சுழற்சி கார்பன் கணக்கீடு, நீர் பயன்பாட்டின் கடுமையான மதிப்பீடு, தொழில்நுட்ப சார்பற்ற ஊக்கத்தொகைகள் மற்றும் இயற்கை வளங்களின் உண்மையான மதிப்பை பிரதிபலிக்கும் சந்தை சார்ந்த குறியீடுகள் ஆகியவற்றால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் எத்தனால், இறக்குமதி செய்யப்படும் எண்ணெய்க்கு ஒரு மாற்றாக மட்டும் இல்லாமல், இந்தியாவின் எரிசக்தி மாற்றத்தின் உண்மையான நீடித்த அங்கமாக மாற முடியும்.

கட்டுரையாளர் ஒரு மூத்த ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியாக ஓய்வு பெற்றார்.

Original articles: India’s ethanol policy must count water, sustainability costs. -Ashok Khemka

Read More →

விஜய் அரசின் முதல் வரவு-செலவு அறிக்கை : தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய நிதிச் சவாலாக கடன் ஏன் உள்ளது? -உதித் மிஸ்ரா

 தமிழ்நாட்டின் நிதியமைச்சர் தனது வரவு-செலவு அறிக்கை உரையில், முந்தைய அரசுகள் தங்கள் வருவாயைவிட மிக அதிகமாகச் செலவிட்டதாகவும், அதன் விளைவாக, தாங்கள் நிலையான முறையில் திருப்பிச் செலுத்தக்கூடிய அளவைவிட மிக அதிகமான தொகையைக் கடனாகப் பெற்றதாகவும் குறிப்பிட்டார்.

முதலமைச்சர் சி. ஜோசப் விஜய் தலைமையிலான புதிய அரசின் முதல் வரவு-செலவு அறிக்கையை தமிழ்நாட்டின் நிதியமைச்சர் என். மேரி வில்சன் புதன்கிழமை தாக்கல் செய்தார்.

நிதியமைச்சர், 2036-ஆம் ஆண்டுக்குள் தமிழ்நாட்டின் பொருளாதாரத்தின் அளவை $1.5 டிரில்லியன் ஆக உயர்த்துவதாக உறுதியளித்தார். தற்போதைய நிலையில், மாநிலத்தின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (gross state domestic product (GSDP)) அந்நிய செலாவணி விகிதத்தைப் பொறுத்து $350 பில்லியன் முதல் $400 பில்லியன் வரை உள்ளது. அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் பொருளாதாரத்தின் அளவை மூன்று மடங்கிற்கும் மேலாக உயர்த்துவதை அரசு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

மகாராஷ்டிரா, குஜராத் மற்றும் கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களுடன் சேர்ந்து, தமிழ்நாடும் நீண்டகாலமாக இந்தியாவின்  வேகமாக வளர்ந்து வரும் மாநிலங்களில் ஒன்றாக இருந்து வருகிறது. அனைத்து இந்திய மாநிலங்களிலும் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார உற்பத்தியில் தமிழ்நாடு 2-வது இடத்தில் உள்ளது. மகாராஷ்டிரா முதலிடத்தில் உள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக தமிழ்நாட்டின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சி சிறிதளவு வளர்ந்த போதிலும், மாநிலத்தின் நிலைமை மோசமடைந்துள்ளது.

முக்கிய சவால்

தனது நிதிநிலை அறிக்கை உரையில், கடந்தகால அரசுகள் தாங்கள் ஈட்டிய வருவாயை விடப்  அதிகமாகச் செலவு செய்துள்ளன என்றும்,  நிலையான முறையில் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனைவிட அதிகமாகக் கடன் வாங்கியுள்ளன என்றும் வில்சன் தெளிவுபடுத்தினார்.

மாநிலத்தின் நிதி நிலைமை பற்றாக்குறையில் உள்ளது. கடன் சுமை, போதிய வருவாய் இல்லாத நிலை மற்றும் நிதி இழப்பு போன்ற குறைபாடுகளால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு கருவூலமே எங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. சீரமைப்புப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டுவிட்டன. இருப்பினும், நிதி நிர்வாகத்தை மீண்டும் நிதிசார்  முன்னேற்றமான பாதைக்குக் கொண்டுவர குறைந்தது இரண்டு ஆண்டுகள் தேவைப்படும் என்று நிதியமைச்சர் கூறினார்.

கீழே உள்ள இரண்டு வரைபடங்கள், தமிழ்நாடு எதிர்கொள்ளும் நிதிச் சவாலின் ஒரு கண்ணோட்டத்தை வழங்குகின்றன.

வரைபடம் 1-ல், தமிழ்நாடு மற்றும் அதற்கு ஒப்பிடத்தக்க பொருளாதார அளவைக்கொண்ட சில மாநிலங்களின் மொத்த அரசுக் கடன், மாநிலத்தின் மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தியில் எத்தனை சதவீதம் உள்ளது என்பதை காட்டுகிறது. இந்த விகிதம் கடந்த காலத்தில் பெரிதாக அதிகரிக்கவில்லை என்றாலும், பொருளாதார அளவைக்கொண்ட பிற மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, தமிழ்நாட்டின் கடன்-மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தி  (Debt-to-GSDP) விகிதம் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் அதிகமாக இருப்பதே முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய அம்சமாகும்.

இதற்குக் காரணம், மாநிலத்தன் வருவாய்க்கும் செலவினங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை ஈடுசெய்யத் மாநிலம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொடர்ந்து அதிக அளவில் கடன் வாங்கி வருவதே ஆகும். அதிக அளவிலான கடன் சுமை இருப்பதன் விளைவாக, மாநிலம் தனது வருவாயை அதிகரிக்கும் திறனை மேம்படுத்திக்கொள்ளாத பட்சத்தில், காலப்போக்கில் வட்டிச் சுமை  அதிகரித்துக்கொண்டே செல்கிறது.

இதைத்தான் வரைபடம் 2 காட்டுகிறது. தமிழ்நாட்டில், கடந்தகாலக் கடனுக்கான வட்டியை மட்டும் செலுத்துவதற்காகச் செலவிடப்படும் பணத்தின் சதவீதம் சீராக அதிகரித்து வருகிறது.

கடனுக்கான வட்டியைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கே அரசின் வருவாயில் அதிகப் பணம் செலவிடப்படுவதால் ஏற்படும் உடனடி விளைவு, ஏழைகளுக்கு நிவாரணம் வழங்குதல் போன்ற நலத் திட்டங்களுக்காக அரசு ஒதுக்கக்கூடிய நிதி குறைந்து விடுகிறது அல்லது மூலதனச் செலவுகளுக்காக (Capital Expenditure) சாலைகள், துறைமுகங்கள் போன்ற உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை உருவாக்குவதற்காகச் செய்யப்படும் முதலீடுகளுக்காகவும் அரசிடம் குறைவான நிதியே மீதமிருக்கும். இது போன்ற உள்கட்டமைப்பு சொத்துகளே மாநிலத்தின் பொருளாதாரத்தின் உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கும் முக்கிய முதலீடுகளாகும்.

கடந்த மாதம் தமிழ்நாடு அரசு வெளியிட்ட வெள்ளை அறிக்கையில் (White Paper), அதிகரித்து வரும் வட்டிச் செலவுகள் மாநிலத்தின் நிதி நிலையை மிகக்கடுமையான கட்டத்திற்கு தள்ளியுள்ளது  என்பதை விளக்கியது.

அதிகரித்துவரும் வட்டிச்செலவுகளே கடன் வாங்க வேண்டிய சூழலை உருவாக்குகின்றன. ஏனெனில், வட்டித் தொகையைச் செலுத்துவதற்கு அரசுக்கு நிதி தேவைப்படுகிறது. வருவாய் வரவுகள் (Revenue Receipts) போதுமானதாக இல்லாவிட்டால், அந்த பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்ய அரசு மீண்டும் கடன் வாங்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. இதுவே 'கடன்–வட்டி சுழற்சி' (Debt-Interest Spiral) என்று அழைக்கப்படுகிறது. தற்போது தமிழ்நாடு இந்தச்சுழற்சியின் ஆரம்ப நிலையிலேயே நுழைந்து கொண்டிருக்கிறது என்று வெள்ளை அறிக்கை குறிப்பிட்டது.

வரவு-செலவு அறிக்கையின் குறிப்பிடுகள் 

நிதிநிலை தொடர்பான கடுமையான சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ள நிலையில், தமிழ்நாடு அரசு செலவுகளைக்குறைப்பதன் மூலம் கடன் வாங்குவதைக் குறைக்கவும், அதேவேளையில் வருவாயை அதிகரிப்பதற்கான வழிகளைக் கண்டறியும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

அரசு ஏற்கனவே  15,000 கோடி ரூபாய் திரட்டுவதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. மேலும், புகழ்பெற்ற பொருளாதார நிபுணர் மான்டெக் சிங் அலுவாலியா தலைமையில் உயர்மட்ட 'வருவாய் அதிகரிப்பு குழு' (Revenue Augmentation Committee) அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று நிதியமைச்சர் தெரிவித்தார்.

2025-26 ஆம் ஆண்டில் 28%-ஆக இருந்த கடன்-மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதமானது, 2027-28-ஆம் ஆண்டில் 26.57% ஆகவும், 2028-29-ஆம் ஆண்டில் 26.10%-ஆகவும் குறைக்கப்படும் என்று நிதியமைச்சர் உறுதியளித்தார்.

Original articles: First Vijay government budget: Why debt is Tamil Nadu’s biggest fiscal challenge. -Udit Misra

Read More →

வளர்ச்சி உத்திகள் வலுவான நிறுவனங்களுடன் சிறப்பாகச் செயல்படும். -அரிஜித் தாஷ், சவுரவ் ராய்

நிறுவனங்களின் திறனை வலுப்படுத்துதல், ஆராய்ச்சி, மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளில் ஒரேநேரத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தாமல், நிர்வாகமும் (governance) வளர்ச்சித் திட்டமும் வெற்றி பெறாது.

இந்தியா பொது முதலீடுகளில் பல ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவு முயற்சிகளை தீவிரப்படுத்தி வருகிறது. ஆனால், இந்த முதலீடுகள் மட்டும் நீண்டகால மற்றும் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைவதற்கு போதுமானதாக இருக்குமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. 2025–26 நிதிநிலை அறிக்கையில், ஒன்றிய அரசு ₹11.21 லட்சம் கோடி ($123 பில்லியன்) ஒதுக்கியுள்ளது. குறிப்பாக, இந்த தொகையில் பாதுகாப்பு உற்பத்தி, உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் பெரிய அளவிலான அடிப்படை கட்டமைப்பு (infrastructure) மேம்பாட்டுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. முதலில், பார்க்கும்போது இந்த அறிகுறிகள் நம்பிக்கை அளிக்கின்றன. உதாரணமாக, Financial Times வெளியிட்ட தகவலின்படி, 2025-ஆம் ஆண்டில் ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பர் வரை இந்தியா $50.4 பில்லியன் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை (foreign direct investment (FDI)) பெற்றது. இது கடந்த ஆண்டின் அதே காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது 16% அதிகமாகவும், புதிய சாதனையாகவும் உள்ளது. ஆனால், அதே தரவுகள், நிகர முதலீடு (net figure)  $7.7 பில்லியன் மட்டுமே இருப்பதாக காட்டுகிறன. இதன் பொருள் பெரிய அளவில் முதலீடுகள் இந்தியாவில் செய்யப்பட்டன. ஆனால், முதலீட்டு விலக்கல் மற்றும் மூலதனத்தை  நாடுகள் (repatriation) மீண்டும் பெற்றதால் $42.7 பில்லியன் இந்தியாவில்  இருந்து வெளியேறியுள்ளது. இந்த முதலீட்டு வரவும் வெளியேறும் நிலை ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது: இந்த முதலீடுகளும் மேம்பாட்டு உத்திகளும் நீடித்த பொருளாதார வளர்ச்சியாக மாறுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள் எது?

இந்த வளர்ச்சி திட்டங்கள் எதிர்பார்த்த விளைவுகளை அளிக்கிறதா என்பதை புரிந்துகொள்ள சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தற்போது நிறுவனங்களின் பங்கு என்ன என்பதை அதிகமாக ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். இன்று கொள்கை உருவாக்கத்தை பற்றிய பல விவாதங்கள் நிறுவனங்களின் தரம் குறிப்பாக அரசின் செயல்பாடு மற்றும்  முதலீட்டின் செயல்திறன் ஆகியவற்றின் தொடர்பை ஆய்வு செய்கிறது. நிறுவனங்கள் இன்றைய பிராந்திய வளர்ச்சித் திட்டங்களின் மையத்தில் உள்ளன இது உள்ளூர் சூழலுக்கு ஏற்ப வடிவமைக்கப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டங்களாக இருக்கலாம் அல்லது உள்ளூர் பங்காளிகளுக்கிடையே விவாதங்களையும் பேச்சுவார்த்தைகளையும் ஏற்படுத்துவதற்கான முறைகளாக இருக்கலாம். அதிகாரபூர்வமான மற்றும் அதிகாரபூர்வமற்ற நிறுவனங்கள் இப்போது பிராந்திய வளர்ச்சி கொள்கையின் புதிய அணுகுமுறையை முன்னெடுத்து வருகின்றன. நிறுவனங்களின் முக்கியத்துவம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் (European Union (EU)) ஐந்தாவது ஒற்றுமை அறிக்கையில், பலவீனமான நிறுவனங்கள் பிராந்திய வளர்ச்சி திட்டங்களின் செயல்திறனை தடுக்கக்கூடும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த பின்னணியில் இந்தக் கட்டுரை நிறுவனங்களின் தரம் வளர்ச்சி திட்டங்களின் பலனை எவ்வாறு தீர்மானிக்கிறது என்பதை விளக்குகிறது. இதற்காக கோட்பாட்டு கருத்துகளையும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் ஒற்றுமை கொள்கையிலிருந்து கிடைக்கும் ஆதாரங்களையும் பயன்படுத்துகிறது.

இரட்டை சக்கரங்கள்

பிராந்திய பொருளாதார வளர்ச்சியை விவரிக்க ஒரு மிதிவண்டியின் உருவகத்தைப் பயன்படுத்தி, ரோட்ரிக்ஸ்-போஸ் (2013) "நன்கு வடிவமைக்கப்பட்ட மற்றும் செயல்படும் வளர்ச்சி உத்திக்கு" இரண்டு வட்டமான சக்கரங்களுக்கு இடையில் பயனுள்ள சீரமைப்பு தேவை என்று வாதிடுகிறார். இதில் முன்சக்கரம் ஒரு பகுதியின் தேவைகளுக்கேற்ப உருவாக்கப்பட்ட வளர்ச்சித் திட்டத்தை குறிக்கிறது. பின்சக்கரம் செயல்திறன் கொண்ட அதிகாரபூர்வ மற்றும் அதிகாரபூர்வமற்ற நிறுவனங்களை குறிக்கிறது. இந்த இரண்டும் சரியாக இணைந்தால் அந்த பகுதி வளர்ச்சியில் முன்னேற முடியும் மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் குறையும். ஆனால், இந்த இரண்டு சக்கரங்களுக்கும் இடைவெளி அதிகமாக ஏற்பட்டால் மூன்று மோசமான நிலைகள் உருவாகலாம். முதல் நிலையில், பல பிராந்திய வளர்ச்சி திட்டங்கள் பெரிய அளவிலான திட்டங்களை முன்னிலைப்படுத்துகின்றன. ஆனால், நிறுவனங்களின் வலிமையை புறக்கணிக்கின்றன. இதன் காரணமாக முன்சக்கரம் பெரியதாகவும் பின்சக்கரம் மிகவும் சிறியதாகவும் இருக்கும் நிலை உருவாகிறது. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு 1870-களின் “penny-farthing” மிதிவண்டியைப் போல சமநிலையற்ற நிலையை உருவாக்குகிறது. இரண்டாவது நிலையில், நிறுவன அமைப்பும் வளர்ச்சித் திட்டமும் ஒன்றுக்கொன்று பொருந்தாமல் இருந்தால் ஓட முடியாத வண்டியின் நிலை (square wheels situation) உருவாகும். பலவீனமான நிறுவனங்களின் கீழ் தவறான வளர்ச்சி திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்படும்போது, முன்னேற்றம் மெதுவாகி தடைகள் அதிகரிக்கும். இது சமமான சாலையில் சதுர சக்கரத்தை தள்ளிச் செல்ல முயல்வதைப் போன்றதாக இருக்கும். மூன்றாவது நிலையில், நிறுவனங்கள் பலவீனமாகவும் உண்மையான வளர்ச்சி திட்டமே இல்லாமலும் இருந்தால், மிகவும் மோசமான நிலை உருவாகும். அது சக்கரங்கள் இல்லாத மிதிவண்டி கட்டமைப்பைப் (bicycle frame) போல எந்த வளர்ச்சியும் நடைபெறாத நிலையாக இருக்கும். இதனால் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை காட்டுகிறது. ஒரு இடத்தின் நிறுவனங்களின் திறன் மற்றும் சூழலைப் பொருத்து வளர்ச்சி திட்டங்கள் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் வளர்ச்சிக்கான முயற்சிகள் நல்ல பலன் தரும்.

இந்த தொடர்பை விளக்க ஒரு நல்ல உதாரணம் ஐரோப்பிய ஒன்றிய ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கை ஆகும். இந்த கொள்கையின் முக்கிய நோக்கம் ஒன்றியத்தின் ஒருங்கிணைப்புக் கொள்கையின் முதன்மை நோக்கம், பொருளாதார, சமூக மற்றும் பிராந்திய ஒற்றுமையை மேம்படுத்துவதும், பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான வளர்ச்சி இடைவெளிகளைக் குறைப்பதுமாகும். இந்த கொள்கையின் செயல்திறன் குறித்து விவாதங்கள் இருந்தாலும், இதற்கு ஆதரவாக கூறப்படும் முக்கியமான கருத்து, இது பிராந்திய மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகங்களின் பங்கினை பொருளாதார வளர்ச்சியை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளது என்பதாகும்.

ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஒரு விஷயத்தை ஒப்புக்கொண்டுள்ளது: பலவீனமான நிறுவனங்கள், பொருளாதார மற்றும் சமூக ஒற்றுமையை பாதிக்கின்றன. இதன் காரணமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் வரைவு கொள்கை 2000 என்ற திட்டத்தை உருவாக்கியது. அதன்படி, ஒரு நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் (GDP) 4% வரை மட்டுமே ஒற்றுமை நிதி முதலீடு செய்ய முடியும் என்ற வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஏனெனில், சில நாடுகளின் முதலீட்டை பயன்படுத்தும் திறன் (absorption capacity) குறைவாக இருந்தது. ஆளுகைத் தரம் பற்றிய ஆய்வுகள் குறைவாகவே இருப்பினும், 1996 முதல் 2007 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் 169 பிராந்தியங்களில் ஆண்ட்ரேஸ் ரோட்ரிக்ஸ்-போஸ் மற்றும் என்ரிக் கார்சிலாசோ (2015) ஆகியோர் மேற்கொண்ட ஒரு ஆய்வில், ஆளுகையின் தரம் (எடுத்துக்காட்டாக: சட்டத்தின் ஆட்சி, ஊழல் அல்லது அதிகாரத்துவ நடைமுறைகள்) எப்படி இருந்தாலும், 'ஒற்றுமை நிதி' (Cohesion Fund) முதலீடுகள் பிராந்தியப் பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்க உதவியுள்ளன என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது.

இருப்பினும், வருடத்திற்கு ஒரு நபருக்கு சுமார் €80 செலவினம் அதிகமாகும்போது அரசாங்கத்தின் தரம் மிக முக்கியமானதாகிறது என்பதையும் ஆய்வு காட்டுகிறது. எளிமையான பொருளாதார சொற்களில், ஆரம்ப ஒருங்கிணைப்பு நிதிகள் பிராந்தியங்களில் அடிப்படை ஆதாயங்களை வழங்க முடியும். ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட நிதி வரம்பைத் தாண்டி நீடித்த நீண்டகால வளர்ச்சி நிறுவன தரத்தைப் பொறுத்து இருக்கும். ஏழை நிறுவனங்களின் காலநிலையின் கீழ் செயல்படும் சிறந்த மேம்பாட்டு உத்திகள் தவிர்க்க முடியாமல் ஏற்ற வருமானத்தை ஈட்டத் தவறிவிடும் என்பதை இது மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது. எனவே, வளர்ச்சி உத்திகளை வகுப்பது, உள்ளூர் நிலைமைகளைப் பற்றிய விரிவான புரிதலை உறுதி செய்கிறது, அதே நேரத்தில் ஏற்கனவே உள்ள இட அடிப்படையிலான நிறுவன நிலைமைகளை கண்காணிப்பதன் மூலம் பல்வேறு வகையான வளர்ச்சி தலையீடுகளின் நம்பகத்தன்மையையும் மதிப்பிடுகிறது.

குறையும் பொருளாதார வேகம்

இந்தியாவில் பலவீனமான நிறுவனங்களின் விளைவுகள் வெறும் கருத்து மட்டுமல்ல. அவை தினசரி வாழ்க்கையில் தாமதமான ஒப்பந்தங்கள், எந்த மாற்றமும் இல்லாத கடன் வழங்கல், நிறுத்தப்பட்ட அடிப்படை கட்டமைப்பு திட்டங்கள் மற்றும் நீண்டகால வழக்குத் தீர்ப்புகள் போன்ற வடிவங்களில் தென்படுகின்றன. இவை அனைத்தும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தை குறைக்கின்றன. இதனை விளக்க ஒரு முக்கியமான உதாரணம் நீதித்துறை மற்றும் சட்ட நிறுவனங்கள் ஆகும். இவை ஒப்பந்தங்களை அமல்படுத்துதல், சட்டஒழுங்கை பாதுகாத்தல் மற்றும் பொருளாதார பொறுப்பை உறுதி செய்தல் போன்றவற்றில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இந்திய நீதித்துறையின் அனைத்து நிலைகளிலும் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகள் (case pendency) குறித்து அதிக கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. National Judicial Data Grid தகவலின்படி, 2024 நிலவரப்படி இந்தியாவில் 5 கோடி வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ளன. இதில் 77% குற்றவியல் வழக்குகள் ஆகும். 

மாநில வாரியாக பார்க்கும்போது, நாட்டின் மொத்த நிலுவை வழக்குகளில் ஏறத்தாழ 31 சதவீதத்தை உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் மேற்கு வங்க மாநிலங்களில் மட்டுமே உள்ளன. மேலும், வட மற்றும் தென் மாநிலங்களை ஒப்பிடுகையில், டெல்லி, உத்தரப் பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான் மற்றும் மேற்கு வங்கம் போன்ற மாநிலங்களில் நிலுவை வழக்குகளின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக உள்ளது. 2024-ஆம் ஆண்டின் நிலவரப்படி, இந்த மாநிலங்களில் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளின் எண்ணிக்கை 3 மில்லியனிலிருந்து 12 மில்லியன் வரை உள்ளது. இதற்கு மாறாக, தென் மாநிலங்களில் நிலுவை வழக்குகளின் சராசரி எண்ணிக்கை 7,00,000 முதல் 1.8 மில்லியன் வரை மட்டுமே உள்ளது.

நீதிபதிகள் காலியிடங்களும் (judge vacancies) வழக்கு நிலுவைகளும் இடையே வலுவான தொடர்பு இருப்பது தெரிகிறது. வட மாநிலங்களில் இந்த தொடர்பு 0.87 என்ற அளவுக்கு அதிகமாக உள்ளது. ஆனால், தென் மாநிலங்களில் அது 0.54 அளவுக்கு குறைவாக உள்ளது. மக்கள் தொகையை கருத்தில் கொண்டால், நீதிபதிகள் காலியிடங்கள் வட மாநிலங்களில் வழக்குகள் அதிகமாக நிலுவையில்  இருப்பதால் நிலைமை மோசமாக்குகிறது. இது நிறுவனங்களின் திறன் குறைவாக இருக்கும் இடங்களில் அதன் பாதிப்பு அதிகமாக இருக்கும் என்பதை காட்டுகிறது. நீதிமன்ற வழக்கு நிலுவைகளுக்கும் பிராந்திய பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் இடையே நேரடி காரணத் தொடர்பை நிரூபிக்க விரிவான ஆய்வு தேவைப்பட்டாலும், அதன் விளைவுகளை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. தொடர்ந்து வழக்குகள் தாமதமாகும்போது பரிவர்த்தனைச் செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன, ஒப்பந்தங்களை அமல்படுத்துவது பலவீனமாகிறது, வங்கிக் கடன் வழங்கல் குறைகிறது மற்றும் வணிகத் தகராறுகளைத் தீர்ப்பது மெதுவாகிறது. இதன் விளைவாக, பொதுமக்கள் முதலீடு சந்தை சார்ந்த வளர்ச்சி திட்டங்களும் செயல்பட வேண்டிய முக்கிய அமைப்புகளே பாதிக்கப்படுகின்றன. நிறுவனங்களின் திறனை வலுப்படுத்துவதில் முதலீடு செய்வது, குறிப்பாக நிர்வாக மற்றும் சட்ட நிறுவனங்களில், வெறும் சமூகச் செலவு அல்ல. அது பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்கும் முக்கியமான முதலீடு என்பது இதன் மூலம் தெளிவாக  தெரிகிறது. 

முக்கிய பொருளாதார கோட்பாடுகள், குறிப்பாக ராபர்ட் சோலோ 1956-ஆம் ஆண்டு முன்வைத்த நியோகிளாசிக்கல் வளர்ச்சி மாதிரி (neoclassical growth model), நிறுவனங்களை (உதாரணமாக சொத்து உரிமைகள், சட்டத்தின் ஆட்சி, மற்றும் சார்பில்லாத நீதித்துறை) மாறாத மற்றும் வெளிப்புற காரணிகளாக கருதியது. அவை மாற்றமில்லாதவை என்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் நேரடி மாறியாக சேர்க்கப்படாதவை என்றும் கருதப்பட்டன. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் New Institutional Economics என்ற அணுகுமுறை வளர்ச்சியடைந்ததால், பொருளாதார வளர்ச்சியில் நிறுவனங்களின் முக்கியத்துவம் அதிகக் கவனம் பெற்றது. குறிப்பாக 1990-களிலிருந்து தொடங்கி 2000-களில் Daron Acemoglu, Simon Johnson, மற்றும் James A. Robinson போன்ற அறிஞர்கள் இந்த கருத்தை பரப்பினர். இவர்களின் குடியேற்ற வரலாற்றுப் பார்வையை (colonial perspective) விமர்சிப்பது தனியான விவாதமாக இருந்தாலும், ஒரு முக்கியமான உண்மையை வெளிக்காட்டியது. இன்றைய முன்னணி பொருளாதார நிபுணர்கள் நிறுவனங்களை இனி புறக்கணிக்கப்படும் காரணிகளாக அல்லாமல், பொருளாதார வளர்ச்சியை தீர்மானிக்கும் முக்கிய மாறிகளாக கருதுகின்றனர். இந்த பார்வையில், நம்பகமான மத்திய வங்கி, பொறுப்புள்ள நிர்வாகமும் சட்டமன்றமும் மற்றும் சார்பில்லாத திறமையான நீதித்துறையும் ஒரு நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு அடிப்படை தூண்களாகக் கருதப்படுகின்றன. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மக்கள் தொகையைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமான மக்கள்தொகையைக் கொண்ட இந்திய உட்பட, பல்வேறு இடங்களில் அனுபவபூர்வமான ஆய்வுகள் அதிகரித்தாலும், மாநில மற்றும் மாவட்ட அளவிலான விரிவான ஆய்வுகள் இன்னும் குறைவாக உள்ளன. இதற்கு முக்கிய காரணம் தேவையான தரவுகள் முழுமையான இல்லாதது ஆகும். இதன் விளைவாக, மாநிலங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களில் உள்ள வளர்ச்சி உத்திகளுடன் நிறுவனங்கள் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கின்றன என்பதற்கான வலுவான சான்றுகள், பிராந்திய கொள்கை வடிவமைப்பை ஆராய்ச்சிக்கு ஒரு திறந்த மற்றும் முக்கியப் பகுதியாக ஆக்குகின்றன.

சமநிலையைக் கண்டறிதல்

இதிலிருந்து கிடைக்கும் பாடம் வெறும் பிராந்திய முதலீட்டு திட்டங்களுக்கு மட்டுமல்ல. இதனுடன் சேர்ந்து நிறுவனங்களின் திறன், ஆராய்ச்சி மற்றும் சிறந்த நிர்வாகத்தில் முதலீடு செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு ஆகும். நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தாமல் உருவாக்கப்படும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் தோல்விக்கான திட்டங்களாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. மிதிவண்டி உதாரணம் போல, வளர்ச்சி திட்டம் (முன்சக்கரம்) நல்லதாக இருந்தாலும், நிறுவனங்கள் (பின்சக்கரம்) பலவீனமாக இருந்தால் முன்னேற்றம் ஏற்படாது. சமநிலை இல்லையெனில் மிதிவண்டி தள்ளாடும் அல்லது நின்றுவிடும். இந்த நிலையில், இந்தியாவின் சந்தை சார்ந்த வளர்ச்சி சந்தையின் “இல்லாத ஒன்றை” அதிகமாக நம்பியுள்ளது. ஆனால், அதை வழிநடத்தும் நிறுவனங்களின் பங்கு போதுமான அளவில் கவனிக்கப்படவில்லை. வலுவான மற்றும் தெளிவாக செயல்படும் நிறுவனங்கள் சந்தைகளுக்கு தடையாக அல்ல; மாறாக, அவை சந்தைகள் சரியாக செயல்படுவதற்கான அடிப்படை நிபந்தனை ஆகும். பின்சக்கரம் வலுவாக இல்லையெனில் முன்னேற்றம் நிலையாக இருக்காது. இது ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது: ஆடம் ஸ்மித் கூறிய சந்தையின் “இல்லாத ஒன்று” (invisible hand) செயல்படவும், வளர்ச்சி என்ற மிதிவண்டி நேராகவும் தொடர்ந்து நகரவும் வலுவான நிறுவனங்களின் ஆதரவு  மிகவும் முக்கியம்.

அரிஜித் தாஷ் மற்றும் சவுரவ் ராய் ஆகியோர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் முனைவர் பட்ட அறிஞர்கள்.

Original Link: Development strategies work best with strong institutions.

Read More →

முழுமையான பாதுகாப்பு சீர்திருத்தங்கள். -மாயங்க் சர்மா

தேசிய பாதுகாப்பை பெரிதும் வலுப்படுத்தும் ஒரு காரணி.

முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு உச்சத்தை எட்டியுள்ள 2026-27 நிதியாண்டிற்கான பாதுகாப்பு வரவுசெலவுத் திட்டத்தின் (Defence Budget) பகுப்பாய்வானது, மாறிவரும் புவிசார் அரசியல் சூழல் மற்றும் 'ஆபரேஷன் சிந்துர்' (Operation Sindoor) நடவடிக்கைக்குப் பிந்தைய விளைவுகளுக்கு ஏற்ப அரசின் ராஜதந்திரரீதியிலான முன்னுரிமைகளைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தால் "சீர்திருத்தங்களின் ஆண்டு" என அறிவிக்கப்பட்ட 2025-ஆம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முக்கிய சீர்திருத்தங்களின் விளைவாகவே, இந்த பாதுகாப்பு வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்க நிதி அதிகரிப்பு ஏற்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. 

பாதுகாப்புத்துறை கொள்முதல்களை விரைவாகவும் எளிமையாகவும் மாற்றுவதற்காக, அமைச்சகம் வருவாய்க் கொள்முதல் தொடர்பான பாதுகாப்பு கொள்முதல் கையேட்டை (Defence Procurement Manual (DPM)) திருத்தியுள்ளதுடன், மூலதனக் கையகப்படுத்துதலுக்கான பாதுகாப்பு கையகப்படுத்தல் செயல்முறையை (Defence Acquisition Process (DAP)) திருத்தும் பணிகளையும் தொடங்கியுள்ளது. திருத்தப்பட்ட இந்த பாதுகாப்பு கையகப்படுத்தல் செயல்முறை (DAP) வரைவு, சம்பந்தப்பட்ட பங்குதாரர்கள் தங்களது கருத்துக்களைத் தெரிவிப்பதற்காகப் பொதுவெளியில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

தனியார் துறையின் பங்களிப்பை அதிகரிப்பதற்காகப் பரிசீலிக்கப்படும் பிற சீர்திருத்தங்களில், சீரான கால இடைவெளியில் கொள்முதல் நடைபெறுவதை உறுதிசெய்ய நீண்டகால கையகப்படுத்தும் திட்டங்களைத் தயாரித்தல், பாதுகாப்பு பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு (Defence Public Sector Undertakings (DPSUs)) வழங்கப்பட்டு வரும் சிறப்புக் கொள்முதல் முன்னுரிமைகள் மற்றும் தயாரிப்பு ஒதுக்கீடுகளை நீக்கி அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் சமமான வாய்ப்புகளை உருவாக்குதல், மற்றும் உற்பத்தித் திறனை மேம்படுத்தி சரியான நேரத்தில் விநியோகத்தை உறுதிசெய்ய ஒட்டுமொத்தத் தொழில்முறை அணுகுமுறையைக் கையாளுதல் ஆகியவை அடங்கும். மேலும், பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு மானியங்களின்கீழ் தனியார் தொழில்துறையினர் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்கள் மேற்கொள்ளும் செலவினங்களுக்கான சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை (GST) திரும்ப வழங்க அமைச்சகம் முடிவு செய்துள்ளது. இவற்றுடன், பல புதிய கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிப்பதற்காக 2025–26 நிதிநிலை மதிப்பீட்டில் (Budget Estimates (BE)) ₹1 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான 'புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கான நிதி' (Innovation Fund) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. 

சந்தை நுண்ணறிவு

உயர்மட்ட முடிவெடுப்பதற்குக் கூடுதல் பயனுள்ள மற்றும் செயல்பாட்டுக்கு ஏற்ற தகவல்களை வழங்கவும், பாதுகாப்புச் செலவினங்களைப் பகுப்பாய்வு செய்யவும் பாதுகாப்பு அமைச்சகம் சந்தை நுண்ணறிவு அறிக்கையை (Market Intelligence Report (MIR)) தயாரிக்கத் தொடங்கியது. இந்த அறிக்கையானது (MIR), பாதுகாப்புச் செலவினங்கள் நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் ஏற்படுத்தும் தாக்கங்கள் குறித்து விரிவான விவரங்களை வழங்குகிறது; குறிப்பாக அதன் விளைவு, வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம், பல்வேறு மாநிலங்களில் விற்பனையாளர்களின் (vendors) வளர்ச்சி மற்றும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) பங்களிப்பு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் மூலம், வெறும் பாதுகாப்பு நிதி மேலாண்மை என்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்தாமல், பாதுகாப்பு நிதியோடு பொருளாதாரத்தையும் இணைத்து நோக்கும் ஒரு புதிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

மேலும், சம்பூர்ணா (System Automation for Procurement, Payment and Uniform Raksha Accounting (SAMPURNA)) என்ற திட்டம் விரைவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. இது வருவாய் கொள்முதல் தொடர்பான பெரிய அளவிலான பாதுகாப்பு நிதித் தரவுகளை நிர்வகிக்கவும், பயனுள்ளத் தகவல்களை உருவாக்கவும் கூடிய ஒரு செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) சார்ந்த சீர்திருத்த அமைப்பாகும். இது நடைமுறைக்கு வந்தவுடன், கொள்முதல் செயல்முறை முழுவதையும் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை தானியக்கமாக்கி (Automate), இத்துறையை மிகவும் வெளிப்படையானதாகவும் வேகமானதாகவும் மாற்றும்; மேலும், பணம் செலுத்துவதில் ஏற்படும் சிக்கல்களை உடனுக்குடன் (Real-time) தீர்க்கவும் உதவும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பாதுகாப்பு மற்றும் விண்வெளித் துறையில் புதுமைகளை ஊக்குவிக்கும் ஒரு திட்டமான பாதுகாப்புச் சிறப்பிற்கான கண்டுபிடிப்பு (Innovation for Defence Excellence (iDEX)), அதன் நிதி கையேட்டை திருத்தி அமைப்பதன் மூலமும், அதை நடைமுறைப்படுத்துவதன் மூலமும் எளிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. 

பாதுகாப்புத் தேவைகளைக் கருத்தில்கொண்டு, உரிமம் பெற்ற பாதுகாப்புத் தொழில்துறைக்கான புதிய பாதுகாப்பு கையேடு 2025 (Security Manual for Licensed Defence Industry 2025) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதோடு, புதிய பாதுகாப்பு ஏற்றுமதி-இறக்குமதி இணையதளமும் (Defence Exim Portal) தொடங்கப்பட்டுள்ளது. பாதுகாப்பு ஏற்றுமதிக்கான அனுமதிகளை முறைப்படுத்துவதற்காக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட நிலையான செயல்பாட்டு நடைமுறை (Standard Operating Procedure (SOP)) ஒன்றும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இத்துடன், ‘Srijan DEEP’  (Defence Establishments and Entrepreneurs Platform) என்ற சிறப்பு இணையதளம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது. இது இந்தியப் பாதுகாப்புத் தொழில்துறைகள் மற்றும் அவற்றின் தயாரிப்புகள் பற்றிய தரவுத்தளத்தைக் கொண்டுள்ளது, இது பாதுகாப்பு கொள்முதல் முடிவுகளை மேம்படுத்தவும் உற்பத்தியாளர்களிடையே ஒருங்கிணைப்பை ஏற்படுத்தவும் உதவுகிறது.

பாதுகாப்பு பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் (Defence Public Sector Undertakings (DPSUs)) முக்கிய உற்பத்திப் பிரிவுகளில் தரம் உறுதி 4.0 (Quality Assurance 4.0 (QA 4.0) மற்றும் தொழில்துறை 4.0 (Industry 4.0) ஆகியவற்றைச் செயல்படுத்துவதற்கான ஒரு வரைவுத் திட்டம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இந்தச் செயல்முறையின்போது, தொழில்துறை 4.0 மற்றும் உற்பத்திப் பிரிவுகளில் தரம் உறுதி 4.0 முறைகளை ஏற்றுக்கொள்வதற்காக 461 தயாரிப்புகள் நெறிப்படுத்தப்படுகின்றன. இது 1,131 உற்பத்தி செயல்முறைகளையும் மற்றும் 4,171 தர உறுதி செயல்முறைகளையும் உள்ளடக்கியது. மேலும், பல்வேறு பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு நிறுவன (Defence Research and Development Organisation (DRDO)) ஆய்வகங்களில் உள்ள சோதனை வசதிகளைப் பாதுகாப்புத் துறையினர் எளிதாகப் பயன்படுத்துவதற்கு உதவ, 'பாதுகாப்பு சோதனை இணையதளம்' (Defence Testing Portal) என்ற இணையதளமும் தொடங்கப்பட்டுள்ளது.

சீர்திருத்தங்களின் பட்டியல் இத்துடன் முடிவடைந்துவிடவில்லை. இருப்பினும், இவ்வளவு சிக்கலான பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் இத்தகைய பெரிய அளவிலான சீர்திருத்தங்கள், தேசிய பாதுகாப்பு இலக்குகளை அடைவதற்கான முயற்சிகளைப் பெருமளவில் வலுப்படுத்தும் என்பதையே இந்த நடவடிக்கைகள் காட்டுகின்றன.

மாயங்க் சர்மா, முன்னாள் நிதி ஆலோசகர் (பாதுகாப்பு சேவைகள்) மற்றும் தற்போது பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் ஆலோசகராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.          

Original Link: Holistic defence reforms.

Read More →