கிராமப்புறப் பொருளாதாரக் குழுமங்களை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்துங்கள். -எஸ். மகேந்திர தேவ், கே.கே. திரிபாதி

கூட்டுறவு சங்கங்கள், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள் (FPOs) மற்றும் சுய உதவிக் குழுக்கள் (SHGs) ஆகியவற்றை நிதி, திறன் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளுடன் இணைப்பதன் மூலம், உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் உருவாக்கப்படும் மதிப்பில் தங்களுக்கான நியாயமான பங்கைப் பெற முடியும்.

பிரதமர் தனது 80-வது சுதந்திர தின உரையில், 2047-ஆம் ஆண்டுக்குள் வளர்ந்த இந்தியா என்ற இலக்கை அடைவதற்குத் தேவையான அடிப்படை கட்டமைப்பை மீண்டும் வலுப்படுத்த வேண்டுமென்றும் அழைப்பு விடுத்தார். ‘ஏழு பிரிவுகள்’ (Saptadhara) குறித்த பிரதமரின் அறிவிப்பு, கீழ்மட்டத்திலிருந்து மேல்நோக்கி (Bottom-up) செயல்படும் கிராமப்புற வளர்ச்சி மாதிரிக்கான ஆதாரத்தை  வலுப்படுத்துகிறது.

இந்தியாவின் வளர்ச்சிக் கட்டமைப்பு, அதிக செயல்திறன், ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் தாக்கத்தை அடைவதற்கான முயற்சியில் தொடர்ந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து வருகிறது. 2011-ஆம் ஆண்டு BK சதுர்வேதி குழு, 2013-ஆம் ஆண்டு 14-வது நிதிக்குழு மற்றும் மத்தியத் துறைத் திட்டங்களை (Central Sector Schemes (CSs))

பகுத்தறிவுடன் அமைப்பது தொடர்பான நிதி ஆயோக்கின் 2016-ஆம் ஆண்டு முதலமைச்சர்கள் துணைக் குழு ஆகியவற்றின் பரிந்துரைகளைத் தொடர்ந்து, மத்திய அரசின் ஆதரவுடன் செயல்படுத்தப்படும் திட்டங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. இதன் நோக்கம், திட்டங்களுக்கிடையிலான மீளுருவாக்கம் மற்றும்  இடைவெளியைத் தவிர்ப்பது, நிதித் திறனை மேம்படுத்துவது, பொறுப்புணர்வை வலுப்படுத்துவது மற்றும் செயல்படுத்துவதில் மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு அதிக உரிமையையும் பங்களிப்பையும் வழங்குவது ஆகும்.

12-வது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்திற்கு (2012-17) முன்பு 137 மத்திய நிதியுதவித் திட்டங்கள் இருந்த நிலையில், சமூக மேம்பாடு, விவசாயம், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பிற தேசிய வளர்ச்சி முன்னுரிமைகளுக்கு மத்தியத் துறைத் திட்டங்கள் (Central Sector Schemes (CSs)) தொடர்ந்து ஆதரவளித்து வந்த அதேவேளையில், இந்தத் திட்டங்களின் கட்டமைப்பு படிப்படியாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டது. 2026-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாத நிலவரப்படி, 54 CSS திட்டங்களும் 260 மத்தியத் துறைத் திட்டங்களும் (Central Sector Schemes (CSs)) தொடர்ந்து செயல்படுத்தப்பட வேண்டுமா என்பது குறித்து மறுமதிப்பீட்டில் இருந்தன.

இந்த மறுசீரமைப்பு மற்றும் பகுத்தறிவு நடவடிக்கைகள், துறை சார்ந்த மத்திய அரசின் நிதியுதவி மற்றும் மத்தியத் துறைத் திட்டங்களை வடிவமைத்தல், செயல்படுத்துதல் மற்றும் மதிப்பீடு செய்தல் குறித்து குறிப்பிடத்தக்க புரிதலை உருவாக்கின. இதில் செயல்திறன், சேவை வழங்கும் முறைகள் மற்றும் திட்டங்களின் விளைவுகள் ஆகியவற்றுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு காலப்போக்கில் உருவான அனுபவம், தனித்தனி திட்டங்களை மட்டும் மேம்படுத்துவதிலிருந்து, அவை அனைத்தும் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுவதன் மூலம் உருவாக்கக்கூடிய பொருளாதார தாக்கத்தை அதிகபட்சமாக்கும் அடுத்தகட்ட கொள்கை மாற்றத்திற்கான  அடித்தளமாக அமைந்தது.

குழுக்கள்  அடிப்படையிலான அணுகுமுறை என்பது என்ன?

விரிவான கிராமப்புற வளர்ச்சி சூழல் (Rural Development Ecosystem) அமைப்பு ஏற்கனவே உள்ளது. ஆனால், அதன்  கூறுகள் எப்போதும் ஒன்றோடொன்று இணைந்து செயல்படுவதில்லை. ஒரு உழவர் உற்பத்திக்கான ஆதரவைப் பெறலாம். ஒரு கூட்டுறவு சங்கம் அல்லது வேளாண் உற்பத்தியாளர் அமைப்பு (FPO) உற்பத்திப் பொருட்களை ஒருங்கிணைக்க உதவலாம். ஒரு தனிநபர் அல்லது குழு தொழில்முனைவோர் ஒரு தொழில் தொடங்குவதற்கான உதவியைப் பெறலாம்.  ஒரு கிராமம் உள்கட்டமைப்பு வசதிகளால் பயனடையலாம். ஆனால், கிராமப்புற மதிப்புச் சங்கிலியில் விடுபட்டிருக்கும் இணைப்பு என்பது, உற்பத்தியாளர்களுக்கும் நிறுவனங்களுக்கும், உள்கட்டமைப்புக்கும், தொழில் நிறுவனங்களுக்கும் நிதி அல்லது திறன்களுக்கும், உற்பத்திக்கும் பதப்படுத்துதல்/சந்தைகளுக்கும் இடையேயான தொடர்பாகும். நிலையான சமூக மேம்பாட்டிற்கான விடை ஒரு எளிய வேறுபாட்டில் உள்ளது: ஒரு திட்டம் ஒரு செயல்பாட்டிற்கு ஆதரவளிக்க முடியும். ஒரு கிராமப்புறப் பொருளாதாரக் குழுமம் அதைச் சுற்றி ஒரு பொருளாதாரத்தைக் கட்டமைக்க முடியும். இந்தியாவில், கிராமப்புறப் பொருளாதாரத்தின் ஒவ்வொரு முக்கியப் பரிமாணத்தையும், வேளாண்மை, பால்வளம், மீன்வளம், தோட்டக்கலை, உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள் (FPOs), சுய உதவிக் குழுக்கள் (SHGs), குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள், கடன், திறன்கள், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தொழில்முனைவு  திட்டங்கள் போன்றவை இதில் அடங்கும். ஆனால், இந்தத் திட்டங்கள் தனித்தனியாக செயல்படுகின்றன. எனவே, சவால் என்பது திட்ட அடிப்படையிலான தலையீடுகளின் இல்லாமை அல்ல, மாறாக ஒருங்கிணைந்த சூழல் அமைப்பின் இல்லாமையே ஆகும்.

பொருளாதார வாய்ப்புகள்

குறிப்பிட்ட பொருளாதார வாய்ப்புகளைச் சுற்றி உற்பத்தியாளர் நிறுவனங்கள், பொது உள்கட்டமைப்பு, நிதி, தொழில்நுட்பம், திறன்கள் மற்றும் சந்தைகள் ஆகியவற்றை ஒன்றிணைப்பதன் மூலம், இந்த இடைவெளியை சரி செய்வதற்கான நடைமுறை கட்டமைப்பை குழுமங்களால் (Clusters) வழங்க முடியும். ஒரு பால் உற்பத்தி குழு, பால் உற்பத்தியை மட்டும் அல்லாமல், வளர்ப்பு, தீவனம், கால்நடை மருத்துவம், நிதி, பதப்படுத்துதல், குளிர்பதனச் சங்கிலிகள், வணிக அடையாளம் மற்றும் சந்தைகள் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். ஒரு மீன்வள குழு (fisheries cluster), உற்பத்தியை கடன், காப்பீடு, பதப்படுத்துதல், தளவாடங்கள் மற்றும் சந்தை அணுகலுடன் இணைக்க வேண்டும். கூட்டுறவுச் சங்கங்கள், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள் மற்றும் சுயஉதவிக் குழுக்கள் இதற்கான நிறுவன அடிப்படையாகச் செயல்படலாம். மேலும், சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள்   வங்கிகள், பல்கலைக்கழகங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வழங்குநர்கள் இந்தச் சூழல் அமைப்பை முழுமையாக்கலாம்.

ஒடிசாவின் பூரி மற்றும் கஞ்சம் மாவட்டங்களுக்கு சமீபத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட களப் பயணம் ஒன்றை தெளிவுபடுத்தியது: இந்த மாவட்டங்களில் வாய்ப்புகள் இல்லாதது பிரச்சினை அல்ல. வாய்ப்புகள் பிரிந்து கிடப்பதே பிரச்சினையாக உள்ளது. ஒரு பால் வணிகம் செய்யும் விவசாயி ஒரு நிறுவனத்திடமிருந்து கால்நடை மருத்துவ உதவியைப் பெறுகிறார். மற்றொரு நிறுவனத்திடமிருந்து கால்நடைத் தீவனத்தைப் பெறுகிறார். ஒரு கூட்டுறவு சங்கத்தின் மூலம் பால் கொள்முதல் செய்யப்படுகிறது. வங்கியிலிருந்து கடன் பெறுகிறார். காப்பீடு வேறு இடத்தில் கிடைக்கிறது. இந்த அனைத்து தலையீடுகளையும் ஒன்றிணைத்து போட்டித்திறன் மிக்க மதிப்புச் சங்கிலியாக மாற்றும் ஒருங்கிணைந்த சூழலமைப்பு எதுவும் இல்லை. பதப்படுத்துதலிலும் இதே போன்ற துண்டிப்பு காணப்படுகிறது. அரசின் ஆதரவுடன் இயந்திரங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், சில தொழில் அலகுகள் மிகக் குறைந்த திறனில் செயல்படுகின்றன. ஏனெனில் மூலப்பொருட்கள், சந்தைகள், வணிக அடையாளம், தளவாடங்கள் மற்றும் தொழில் நடத்தும் திறன்கள் அதே வேகத்தில் வளர்ச்சி பெறவில்லை.

வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், திட்டம் சிறப்பாகச் செயல்படலாம், சொத்து இருக்கலாம். ஆனால், தொழில்முனைவு இல்லாமல் இருக்கலாம். அண்டை மாநிலங்களைச் சேர்ந்த தொழில்முனைவோர் ஒடிசாவில் தோட்டக்கலை மற்றும் மீன் வளர்ப்புக்காக நிலத்தைக் குத்தகைக்கு எடுப்பது, வெளி மாநில ஆர்வத்தின் அறிகுறி மட்டுமல்ல, பயன்படுத்தப்படாமல் இருக்கும் உள்ளூர் பொருளாதாரத் திறனுக்கான ஆதாரமும் ஆகும். எனவே, கூட்டுறவு சங்கங்கள், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள் (FPOs) மற்றும் சுய உதவிக் குழுக்கள் ஆகியவற்றை நிதி, திறன்கள், உள்கட்டமைப்பு, பதப்படுத்துதல் மற்றும் சந்தைகளுடன் இணைப்பதன் மூலம் நிறுவன மற்றும் தொழில் செய்வதற்கான சூழலமைப்பை உருவாக்க வேண்டும். இதன் மூலம் உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களும் தொழில் நிறுவனங்களும் உருவாக்கப்படும் பொருளாதார மதிப்பில் தங்களுக்கான பங்கைப் பெற முடியும்.

தனித்த உற்பத்தித் குழுக்களை உருவாக்குவதை தவிர்த்து, கிராமப்புறப் பொருளாதார வளர்ச்சித் குழுக்களை உருவாக்குவதே இதன் இலக்காக இருக்க வேண்டும். அது போன்ற ஒரு மாதிரியில், கூட்டுறவு சங்கங்கள், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள், மீனவர் கூட்டமைப்புகள் மற்றும் சுய உதவிக் குழுக்கள் நிறுவனரீதியான அடித்தளங்களாக மாறுகின்றன. ஒருங்கிணைப்பு அளவை உருவாக்குகிறது. பகிரப்பட்ட உள்கட்டமைப்பு மதிப்பு கூட்டலைச் சாத்தியமாக்குகிறது; நிதி மற்றும் தொழில்நுட்பம் தொழில் திறனை வலுப்படுத்துகின்றன. மேலும், வர்த்தக முத்திரை, தளவாடங்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் சந்தைகள் உற்பத்தியாளர்களை அதிக வாய்ப்புகளுடன் இணைக்கும். உதாரணமாக, கடலோர ஒடிசாவில், பால் உற்பத்தி, மீன்வளம் மற்றும் தோட்டக்கலை ஆகியவை இத்தகைய ஒருங்கிணைந்த குழுக்களுக்கான அடித்தளமாக அமையலாம். இதன்மூலம் உள்ளூர் உற்பத்தியிலிருந்து பதப்படுத்துதல், தொழில் நிறுவனங்களை உருவாக்குதல் மற்றும் பரந்த தேசிய மற்றும் சர்வதேச சந்தைகளை அடைதல் வரையிலான வளர்ச்சிப் பாதையை உருவாக்க முடியும்.

கூட்டுறவு சங்கங்கள், உழவர் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகள், சுய உதவிக் குழுக்கள், உழவர் சேவைக் கழகங்கள் மற்றும் உற்பத்தியாளர் குழுக்களை மையமாகக் கொண்டு வேளாண் பதப்படுத்துதல் மற்றும் உற்பத்தியை ஒழுங்கமைப்பதற்கான நிறுவனக் கட்டமைப்பை கிராமப்புறப் பொருளாதாரக் குழுமங்கள் வழங்க முடியும். மைய மாற்றமானது சொத்து உருவாக்கத்திலிருந்து தொழில் உருவாக்கத்திற்கு இருக்க வேண்டும். மானியங்கள் மூலம் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் இயந்திரங்களை அமைக்க முடியும். ஆனால், நிலையான கிராமப்புற பொருளாதாரத்திற்கு, அந்தச் சொத்துகளைச் சரியாகப் பயன்படுத்தக்கூடிய திறன், தொழில்முனைவு மற்றும் நிர்வாகத் திறன் கொண்ட மனிதர்கள் தேவைப்படுகின்றனர். திறன்களைக் உள்ளூர் வாய்ப்புகளுடன் சீரமைக்கவும், நிறுவனங்களை நிதி மற்றும் சந்தைகளுடன் இணைக்கவும், உள்ளூர் உற்பத்தியிலிருந்து உலகளாவிய வாய்ப்பு வரையிலான ஒரு பொதுவான வளர்ச்சிப் பாதையில் அரசு, சமூக நிறுவனங்கள் மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களை ஒருங்கிணைக்கவும் தேவையான நிறுவனச் சூழலமைப்பை இந்தக் குழுமங்களால் உருவாக்க முடியும்.

                     

பிரதமரின் பொருளாதார ஆலோசனைக் குழுவில் தேவ் தலைவராகவும், திரிபாதி இணைச் செயலாளராகவும் உள்ளனர்.               

Original Link: Focus on building rural economic clusters.

Read More →

ரயில் நிலைய நீரில், ஈ. கோலை பாக்டீரியா கண்டறியப்பட்டது: இது ஏன் ஒரு சுகாதாரக் கவலையாக உள்ளது? -ரோஷ்னி யாதவ்

பல்வேறு  ரயில் நிலையங்களில் உள்ள தண்ணீர் குளிர்விப்பான்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட மாதிரிகளில் ஈ. கோலை பாக்டீரியா கண்டறியப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நீர் தர விதிமுறை மீறல்களை தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் அறிக்கை  சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. ஈ. கோலை என்றால் என்ன? அது எவ்வாறு பரவுகிறது, அந்த பாக்டீரியா எது போன்ற நோய்த்தொற்றுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். மேலும், மல கோலிஃபார்ம்களுக்கும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனுக்கும் எது போன்ற தொடர்பு உள்ளது? 

தற்போதைய செய்தி :

பல ரயில் நிலையங்களில் உள்ள தண்ணீர் குளிர்விப்பான்களில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட நீர் மாதிரிகளில் ஈ.கோலை பாக்டீரியா கண்டறியப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, நீர் தர விதிமுறை மீறல்களை தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர்  சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் நீரின் தரம் மற்றும் பயணிகளின் பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளை எழுப்பியுள்ளன. இந்தச் சூழலில், ஈ. கோலை பற்றி விரிவாகத் தெரிந்து கொள்வோம்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. 'இந்திய ரயில்வேயின் புறநகர் அல்லாத ரயில் நிலையங்களில் பயணிகள் வசதிகள் மற்றும் சுகாதாரம்' (Passenger Amenities and Sanitation at Non-Suburban Railway Stations in Indian Railways) என்ற தலைப்பிலான சமீபத்திய அறிக்கையில், மும்பையின் பல உள்ளூர் ரயில் நிலையங்கள் உட்பட மொத்தம் 49 ரயில் நிலையங்களில் இருந்து சேகரிக்கப்பட்ட குடிநீர் மாதிரிகளில் 'ஈ-கோலை'  பாக்டீரியாக்கள் கண்டறியப்பட்டதாக தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் அறிக்கையில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. கேரளா, தமிழ்நாடு மற்றும் ஜார்க்கண்ட் மாநிலங்களில் உள்ள ரயில் நிலையங்களிலும் குடிநீர் மாசுபாடு கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

2. 2022-23-ஆம் ஆண்டில் 8 ரயில்வே மண்டலங்களுக்கு உட்பட்ட 49 நிலையங்களிலும், 2023-24-ஆம் ஆண்டில் 9 மண்டலங்களுக்கு உட்பட்ட 56 நிலையங்களிலும் உள்ள நடைமேடை குழாய்களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட குடிநீர் மாதிரிகளில், 'ஈ-கோலை' உள்ளிட்ட 'மொத்த கோலிஃபார்ம்' (total coliform) பாக்டீரியாக்கள் இருப்பதையும் இந்த தணிக்கை அறிக்கை கண்டறிந்தது.

3. நீர் விநியோக அமைப்புகளை ஆய்வு செய்வதற்கும் குடிநீரின் தரத்தைப் பரிசோதிப்பதற்கும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட நடைமுறைகளை இந்திய ரயில்வே கண்டிப்பாகப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கையாளர் அறிக்கை பரிந்துரைத்தது. மேலும், 'ஒருங்கிணைந்த குடிநீர் தர நெறிமுறை'யின் (Uniform Drinking Water Quality Protocol) கீழ் உள்ள அனைத்து அளவுகோல்களையும் கொண்ட விரிவான பரிசோதனைகளை மேற்கொள்ளுமாறும் அறிக்கை வலியுறுத்தியது.

E. coli என்றால் என்ன?

4. எஷெரிக்கியா கோலை (Escherichia coli (E. coli)) என்பது மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகளின் குடல்களிலும், கால்நடைகள் மற்றும் மனிதர்களின் கழிவுகளிலும் பொதுவாகக் காணப்படும் ஒரு வகையான பாக்டீரியா ஆகும். இந்தப் பாக்டீரியா தண்ணீரில் கலப்பதற்கான மிகப் பொதுவான காரணம், அந்தப் பகுதியில் உள்ள கழிவுநீர் குழாய்களில் கசிவு ஏற்படுவது ஆகும்.

5. மற்ற நோய் உண்டாக்கும் பாக்டீரியாக்களைப் போல் இல்லாமல், ஈ. கோலை பாக்டீரியாவை சிறிய அளவில் உட்கொண்டால்கூட அது நோய்த்தொற்றை ஏற்படுத்தும். எனவே, சரியாக வேகவைக்கப்படாத அல்லது அசுத்தமான உணவை ஒரு வாய் சாப்பிடுவது அல்லது அசுத்தமான நீச்சல் குளத்து நீரை விழுங்குவதும் நோய்த்தொற்றை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

6. ஈ. கோலை பாக்டீரியாவால் அசுத்தமான நீரைக் குடிப்பதால் வயிற்றுப்போக்கு, செரிமானப் பிரச்சனைகள், சிறுநீர்ப் பாதை நோய்த்தொற்று மற்றும் வாந்தி ஏற்படலாம். உலகம் முழுவதும், இந்த பாக்டீரியாவால் ஏற்படும் நோய்களுக்குக் குழந்தைகள் எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

ஈ. கோலை பாக்டீரியாவால் ஏற்படும் நோய்த்தொற்றுகள் யாவை?

7. சில வகையான ஈ. கோலை பாக்டீரியாக்கள் நீர்த்தன்மையான வயிற்றுப்போக்கு, வயிற்றுவலி மற்றும் பிற செரிமானப் பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. இதன் நச்சுத்தன்மை அதிக சக்திவாய்ந்ததாக இருப்பதால், சிறுகுடலின் உட்புறச் சுவரை சேதப்படுத்தி, இரத்தம் கலந்த வயிற்றுப்போக்கை ஏற்படுத்தும்.

8. சில சமயங்களில், இந்த பாக்டீரியாக்கள் குடலிலிருந்து சிறுநீர்ப் பாதைக்கும் பயணித்து, அங்கு நோய்த்தொற்றுகள் (UTI), இடுப்பு அழற்சி நோய் மற்றும் காயங்களில் நோய்த்தொற்றுகளை ஏற்படுத்தும்.

9. ஈ.கோலை பாக்டீரியா  ஒரு மனிதனின் இரத்த ஓட்டத்தில் நுழையும்போது, அது உடலில் அழற்சி எதிர்வினையைத் தூண்டுகிறது. சரியான நேரத்தில் ஊசி மூலம் செலுத்தப்படும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் வழங்கப்படாவிட்டால், இது செப்சிஸ் (sepsis) நோய்க்கு வழிவகுக்கும்.

ஈ.கோலை தொற்று எவ்வாறு பரவுகிறது?

10. போதுமான அளவு கழுவப்படாத காய்கறிகளைக் கொண்ட சாலடுகள் போன்ற அசுத்தமான, சரியாக வேகவைக்கப்படாத அல்லது பச்சையான உணவுகளை உண்பதும் இந்த நோயை உருவாக்கும்.

11. அசுத்தமான நீரைக் குடிப்பது: பாதிக்கப்பட்ட விலங்குகள் மற்றும் மனிதர்களின் கழிவுகள் மூலம் ஈ.கோலை நம்மைச் சுற்றி உள்ளது. இது இயற்கையான நீர்நிலைகளையும் நீச்சல் குளங்களையும் அசுத்தப்படுத்தும். தொற்று உள்ள ஒருவருடன் பொருட்களையோ அல்லது மேற்பரப்புகளையோ பகிர்ந்துகொள்வதும் நோயை உருவாக்கும்.

என்ன சிகிச்சை வழங்கப்படுகிறது?

12. இது நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் மூலம் சிகிச்சை அளிக்க முடியும். இருப்பினும், நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பி மருந்துகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால், சில ஈ.கோலை வகைகள் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை (Drug Resistance) பெற்றுள்ளன. எந்த நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பி மருந்து செயல்படும் என்பதையும், ஊசி மூலம் மருந்து செலுத்த வேண்டுமா இல்லையா என்பதையும் ஒரு  மருந்து உணர்திறன் பரிசோதனை மூலம் கண்டறிய முடியும்.

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறன் (antimicrobial resistance (AMR)) என்றால் என்ன?

13. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு (Antimicrobial resistance) என்பது பாக்டீரியா, வைரஸ்கள், பூஞ்சைகள் மற்றும் ஒட்டுண்ணிகள் போன்ற நுண்ணுயிரிகள் அவற்றுக்கு எதிரான மருந்துகளுக்குக் கட்டுப்படாமல் எதிர்த்துப் பிழைக்கும் நிலையாகும். இதனால் நோய்த்தொற்றுகளைக் குணப்படுத்துவது கடினமாகிறது அல்லது முடியாமல் போகிறது. இது தீவிர நோய், உடல் அசைவில்லாத நிலை  மற்றும் உயிரிழப்பு அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளின் தவறான அல்லது அதிகப்படியான பயன்பாட்டால் நுண்ணுயிரிகளில் ஏற்படும் பரிணாம மாற்றத்தின் விளைவாக இது உருவாகிறது.

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மற்றும் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் திறனுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடு என்ன?

14. உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) கூற்றுப்படி, நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்ப பாக்டீரியாக்களில் மாற்றம் ஏற்பட்டு, அவை நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகளுக்கு எதிர்ப்புத் தன்மை பெறும்போது நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு ஏற்படுகிறது. மனிதர்கள் அல்ல, பாக்டீரியாக்கள்தான் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்புத் தன்மையைப் பெறுகின்றன. இதுபோன்ற பாக்டீரியாக்கள் மனிதர்களுக்குத் தொற்றை ஏற்படுத்தும்போது, எதிர்ப்புத் தன்மை இல்லாத பாக்டீரியாக்களைவிட அவற்றுக்கு சிகிச்சை அளிப்பது மிகவும் கடினமாக இருக்கும்.

15. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு என்பது ஒரு பரந்த சொல்லாகும். இது ஒட்டுண்ணிகள் (எ.கா. மலேரியா), நச்சுநுண்ணுயிர்கள் அல்லது கிருமிகள் (எ.கா. எச்.ஐ.வி) மற்றும் பூஞ்சைகள் (எ.கா. கேண்டிடா) போன்ற பிற நுண்ணுயிரிகளால் ஏற்படும் தொற்றுகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்கும் மருந்துகளுக்கு எதிரான எதிர்ப்புத்திறனையும்  கொண்டுள்ளது.

மலக்குடல் கோலிஃபார்ம் (faecal coliform) என்றால் என்ன?

1. கோலிஃபார்ம் என்பது மனிதர்கள், செல்லப்பிராணிகள், விவசாய விலங்குகள் மற்றும் வனவிலங்குகள் உள்ளிட்ட வெப்ப இரத்தம் கொண்ட உயிரினங்களின் குடலில் காணப்படும் பாக்டீரியாக்கள் ஆகும்.

2. மலக்குடல் கோலிஃபார்ம் பாக்டீரியா என்பது மனிதர்கள் அல்லது விவசாயப் பயன்பாட்டிற்காக வளர்க்கப்படும் விலங்குகளின் மலக்கழிவுகளில் காணப்படும் ஒரு வகையான கோலிஃபார்ம் பாக்டீரியாக்கள் ஆகும். மலக் கோலிஃபார்ம் பாக்டீரியாக்களில் ஈ. கோலி பாக்டீரியாவும் அடங்கும்.

3. கோலிஃபார்ம் பாக்டீரியாக்கள் பொதுவாக மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் தீங்கு விளைவிப்பவை அல்ல. இருப்பினும், அவை டைபாய்டு, வயிற்றுப்போக்கு (Dysentery), ஹெபடைட்டிஸ் A மற்றும் காலரா போன்ற நோய்களை ஏற்படுத்தக்கூடிய பிற நோய்க்கிருமிகள் இருப்பதற்கான அறிகுறியாக இருக்கலாம்.

4. மலக் கழிவுகளால் நீர் மாசுபடுவது, கழிவுநீர் மற்றும் மழைநீர் வடிகால் அமைப்புகள் நிரம்பி வழிதல், கசிவு ஏற்படும் கழிவுநீர் தொட்டிகள், கழிவுநீர் அமைப்புகளில் ஏற்படும் கோளாறுகள், மாசுபட்ட மழைநீர் வடிகால்கள், கால்நடைகள் அதிக அளவில் வளர்க்கப்படும் பகுதிகள் மற்றும் பிற காரணங்களால் ஏற்படலாம்.

Original Link: E. coli found in Railway Station water: Why is it a health concern?

Read More →

நாசாவின் நிலவுத் தளத் திட்டத்தில் (Moon Base Programme) இணைவதன் மூலம் இந்தியா பெறும் பலன்கள் - அமிதாப் சின்ஹா

சமீப காலங்களில் இந்தியாவுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான உறவு மிகவும் நிலையற்றதாக இருந்தபோதிலும், நெருக்கமான கூட்டாண்மையை உருவாக்கும் இந்த முயற்சி ஒரு வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையாகும். அதேவேளையில், இஸ்ரோ (ISRO) தனது சொந்த இலக்குகளிலிருந்து கவனம் சிதறாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

நாசாவின் நிலவுத் தளத் திட்டத்தில் (Moon Base programme) இணைவதற்கான அழைப்பு, இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் (Indian Space Research Organisation (ISRO)) வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமையக்கூடும். இது நிறுவனத்தை முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒரு பாதையில் கொண்டு செல்லக்கூடிய ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. இந்தியா ஏற்கனவே 'ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்களில்' (Artemis Accords) கையெழுத்திட்டிருப்பதையும், மனிதர்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பும் திட்டங்களில் அமெரிக்காவுடன் ஒரு இராஜதந்திரக் கூட்டாண்மையை ஏற்படுத்தியிருப்பதையும் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​இந்த அழைப்பு ஆச்சரியமளிப்பதாக இல்லை. இருப்பினும், கடந்த சில ஆண்டுகளில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவு மிகவும் நிலையற்றதாக இருந்த சூழலில், விண்வெளித் துறையில் நெருக்கமான கூட்டாண்மையை உருவாக்கும் இந்த முயற்சி ஒரு புத்துணர்ச்சியூட்டும் நடவடிக்கையாகும்.

அதன் அளவு மற்றும் லட்சியத்தின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, ​​நிலவுத் தளத் திட்டத்தை 'அப்பல்லோ' (Apollo) விண்வெளிப் பயணங்களுடன் மட்டுமே ஒப்பிட முடியும். மனிதகுலம் மற்றும் பூமியின் எதிர்காலம் மீதான தாக்கத்தைப் பொறுத்தவரை, இது இன்னும் அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக அமையக்கூடும்.

நிலவில் குடியேறுதல்

நிலவுத் தளத் திட்டம் (Moon Base programme) என்பது நிலவில் ஒரு நிரந்தர ஆராய்ச்சி நிலையத்தை உருவாக்குவதைப் பற்றியது. இதில், விண்வெளி வீரர்களும் ரோபோக்களும் நீண்ட காலத்திற்குத் தங்கிச் செயல்பட முடியும். பல ஆண்டுகளாகப் பல்வேறு கட்டங்களாகக் கட்டப்படவுள்ள இந்தத் தளம், நிலவு தொடர்பான ஆராய்ச்சியை எளிதாக்கவும், நிலவின் வளங்களை ஆய்வு செய்யவும் மற்றும் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும் உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. மனிதர்கள் மற்றும் ரோபோக்கள் மூலம் நிலவுக்குப் பல பயணங்களை மேற்கொள்ள வேண்டியிருக்கும் என்பதால், இது இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்டதிலேயே மிகவும் சவாலான பொறியியல் முயற்சியாக இருக்கக்கூடும். மேலும், இது இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்டதிலேயே மிகவும் அதிக செலவு பிடிக்கும் அறிவியல் திட்டமாகவும் அமையலாம்.

இத்திட்டத்தை முழுமையாகத் தனியாகச் செயல்படுத்தும் நிலையில் நாசா (NASA) இல்லை, அதைச் செய்யவும் அது விரும்பவில்லை. டொனால்ட் ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின்கீழ் அதன் நிதிநிலை அறிக்கை கணிசமாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. அதேநேரத்தில், அதன் பெரும்பாலான வன்பொருள் (hardware) உற்பத்தி இப்போது தனியார் துறையில் நடைபெறுகிறது. எனவே, அது சர்வதேச சமூகம் மற்றும் தனியார் துறை ஆகிய இரண்டிலும் இணைந்து செயல்படக்கூடிய கூட்டமைப்புகளைத் தேடி வருகிறது.

ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்களில் (Artemis Accords) கையெழுத்திட்டுள்ள நாடுகள், ஒரு வகையில், இத்தகைய கூட்டு முயற்சியில் இணைய ஏற்கனவே விருப்பம் தெரிவித்துள்ளன. ஜப்பான், இந்தியா, தென் கொரியா மற்றும் இஸ்ரேல் போன்ற முக்கிய விண்வெளி ஆய்வு நாடுகள் உட்பட 70 நாடுகள் தற்போது அந்த அமைப்பில் உள்ளன. பல ஐரோப்பிய நாடுகளும் இக்குழுவில் இடம்பெற்றுள்ளன. வெறும் ஆறு ஆண்டுகளில், விண்வெளி ஆய்வில் ஆர்வமுள்ள நாடுகளின் ஒரு தனித்துவமான கூட்டமைப்பாக 'ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்கள்' (Artemis Accords) உருவெடுத்துள்ளன. இந்த ஒப்பந்தங்கள் என்பவை, நாடுகள் தங்கள் விண்வெளி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும்போது பின்பற்ற ஒப்புக்கொள்ளும் கொள்கைகள் மற்றும் நன்னெறிகளின் தொகுப்பு மட்டுமே. இருப்பினும், சர்வதேச பன்முக ஏற்பாடுகளை மறைமுகமாகத் தவிர்த்துவிட்டு, விண்வெளி ஆய்வு மற்றும் பிற விண்வெளிப் பொருட்களிலிருந்து வளங்களைப் பயன்படுத்துவதற்கான சொந்த விதிகளை வகுக்க முற்படும் அமெரிக்கத் தலைமையிலான ஒரு குழுவாகவே இவை பெருகிய முறையில் பார்க்கப்படுகின்றன. ரஷ்யா மற்றும் சீனா ஆகிய இரண்டு முக்கிய விண்வெளி வல்லரசுகள் இந்தக் குழுவில் இடம்பெறவில்லை என்பது இந்தக் கருத்துக்கு வலுசேர்க்கிறது.

இதுபோன்ற எந்தவொரு குழுவிலும் இணைவதற்கு இந்தியா பாரம்பரியமாகவே மிகுந்த தயக்கம் காட்டி வந்துள்ளது. ஆனால், ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்தியா தனது முடிவை மிகத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியுள்ளது. 2023-ல் 27-வது நாடாக இதில் இணைந்ததன் மூலம், இந்த ஒப்பந்தத்தில் ஆரம்பக்கட்டத்திலேயே கையெழுத்திட்ட நாடுகளில் ஒன்றாக இந்தியா திகழ்கிறது. இது குறித்த அதிகாரப்பூர்வ உறுதிப்படுத்தல் இன்னும் வெளியாகவில்லை என்றாலும், நிலவுத் தளத் திட்டத்தில் (Moon Base programme) இணைந்து செயல்படுவதற்கான வாய்ப்பை இஸ்ரோ (ISRO) ஏற்றுக்கொள்வதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் அதிகம் உள்ளன.

இது ஒரு மோதல் போக்கு அல்ல

அவ்வாறு செய்வது மிகவும் அறிவுப்பூர்வமான முடிவாக இருக்கும். மனிதர்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பும் பயணங்கள், விண்வெளி நிலையத்தை அமைத்தல் மற்றும் நிலவில் மனிதர்களைத் தரையிறக்குதல் போன்ற திட்டங்களுக்கான சொந்தத் திட்டங்களை இஸ்ரோ ஏற்கனவே கொண்டுள்ளது. நிலவுத் தளத் திட்டத்தில் இணைவது, இதுபோன்ற சிக்கலான பயணங்களைத் திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்துவதில் மதிப்புமிக்க அனுபவத்தைப் பெறவும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் பெரும் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தவும் இஸ்ரோவுக்கு வாய்ப்பளிக்கிறது. இத்தகைய பயணங்களைச் சொந்தமாகச் செயல்படுத்தும் திறனை இஸ்ரோ ஏற்கனவே நிரூபித்துள்ளது. இருப்பினும், அவ்வாறு செய்வதற்கு அதிக காலமும் பெரும் நிதியும் தேவைப்படும்.

விண்வெளி ஆய்வில் தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டில் ஏற்படும் 10 ஆண்டுகால இடைவெளிகூட, ஒரு நாட்டைப் பெருமளவில் பின்தங்கச் செய்துவிடக்கூடிய ஒரு கட்டத்தை நாம் எட்டியுள்ளோம். அதுமட்டுமின்றி, ஏற்கனவே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அல்லது நடைமுறையில் உள்ள தொழில்நுட்பங்களை மீண்டும் புதிதாக உருவாக்குவது பொருளாதாரரீதியாகச் சரியானதாக இருக்காது. தற்போதைய நிலையில், இஸ்ரோவின் (ISRO) திட்டங்களான, அதாவது சுதந்திரமான மனித விண்வெளிப் பயணத் திட்டம், நிலவில் தரையிறங்கும் திட்டம் மற்றும் முழுமையான விண்வெளி நிலையம் அமைத்தல் ஆகியவை மிகவும் லட்சியம் மிக்கவையாகும். இத்தகைய திறன்களைப் பெற்றிருப்பது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி மிக அவசியமானதாகும். ஆனால், இவற்றைத் தனியாகவும் நிலையான முறையிலும் தொடர்ந்து செயல்படுத்தத் தேவையான அறிவியல் மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு இந்தியாவிடம் இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்ப்பது கடினம்.

'பாரத் விண்வெளி நிலையத்தை' (Bharat Antariksh Station) அமைப்பதற்கான திட்டம் இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. இத்தகைய விண்வெளி உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கான தொழில்நுட்பமும் திறனும் இஸ்ரோவிடம் (ISRO) இருந்தாலும், ஆண்டு முழுவதும் முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதற்கு ஏற்ற ஒரு முழு விண்வெளி நிலையத்தின் தேவைக்குத் தூண்டுகோலாக அமையும் வகையிலான ஒரு அறிவியல் சூழல் அமைப்பு (scientific ecosystem) அடுத்த பத்தாண்டுகளில் இந்தியாவில் உருவாகும் என்பது மிகவும் சாத்தியமற்றது. தற்போதைய 'சர்வதேச விண்வெளி நிலையம்' (International Space Station) போலவே, இதுவும் பகிரப்பட்ட உள்கட்டமைப்பாகவே இருக்க வேண்டியிருக்கும்.

அதேபோல, மனிதர்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பவும் நிலவில் தரையிறக்கவும் தனிப்பட்ட திறன்களைக் கொண்டிருப்பது மிக முக்கியம் என்றாலும், நிலவை ஆய்வு செய்வதற்கெனத் தனியாக ஒரு முழுமையான திட்டத்தை நிர்வகிப்பது பொருளாதாரரீதியாகச் சாத்தியமற்றதாக இருக்கலாம். உலகின் முன்னணிப் பொருளாதாரமாகவும் பணக்கார நாடாகவும் திகழும் நாட்டிற்குக்கூட இதற்கான செலவுகள் மிக அதிகமாகவே இருக்கும். செழிப்பை நோக்கிய பயணத்தில் ஒரேநேரத்தில் பல இலக்குகளை நோக்கிச் செல்லும் இந்தியாவைப் போன்ற ஒரு நாட்டிற்கு, இதற்குத் தேவையான அளவில் வளங்களை ஒதுக்குவது கடினமாக இருக்கலாம்.

ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்கள் (Artemis Accords)

அமெரிக்கத் தலைமையிலான ஒரு கூட்டணியில் இந்தியா இணைவது குறித்த கவலைகள் மிகைப்படுத்தப்பட்டவையாக இருக்கலாம். ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்கள் என்பவை புவிசார் அரசியல் அல்லது இராணுவக் கூட்டணி போன்றவை அல்ல. குறைந்தபட்சம் தற்போதைய நிலையில், விண்வெளி என்பது மோதல் களமாக இல்லை. மற்ற நாடுகளைவிட அமெரிக்கா நிலவில் முதலில் தரையிறங்கினால், அந்தப் பகுதியையோ அல்லது அங்குள்ள வளங்களையோ அது கட்டுப்படுத்த முடியாது. தங்கள் சொந்தக் கூட்டணிகள் மூலம் அதே முயற்சியை மேற்கொள்ளும் சீனா அல்லது ரஷ்யாவின் நலன்களுக்கு இது எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது.

எதிர்காலத்தில் நீண்டகாலத்திற்கு, அனைத்துத் தரப்பினரின் முயற்சிகளையும் ஆதரிக்கும் அளவுக்கு நிலவு பெரியதாகவும், அதன் வளங்கள் போதுமானதாகவும் உள்ளன. அதனால்தான், குறைமின்கடத்திகள் (semiconductors), தூய ஆற்றல் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு போன்ற முக்கியமான தொழில்நுட்பங்களில் காணப்படும் 'உலகமயமாக்கல் எதிர்ப்பு' (de-globalisation) அல்லது 'தனித்துச் செயல்படுதல்' (go-it-alone) போன்ற போக்குகள் விண்வெளித் துறையில் பொருந்தாது. இதில் விநியோகச் சங்கிலிகள் மீதான ஆதிக்கமோ அல்லது வளங்கள் மீதான கட்டுப்பாடோ இல்லை.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்களில் (Artemis Accords) கையெழுத்திடுவதோ அல்லது நிலவுத் தளத்தை அமைக்கும் முயற்சியில் இணைவதோ, ரஷ்யாவுடனான நீண்டகால விண்வெளி ஒத்துழைப்பைத் தொடர்வதைத் தடுக்காது.

இருப்பினும், அமெரிக்காவுடன் இணைந்து செயல்படும்போது, ​​இஸ்ரோ தனது சொந்த இலக்குகள் மற்றும் நோக்கங்களிலிருந்து கவனம் சிதறாமல் இருப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும். மேலும், அமெரிக்கத் தொழில்நுட்பச் சூழல் அமைப்பில் (US technology ecosystem) சிக்கிக்கொண்டு, அதன் மீது அதிகப்படியான சார்புநிலையை உருவாக்கும் சூழல் ஏற்படாமலும் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். 'ஆர்டெமிஸ் ஒப்பந்தங்கள்' (Artemis Accords) ஒன்றோடொன்று இணைந்து செயல்படக்கூடிய அமைப்புகளை (interoperable systems) உருவாக்குவதற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன. இருப்பினும், இத்தகைய அமைப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கியுள்ள இஸ்ரோவைப் (ISRO) பொறுத்தவரை, இது ஒரு பெரிய கட்டுப்பாடாக அமையாது.

எனவே, அமெரிக்காவுடனான விண்வெளித் துறை ஒத்துழைப்பானது, இஸ்ரோ தனது திட்டங்களை விரைவுபடுத்தவும், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் முன்னணியை அடையவும் ஒரு சிறந்த வாய்ப்பாக அமைகிறது. இது பல்வேறு துறைகளிலும் தொடர் நன்மைகளைத் தரக்கூடிய பல கூடுதல் பயன்களை (spin-off benefits) உருவாக்கக்கூடும்.

Original Link: What India stands to gain by joining NASA’s Moon Base programme

Read More →

காந்திக்கும் அம்பேத்கருக்கும் இடையே மோதலை உருவாக்கிய 'வகுப்புவாரி ஒதுக்கீடு' (Communal Award) குறித்து… - நிகிதா மோஹ்தா

ஆகஸ்ட் 1936-ல், பிரிட்டிஷ் அரசு 'வகுப்புவாரி ஒதுக்கீடு’ (Communal Award) திட்டத்தை அறிவித்தது. ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்கான எந்த ஏற்பாட்டை அம்பேத்கர் விரும்பினார் மற்றும் காந்தி கடுமையாக எதிர்த்தார்? இறுதியில் என்ன நடந்தது?

செப்டம்பர் 1932-ல், மகாத்மா காந்தி சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் ஒரு பேட்டியில் குறிப்பிட்டதாவது, "அவரது உயிருக்கும் என் மக்களின் உரிமைகளுக்கும் இடையே ஒரு தேர்வைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு காந்தி என்னைக் கட்டாயப்படுத்த மாட்டார்” என்று நான் நம்புகிறேன். ஏனெனில், வரும் தலைமுறைகளுக்கு என் மக்களை சாதி இந்துக்களிடம் கைகால்கள் கட்டப்பட்ட நிலையில் ஒப்படைக்க நான் ஒருபோதும் சம்மதிக்க முடியாது" என்றார்.

இந்தியாவில் மதச் சிறுபான்மையினர் மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித் தொகுதிகளை (separate electorates) வழங்கும் வகையில், ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு அறிவிக்கப்பட்ட 'வகுப்புவாரி ஒதுக்கீடு' (Communal Award) குறித்தே காந்தியின் அந்த உண்ணாவிரதப் போராட்டம் அமைந்திருந்தது.

காந்தி இதை ஏன் எதிர்த்தார்? மேலும், அவருக்கும் அம்பேத்கருக்கும் இடையே இது ஏன் ஒரு பெரும் மோதல் புள்ளியாக மாறியது?

ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தனித் தொகுதிகள்

மார்ச் 11 அன்று, ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தனித் தொகுதிகள் குறித்த முன்மொழிவை பிரிட்டிஷ் அரசு அறிவிக்கத் தயாராகி வருவதை காந்தி செய்தித்தாள்கள் மூலம் அறிந்தார். வட்டமேஜை மாநாட்டின் (Round Table Conference) போது தான் கூறியதை நினைவுபடுத்தும் வகையில், இந்தியாவின் அப்போதைய வெளியுறவுத்துறை அமைச்சரான (Secretary of State for India) சாமுவேல் ஹோருக்கு அவர் உடனடியாகக் கடிதம் எழுதினார். அத்தகைய நடவடிக்கையை "என் உயிரைக் கொடுத்தாவது எதிர்ப்பேன்" என்று அப்போது கூறியிருந்ததை அதில் சுட்டிக்காட்டினார். "அந்த வார்த்தைகள் ஏதோ உணர்ச்சிவசப்பட்ட நிலையிலோ அல்லது வெறும் பேச்சுக்காகவோ சொல்லப்பட்டவை அல்ல" என்பதை காந்தி இப்போது வலியுறுத்தினார்.

தனித் தொகுதிகள் இந்து சமூகத்தைப் பிளவுபடுத்திச் சிதைத்துவிடும் என்று காந்தி வாதிட்டார். வரலாற்றாசிரியர் ராமச்சந்திர குஹா தனது 'காந்தி 1914-1948: உலகை மாற்றிய ஆண்டுகள்-2018’ (Gandhi 1914-1948: The Years That Changed the World) என்ற நூலில் குறிப்பிடுவது போல, இத்தகைய ஏற்பாடு ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வாகவோ அல்லது அதற்கான பரிகாரமாகவோ அமையாது என்றும் அவர் கருதினார்.

அரசு இந்த முன்மொழிவைச் செயல்படுத்தினால், தான் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பேன் என்று அவர் ஹோரை எச்சரித்தார். இது தனது "மனசாட்சியின் குரல்" என்று காந்தி கூறினார். அதற்கு ஹோயர், இவ்விஷயம் குறித்து முடிவெடுக்க இன்னும் பல வாரங்கள் ஆகும் என்று பதிலளித்தார்.

வகுப்புவாரி இடஒதுக்கீடு (Communal Award)

ஆகஸ்ட் 16 அன்று, பிரிட்டிஷ் பிரதமர் ராம்சே மெக்டொனால்ட் 'வகுப்புவாரி இடஒதுக்கீடு’ (Communal Award) அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தார். இது ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரை ஒரு சிறுபான்மைப் பிரிவாக அங்கீகரித்ததுடன், அவர்களுக்கு 20 ஆண்டுகளுக்குத் தனித் தொகுதிகளையும் வழங்கியது. இந்த ஏற்பாடு அவர்களுக்கு மாகாணச் சட்டமன்றங்களில் 71 சிறப்பு இடங்களை வழங்கியது. மேலும், முஸ்லிம்கள், சீக்கியர்கள், இந்தியக் கிறிஸ்தவர்கள், ஆங்கிலோ-இந்தியர்கள் மற்றும் ஐரோப்பியர்களுக்குத் தனித் தொகுதிகளை ஒதுக்கியதுடன், மாகாணச் சட்டமன்றங்களில் வகுப்புவாரியான இட ஒதுக்கீடு மற்றும் சிறுபான்மையினர் பிரதிநிதித்துவத்திற்கான பிற பாதுகாப்புகளையும் இந்தத் தீர்ப்பு வழங்கியது.

ஹோருக்கு (Hoare) தான் மார்ச் மாதத்தில் எழுதிய கடிதத்தை நினைவூட்டும் வகையில், காந்தி உடனடியாக மெக்டொனால்டுக்குக் கடிதம் எழுதினார். இப்போது முடிவு எடுக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், தண்ணீர் தவிர வேறு எதையும் உட்கொள்ளாமல் "இறுதிவரை நீடிக்கும் சாகும் வரையிலான உண்ணாவிரதத்தை" மேற்கொள்ளப்போவதாக அவர் அறிவித்தார். செப்டம்பர் 20-ம் தேதி உண்ணாவிரதத்தைத் தொடங்கவிருப்பதாகவும், ஆனால் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் தனது முடிவை மாற்றிக்கொண்டால் அதைத் திரும்பப் பெறவிருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

மெக்டொனால்டு தனது "ஆச்சரியத்தையும்" "வருத்தத்தையும்" வெளிப்படுத்திப் பதிலளித்தார். ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரின் பிரதிநிதிகள் தங்களுக்காகத் தாங்களே பேசிக்கொள்ளத் தனித் தொகுதிகள் வழிவகுக்கும் என்றும், அதே சமயம் பொதுத் தொகுதி முறையில் அவர்கள் பெரும்பாலும் உயர் சாதி இந்து வாக்காளர்களாலேயே தேர்ந்தெடுக்கப்படும் நிலை ஏற்படும் என்றும் அவர் வாதிட்டார். அதே வேளையில், பொது இந்துத் தொகுதிகளிலும் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர் வாக்களிக்கும் உரிமை தொடரும் என்பதால், இந்த ஏற்பாடு அவர்களை மற்ற இந்துக்களிடமிருந்து பிரிப்பதற்குப் பதிலாக ஒன்றிணைக்கும் என்று மெக்டொனால்டு வலியுறுத்தினார். காந்தியின் உண்ணாவிரத முடிவை தன்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றும் அவர் கூறினார்.

காந்தி, ஹோரே மற்றும் மெக்டொனால்ட் ஆகியோருக்கு இடையிலான கடிதப் பரிமாற்றங்கள் பொதுவெளியில் வெளியானதும், அது ஊடகங்களில் பலத்த விவாதங்களை உருவாக்கியது. தென்னிந்தியாவின் முக்கியத் தலைவரான எம்.சி. ராஜா, தனித் தொகுதிகள் முறையை "ஆபத்தானதும் தற்கொலைக்குச் சமமானதுமான" ஒன்று என்று விமர்சித்தார். இம்முறை தாழ்த்தப்பட்ட சாதி இந்துக்களை மற்ற இந்துக்களுக்கு எதிராக நிறுத்திவிடும் என்று அவர் வாதிட்டார். இந்திய ஆதரவு நிலைப்பாடு கொண்ட பிரிட்டிஷ் பத்திரிகையாளரான பி.ஜி. ஹார்னிமனும் இதே கருத்தை முன்வைத்தார். 'வகுப்புவாரி இடஒதுக்கீடு’ (Communal Award) தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கும் மற்ற இந்துக்களுக்கும் இடையே பகையை வளர்ப்பதாகவும், அந்தப் பிரிவினையை இந்தியாவின் அரசியல் அமைப்பில் நிரந்தரமான அம்சமாக மாற்றிவிடுவதாகவும் அவர் குற்றம் சாட்டினார்.

அம்பேத்கரும் தனித் தொகுதிகளும்

தனித்தொகுதி முறையின் மிக முக்கியமான ஆதரவாளராக பி.ஆர். அம்பேத்கர் திகழ்ந்தார். இரு வட்டமேசை மாநாடுகளிலும் அவர் இதற்காக வாதிட்டிருந்தார். மேலும், அந்த முறையை வழங்க பிரிட்டிஷ் அரசைச் சம்மதிக்க வைப்பதில் அவரது வாதங்கள் உதவின என்று குஹா தனது நூலில் குறிப்பிடுகிறார்.

காந்தி போன்ற உயர் சாதி சீர்திருத்தவாதிகளால் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரைச் சரியாகப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது என்று அம்பேத்கர் கருதினார். சட்டமன்றங்களில் அவர்களுக்குத் தங்கள் சொந்தத் தலைவர்களும் பிரதிநிதிகளும் தேவைப்பட்டனர்.

காந்தியின் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நெருங்கிய வேளையில், மதன் மோகன் மாளவியா டெல்லியில் இந்து மற்றும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரின் தலைவர்களைக் கூட்டி ஒரு கூட்டத்தை நடத்தினார். காந்தி தனது உண்ணாவிரதத்தைக் கைவிடுவதற்கு வழிவகுக்கும் ஒரு தீர்வை எட்ட அவர் முயன்றார். காந்தியிடமிருந்து உறுதியான முன்மொழிவு வரும் வரை காத்திருப்பதாகக் கூறி, அம்பேத்கர் ஆரம்பத்தில் அதில் பங்கேற்க மறுத்துவிட்டார். காந்தியின் தனிப்பட்ட உண்ணாவிரத முடிவைவிட, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரின் நலன்களுக்கே தான் முன்னுரிமை அளிப்பதாக அவர் வலியுறுத்தினார்.

இருப்பினும், செப்டம்பர் 16 அன்று, காந்தி தனது உண்ணாவிரதத்தின் நோக்கத்தை விளக்கும் ஒரு அறிக்கையைத் தயாரித்தார். மேலும், தனது வாழ்க்கையில் ஒரு "முக்கியமான நடவடிக்கை" (momentous step) என்று அவர் விவரித்த இது குறித்து தனது நெருங்கிய நண்பர்கள் பலருக்கும் கடிதம் எழுதினார். செப்டம்பர் 20 அன்று நண்பகல் வேளையில், பூனாவில் காந்தி தனது 'உயிரைப் போக்கும் வரையிலான உண்ணாவிரதத்தை' (fast unto death) தொடங்கினார். தீண்டாமையை ஒழிப்பதற்காக வாழவும் இறக்கவும் தயாராக இருப்பதாகக் கூறிய அவர், சாதி இந்துக்களுக்கும் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கும் இடையே உண்மையான சமூக நல்லிணக்கம் ஏற்பட வேண்டும் என்று அழைப்பு விடுத்தார்.

பூனா ஒப்பந்தம் (Poona Pact)

காந்தி பூனாவில் உண்ணாவிரதம் இருந்தபோது, ​​நிலவிய முட்டுக்கட்டைக்குத் தீர்வு காணப் பல தலைவர்கள் பம்பாயில் (மும்பை) கூடினர். இக்கூட்டத்தில் மாளவியா, தேஜ் பகதூர் சப்ரு, எம்.ஆர். ஜெயகர், சி. ராஜகோபாலாச்சாரி மற்றும் ராஜேந்திர பிரசாத் ஆகியோர் பங்கேற்றனர். இறுதியில், அவர்களுடன் இணையுமாறு அம்பேத்கர் சம்மதிக்க வைக்கப்பட்டார். கூட்டுத் தொகுதி முறைக்கான (joint electorates) ஒரு முன்மொழிவு பூனாவில் இருந்த காந்தியிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டது. இந்த பேச்சுவார்த்தைகளின் விளைவாக, 1932-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் 24-அன்று அம்பேத்கர் மற்றும் பிற தலைவர்களால் 'பூனா ஒப்பந்தம்' கையெழுத்தானது. இவ்வொப்பந்தம் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினருக்கான தனித் தொகுதிகள் முறையைக் கைவிட்டது. ஆனால், அவர்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டு இடங்களின் எண்ணிக்கையை கணிசமாக அதிகரித்தது. அதாவது, மாகாணச் சட்டமன்றங்களில் 71-லிருந்து 148-ஆகவும், மத்திய சட்டமன்றத்தில் மொத்த இடங்களில் 18 சதவீதமாகவும் இது உயர்த்தப்பட்டது.

'வகுப்புவாரி இடஒதுகீட்டின்' (Communal Award) ஒரு திருத்தமாக இவ்வொப்பந்தத்தை பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் ஏற்றுக்கொண்டது.

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகும் இந்தியா இடஒதுக்கீட்டு முறைமையைத் தொடர்ந்து பின்பற்றி வருகிறது. தற்போது 543 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட மக்களவையில், 84 இடங்கள் பட்டியல் சாதியினருக்கும், 47 இடங்கள் பட்டியல் பழங்குடியினருக்கும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.

Original Link: What was the Communal Award that pitted Gandhi against Ambedkar?

Read More →

ரூபாய்க்குத் தற்காலிக நிவாரணம் - சௌமித்ரா பாதுரி மற்றும் சுபம் ஆனந்த்

இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) அந்நியச் செலாவணி இடர் காப்புக்கான (hedging) செலவுகளை ஏற்கும்போது, ​​அந்த இடர் அரசு சார்ந்த நிதிநிலை அறிக்கைக்கு (public balance sheet) மாறுகிறது. வங்கிகள் மூன்று முதல் ஐந்து வருட காலத்திற்கான நிதியைத் திரட்டி, அதற்கு எதிராகக் கடன் வழங்கும்போது, சொத்து-பொறுப்பு முரண்பாடு (asset-liability mismatch) என்ற நிலையில் இடர் (risk) மீண்டும் வெளிப்படுகிறது.

ஒரு நாடு தனது நாணயத்தின் மதிப்பை இரண்டு வழிகளில் பாதுகாக்க முடியும். ஒன்று, அதிக டாலர்களை ஈட்டுவது அல்லது டாலர்களைக் கடனாகப் பெறுவது. பணம் வந்து சேரும்போது இவ்விரண்டும் ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றினாலும், அவை ஒன்றல்ல. இந்தியாவின் வெளிநாட்டுத் துறை சார்ந்த நிலைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த மேற்கொள்ளப்பட்ட சமீபத்திய முயற்சிகள் பெரும்பாலும் இரண்டாவது வகையையே சார்ந்திருந்தன.

FCNR(B) - Foreign Currency Non-Resident (Bank)—account : வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களுக்கான (NRI) அந்நியச் செலாவணி குடியுரிமை பெறாத கணக்கு

ஜூன் 8 முதல் ஆகஸ்ட் 13 வரை, இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் சிறப்பு மாற்று (swap) வசதியின் கீழ் வங்கிகள் 52.3 பில்லியன் டாலர் அந்நியச் செலாவணி வரவுகளைத் திரட்டின. இதில், திரட்டப்பட்ட நிதியில் பெரும்பகுதி வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களுக்கான (NRI) அந்நியச் செலாவணி குடியுரிமை பெறாத கணக்கு (FCNR(B)) வைப்புத்தொகைகளாகும். இந்திய ரிசர்வ் வங்கி, FCNR(B) மாற்றுத் தன்மையை முதலில் திட்டமிடப்பட்டதைவிட ஒரு மாதம் முன்னதாகவே நிறுத்தியுள்ளது. அக்காலகட்டத்தில் ரூபாய் மதிப்பு கடும் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகியிருந்த நேரத்தில், இது ஒரு நம்பிக்கைத் தீர்மானமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், பணம் திரும்பப் பெறப்பட்டவுடன் அதற்கு ஏன் அத்தகைய தூண்டுதல் தேவைப்பட்டது அல்லது ஏன் அது இவ்வளவு கடுமையான வீழ்ச்சியைப் பதிவு செய்தது என்பதே கேள்வி.

ஏனென்றால், அதற்குக் காரணம் நம்பிக்கை பலவீனமடைந்திருந்ததுதான். 2025-26-ல் ஆசியாவிலேயே மிக மோசமாகச் செயல்பட்ட நாணயமாக ரூபாய் இருந்தது. வெளிநாட்டுப் பங்கு முதலீட்டாளர்கள் (FPIs) பில்லியன் கணக்கில் பணத்தை வெளியே எடுத்திருந்தனர். மேலும், ஜூலை மாதத்தில் அவர்கள் மீண்டும் நிகர வாங்குபவர்களாக மாறி, சுமார் 2.1 பில்லியன் டாலர் நிதியை உள்ளே கொண்டு வந்தனர். இருப்பினும், இதற்கு முன் நிகழ்ந்த பெரும் நிதி வெளியேற்றத்துடன் ஒப்பிடுகையில், இது மிகச் சிறிய அளவிலான மாற்றமே ஆகும். எனவே, முதலீட்டாளர்கள் இந்தியா மீதான நம்பிக்கையை மீண்டும் பெற்றுவிட்டார்கள் என்று முடிவு செய்வதற்கு இது ஒரு தொடக்க நிலையாகும்.

இதற்கான உறுதிமொழி பலனளிக்காதபோது, இது ஏன் பலனளிக்கிறது என்பதே கேள்வியாக உள்ளது. இதற்கான பதில், நாணயச் சந்தைகள் பொருளாதார அடிப்படைகளால் மட்டுமல்ல, எதிர்பார்ப்புகளாலும் இயங்குகின்றன. ரூபாயின் மதிப்பு தொடர்ந்து குறையும் என்று முதலீட்டாளர்கள் நம்பத் தொடங்கிவிட்டால், நல்ல பொருளாதாரத் தரவுகள்கூட அவர்களை மாற்றுக்கருத்து கொள்ளச் செய்யாது. இந்தச் சுழற்சியை உடைப்பதற்கான வழி, ரூபாய்க்கு எதிராக பந்தயத்தை விலை உயர்ந்ததாக மாற்றுவதே ஆகும். அதைத்தான் FCNR(B) தன்மை செய்கிறது.

FCNR(B) வைப்புத்தொகைகள், வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்கள் இந்திய வங்கிகளில் வெளிநாட்டு நாணயத்தை, ரூபாய் அபாயமின்றி, வரியில்லா வட்டியுடன் மற்றும் முழுமையான பணத் திருப்பத்துடன் வைத்திருக்க அனுமதிக்கின்றன. வங்கிகள் மூன்று முதல் ஐந்து வருட காலத்திற்கான புதிய வைப்புத்தொகைகளைத் திரட்டி, அந்த டாலர்களை இந்திய ரிசர்வ் வங்கியுடன் பரிமாறிக்கொள்கின்றன. மேலும், அந்த இடர் தவிர்ப்புச் செலவை மத்திய வங்கி ஏற்றுக்கொள்கிறது. அந்தச் செலவு நீக்கப்பட்டவுடன், வங்கிகள் 6-7.5 சதவிகிதம் வரையிலான டாலர் வட்டி விகிதங்களை வழங்க முடியும். மேலும், சில வங்கிகள் 9-19 மடங்கு வரை கடன் வசதியையும் வழங்குகின்றன. வெளிநாட்டில் கடன் வாங்கி, அதன் வருவாயை இங்கு பாதுகாப்பான அதிக வருவாயில் முதலீடு செய்யும் ஒரு செல்வந்த வைப்பாளருக்கு, இது வேறொருவரால் நாணய அபாயம் நீக்கப்பட்ட ஒரு கேரி டிரேட் (carry trade) ஆகும்.

Carry Trade : கேரி டிரேட் என்பது குறைந்த வட்டி விகிதம் உள்ள நாட்டில் பணத்தை கடனாகப் பெற்று, அதனை அதிக வட்டி விகிதம் அல்லது லாபம் தரும் மற்றொரு நாட்டில் (பங்குகள், கரன்சிகள்) முதலீடு செய்து லாபம் பார்க்கும் ஒரு நிதி உத்தி ஆகும்.

ஆனால் அந்த "வேறொருவர்" யார்? இந்தக் கேள்விதான் இந்தத் திட்டத்தைச் சுற்றியுள்ள ஆர்வத்தை தவிர்த்துவிடுகிறது. இந்தியச் சொத்துக்கள் மீதான நம்பிக்கையைவிட, நிதி திரட்டலின் வேகமே ஊக்கத்தை அதிகம் அளவிடுகிறது. மானியம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பின்னரே முதலீட்டு வரவுகள் கடுமையாக அதிகரித்தன. விலை உயர்த்தப்பட்ட பின்னரே உருவாகும் நம்பிக்கை, உண்மையான நம்பிக்கை அல்ல. அது ஊக்கத்தொகையின் காரணமாக செய்யப்படும் ஒரு கொள்முதல்.

அப்படியானால், இதிலிருந்து இந்தியா உண்மையில் என்ன பெற்றுள்ளது? அது கால அவகாசத்தை வாங்கியுள்ளது மற்றும் அபாயத்தை அமைதியாக மாற்றியுள்ளது.

நியாயமாகப் பார்த்தால், இந்தியாவின் பொருளாதார அடிப்படைகள் நெருக்கடியில் இல்லை. நாட்டில் பெரிய அந்நியச் செலாவணிக் கையிருப்பு உள்ளது, சேவை ஏற்றுமதிகள் மற்றும் வெளிநாட்டிலிருந்து வரும் பணம் ஆகியவை கணக்கிற்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கின்றன. மேலும், ரூபாயின் பலவீனத்திற்கு அமெரிக்க டாலரே வலுவாக இருப்பதும் ஒரு காரணம். ஆனால் நெருக்கடியிலிருந்து வெளியே இருப்பது என்பது பாதுகாப்பாக இருப்பதற்குச் சமமானதல்ல. இந்தியா மே மாதத்தில் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறைக்குள் சென்றது. அந்தப் பின்னணியில், வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களுக்கான (NRI) அந்நியச் செலாவணி குடியுரிமை பெறாத கணக்கு (FCNR(B)) வைப்புத்தொகைகளின் பெருக்கமானது, டாலர்களுக்கான ஒரு நீடித்த ஆதாரமாகக் கருதப்படுவதைவிட, செலுத்து இருப்புநிலையை நிலைப்படுத்தும் (balance-of-payments stabiliser) ஒன்றாகவே சிறப்பாகப் பார்க்கப்படுகிறது. அவை இறுதியில் ஒரு வகையான வெளிநாட்டுக் கடனாகும். மேலும், அவை, பணத்தைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கும், வைப்புத்தொகைகள் முதிர்வடையும்போது அவற்றைப் புதுப்பிப்பதற்கும் அல்லது மாற்றுவதற்கும் எதிர்காலக் கடமைகளையும் உருவாக்குகின்றன.

இங்குதான் அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டிய பகுதி உள்ளது. இந்தத் திட்டம் ரூபாயின் அபாயத்தை முற்றிலுமாக நீக்கிவிடுவதில்லை. அது அதை வேறு இடத்திற்கு மாற்றுகிறது. இந்திய ரிசர்வ் வங்கி இடர் தவிர்ப்புச் செலவுகளை ஏற்கும் போது, அந்த இடர் வெளிப்பாடு பொது இருப்புநிலைக் குறிப்பிற்கு நகர்கிறது. வங்கிகள் மூன்று முதல் ஐந்து வருடப் பணத்தைத் திரட்டி, அதற்கு எதிராகக் கடன் வழங்கும்போது, அந்த அபாயம் சொத்து-பொறுப்புப் பொருத்தமின்மையாக (asset-liability mismatch) மீண்டும் வெளிப்படுகிறது. இன்று வெளிப்படையாகத் தெரியும் ஒரு நாணயப் பிரச்சினை, நாளை அவ்வளவாகத் தெரியாத ஒரு வங்கிப் பிரச்சினையாக மாறக்கூடும்.

மிகவும் அலட்சியமாக இருக்கக்கூடாது என்பதற்கு மற்றொரு காரணமும் உள்ளது. இந்த வைப்புத்தொகைகள் காலப்போக்கில் முதிர்வடையும். இன்று இந்தியாவிற்கு வரும் ஒவ்வொரு டாலரும் மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் திருப்பிச் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

இந்தியா பணம் கொடுத்து உருவாக்கிய இந்த வாய்ப்பை என்ன செய்ய வேண்டும்? அதை விலைக்கு வாங்கிய ஒரு இடைநிறுத்தமாகக் கருதி, அதைச் சிறப்பாகச் செலவிட வேண்டும்.

தீர்மானமாக செயல்பட்டதற்காக இந்திய ரிசர்வ் வங்கி பாராட்டுக்குரியது.

இருப்பினும், இந்தியா மிகக் குறைந்த டாலர்களையே ஈட்டினால், இன்னும் சிறந்த கடன் வாங்கும் வழிகள்கூட இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்காது. ஏற்றுமதி உபரியை உருவாக்கும் துறைகளைக் கட்டமைப்பது, அந்நிய நேரடி முதலீட்டை (FDI) ஈர்ப்பது, எரிசக்தி இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பது, மற்றும் அந்நியச் செலாவணிக்கான ஒரு ஆதாரமாக சுற்றுலாவை மேம்படுத்துவது என்பதே இதற்கான தீர்வாகும்.

தேவைப்படும்போது வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்களின் டாலர்களை இந்தியாவால் விரைவாகத் திரட்ட முடியும் என்பதை FCNR(B)-ன் எழுச்சி நிரூபிக்கிறது. இருப்பினும், ரூபாயின் நிலைத்தன்மை, நாடு பணம் கொடுத்து ஈர்த்துள்ள மற்றும் ஒருநாள் திருப்பிச் செலுத்தவேண்டிய கடன்களையே அதிகளவில் சார்ந்துள்ளது என்பதையும் இது காட்டுகிறது.

பதுரி மெட்ராஸ் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸில் பேராசிரியராகவும், ஆனந்த் மெட்ராஸ் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸில் (MSE) முனைவர் பட்ட ஆய்வாளராகவும் உள்ளனர்.

Original Link: The rupee’s borrowed breathing space

Read More →

உணவுப் பாதுகாப்பையும் நிலத்தடி நீர் வளத்தையும் பாதிக்காமல், இந்தியா எவ்வாறு நிலையான உயிரி எரிபொருள் மாற்றத்தை அடைய முடியும்? - பிரியா குமாரி சுக்லா

சில நடவடிக்கைகளை எளிதில் திரும்பப் பெற முடியும், சில நடவடிக்கைகளைத் திரும்பப் பெற முடியாது எனும் சூழலில், எளிதில் திரும்பப் பெறக்கூடிய நடவடிக்கைகளை முதலில் மேற்கொள்வதும், திரும்பப் பெற முடியாத நடவடிக்கைகளை முழுமையான நன்மைகள் மற்றும் தீமைகளை ஆராய்ந்த பிறகு மேற்கொள்வதுமே விவேகமான செயல் என்று வி. அனந்த நாகேஸ்வரன், ஆகாஷ் பூஜாரி ஆகியோர் குறிப்பிடுகின்றனர். 

‘E20’ என்பது 80 சதவீதம் சாதாரண பெட்ரோலுடன் 20 சதவீதம் எத்தனால் (Ethanol - கரும்புக் கழிவுகள் மற்றும் தானியங்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் உயிரி எரிபொருள்) கலந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு சிறப்பு எரிபொருள் கலவையாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

• அரசாங்கத்தின் ‘E20’ பெட்ரோல், வாகனங்களின் இயந்திரத்திறனைச் சேதப்படுத்துவதாகவும், எரிபொருள் வேகமாக தீர்ந்துவிடுவதாகவும் ஒரு புகார் இணையத்தில் வேகமாகப் பரவி வருகிறது. இந்தக் குற்றச்சாட்டு வலுவானதாக இருந்தாலும், அடிப்படையில் அது தவறானதாகும். இருப்பினும், அதை முற்றிலும் நிராகரிப்பதும் தவறாகும், ஏனெனில் இதில் ஒரு உண்மையான பிரச்சனையும், அதைவிடப் பெரிய கேள்வியும் அடங்கியுள்ளது.

• வாகன இயந்திரத்தைப் பொறுத்தவரை, எத்தனால் பயன்பாட்டால் இயந்திரம் பழுதடையும் என்ற கருத்துக்கு எந்தவித அறிவியல் ஆதாரமும் இல்லை. எத்தனாலில் பெட்ரோலைவிட மூன்றில் இரண்டு பங்கு அளவு மட்டுமே ஆற்றல் (energy) உள்ளது, எனவே ‘E20’ எரிபொருளைப் பயன்படுத்தும்போது ஒரு லிட்டருக்குக் கிடைக்கும் இயந்திரத்திறன் சற்று குறைவாகவே இருக்கும். இருப்பினும், இந்தக் கலவையில் எத்தனால் 20 சதவீதம் மட்டுமே சேர்க்கப்படுவதால், இயந்திரத்திறனில் ஏற்படும் ஆற்றல் இழப்பு 6 சதவீதம் முதல் 7 சதவீதம் வரை மட்டுமே இருக்கும். ஆனால், சிலர் தவறாகக் கூறுவது போல 30 சதவீதம் அளவுக்கு பெரிய இழப்பு எதுவும் ஏற்படுவதில்லை.

• எத்தனால் கலந்த எரிபொருளைப் பயன்படுத்தும்போது கார்பன் மோனாக்சைடு (Carbon monoxide) மற்றும் எரியாத ஹைட்ரோகார்பன்கள் (unburnt hydrocarbons) வெளியாவது உண்மையில் குறைகிறது. இது சுற்றுச்சூழலுக்கு நன்மையைத் தருகிறது. வாகனங்களின் ஆயுட்காலம் பற்றிய ஆய்வுகள் நமக்கு நேர்மறையான, நம்பிக்கை தரும் முடிவுகளையே வழங்குகின்றன. அமெரிக்காவின் 'Oak Ridge National Laboratory’ ஆய்வகமானது, 20 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் வரையிலான எரிபொருளைப் பயன்படுத்தி, சுமார் 1 கோடி கிலோமீட்டர்  தூரத்திற்கு 86 வாகனங்களைச் சோதித்தது. அதில் E20 எரிபொருள் பயன்பாட்டிற்கு ஏற்ப பிரத்யேகமாக வடிவமைக்கப்படாத சாதாரண கார்களில்கூட எந்தவித கூடுதல் தேய்மானமும் ஏற்படவில்லை என்பது கண்டறியப்பட்டது.

• இருப்பினும், இந்தியாவில் BS4 தரநிலைகளுக்கு முன் தயாரிக்கப்பட்ட சுமார் 7.5 முதல் 8 கோடி பழைய இருசக்கர வாகனங்கள் உள்ளன. இவை கார்புரேட்டர்களைப் (Carburettors) பயன்படுத்துகின்றன. எத்தனால் கலந்த எரிபொருளில் உள்ள கூடுதல் ஆக்சிஜனுக்கு ஏற்பத் தேவையான எரிபொருளைச் சரிசெய்யும் திறன் இந்தக் கார்புரேட்டர்களுக்குக் கிடையாது. இதன் விளைவாக, E20 (20 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த) எரிபொருளைப் பயன்படுத்தும்போது, இயந்திரத்திற்குள் செல்லும் காற்றின் அளவிற்கு இணையான எரிபொருள் கிடைக்காமல், வாகன இயந்திரம் அதிக வெப்பமடையக் கூடும்.

• மேலும், எத்தனால் எரிபொருளுக்கு ஏற்றதாக இல்லாத பழைய ரப்பர் சீல்களும் மற்றொரு பிரச்சனையாகும். இயந்திரத்தின் வெப்பநிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், எத்தனால் இந்த ரப்பர் சீல்களைச் சேதப்படுத்தும். இவற்றை மாற்றி எத்தனாலுக்கு ஏற்ற புதிய சீல்களைப் பொறுத்துவதன் மூலம் சேதத்தைத் தவிர்க்கலாம். இருப்பினும், 7.5 முதல் 8 கோடி இருசக்கர வாகனங்களில் இவற்றை மாற்றுவதற்கு, பழுதுபார்க்கும் மையங்கள் உடனடியாக வேலையைத் தொடங்கினாலும்கூட பல ஆண்டுகள் ஆகும்.

• முந்தைய திட்டத்தில் இந்தச் சிக்கல் முன்பே கணிக்கப்பட்டு, பழைய வாகனங்களுக்காகக் குறைந்த எத்தனால் கலந்த எரிபொருள் தொடர்ந்து விற்பனையில் இருக்க வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டது. ஆனால், அந்த எரிபொருள் விற்பனை நிலையங்களில் தற்போது விநியோகிக்கப்படுவதில்லை. அது மீண்டும் விற்பனைக்கு வர வேண்டும். எத்தனால் கலந்த எரிபொருளுடன் சேர்த்து, 10 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் போன்ற குறைந்த எத்தனால் கலந்த எரிபொருளையும் விற்பனை நிலையங்களில் மீண்டும் கிடைக்கச் செய்வது இதற்கு ஒரு தற்காலிக தீர்வாக அமையும். இது எத்தனாலின் ஒட்டுமொத்தப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதுடன், வாகனங்களை மாற்றியமைக்கும் திட்டம் நடைமுறைக்கு வரும் வரை தற்போதுள்ள பழைய வாகனங்களையும் பாதுகாக்கும் என்கின்றனர். 

• இயந்திரம் (Engine) தொடர்பான விவாதம் ஒரு முடிவுக்கு வந்த பிறகு, இதுவரை யாரும் கேட்காத ஒரு கடினமான கேள்வியையும் கேட்க வேண்டும்: எத்தனால் கலவையை இன்னும் எந்த அளவிற்கு உயர்த்த வேண்டும்? 20 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் வகையிலிருந்து 27 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் அல்லது 30 சதவீதம் எத்தனால் கலந்த பெட்ரோல் என எத்தனால் கலவையை உயர்த்தும் முடிவு முற்றிலும் வேறுபட்டது. ஏனெனில், அந்த நிலையை அடையும்போது எரிபொருள் உற்பத்தியானது உணவுப் பொருட்களின் தட்டுப்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கத் தொடங்கிவிடும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• பத்திரிகை தகவல் பணியகத்தின் (Press Information Bureau (PIB)) தகவலின்படி, எத்தனால் கலப்பு திட்டத்தின்கீழ் (Ethanol Blended Petrol Programme (EBP)), பெட்ரோலில் எத்தனால் கலக்கும் அளவு 2013-14-ஆம் ஆண்டில் 1.5 சதவீதத்திற்கும் குறைவாக இருந்ததில் இருந்து, 2025-26-ஆம் ஆண்டில் 20 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. இந்தியா இந்த 20 சதவீத எத்தனால் கலப்பு இலக்கை திட்டமிட்ட காலக்கெடுவுக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எட்டியுள்ளது. எத்தனால் கொள்முதல், எத்தனால் விநியோக ஆண்டில் (2013-14) சுமார் 38 கோடி லிட்டராக இருந்தது, 2025-26-ஆம் ஆண்டில் 1,200 கோடி லிட்டருக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. எத்தனால் உற்பத்தித் திறன் 2014-ஆம் ஆண்டில் 421 கோடி லிட்டராக இருந்ததிலிருந்து, 2026-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 2,000 கோடி லிட்டராக ஐந்து மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. இந்த வளர்ச்சியின் காரணமாக, கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி குறைக்கப்பட்டு, நாட்டின் மதிப்புமிக்க அந்நியச் செலாவணி சேமிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இது பசுமைஇல்ல வாயு உமிழ்வைக் குறைத்து, புதிய சந்தை வாய்ப்புகள் மூலம் வேளாண் தொழிலாளர்களின் வருமானத்தையும் உயர்த்தியுள்ளது.

Original Link: How can India achieve a sustainable biofuel transition without compromising food security and groundwater sustainability?

Read More →

தேசிய தேனீ வளர்ப்பு மற்றும் தேன் திட்டம் என்பது என்ன? - பிரியா குமாரி சுக்லா

இந்த வருடம் இந்தியாவின் சுதந்திர தினமும் அமெரிக்காவின் தேசிய தேனீக்கள் தினமும் ஒரே நாளில் அமைந்தன. ஒரு தேனீ என்பது மனிதனின் விரல்நுனியில் அமரக்கூடிய மிகச்சிறிய பூச்சியாகும். அப்படியிருக்க, அமெரிக்கா இதற்கு ஏன் இவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது? ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும்  வேளாண் அமைப்பின் கருத்துப்படி, பயிர்களில் மகரந்தச் சேர்க்கையைச் செய்து முடிக்கும் தேனீக்களின் பங்களிப்புதான் உலகளாவிய வேளாண் உற்பத்தியில் ஏறக்குறைய மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கு காரணமாகும். இது உலகின் முன்னணி 115 உணவுப் பயிர்களில் 87 பயிர்களின் விளைச்சலை கணிசமாக உயர்த்துகிறது என்று அசோக் குலாட்டி, சுவாங்கி ராத் மற்றும் தன்மய் அதிகாரி ஆகியோர் குறிப்பிடுகின்றனர்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

• தேனீக்கள் பயிர் விளைச்சலை அதிகரிப்பதோடு, வேளாண் விளைபொருட்களின் ஊட்டச்சத்துத் தரத்தையும் மேம்படுத்துகின்றன. இந்தியா தனது வேளாண்துறையை உற்பத்தித்திறன் மிக்கதாகவும் சத்தானதாகவும் மாற்ற வேண்டுமானால், தேனீக்களை வேளாண் தொழிலாளர்களின் சிறந்த நண்பர்களாகக் கருத வேண்டும். உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் ராஜஸ்தானின் கடுகு வயல்களையோ அல்லது இமாச்சலப் பிரதேசத்தின் ஆப்பிள் தோட்டங்களையோ கடந்து செல்லும்போது, ​​இந்தப் பூச்சிகளின் பங்களிப்பை நம்மால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். தேனீக்களின் உதவியால் இந்தியா உலகளவில் சீனாவிற்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது மிகப்பெரிய தேன் உற்பத்தியாளராகவும், சீனாவிற்கும் நியூசிலாந்திற்கும் அடுத்தபடியாக, மதிப்பின் அடிப்படையில் மூன்றாவது மிகப்பெரிய தேன் ஏற்றுமதியாளராகவும் உருவெடுத்துள்ளது.

• மகரந்தச் சேர்க்கையைத் தவிர்த்து, தேனீ வளர்ப்பு மூலம் வேளாண் தொழிலாளர்கள் தங்கள் வருமானத்தைப் பெருக்கவும் தேனீக்கள் பெரிதும் உதவுகின்றன. இந்தியாவில் தேன் உற்பத்தியானது கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஏறக்குறைய இரண்டு மடங்கு உயர்ந்துள்ளது. அதாவது 2013-14-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 76,000 டன்னாக இருந்த உற்பத்தியானது, 2025-26-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 1,51,000 டன்னாக உயர்ந்துள்ளது. இது இந்தியாவின் தேன் உற்பத்தித் திறனின் வளர்ச்சியைக் காட்டுகிறது. மேலும், இந்தியாவில் உற்பத்தியாகும் தேனில் ஏறக்குறைய 70 சதவீதம் வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. இதன் மதிப்பு 2025-26-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 208 மில்லியன் அமெரிக்க டாலராகும். உலகளாவிய தேன் ஏற்றுமதியில் இந்தியாவின் பங்களிப்பு சுமார் 8.4 சதவீதமாக உள்ளது.

• இருப்பினும், இந்தியாவின் அதிக மக்கள்தொகையோடு ஒப்பிடும்போது, நாட்டின் உள்நாட்டு தேன் சந்தை சிறிய அளவிலேயே உள்ளது. இந்தியாவில் ஒரு நபரின் சராசரி தேன் நுகர்வு ஆண்டுக்கு சுமார் 37 கிராம் மட்டுமே, இது இந்தத் துறையில் இன்னும் பயன்படுத்தப்படாத மிகப்பெரிய சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதைக் காட்டுகிறது. தேனின் ஆரோக்கிய நன்மைகள் குறித்த விழிப்புணர்வு மக்களிடையே அதிகரித்து வருவதும், சில்லறை விற்பனை வாய்ப்புகள் மேம்படுவதும் ஒரு பலமான உள்நாட்டு சந்தையை உருவாக்கும். இது வேளாண் தொழிலாளர்களின் வருமானத்தை உயர்த்த உதவுவதோடு, உயர்தர தேனை வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யவும் உறுதுணையாக இருக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது.

• இந்தத் பல்வகைப்படுத்தல் ஒரு முக்கியமான பொருளாதாரப் பாடத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. வர்த்தகத் தடைகள் பல நேரங்களில் மீள்தன்மையையும் புதிய கண்டுபிடிப்புகளையும் ஊக்குவிக்கின்றன. ஒரே ஒரு முக்கிய வாடிக்கையாளரை மட்டும் நம்பியிருப்பதற்குப் பதிலாக, இந்தியாவின் தேன் துறை பல்வேறு நாடுகளின் சந்தைகளுக்கும் விரிவாக்கம் செய்யப்படுகிறது. இது ஒரே ஒரு நாட்டைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையைக் குறைத்து, நீண்டகால ஏற்றுமதி வளர்ச்சிக்கு ஒரு வலுவான அடித்தளத்தை உருவாக்குகிறது.

• சீர்திருத்தங்களும் முதலீடுகளும் மட்டுமே இந்த வாய்ப்பு நிலையான மாற்றத்தைத் தருமா அல்லது தற்காலிகமானதாக மட்டுமே இருக்குமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும். அணுக்கரு காந்த அதிர்வு (Nuclear Magnetic Resonance (NMR)) பரிசோதனைக்கூடங்களில் முதலீடு செய்வது, மண்டலம் சார்ந்த பதப்படுத்துதல் (cluster-based processing), சுந்தரவனக் காடுகள் மற்றும் ராம்பன் சுலை போன்ற தனித்துவமான பூ வகை தேன்களுக்கு புவிசார் குறியீடு பெறுவது, மற்றும் வேளாண் குழுக்களை வேளாண் உற்பத்தியாளர் அமைப்புகளாக மாற்றுவது ஆகியவை விதிமுறைகளுக்கான செலவைக் குறைத்து, இந்திய தேன் ஐரோப்பிய ஒன்றியம், ஜப்பான் மற்றும் கிழக்கு ஆசியாவின் உயர்தரச் சந்தைகளுக்குச் செல்ல உதவும். தேன் மெழுகு, புரோபோலிஸ் (பிசின்), ராயல் ஜெல்லி மற்றும் மகரந்தம் உள்ளிட்ட உலகளாவிய தேனீ உற்பத்திப் பொருட்களின் சந்தை ஏற்கனவே மிகப்பெரியதாக உள்ளது. 2023-ஆம் ஆண்டில் இதன் மதிப்பு சுமார் 12.7 பில்லியன் டாலர் மற்றும் மேலும் வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது இந்தியா மொத்த தேன் ஏற்றுமதியை மட்டுமே சார்ந்திருக்காமல், அதிக மதிப்புள்ள பிற தேனீ சார்ந்த பொருட்களுக்குத் தன் கவனத்தை விரிவுபடுத்த ஒரு சிறந்த வாய்ப்பை அளிக்கிறது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• நிதி ஆயோக் (NITI Aayog) தகவலின்படி, இனிப்புப் புரட்சி (Sweet Revolution) என்பது இந்திய அரசின் ஒரு இலட்சியத் திட்டமாகும். இது தரமான தேன் மற்றும் அது சார்ந்த பிற பொருட்களின் உற்பத்தியை விரைவுபடுத்துவதற்காக, தேனீ வளர்ப்பை (Apiculture) ஊக்குவிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டு தொடங்கப்பட்டது.

— தேனீ வளர்ப்பு என்பது குறைந்த முதலீடும், அதிக திறமையும் தேவைப்படும் ஒரு வணிக மாதிரியாகும். இதில் தொழில்நுட்பத்தின் பயன்பாடு, மக்களின் சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மிகப்பெரிய ஊக்கமளிப்பதாக உருவெடுத்துள்ளது. இயற்கையான ஊட்டச்சத்து நிறைந்த பொருள் என்பதால், நல்ல தரமான தேனுக்கான தேவை பல ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. இதுமட்டுமன்றி, ராயல் ஜெல்லி (Royal jelly), தேன் மெழுகு (Beeswax), மகரந்தம் (Pollens) போன்ற தேனீ வளர்ப்பு சார்ந்த பிற பொருட்களும் மருந்துகள், உணவு மற்றும் பானங்கள், அழகுசாதனப் பொருட்கள் எனப் பல துறைகளில் பெருமளவில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 

— தேனீ வளர்ப்பை விரிவுபடுத்துவது வேளாண் தொழிலாளர்களின் வருமானத்தை இரட்டிப்பாக்கும், வேலைவாய்ப்பை உருவாக்கும், உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் தேனீப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும், மேலும் பயிர் உற்பத்தித்திறனையும் மகரந்தச் சேர்க்கையையும் அதிகரிக்கும். 'இனிப்புப் புரட்சிக்கு' ஊக்கமளிக்கும் வகையில், அறிவியல் பூர்வமான தேனீ வளர்ப்பை ஒரு இயக்கமாகச் செயல்படுத்தி, அதன் ஒட்டுமொத்த மேம்பாட்டிற்கும் வளர்ச்சிக்கும் அரசாங்கம் தேசிய தேனீ வளர்ப்பு மற்றும் தேன் இயக்கத்தைத் தொடங்கியது.

— உலகின் ஏழு அறியப்பட்ட தேனீ சிற்றினங்களில் நான்கு இந்தியாவில் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் ‘கிழக்கத்திய தேனீ’ (Apis cerana) மற்றும் 'ஐரோப்பிய தேனீ’ (Apis mellifera) ஆகிய இரண்டும் வளர்ப்புத் தேனீக்களாகவும், ‘மலைத் தேனீ’ (Apis dorsata) மற்றும் ‘சிறிய தேனீ’ (Apis florea) ஆகிய இரண்டும் காட்டுத் தேனீக்களாகவும் இருக்கின்றன. தேனீக்கள் மகரந்தச்சேர்க்கையில் மிக முக்கியமான பங்கு வகிக்கின்றன. குறிப்பாக எண்ணெய் வித்துக்கள், பழத்தோட்டப் பயிர்கள், பருப்பு வகைகள், காய்கறிகள், மரப் பயிர்கள் மற்றும் அலங்கார மலர்கள் ஆகியவை தேனீக்களின் மகரந்தச்சேர்க்கையால் பெருமளவில் பயனடையும் முதன்மைப் பயிர்களாகும்.

— தேனீக்களின் பாதுகாப்பும் அவற்றின் இனப்பெருக்கமும் அப்பகுதியில் உள்ள உள்ளூர் தாவரங்களின் எண்ணிக்கை மற்றும் வகைகளையே முழுமையாகச் சார்ந்துள்ளன. ஏனெனில், இந்தத் தாவரங்களே தேனீக்களுக்குத் தேவையான முதன்மை உணவாக விளங்குகின்றன. சுமார் 500 வகையான பூக்கும் தாவரங்கள் தேனீக்களின் தீவனத்திற்கான முக்கிய ஆதாரங்களாக இருக்கின்றன. கடுகு, தைல மரம், லிச்சி, சூரியகாந்தி, புங்கன், இமயமலைப் பலவகை மலர்கள், கருவேல மரம் மற்றும் காட்டுப் பூக்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து சேகரிக்கப்படும் தேன், வெவ்வேறு வகையான இயற்கைச் சுவைகளைத் தருகிறது. தாவரங்களின் இந்தத் தாராளமான இருப்பு, தேனீ வளர்ப்புத் தொழிலில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு அதிக லாபம் தரும் வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது.

Original Link: What is the National beekeeping & Honey Mission (NBHM)?

Read More →

நிபந்தனையற்ற பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்களுக்கான செலவு. - விஜய் ராம் எஸ்., தீபா சின்ஹா

பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்களுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிப்பது, கல்வி போன்ற பிற பொதுச் சேவைத் துறைகளுக்குத் தேவைப்படும் முதலீடுகளைக் குறைத்துவிடும் என்பதைத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

ஆகஸ்ட் 1 அன்று, டெல்லி முதலமைச்சர் ‘லக்ஷ்மி யோஜனா’ திட்டத்தை தொடங்கி வைத்தார். இந்தத்திட்டத்தின் மூலம் தகுதியுள்ள பெண்களுக்கு நிபந்தனையற்ற பணப் பரிமாற்றம் (Unconditional Cash Transfer  (UCT)) அடிப்படையில் மாதம் ₹2,500 வழங்கப்படும். இது சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போது ஆளும் கட்சி அளித்த முக்கிய வாக்குறுதிகளில் ஒன்றாகும். இதன் மூலம், பெண்களுக்காக உருவாக்கப்படும் இது போன்ற நிபந்தனையற்ற பணப் பரிமாற்றத் திட்டத்தை செயல்படுத்தும் மாநிலங்கள்/யூனியன் பிரதேசங்களின் பட்டியலில் டெல்லியும் இணைந்துள்ளது.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில், பொருளாதார ஆய்வு மற்றும் 16-வது நிதிக் குழுவின் (Finance Commission) அறிக்கை உள்ளிட்ட பல்வேறு ஆய்வுகள், இது போன்ற திட்டங்களால் ஏற்படும் நிதிச் சுமை அதிகரித்து வருவது குறித்துக் கவலை தெரிவித்துள்ளன. மகாராஷ்டிரா மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களில், திட்டங்களைச் சீரமைக்கும் (rationalisation) நடவடிக்கையின் ஒரு பகுதியாகப் பயனாளிகளின் எண்ணிக்கை குறைக்கப்பட்டு வருவதாகச் சமீபத்திய அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.

டெல்லியில், இந்தத் திட்டம் முழுமையாக நடைமுறைக்கு வருவதற்கு முன்பே, பயனாளிகளின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில், உள்ளூர் சட்டமன்ற உறுப்பினர் (MLA) அல்லது நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் (MP) பரிந்துரை தேவை என்பது போன்ற கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தத் திட்டங்கள் குறித்த மதிப்பீடுகள், பெண்களுக்கு வழங்கப்படும் பணம் பெரும்பாலும் உணவு, சுகாதாரம் மற்றும் கல்வி போன்ற பயனுள்ள செலவுகளுக்கே பயன்படுத்தப்படுவதாகக் காட்டுகின்றன.

மேலும், தேவையான ஆவணங்கள் இல்லாத சூழல், வங்கிச் சேவைகளை அணுகுவதில் சிரமம் மற்றும் டிஜிட்டல் பதிவுகளில் ஏற்படும் பிழைகள் போன்ற வழக்கமான தடைகளும் இருந்து வருகின்றன. கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி என்னவென்றால், இந்தத் திட்டங்களுக்கான நிதி, கல்வி மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற பொது சேவைகளில் செய்யப்படும் பிற முதலீடுகளின் செலவில் வழங்கப்படுகிறதா? என்பதாகும். கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள அட்டவணை, சில முக்கிய மாநிலங்களில் இந்தத் திட்டங்களுக்கான செலவு, மொத்த அரசுச் செலவினத்துடன் ஒப்பிடுகையில் எவ்வளவு உள்ளது என்பதையும், கல்வி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளுக்கான செலவினத்துடன் ஒப்பிடுகையில் அதன் அளவையும் காட்டுகிறது.

மாநிலத்தின் மொத்தச் செலவினத்தில், இந்த நிபந்தனையற்ற நேரடிப் பணப் பரிமாற்றத் (UCT) திட்டங்களுக்கான செலவினமானது ஜார்க்கண்டில் 10%-க்கும் அதிகமாகவும், இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் 0.3%-க்கும் குறைவாகவும் உள்ளது. 16-வது நிதிக் குழுவின் அறிக்கையின்படி, மாநிலங்களின் மொத்தச் செலவினத்தில் ஏறக்குறைய 44% வட்டிச் செலுத்துதல், ஓய்வூதியம் மற்றும் ஊதியம் போன்றவற்றிற்காக செலவிடப்படுகிறது. புதிய முயற்சிகளுக்கு நிதியளிப்பதற்கோ அல்லது முக்கியமான உள்கட்டமைப்புகளில் முதலீடு செய்வதற்கோ மாநிலங்களுக்குப் போதுமான நிதி ஒதுக்கீட்டு வாய்ப்பு இல்லை என்பதையே இது காட்டுகிறது.

மாநிலங்களின் மொத்த வருவாய் செலவினத்தில் சமூகத் துறைக்கான வருவாய் செலவினத்தின் விகிதம் 2011-12 முதல் நிலையாக இருப்பதாகவும் 16-வது நிதிக் குழு சுட்டிக்காட்டுகிறது. இருப்பினும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியுடன் (GDP) ஒப்பிடுகையில், 2020-21 முதல் இந்த விகிதம் சரிவைச் சந்தித்து வருகிறது. செலவு செய்யும் திறன் அதிகரித்த போதிலும், இந்தத் துறைகளுக்கான செலவினத்தில் அதற்கு இணையான அதிகரிப்பு ஏற்படவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது.

மிகப்பெரிய அளவிலான நிபந்தனையற்ற நேரடிப் பணப் பரிமாற்றத் (UCT) திட்டங்களைக் கொண்டுள்ள ஜார்க்கண்ட், கர்நாடகா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் ஆகிய மாநிலங்களில், நிபந்தனையற்ற நேரடிப் பணப் பரிமாற்றங்களுக்கான செலவினமானது கல்விக்கான மொத்தச் செலவினத்தில் பாதியளவிற்கும் அதிகமாக உள்ளது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநிலங்களில், கல்விக்கான மாநிலச் செலவினத்தில் நிபந்தனையற்ற நேரடிப் பணப் பரிமாற்றங்களுக்கான செலவினத்தின் விகிதத்தை கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது.

மேலும், ஜார்க்கண்ட், கர்நாடகா, மேற்கு வங்கம் மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களில், இந்தத்திட்டங்களுக்கான செலவினமானது சமந்தப்பட்ட  மாநிலங்களின் ஒட்டுமொத்த சுகாதாரச் செலவினத்தை விட அதிகமாக உள்ளது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநிலங்களில், சுகாதாரத்திற்கான மாநிலச் செலவினத்தில் நிபந்தனையற்ற நேரடிப் பணப் பரிமாற்றத்த்திட்டங்களின் செலவினம் வகிக்கும் பங்கை (%) கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது.

இந்தத் திட்டங்களால் குடும்பங்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகள் ஒருபுறம் இருந்தாலும், இவற்றின் நீண்டகால விளைவுகள் குறித்துத் தெளிவான புரிதலுடன் கூடிய விவாதங்கள் நடத்தப்பட வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை இது வெளி காட்டுதுகிறது.

இந்தத்திட்டங்கள் விரிவடையும்போது மாநிலங்களின் நிதிச் சுமை அதிகரிக்கிறது. இது சுகாதாரம் மற்றும் கல்விச் சேவைகளை வழங்குவதற்கான தற்போதைய செலவினங்கள் உட்பட, சமூகத் துறை சார்ந்த பிற செலவினங்களின் மீது அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். மாநில அரசுகளின் நிதி வளங்கள் குறைந்த நிலையில் இருப்பதை கருத்தில் கொள்ளும்போது, ​​இது அச்சம் நியாயமானதாகவே உள்ளது. காலப்போக்கில், போதிய நிதி ஒதுக்கப்படாத பொது சேவைகளின் விளைவுகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

சில அறிஞர்கள்,  இது போன்ற பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்கள், அனைவருக்கும் வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதில் அரசின் தோல்விக்கான ஒரு வகையான ‘இழப்பீடு’ (Compensation) என்று கூறிவருகின்றனர். தேர்தல்களுக்கு சில மாதங்களுக்கு  முன்பாக இந்தப் பணப் பரிமாற்றங்கள் வழங்கப்படுவதும், பலரால் அவற்றை ‘இலவசப் பண உதவி’ (Dole) என்று அழைக்கும் நிலைக்கு வழிவகுத்துள்ளது. சமீபத்தில் நடைபெற்ற சிறந்த வசதிகள் மற்றும் அதிக பொறுப்புணர்வைக் கோரி நடைபெற்ற போராட்டங்கள், மக்கள் வெறும் ‘இழப்பீட்டை’ மட்டும் பெறுவதில் இனி திருப்தியடையவில்லை என்பதையும், அரசின் வளங்களில் தங்களுக்கு நியாயமான  பங்கையும்  கேட்கத் தொடங்கியுள்ளனர் என்பதற்கான ஓர் அறிகுறியாகக் கருதலாம்.

Original Link: The cost of unconditional cash transfers.

Read More →