மக்களவையில் புதன்கிழமை அன்று, 2026-27-ஆம் நிதியாண்டிற்கான பல்வேறு அமைச்சகங்களின் மானியக் கோரிக்கைகள், எவ்வித விவாதமும் இன்றி 'கில்லட்டின்' (Guillotine) நடைமுறையைப் பயன்படுத்தி நிறைவேற்றப்பட்டன. இதன் மூலம் 53 லட்சம் கோடி ரூபாய்க்கும் அதிகமான செலவினங்களுக்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டது. இதற்கு முன்னதாக, ரயில்வே மற்றும் விவசாய அமைச்சகங்களுக்கான மானியக் கோரிக்கைகள் குறித்து மட்டும் அவையில் விவாதம் நடைபெற்றது.
முக்கிய அம்சங்கள்:
• நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமனால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஒதுக்கீட்டு மசோதா (Appropriation Bill (2), 2026) நிறைவேற்றப்பட்டது. இந்த மசோதா, 2026–27-ஆம் நிதியாண்டிற்கான செலவினங்களுக்காக இந்தியத் தொகுப்பு நிதியத்திலிருந்து குறிப்பிட்டத் தொகையை எடுத்துப் பயன்படுத்துவதற்கான அதிகாரத்தை வழங்குகிறது.
• பயிர்களுக்கான குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலைக்கு (Minimum Support Price (MSP)) சட்டப்பூர்வ உத்தரவாதம் அளிக்க வேண்டும் என்று அவை நடவடிக்கைகளின்போது எதிர்க்கட்சிகள் கோரிக்கை விடுத்தன. இதற்குப் பதிலளித்த ஒன்றிய அரசு, சில மாநிலங்கள் ஒன்றிய அரசின் திட்டங்களுக்குப் பிரதமரின் பெயர் சூட்டப்பட்டிருப்பதாலேயே அவற்றைச் செயல்படுத்த மறுப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
• அரசியலமைப்பின் விதி 113-ன்படி (Article 113), இந்தியத் தொகுப்பு நிதியிலிருந்து பணத்தை எடுப்பதற்கான எந்தவொரு முன்மொழிவும் மக்களவையில் "மானியக் கோரிக்கைகளாக" (Demands for Grants) சமர்ப்பிக்கப்பட வேண்டும். இதன் காரணமாக, ஒவ்வொரு அமைச்சகமும் அடுத்த நிதியாண்டிற்கான தங்களது மானியக் கோரிக்கைகளைத் தயார் செய்வதாகவும் இந்த அனைத்துக் கோரிக்கைகளும் ஒன்றாகத் தொகுக்கப்பட்டு, ஒன்றிய நிதிநிலைத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக மக்களவையில் தாக்கல் செய்யப்படுவதாகவும் தெரிவிக்கின்றனர்.
• மானியக் கோரிக்கைகள் என்பது 'கட்டாயச் செலவினம்' (Charged expenditure) மற்றும் 'வாக்கெடுப்பிற்குரிய செலவினம்' (Voted expenditure) ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கியதாயாகும். இதில், கட்டாயச் செலவினம் (Charged Expenditure) என்பது வட்டி செலுத்துதல் போன்ற அரசாங்கத்தின் கட்டாயச் செலவுகளைக் குறிக்கிறது. இதற்கு மக்களவையில் வாக்கெடுப்பு நடத்தப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்றும் தெரிவிக்கின்றனர்.
• இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் விதி 113(iii)-ன்படி, இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரின் முன்அனுமதியின்றி மக்களவையில் எந்தவொரு மானியக் கோரிக்கையையும் தாக்கல் செய்ய முடியாது என்றும் அதேபோல், விதிகள் 117 மற்றும் 274-ன்கீழ், மக்களவையில் ஒரு பண மசோதாவை (Money Bill) அறிமுகப்படுத்துவதற்குக் குடியரசுத் தலைவரின் பரிந்துரை அவசியம் என்றும் கூறப்படுகிறது. ஒன்றிய நிதிநிலைத் திட்டத்துடன் தாக்கல் செய்யப்படும் நிதி மசோதாவிலும் (Finance Bill), குடியரசுத் தலைவரால் வழங்கப்பட்ட சான்றிதழ் இணைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர்.
• இந்திய அரசியலமைப்பின்படி, சட்டப்பூர்வமான அனுமதியின்றி இந்தியத் தொகுப்பு நிதியத்திலிருந்து எந்த நிதியையும் பயன்படுத்த முடியாது என்கின்றனர். எனவே, தேவையான அனைத்துச் செலவுகளையும் மேற்கொள்வதற்குத் தேவையான நிதியை இந்தத் தொகுப்பு நிதியத்திலிருந்து பயன்படுத்த அனுமதி பெறுவதற்காக, ஒதுக்கீட்டு மசோதா (Appropriation Bill) நாடாளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்படுகிறது:
—மக்களவையில் வாக்கெடுப்பு மூலம் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மானியக் கோரிக்கைகள்.
—இந்தியத் தொகுப்பு நிதியிலிருந்து நேரடியாகச் செலுத்தப்பட வேண்டிய கட்டாயச் செலவுகள்.
• ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்ட எந்தவொரு மானியத்தின் தொகையை அல்லது நோக்கத்தை மாற்றும் வகையிலோ, அல்லது இந்தியத் தொகுப்பு நிதியிலிருந்து பயன்படுத்தப்படும் செலவினங்களை மாற்றும் வகையிலோ இருந்தால், ஒதுக்கீட்டு மசோதாவில் (Appropriation Bill) நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் எந்தவொரு திருத்தத்தையும் செய்ய முடியாது என்றும் தெளிவுபடுத்துகின்றனர்.
• குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்குப் பிறகு, ஒதுக்கீட்டு மசோதா (Appropriation Bill) ஒரு ஒதுக்கீட்டுச் சட்டமாக (Appropriation Act) மாறுகிறது. இந்தச் சட்டம் இந்தியத் தொகுப்பு நிதியிலிருந்து பணம் செலுத்துவதற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. அதாவது, இந்த மசோதா நிறைவேற்றப்படும் வரை அரசாங்கம் அந்த நிதியிலிருந்து பணத்தை எடுக்க முடியாது என்கின்றனர்.
• சட்டமன்ற நடைமுறையில், "கில்லட்டின்" (Guillotine) என்பது நிதி சார்ந்த விவகாரங்களை ஒன்றாகத் தொகுத்து, விவாதமின்றி விரைவாக நிறைவேற்றுவதைக் குறிக்கிறது. இது நிதிநிலை அறிக்கை தொடர்பான கூட்டத்தொடரின் போது மக்களவையில் பின்பற்றப்படும் ஒரு பொதுவான நடைமுறை ஆகும்.
Original Link: What is the Procedure Followed for the Appropriation Bill in Parliament?