நிதிசார் அறிவு (Financial Literacy) என்றால் என்ன? - பிரியா குமாரி சுக்லா

முக்கிய அம்சங்கள்:

• தலைநகரில் நடைபெற்ற PSB சங்கமம் மாநாட்டின் நாளில், மூத்த வங்கி அதிகாரிகளிடம் உரையாற்றிய நிதியமைச்சர், திறன்பேசிகளுடன் வளர்ந்த இன்றைய இளைஞர்கள் தொழில்நுட்ப அறிவு பெற்றவர்களாக உள்ளனர் என்றும், அவர்கள் வங்கிச் சேவைகள் எளிமையானதாகவும், புரிந்துகொள்ளக் கூடியதாகவும், தனிப் பயனாக்கப்பட்டதாகவும், எப்போதும் கிடைக்கக் கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள். இந்த எதிர்பார்ப்புகளுக்கு ஏற்ப பொதுத்துறை வங்கிகள் (PSBs) தங்களை மேம்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

• "நான் சற்று வெளிப்படையாகப் பேசினால் மன்னிக்கவும், ஏனெனில் இதற்கான பொறுப்பில் உங்களுடன் நானும் சமமாக இருக்கிறேன். பொதுத்துறை வங்கிகள் இன்னும் ஒரு அரசு வங்கி என்ற தோற்றத்தையே ஏற்படுத்துகின்றன” என்று நிதியமைச்சர் கூறினார். மேலும், 25 வயதுக்குட்பட்ட இளைஞர்களுடன் தான் நடத்திய உரையாடல்களில், அவர்களிடம் கணக்கு வைத்திருந்த பொதுத்துறை வங்கியின் பெயரை ஒருவர்கூட குறிப்பிடவில்லை என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

• அதே நேரத்தில், பொதுத்துறை வங்கிகள் “எந்த சிக்கலும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக மட்டும் ஏதாவது ஒன்றை செய்து, வங்கியாக இருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை இழக்க வேண்டும்” என்று தான் பரிந்துரைக்கவில்லை என்றும் நிதியமைச்சர் எச்சரித்தார். இதனை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ள விரும்பவில்லை என்றும், வங்கிச் சேவை என்பது “தீவிரமான மற்றும் முக்கியமான தொழில்” என்றும், அதில் சரியான சமநிலை ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் நிதியமைச்சர் கூறினார். “ஆனால், எங்கோ ஒரு வகையில், தனியார் வங்கிகள் வங்கிகளாகவும் அதே நேரத்தில் ‘எந்த சிக்கலும் இல்லாமல்’ இருப்பது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன” என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

• நிதியமைச்சகத்தின் நிதிச் சேவைகள் துறை  இந்த இரண்டு நாள் PSB சங்க கூட்டத்தில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. வங்கி மற்றும் நிதித் துறையின் அடுத்தகட்ட வளர்ச்சிக்கு தொடர்புடைய 7 முக்கிய கருப்பொருள்கள் குறித்து விவாதிக்கப்பட்டது. திங்கள்கிழமை வைப்புத் தொகை திரட்டுதல், இளைஞர்களுக்கான வங்கிச் சேவைகள், முதலீட்டு சுழற்சிக்கான ஆதரவு மற்றும் உலகளாவிய திறன் மையங்கள் குறித்து விவாதிக்கப்பட்டன. செவ்வாய்க்கிழமை வேளாண்மை மற்றும் தோட்டக்கலை மதிப்புச் சங்கிலி உள்கட்டமைப்பு, முன்னுரிமைத் துறை கடன் வழங்குதல் மற்றும் கடன் அட்டை (Credit Card) வணிகத்தை மறுசிந்தனை செய்தல் ஆகியவை குறித்து கவனம் செலுத்தப்பட்டது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• உலகப் பொருளாதார மன்றத்தின் உலகளாவிய சில்லறை முதலீட்டாளர் கண்ணோட்டக் (Global Retail Investor Outlook Survey) கணக்கெடுப்பு ஆய்வின்படி, இந்திய தனிநபர்களில் 51% பேர் தங்களுடைய கடன்கள் மற்றும் நிதிப் பொறுப்புகளைச் சமாளிப்பதில் சிரமப்படுவதாக தெரிவித்துள்ளனர். இது உலகளாவிய சராசரியான 32%-ஐ விட மிகவும் அதிகமான அளவாகும்.

• நிதி உள்ளடக்கம் (Financial Inclusion) என்பது சமத்துவமான வளர்ச்சிக்கான இந்தியாவின் நோக்கத்தில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. கடந்த பத்தாண்டுகளில், இந்தியா வங்கிச் சேவைகள், டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனைகள், கடன், காப்பீடு, ஓய்வூதியம் மற்றும் முதலீட்டு வாய்ப்புகளுக்கான அணுகலை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பு (Digital Public Infrastructure) மற்றும் குடிமக்களை மையமாகக் கொண்ட சீர்திருத்தங்கள் இந்த மாற்றத்தை மேற்கொண்டுள்ளன. அனைவருக்கும் வங்கிக் கணக்கு என்ற நிலையைத் தாண்டி, மக்கள் முறையான நிதி அமைப்பில் செயலில் பங்கேற்கும் நிலைக்கு இந்தியா முன்னேறியுள்ளது.

• PIB-ன் கூற்றுப்படி, இந்தியா முழுவதும் நிதிச் சேவைகளுக்கான அணுகல், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பங்கேற்பை விரிவுபடுத்துவதில் ஏற்பட்டுள்ள முக்கிய முன்னேற்றத்தை பல்வேறு குறியீடுகள் காட்டுகின்றன.

இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் நிதி உள்ளடக்கக் குறியீடு (Financial Inclusion Index): இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் நிதி உள்ளடக்கக் குறியீடு, நிதிச் சேவைகளுக்கான அணுகல், பயன்பாடு மற்றும் தரம் ஆகியவற்றில் நிதி உள்ளடக்கத்தின் அளவை அளவிடுகிறது. இது நாடு முழுவதும் முறையான நிதிச் சேவைகளை விரிவுபடுத்துவதில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றத்திற்கான ஒரு விரிவான குறிகாட்டியாகச் செயல்படுகிறது. நிதி உள்ளடக்கக் குறியீடு 2017-ஆம் ஆண்டு மார்ச்  43.4-லிருந்து 2026-ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் 70.0-ஆக அதிகரித்துள்ளது. இது இந்த மூன்று பரிமாணங்களிலும் ஏற்பட்டுள்ள பரந்த அளவிலான முன்னேற்றங்களை காட்டுகிறது.

உலக வங்கியின் உலகளாவிய நிதி உள்ளடக்கத் தரவுத்தளம் (World Bank Global Findex)

உலக வங்கியின் உலகளாவிய நிதி உள்ளடக்கத் தரவுத்தளம் என்பது உலகில் நிதி உள்ளடக்கம் தொடர்பான தரவுகளுக்கான முக்கிய ஆதாரமாகும். பல்வேறு பொருளாதார அமைப்புகளில் உள்ள வயதான நபர்கள் எவ்வாறு நிதிச் சேவைகளை அணுகுகின்றனர் மற்றும் பயன்படுத்துகின்றனர் என்பதை இது அளவிடுகிறது. 2025-ஆம் ஆண்டு உலகளாவிய நிதி உள்ளடக்கத்தின்படி இந்தியாவின் நிதி உள்ளடக்கத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முக்கிய முன்னேற்றத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 2011-ஆம் ஆண்டு முதல் வங்கிக் கணக்கு வைத்திருப்போரின் விகிதம் 89%-ஐ எட்டியுள்ளது. இது முறையான நிதிச் சேவைகளுக்கான அணுகல் மற்றும் வங்கிக் கணக்குகளின் செயலில் பயன்பாடு ஆகியவற்றில் கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஏற்பட்டுள்ள   முன்னேற்றத்தை காட்டுகிறது.

வங்கிச் சேவை அணுகல் வலையமைப்பு (Banking Access Network): வங்கிக் கிளைகள் இந்தியாவின் முறையான வங்கி அமைப்பின் அடித்தளமாகத் தொடர்கின்றன. நாடு முழுவதும் அவை சேமிப்பு, கடன் மற்றும் பிற நிதிச் சேவைகளை வழங்குகின்றன. 2026-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 17 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் 1.81 லட்சத்திற்கும் அதிகமான வங்கிக் கிளைகள் உள்ளன. வங்கிச் சேவைகளுக்கான அணுகல், வங்கிக் கிளைகள், வணிக நிருபர்கள் மற்றும் இந்தியா போஸ்ட் பேமெண்ட்ஸ் வங்கி (IPPB) கிளைகள்/சேவை மையங்கள் மூலம் வழங்கப்படுகிறது. 2026-ஆம் ஆண்டு மார்ச் 6 நிலவரப்படி, நாட்டின் 99.92% கிராமங்கள் 5 கி.மீ. சுற்றளவுக்குள் வங்கிச் சேவை மையங்கள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தியாவின் நிதி உள்ளடக்கச் சூழலமைப்பு

இந்தியாவின் நிதி உள்ளடக்கச் சூழலமைப்பு, ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய கொள்கைகள் மற்றும் நிறுவன அமைப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. இவை அனைவருக்கும் நிதிச் சேவைகளுக்கான அணுகலையும், முறையான நிதி அமைப்பில் பயனுள்ள பங்கேற்பையும் ஊக்குவிக்கின்றன. இதில் முக்கியமான தூண்களாக பிரதான் மந்திரி ஜன்-தன் யோஜனா (Pradhan Mantri Jan – Dhan Yojana (PMJDY)) மற்றும் ஜன்-தன் கணக்கு, ஆதார், கைபேசி இணைப்பு  (Jan Dhan, Aadhaar, Mobile (JAM Trinity)) ஆகியவை உள்ளன.      

Original Link: What is financial literacy?

Read More →

புல்வெளிகளுக்கான இந்தியாவின் முதல் வழிகாட்டு நெறிமுறை: இதன் முக்கியத்துவம் என்ன? - ரோஷ்னி யாதவ்

புல்வெளிகள் மற்றும் பிற திறந்தவெளி இயற்கையான சூழலமைப்புகள் குறித்த   முதலாவது வழிகாட்டு நெறிமுறை நூலை இந்தியா வெளியிட்டுள்ளது. இருந்த போதிலும், இந்த வழிகாட்டு நெறிமுறை ஏன் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது? புல்வெளிகள் ஏன் முக்கியமானவை?

தற்போதைய செய்தி?

சில நாட்களுக்கு முன்னர், மங்கோலியாவின் உலான்பாத்தரில் நடைபெற்ற ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பாலைவனமாதலைத் தடுப்பதற்கான உடன்படிக்கையின் (United Nations Convention to Combat Desertification (UNCCD)) 17-வது தரப்பினர் மாநாட்டில், இந்தியாவின் புல்வெளிகள் மற்றும் பிற திறந்தவெளி இயற்கையான சூழலமைப்புகள் (Other Open Natural Ecosystems (ONEs)) குறித்த முதல் வழிகாட்டு நெறிமுறை நூலை இந்தியா வெளியிட்டது. இந்தச் சூழலில், அந்த வழிகாட்டு நெறிமுறையின் முக்கிய அம்சங்கள் மற்றும் புல்வெளிகளின் முக்கியத்துவம் குறித்து நாம் தெரிந்து கொள்வோம்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. புல்வெளிகள் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுக்கான இந்தியாவின் வழிகாட்டு நெறிமுறையானது, அவற்றின் பாதுகாப்பு, மீட்டமைப்பு மற்றும் நிலையான மேலாண்மையை வலுப்படுத்தும் திசையில் ஒரு முக்கியப் படியாக அமைகிறது.

2. இந்த வழிகாட்டு நெறிமுறை, இந்தியாவின் புல்வெளிகள் மற்றும் பிற திறந்தவெளி இயற்கைச் சூழலமைப்புகளின் (Open Natural Ecosystems) வளமான பல்லுயிர் தன்மை, சுற்றுச்சூழல் முக்கியத்துவம் மற்றும் சமூக–பொருளாதார முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

3. இது இந்தியா முழுவதும் உள்ள முக்கிய பிற திறந்தவெளி இயற்கைச் சூழலமைப்புகள் குறித்த தகவல்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. இதில் அவற்றின் புவியியல் அமைப்புகள், சூழலியல் பண்புகள், பல்லுயிர் வளம் மற்றும் அவற்றுடன் தொடர்புடைய சமூகங்கள் மற்றும் பழங்குடியினர் பற்றிய விவரங்கள் இடம்பெற்று இருக்கும். மேலும், இதில் மேய்ச்சல் முறை, தீ சார்ந்த சூழலியல் மற்றும் கார்பன் சேமிப்பு (carbon sequestration) குறித்த பகுதிகளும் இடம் பெற்று உள்ளன.

4. சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் பருவநிலை மாற்றத் துறை அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ், இந்த வழிகாட்டு நெறிமுறையை இந்தியாவின் திறந்தவெளி இயற்கைச் சூழல் மண்டலங்களை அங்கீகரிப்பதற்கான ஒரு முக்கிய நடவடிக்கையாக இருக்கும் என்று விவரித்தார். மேலும், வனப்பகுதிகளைப் போலவே இவற்றையும் அறிவியல் பூர்வமாகப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை அவர் வலியுறுத்தினார்.

5. குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இந்தியாவின் பிற திறந்தவெளி இயற்கைச் சூழலமைப்புகளின் பல்வேறு வகைகளைக் கொண்டுள்ளன. இமயமலை மற்றும் தேராய் புல்வெளிகள், தார் மற்றும் பன்னி நிலப்பரப்புகள், பாறை பீடபூமிகள், பள்ளத்தாக்குகள், புதர்நிலங்கள், தக்காண சவானாக்கள், கடலோரச் சூழலமைப்புகள் மற்றும் பாலைவன நிலப்பரப்புகள் ஆகியவை இதில் உள்ளன.

6. இந்தியாவின் புல்வெளிகள் மற்றும் பிற திறந்தவெளி இயற்கைச் சூழலமைப்புகளைப் பாதுகாத்தல், மீட்டெடுத்தல் மற்றும் நிலையான முறையில் நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டுள்ள கொள்கை வகுப்பாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், பாதுகாப்புப் பணியாளர்கள், மேம்பாட்டு முகமைகள் மற்றும் உள்ளூர் சமூகங்களுக்கு இந்த வழிகாட்டு நெறிமுறை ஒரு மதிப்புமிக்க ஆதாரமாக  இருக்கும்.

புல்வெளிகள் ஏன் மிகவும் முக்கியமானவை?

 1. புல்வெளிகள்,  10,000 முதல் 12,000 வகையான தாவரங்களைக் கொண்ட புல் வகைத் தாவரங்களின் குடும்பம் (Poaceae family) எனப்படும் புல் குடும்பத்தின் முக்கிய வாழ்விடங்களாகும். இவை உலகம் முழுவதும் பரந்த நிலப்பரப்புகளை ஆக்கிரமித்துள்ளதுடன், பல்வேறு வகையான விலங்குகளுக்கும் வாழ்விடமாக உள்ளன. இவை பொதுவாக ஆண்டுக்கு 600 முதல் 1500 மி.மீ வரையிலான குறைந்த மழைப்பொழிவு கொண்ட பகுதிகளில் செழித்து வளர்கின்றன.புல்வெளிகள் பல்வேறு சுற்றுச்சூழல் சேவைகளை வழங்குகின்றன. அவை நீரையும் கார்பனையும் சேமித்தல், வேதிப்பொருட்களை மறுசுழற்சி செய்தல் மற்றும் காலநிலையை கட்டுப்படுத்துதல் போன்ற முக்கியப் பணிகளைச் செய்கின்றன.

2. புல்வெளிகள் நீர் மற்றும் கார்பனைச் சேமித்தல், வேதிப்பொருட்களை மறுசுழற்சி செய்தல் மற்றும் காலநிலையைச் சீராக்குதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு சூழலமைப்புச் சேவைகளை வழங்குகின்றன.

3. இந்தியாவில், நிலப்பரப்பில் ஏறக்குறைய நான்கில் ஒரு பகுதி புல்வெளிகளால்  சூழப்பட்டுள்ளது. இதில் இமயமலையின் அல்பைன் புல்வெளிகள், மலை அடிவாரப் பகுதிகளில் உள்ள சௌர் (Chaurs) புல்வெளிகள், கங்கை மற்றும் பிரம்மபுத்திரா நதிகளின் வெள்ளச் சமவெளிகளில் அமைந்துள்ள புகழ்பெற்ற தேராய் புல்வெளிகள், மணிப்பூரில் காணப்படும் பும்டிஸ் (Phumdis) எனப்படும் அசையும் ஈரமான புல்வெளிகள் (இங்கு மான்கள் “நடனமாடுவது” போன்ற தோற்றம் காணப்படும்) மேற்கு மற்றும் தீபகற்ப இந்தியாவின் சவானா புல்வெளிகள், மேலும் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் புகழ்பெற்ற “மலைப்பகுதிகளில் காணப்படும் பசுமையான சிறு வனப்பகுதிகள்” (Shola) புல்வெளி–வனப்பகுதி சூழலமைப்புகள் ஆகியவை அடங்கும்.

4. உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் புல்வெளிகள் வெவ்வேறு பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றன. உலக இயற்கை நிதியத்தின் (World Wide Fund for Nature  (WWF)) கூற்றுப்படி, ஆப்பிரிக்காவில் ‘சவன்னா’, தென் அமெரிக்காவில் ‘செராடோ’, வட அமெரிக்காவில் ‘பிரெய்ரி’, மத்திய ஆசியாவில் ‘ஸ்டெப்பி’, மற்றும் இங்கிலாந்தில் ‘மெடோ’ என்று புல்வெளிகள் அழைக்கப்படுகின்றன.

பாலைவனமாதல் மற்றும் வறட்சியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான உலக தினம்

ஜூன் 17-ஆம் தேதி, பாலைவனமாதலைத் தடுப்பதற்கான ஐக்கிய நாடுகள் உடன்படிக்கை (United Nations Convention to Combat Desertification (UNCCD)) அமைப்பின் கீழ் பாலைவனமாதல் மற்றும் வறட்சியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான  தினமாக அனுசரிக்கப்படுகிறது. பாலைவனமாதல், நிலச் சீரழிவு மற்றும் வறட்சி ஆகியவற்றுக்கு எதிராக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும், நடவடிக்கைகளை ஊக்குவிக்கவும் இந்த நாள் உலகளாவிய தளமாக செயல்படுகிறது. இந்த ஆண்டிற்கான கருப்பொருள் "புல்வெளி நிலங்கள்: அங்கீகரிப்போம், மதிப்போம், மீட்டெடுப்போம்" (Rangelands: Recognize. Respect. Restore) என்பதாகும். குறிப்பிடத்தக்க வகையில், 2026-ஆம் ஆண்டை 'சர்வதேச புல்வெளி நிலங்கள் மற்றும் மேய்ச்சல் சமூகங்களுக்கான ஆண்டாக' (International Year of Rangelands and Pastoralists (IYRP)) ஐக்கிய நாடுகள் சபை அறிவித்துள்ளது.

பான் சவால்' (Bonn Challenge) குறித்த இந்தியாவின் 2-வது முன்னேற்ற அறிக்கை

1. சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகம் மற்றும் சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கம் (International Union for Conservation of Nature (IUCN)) ஆகியவை இணைந்து ஜூன் 17, 2026 அன்று வெளியிட்ட 'பான் சவால்' குறித்த இந்தியாவின் 2-வது முன்னேற்ற அறிக்கையின்படி, 2011 மற்றும் 2020 ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தில் இந்தியா 21.7 மில்லியன் ஹெக்டேர் சிதைந்த மற்றும் காடழிப்புக்குள்ளான நிலங்களை மீட்டெடுத்துள்ளது. இதில் வனப்பகுதி வளர்ப்பு, இயற்கையான மறுவளர்ச்சி, வனவியல் மேலாண்மை, வேளாண் வனப்பகுதி வளர்ப்பு மற்றும் சதுப்புநிலக் காடுகளின் மறுசீரமைப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் இந்த நிலங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டுள்ளன

2. 'பான் சவால்' என்பது ஜெர்மனி அரசாங்கம் மற்றும் சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கம் போன்றவற்றின் முயற்சியால் 2011-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட ஒரு உலகளாவிய முன்னெடுப்பாகும். சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கம் 'பான் சவால்' அமைப்பின் செயலகமாகச் செயல்படுகிறது.

3. பான் சவால் மூலம் 2020-ஆம் ஆண்டுக்குள் 150 மில்லியன் ஹெக்டேர் பாதிப்படைந்த  மற்றும் அளிக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளின் நிலப்பரப்புகளை மறுசீரமைப்பதும், 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் கூடுதலாக 350 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்புகளை மறுசீரமைப்பதையும் இலக்காக நிர்ணயித்துள்ளது.

4. பான் சவால் (Bonn Challenge) என்பது க்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் மீட்டெடுப்பு பத்தாண்டிற்கு (UN Decade on Ecosystem Restoration) நேரடியாக பங்களிப்பாகும். இது நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் (Sustainable Development Goals (SDGs)), உயிரியல் பன்முகத்தன்மை தொடர்பான உடன்படிக்கையின் (Convention on Biodiversity (CBD)) ஐச்சி உயிரியல் பன்முகத்தன்மை இலக்குகள் (Aichi Biodiversity Targets) மற்றும் பாரிஸ் ஒப்பந்தம் (Paris Agreement) உள்ளிட்ட சர்வதேச உறுதிமொழிகளை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான ஒரு பயனுள்ள வழிமுறையை வழங்குகிறது.

இந்தியாவின் பான் சவால் உறுதிமொழி

1. இந்தியா, 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் கூடுதலாக 8 மில்லியன் ஹெக்டேருடன் 13 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பை மீட்டெடுப்பதாக உறுதியளித்திருந்தது. 2019-ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் நடைபெற்ற பாலைவனமாதலைத் தடுப்பதற்கான 14-வது ஐக்கிய நாடுகள் மாநாட்டில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி அறிவித்தபடி, இந்த உறுதிமொழி 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் 26 மில்லியன் ஹெக்டேராகத் திருத்தம் செய்யப்பட்டது.

2. இந்தியாவில், 2011-13 மற்றும் 2018-19-ஆம் ஆண்டிற்கு இடையில் 1.45 மில்லியன் ஹெக்டேர், மொத்த புவியியல் பரப்பில் 0.44 சதவீதம், நிலச் சீரழிவைச் சந்தித்தது. அதேநேரத்தில், 97.85 மில்லியன் ஹெக்டேர், நாட்டின் புவியியல் பரப்பில் 29.77 சதவீதம், நிலச் சீரழிவு மற்றும் பாலைவனமாதலால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

3. இந்த மறுசீரமைப்பு நடவடிக்கைகளின் காரணமாக 461.14 மில்லியன் டன் கார்பன் சேமிக்கப்பட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில், நடப்பட்ட தாவரங்களின் இறப்பு விகிதத்தைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டால் 343.66 மில்லியன் டன் கார்பன் சேமிக்கப்பட்டதாக அறிக்கை  சுட்டிக்காட்டுகிறது. நிலப் பயன்பாடு, நிலப் பயன்பாட்டில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றும் வனத்துறை ஆகியவை பூமியின் வெப்பநிலையை அதிகரிக்கும் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை சேமிப்பதற்கான முக்கிய வழிகளில் சிலவாக உள்ளன.

4. 3.6 மில்லியன் ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான வேளாண் வனப்பகுதி வளர்ப்பு முயற்சியின் மூலம், 4.18 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பை மீட்டெடுத்து, அதிகபட்ச நிலப்பரப்பை மீட்டெடுத்த மாநிலங்களின் பட்டியலில் தெலங்கானா முதலிடம் பிடித்தது. அறிக்கையின்படி, மறுசீரமைப்பு முயற்சிகளில் முன்னணியில் இருந்த பிற மாநிலங்களில் மத்தியப் பிரதேசம், ஒடிசா, குஜராத் மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம் ஆகியவை அடங்கும்.

5. இந்த முன்னேற்றத்திற்கு ஈடுசெய் வனப்பகுதி வளர்ப்பு நிதி (Compensatory Afforestation Fund), பசுமை இந்தியா இயக்கம் (Green India Mission), தேசிய காடு வளர்ப்புத் திட்டம் (National Afforestation Programme), மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டம் (Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Scheme) போன்ற தேசியத் திட்டங்களும், மாநில அளவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பசுமை வளர்ப்பு முயற்சிகளும் இணைந்து முக்கியக் காரணமாக இருந்ததாக அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

Original Link: India’s first guide to grasslands: Why it matters.

Read More →

காங்கிரஸ் ஏன் 'வந்தே மாதரம்' பாடலின் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டும் பாடும்? — மற்ற நான்கு பத்திகள் குறிப்பிடுவது என்ன?

காந்தி மற்றும் போஸ் போன்ற தலைவர்களின் ஆதரவுடன் 1937-ல் எடுக்கப்பட்ட முடிவின்படி, முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பாடப்போவதாக காங்கிரஸ் கட்சி அறிவித்துள்ளது. ஆனால், அப்பாடலின் மற்ற நான்கு பத்திகள் எதைக் கூறுகின்றன?, அவை ஏன் சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளன?

இந்தியாவின் தேசியப் பாடல் தொடர்பான நீண்டகால சர்ச்சையின் மையமாகத் திகழும், ஏறக்குறைய 90 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காங்கிரஸ் தீர்மானத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, கட்சியின் நிகழ்ச்சிகளில் 'வந்தே மாதரம்' பாடலின் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பாட காங்கிரஸ் செயற்குழு (Congress Working Committee (CWC)) முடிவு செய்துள்ளது.

சுதந்திர தின நிகழ்ச்சியிலும், அதைத் தொடர்ந்து கோவாவில் காங்கிரஸ் தலைவர் மல்லிகார்ஜுன கார்கே கலந்துகொண்ட நிகழ்ச்சியிலும் 'வந்தே மாதரம்' பாடப்பட்ட விவகாரத்தில் பாஜக காங்கிரஸை விமர்சித்ததைத் தொடர்ந்து, புதன்கிழமை ஆகஸ்ட் 19 அன்று நடைபெற்ற செயற்குழு கூட்டத்தில் இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டது.

'வந்தே மாதரம்' பாடலைப் பாடுவதையோ அல்லது இசைப்பதையோ தடுப்பது அல்லது அதற்கு இடையூறு விளைவிப்பதை குற்றச் செயலாக மாற்ற நாடாளுமன்றம் திட்டமிட்ட முயற்சிகளை மேற்கொண்ட சில மாதங்களுக்குப் பிறகு இந்த சர்ச்சை எழுந்துள்ளது. ஜனவரி மாதத்தில், தேசியப் பாடலுக்கான முதல் அதிகாரப்பூர்வ நெறிமுறையை மத்திய அரசு வெளியிட்டிருந்தது. அதில் அதிகாரப்பூர்வ நிகழ்ச்சிகளில் அனைத்து ஆறு பத்திகளையும் பாட வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

இருப்பினும், காங்கிரஸ் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்போவதாகக் கூறுகிறது. தேசிய அளவிலான கூட்டங்களில் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பாட வேண்டும் என்று 1937-ல் காங்கிரஸ் செயற்குழு பரிந்துரைத்த முடிவையே கட்சி பின்பற்றும் என்றும், செயற்குழு கூட்டத்திற்குப் பிறகு அகில இந்திய காங்கிரஸ் கமிட்டி (AICC) பொதுச் செயலாளர் கே.சி. வேணுகோபால் தெரிவித்தார். மகாத்மா காந்தி, ஜவஹர்லால் நேரு, ரவீந்திரநாத் தாகூர், சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் வல்லபாய் படேல் ஆகியோரின் கருத்துக்களைச் சுட்டிக்காட்டி காங்கிரஸ் தலைவர்கள் இந்த நிலைப்பாட்டை ஆதரித்துள்ளனர்.

1937-ல் காங்கிரஸ் ஏன் முதல் இரண்டு பத்திகளுக்கும் பாடலின் மற்ற பகுதிகளுக்கும் இடையே வேறுபாடு காட்டியது? மீதமுள்ள நான்கு பத்திகள் எதைக் கூறுகின்றன?, அவை ஏன் சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளன?

பாடலின் பின்னணி

'வந்தே மாதரம்' என்றால் "தாயே, உன்னை வணங்குகிறேன்" என்று பொருள். பங்கிம் சந்திர சட்டர்ஜி 1875-ல் சமஸ்கிருதச் சொற்கள் கலந்த வங்காள மொழியில் இப்பாடலை இயற்றினார். ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, 1881-ல், இது அவரது 'ஆனந்தமடம்'  (Anandamath) என்ற நாவலில் இடம்பெற்றது. இந்த நாவல், 18-ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் நடைபெற்ற 'சந்நியாசி கிளர்ச்சி'யின் (Sanyasi Rebellion) கதையை விவரிக்கிறது. இது கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில் வங்காளத்தில் நடைபெற்ற ஆயுதமேந்திய கிளர்ச்சிகளின் தொடராகும். சுதேசி இயக்கத்தின் (1905–08) போது 'வந்தே மாதரம்' ஒரு முழக்கமாக உருவெடுத்து, சுதந்திரப் போராட்டத்துடன் நெருக்கமாக இணைந்தது.

1937-ம் ஆண்டின் முடிவு

1937 அக்டோபரில் ஜவஹர்லால் நேரு சுபாஷ் சந்திர போஸுக்கு எழுதிய கடிதம் ஒன்றில், 'ஆனந்தமடம்' நாவலுடனான அதன் பின்னணி காரணமாக இப்பாடல் முஸ்லிம்களிடையே அதிருப்தியை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்ற கவலை வெளிப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், அந்த எதிர்ப்புணர்வு "மதவாத சக்திகளால்" "திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட ஒன்று" என்றும் அவர் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இச்சர்ச்சைக்குரிய விவகாரம் குறித்து ரவீந்திரநாத் தாகூரின் கருத்துக்களைக் கேட்டறிந்தவர்களில் நேருவும் போஸும் அடங்குவர். தாகூர் இப்பாடலின் முதல் இரண்டு பத்திகளுக்கும், அதன் பிற பகுதிகளுக்கும் இடையே ஒரு வேறுபாட்டைச் சுட்டிக்காட்டினார். 'ஆனந்தமடம்' நாவலின் பின்னணியில் முழுப் பாடலையும் வாசிக்கும்போது அது "முஸ்லிம்களின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்தக்கூடும்" என்று அவர் ஒப்புக்கொண்டாலும், முதல் இரண்டு பத்திகள் "தனித்துவமான அடையாளத்தையும், அதற்கே உரிய உத்வேகம் அளிக்கும் முக்கியத்துவத்தையும்" பெற்றுவிட்டதாகவும், அவற்றில் எந்தவொரு சமூகத்தையும் புண்படுத்தக்கூடிய எதுவும் இல்லை என்றும் அவர் கூறினார்.

1937 அக்டோபரில் நிறைவேற்றப்பட்ட காங்கிரஸ் செயற்குழுத் தீர்மானம் ஒன்று, தேசிய அளவிலான கூட்டங்களில் 'வந்தே மாதரம்' பாடப்படும்போதெல்லாம் அதன் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே பாட வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தது. முதல் இரண்டு பத்திகளில் "எவரும் ஆட்சேபிக்கக்கூடிய" (any one can take exception) எதுவும் இல்லை என்றும், அதேவேளையில் பாடலின் பிந்தைய பத்திகள் பரவலாக அறியப்படாதவை என்றும் அத்தீர்மானம் குறிப்பிட்டது.

மகாத்மா காந்தி 'வந்தே மாதரம்' பாடலைத் திணிப்பதை எதிர்த்த அதே வேளையில், தேசிய இயக்கத்தில் அந்தப் பாடல் பெற்றிருந்த முக்கிய இடத்திற்கு ஆதரவும் தெரிவித்தார். ஜூலை 1939-ல் 'ஹரிஜன்' இதழில் எழுதிய அவர், வங்கப் பிரிவினைக்கு எதிரான போராட்டத்தின் போது இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களிடையே இப்பாடல் ஒரு "மிகவும் சக்திவாய்ந்த போர்க்குரலாக" (battle-cry) விளங்கியதை நினைவு கூர்ந்தார். ஆனால், பலதரப்பட்ட மக்கள் கூடும் ஒரு கூட்டத்தில் இதைப் பாடுவதற்காக "ஒரு சிறிய சண்டையைக்கூட" தான் விரும்பவில்லை என்றும், காங்கிரஸ் அங்கீகரித்த வடிவத்தைக்கூட யாராவது எதிர்த்தால், "அப்பாடலைப் பாடுவதைக் கைவிட வேண்டும்" என்றும் அவர் கூறினார்.

இப்பாடலின் முதல் இரண்டு பத்திகள் தாய்நாட்டின் அழகை விவரிக்கின்றன. அவை நாட்டின் வளமான நிலம், நீர் மற்றும் பசுமை ஆகியவற்றைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. ஜனவரி 24, 1950 அன்று, "இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பங்காற்றிய" வந்தே மாதரம் பாடலுக்கு, 'ஜன கண மன' பாடலுக்கு இணையான "கௌரவம் அளிக்கப்படும்" என்று அரசியலமைப்புச் சபையின் தலைவர் ராஜேந்திர பிரசாத் அறிவித்தார். தேசியப் பாடல் என்ற அந்தஸ்தைப் பாரம்பரியமாகப் பெற்றுள்ள வந்தே மாதரம் பாடலின் வடிவம், அதன் முதல் இரண்டு பத்திகளை மட்டுமே கொண்டுள்ளது.

பிந்தைய பத்திகள் ஏன் சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளன?

முஸ்லிம் அறிஞர்களிடமிருந்து வந்தே மாதரத்திற்கு எழும் எதிர்ப்பானது, "தாய் இந்தியாவை" (Mother India) ஒரு தெய்வமாகச் சித்தரிக்கும் இப்பாடலின் உருவகங்கள், இஸ்லாத்தின் அடிப்படை கோட்பாடான 'கடுமையான ஏகத்துவத்தை' (strict monotheism) மீறுவதாகக் கருதப்படுவதில் வேரூன்றியுள்ளது. ஏனெனில், அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரையும் வணங்கக்கூடாது என்பது இஸ்லாமியர்களின் அடிப்படை விதியாகும்.

மூன்றாவது பத்தியானது தாய்நாட்டைக் காக்க வாளேந்தத் தயாராக இருக்கும் "கோடிக்கணக்கான" கரங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறது. நான்காவது பத்தி தாய்நாட்டின் உருவம் ஒவ்வொரு ஆலயத்திலும் செதுக்கப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுகிறது. ஐந்தாவது பத்தி தாய்நாட்டை துர்கா, லட்சுமி மற்றும் சரஸ்வதி ஆகிய பெண் தெய்வங்களுடன் ஒப்பிடுகிறது. இந்துப் பெண் தெய்வங்களை இவ்வாறு குறிப்பிடுவது முஸ்லிம் அறிஞர்களிடையே எதிர்ப்பைத் தூண்டியுள்ளது.

வரலாற்றாசிரியர் தனிகா சர்க்காரின் கூற்றுப்படி, இப்பாடலின் பிந்தைய பகுதிகள் "ஒரு போருக்கான அழைப்பாக மாறுகின்றன. இதில் 'ஆனந்தமடம்' நாவலின் பின்னணியில் முஸ்லிம்கள் எதிரிகளாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள். மேலும் தாய்நாடு ஒரு இந்துப் பெண் தெய்வத்தின் வடிவத்தைப் பெறுவதால் முஸ்லிம்கள் அந்நியப்படுத்தப்படுகிறார்கள்".

அரசியல் விவாதம்

வந்தே மாதரம் பாடலின் 150-வது ஆண்டைக் குறிக்கும் வகையில் டிசம்பர் 2025-ல் நாடாளுமன்றத்தில் நடைபெற்ற சிறப்பு விவாதங்களின் போது இந்த சர்ச்சை மீண்டும் எழுந்தது. டிசம்பர் 8 அன்று மக்களவையில் பேசிய பிரதமர் நரேந்திர மோடி, முஸ்லிம் லீக்கின் அழுத்தத்திற்குப் பணிந்து ஜவஹர்லால் நேரு இப்பாடலைச் சுருக்கியதாகக் குற்றம் சாட்டினார். 1937-ல் முகமது அலி ஜின்னா வந்தே மாதரத்தை எதிர்த்தபோது, ​​ஆனந்தமடத்தின் சூழல் "முஸ்லிம்களை எரிச்சலூட்டக்கூடும்" என்பதை ஏற்றுக்கொண்டு நேரு போஸுக்குக் கடிதம் எழுதியிருந்தார் என்று மோடி கூறினார்.

அதே கடிதத்தின் பிற பகுதிகளை மேற்கோள் காட்டி காங்கிரஸ் தலைவர் பிரியங்கா காந்தி இதற்குப் பதிலளித்தார். அதில், "வந்தே மாதரத்திற்கு எதிரான கூக்குரல் பெருமளவில் மதவாதிகளால் உருவாக்கப்பட்ட ஒன்றாகும்" என்று நேரு கூறியிருந்தார். மேலும், முஸ்லிம் லீக்கின் "தரக்குறைவான மதவாதத்தையும்" அவர் விமர்சித்திருந்தார். மற்ற எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பாடலின் பிற்பகுதிகளில் உள்ள மதரீதியான படிமங்கள் மீது கவனம் செலுத்தினர். பாடலின் சில பகுதிகள் முஸ்லிம்களுக்கு எதிரானதாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம் என்று திமுக எம்.பி. ஏ. ராஜா கூறினார். அதேசமயம், வந்தே மாதரத்தைத் திணிப்பது "தேசியவாதத்தையும் நாட்டுப்பற்றையும் மதமாக மாற்றுவதற்கு" சமம் என்று ஏ.ஐ.எம்.ஐ.எம் (AIMIM) தலைவர் அசாதுதீன் ஒவைசி வாதிட்டார்.

Original Link: Why Congress will sing only the first two stanzas of Vande Mataram — and what the other four say?

Read More →

இந்த முறை இந்தியா எவ்வாறு சாதிவாரிக் கணக்கெடுப்பை நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளது? முன்பு நடந்த தவறு என்ன? - விகாஸ் பதக்

தற்போது நடைபெற்று வரும் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில் சாதிப் பெயர்களுக்கான நிலையான பட்டியல் எதுவும் இருக்காது. அதற்குப் பதிலாக, தகவல்களை அளிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சாதியைக் குறிப்பிட வேண்டும். 2011-ம் ஆண்டின் சமூக-பொருளாதார மற்றும் சாதி வாரிக் கணக்கெடுப்பின்போது (Socio-Economic and Caste Census (SECC)) நிகழ்ந்தது போலவே, இதுவும் மிக நீண்ட மற்றும் நிர்வகிக்கக் கடினமான ஒரு பட்டியலை உருவாக்கக்கூடும்.

சாதி வாரிக் கணக்கெடுப்பிற்காக, சாதிப் பெயர்களின் பட்டியலிலிருந்து ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறைக்குப் (drop-down menu) பதிலாக, "சாதி குறித்த திறந்த-முடிவு கேள்வி" (open-ended question) முறையைப் பயன்படுத்த இந்தியாவின் தலைமைப் பதிவாளர் (Registrar General of India) முடிவு செய்துள்ளார். இதனால், ஒரே சாதியைக் குறிக்கும் பலவிதமான பெயர்கள் அல்லது பதிவுகள் பெருமளவில் இடம்பெற வாய்ப்புள்ளது. 2011-ம் ஆண்டின் சமூக-பொருளாதார மற்றும் சாதி வாரிக் கணக்கெடுப்பு (SECC) நடவடிக்கையின்போது நிகழ்ந்தது போலவே, இதுவும் கையாள்வதற்குச் சிக்கலான பட்டியலை உருவாக்கக்கூடும்.

"உங்கள் குடும்பப் பெயரை (surname) வைத்து உங்கள் சாதியை நீங்கள் அடையாளம் காட்டினால், அதை உங்கள் சாதியாகப் பதிவு செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் கணக்கெடுப்பு அதிகாரிக்கு (census official) உள்ளது. ஒருவேளை அவர் உங்கள் குடும்பப் பெயரைத் தவறாக எழுதினால், அந்தத் தவறான பெயரும் சாதிப் பதிவுக் கட்டத்தில் பதிவாகிவிடும்," என்று பெயர் குறிப்பிட விரும்பாத மூத்த ஐஏஎஸ் (IAS) அதிகாரி ஒருவர் 'தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' நாளிதழிடம் தெரிவித்தார். ஒவ்வொரு கணக்கெடுப்பு நடவடிக்கையின்போதும் மேற்கொள்ளப்படும் பட்டியல் சாதியினர் (SC) மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர் (ST) கணக்கெடுப்பில், இவர்களின் விரிவான பட்டியல் உள்ளது. இது சேகரிக்கப்படும் தரவுகளை மிகவும் அர்த்தமுள்ளதாகவும், பகுப்பாய்வு செய்வதற்கு எளிதானதாகவும் ஆக்குகிறது என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

உண்மையில், சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகத்தின் இணையதளத்தில் 1,208 பட்டியல் சாதிப் பிரிவுகள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. வெவ்வேறு மாநிலங்களில் வெவ்வேறு சாதிகள் இந்தப் பிரிவின் கீழ் வருகின்றன. 2022-ம் ஆண்டின் இறுதியில் 'செய்தித் தகவல் அலுவலகத்தின்’ (PIB) வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பில், இந்தியாவில் சரியாக 730 பட்டியல் பழங்குடியினப் பிரிவுகள் இருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், வரவிருக்கும் சாதிக் கணக்கெடுப்பில் சாதிப் பெயர்களின் நிலையான பட்டியல் எதுவும் இருக்காது. அதற்குப் பதிலாக, தகவல்களை அளிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சாதியைக் குறிப்பிட வேண்டும். கணக்கெடுப்பாளர் அந்தப் பதிலைப் பதிவு செய்வார். ஒரே சாதி பல பெயர்களால் அறியப்படலாம் என்பதால் சிக்கல் அதிகரிக்கிறது. உதாரணமாக, ராஜ்புத், தாக்கூர், சிங் மற்றும் சத்திரியர் ஆகிய பெயர்களை தகவல் அளிப்பவர் ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்தலாம். ஆனால், உத்தரப் பிரதேசம் மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களில் பரவியுள்ள பந்தேல்கண்ட் பகுதியில் 'ராஜ்புத்' என்பது 'இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச்' (OBC) சேர்ந்த 'லோத்' (Lodh) சமூகத்தையும் குறிக்கலாம். அதேவேளையில் 'சிங்' என்பது பல்வேறு சாதிகள் மற்றும் பிரிவுகளில் உள்ளவர்களால் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு குடும்பப் பெயராகும். மற்றொரு உதாரணமாக, 'வர்மா' என்ற குடும்பப் பெயர் கயஸ்த், குர்மி, ஜாட் அல்லது சோனார் ஆகிய சமூகங்களைக் குறிக்கலாம். சாதி வாரியாகக் கணக்கெடுப்பு நடத்திய கடைசி முறையான 1931-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புத் தரவுகள் வெளியாகும் வரை, காலனித்துவ அரசும் இதே முறையையே பின்பற்றி வந்தது. சாதி என்பது மிகவும் அகநிலை சார்ந்த (தனிப்பட்ட கண்ணோட்டம் சார்ந்த) ஒரு வகைப்பாடாக மாறியதால், அதைக் கணக்கெடுப்பதில் பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசு எதிர்கொண்ட சிக்கல்களை 1931-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு அறிக்கை வெளிப்படுத்துகிறது.

1931-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு

1931-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு அறிக்கையில், பல்வேறு சாதிப் பிரிவினர் தங்களை ஒரே சாதியாக ஒன்றிணைத்துக்கொண்ட நிகழ்வுகளும், அல்லது தங்களை வரையறுத்துக்கொள்ளப் புதியதொரு வகைப்பாட்டை உருவாக்கிக்கொண்ட நிகழ்வுகளும் காணப்பட்டன.

பஞ்சாபில் தலித் சமூகத்தைச் சேர்ந்த தோல் தொழில் செய்யும் பிரிவினர், 'ஆத் தர்மிகள்' (Aad Dharmis அல்லது Ad Dharmis) என்ற புதிய மத அடையாளத்தை ஏற்றுக்கொள்வது என முடிவெடுத்தனர். 'ஆத் தர்மி' என்பதற்கு இந்தியாவின் "தொன்மையான" அல்லது "ஆரியர் வருகைக்கு முந்தைய" மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று பொருள். 1921-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பில் இல்லாத இந்த 'ஆத் தர்மி' என்ற பிரிவின்கீழ், சுமார் 4,18,789 பேர் (அக்காலத்தில் பஞ்சாபில் இருந்த கிறிஸ்தவர்களின் எண்ணிக்கைக்கு இணையான அளவு) தங்களைப் பதிவு செய்துகொண்டனர்.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், முக்கியமாக, பெரும்பாலான இடங்களில் 'ஆத் தர்மி'கள் இந்துக்களின் ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரில் ஒரு பகுதியாக மட்டுமே இருந்தனர் என்று 1931-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு அறிக்கை குறிப்பிட்டது. ஜலந்தர் மற்றும் ஹோஷியார்பூர் (இவை இவர்களின் முக்கியத் தளங்களாகும்) மற்றும் ஷேகுபுரா, லயல்பூர் குடியேற்றப் பகுதிகள் ஆகியவற்றைத் தவிர, மற்ற எந்த இடத்திலும் பிற ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினரைவிட 'ஆத் தர்மிகளின்' எண்ணிக்கை அதிகமாக இல்லை. மாண்ட்கோமரி (Montgomery) பகுதியில் இவ்விரு பிரிவினரின் எண்ணிக்கையும் ஏறக்குறைய சமமாக உள்ளது."

1931-ம் ஆண்டில், பஞ்சாப் மக்கள்தொகையில் 'ஆத் தர்மி'கள் (Aad Dharmis) சுமார் 1.5 சதவீதத்தினராகவும், அங்குள்ள 'தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினர்' என்று அழைக்கப்பட்டோரில் பத்தில் ஒரு பங்கினராகவும் இருந்தனர். குறிப்பிடத்தக்க வகையில், மற்ற தாழ்த்தப்பட்ட சாதியினருடன் ஒப்பிடுகையில் ஆத் தர்மிகளிடையே கல்வியறிவு இருமடங்கிற்கும் அதிகமாக இருந்தது. இதன் மூலம், இந்த மாற்றம் முக்கியமாகப் படித்த தலித்துகளிடையே நிகழ்ந்த ஒன்று என்பது புலப்படுகிறது.

இதேபோன்றதொரு போக்கு மற்ற பகுதிகளிலும் காணப்பட்டது. இங்கு 'ஆதி திராவிடர்' (Adi Dravida), 'ஆதி ஆந்திரர்' (Adi Andhra) மற்றும் 'ஆதி கர்நாடகர்' (Adi Karnataka) போன்ற பெயர்கள் உருவாயின.

பிரதிநிதித்துவம் தொடர்பான சிக்கல்கள்

தங்கள் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவோ அல்லது புதிய சமூக அந்தஸ்தைப் பெறவோ பல சாதிகள் ஒன்றிணைந்து ஒரே சாதியாக மாறுவதற்கான உதாரணங்களையும் 1931-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு வழங்கியது.

"பல்வேறு சாதிகளை ஒரே குழுவின் கீழ் ஒன்றிணைக்கும் இந்தப்போக்கிற்கு மிகத் தெளிவான உதாரணமாக, கால்நடை மேய்க்கும் சமூகங்களைக் குறிப்பிடலாம். இவர்கள் 'யாதவர்' என்ற பெயரின் கீழ் ஆஹிர்கள், கோலாக்கள், கோபிகள், இடையர்கள் மற்றும் பால் விற்பனைத் தொழிலைச் செய்யும் பிற சாதிகளையும் ஒன்றிணைக்க முயன்றனர். இத்தகைய ஒருங்கிணைப்பு இயக்கம் 1921-ம் ஆண்டிலேயே செயல்பாட்டில் இருந்தது," என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டது.

மேலும், "இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் தச்சர்கள், கொல்லர்கள், பொற்கொல்லர்கள் மற்றும் அதுபோன்ற தொழிலைச் சார்ந்தவர்கள் 'விஸ்வகர்மா' அல்லது 'ஜங்கிடா' போன்ற பொதுவான பெயரால் அழைக்கப்பட விரும்பினர். அத்துடன், தாங்கள் இந்து மதத்தின் மிக உயர்ந்த வர்ணங்களான பிராமணர் அல்லது ராஜபுத்திரர் பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதைக் குறிக்கும் வகையிலான ஒரு பெயரைச் சேர்த்துக்கொள்ளவும் அவர்கள் பொதுவாக விரும்பினர்," என்றும் அது குறிப்பிட்டது.

"இந்தக் கணக்கெடுப்பின்போது இவ்விரு பிரிவுகளில் 'பிராமணர்' என்ற அடையாளத்தையே பெரும்பாலானோர் விரும்பினர். இருப்பினும், ஒரு மாகாணத்தில் பிராமணர் என்று அங்கீகரிக்கக் கோரிய சாதியினர் மற்றொரு மாகாணத்தில் ராஜபுத்திரர் என்று அழைக்கப்படக் கோரிய நிகழ்வுகளும் இருந்தன. அதேபோல், பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தங்களை ராஜபுத்திரர்கள் என்று கூறிக்கொண்ட சாதிகள், இந்தக் கணக்கெடுப்பின்போது பிராமணர்கள் என்று உரிமை கோரிய பல உதாரணங்களும் உள்ளன," என்று அந்த அறிக்கை தெரிவித்தது.

1941 மற்றும் 1951 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்புகள்

1941-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் சாதி குறித்த விவரங்கள் சேகரிக்கப்பட்ட போதிலும், இறுதிப் புள்ளிவிவரப் பட்டியலிலிருந்து சாதி குறித்த விவரங்கள் நீக்கப்பட்டன. ஸ்காட்லாந்தைச் சேர்ந்த எம். டபிள்யூ. எம். யீட்ஸ் (M. W. M. Yeatts), இரண்டாம் உலகப் போரினால் விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளுடன் மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பு ஆணையராகப் பதவி வகித்தார். அவர், “மத்திய அரசின் ஒரு பகுதியாக இந்த பிரம்மாண்டமான மற்றும் செலவுமிக்க அட்டவணையைத் தயாரிப்பதற்கான காலம் கடந்துவிட்டதாக அவர் கூறினார். இதற்கு மிகக் குறைந்த நிதியே உள்ள நிலையில், கவனம் செலுத்த வேண்டிய பிற முக்கியப் பணிகள் பலவும் இருக்கும்போது, ​​இத்தகைய விரிவான விவரங்களுக்காக லட்சக்கணக்கான ரூபாயைச் செலவிடுவதில் எந்த நியாயமும் இல்லை என்று அவர் வாதிட்டார்.”

1951 மக்கள்தொகைக் கணக்கெடுப்பில், சமத்துவம் மற்றும் மதச்சார்பின்மை ஆகிய கொள்கைகளால் வடிவமைக்கப்பட்ட, புதிதாக சுதந்திரம் பெற்ற இந்தியாவில், ஜவஹர்லால் நேரு தலைமையிலான அரசாங்கம் சாதி கணக்கெடுப்பு நடத்தப்படாது என்று முடிவு செய்தது.

2011-ம் ஆண்டின் சமூக-பொருளாதார மற்றும் சாதி வாரியான கணக்கெடுப்பு (SECC)

முடிவற்ற கணக்கெடுப்புப் பிரச்சனை காரணமாக, ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி (UPA) அரசாங்கத்தின் 2011-ம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பு, பயன்படுத்தக்கூடிய சாதித் தரவுகளை உருவாக்கத் தவறியது. 1931-ம் ஆண்டு நடந்த கடைசி விரிவான சாதி கணக்கெடுப்பில் பதிவுசெய்யப்பட்ட 4,147 சாதிகளுடன் ஒப்பிடுகையில், இறுதித் தரவுத் தொகுப்பில் கிட்டத்தட்ட 46.7 லட்சம் தனித்துவமான சாதிப் பெயர்கள் இருந்தன. மத்திய அரசு இறுதியில் மூல சாதித் தரவுகளை (raw caste data) வெளியிடாமல் நிறுத்தி வைத்தது.

2023 பீகார் சாதி வாரியான கணக்கெடுப்பு

அப்போதைய முதல்வர் நிதிஷ் குமார் உத்தரவிட்ட பீகார் சாதி வாரியான கணக்கெடுப்பு குறித்து அறிந்திருந்த ஒரு ஐஏஎஸ் (IAS) அதிகாரி 'தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' நாளிதழிடம் கூறுகையில், இது காகிதமும் பேனாவும் பயன்படுத்தப்பட்ட கணக்கெடுப்பாக இருந்தபோதிலும், இதற்காக மாநில அதிகாரிகள் சாதிகளின் பட்டியலைத் தயாரித்திருந்ததாகத் தெரிவித்தார். முறையான பட்டியல் இல்லாவிட்டால் அது நிர்வாகரீதியாகப் பெரும் சிக்கலை உருவாக்கும் என்று அவர் கூறினார். "சிலர் தங்களை 'பூமிஹார்' (Bhumihar) என்றும், வேறு சிலர் 'பூமிஹார் பிராமணர்கள்' (Bhumihar Brahmins) என்றும் கூறினால், பட்டியல் இல்லாத நிலையில் இரண்டு தனித்தனி பிரிவுகள் உருவாகிவிடும்," என்று அவர் விளக்கினார்.

இருப்பினும், பீகார் சாதிவாரியான கணக்கெடுப்புத் தரவுகள் வெளியான பிறகும், அந்தப் பட்டியல்கள் தயாரிக்கப்பட்ட விதம் குறித்து கேள்விகள் எழுந்தன. மறைந்த பாஜக தலைவரும் பீகாரின் முன்னாள் துணை முதல்வருமான சுஷில் மோடி, அக்டோபர் 2023-ல் இந்த எழுத்தாளருக்கு அளித்த பேட்டியில் குறிப்பிட்டதாவது, "அரசியல் கட்சிகள் கோரிய போதிலும், கணக்கெடுப்புக்கான வழிமுறைகள் எதுவும் அவர்களுடன் விவாதிக்கப்படவோ அல்லது பொதுவெளியில் வெளியிடப்படவோ இல்லை. உதாரணமாக, யாதவர் (Yadavs) சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை, சுமார் ஒரு டஜன் துணைச் சாதிகள் ஒரே பிரிவின்கீழ் இணைக்கப்பட்டன. ஆனால் குஷ்வாஹா (Kushwahas) சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை, அவர்களின் உட்பிரிவான 'டாங்கி' (Dangi) என்ற துணைச் சாதி தனியாகக் கணக்கிடப்பட்டது. மீனவர் சமூகமான 'மல்லா' (Mallah) பிரிவினரிடையேகூட, 10-11 உட்பிரிவுகள் பிரிக்கப்பட்டு தனித்தனியாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன."

இதற்கான தீர்வு என்ன?

தெலங்கானாவில் சாதி வாரியான தரவுகள் குறித்த அறிக்கையைத் தயாரிப்பதற்கான நிபுணர் குழுவில் உறுப்பினராக இருந்த, இந்திய சமூக அறிவியல் ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் (Indian Council of Social Science Research (ICSSR)) முன்னாள் தலைவர் எஸ்.கே. தோரட், 'தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்' நாளிதழிடம் பேசுகையில், முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு பட்டியல் அவசியம் என்று கூறினார்.

"அரசாங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட எஸ்சி (SC), எஸ்டி (ST) மற்றும் ஓபிசி (OBC) பட்டியல்கள் ஏற்கனவே உள்ளன. பொதுப் பிரிவில் (general category) உள்ள சாதிகளுக்கும் அதுபோன்ற ஒரு பட்டியல் தேவை. அப்போதுதான் நம்மிடம் முழுமையான பட்டியல் இருக்கும்," என்று அவர் கூறினார். "இதில் 2-3% என்ற அளவில் சிறிய பிழை வரக்கூடும் என்றாலும், வரம்பற்ற முறையில் (open-ended) சாதி விவரங்களைச் சேகரிப்பதை விட, இம்முறை பிழையைக் குறைப்பதாகவே அமையும்."

சாதி அல்லது மதம் ஆகியவற்றை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பாதவர்களுக்காக "சாதி இல்லை" மற்றும் "மதம் இல்லை" ஆகிய பத்திகளையும் சேர்க்கலாம் என்று அவர் மேலும் கூறினார். எஸ்சி (SC) பிரிவினர் எதிர்கொள்ளும் தீண்டாமை தொடர்பான விலக்குகள் மற்றும் எஸ்டி (ST) பிரிவினர் எதிர்கொள்ளும் உடல் மற்றும் புவியியல்ரீதியான தனிமைப்படுத்தல் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டு, துல்லியமான தரவுகளைப் பெறத் தனித்தனி கேள்வித்தாள்கள் தயாரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் தோரட் பரிந்துரைத்தார்.

ஓபிசி பிரிவினரைப் பொறுத்தவரை தனி வினாப்பட்டியல் தேவையில்லை என்று அவர் வலியுறுத்தினார். ஏனெனில், சமூக மற்றும் கல்விரீதியான பின்தங்கிய நிலை என்பது மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு நடவடிக்கையிலேயே பதிவாகிவிடும். "SC மற்றும் ST பிரிவினருக்குள் நிலவும் படிநிலைகள் மற்றும் ஒதுக்குதல்கள் குறித்தும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட வேண்டும். ஏனெனில், சில சாதிகள் மற்றவற்றைவிட அதிக பின்தங்கிய நிலையில் உள்ளன. அதேவேளையில், மிகவும் தேவைப்படும் பிரிவினருக்குப் பலன்கள் சென்றடைவதை உறுதிசெய்யும் வகையில் எஸ்சி (SC) மற்றும் எஸ்டி (ST) இடஒதுக்கீட்டில் உள்-வகைப்பாடு (sub-categorisation) எதுவும் இல்லை," என்று வால்மீகி சமூகத்தைச் சேர்ந்தவரும், எஸ்சி (SC) பிரிவினருக்கான உள்-வகைப்பாட்டிற்காகக் குரல் கொடுத்து வருபவருமான ஓ.பி. சுக்லா கூறினார்.

Original Link: How India plans to count caste this time — and what went wrong earlier?

Read More →

சூரிய ஆற்றல் மூலம் செய்யப்படும் நீர்ப்பாசனம் நிலத்தடி நீரை அளவுக்கு அதிகமாக உறிஞ்சினால், அதைத் தவறான முறையில் செய்கிறீர்கள் என்று பொருள். -முகமது ஃபைஸ் ஆலம், அலோக் சிக்கா

PM-KUSUM : Pradhan Mantri Kisan Urja Suraksha Evam Uttan Mahaviyaan : பிரதான் மந்திரி கிசான் உர்ஜா சுரக்ஷா ஏவம் உத்தான் மகாபியான்

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில், இந்தியாவின் வேளாண் சார்ந்த சூரிய ஆற்றல் திட்டமான PM-KUSUM, 25 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட சூரியசக்தி நீர் இறைப்பான்களை (solar pumps) நிறுவியுள்ளது. இதன் மூலம், மானியங்கள் வழியாக சிறு விவசாயிகளுக்கு அவை மலிவு விலையில் கிடைக்கின்றன. அரசாங்கம் PM-KUSUM-2.0 திட்டத்திற்குத் தயாராகி வரும் நிலையில், நிலத்தடி நீரைத் தொடர்ந்து அளவுக்கு அதிகமாகச் சுரண்டாமல், தூய ஆற்றல் மாற்றத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதே சவாலாக உள்ளது.

"சூரியசக்தி மூலம் நீர்ப்பாசனம் செய்வது நிலத்தடி நீர் நெருக்கடியை மோசமாக்கும்." இந்தியாவில் சூரியசக்தி நீர்ப்பாசனத்தின் விரைவான வளர்ச்சி குறித்த விவாதங்களில் இந்தக் கவலை பொதுவாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இங்கு, பல பகுதிகளில் அதிக மானியம் அல்லது இலவச மின்சாரம், நீடிக்க முடியாத அளவுக்கு நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சப்படுவதற்கு வழிவகுத்துள்ளது. இதனால் நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைவதற்கும், நீர்நிலைகள் வற்றுவதற்கும், மின்சாரப் பயன்பாட்டு நிறுவனங்கள் மீதான நிதிச் சுமை அதிகரிப்பதற்கும் பங்களிக்கிறது.

இவ்வாறு, சூரியசக்தி நீர்ப்பாசனம் கிட்டத்தட்ட இலவச மின்சாரத்தை வழங்குவதாலும், நீரை உறிஞ்சுவதைக் கட்டுப்படுத்த எந்த ஊக்கமும் இல்லாததாலும், விவசாயிகள் அதிக நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்தவும், நீண்டநேரம் நீரை இறைக்கவும் வாய்ப்புள்ளது.

இருப்பினும், இந்தக் கண்ணோட்டத்தில் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய மூன்று குறிபாடுகள் உள்ளன. முதலாவதாக, தற்போதைய விவாதங்கள் பெரும்பாலும் சூரியசக்தி நீர்ப்பாசனத்தை ஒரே மாதிரியான ஒரு திட்டமாகவே கருதுகின்றன. அதாவது, ஒரு விவசாயி தனிப்பட்ட முறையில் சூரியசக்தி இறைப்பானை இயக்குவதாகவும், அவருக்கு நீரைச் சேமிப்பதற்கான எந்த ஊக்கமும் இல்லை என்றும் பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது.

உண்மையில், சூரியசக்தி நீர்ப்பாசன மாதிரிகள் வடிவமைப்பு, உரிமை அமைப்பு மற்றும் விலை சார்ந்த சலுகைகள் ஆகியவற்றால் வேறுபடுத்தப்பட்டு, பல்வேறு வடிவங்களிலும் அளவுகளிலும் வருகின்றன. இவை அனைத்தும் நிலத்தடி நீர் தொடர்பான விளைவுகளைப் பாதிக்கின்றன.

மாதிரியைச் சார்ந்திருத்தல்

உதாரணமாக, மின்கட்டமைப்புடன் இணைக்கப்பட்ட சூரியசக்தி மாதிரிகள், விவசாயிகள் தங்கள் உபரி சூரிய மின்சாரத்தை மீண்டும் மின்கட்டமைப்பிற்கு விற்க அனுமதிக்கின்றன. இது தண்ணீரை மிகவும் திறமையாகப் பயன்படுத்த ஒரு ஊக்கத்தை உருவாக்குகிறது. குஜராத்தின் சூர்யசக்தி கிசான் யோஜனா (Suryashakti Kisan Yojana (SKY)) திட்டத்தில், சுமார் 100 விவசாய மின் இணைப்புகள் சூரிய ஆற்றல்மயமாக்கப்பட்டன (solarised). சூரிய ஆற்றல் விவசாயிகள், சூரிய ஆற்றல் அல்லாத விவசாயிகளைவிட ஆற்றல் நுகர்வு மற்றும் நீர்ப்பாசனப் பயன்பாட்டில் குறிப்பிடத்தக்க மெதுவான வளர்ச்சியைக் கொண்டிருந்தனர் என்பது இதிலிருந்து கிடைக்கும் சான்றுகள் காட்டுகின்றன. இது மிகவும் நிலையான நீர் பயன்பாட்டைக் குறிக்கிறது.

சூர்யசக்தி கிசான் யோஜனா (SKY) திட்டம், ஒரு யூனிட் ஆற்றலுக்கு சுமார் ரூ.7 ஊக்கத்தொகையாக வழங்கியது. இது விவசாயிகளுக்கு மின்சாரத்தைச் சேமித்து, அந்த உபரி மின்சாரத்தை மின்கட்டமைப்பிற்கு விற்க ஒரு வலுவான காரணத்தைக் கொடுத்தது. மேலும், ஆற்றலை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம், விவசாயிகள் ஆண்டுக்குச் சராசரியாக சுமார் ரூ.21,900 சம்பாதித்தனர். இது அவர்களை ஆற்றல் நுகர்வோரிலிருந்து ஆற்றல் உற்பத்தியாளர்களாகத் திறம்பட மாற்றியது.

அதேபோல், வங்காளதேசத்தில், 'சேவைக்கான கட்டணம் அடிப்படையிலான மையப்படுத்தப்பட்ட சூரியசக்தி மாதிரி' (fee-for-service centralised solar model) எனப்படும் மிகவும் பொதுவான சூரியசக்தி மாதிரியில், நீரேற்று நிலைய உரிமையாளர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்குள் உள்ள பல விவசாயிகளுக்கு நீர் வழங்குவதன் மூலம் வருவாய் ஈட்டி வருகின்றனர். சூரியஆற்றல் நீர்ப்பாசனம் 20-30% மலிவானதாக இருந்தபோதிலும், டீசலைப் பயன்படுத்திய விவசாயிகளை விட, சூரிய நீர்ப்பாசனத்தைப் பயன்படுத்திய விவசாயிகள் அதிக நீரைப் பயன்படுத்தவில்லை என்பதை இந்த மாதிரி காட்டியது. இதற்குக் காரணம், ஒரு விவசாயி அதிக நீரைப் பயன்படுத்தினால், மற்ற விவசாயிகளுக்கு நீர் வழங்குவதற்கான விசைக் குழாய் இயக்குபவரின் திறன் குறைகிறது. இதனால், நிதிரீதியாக நிலைத்திருக்க விரும்பும் வணிகங்களுக்கு, நீர்ப்பாசனத்திற்காக நிலத்தடி நீரைத் திறமையாகவும் சமமாகவும் பயன்படுத்துவது அவசியமாகிறது.

எனவே, சூரியஆற்றல் நீர்ப்பாசனம் நிலத்தடி நீருக்கு இயல்பாகவே நல்லதா அல்லது கெட்டதா என்பது உண்மையான கேள்வி அல்ல. மாறாக, எந்த வகையான சூரியஆற்றல் நீர்ப்பாசன மாதிரி, எங்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது?, என்ன ஊக்கத்தொகைகள் வழங்கப்படுகின்றன? என்பதே உண்மையான கேள்வியாகும்.

பிரதம மந்திரி கிசான் உர்ஜா சுரக்ஷா ஏவம் உத்தன் மகாபியான் (PM-KUSUM) திட்டத்தின் கீழ் உள்ள மின்கட்டமைப்புடன் தொடர்பில்லாத தனித்த விசைக் குழாய்களில்கூட (standalone off-grid pumps), சூரியப் விசைக் குழாய்களின் பயன்பாடு மற்றும் டீசல் மற்றும் மின்கட்டமைப்பு மின்சாரத்தை எந்த அளவிற்கு மாற்றுகின்றன என்பது பம்பின் நிறுவப்பட்ட திறன், நிலத்தடி நீர் மட்டத்தின் ஆழம் மற்றும் விவசாயிகள் விசைக் குழாய்களைப் பயன்படுத்திய ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கைகளைப் பொறுத்து பரவலாக மாறுபடுகிறது என்பதற்கு சான்றுகள் உள்ளன.

பல்வேறுபட்ட விளைவுகள்

இரண்டாவதாக, தற்போதைய விவாதம், உள்ளூர் நீரியல் புவியியல் மற்றும் விவசாயத்தின் தாக்கத்தைக் குறைத்து மதிப்பிட்டு, நிலத்தடி நீர் விளைவுகளைத் தீர்மானிக்கும் ஒரே காரணியாக சூரிய ஆற்றலைக் கருதுகிறது. விவசாயிகளின் நீர்ப்பாசனப் பழக்கவழக்கங்களில் சூரியஆற்றல் நீர்ப்பாசனத்தின் தாக்கம், உள்ளூர் நீரியல் நிலவியல், பயிர் சாகுபடி முறைகள், நீர்ப்பாசனத்தின் இறுதிநிலை வருமானம் மற்றும் மண் வகை போன்ற பல காரணிகளால் வடிவமைக்கப்படுகிறது என்பதை ஆதாரங்கள் காட்டுகின்றன.

குறைந்த நீர் சேமிப்புத் திறன் கொண்ட கடினப் பாறை நீர்ப்படுகைகள் உள்ள பகுதிகளிலும், மழையை நம்பிப் பயிரிடப்படும் பகுதிகளிலும், ஒவ்வொரு கூடுதல் அலகு நீர்ப்பாசன நீரும் அதிக இறுதிநிலை நன்மைகளைத் தருவதால், சூரியஆற்றல் மற்றும் சூரியஆற்றல் அல்லாத பயன்பாடுகளுக்கு இடையே நீர் பயன்பாட்டில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை (பிந்தைய நிலையில், ஆற்றல் மூலத்தைப் பொருட்படுத்தாமல்). கொள்கைகளை வடிவமைக்கும்போது, விளைவுகளில் ஏற்படும் இந்த வேறுபாட்டை ஒரு முக்கியக் கருத்தாகக் கொள்ள வேண்டும்.

பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா போன்ற பகுதிகளில், நீர்ப்பாசனம் ஏற்கனவே பரவலாக இருப்பதாலும், நெல் மற்றும் கோதுமை போன்ற அதிக நீர் தேவைப்படும் பயிர்கள் அங்கு ஆதிக்கம் செலுத்துவதாலும், நீர்ப்பாசனப் பரப்பை விரிவுபடுத்துவதற்கு அதிக வாய்ப்பில்லை. இதனால், சூரியஆற்றல் நீர்ப்பாசனம் மேலும் நிலத்தடி நீர் அதீத சுரண்டலுக்கு வழிவகுக்கும் என்பது சாத்தியமற்றதாகிறது. இத்தகைய பகுதிகளில் உள்ள முக்கியக் கேள்வியானது, சூரியஆற்றல் நிலத்தடி நீருக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ளதா என்பதல்ல, மாறாக அது நீர், ஆற்றல் மற்றும் உணவு அமைப்புகளை மேலும் நிலையானதாக மாற்ற முடியுமா என்பதுதான். மானியம் பெறும் புதைபடிவ எரிபொருள் மின்சாரத்திற்குப் பதிலாக மின்கட்டமைப்புடன் (grid) இணைக்கப்பட்ட சூரிய ஆற்றலையைப் பயன்படுத்துவது, மானியச் செலவுகளைக் குறைத்து, வெளியேற்றப்படும் புகையின் அளவைக் குறைத்து, மேலும் திறமையான நீர் மற்றும் ஆற்றல் பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும்.

மறுபுறம், கிழக்கு இந்தியா ஒரு மாறுபட்ட தன்மையை அளிக்கிறது. அங்கு நீரை விட எரிசக்தி கிடைப்பதாலேயே நீர்பாசன விரிவாக்கம் அதிகம் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பெரும் பகுதிகள் மழையை நம்பியே இருக்கின்றன. இதனால் விவசாயிகள் அதிக டீசல் விலை மற்றும் பாசனத்திற்கான நம்பகமற்ற மின்சாரம் ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றனர். அத்தகைய பகுதிகளில், சூரிய ஆற்றல் மூலம் மேற்கொள்ளப்படும் நீர்ப்பாசனம் விவசாய உற்பத்தித்திறனையும் பருவநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கும் திறனையும் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் மேம்படுத்தும்.

நிலத்தடி நீர் தொடர்பான சூரியப் பாசனக் கொள்கையானது, சூழலுக்கு ஏற்ற சூரியப் பாசன மாதிரிகளைப் பயன்படுத்துதல், வலுவான நிலத்தடி நீர் கண்காணிப்பு மற்றும் உருவாகும் அழுத்தத்தை முன்கூட்டியே கண்டறியும் தகவமைப்பு மேலாண்மை ஆகியவற்றுடன் இணைந்த ஒரு வேறுபட்ட பிராந்திய அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

உமிழ்வுகள், மானியச் சுமைகள்

மூன்றாவது குறைபாடு என்னவென்றால், சூரிய ஆற்றல் நீர்ப்பாசனத்தை ஒரு நீர் அல்லது ஆற்றல் சார்ந்த நடவடிக்கையாகவோ மட்டும் தனித்து மதிப்பிடும்போது, அதன் விளைவுகள் நீர், ஆற்றல் மற்றும் உணவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக அமைகிறது. உதாரணமாக, இந்தியாவில் நிலத்தடி நீர் பாசனம் ஆண்டுக்கு 45-62 மில்லியன் டன் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை உருவாக்குவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மாநிலங்கள் முழுவதும் விவசாய மின்சார மானியங்கள் ஆண்டுக்கு ₹1 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமாக உள்ளன. சூரிய ஆற்றல் நீர்ப்பாசனம் கார்பன் உமிழ்வு மற்றும் இந்த மானியங்களால் ஏற்படும் நிதிச் சுமை ஆகிய இரண்டையும் குறைக்க உதவும்.

குஜராத்தில் இருந்து வரும் மதிப்பீடுகளின்படி, மின் கட்டமைப்புடன் இணைக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு சூரிய விவசாயியும், பண்ணையில் பயன்படுத்தும் சூரிய ஆற்றல் மற்றும் மின் கட்டமைப்புக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும் மின்சாரம் மூலம் ஆண்டுக்கு சுமார் 12.3 டன் CO2 உமிழ்வைத் தவிர்க்க முடிகிறது. அதே நேரத்தில், முதல் இரண்டு ஆண்டுகளில் அரசாங்க முதலீடுகளில் கிட்டத்தட்ட நான்கில் ஒரு பங்கை மானியங்கள் ஈடு செய்தன. இந்தியாவின் 25 மில்லியனுக்கும் அதிகமான விவசாயப் விசைக் குழாய்களில் இதை விரிவுபடுத்தும்போது, தணிப்பு மற்றும் நிதிசார் தாக்கங்கள் கணிசமானவையாக இருக்கும்.

எனவே, சூரிய ஆற்றல் நீர்பாசனம் நிலத்தடி நீர் அபாயங்களை மோசமாக்குமா என்பதல்ல நாம் கேட்கவேண்டிய கேள்வி. மாறாக, அதன் பலன்களை அதிகபட்சமாகப் பெறுவதற்கு சூரிய ஆற்றல் பாசனத்தை எவ்வாறு சிறந்த முறையில் பயன்படுத்தலாம் என்பதே ஆகும்.

அணுகலை விரிவுபடுத்துதல்

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில், இந்தியாவின் வேளாண் சூரிய ஆற்றல் திட்டமான PM-KUSUM, 2.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான சூரிய ஆற்றல் விசைக் குழாய்களை நிறுவியுள்ளது. இதன் மூலம், மானியங்கள் வழியாக சிறு விவசாயிகளுக்கு அவை மலிவு விலையில் கிடைக்கின்றன. அரசாங்கம் PM-KUSUM 2.0 திட்டத்திற்குத் தயாராகி வரும் நிலையில், நாட்டின் ஏற்கனவே அளவுக்கு அதிகமாகச் சுரண்டப்பட்ட நிலத்தடி நீரை மேலும் மோசமாக்காமல், தூய்மையான ஆற்றல் மாற்றத்தை முன்னெடுத்துச் செல்வதே சவாலாக உள்ளது.

நீர்ப் பற்றாக்குறை உள்ள பகுதிகளில், மின்கட்டமைப்புடன் இணைக்கப்பட்ட சூரிய ஆற்றலைத் தனிப்பட்ட விசைக் குழாய்கள் மூலமாகவோ அல்லது முழு வேளாண் மின்சார விநியோக அமைப்புகளையும் சூரிய ஆற்றலாக மாற்றுவதன் மூலமாகவோ விரிவுபடுத்தலாம். சிறந்தபட்சமாக, இந்த இரண்டு மாதிரிகளும் நீரைச் சேமிக்கும் விவசாயிகளுக்குப் பலனளிப்பதோடு, ஆற்றல் விநியோக நிறுவனங்கள் (distribution companies (DISCOMs)) தூய்மையான ஆற்றலுக்கு மாறுவதற்கும் உதவ வேண்டும்.

இருப்பினும், உபரி மின்சாரத்தை மின்கட்டமைப்பிற்கு விற்பதன் மூலம் நீரைச் சேமிக்க விவசாயிகளுக்குப் பணம் வழங்கும் தற்போதைய அணுகுமுறை குறைந்த அளவிலேயே ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. மின்வழங்கி அளவிலான சூரிய ஆற்றல்மயமாக்கல் சிறப்பாகச் செயல்பட்டுள்ளது. ஆனால் அதன் தற்போதைய வடிவம் விசைக் குழாய்களைப் பயன்படுத்தும் பழக்கத்தை மாற்றுவதற்குப் பெரிதாக உதவுவதில்லை. எனவே, இரண்டு மாதிரிகளையும் மேம்படுத்த வேண்டும்.

தனிநபர் நீரேற்று விசைக் குழாய் மாதிரிக்கு, எளிமையான மின்கட்டமைப்பு இணைப்பு நடைமுறைகளும், நீர் மற்றும் பயிர்களின் உள்ளூர் மதிப்பை பிரதிபலிக்கும் கவர்ச்சிகரமான மீள் கொள்முதல் விலைகளும் (attractive buyback prices) தேவைப்படுகின்றன. மேலும், இதற்கு ஆதரவளிக்க மின் விநியோக நிறுவனங்களும் (DISCOMs) ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும். இதற்கிடையில், விநியோக நிறுவனங்களுக்கு (DISCOMs) மட்டும் பயனளிக்காமல், நீர் மற்றும் ஆற்றல் பயன்பாடு இரண்டையும் குறைப்பதற்காக, மின் விநியோகக் குழாய் மட்டத்திலான சூரிய ஆற்றல் பயன்பாட்டானது நீர் சேமிப்பு ஊக்கத்தொகைகளுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். பஞ்சாபின் ‘நீரைக் காப்பாற்று, பணத்தைக் குறை’ (Pani Bachao, Paisa Kamao) மற்றும் ஹரியானாவின் ‘என் நீர் என் விராசத்’ (Mera Pani Meri Virasat) திட்டங்களைப் போலவே, நுண் பாசனத்திற்கான ஆதரவு மற்றும் நீரேற்றுவதைக் குறைப்பதற்கான நேரடிப் பணப் பரிமாற்றங்கள் போன்றவை இதில் அடங்கும்.

இருப்பினும், விவசாயிகளுக்கு இன்னும் நம்பகமான நீர்ப்பாசன வசதி இல்லாத இடங்களில், நீரைச் சேமிப்பதைவிட, நீர் கிடைப்பதை விரிவுபடுத்துவதற்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. எனவே, குறைந்த நீர்ப்பாசனம், மோசமான மின் கட்டமைப்பு வசதி மற்றும் குறைந்த நிலத்தடி நீர் அபாயம் உள்ள பகுதிகளில், தனித்த சூரிய ஆற்றல் விசைக் குழாய்களே விரும்பத்தக்க தேர்வாக இருக்க வேண்டும். தனிநபர் உரிமையில் கவனம் செலுத்துவதை விட, இந்தியாவின் மிகவும் நீர்ப்பாசன வசதியற்ற பகுதிகளில் உள்ள நீர் பயனர் சங்கங்கள், நீர் விற்கும் தொழில்முனைவோர் மற்றும் விவசாயக் கூட்டுறவு சங்கங்கள் மூலம் அவற்றை விரிவுபடுத்துவதில் அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

முகமது ஃபைஸ் ஆலம், சர்வதேச நீர் மேலாண்மை நிறுவனத்தின் மூத்த பிராந்திய ஆராய்ச்சியாளர் ஆவார். அலோக் சிக்கா, சர்வதேச நீர் மேலாண்மை நிறுவனத்தில் ஓய்வுபெற்ற விஞ்ஞானி மற்றும் இந்தியா, பங்களாதேஷுக்கான முன்னாள் நாட்டுப் பிரதிநிதி ஆவார்.

Original Link: If solar irrigation is over-drawing groundwater, you’re doing it wrong

Read More →

தீர்ப்பாயங்கள் தொடர்பான அரசியலமைப்பு விதிகள் யாவை? - பிரியா குமாரி சுக்லா

நாடாளுமன்றம் தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்த மசோதாவை, (2026) (Tribunals Reforms Bill, 2026) நிறைவேற்றியுள்ளது. இது நாடு முழுவதும் உள்ள தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகத்தில் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

• தீர்ப்பாயங்கள் என்பவை விரைவாகவும், குறிப்பிட்ட துறைகளில் நிபுணத்துவத்துடனும் வழக்குகளுக்குத் தீர்வு காணவும், நீதிமன்றங்களின் பணிச்சுமையைக் குறைக்கவும் அமைக்கப்பட்ட நீதித்துறை சார்ந்த அமைப்புகளாகும்.

• இந்த மசோதா தேசிய தீர்ப்பாயங்கள் ஆணையத்தை (National Tribunals Commission) அமைக்கிறது. மேலும், தீர்ப்பாய உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலத்தை ஐந்து ஆண்டுகளாக நிர்ணயிப்பதுடன், ஆணையத்தால் பரிந்துரைக்கப்படும் பெயர்களை மூன்று மாதங்களுக்குள் ஒன்றிய அரசு நியமிக்க வேண்டும் என்பதையும் கட்டாயமாக்குகிறது.

• தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகம், குறிப்பாக உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் மற்றும் நியமனங்களில் நிர்வாகத் துறையின் அதிகாரம் குறித்து பல ஆண்டுகளாக உச்சநீதிமன்றம் தொடர்ச்சியாக எழுப்பி வந்த பல பிரச்சனைகளுக்கு இந்த மாற்றங்கள் தீர்வுகாண்கின்றன.

• ஆனால் இந்த மசோதா, தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகத்திலிருந்து அரசின் தலையீட்டை முழுமையாக வெளியேற்றிவிடவில்லை: ஆணையத்தின் மீதான அதிகாரங்கள், நிதி ஒதுக்கீடு, விதிகள் மற்றும் சேவை நிபந்தனைகள் ஆகியவற்றில் ஒன்றிய அரசு தொடர்ந்து முக்கிய அதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ளது.

• பல ஆண்டுகளாக, உச்சநீதிமன்றத்திற்கும் ஒன்றிய அரசிற்கும் இடையே தீர்ப்பாயங்களின் நிர்வாகம் தொடர்பாகச் சட்டப்பூர்வ மற்றும் நீதித்துறைரீதியான முரண்பாடுகள் தொடர்ந்து நீடித்து வருகின்றன.

• 2017-ஆம் ஆண்டின் நிதிச் சட்டத்தின் மூலமே இந்த மோதல் தொடங்கியது. இந்தச் சட்டம் தீர்ப்பாயங்களுக்கான விதிகளை உருவாக்க ஒன்றிய அரசிற்கு அதிகாரம் அளித்தது. ஆனால், நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தைப் பாதிக்கும் வகையில் அமைந்திருந்ததால், 2019-ஆம் ஆண்டின் 'ரோஜர் மேத்யூ' (Rojer Mathew) வழக்கின்போது உச்சநீதிமன்றத்தின் அரசியலமைப்பு அமர்வு இந்த விதிகளை ரத்து செய்தது.

• 2020-ஆம் ஆண்டில் ஒன்றிய அரசு புதிய விதிகளை அறிவித்தபோது, உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலத்தை ஐந்து ஆண்டுகளாக நிர்ணயிக்க வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட பல மாற்றங்களை உச்சநீதிமன்றம் பரிந்துரைத்தது. ஆனால், இந்தப் பரிந்துரைகளை ஏற்பதற்குப் பதிலாக, ஒன்றிய அரசு ஏப்ரல் மாதம் 2021-ஆம் ஆண்டில் ஓர் அவசரச் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்தது. அதில் உறுப்பினர்களின் பதவிக்காலம் நான்கு ஆண்டுகள் என்றும், நியமனத்திற்கான குறைந்தபட்ச வயது 50 என்றும் நிர்ணயிக்கப்பட்டது. மேலும், அரசு தேர்வு செய்வதற்காகத் தேர்வுக் குழுக்கள் இரண்டு பெயர்கள் கொண்ட பட்டியலைப் பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்றும் கட்டாயமாக்கப்பட்டது.

• இந்த விதிகளை தன்னிச்சையானவை என்று கூறி உச்சநீதிமன்றம் ரத்து செய்தபிறகும், நாடாளுமன்றம் ஆகஸ்ட் மாதம் 2021-ஆம் ஆண்டில் 'தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்தச் சட்டத்தை' (Tribunals Reforms Act) நிறைவேற்றியது. நீதிமன்றம் அரசியலமைப்புக்கு எதிரானது என அறிவித்த விதிகளை, மீண்டும் அந்தச் சட்டத்தின் மூலம் கொண்டு வந்தது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• 2026-ஆம் ஆண்டின் புதிய மசோதா, 2021-ஆம் ஆண்டின் தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்தச் சட்டத்தை ரத்து செய்கிறது. மேலும், தற்போதைய சில நியமனங்களைப் பாதுகாக்கவும், பழைய நடைமுறையின்கீழ் தொடங்கப்பட்ட சில தேர்வுச் செயல்பாடுகளைத் தொடர அனுமதிக்கவும் தேவையான விரிவான இடைக்கால விதிகளைக் கொண்டுள்ளது.

• தீர்ப்பாயங்களின் செயல்பாட்டில் திறனை மேம்படுத்தவும், சுதந்திரம், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சீரான தன்மையை உறுதிப்படுத்தவும் உச்சநீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்களுக்கு ஏற்ப இந்த மசோதா கொண்டுவரப்படுவதாக இதன் நோக்கம் மற்றும் காரணங்கள் குறித்த அறிக்கை கூறுகிறது. கடந்த ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 2021-ஆம் ஆண்டின் தீர்ப்பாயங்கள் சீர்திருத்தச் சட்டத்தின் சில பிரிவுகளை உச்சநீதிமன்றம் ரத்து செய்து வழங்கிய தீர்ப்பையே இந்த மசோதா குறிக்கிறது.

• தேசிய தீர்ப்பாயங்கள் ஆணையத்தை (National Tribunals Commission) அமைப்பதே இதில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ள மிக முக்கியமான மாற்றமாகும். தீர்ப்பாயங்கள் தங்கள் நிர்வாக மற்றும் நிதித் தேவைகளுக்காகச் சம்பந்தப்பட்ட அரசு அமைச்சகங்களைச் சார்ந்திருப்பதைத் தவிர்க்க, இத்தகைய சுதந்திரமான அமைப்பு உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றம் பலமுறை வலியுறுத்தியிருந்தது. இந்தச் சார்புநிலை தீர்ப்பாயங்களை அரசின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டிலேயே வைத்திருப்பதாக நீதிமன்றம்  சுட்டிக்காட்டியது.

• இந்த ஆணையம், தீர்ப்பாயங்களில் காலியாக உள்ள பணியிடங்களுக்கான தேர்வுச் செயல்முறையை நடத்தும், தீர்ப்பாயங்களின் செயல்பாடுகளை மதிப்பாய்வு செய்யும், உறுப்பினர்களுக்கு எதிரான புகார்கள் குறித்த விசாரணைகளைக் கண்காணிக்கும் மற்றும் தேசிய தீர்ப்பாய தரவுத் தளத்தைப் (National Tribunals Data Grid) பராமரிக்கும். இதன் தலைவராக முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி அல்லது முன்னாள் உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி இருப்பார். மேலும், இதில் இரண்டு நீதித்துறை உறுப்பினர்களும் இரண்டு தொழில்நுட்ப உறுப்பினர்களும் இடம்பெறுவர். தொழில்நுட்ப உறுப்பினர்கள் பொது நிர்வாகம், நிதி அல்லது சட்டம் போன்ற துறைகளில் குறைந்தபட்சம் 25 ஆண்டுகள் அனுபவம் பெற்றிருக்க வேண்டும் என்றும் தகுதிநிலைகள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. 

• தீர்ப்பாயங்களின் தலைவர்கள் மற்றும் உறுப்பினர்கள் ஐந்து ஆண்டுகள் பதவியில் நீடிப்பார்கள் எனக்கூறி, நீதிமன்றத்தின் உத்தரவுக்கு ஏற்ப, முன்னர் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்த பதவிக்காலம் தொடர்பான பிரச்சனையை இந்த மசோதா தீர்த்து வைக்கிறது. அதிகபட்ச வயது வரம்பு தலைவர்களுக்கு 70 ஆண்டுகளாகவும், உறுப்பினர்களுக்கு 67 ஆண்டுகளாகவும் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் மீண்டும் நியமிக்கப்பட பரிசீலிக்கப்படலாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

• தேர்வுச் செயல்முறையும் மாற்றப்பட்டுள்ளது. உறுப்பினர்களுக்கான தேடல் மற்றும் தேர்வுக் குழுவிற்கு ஆணையத்தின் நீதித்துறை உறுப்பினர் தலைமைப் பொறுப்பு வகிப்பார். இதில் ஓய்வுபெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி, அரசுச் செயலாளர், தொழில்நுட்ப உறுப்பினர் மற்றும் வல்லுநர்கள் இடம்பெறுவர். இக்குழு ஒவ்வொரு காலியிடத்திற்கும் தகுதியான ஒரு வேட்பாளரைப் பரிந்துரைக்கும், மேலும் ஒரு கூடுதல் பெயர் காத்திருப்புப் பட்டியலில் வைக்கப்படும். பரிந்துரையைப் பெற்ற மூன்று மாதங்களுக்குள் அரசு இந்த நியமன நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

Original Link: What are the constitutional provisions related to the tribunals?

Read More →

பெட்ரோலியப் பொருட்கள் இந்தியாவின் ஏற்றுமதி வளர்ச்சியை எவ்வாறு ஊக்குவிக்கின்றன? -அரீனா அரோரா, காண்ட்லா ஸ்நேஹா

நாட்டின் ஏற்றுமதிப் பொருட்களின் பலவகைப்படுத்துதலில் சிறிதளவு முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளபோதிலும், வர்த்தகப் பொருட்கள் ஏற்றுமதியில் அடைந்துள்ள 20 சதவீத வளர்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணம் பெட்ரோலியப் பொருட்களே ஆகும்.

மத்திய வர்த்தகம் மற்றும் தொழில் அமைச்சகம் கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் 13-ஆம் தேதி, 2026-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட தரவுகளின்படி, மேற்கு ஆசியாவில் போர் தொடர்ந்து நடைபெற்று வந்தபோதிலும், இந்தியாவின் ஏற்றுமதி நல்ல வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஜூலை மாதம் 2026-ஆம் ஆண்டில், இந்தியா 44.2 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்துள்ளது. இது ஜூலை மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது ஏறக்குறைய 20 சதவீதம் உயர்வாகும். பொருட்களின் ஏற்றுமதி வளர்ச்சி ஊக்கமளிப்பதாக இருந்தபோதிலும், இறக்குமதியின் அதிக வளர்ச்சி காரணமாக இந்தியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை ஜூலை மாதம் 2025-ஆம் ஆண்டில் ஏறக்குறைய 28 பில்லியன் டாலராக இருந்தது, ஜூலை மாதம் 2026-ஆம் ஆண்டில் 32 பில்லியன் டாலராக அதிகரித்துள்ளது. பிப்ரவரி மாதம் கடைசி வாரத்தில் ஈரான்மீது அமெரிக்கா தாக்குதல் நடத்தியதில் இருந்து பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலைகள் உயர்ந்துள்ளன. இந்த பெட்ரோலியப் பொருட்களின் ஏற்றுமதி அதிகரித்ததே ஏற்றுமதி வளர்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இந்தியா, கடந்த 2025-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்துடன் ஒப்பிடுகையில், 2026-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் 7.26 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான கூடுதல் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்துள்ளது. இந்த அதிகரிப்பில், பெட்ரோலியப் பொருட்களின் பங்கு ஏறக்குறைய 2.8 பில்லியன் டாலராக (39%) உள்ளது. மின்னணுப் பொருட்கள் மேலும் 2.16 பில்லியன் டாலரையும் (30%), பொறியியல் பொருட்கள் 1.84 பில்லியன் டாலரையும் (25%) பங்களித்துள்ளன. 2025-ஆம் ஆண்டின் ஏப்ரல்-ஜூலை காலகட்டத்தோடு ஒப்பிடும்போது, 2026-ஆம் ஆண்டின் அதே ஏப்ரல்-ஜூலை காலத்தில் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் ஏற்றுமதி வளர்ச்சி 42.6 சதவீதமாக இருந்தது. கடந்த ஆண்டு இதே காலக்கட்டத்தில் 21 பில்லியன் டாலராக இருந்த பெட்ரோலியப் பொருட்களின் ஏற்றுமதி, இந்த ஆண்டு ஏப்ரல்-ஜூலை மாதங்களில் 30 பில்லியன் டாலராக உயர்ந்துள்ளது.

பொறியியல் பொருட்களின் ஏற்றுமதி 18.2 சதவீதம் உயர்ந்து 39.2 பில்லியனிலிருந்து 46.4 பில்லியன் டாலராக அதிகரித்துள்ளது. அதேவேளையில், மின்னணு பொருட்களின் ஏற்றுமதி 30.7 சதவீதம் உயர்ந்து 16.2 பில்லியனிலிருந்து 21.2 பில்லியன் டாலராக அதிகரித்துள்ளது. நடப்பு ஆண்டின் ஏப்ரல் மாதம் முதல் ஜூலை மாதம் வரையிலான காலத்தில், அதிக மதிப்புள்ள சரக்கு ஏற்றுமதியைக் கொண்ட ஐந்து முக்கிய பொருள் குழுக்களை இந்த வரைபடம் காட்டுகிறது.

மேலும் சில துறைகளும் வலுவான வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்துள்ளன. கடல்சார் பொருட்களின் ஏற்றுமதி ஏறக்குறைய 18 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது. இறைச்சி, பால் மற்றும் பண்ணைப் பொருட்கள் 41 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளன, அதேவேளையில் கைவினைப் பொருட்கள் 16 சதவீதம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளன.

இந்தியாவின் மொத்த சரக்கு ஏற்றுமதியில் முதல் ஆறு முக்கியப் பொருட்களின் பங்கு, கச்சா எண்ணெய்/பெட்ரோலியப் பொருட்களிலேயே அதிகப்படியான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பதைக் காட்டுகிறது. இது நாட்டின் ஏற்றுமதி மதிப்பில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. கீழே உள்ள வரைபடம் இந்தியாவின் மொத்த சரக்கு ஏற்றுமதியில் ஆறு பெரிய பொருட்களின் பங்களிப்பைக் காட்டுகிறது. 2026-27-ஆம் ஆண்டிற்கான தரவுகள் ஏப்ரல்-ஜூலை மாதகாலத்திற்கு மட்டுமே உரியவை ஆகும்.

பொறியியல் பொருட்கள் மற்றும் மருந்துகள் ஆகியவற்றுக்கான பங்கு பெருமளவில் மாற்றமின்றி ஒரே மாதிரியாக உள்ளது. ஆனால் மின்னணுப் பொருட்களின் பங்கு ஏப்ரல்-ஜூலை மாதம் 2026-ஆம் ஆண்டில் ஏறக்குறைய இரண்டு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் விதித்த வரிகளின் தாக்கம் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் சரக்கு ஏற்றுமதிக்கான மிகப்பெரிய சந்தையாக அமெரிக்காவே தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. 2026-27-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் முதல் ஜூலை மாதம் வரையிலான காலத்தில் இந்தியாவின் ஏற்றுமதியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை அமெரிக்கா கொண்டுள்ளது இது முந்தைய இரண்டு நிதியாண்டுகளின் பங்கிலிருந்து எந்த மாற்றமும் இன்றி அப்படியே உள்ளது. கீழே உள்ள வரைபடம் இந்தியாவின் மொத்த சரக்கு ஏற்றுமதியில் முக்கிய நாடுகளின் பங்கைக் காட்டுகிறது. மொத்த ஏற்றுமதியில் குறைந்தபட்சம் 2.5 சதவீதம் பங்கு வகிக்கும் நாடுகள் மட்டுமே இதில் காட்டப்பட்டுள்ளன.

சிங்கப்பூரின் பங்கு 2024-25-ஆம் ஆண்டுகளில் இருந்த 2.7 சதவீதத்திலிருந்து, 2026-27-ஆம் நிதியாண்டின் முதல் நான்கு மாதங்களில் 4.7 சதவீதமாகக் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் உயர்ந்துள்ளது.

சீனாவின் பங்கு, 2024-25-ஆம் ஆண்டு முதல் 2025-26-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில் 3.3 சதவீதத்திலிருந்து 4.4 சதவீதமாக உயர்ந்தது. ஆனால், 2026-27-ஆம் நிதியாண்டின் ஏப்ரல்-ஜூலை மாதங்களில் அதே அளவிலேயே நீடிக்கிறது. மேற்கு ஆசியப் பதற்றம் காரணமாக, இந்தியாவின் ஏற்றுமதியில் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் (UAE) பங்கு இதே காலக்கட்டத்தில் 8.5 சதவீதத்திலிருந்து 6.5 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது. மேலே உள்ள வரைபடத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள பிற நாடுகளின் பங்கு சற்று அதிகரித்துள்ளது.

நாடுகள் வாரியான விவரங்களின்படி, தென்னாப்பிரிக்கா, தான்சானியா, இலங்கை, மலேசியா மற்றும் கென்யா போன்ற நாடுகளிலிருந்தே அதிகளவிலான வளர்ச்சி பதிவாகியுள்ளது. 'பிற நாடுகள்' பிரிவில் (மேலே உள்ள வரைபடத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவை) பொருட்கள் ஏற்றுமதி மதிப்பில் அதிக வளர்ச்சியைக் கண்ட முதல் ஐந்து நாடுகளைக் கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது.

இந்தியாவின் மொத்தப் பொருட்கள் ஏற்றுமதியில் தான்சானியாவின் பங்கு 1.1 சதவீதத்திலிருந்து 2 சதவீதமாக ஏறக்குறைய இரண்டு மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. இருப்பினும், ஏற்றுமதிப் பொருட்களை ஆய்வு செய்தபோது, இந்த நாடுகளுக்கான ஏற்றுமதி அதிகரித்ததற்கு சுத்திகரிக்கப்பட்ட பெட்ரோலியப் பொருட்களே முக்கியக் காரணம் என்பது தெரியவந்துள்ளது.

2026-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல்-ஜூலை மாதங்களில், வியட்நாம் (2.6 பில்லியன் டாலர்) மற்றும் தைவான் (0.8 பில்லியன் டாலர்) போன்ற நாடுகளுக்கான ஏற்றுமதியிலும் இந்தியா நல்ல வளர்ச்சியைக் காட்டியுள்ளது. இந்த வளர்ச்சி பெட்ரோலியப் பொருட்களால் மட்டும் ஏற்பட்டதல்ல. மேற்கு ஆசியப் பதற்றம் தணியும்போதுதான், இந்தியா தன் ஏற்றுமதியை எந்த அளவிற்குப் பல்வகைப்படுத்தியுள்ளது என்பது முழுமையாகத் தெரியவரும் என்கின்றனர்.

வரைபடங்களுக்கான தரவுகள் மத்திய வர்த்தக மற்றும் தொழில் அமைச்சகத்திடமிருந்து பெறப்பட்டவை. காண்ட்லா ஸ்நேஹா, தி இந்துவின் தரவுக் குழுவில் பயிற்சி பெற்று வருகிறார்.

Original Link: How petroleum products are boosting India’s export growth

Read More →