இந்தியா, மூங்கிலின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொருளாதார நன்மைகளை எவ்வாறு பயன்படுத்த முயற்சி செய்கிறது? – அபிநவ் ராய்

மண் அரிப்பைத் தடுப்பது முதல் சத்துக்கள் இழப்பு மற்றும் நீரோட்டத்துடன் மண் அடித்துச் செல்லப்படுவதைக் குறைப்பது வரை, சூழல் மண்டலங்களை மீட்டெடுப்பதில் மூங்கில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. உலகின் 2-வது பெரிய மூங்கில் உற்பத்தியாளராகத் இருந்து வரும் இந்தியா, சூழல் மண்டலங்களைப் பாதுகாத்து மீட்டெடுப்பதற்கான முயற்சிகள் அதிகரித்துவரும் சூழலில், இந்தத் தாவரத்தின் ஆற்றலை எவ்வாறு பயன்படுத்திக்கொள்கிறது?  

பொதுவாக “பசுமைத் தங்கம்” (Green Gold) என்று அழைக்கப்படும் மூங்கில், அதன் வேகமான வளர்ச்சி, மண்ணை நிலைப்படுத்தும் திறன் குறிப்பாக சரிவு பகுதிகள் மற்றும் வெள்ளம் ஏற்படக்கூடிய பகுதிகள் மற்றும் கார்பனை உறிஞ்சி சேமிக்கும் திறன் (Carbon Sequestration) ஆகியவற்றின் காரணமாக, சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை மீட்டெடுப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. உலகின் 2-வது மிகப்பெரிய மூங்கில் உற்பத்தியாளராக உள்ள இந்தியா, சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளைப் பாதுகாத்து மீட்டெடுப்பதற்கான உலகளாவிய முயற்சிகள் அதிகரித்துவரும் நிலையில், தற்போது எந்த நிலையில் உள்ளது?

இந்தியாவில் உலகிலேயே மூங்கில் சாகுபடி செய்யப்படும் மிகப்பெரிய பரப்பளவு உள்ளது. அரசுத் தரவுகளின்படி, இந்தியாவில் 13.96 மில்லியன் ஹெக்டேர் பரப்பளவில் மூங்கில் சாகுபடி செய்யப்படுகிறது. மேலும், 136 மூங்கில் இனங்களுடன், மூங்கில் பன்முகத்தன்மையில் உலகின் 2-வது மிக பெரிய நாடாக இந்தியா உள்ளது. இதில் 125 இனங்கள் உள்நாட்டு இனங்களாகவும், 11 இனங்கள் வெளிநாட்டு இனங்களாகவும் உள்ளன. ஆனால், ஒரு ஹெக்டேருக்கு கிடைக்கும் விளைச்சல் அல்லது உற்பத்தித்திறன் மற்றும் இந்த வளத்தை திறம்படப் பயன்படுத்துவதில் இந்தியா எந்த நிலையில் உள்ளது?

ஐக்கிய நாடுகள் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UN Environment Program (UNEP)) மற்றும் உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)) ஆகியவற்றால் அறிவிக்கப்பட்ட ‘சுற்றுச்சூழல் மண்டல மறுசீரமைப்புக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் ஆண்டுகள்’ (2021-2030), மூங்கில் ஏன் மிகவும் முக்கியமானது என்பதை ஆராய்வதற்கான ஒரு சிறந்த வாய்ப்பை வழங்குகிறது. அதன் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொருளாதார முக்கியத்துவம், உலகளாவிய சூழல், இந்தியாவின் சமீபத்திய கொள்கை முன்னெடுப்புகள் மற்றும் எதிர்கால சவால்களையும் கொண்டுள்ளது

தாவரவியல்ரீதியாக ஒரு புல் வகையைச் சேர்ந்த மூங்கில் எவ்வாறு வளர்கிறது?

அறிவியல்ரீதியாக, மூங்கில் 'புல்  குடும்பத்தைச்’ (Poaceae) சேர்ந்த ஒரு புல் வகையாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. மூங்கிலின் வளர்ச்சி முறைகள் மற்றும் பண்புகளைப் புரிந்துகொள்வதில் அதன் வேர் தண்டுகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. உதாரணமாக, மூங்கில் ரைசோம்கள் அடிப்படையில் மூன்று வகைகளாக உள்ளன: அவை சிம்போடியல் (sympodial), மோனோபோடியல் (monopodial) மற்றும் ஆம்ஃபோபோடியல் (amphipodial) ஆகும்.

சிம்போடியல் வகை மூங்கில்கள் குட்டையான வேர் தண்டுகளைக் (Rhizome) கொண்டுள்ளன. இவை கொத்துகளாக வளர்ந்து அடர்த்தியான தொகுப்புகளை உருவாக்கி மெதுவாக உருவாக்குகின்றன. 'பரவும் மூங்கில்கள்' (running bamboo) என்றும் அழைக்கப்படும் மோனோபோடியல் வகை மூங்கில்கள், மெல்லிய வேர் தண்டுகளைக் கொண்டுள்ளன. இவை நிலத்தடியில் கிடைமட்டமாக நீண்டதூரம் பரவி, பரந்த நிலப்பரப்பில் மிக வேகமாக வளர்கின்றன. இருகால் மூங்கில்கள் (Amphipodial bamboos) படர்ந்து வளரும் மற்றும் கொத்தாக வளரும் தன்மைகளின் கலவையான பண்புகளைக் கொண்டுள்ளன.

மூங்கில்  மிக வேகமாக வளரும் தாவரங்களில் ஒன்றாகும். வளரும் காலத்தில் ஒரு நாளைக்கு 30 முதல் 100 செ.மீ. வரை வளரக்கூடிய தன்மையை கொண்டுள்ளது. இது அதிகபட்சமாக 36 மீட்டர் உயரம் வரை வளரக்கூடும். அதன் தண்டின் விட்டம்  1 முதல் 30 செ.மீ. வரை இருக்கும். ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் அமெரிக்காவின் வெப்பமண்டல (tropical) மற்றும் மிதவெப்ப மண்டலப் (warm temperate) பகுதிகளில் 1,600-க்கும் மேற்பட்ட மூங்கில் வகைகள் வளர்கின்றன. உலகம் முழுவதும் 250 கோடி மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக மூங்கிலையே சார்ந்துள்ளனர். இவர்களில் பெரும்பாலானோர் பழங்குடியினர் அல்லது வனப் பகுதிகளைச் சார்ந்து வாழும் மக்களாக உள்ளனர்

உலகளாவிய மூங்கில் உற்பத்தி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் செயல்பாடுகள்

2025-ஆம் ஆண்டு  உலகளாவிய வன வள மதிப்பீடு (Global Forest Resources Assessment (GFRA)) அறிக்கையின்ப்படி, உலகளவில் மூங்கில் வளங்கள் உள்ள மொத்தப் பரப்பு  30.1 மில்லியன் ஹெக்டேர்கள் ஆகும். இதில் 1990 மற்றும் 2025-க்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட 8.05 மில்லியன் ஹெக்டேர் அதிகரிப்பும் அடங்கும்.

உலகின் மொத்த மூங்கில் பரப்பளவில் 70 சதவீதம், 21.2 மில்லியன் ஹெக்டேர், ஆசியாவில் உள்ளது. இந்தியா, சீனா மற்றும் மியான்மர் ஆகியவை முக்கியமான மூங்கில் உற்பத்தி நாடுகளாக உள்ளன. இந்தியாவில் மூங்கில் சாகுபடி செய்யப்படும் பரப்பளவு மிகப்பெரியதாக இருந்தாலும், மூங்கில் உற்பத்தி மற்றும் மூங்கில் பொருட்களின் ஏற்றுமதியில் சீனா முதலிடத்தில் உள்ளது.

மூங்கில் குறிப்பிடத்தக்க சுற்றுச்சூழல் செயல்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. இது வேர் தண்டுகள் (rhizomes) மூலம் இயற்கையாகவே மீண்டும் வளரும் திறனைக் கொண்டுள்ளது. இந்தத்திறன் மண் அரிப்பைத் தடுக்கவும், ஊட்டச்சத்து இழப்பு மற்றும் நீரோட்டத்தைக் குறைக்கவும், சிதைவடைந்த நிலச் சூழல் அமைப்புகளில் மண்ணின் ஈரப்பதம், நீரைத் தக்கவைக்கும் திறன் மற்றும் ஊட்டச்சத்து சுழற்சி ஆகியவற்றை மேம்படுத்தவும் உதவுகிறது.

எனவே, பாதிப்படைந்த நிலப்பகுதிகளில் மூங்கிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படும்போது, மண்ணில் உள்ள கரிம கார்பன் (Soil Organic Carbon) அளவை 5 மடங்கு வரை அதிகரிக்க முடியும். ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் அளித்த தகவலின்படி, உகாண்டா போன்ற நாடுகளில் மூங்கில் தோட்டங்கள் வேகமான வனப்பகுதி இழப்புகளால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளை ஓரளவு சரிசெய்யும் வழியாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. உகாண்டாவில் காடுகளின் பரப்பளவு 1990-ஆம் ஆண்டில் 24 சதவீதமாக இருந்த நிலையில், 2023-ஆம் ஆண்டில்  அது 12.7 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது.

இந்தியாவில் மூங்கில் பரவல்

காஷ்மீர் பகுதியைத் தவிர, இந்தியாவின் ஏறக்குறைய அனைத்துப் பகுதிகளிலும் மூங்கில் இயற்கையாகவே வளர்கிறது. நிதி ஆயோக்கின் கூற்றுப்படி, 50 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான மூங்கில் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் வளர்கிறது. இந்தியாவில் 23 மூங்கில் பேரினங்கள் (genera) காணப்படுகின்றன. மேலும், இங்கு ஆண்டுக்கு 3.23 மில்லியன் டன்கள் மூங்கில் உற்பத்தி செய்யும் திறன் உள்ளது. இந்தியாவில் வளரும் மொத்த மூங்கில் இருப்பில் 67 சதவீதத்திற்கும் அதிகமானவை கொத்தாக வளரும் 'சிம்போடியல்' (sympodial) வகையைச் சேர்ந்தவை.

2023-ஆம் ஆண்டின் இந்திய வன நிலை அறிக்கை (India State of Forest Report (ISFR))   படி, மத்தியப் பிரதேசம் மிகப்பெரிய மூங்கில் வளரும் பரப்பளவைக் (20,421 சதுர கி.மீ) கொண்டுள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து அருணாச்சலப் பிரதேசம் (18,424 சதுர கி.மீ), மகாராஷ்டிரா (13,572 சதுர கி.மீ) மற்றும் ஒடிசா (12,328 சதுர கி.மீ) போன்ற  மாநிலங்கள் உள்ளன.

2021-ஆம் ஆண்டின் இந்திய வன நிலை அறிக்கையுடன் ஒப்பிடுகையில், அருணாச்சலப் பிரதேசம் மூங்கில் வளரும் பரப்பளவில் அதிகபட்ச அதிகரிப்பை (2,685 சதுர கி.மீ) பதிவு செய்துள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து மத்தியப் பிரதேசம் (2,027 சதுர கி.மீ) உள்ளது. இதற்கு நேர்மாறாக, மூங்கில் வளரும் பரப்பளவில் கர்நாடகா அதிகபட்ச சரிவை (1,290 சதுர கி.மீ) சந்தித்துள்ளது; அதைத் தொடர்ந்து மணிப்பூர் மாநிலத்தில் (860 சதுர கி.மீ) உள்ளது.

பொருளாதார முக்கியத்துவம்

இந்தியாவில் மூங்கில் மற்றும் அது சார்ந்த தொழில்களின் மதிப்பு ரூ. 28,005 கோடி என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், இந்தத்துறையில் இன்னும் பயன்படுத்தப்படாத பெரும் வாய்ப்புகள் உள்ளன. இந்தத் துறை 20 லட்சம் கைவினைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை வழங்குகிறது. மிகக் குறுகிய கால வளர்ச்சிச் சுழற்சி, சிறந்த வலிமை-எடை விகிதம் மற்றும் உறுதியான, எடை குறைந்த, நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்ட இயல்பு ஆகியவை தேவைப்படும் இடங்களில் மரத்திற்கு ஒரு சிறந்த மாற்றாக மூங்கிலை அமர்த்துகின்றன.

காகிதம், கைவினைப் பொருட்கள், கட்டுமானப் பொருட்கள், தளபாடங்கள், படகுகள், ஜவுளி, இசைக்கருவிகள், உணவு, ஆற்றல் மற்றும் மூலிகை மருத்துவம் என மூங்கில் பலவிதமான பயன்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. மென்மையான, காற்றோட்டமான மற்றும் இயற்கையில் எளிதில் மக்கும் தன்மை கொண்ட (biodegradable) துணிகளைத் தயாரிப்பதில் மூங்கில்  பிரபலமடைந்து வருகிறது.

இயற்கையாக மக்கும் தன்மை கொண்ட பல் துலக்கிகள் (toothbrushes), மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய உணவு உண்ணும் உபகரணங்கள் (cutlery) மற்றும் சமையலறைப் பொருட்களைத் தயாரிப்பதன் மூலம் நெகிழிக்கு ஒரு சுற்றுச்சூழல் மாற்றாகவும் இது கருதப்படுகிறது. பல மாநிலங்களில், உள்ளூர் பழங்குடியினரின் பாரம்பரிய நடைமுறைகள், திருவிழாக்கள் மற்றும் சடங்குகளில் மூங்கில் முக்கியமான   அங்கமாக உள்ளது.

தேசிய மூங்கில் இயக்கம் (National Bamboo Mission)

தேசிய மூங்கில் இயக்கம் (NBM) 2006-ஆம் ஆண்டில் மத்திய அரசால் தொடங்கப்பட்டது. வனம் மற்றும் வனப்பகுதி அல்லாத பகுதிகளில் மூங்கில் சாகுபடியை விரிவுபடுத்துவதில் தேசிய மூங்கில் இயக்கம் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை அளித்தது. உழவர்களுக்கும் தொழில்துறைக்கும் இடையே தொடர்புகளை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் மூங்கில் உற்பத்தியை வணிகரீதியாக லாபகரமானதாக மாற்றுவதே அடுத்த சவாலாக இருந்தது.

2014-15 காலகட்டத்தில், தேசிய மூங்கில் இயக்கம் 'தோட்டக்கலைக்கான ஒருங்கிணைந்த மேம்பாட்டு இயக்கத்தின்' (Mission for Integrated Development of Horticulture (MIDH)) கீழ் கொண்டுவரப்பட்டது. இது 2015-16 வரை தொடர்ந்தது. 2017-ஆம் ஆண்டில், வனப்பகுதி அல்லாத பகுதிகளில் உள்ள மூங்கிலை 'மரம்' என்பதற்கான வரையறையிலிருந்து விலக்குவதற்காக 1927-ஆம் ஆண்டின் இந்திய வனச் சட்டத்தின் விதிகளை அரசு திருத்தியது.

இது வனப்பகுதி அல்லாத பகுதிகளில் உள்ள மூங்கிலை எந்தவிதமான அனுமதியும் இல்லாமல் வெட்டவும் கொண்டு செல்லவும் அனுமதித்தது. ஆனால், வனப்பகுதிக்குள் உள்ள மூங்கில் மீதான கட்டுப்பாடுகள் தொடர்கின்றன. வனவாசிகள், பழங்குடியினர் மற்றும் மூங்கிலைச் சார்ந்திருக்கும் உழவர்களின் வருமானம் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்துவதே இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கமாகும்.

2018-ஆம் ஆண்டில், பகுதி சார்ந்த மற்றும் பிராந்திய ரீதியாக வேறுபட்ட உத்தியைக் கையாள்வதன் மூலம் மூங்கில் துறையின் முழுமையான வளர்ச்சியை நோக்கமாகக் கொண்டு, மறுசீரமைக்கப்பட்ட தேசிய மூங்கில் இயக்கத்திற்கு அரசு ஒப்புதல் அளித்தது.

புதிய நாற்றங்கால்களை அமைத்தல், நடவுப் பொருட்களின் அளவு மற்றும் தரத்தை மேம்படுத்துதல், மூங்கில் சாகுபடி பரப்பை அதிகரித்தல் மற்றும் மூங்கில் பொருட்களுக்கான சந்தைப்படுத்தலை விரிவுபடுத்துதல் போன்ற முழுமையான மதிப்புச் சங்கிலியையும் வலுப்படுத்துவதில் இந்த இயக்கம் கவனம் செலுத்துகிறது. தற்போது, ​​இந்த இயக்கம் 24 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் செயல்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. 

கொள்கை மற்றும் முதலீட்டு முயற்சிகள்

தேசிய மூங்கில் இயக்கத்திற்கு மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையே 60:40 என்ற விகிதத்தில் நிதி வழங்கப்படுகிறது. வடகிழக்கு மற்றும் மலைப்பகுதி மாநிலங்களில் இந்த நிதி விகிதம் 90:10 ஆகவும், யூனியன் பிரதேசங்களில் 100 சதவீதமாகவும் உள்ளது. உள்நாட்டு மற்றும் உலகளாவிய சந்தைகளில் போட்டியிடக்கூடிய வகையில், மூங்கிலை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொருளாதாரத்தில் வலுவான முன்னோக்கிய மற்றும் பின்னோக்கிய தொடர்புகளை (Forward and Backward Linkages) உருவாக்குவதே இந்த இயக்கத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும்.

அசாம், மகாராஷ்டிரா, நாகாலாந்து, திரிபுரா மற்றும் மணிப்பூர் உள்ளிட்ட பல மாநிலங்கள், தேசிய மூங்கில் இயக்கத்தின் நோக்கங்களுக்கு ஏற்ற வகையில், மூங்கில் சாகுபடி, பதப்படுத்துதல் மற்றும் வணிகப் பயன்பாட்டை அதிகரிப்பதற்காக தனிப்பட்ட மாநிலக் கொள்கைகளை உருவாக்கியுள்ளன.

உதாரணமாக, மகாராஷ்டிரா அரசு 2025-ஆம் ஆண்டு மூங்கில் தொழில் கொள்கைக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. இதன் நோக்கம், ஒட்டுமொத்த மூங்கில் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதும், உழவர்களுக்கு காலநிலைக்கு ஏற்ற வருமான ஆதாரத்தை வழங்குவது ஆகும். அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் ரூ.50,000 கோடி முதலீட்டை ஈர்ப்பதுடன், 5 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் நோக்கத்தையும் மாநில அரசு கொண்டுள்ளது.

கடந்த ஆண்டு, அசாமின் கோலாகாட் பகுதியில், உலகின் முதல் வணிகரீதியான இரண்டாம் தலைமுறை மூங்கில் அடிப்படையிலான பயோ-எத்தனால் ஆலை (Second-Generation Bamboo-Based Bio-Ethanol Plant) இந்தியாவில் தொடங்கப்பட்டது. முதல் தலைமுறை எத்தனால் ஆலைகளில் கரும்பு அல்லது சோளம் போன்ற உண்ணக்கூடிய உணவுப் பயிர்கள் மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தத் இயக்கம் எரிசக்தி பாதுகாப்பிற்கு உதவுவதுடன், அந்தப் பகுதியில் மூங்கில் உற்பத்தி செய்யும் உழவர்களுக்கு கூடுதல் வருமான வாய்ப்புகளையும் வழங்கும்.

சவால்கள் மற்றும் எதிர்காலப் பாதை

சமீபத்திய கொள்கை முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் மூங்கில் உற்பத்தித்திறன் ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே உள்ளது. இந்தியாவில் ஒரு ஹெக்டேருக்கு அதிகபட்சமாக 10–15 மெட்ரிக் டன் (MT) வரை மட்டுமே விளைச்சல் கிடைக்கிறது. இதற்கு மாறாக, சீனாவில் ஒரு ஹெக்டேருக்கு 50 மெட்ரிக் டன் விளைச்சல் கிடைக்கிறது. இதன் விளைவாக, இந்தியா மூங்கில் சார்ந்த தொழில்களுக்குத் தேவையான மூலப்பொருட்களை நிகர இறக்குமதியாளராக (net importer) தொடர்ந்து பெற்று வருகிறது.

கூடுதலாக, கட்டமைப்பு, நிறுவன மற்றும் உள்கட்டமைப்பு சார்ந்த பல்வேறு சவால்களும் உள்ளன. உதாரணமாக, வடகிழக்கு மாநிலங்களில் சரியான போக்குவரத்து மற்றும் இணைப்புகள் இல்லாத பகுதிகளில் மிகப்பெரிய அளவிலான மூங்கில் வளங்கள் காணப்படுகின்றன. இந்தப்பகுதிகளில் பல பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளாகவும், செங்குத்தான சரிவுகளைக் கொண்ட பகுதிகளாகவும் உள்ளன. இதனால் மூங்கிலை அறுவடை செய்தல், எடுத்துச் செல்லுதல் மற்றும் போக்குவரத்து செய்வது கடினமாகவும், பொருளாதாரரீதியாக சாதகமற்றதாகவும் இருந்து வருகிறது.

இந்தத்துறை, மண் சீரழிவைத் தடுக்கவும், சீரழிந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை மீட்டெடுக்கவும், உள்ளூர் கிராமப்புறப் பொருளாதாரத்தைத் தூண்டவும், உழவர்களின் வருமானத்தை அதிகரிக்கவும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. எனவே, இந்தத்துறையை மேலும் வலுப்படுத்துவதற்கான சில நடவடிக்கைகளில் பின்வருவன அடங்கும்: மூங்கிலை ஒரு வணிகப் பயிராகக் கருதுதல், அதன் பொருளாதார ஆற்றல் குறித்து உழவர்களுக்கு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துதல், தேவையான வகைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் கவனம் செலுத்துதல், மகசூலை அதிகரித்தல் மற்றும் பதப்படுத்தும் உள்கட்டமைப்பில் பெரிய அளவிலான முதலீடு செய்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

Original Link: How India seeks to harness the ecological and economic benefits of bamboo.

Read More →

கெட்ட கொழுப்பைக் (Bad Cholesterol) குறைக்க ஒரே ஊசியா? புதிய மரபணு-திருத்த சிகிச்சை எவ்வாறு செயல்படுகிறது? -ரிங்கு கோஷ்

VERVE-102 என்பது கெட்ட கொழுப்பான, குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப் புரதம் (Low-Density Lipoprotein(LDL)) கொழுப்பைக் குறைக்க உருவாக்கப்பட்ட ஒரு ஒற்றை-டோஸ் மரபணு திருத்த (Gene-editing) சிகிச்சையாகும். இது உடலில் உள்ள PCSK9 மரபணுவை குறிவைத்து, மாரடைப்பு அபாயத்தைக் குறைக்க உதவுகிறது.

ஒரு ஆரம்பகட்ட சோதனையில், வெர்வ்-102 (VERVE-102) மருந்தானது குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப் புரதம் (LDL) கொழுப்பை சுமார் 62% குறைத்தது. குடும்பத்தில் அதிக கொலஸ்ட்ரால் பாதிப்பு வரலாறு கொண்டவர்களுக்கு இந்தச் சிகிச்சை குறிப்பாகப் பயனுள்ளதாக அமையலாம். ஆனால் இதன் விளைவு பல பத்தாண்டுகளுக்கு நீடிக்குமா என்பதை அறிய இன்னும் பலதரப்பட்ட சோதனைகள் தேவை.

அமெரிக்காவின் முன்னணி மருந்து நிறுவனமான எலி லில்லி (Eli Lilly) மற்றும் அதன் துணை நிறுவனமான வெர்வ் தெரபியூடிக்ஸ் (Verve Therapeutics) வழங்கும் ஒரு புதிய பரிசோதனை சிகிச்சையானது, இதயநோய் நிபுணர்களிடையே தொடர்ந்து பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி வருகிறது. இந்த சிகிச்சையானது, ஒரே ஊசி மூலம் செலுத்தப்படும் குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதம் (LDL) அல்லது கெட்ட கொழுப்பை (bad cholesterol) ஒரேயடியாக அழிக்கக்கூடும். மேலும், ஒரு சோதனையில், சிகிச்சைக்குப் பிறகு 18 மாதங்கள் வரை குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதம் (LDL) அளவை 62% அளவுக்குக் கடுமையாகக் குறைத்தது. இந்த சிகிச்சையானது, கல்லீரலுக்குள் இருக்கும் PCSK9 எனப்படும் கொழுப்பு தொடர்பான மரபணுவை நிரந்தரமாகச் செயலிழக்கச் செய்வதன் மூலம், LDL-ஐ நிரந்தரமாகக் கட்டுப்படுத்துகிறது.

PCSK9 (Proprotein convertase subtilisin/kexin type 9) என்பது மனித உடலில் உள்ள ஒரு வகையான புரதமாகும். இது இரத்தத்தில் உள்ள கெட்ட கொழுப்பின் (LDL Cholesterol) அளவைக் கட்டுப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. இந்த புரதம் அதிகமாக இருந்தால், கல்லீரல் எல்.டி.எல் கொழுப்பை இரத்தத்தில் இருந்து நீக்குவதைக் குறைக்கிறது. இதனால் உடலில் கெட்டக் கொழுப்பு அதிகரிக்கிறது.

LDL "கெட்டக் கொழுப்பு" (bad cholesterol) என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனெனில் அதன் அளவு அதிகமாக இருக்கும்போது அது தமனிகளின் சுவர்களில் ஒட்டிக்கொண்டு, பிளேக் (plaque) எனப்படும் கடினமான கொழுப்புப் படிவுகளை உருவாக்குகிறது. இந்தப் படிவுகள் தமனிகளைச் சுருக்கி, இரத்த ஓட்டத்தைத் தடுக்கின்றன. இதனால் மாரடைப்பு மற்றும் பக்கவாதம் ஏற்படும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது.

VERVE-102 ஒரு பாரம்பரிய மருந்து அல்ல. இது உடலுக்குள் (நோயாளியின் உடலுக்குள் நேரடியாகச் செலுத்தப்படும்) செலுத்தப்படும் ஒரு வகை மரபணுத் திருத்தம் ஆகும். இது, டி.என்.ஏ-வை மாற்றி, மரபணுவின் செயல்பாட்டையும் மாற்றியமைக்க விஞ்ஞானிகளுக்கு உதவுகிறது. மருந்துகள் மூலம் கொலஸ்ட்ரால் உற்பத்தியைத் தற்காலிகமாகத் தடுப்பதற்குப் பதிலாக, ஆராய்ச்சியாளர்கள் நரம்பு வழி உட்செலுத்துதல் மூலம் (intravenous infusion) வழங்கப்படும் மரபணு வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தி, கல்லீரல் செல்கள் அதை உற்பத்தி செய்வதிலிருந்து நிரந்தரமாக மாற்றுகின்றனர்.

VERVE-102 முதல் கட்ட மருத்துவப் பரிசோதனையின் இணை ஆசிரியரும், பிரிட்டிஷ் இதய அறக்கட்டளையின் எடின்பர்க் இதயவியல் துறைத் தலைவருமான பேராசிரியர் டேவிட் ஈ. நியூபி, தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம், “பாரம்பரிய சிகிச்சையில், குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதத்தைக் (LDL) குறைக்கும் விளைவைத் தக்கவைக்க நீங்கள் தொடர்ந்து மருந்தை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். VERVE-102 இல், கல்லீரல் செல்களுக்குள் இருக்கும் டி.என்.ஏ-வில் ஒரு முறை மட்டும் இலக்கு வைக்கப்பட்ட மாற்றத்தைச் செய்வதன் மூலம் அந்த விளைவு தொடர்கிறது,” என்று கூறினார்.

"ஒரே ஒரு நரம்பு வழி உட்செலுத்தலுக்குப் பிறகு, கல்லீரலின் PCSK9 உற்பத்தி செய்யும் திறனை நிரந்தரமாகக் குறைப்பதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும். இந்த 'ஒரே ஒரு முறை' (one-and-done) மேற்கொள்ளப்படும் இந்தக் கொலஸ்ட்ரால் சிகிச்சையானது, காலப்போக்கில் வழக்கமான மருந்துகளுக்கு மாற்றாக அமையும் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம்," என்று அவர் கூறினார்.

வாழ்நாள் முழுவதும் கொலஸ்ட்ராலைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கான, ஒரே ஒரு முறை மரபணு சிகிச்சையே, ஒரு காலத்தில் எதிர்காலக் கருத்தாகக் கருதப்பட்ட ஒன்று, தற்போது மனித மருத்துவப் பரிசோதனைக்குள் நுழையத் தொடங்கியிருப்பதைக் காட்டுவதால் இந்த ஆய்வு உற்சாகமளிக்கிறது. இத்தகைய மாற்றத்தை வாழ்நாள் முழுவதும் நீடிக்கச் செய்வதால் கிடைக்கும் நன்மைகள், அதனால் ஏற்படும் அபாயங்களை உண்மையாகவே அதிகமாக உள்ளன என்பதை நிரூபிப்பதே இப்போதுள்ள சவாலாகும். தற்போதைய நிலையில், ஸ்டேடின்கள் (statins), எசெடிமிப் (ezetimibe), PCSK9 தடுப்பான்கள் (PCSK9 inhibitors) அல்லது இங்க்லிசிரான் (inclisiran) போன்ற சிகிச்சைகளுக்கு மாற்றாக இல்லாமல், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிக ஆபத்துள்ள நோயாளிகளுக்கு இது எதிர்காலத்தில் பயன்படக்கூடிய ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய வழியாகும்.

PCSK9-ஐ ஏன் குறிவைக்க வேண்டும்?

PCSK9 என்பது இரத்தத்தில் உள்ள குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பைக் கட்டுப்படுத்துவதில் ஈடுபடும் ஒரு புரதமாகும். PCSK9 மரபணுவில் இயற்கையாகவே சில 'செயல்-இழப்பு' (loss-of-function) மாற்றங்களைக் கொண்டவர்களுக்கு, வாழ்நாள் முழுவதும் குறைந்த அளவிலான LDL கொழுப்பும், கரோனரி இதய நோய் (coronary heart disease) வருவதற்கான குறைந்த அபாயமும் இருப்பதை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்தனர். இது ஒரு முக்கியமான குறிப்பை வழங்கியது. அது, PCSK9-இன் செயல்பாட்டைக் குறைப்பது, இதய-இரத்த நாள நோய்களுக்கான (cardiovascular) அபாயத்தைக் குறைக்க ஒரு பாதுகாப்பான மற்றும் பயனுள்ள வழியாக அமையலாம்.

அந்தக் கண்டுபிடிப்பு பின்னர் மருந்து சோதனைகள் மூலம் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. PCSK9 மோனோக்ளோனல் ஆன்டிபாடிகள் (monoclonal antibodies) போன்ற மருந்துகள் குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பையும், இதய-இரத்த நாள பாதிப்பு நிகழ்வுகளையும் கணிசமாகக் குறைக்கக்கூடியவை. பாரம்பரிய மருந்துகள் PCSK9-ஐ தற்காலிகமாகத் தடுக்கின்றன அல்லது அதன் உற்பத்தியைக் குறைக்கின்றன. எனவே, அவற்றின் பலனைத் தக்கவைக்கத் தொடர்ச்சியான சிகிச்சை தேவைப்படுகிறது. ஆனால், மருந்துகளைத் தினமும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தை மாற்றியமைக்கும் வகையில் VERVE-102 வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

நோயாளிகளுக்கு ஒரே ஒரு முறை மருந்து செலுத்தப்பட்ட பிறகு, இந்த ஆய்வில் குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பின் அளவில் சுமார் 60% குறைவு ஏற்பட்டதை இந்த ஆய்வு காட்டியது. ஆனால், இந்தக் குறைப்பு எவ்வாறு மாரடைப்பு அல்லது பக்கவாதம் (stroke) ஏற்படும் அபாயத்தைக் குறைக்கும்?

இந்தக் குறைப்பு குறிப்பிடத்தக்க தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பின் அளவில் ஒவ்வொரு 1 mmol/L (மில்லிமோல்/லிட்டர் - இரத்தத்தில் உள்ள பொருட்களின் செறிவை அளவிடும் அலகு) குறைப்பிற்கும், இதய-இரத்த நாள பாதிப்பு நிகழ்வுகளுக்கான அபாயம் சுமார் 20–22% வரை குறைகிறது.

எனவே, ஒருவரின் LDL கொழுப்பு அளவு ஆரம்பத்தில் 4.0 mmol/L-ஆக இருந்தால், அது தோராயமாக 155 mg/dL (மில்லிகிராம்/டெசிலிட்டர்) ஆகும். ஒரு லிட்டரில் பத்தில் ஒரு பங்கில் உள்ள சர்க்கரை அல்லது கொழுப்பு போன்ற பொருளின் செறிவை அளவிட இந்த அலகு பயன்படுத்தப்படுகிறது. குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பு அளவு 1.6 mmol/L-ஆகக் குறைந்தால், அது 60% குறைப்பைக் குறிக்கிறது. அவ்வாறான நிலையில், உங்கள் பாதிப்புக்கான அபாயம் பாதியாகக் குறைகிறது.

நான்கு வாரங்களுக்குப் பிறகு, அதிக அளவு மருந்து கொடுக்கப்பட்ட குழுவில் குறிப்பிடத்தக்க அளவிலான குறைப்பு காணப்பட்டது. PCSK9 அளவுகள் சுமார் 88% குறைந்தனடன், LDL கொழுப்பு அளவு சுமார் 62% குறைந்தது. மேலும், LDL கொழுப்பு சராசரியாக சுமார் 78 mg/dL அளவு குறைந்தது.

குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பைக் குறைப்பது இதய நோய்களின் அபாயத்தைக் குறைக்கும் என்பது நமக்குத் தெரியும். ஆனால், VERVE-102 மருந்தே மாரடைப்பு அல்லது பக்கவாதத்தைத் தடுக்கும் என்று இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. தற்போதைய முடிவுகளைப் புரிந்துகொள்வதில் நோயாளிகள் எவ்வளவு எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்?

எப்போதும் பெரிய அளவிலான மருத்துவப் பரிசோதனைத் தரவுகள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன. இருப்பினும், இதுவரை நடத்தப்பட்ட கொழுப்பு குறைப்பு தொடர்பான அனைத்துப் பரிசோதனைகளும், குறைந்த கொழுப்பு அளவுகள் இதய நோய் தொடர்பான பாதிப்புகள் குறைவதோடு தொடர்புடையவை என்பதைக் காட்டுகின்றன.

மேலும், PCSK9 புரதத்தைத் தடுக்கும் மருந்துகளும் மாரடைப்பைக் குறைப்பதாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன. எனவே, இந்த புதிய அணுகுமுறைக்கு இது மிகவும் சாத்தியமானதே, ஆனால் இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை.

சில பங்கேற்பாளர்கள் குறைந்தது ஒரு வருடமாவது கண்காணிக்கப்பட்டனர். மேலும், மிக நீண்ட கண்காணிப்புக் காலம் 18 மாதங்களை எட்டியது. இந்தக் காலகட்டத்தில் PCSK9 மற்றும் குறைந்த அடர்த்தி கொழுப்புப்புரதக் (LDL) கொழுப்பின் குறைப்புகள் ஒப்பீட்டளவில் நிலையானதாகத் தோன்றின. இருப்பினும், ஒரு விளைவு பல பத்தாண்டுகளுக்கு நீடிக்கும் என்பதை நிரூபிப்பதிலிருந்து 18 மாத காலம் என்பது மிகவும் வேறுபட்டது. இந்தக் குறைப்புகள் நீண்ட காலத்திற்குத் தொடர்ந்து பலனளிக்கின்றனவா என்பதைத் தீர்மானிக்க கூடுதல் ஆராய்ச்சி தேவைப்படுகிறது.

மாத்திரைகளைத் தவறாமல் எடுத்துக்கொள்வதற்கோ அல்லது மீண்டும் மீண்டும் ஊசி போட்டுக்கொள்வதற்கோ சிரமப்படும் நோயாளிகளுக்கு, ஒருமுறை மட்டும் அளிக்கப்படும் சிகிச்சை மிகவும் ஈடுபானதாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால், ஒரு நிரந்தர மரபணு மாற்றத்திற்கான சாத்தியக்கூறை இந்த வசதி நியாயப்படுத்துகிறதா?

இது மிக முக்கியமானது. நான் ஸ்டேடின் மருந்துகளை (statins) எடுத்துக்கொள்கிறேன். அது ஒரு பெரும் தொல்லை. தொடர்ந்து மருந்துச் சீட்டுகளைப் பெறுவது, அவற்றை எடுத்துக்கொள்ள நினைவில் கொள்வது, இப்படிப் பல சிக்கல்கள் உள்ளன. இது பாதுகாப்பானதாக இருந்தால், ஒரு புரட்சிகரமான மாற்றமாக இருக்கும். இது ஒரு நிரந்தரமான மாற்றம். மேலும், இதன் நீண்டகால விளைவுகள் என்னவென்று நமக்கு இன்னும் தெரியவில்லை. ஏனெனில், நாம் இந்த மக்களைக் கூர்ந்து கவனிக்க வேண்டும்.

இருப்பினும், இந்த மரபணுவில் இயற்கையாக நிகழும் மாற்றங்களும் உள்ளன. அவற்றை உடையவர்களுக்கு இதய நோய் குறைவாக இருப்பதுடன், அவர்கள் நீண்ட காலம் வாழவும் வாய்ப்புள்ளது. இந்தச் சோதனை நடத்தப்படுவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணமாகும்.

இறுதியில் இது போன்ற ஒரு சிகிச்சைக்கு யார் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? இது பரம்பரையாக வரும் அதிக கொழுப்பு உள்ளவர்களுக்கு அல்லது இதய நோய்க்கான மிக அதிக ஆபத்தில் உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் வரையறுக்கப்பட வேண்டுமா?

இவர்கள்தான் அதிகப் பலன்களைப் பெறுவார்கள் என்பதால், இவர்களிடமிருந்துதான் நாம் முதலில் தொடங்குவோம். அதன் பிறகு, பரவலான பயன்பாட்டிற்கு முன்பு ஏதேனும் சிக்கல்கள் ஏற்படுகின்றனவா என்பதை நாம் கவனிக்கலாம்.

Original Link: One shot to lower bad cholesterol? An Expert Explains how new gene-editing therapy works

Read More →

தூக்கு தண்டனையை அரசியலமைப்புக்குட்பட்ட மரணதண்டனை முறையாக உச்சநீதிமன்றம் ஏன் உறுதி செய்தது? -அமால் ஷேக்

மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் ஒரு முறையாக தூக்கு தண்டனையின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடி தன்மையை உச்சநீதிமன்றம் உறுதி செய்துள்ளது. இந்த முறை, அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவின்கீழ் உள்ள கண்ணியத்திற்கான உரிமையை மீறவில்லை (right to dignity) என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கூறியுள்ளது.

காலனித்துவ இந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் முறை, அரசியலமைப்பு உறுதி செய்யும் மனித கண்ணியத்தை இன்றும் பாதுகாக்கிறதா? தற்போதுள்ள ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், ஆம் என்று உச்சநீதிமன்றம் ஆகஸ்ட் 18  அன்று தெரிவித்தது.

நீதிபதிகள் விக்ரம் நாத் மற்றும் சந்தீப் மேத்தா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் ஒரு முறையாக தூக்கு தண்டனையின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடித் தன்மையை உறுதி செய்தது. இந்த முறை அறிவியல்ரீதியாக நம்பகமற்றது என்றும், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 21-வது பிரிவின் கீழ் கண்ணியமான மரணத்திற்கான உரிமையை மீறுகிறது என்றும் வாதிட்ட ஒரு பொதுநல மனுவை அது தள்ளுபடி செய்தது.

இந்த வழக்கில் இரண்டு முக்கிய தடைகள் இருப்பதாக நீதிமன்றம் கூறியது. முதலாவது, 1983-ஆம் ஆண்டு தீனா vs இந்திய அரசு (Deena vs UOI) வழக்கில், மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு தூக்கிலிடும் முறையை அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கு உட்பட்ட மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் முறையாக ஏற்கனவே உறுதி செய்திருந்தது. மற்றொன்று, பாரதிய நகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா (Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita (BNSS)) சட்டத்தை இயற்றியபோதும் நாடாளுமன்றம் தூக்கிலிடும் முறையைத் தொடர்ந்து வைத்திருந்தது.

இந்த அரசியலமைப்புச் சட்டப் பாதுகாப்பு தூக்குமேடையை அடைந்தவுடன் முடிவடைந்து விடாது. மரண தண்டனையை எதிர்நோக்கி இருக்கும் கைதிகளுக்கும் இந்தப் பாதுகாப்பு அதே அளவிலான முக்கியத்துவத்துடன் பொருந்த வேண்டும் என்று கூறியது.

தூக்கு தண்டனை ஏன் எதிர்க்கப்படுகிறது?

தூக்கு தண்டனையானது, ஒருவரின் உயரம் மற்றும் எடையை அடிப்படையாகக் கொண்டு கணக்கிடப்படும் “வீழ்த்தும் (Drop)” முறையின் மூலம் செயல்படுகிறது. இதன் நோக்கம், கழுத்துப் பகுதியில் உள்ள C2-C3 கழுத்து முதுகெலும்புகளில் முறிவு மற்றும் இடப்பெயர்வு ஏற்படுத்தி, மிகக் குறுகிய நேரத்தில் சுயநினைவை இழக்கச் செய்வதாகும்.

தீனா எதிர். இந்திய அரசு வழக்கில், உச்சநீதிமன்றம் மருத்துவச் சான்றுகள், நிபுணர் கருத்துகள் மற்றும் ஒப்பீட்டு மரணதண்டனை முறைகளை ஆராய்ந்த பின்னர், தூக்கு தண்டனையின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடியாகும் தன்மையை உறுதி செய்தது. முறையாகச் செயல்படுத்தப்படும்போது, தூக்கு தண்டனை ஒரு விரைவான மற்றும் உறுதியான மரணதண்டனை முறையாகும் என்றும், அது அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவை மீறவில்லை என்றும் நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இந்த முறை அறியப்பட்ட மற்ற எந்தவொரு முறையையும்விட அதிக வலியை ஏற்படுத்துவதில்லை என்றும், "மனிதாபிமானமற்ற கொடுமை, சித்திரவதை மற்றும் இழிவுபடுத்துதல்" ஆகியவற்றைத் தவிர்க்கிறது என்றும் உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.

ஆனால், மனுதாரர்கள், அறிவியல் புரிதலும் அரசியலமைப்பு கோட்பாடும் காலப்போக்கில் பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்துள்ளன என்று கூறினர். தூக்கு தண்டனையை சட்டவிரோதமானது என்று அறிவிக்க வேண்டும் என்றும், பிரிவு 21-ல் கண்ணியமான முறையில் மரணத்தை எதிர்கொள்ளும் உரிமையும் அடங்கும் என்றும் அவர்கள் கூறினர். தூக்கு தண்டனை “கடுமையான உடல் சித்திரவதையுடனும் வலியுடனும்” இருக்கக்கூடியது என்றும், அதன் விளைவு இயல்பாகவே கணிக்க முடியாதது என்றும் அவர்கள் கூறினர். வீழ்த்தும் உயரம் (Drop) குறைவாக இருந்தால் கழுத்து நெரிக்கப்பட்டு மரணம் ஏற்படலாம்; வீழ்த்தும் உயரம் (Drop) மிகவும் அதிகமாக இருந்தால் தலை துண்டிக்கப்படும் அபாயம் ஏற்படலாம் என்றும் வாதிட்டனர்.

Drop என்றால் என்ன? Drop என்பது தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றும்  போது உடல் கீழ்நோக்கி விழும் தூரத்தைக் குறிக்கிறது.

1882 முதல் 1945 வரை இங்கிலாந்தில் தூக்கிலிடப்பட்ட 34 பேரின் எலும்புக்கூடுகளை ஆய்வு செய்த 1992-ஆம் ஆண்டு ஆய்வை மனுதாரர்கள் மேற்கோள் காட்டினர். C2-C3 பகுதியில் முறிவுகள் பொதுவாகக் காணப்பட்டாலும், உடனடி மரணத்தை ஏற்படுத்தும் என்று கருதப்படும் “தூக்கிலிடப்பட்டவரின் எலும்பு முறிவு” (Hangman’s Fracture) 34 பேரில் 3 நபர்களிடம் மட்டுமே காணப்பட்டது. மேலும் 6 பேர் மூச்சுத்திணறல் காரணமாக இறந்தனர். இதனால் தூக்கு தண்டனை விரைவானதும் கட்டுப்படுத்தக்கூடியதுமான முறையல்ல என்றும், எனவே அது Article 21-ஐ மீறுகிறது என்றும் அவர்கள் வாதிட்டனர். மரணம் உடனடியாக ஏற்படுவது உறுதியானதல்ல. தூக்கிலிடப்படுவதற்கு முன்பான காலகட்டமே கடுமையான மன உளைச்சலை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், அதன் விளைவுகளை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்றும் அவர்கள் கூறினர்.

2003-ஆம் ஆண்டு முதல் இந்தியாவில் 8 மரணதண்டனைகள் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளன என்றும், இந்தியாவில் இதுவரை எந்தவொரு தவறான மரணதண்டனையும் பதிவு செய்யப்படவில்லை என்று மத்திய அரசு வாதிட்டது. அதே நேரத்தில், அமெரிக்காவில் பயன்படுத்தப்படும் மரண ஊசி (Lethal Injection) முறையில் தோல்வியடைந்த சம்பவங்கள் குறித்து ஆவணப்படுத்தப்பட்ட பதிவுகள் உள்ளதாக மத்திய அரசு சுட்டிக்காட்டியது.

தூக்கு தண்டனை பற்றி சட்டம் என்ன சொல்கிறது?

கண்ணியத்துடன் மரணத்தை எதிர்கொள்ளும் உரிமை, அரசியலமைப்பின் 21-வது பிரிவு வழங்கும் வாழ்வதற்கான உரிமையிலிருந்து உருவாகிறது. 1996-ஆம் ஆண்டு ஜியான் கவுர் vs பஞ்சாப் மாநிலம் (Gian Kaur vs State of Punjab) வழக்கில், வாழ்வதற்கான உரிமையில் கண்ணியத்துடன் வாழ்வதும், இறுதியில் கண்ணியத்துடன் மரணத்தை எதிர்கொள்வதும் அடங்கும் என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது.

பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா (Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita (BNSS)) சட்டத்தின் பிரிவு 393(5), ஒருவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படும்போது, அந்தத் தண்டனை "அவர் இறக்கும் வரை தூக்கிலிடப்பட வேண்டும் என்று தண்டனை உத்தரவு குறிப்பிட வேண்டும் என்று கூறுகிறது.

இந்த விதி முதன்முதலில் 1861-ஆம் ஆண்டு குற்றவியல் நடைமுறைச் (Code of Criminal Procedure (CrPC)) சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து பெரிதாக மாற்றப்படவில்லை. பல்வேறு சட்டத் திருத்தங்களுக்குப் பிறகும் இந்த விதி தொடர்ந்து நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது. தற்போது இதே விதி பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்திலும் இடம்பெற்றுள்ளது.

சட்ட ஆணையம் என்ன கூறியுள்ளது?

இந்த சவாலின் முக்கியமான அடிப்படைகளில் ஒன்றாக, நீதிபதி M. ஜகந்நாத ராவ் தலைமையில் 2003-ஆம் ஆண்டு சமர்ப்பிக்கப்பட்ட இந்திய சட்ட ஆணையத்தின் 187-வது அறிக்கை அமைந்தது.

இந்தியாவிலும் வெளிநாடுகளிலும் தூக்குத் தண்டனையை நிறைவேற்றும் நடைமுறைகளை ஆய்வு செய்த பின்னர், மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்கு “குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் இறக்கும் வரை மரண ஊசி (Lethal Injection) செலுத்தும் மாற்று முறையை செயல்படுத்தும் வகையில் சட்டத்தில் திருத்தம் மேற்கொள்ள வேண்டும்” என்று சட்ட ஆணையம் பரிந்துரை செய்த்தது.

மேலும், நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் மூலம் வழங்கப்படும் தூக்கு தண்டனைகளைச் சுட்டுக் கொல்வதன் மூலம் நிறைவேற்றலாம் என்று கூறும் இராணுவச் சட்டங்களையும் அந்த அறிக்கை ஆய்வு செய்தது. தூக்குத் தண்டனை நிறைவேற்றப்படும்போது மட்டுமே சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மரணதண்டனை முறையாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்று வாதிடுவதற்கு மனுதாரர்கள் இந்த விதிகளைச் சார்ந்திருந்தனர்.

ஆனால், சட்ட ஆணையத்தின் அறிக்கைகள் பரிந்துரைகள் மட்டுமே, அவை கட்டாயமானவை அல்ல என்று உச்சநீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மேலும், பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தை இயற்றும்போது நாடாளுமன்றம் தூக்கு தண்டனை முறையைத் தொடர்ந்து வைத்திருப்பதை, தற்போதுள்ள சட்ட நடைமுறையை நாடாளுமன்றம் மீண்டும் உறுதி செய்ததாக நீதிமன்றம் கருதியது.

உச்சநீதிமன்றம் ஏன் தூக்கிலிடும் முறையை உறுதி செய்தது?

தீனா வழக்கை மறுபரிசீலனை செய்ய எந்தக் காரணமும் இல்லை என நீதிமன்ற அமர்வு கண்டறிந்தது. மனுதாரர்கள் அறிவியல் சான்றுகளை நீதிமன்றத்தின் முன் சமர்ப்பித்திருந்தாலும், அந்தச் சான்றுகள் தீனா வழக்கு தீர்மானிக்கப்பட்ட அடிப்படையை மாற்றிவிடவில்லை என்று நீதிமன்ற அமர்வு குறிப்பிட்டது. மேலும், மரண ஊசி (Lethal Injection), மின்சாரம் செலுத்துதல் (Electrocution), மரண வாயு (Lethal Gas) அல்லது துப்பாக்கிச் சூடு (Shooting) போன்ற மாற்று முறைகள், தூக்கிலிடும் முறையைவிட சிறந்தவை அல்லது சாதகமானவை என்பதையும் மனுதாரர்கள் நிரூபிக்கவில்லை என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

தீனா வழக்கில் கூறப்பட்ட காரணங்களையும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது. அந்த வழக்கில், நீண்ட வீழ்ச்சி முறை (Long-Drop Method) மூலம் தூக்கிலிடுதல், கழுத்துப் பகுதியில் ஏற்படும் முறிவின் (Cervical Fracture) மூலம் உடனடியாக சுயநினைவை இழக்கச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு முறையாக விளக்கப்பட்டது. தற்போதுள்ள தூக்கிலிடும் முறை, மரண தண்டனையை “கண்ணியத்துடனும் முறையான மரியாதையுடனும் (Decency and Decorum)”, மனித கண்ணியத்தை இழிவுபடுத்தாமல் அல்லது கொடூரமாக செய்யாமல் நிறைவேற்ற வேண்டிய அரசின் கடமையை தொடர்ந்து பூர்த்தி செய்கிறது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மனுவைத் தள்ளுபடி செய்தபோதிலும், இந்த விவகாரம் என்றென்றும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்று நீதிமன்ற அமர்வு கூறவில்லை. அரசியலமைப்புச் சட்டம் காலத்திற்கேற்ப வளர்ச்சியடைகிறது என்றும், எதிர்காலத்தில் புதிய அறிவியல், மருத்துவ அல்லது அனுபவ அடிப்படையிலான ஆதாரங்கள் கிடைத்து, தீனா வழக்கின் தீர்ப்புக்கு அடிப்படையாக இருந்த கருத்துகளில் அடிப்படை மாற்றம் ஏற்பட்டால், இந்த விவகாரம் மீண்டும் நீதிமன்றத்தின் முன் கொண்டு வரப்படலாம் என்றும் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது. மேலும், மத்திய அரசு விரும்பினால் எதிர்காலத்தில் மாற்று மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் முறைகளை ஆய்வு செய்யலாம் என்றும் நீதிமன்றம்  தீர்ப்பு வழங்கியது.

Original Link: Why the Supreme Court upheld hanging as a constitutional mode of execution

Read More →

FCNR(B) வைப்புத்தொகை என்றால் என்ன? வங்கிகள் அந்நியச் செலாவணியைத் திரட்ட இவை எவ்வாறு உதவுகின்றன? -ரவீனா பனேட்டா, ரோஷ்னி யாதவ்

ஒரு நாடு தனது நாட்டின் நாணயத்தின் மதிப்பைப் பாதுகாக்க இரண்டு வழிகள் உள்ளன. அதிக டாலர்களைச் சம்பாதிப்பது அல்லது டாலர்களைக் கடனாகப் பெறுவது. இந்த இரண்டு வழிகளுமே நாட்டிற்குள் பணத்தைக் கொண்டு வந்தாலும், இரண்டும் ஒன்று கிடையாது. இந்தியா தனது வெளியுறவுப் பொருளாதார நிலையை சீரமைக்க சமீபத்தில் எடுத்த முயற்சிகள், முக்கியமாக டாலர்களைக் கடனாகப் பெறுவதையே சார்ந்துள்ளன.

முக்கிய அம்சங்கள்:

— ஜூன் மாதம் 8-ஆம் தேதி முதல் ஆகஸ்ட் மாதம் 13-ஆம் தேதிக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில், இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் சிறப்பு அந்நியச் செலாவணிப் பரிமாற்ற வசதி மூலமாக வங்கிகள் 52.3 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான அந்நியச் செலாவணி நிதியைத் திரட்டின. இதில் பெரும்பாலான நிதி FCNR(B) டெபாசிட்டுகள் (அந்நியச் செலாவணி வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் கணக்குகள்) மூலமாகவே வந்தது.

— இந்திய ரிசர்வ் வங்கி, தனது வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்களுக்கான அந்நியச் செலாவணி வங்கி வைப்புநிதி (Foreign Currency Non-Resident (Bank) (FCNR(B)) மாற்றுச் சாளரத்தை திட்டமிட்டதைவிட ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே மூடியது. இந்திய ரூபாய் மதிப்பு அழுத்தத்தில் இருந்த நேரத்தில், இந்த முடிவு ரிசர்வ் வங்கியின் நம்பிக்கையைக் காட்டும் ஒரு அறிகுறியாகப் பார்க்கப்பட்டது. இருப்பினும், அந்த நிதிகளுக்கு ஏன் அத்தகைய ஊக்கத்தொகைகள் தேவைப்பட்டன அல்லது அந்த வசதி திரும்பப் பெறப்பட்டவுடன் ஏன் அவை அவ்வளவு கடுமையாகக் குறைந்தன என்பதே கேள்வியாக உள்ளது.

— இதற்குக் காரணம் நம்பிக்கை இழப்பே ஆகும். 2025-26-ஆம் நிதியாண்டில் ஆசியாவிலேயே மிகவும் மோசமாகச் செயல்பட்ட நாணயமாக இந்திய ரூபாய் இருந்தது. அதேநேரத்தில், வெளிநாட்டுப் பங்குச்சந்தை முதலீட்டாளர்கள் பில்லியன் கணக்கான டாலர்களைத் திரும்பப் பெற்றனர். அவர்கள் ஜூலை மாதத்தில் சுமார் 2.1 பில்லியன் டாலர்களை முதலீடு செய்து, மீண்டும் அதிக பங்குகளை வாங்குபவர்களாக மாறினர். இருப்பினும், வெளியேறிய பெருந்தொகையோடு ஒப்பிடும்போது இது ஒரு சிறிய மீட்சியே ஆகும். எனவே, முதலீட்டாளர்கள் புதுப்பிக்கப்பட்ட நம்பிக்கையுடன் மீண்டும் இந்தியாவின் சந்தைக்கு திரும்புகிறார்கள் என்று சொல்வது தவறான முடிவாகிவிடும்.

— உறுதிமொழிகள் பலனளிக்காதபோது, இந்த நடவடிக்கை ஏன் செயல்படுகிறது என்பதுதான் கேள்வி. ஏனெனில், அந்நியச் செலாவணி சந்தைகள் வெறும் பொருளாதார அடிப்படைகளை மட்டுமே சார்ந்து இயங்குவதில்லை. முதலீட்டாளர்களின் எதிர்பார்ப்புகளையும் சார்ந்துதான் இயங்குகின்றன. இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு தொடர்ந்து சரியும் என்று முதலீட்டாளர்கள் உறுதியாக நம்பத் தொடங்கிவிட்டால், நல்ல பொருளாதாரத் தரவுகள்கூட அவர்களின் எண்ணத்தை மாற்றத் தவறிவிடும். அந்தத் தவறான சுழற்சியை உடைப்பதற்கான ஒரே வழி, ரூபாய்க்கு எதிராக வர்த்தகம் செய்வதை அதிகச் செலவுமிக்கதாக மாற்றுவதுதான். வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்களுக்கான அந்நியச் செலாவணி வங்கி வைப்புநிதித் திட்டம் (FCNR(B)) சரியாக இந்தப் பணியைச் செய்கிறது.

— இந்தியச் சொத்துகள் மீதுள்ள நம்பிக்கையைவிட, அது அளிக்கும் சலுகைகளே முதலீடுகளை ஈர்க்கின்றன. மானியம் வழங்கப்பட்ட பிறகுதான் முதலீட்டு வரத்து கணிசமாக அதிகரித்தது. ஒரு பொருளின் விலை உயர்த்தப்பட்ட பிறகு உருவாகும் நம்பிக்கை, உண்மையான நம்பிக்கை கிடையாது; அது வெறும் ஒரு வியாபாரக் கொள்முதல் மட்டுமே ஆகும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்கள் இந்திய வங்கிகளில் தங்களின் வெளிநாட்டுப் பணத்தைச் சேமித்து வைக்க இந்தத் திட்டம் உதவுகிறது. ரூபாய் மதிப்பின் மாற்றத்தால் ஏற்படும் இழப்பு (Rupee risk) இல்லை. மேலும், இதற்குக் கிடைக்கும் வட்டிக்கு வரி விலக்கு உண்டு மற்றும் இந்தப் பணத்தை முழுமையாகப் பெற முடியும்.

— வங்கிகள் புதிதாக 3 முதல் 5 ஆண்டுகள் வரையிலான வைப்புத்தொகைகளைத் திரட்டி, அந்த டாலர்களை இந்திய ரிசர்வ் வங்கியிடம் மாற்றிக் கொள்கின்றன. இதற்கான 'பண மதிப்பு இழப்பு பாதுகாப்பு' செலவை ரிசர்வ் வங்கியே ஏற்றுக்கொள்கிறது. இந்தச் செலவு நீங்குவதால், வங்கிகளால் டாலருக்கான வட்டிவிகிதத்தை 6 முதல் 7.5 சதவீதம் வரை வழங்க முடிகிறது. மேலும், சில வங்கிகள் 9 முதல் 19 மடங்கு வரை கூடுதல் கடனுதவியையும் அளிக்கின்றன.

— ஒரு முதலீட்டாளர், வெளிநாட்டில் குறைந்த வட்டிக்குக் கடன் வாங்கி, அந்தப் பணத்தை இங்கே பாதுகாப்பான அதிக வட்டி தரும் திட்டத்தில் முதலீடு செய்கிறார். வழக்கமாக இதில் இருக்கும் நாணய மதிப்பு மாற்ற அபாயத்தை இவருக்குப் பதிலாக வேறொருவர் ஏற்றுக்கொள்வதால், இது இவருக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லாத, அதிக லாபம் தரும் ‘carry trade’ முதலீட்டு முறை ஆகும்.

Original Link: What are FCNR(B) deposits? How do they help banks mobilise foreign currency? 

Read More →

தேசிய முக்கிய கனிமங்கள் திட்டத்தின் அடிப்படை நோக்கம் என்ன? -ரவீனா பனேட்டா, ரோஷ்னி யாதவ்

வெளிநாடுகளில் உள்ள முக்கிய கனிம வளங்களைப் பெறுவதற்கான இந்தியாவின் முயற்சிகள், அதிக சொத்து மதிப்பீடுகள், நிலையற்ற கனிம விலைகள், நிதி நெருக்கடிகள், வளம் நிறைந்த நாடுகளில் நிலவும் சமூக-அரசியல் அபாயங்கள் எனப் பலதரப்பட்ட தடைகளை எதிர்கொண்டு வருகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்:

— 2019-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட, இந்திய அரசின் முதன்மையான வெளிநாட்டு கனிமக் கையகப்படுத்தல் நிறுவனமான ‘Khanij Bidesh India Limited’ (KABIL) இது ‘National Aluminium Company Ltd.’ (NALCO), ‘Hindustan Copper Limited’ (HCL) மற்றும் ‘Mineral Exploration & Consultancy Limited’ (MECL) ஆகிய பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் கூட்டு நிறுவனமாகும். நாட்டின் வளர்ந்து வரும் உத்திசார் கனிமத் தேவைகளைப் பூர்த்திசெய்ய, வெளிநாடுகளில் உள்ள முக்கியக் கனிமச் சொத்துக்களைக் கண்டறிதல், ஆராய்தல் மற்றும் கையகப்படுத்துதல் ஆகியவை இதன் முக்கியப் பணியாகும்.

— இருப்பினும், அர்ஜென்டினாவில் பெற்ற சில முன்னேற்றங்களைத் தவிர்த்து, ஆஸ்திரேலியா, வியட்நாம், மாலி மற்றும் சிலி போன்ற கனிம வளம்மிக்க பிற நாடுகளில் தனது செயல்பாடுகளை விரிவுபடுத்துவதில் ‘Khanij Bidesh India Limited’ நிறுவனம் பல சிக்கல்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. ஏனெனில், இந்த நாடுகளில் முன்மொழியப்பட்ட திட்டங்கள் முடங்கியுள்ளன. 

— அர்ஜென்டினாவில், ‘Khanij Bidesh India Limited’ நிறுவனம் இதுவரை கட்டமார்க்கா (Catamarca) மாகாணத்தில் ஐந்து லித்தியம் உவர்நீர்ப் பகுதிகளைக் (Lithium brine blocks) கையகப்படுத்தியுள்ளது. மேலும், அதே மாகாணத்தில் மேலும் ஏழு புதிய லித்தியம் திட்டங்களை மதிப்பிட்டு வருகிறது. மேலும், ஜுஜுய் (Jujuy) மாகாணத்தில் மேலும் இரண்டு லித்தியம் திட்டங்களுக்கான பேச்சவார்த்தைகளிலும் ஈடுபட்டு வருகிறது. 

— டிசம்பர் மாதம் 2024-ஆம் ஆண்டில், ‘Khanij Bidesh India Limited’, ‘Coal India Limited’, ‘Oil India Limited’ மற்றும் ‘ONGC Videsh Limited’ ஆகியவை இணைந்த ஒரு கூட்டமைப்பு, ஆஸ்திரேலியாவில் உள்ள 'மவுண்ட் மரியன்' (Mt Marion) மற்றும் 'வாட்ஜினா' (Wodgina) ஆகிய லித்தியம் சுரங்கங்களில் தலா 10 சதவீத பங்குகளை வாங்குவதற்காக 184 மில்லியன் டாலர் தொகையை இறுதி செய்யப்படாத ஆரம்பக்கட்ட ஒப்பந்த விலை புள்ளியாகச் சமர்ப்பித்தது. இந்த இரு சுரங்கங்களிலும் தலா 50 சதவீத பங்குகளை வைத்திருந்த ‘Mineral Resources Ltd’ என்ற நிறுவனத்தில் 20 சதவீத பங்குகளை வாங்குவது இந்த முன்மொழியப்பட்ட ஒப்பந்தத்தில் அடங்கும்.

— இந்த செயல்முறை மீண்டும் தொடங்கப்பட்ட பிறகு, அந்தக் கூட்டமைப்பு இரண்டு சுரங்கங்களிலும் தலா 20 சதவீத பங்குகளைக் கையகப்படுத்தும் நோக்கில், செப்டம்பர் மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டில் 233 மில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான திருத்தப்பட்ட புதிய கொள்முதல் ஒப்பந்தத்தைச் சமர்ப்பித்தது. இதன் மூலம் ‘Mineral Resources Ltd’ நிறுவனத்தில் 40 சதவீத பங்குகளைப் பெறுவதற்குச் சமமாகும்.

— ஆனால், அந்த சொத்துக்கள் இறுதியாக தென் கொரியாவைச் சேர்ந்த எஃகு மற்றும் வேதிப்பொருட்கள் தயாரிப்பு நிறுவனமான 'POSCO' அமைப்பால் கையகப்படுத்தப்பட்டன. இந்த நிறுவனம் 'வோட்ஜினா' (Wodgina) மற்றும் 'மவுண்ட் மரியன்' (Mt Marion) ஆகிய சுரங்கங்களில் தலா 15 சதவீத பங்குகளை, அதாவது 'Mineral Resources Ltd’ நிறுவனத்தின் ஒட்டுமொத்தப் பங்குகளில் 30 சதவீத பங்கிற்குச் சமமான பங்குகளை வாங்குவதற்காக 765 மில்லியன் டாலர்களைச் செலுத்தியது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— சில முக்கிய முக்கியமான கனிமங்களான (Critical minerals) கோபால்ட், லித்தியம், நிக்கல், அரிய வகை கனிமங்கள் (Rare Earth Elements (REEs)) மற்றும் சிலிக்கான் போன்றவற்றைச் சுத்திகரித்து பதப்படுத்தும் திறன் இந்தியாவில் மிகக் குறைவாக உள்ளதுடன், இவற்றிற்கு இந்தியா 100 சதவீதம் இறக்குமதியையே நம்பியுள்ளது. சீனா உலகளாவிய முக்கியக் கனிமங்கள் சுத்திகரிப்பில் 90 சதவீதப் பங்கைக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளது. இதன்காரணமாக, இந்தியா தனது கூட்டு முயற்சிகளைத் தீவிரமாக விரிவுபடுத்தி வருகிறது.

Pax Silica Initiative (பேக்ஸ் சிலிக்கா திட்டம்): செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), குறைமின்கடத்திகள் மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்களுக்குத் தேவையான சிலிக்கான் அடிப்படையிலான உதிரிபாகங்கள் உற்பத்தி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியைப் பாதுகாப்பதற்காக அமெரிக்காவால் முன்னெடுக்கப்பட்ட உலகளாவிய கூட்டமைப்பு ஆகும்.

— 2026-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் 20-ஆம் தேதி, அமெரிக்கா தலைமையில் உருவாக்கப்பட்ட 'Pax Silica' என்ற கூட்டமைப்பில் இந்தியா கையெழுத்திட்டது. அதுமட்டுமின்றி, வளங்கள் மற்றும் புவிசார் திட்டமிடலுக்கான மன்றம் (Forum on Resource Geostrategic Engagement (FORGE)) என்ற அமைப்பின்கீழ் இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் ஒன்றிணைந்து செயலாற்றி வருகின்றன.

Original Link: What is the rationale behind the National Critical Mineral Mission (NCMM)?

Read More →

சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் (மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை) திருத்த மசோதா 2026-ன் முக்கிய அம்சங்கள் யாவை? -ரவீனா பனேட்டா, ரோஷ்னி யாதவ்

சுரங்கங்கள் மற்றும்  கனிமங்கள் (மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை) திருத்த மசோதா, 2026 நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. இது கனிம வளங்கள் மீதான வரி விதிப்பு மற்றும் அவற்றின் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் தொடர்பாக, ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையே நீண்டகாலமாக இருந்துவரும் மோதலை மீண்டும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

— கனிம உரிமைகள் மற்றும் கனிமங்கள் நிறைந்த நிலங்களின்மீது மாநில அரசுகள் குறிப்பிட்ட வரிகளை விதிப்பதைக் கட்டுப்படுத்த இந்தத் திருத்தங்கள் முயல்கின்றன. கனிம வள உரிமைகள்மீது வரி விதிக்க மாநிலங்களுக்கு அதிகாரம் உண்டு என உச்சநீதிமன்றம் 2024-ஆம் ஆண்டில் வழங்கிய வரலாற்று சிறப்புமிக்க தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து, கனிம வளம்மிக்க பல மாநிலங்கள் அத்தகைய வரிகளை விதிக்க முயன்று வரும் நிலையில் ஒன்றிய அரசு இந்த நடவடிக்கையை மேற்கொண்டுள்ளது.

— ஒன்றிய அரசின் இந்த நடவடிக்கைக்கு மாநிலங்களிடமிருந்து கடும் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது. இந்தத் திருத்தங்கள் மாநிலத்தின் எதிர்கால வருவாயைக் கணிசமாகக் குறைக்கும் என்று கூறி, இதற்கு எதிராகப் போராட்டம் நடத்தப்போவதாக ஜார்கண்ட் முதல்வர் ஹேமந்த் சோரன் எச்சரித்துள்ளார். மேலும், இந்தியாவின் கூட்டாட்சித் தத்துவத்தின்மீது இது ஏற்படுத்தும் தாக்கங்கள் குறித்து கேரள முதலமைச்சர் வி.டி. சதீசன் கவலை தெரிவித்துள்ளார்.

— மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, தமிழ்நாடு மற்றும் ஜார்கண்ட் ஆகிய மாநிலங்கள் ஏற்கனவே இதுபோன்ற வரிகளை விதித்துள்ளன. அதேவேளையில், கர்நாடகாவும் இதேபோன்ற நடவடிக்கையைப் பரிந்துரைத்துள்ளது.

— இந்தச் சட்டம் அமலுக்கு வருவதற்கு முன்பு விதிக்கப்பட்டு, வசூலிக்கப்படாமல் அல்லது செலுத்தப்படாமல் நிலுவையில் உள்ள அனைத்துக் கட்டணங்களையும் இந்த மசோதா ரத்து செய்யும். சுரங்கத் துறை முழுவதும் நிலுவையில் உள்ள இத்தகையத் தொகையின் மதிப்பு சுமார் 2 லட்சம் கோடி ரூபாய் எனச் சில மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. இருப்பினும், மாநில அரசுகள் எல்லை மீறி விதிக்கும் இத்தகையக் கட்டணங்கள் அத்தியாவசியக் கனிமங்களின் விலையை உயர்த்தும் என்றும், அது நாட்டின் பணவீக்கத்தையும் உள்கட்டமைப்புச் செலவுகளையும் அதிகரிக்கும் என்றும் ஒன்றிய அரசு தெரிவித்துள்ளது.

— 2024-ஆம் ஆண்டின் உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து சில மாநிலங்கள் விதித்த அதிகப்படியான வரிகள் மற்றும் கட்டண சிக்கல்களுக்குத் தீர்வு காண்பதையே இந்தத் திருத்தங்கள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளதாக சுரங்க அமைச்சக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.  

— ஜூலை மாதம் 25-ஆம் தேதி, 2024-ஆம் ஆண்டு வழங்கிய தீர்ப்பில், கனிம உரிமைகள் மற்றும் கனிமங்களைக் கொண்ட நிலங்களின் மீது வரிகளை விதிப்பதற்கான மாநிலங்களின் அதிகாரத்தை உச்சநீதிமன்றம் உறுதிசெய்தது. மேலும், ஜூலை மாதம் 25-ஆம் தேதி, 2024-ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய காலத்திற்கான வரி கோரிக்கைகளுக்கான வட்டி மற்றும் அபராதங்களை ரத்து செய்ததுடன், அத்தகைய நிலுவைத் தொகையை ஏப்ரல் மாதம் 1-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு முதல் 12 ஆண்டுகளுக்குள் தவணை முறையில் செலுத்தவும் அனுமதித்தது.

— கனிம உரிமைக்கான 'கனிம உரிமைத்தொகை' (Royalty) என்பதும் ஒரு வகையான வரியே என்றும், அந்த அதிகாரம் ஒன்றிய அரசின் பட்டியலில் வருவதால் மாநிலங்களுக்கு வரி விதிக்கும் அதிகார வரம்பு இல்லை என்றும் கூறிய 1989-ஆம் ஆண்டின் 'இந்தியா சிமெண்ட்ஸ் லிமிடெட் எதிர் தமிழ்நாடு அரசு' (India Cement Ltd vs State of Tamil Nadu) வழக்கில் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பை இந்த 2024-ஆம் ஆண்டு தீர்ப்பு ரத்து செய்தது. 2024-ஆம் ஆண்டின் இந்தத் தீர்ப்பு, மாநிலங்கள் சுரங்கத் தொழிலில் இருந்து கூடுதல் வருவாயைப் பெருக்குவதற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்கியது.

— கனிம வளங்கள் அதிகம் உள்ள மாநிலங்களுக்கு, இந்த கனிம வருவாயைச் சார்ந்திருப்பது மிகவும் முக்கியமானதாகும். இந்தியத் தலைமைத் தணிக்கையாளரின் மாநில நிதி நிலைமை குறித்த அறிக்கையின்படி, 2024-25-ஆம் நிதியாண்டில் மாநிலங்களின் சொந்த வரிசாரா வருவாய் 3.3 லட்சம் கோடி ரூபாயாக இருந்தது. அதில் 41 சதவீதம், அதாவது 1.36 லட்சம் கோடி ரூபாய், கனிமம் மற்றும் பெட்ரோலியம் தொடர்பான வருவாய் மூலமே கிடைத்துள்ளது.

Original Link: What are the key provisions of the Mines and Minerals (Development and Regulation) Amendment Bill, 2026. 

Read More →

பழைய வாகனங்களை மாற்றியமைத்தல் (Retrofitting) : இந்தியாவின் வாகனப் பயன்பாட்டு நீக்கக் கொள்கையில் (Vehicle Scrappage Policy) விடுபட்ட முக்கிய அம்சம் - மிலிந்த் குமார் சர்மா, குஷ்பூ ஷா, லலித் ஜியானி

பழைய வாகனத்தை அப்புறப்படுத்திவிட்டு (scrapping) புதிய மின்சார வாகனத்தை வாங்குவதற்குப் பதிலாக, வாகன உரிமையாளர்கள் அதே வாகனத்தை மின்சார வாகனமாக மாற்றிக்கொள்ளலாம். இதை மிகக் குறைந்த செலவில் செய்ய முடியும்.

பழமையான மற்றும் அதிக மாசுவை வெளியேற்றும் வாகனங்களை படிப்படியாக நீக்குவதற்காக இந்தியாவின் வாகனப் பயன்பாட்டு நீக்கக் கொள்கை (Vehicle Scrappage Policy) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. ஆனால், இக்கொள்கை எதிர்பார்த்த அளவு பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. 15 ஆண்டுகளுக்கு மேற்பட்ட வாகனங்களை மட்டுமே அழிக்க அனுமதிக்கும் இத்திட்டத்தின் கீழ், நாட்டில் ஆண்டுக்கு சுமார் 1 முதல் 1.2 லட்சம் வாகனங்கள் (வாரத்திற்கு 4,000 மட்டுமே) அழிக்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், இதற்கான ஊக்கத்தொகை அல்லது சலுகைகளும் போதுமானதாக இல்லை. உரிமையாளர்களுக்கு வாகனத்தின் சந்தை விலையில் (ex-showroom price) வெறும் 4–6% மட்டுமே சாலை வரிச் சலுகையாக கிடைக்கிறது. இச்சிறிய சலுகை, உரிமையாளர்களைத் தங்கள் பழைய வாகனங்களைக் கைவிடுவதற்குப் போதுமானதாக இல்லை. மேலும் பழைய வாகனங்களாக இருந்தாலும், அவற்றை உரிமையாளர்கள் தொடர்ந்து பயனுள்ளவையாகவே மாற்றிக்கொள்ள விரும்புகின்றனர்.

இந்தக் கொள்கை வடிவமைப்பில் உள்ள குறைபாட்டின் விளைவுகள் மிகவும் வெளிப்படையானவை. நிதி ஆயோக்கின் (NITI Aayog) தரவுகளின்படி, கடந்த மூன்றாண்டுகளில் பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த வாகனங்களில் (end-of-life vehicles (ELV)) வெறும் 3% மட்டுமே முறையாக அப்புறப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதே வேளையில், சுமார் 1.2 கோடி (12 மில்லியன்) பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த வாகனங்கள் இன்னும் இந்தியச் சாலைகளில் பயன்பாட்டில் உள்ளன. இவற்றில் சுமார் 35,000 வாகனங்கள் மட்டுமே பதிவு செய்யப்பட்ட அப்புறப்படுத்தல் மையங்கள் (registered scrapping facilities) மூலம் கையாளப்பட்டுள்ளன. மீதமுள்ள வாகனங்கள் - பெரும்பாலும் இருசக்கர வாகனங்கள் - முறைசாரா உள்ளூர் பழைய இரும்பு/உதிரிபாக வியாபாரிகளிடம் செல்கின்றன. இவர்கள் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு விதிமுறைகளைப் பின்பற்றாமலேயே அவற்றை உடைத்து உதிரிபாகங்களாக மாற்றுகின்றனர்.

கொள்கையின் நோக்கத்திற்கும் கள யதார்த்தத்திற்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளி ஒரு கட்டமைப்புரீதியான குறைபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. ஏனெனில், வாகன அப்புறப்படுத்தும் திட்டம் உரிமையாளர்களுக்கு வாகனத்தை அழிக்கும் வழியை மட்டுமே காட்டுகிறது. ஆனால், பொருளாதாரரீதியாகவும் சுற்றுச்சூழல்ரீதியாகவும் சிறப்பான மற்றொரு தேர்வாக 'ரெட்ரோஃபிட்டிங்' (பழைய வாகனத்தை மின்சார வாகனமாக மாற்றியமைத்தல்) முறை உள்ளது.

'ரெட்ரோஃபிட்டிங்' என்பது வாகனத்தின் சேஸ் (chassis), வானக அமைப்பு (body), இருக்கைகள் (seats), டயர்கள் (tyres) மற்றும் சஸ்பென்ஷன் (suspension) ஆகியவற்றை அப்படியே வைத்துக்கொண்டு, அதன் உள் எரிப்பு இயந்திரத்தின் (internal combustion engine (ICE)) பாகங்களுக்குப் பதிலாக மின்சார ஆற்றல் அமைப்பை (அதாவது மோட்டார், பேட்டரி மற்றும் கன்ட்ரோலர்) பொருத்துவதாகும். பழைய வாகனத்தை அழித்துவிட்டுப் புதிய மின்சார வாகனத்தை வாங்குவதற்குப் பதிலாக, அதே வாகனத்தை மிகக் குறைந்த செலவில் மின்சார வாகனமாக மாற்றிக்கொள்ள முடியும். இதிலுள்ள நிதிசார்ந்த நன்மைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. ஒரு புதிய மின்சார வாகனத்தை வாங்குவதை ஒப்பிடும்போது, ​​இருசக்கர வாகனத்தை 'ரெட்ரோஃபிட்டிங்' செய்வதன் மூலம் உரிமையாளருக்கு ₹50,000 முதல் ₹70,000 வரை மிச்சமாகும். அதேபோல், நான்கு சக்கர வாகனத்திற்கு ₹5 லட்சம் முதல் ₹10 லட்சம் வரை சேமிக்க முடியும். புதிய வாகன உற்பத்தியின் செலவுக் கட்டமைப்பில் உள்வாங்கப்படாமல், நுகர்வோரின் கைகளிலேயே இந்தத் தொகை தங்கிவிடுகிறது.

சுற்றுச்சூழல்ரீதியான கண்ணோட்டமும் சம அளவில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஒரு புதிய மின்சார வாகனத்தை (EV) உற்பத்தி செய்வது என்பது உமிழ்வு-நடுநிலையான செயல்முறை அல்ல. ஏனெனில், எஃகு உற்பத்தி (steel production), சேசிஸ் வார்ப்பு (chassis casting) மற்றும் வாகன ஒருங்கிணைப்பு (vehicle assembly) ஆகிய அனைத்தும், வாகனம் ஷோரூமை வந்தடைவதற்கு முன்பே கணிசமான தொழில்துறை கார்பன் தடத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஏற்கனவே உள்ள வாகனத்தின் வெளிப்புற பாகம் (vehicle’s shell), டயர்கள் (tyres) மற்றும் சஸ்பென்ஷனை (suspension) மீண்டும் பயன்படுத்துவதன் மூலம், ரெட்ரோஃபிட்டிங் இதில் பெரும்பாலானவற்றைத் தவிர்க்கிறது. இதன் மூலம், முற்றிலும் புதிய வாகன வெளிப்புற பாகங்களை உற்பத்தி செய்வதோடு அதன் தொடர்புடைய உமிழ்வுகளையும் இது தவிர்க்கிறது. தற்போதைய அமைப்பில், அதிகம் விவாதிக்கப்படாத ஒரு சுற்றுச்சூழல் செலவும் உள்ளது. மில்லியன் கணக்கான மின்சார வாகனங்கள் (ELVs) முறைசாரா குப்பைக் கிடங்குகளில் கைவிடப்படுகின்றன அல்லது முறையற்ற முறையில் அப்புறப்படுத்தப்படுகின்றன. அங்கு, குளிரூட்டிகள், என்ஜின் ஆயில் மற்றும் பிரேக் திரவங்கள் மண்ணில் கசிந்து நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்துகின்றன. இதற்கு மாறாக, ஒரு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ரெட்ரோஃபிட்டிங் செயல்முறை, இந்த அபாயத்தை நேரடியாகச் சமாளிப்பதோடு, பழைய உள் எரிப்பு இயந்திர (ICE) வாகனங்கள் நகர்ப்புற காற்று மாசுபாட்டிற்குத் தொடர்ந்து பங்களிக்கும் புகைபோக்கி உமிழ்வுகளான துகள்கள் (PM 2.5) மற்றும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடு ஆகியவற்றையும் நீக்குகிறது.

ஒழுங்குமுறைத் தடைகள்

இந்தியாவில் வாகனங்களைப் பெரிய அளவில் மறுசீரமைப்பதற்கான பிரதானத் தடை தொழில்நுட்பம் சார்ந்ததல்ல, மாறாக ஒழுங்குமுறை சார்ந்ததே ஆகும். தற்போது, பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த வாகனங்களை (end-of-life vehicles (ELV)) முறையாகப் பழைய வாகனங்களை அழிப்பது மட்டுமே அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரேவழியாக உள்ளது. அதே சமயம், பெரும்பாலான மாநிலங்களில் மறுசீரமைப்பு என்பது சட்டரீதியான தெளிவற்ற நிலையில் தொடர்ந்து இயங்கி வருகிறது. இதைச் சரிசெய்ய மூன்று ஒருங்கிணைந்த தலையீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. முதலாவதாக, உள்ளூர் மறுசீரமைப்பாளர்களுக்கு இந்திய வாகன ஆராய்ச்சி சங்கம் (Automotive Research Association of India (ARAI)) ஒப்புதல் மற்றும் உரிமம் வழங்குவது, மறுசீரமைப்பு கருவிகள் மற்றும் பட்டறைகளுக்கான சான்றளிக்கப்பட்ட தரநிலைகளை நிறுவி, இந்தச் செயல்முறைக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தை அளித்து, வாகனப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும். இரண்டாவதாக, அசல் உபகரண உற்பத்தியாளர்களை (Original Equipment Manufacturers (OEMs)) இந்தச் சூழலமைப்பில் இணைக்க வேண்டும். அவர்கள் நேரடியாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மறுசீரமைப்பு கருவிகளை வழங்குவதன் மூலமாகவோ அல்லது சான்றளிக்கப்பட்ட மறுசீரமைப்புப் பட்டறைகளுடன் கூட்டு சேர்வதன் மூலமாகவோ இதைச் செய்யலாம். இதன்மூலம், இந்தத் துறையை முற்றிலும் முறைசாராததாக விட்டுவிடாமல், நம்பகமான ஒரு பின்தளச் சந்தையை (aftermarket) உருவாக்க முடியும். மூன்றாவதாக, மண்டலப் போக்குவரத்து அலுவலகங்களும் (Regional Transport Offices (RTOs)) உள்ளூர் அதிகாரிகளும், மறுசீரமைக்கப்பட்ட வாகனங்களைப் பதிவு செய்வதற்கும், உரிமை ஆவணங்களைப் புதுப்பிப்பதற்கும், மறுசீரமைப்பின் தரத்தை ஆய்வு செய்வதற்கும் தெளிவான கட்டமைப்புகளை நிறுவ வேண்டும். இதன்மூலம், இந்தச் செயல்முறை வாகன உரிமையாளர்களுக்கு வெளிப்படையானதாகவும் நம்பகமானதாகவும் அமையும்.

இந்த நடவடிக்கைகள் செயல்படுத்தப்பட்டால், பழைய வாகனங்களை அழிப்பதற்குப் பதிலாக, மறுசீரமைப்பு என்பது ஒரு பிரதானமான, சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட மாற்றாக உருவெடுக்கக்கூடும். இது நுகர்வோருக்கு மலிவானதாகவும், சுற்றுச்சூழலுக்கு சிறந்ததாகவும், மேலும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியாவின் பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த வாகனங்களில் (ELVs) ஒரு சிறு பகுதியை மட்டுமே கையாளும் தற்போதைய முறையான அழிப்பு முறையைவிட கணிசமாக விரிவுபடுத்தக்கூடியதாகவும் இருக்கும். இதன் பேரியல் பொருளாதாரத் தாக்கங்கள் தனிப்பட்ட வாகன உரிமையாளர்களைத் தாண்டி விரிவடைகின்றன. அனைத்து மின்சார வாகன உரிமையாளர்களும் புதிய மின்சார வாகனங்களை வாங்கும் ஒரு சூழ்நிலையுடன் ஒப்பிடும்போது, ஒட்டுமொத்தமாக மறுசீரமைப்பு செய்வதன் மூலம் உற்பத்தி மூலதனம் மற்றும் நுகர்வோர் வாங்கும் செலவுகள் இரண்டிலும் சேர்த்து ₹1.2 லட்சம் கோடிக்கு மேல் சேமிக்க முடியும். மேலும், இது ஒரு சில மையப்படுத்தப்பட்ட உற்பத்தி மையங்களிலிருந்து பொருளாதார மதிப்பை நாடு முழுவதும் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான உள்ளூர் சான்றளிக்கப்பட்ட பழுதுபார்ப்போர் மற்றும் பொறியியல் பட்டறைகளுக்கு மறுபகிர்வு செய்யும். இதன் மூலம், அடிமட்ட அளவில் மின்சார வாகன கருவி பொருத்துதல் (EV kit installation), மின்கல பராமரிப்பு (battery servicing) மற்றும் வாகன ஆய்வு (vehicle inspection) ஆகியவற்றில் திறமையான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும்.

சுற்றுச்சூழல் கணக்கைப் பொறுத்தவரை, பெரிய அளவில் மறுசீரமைப்பு செய்வதன் மூலம் புதிய வாகன உடற்பகுதிகளைத் (new vehicle bodies) தயாரிக்க வேண்டிய தேவையை நீக்கி, 21 டன்களுக்கும் அதிகமான தொழிற்சாலை கார்பன் டை ஆக்சைடு வளிமண்டலத்தில் நுழைவதைத் தடுக்க முடியும். அதேநேரத்தில், உலோகச் சட்டகங்களை மீண்டும் பயன்படுத்துவது அபாயகரமான கழிவுகளை உள்ளூர் மண் மற்றும் நீர் அமைப்புகளில் சேராமல் தடுக்கும்.

நிரூபிக்கப்பட்ட தொழில்நுட்பம்

ஏற்கனவே உள்ள வாகனங்களை ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட முறையில் மாற்றுவது, புதிய மின்சார வாகன உற்பத்தியுடன் போட்டியிடுவதற்குப் பதிலாக, அதற்குத் துணையாக அமையும் என்பதைப் பல நாடுகள் நிரூபித்துள்ளன. இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளில், அங்கீகரிக்கப்பட்ட பொறியியல் தரநிலைகள் மூலம், அங்கீகரிக்கப்பட்ட மறுசீரமைப்பு மாற்றங்களை அரசாங்கம் அனுமதிக்கிறது. அதே நேரத்தில், தூய்மையான காற்றுக்கான முயற்சிகள், டாக்சிகள் மற்றும் பாரம்பரிய வாகனங்களை முழுமையாக மாற்றுவதற்குப் பதிலாக, அவற்றை மின்சார வாகனங்களாக மாற்றுவதை ஊக்குவித்துள்ளன. இதேபோல், அமெரிக்காவில், கூட்டாட்சி மற்றும் மாநில வாகனப் பாதுகாப்பு விதிமுறைகளின் கீழ், பல மாகாணங்கள் பயணிகள் வாகனங்கள், பள்ளிப் பேருந்துகள், விநியோக வேன்கள் மற்றும் நகராட்சி வாகனக் குழுக்களைச் சான்றளிக்கப்பட்ட மின்சார வாகனங்களாக மாற்ற அனுமதிக்கின்றன. இது, வளர்ந்து வரும் ஒரு இரண்டாம் நிலை சந்தைத் துறையை உருவாக்குகிறது.

இந்த சர்வதேச நடைமுறைகள், பழைய மற்றும் மாசுபடுத்தும் வாகனங்களுக்கும், அவற்றை மொத்தமாகப் புதிய மின்சார வாகனங்களால் மாற்றுவதற்கான கணிசமான செலவிற்கும் இடையே இந்தியா தேர்வு செய்ய வேண்டியதில்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன. பழைய வாகனங்களை மாற்றி அமைத்தல் (Retrofitting) ஒரு நம்பகமான நடுநிலைப் பாதையை வழங்குகிறது; அது நுகர்வோருக்கு மிகவும் மலிவானதாகவும், சுற்றுச்சூழலுக்கு மிகவும் நிலையானதாகவும், பொருளாதார வாய்ப்புகளின் விநியோகத்தில் மிகவும் சமமானதாகவும் உள்ளது. இந்தியாவிற்கும் இந்த விளைவிற்கும் இடையில் நிற்பது தொழில்நுட்ப அல்லது தேவையின் பற்றாக்குறை அல்ல, மாறாக, இந்தத் துறை பாதுகாப்பாகவும் பெரிய அளவிலும் வளர அனுமதிக்கும் ஒரு தெளிவான சட்ட மற்றும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பின் இல்லாமையே ஆகும்.

மிலிந்த் குமார் சர்மா, ஜோத்பூரில் உள்ள MBM பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் ஆவார். குஷ்பூ ஷா மற்றும் லலித் ஜியானி ஆகியோர் மரபுசாரா எரிசக்தித் துறையில் ஆய்வு ஆர்வங்களைக் கொண்டுள்ளனர்.

Original Link: Retrofitting: the missing link in India’s vehicle scrappage policy 

Read More →

வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதம் நிச்சயமற்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. - ஜீன் ட்ரேஸ், முகமது ஜமீர்

VB-G RAM G : Viksit Bharat Guarantee for Rozgar and Ajeevika Mission - Gramin : வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாத திட்டம் (கிராமப் புறம்). MGNREGA : Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act : மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம்.

'VB-G RAM G' திட்டம் MGNREGA திட்டத்தின் விரிவாக்கமாக முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால் உண்மையில் இது வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதத் திட்டத்தை ஒரு தீவிரமான நெருக்கடிக்குள் தள்ளியுள்ளது.

இந்தியாவின் வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதச் சட்டத்தில் மத்திய அரசு மேற்கொண்ட மோசமாகத் திட்டமிடப்பட்ட மாற்றங்களால் கிராமப்புறத் தொழிலாளர்கள் பெரும் பாதிப்பைச் சந்தித்து வருகின்றனர். மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் (MGNREGA) மற்றும் அதன் அடுத்தகட்ட வடிவமான 'வளர்ச்சியடைந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாத திட்டம் (கிராமப் புறம்)' (VB-G RAM G) ஆகியவற்றின் கீழ் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் முன்னெப்போதும் இல்லாத சரிவு ஏற்பட்டுள்ளதற்கான தரவுகள் காட்டுகின்றன.

இந்தச் சரிவின் ஒரு முக்கிய அம்சம் பரவலாகக் கவனத்தைப் பெற்றுள்ளது. கடந்த ஆண்டின் ஜூலை மாதத்துடன் ஒப்பிடுகையில், ஜூலை 2026-ல் VB-G RAM G திட்டத்தின் கீழ் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் 50% சரிவு ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த 50% என்ற மதிப்பீடு, ஜூலை 2026-க்கான 7.7 கோடி 'மனித-நாட்கள்' (person-days) என்ற முன்கூட்டியே கணிக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஊரக வளர்ச்சி அமைச்சகத்தின் தகவலின்படி, தற்போதைய புள்ளிவிவரம் 8.3 கோடியாக உள்ளது எனவும், இதன் இறுதி எண்ணிக்கை சுமார் 9 கோடியாக இருக்கக்கூடும் எனவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஜூலை மாதத்திற்கான இந்த எதிர்பார்க்கப்படும் மொத்த எண்ணிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டாலும்கூட, ஜூலை 2025 உடன் ஒப்பிடுகையில் சரிவு 40%-க்கும் அதிகமாகவே இருக்கும். இது ஒரு மிகப்பெரிய பின்னடைவாகும்.

person-days : நபர்-நாள் (person-day) என்பது ஒரு அளவீட்டு அலகு ஆகும். இது ஒரு வேலை நாளில் ஒரு நபர் முடிக்க எதிர்பார்க்கப்படும் வேலையின் அளவைக் குறிக்கிறது.

தவறான விளக்கம்

இச்சட்டத்தின் பிரிவு 6-ன் கீழ், ஜூலை 2026-ல் சில மாநிலங்கள் சில பகுதிகளில் VB-G RAM G திட்டத்தை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்திருந்ததே இந்த வீழ்ச்சிக்குக் காரணம் என்று ஊரக வளர்ச்சி அமைச்சகம் விளக்கமளிக்க முயன்றது. ஆனால் இந்த விளக்கம் தவறான புரிதலை ஏற்படுத்துவதாக உள்ளது. முதலாவதாக, முழுவதுமாக மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட (MGNREGA) வேலைவாய்ப்பில் இந்த மாநிலங்களின் பங்கு மிகக் குறைவு; மேலும், இம்மாநிலங்களை கணக்கில் கொள்ளாமல் பார்த்தாலும், விகிதாச்சார அடிப்படையில் ஜூலை 2026-ன் சரிவு ஏறக்குறைய அதே அளவிலேயே உள்ளது. இரண்டாவதாக, ஜூலை மாதத்தில் ஏற்பட்ட இந்தச் சரிவு என்பது முன்னரே தொடங்கியிருந்த ஒரு நெருக்கடியின் தொடர்ச்சியே ஆகும்.

இதற்கான பின்னணியைப் புரிந்துகொள்வது உதவியாக இருக்கும். மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்திற்குப் (MGNREGA) பதிலாக VB-G RAM G திட்டத்தைக் கொண்டுவருவதற்கான மசோதா ஒன்று டிசம்பர் 2025-ல் நாடாளுமன்றத்தில் அவசரமாக நிறைவேற்றப்பட்டது. 2026 ஏப்ரல் 1 அன்று இம்மாற்றம் நடைமுறைக்கு வரும் என்று அப்போது ஊரக வளர்ச்சித் துறை அமைச்சர் அறிவித்தார். இருப்பினும், ஏப்ரல் 1 அன்று அத்தகைய மாற்றம் எதுவும் நிகழவில்லை. இம்மாற்றத்தைச் செயல்படுத்தும் நிலைக்கு அமைச்சகம் தயாராக இல்லை என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. குறிப்பாக, இதற்கான விதிகள் (Rules) இன்னும் வகுக்கப்படவில்லை என்பதுதான். இதன் விளைவாக, MGNREGA திட்டம் இயல்பாகவே தொடர்ந்து செயல்படுத்தப்பட்டது.

மே 22, 2026 அன்று, பொதுமக்களின் கருத்துகளைக் கேட்பதற்காக VB-G RAM G விதிகளின் வரைவு வெளியிடப்பட்டது. இந்த விதிகள் பெரும்பாலும் MGNREGA திட்டத்தின் விதிகள் மற்றும் உத்தரவுகளின் மறுவடிவமாகவே இருந்தன. ஜூலை 1 அன்று மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டத்திற்குப் (MGNREGA) பதிலாக VB-G RAM G திட்டம் அதிகாரப்பூர்வமாக அமலுக்கு வரவிருந்த நிலையில், அதற்கான இறுதி விதிகள் ஜூன் மாத இறுதியில் வெளியிடப்பட்டன. ஜூன் 30 அன்று VB-G RAM G திட்டத்திற்கான ஊதிய விகிதங்களும் அறிவிக்கப்பட்டன. இதில் குறைந்தபட்ச ஊதிய வரம்பு ஒரு நாளைக்கு ₹300 ஆக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. இது, 2009-10-ஆம் ஆண்டின் விலை நிலவரப்படி ஒரு நாளைக்கு ₹100-ஆக இருந்த முந்தைய MGNREGA ஊதிய வரம்பிற்கு ஏறக்குறைய இணையானதாகும்.

மாற்றமும் கள நிலவரமும்

நடப்பு நிதியாண்டின் முதல் மூன்று மாதங்களில் (ஏப்ரல் முதல் ஜூன் வரை) குழப்பமான சூழலே நிலவியது. கிராம்சி (Gramsci) என்ற அறிஞரின் நிலையில் குறிப்பிடுவதாகச் சொன்னால், மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட (MGNREGA) அமைப்பு அழிந்து கொண்டிருந்த அதே வேளையில், VB-G RAM G எனும் புதிய அமைப்பு வடிவம் பெறப் போராடிக்கொண்டிருந்தது. சில மாவட்டங்களில், மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்ட (MGNREGA) அதிகாரிகள் புதிய பணிகளைத் தொடங்க மறுத்துவிட்டனர். பல பகுதிகளில் MGNREGA பணிகள் ஏதுமே நடைபெறவில்லை. இது ஒரு தீவிரமான குறைபாடாகும். ஏனெனில், கோடைக்காலமான இக்காலகட்டத்தில் (இந்தியாவின் பெரும்பகுதிகளில் விவசாயப் பணிகள் மந்தமாக இருக்கும் பருவம்) வழக்கமாக MGNREGA பணிகள் உச்சத்தில் இருக்கும். ஜூலை 2026-லும் இத்தகைய நிச்சயமற்ற நிலையே நீடித்தது. அப்போது VB-G RAM G திட்டம் தடுமாற்றத்துடனேயே தனது செயல்பாட்டைத் தொடங்கியது.

2024-25 மற்றும் 2025-26 ஆகிய நிதியாண்டுகளில், ஏப்ரல் முதல் ஜூலை வரையிலான முதல் நான்கு மாதங்கள், அந்தந்த ஆண்டுகளில் உருவாக்கப்பட்ட மொத்த வேலைவாய்ப்பில் ஏறக்குறைய 50 சதவீதத்தைப் பங்களித்தன. இக்காலகட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்ட வேலைவாய்ப்புகள் முறையே 128 கோடி மற்றும் 119 கோடி நபர்-நாட்கள் (person-days) ஆகும். இருப்பினும், 2026-27-ல் அதே மாதங்களில் MGNREGA மற்றும் VB-G RAM G ஆகிய திட்டங்கள் 70 கோடி நபர்-நாட்கள் (person-days) அளவிலான வேலைவாய்ப்பை மட்டுமே உருவாக்கின. முந்தைய இரண்டு ஆண்டுகளின் இதே காலகட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்ட சராசரி வேலைவாய்ப்புடன் ஒப்பிடுகையில், இது 43 சதவீத சரிவாகும்.

அனைத்து முக்கிய மாநிலங்களிலும் வேலைவாய்ப்பு குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், இந்தக் குறைவு எல்லா இடங்களிலும் ஒரே சீராக இருக்கவில்லை (வரைபடத்தைப் பார்க்கவும்). உதாரணமாக, ஆந்திரப் பிரதேசம், அசாம் மற்றும் தெலுங்கானா போன்ற சில மாநிலங்களில், இந்தக் குறைவு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே இருந்தது. ஆனால், பெரும்பாலான மாநிலங்களில் இது 40%-க்கும் அதிகமாக இருந்தது. 19 முக்கிய மாநிலங்களில் 10 மாநிலங்களில், இந்தச் சரிவு 60% முதல் 85% வரை இருந்தது. இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மற்றும் ஏழ்மையான மாநிலங்களில் சிலவான மத்தியப் பிரதேசம், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் ஜார்க்கண்ட் ஆகிய மாநிலங்களில், ஏப்ரல்-ஜூலை 2026 காலகட்டத்தில் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் கிட்டத்தட்ட முழுமையாக நின்றுவிட்டது.

VB-G RAM G திட்டத்திற்கு மாறுவது வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் பெரும் அதிகரிப்புக்கு வழிவகுக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட நிலையில், வேலைவாய்ப்பில் ஏற்பட்டுள்ள இந்தச் சரிவு மிகவும் அதிர்ச்சியளிப்பதாக உள்ளது. 2026-27 மத்திய நிதிநிலை அறிக்கையில் VB-G RAM G திட்டத்திற்கான ஒதுக்கீடு ₹95,692 கோடியாக உள்ளது. இது 2025-26 இல் MGNREGA-வின் உண்மையான செலவினத்தை விட சற்று அதிகம். மாநிலங்களின் பங்களிப்பையும் (பெரும்பாலான மாநிலங்களுக்கு மொத்தத்தில் 40%) சேர்த்து, மொத்த VB-G RAM G நிதிநிலை அறிக்கை ₹1.5 லட்சம் கோடி அல்லது அதற்கும் அதிகமாக உயர்ந்திருக்க வேண்டும். இது 2025-26-ல் MGNREGA செலவினத்துடன் ஒப்பிடுகையில் சுமார் 70% அதிகரிப்பாகும். உண்மையான ஊதிய மதிப்பில் பெரிய மாற்றம் இல்லாத நிலையில், இந்த அதிகரிக்கப்பட்ட நிதிநிலை அறிக்கை வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் பெரும் உயர்வை ஏற்படுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், அதற்கு மாறாக, 2026-27-ன் முதல் நான்கு மாதங்களில் முன்னெப்போதும் இல்லாத சரிவு காணப்பட்டது.

எதிர்காலம் குறித்த நிச்சயமற்ற நிலை

VB-G RAM G திட்டம் குறித்து இறுதி முடிவை எடுக்க இது இன்னும் மிக ஆரம்பக்கட்டமே ஆகும். ஆனால் தற்போதைய நிலவரப்படி, இதன் தொடக்கம் ஒரு தோல்வியாகவே அமைந்துள்ளது. இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மற்றும் ஏழ்மையான சில மாநிலங்களில் மாதக்கணக்கில் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் கிட்டத்தட்ட பூஜ்ஜியமாக இருப்பது குறிப்பாக கவலைக்குரியது.

அடுத்த சில மாதங்களில் நிலைமை மேம்படக்கூடும். ஆனால் 2026-27 இல் திட்டமிடப்பட்ட ₹1.5 லட்சம் கோடி VB-G RAM G செலவின இலக்கு எவ்வாறு நடைமுறைக்கு வரப்போகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது கடினம். பணித்தளத்தில் முக அங்கீகார (facial recognition) தொழில்நுட்பம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டிருப்பதும் மற்றும் மத்திய-மாநில செலவுப் பகிர்வு ஆகியவற்றால் ஊதியம் வழங்குவதிலும் கடுமையான சிக்கல்கள் ஏற்படலாம். ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்க்கையில், இத்திட்டத்தின் எதிர்காலம் மங்கலாகவே காணப்படுகிறது.

ஜீன் ட்ரேஸ் (Jean Drèze) ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் ராஞ்சியைச் சேர்ந்த ஒரு தன்னிச்சை ஆய்வாளர் ஆவார். முகமது ஜமீர் (Mohammad Zameer) ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் ராஞ்சியைச் சேர்ந்த ஒரு தன்னிச்சை ஆய்வாளர் ஆவார்.

Original Link: Employment guarantee has slipped into limbo 

Read More →