இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் வேளாண்மை எவ்வளவு சதவீதம்? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 தற்போதைய செய்தி : நடந்துகொண்டிருக்கும் உலகளாவிய கட்டணப் போரின் விளைவாக ஏற்படும் நிச்சயமற்ற தன்மைகள் மற்றும் இடையூறுகளுக்கு மத்தியில், இந்தியாவின் வளர்ச்சி வாய்ப்புகள் ஆபத்தில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. பெரிய திட்டங்களுக்கு (மூலதனச் செலவு) இந்தியா எவ்வளவு செலவிடும் என்பது குறித்தும், எதிர்காலத்தில் தனியார் துறை எவ்வளவு முதலீடு செய்யும் என்பது குறித்தும் கவலைகள் உள்ளன. ஏனெனில், மந்தமான உலகப் பொருளாதாரம் விரைவில் அல்லது பின்னர் இந்தியாவையும் பாதிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


முக்கிய அம்சங்கள் :


• நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (Gross Domestic Product (GDP)) சுமார் 16 சதவீத பங்கைக் கொண்டுள்ள விவசாயம், 46 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான மக்களுக்கு தேவையான ஆதரவை வழங்குகிறது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக, குறிப்பாக கோவிட்-க்குப் பிந்தைய கட்டத்தில், மீள்தன்மையைக் காட்டியுள்ளது.


• 2020-21 தொற்றுநோய் ஆண்டு தொடங்கி கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் வேளாண் துறையின் ஆண்டு வளர்ச்சி 4 சதவீதத்திற்கு மேல் (2023-24-ல் 2.7 சதவீதம் தவிர) தொடர்ந்து உள்ளது. இந்த ஆண்டும், இந்தியாவில் நான்கு மாதங்கள் நீடிக்கும் பருவமழைக் காலத்திற்கான இயல்பைவிட அதிகமான மழைப்பொழிவு முன்னறிவிப்புடன் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


• பருவமழைக் காலத்தில் நீண்ட கால சராசரியில் 105 சதவீதம் மழை பெய்யக்கூடும் என்று இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் செவ்வாய்கிழமை வெளியிட்ட தனது முன்னறிவிப்பில் தெரிவித்துள்ளது. இது இந்தியாவிற்கான “இயல்புக்கு மேல்” மழையின் தொடர்ச்சியாக இரண்டாவது ஆண்டைக் குறிக்கும். மேலும், நாடு 2019 முதல் கடந்த 7 ஆண்டுகளில் 5-வது முறையாக இந்த பருவத்தில் 100 சதவீதம் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மழையைப் பெறும்.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


• வழக்கத்தைவிட அதிகமான பருவமழை, குறிப்பாக கிராமப்புறங்களில் நுகர்வு தேவையை அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குறைந்த பணவீக்கம் மற்றும் மென்மையான கச்சா எண்ணெய் விலை ஆகியவற்றுடன் இணைந்து, இது வளர்ச்சியை ஆதரிக்கிறது. நிதி அமைச்சகத்தின் சமீபத்திய பொருளாதார மதிப்பாய்வின்படி, விவசாய உற்பத்தியின் மதிப்பீடுகள் உணவுப் பணவீக்கத்திற்கான நேர்மறையான கண்ணோட்டத்தையும் பரிந்துரைக்கின்றன.


• இரண்டாவது முன்கூட்டிய மதிப்பீடுகளின்படி, காரீஃப் மற்றும் ராபி உணவு தானிய உற்பத்தி முறையே 6.8 சதவீதம் மற்றும் 2.8 சதவீதம் உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தானிய வகைகளில், காரீஃப் அரிசி உற்பத்தி 6.6 சதவிகிதம் அதிகரிக்கும் என்றும், கோதுமை உற்பத்தி 1,154.3 லட்சம் டன்களை எட்டும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


• இருப்பினும், உலகளாவிய வர்த்தக இடையூறுகளால் ஏற்படும் அபாயங்கள் இந்தியாவிற்கு தொடர்ந்து கீழ்நோக்கிய அபாயங்களைத் தருகின்றன. ரிசர்வ் வங்கி ஏப்ரல் 9 அன்று அதன் சமீபத்திய பணவியல் கொள்கை மதிப்பாய்வில் குறிப்பிட்டது. ரிசர்வ் வங்கியின் கூற்றுப்படி 2025-26ஆம் ஆண்டிற்கான உண்மையான உள்நாட்டு பொருளாதார வளர்ச்சி, முந்தைய கணிப்பைக் காட்டிலும் 6.5 சதவிகிதம் குறைவாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. காலாண்டு வாரியான விவரக்குறிப்பு:


காலாண்டு 1: 6.5%


காலாண்டு 2: 6.7%


காலாண்டு 3: 6.6%


காலாண்டு 4: 6.3% 


• பொருளாதார நிபுணர்களின் பெரும்பாலான கணிப்புகள், நடப்பு நிதியாண்டான 2025-26-க்கான இந்தியாவின் வளர்ச்சிக் கணிப்புகளை குறைந்தபட்சம் 20 அடிப்படைப் புள்ளிகளால் குறைத்துள்ளன. இருப்பினும், உணவுப் பணவீக்கம் மற்றும் கச்சா எண்ணெய் விலைகள் குறைந்து வருவதால் கிராமப்புற தேவை அதிகரிக்கும் வாய்ப்பு நேர்மறையான காரணிகளாக அடிக்கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளன.


Original article:
Share:

ஜல் ஜீவன் திட்டம் என்றால் என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 தற்போதைய செய்தி :  கிராமப்புறங்களில் குழாய் நீர் திட்டங்களுக்கு ஏற்றப்பட்ட ஒப்பந்தங்களுக்கு மாநிலங்கள் ஒப்புதல் அளிப்பது பற்றிய அதிகரித்து வரும் செலவுகள் மற்றும் கவலைகள் காரணமாக, அடுத்த நான்கு ஆண்டுகளில் - டிசம்பர் 2028 வரை, ஜல் ஜீவன் திட்டத்திற்கான மத்திய அரசின் நிதியில் 46% குறைக்கப்பட வேண்டும் என, செலவினச் செயலர் தலைமையிலான குழு பரிந்துரைத்துள்ளது.


முக்கிய அம்சங்கள் :


• டிசம்பர் 2024 வரை ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் சற்று அதிகமாக, 12.17 கோடி (இலக்கில் சுமார் 75%) குழாய் இணைப்புகளை மட்டுமே நிறுவ முடிந்தது. மீதமுள்ள 3.96 கோடி வீடுகளுக்கு இணைப்புகளை வழங்கும் பணியை டிசம்பர் 31, 2028 வரையிலான அடுத்த நான்கு ஆண்டுகளில் முடிக்க ஜல் சக்தி அமைச்சகம் முன்மொழிந்தது. இது 2025-26-ஆம் ஆண்டில் இந்த பணிக்காக நிதியமைச்சர் ஏற்கனவே வழங்கிய ரூ.67,000 கோடியை விட அதிகமான தொகையாகும்.


• பிப்ரவரி 13, 2025 அன்று பல்வேறு அமைச்சகங்கள் மற்றும் துறைகளுக்கு விநியோகிக்கப்பட்ட புதிய கருத்துக் குறிப்பில், ஜல் சக்தி அமைச்சகம் இந்த திட்டத்திற்கான திருத்தப்பட்ட செலவினத்தை ரூ.9.10 லட்சம் கோடியாகக் கணித்துள்ளது. இது முதலில் 2019-ல் உருவாக்கப்பட்டபோது ரூ.3.60 லட்சம் கோடியை விட அதிகமான தொகையாகும்.


• முதல் பார்வையில், மீதமுள்ள 3.96 கோடி குழாய் இணைப்புகளை வழங்குவதற்கான செலவு மதிப்பீடுதான் நிதி அமைச்சகத்தின் செலவினத் துறை மற்றும் பொருளாதார விவகாரங்கள் துறையின் கவனத்தை ஈர்த்தது.


நிதி அமைச்சகத்தின் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கும் போது, ​​ஜல் ஜீவன் திட்டத்தில் எந்த தாமதமோ அல்லது கூடுதல் செலவுகளோ இல்லை என்று ஜல் சக்தி அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


• ஆகஸ்ட் 15, 2019 அன்று பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் தொடங்கப்பட்ட ஜல் ஜீவன் திட்டம், 2024 டிசம்பர் இறுதிக்குள் 16 கோடி கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கு குழாய் இணைப்புகளை வழங்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், இலக்கில் 75 சதவீதத்தை மட்டுமே ஐந்தாண்டுகளில் அடைய முடிந்தது. மீதமுள்ள 4 கோடி குழாய் இணைப்புகளை நான்கு ஆண்டுகளுக்குள் 2019 டிசம்பர் 2 வரை நீட்டிக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.


• 2019-ல் “ஹர் கர் ஜல்” திட்டம் (Har Ghar Jal) தொடங்கப்பட்டபோது, ​​ஜல் சக்தி அமைச்சகத்தின் கோரிக்கையான ரூ.7.89 லட்சம் கோடிக்கு எதிராக ஜல் ஜீவன் திட்டத்தின் செலவீனத்தை ரூ.3.6 லட்சம் கோடியாக செலவு நிதிக் குழு  (Expenditure Finance Committee (EFC)) நிர்ணயித்தது. இருப்பினும், திட்டத்தின் தரவுத்தளத்தில் உள்ள தகவல்கள், ஐந்து ஆண்டுகளில் (2019-2024) ரூ. 8.07 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான மாநிலங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட திட்டங்களைக் காட்டுகிறது.


• செலவினங்களில் இந்த கூர்மையான அதிகரிப்பு, செலவு நிதிக் குழு  செலவினத்தைக் குறைத்து, திட்டத்திற்கான ஒன்றிய பங்கைக் குறைக்க வழிவகுத்திருக்கலாம். EFC கூட்டத்தின் போது, ​​அங்கீகரிக்கப்பட்ட திட்டத்திற்கான வழங்கப்பட்ட பணிகள் ரூ.7.68 லட்சம் கோடி மற்றும் விருது நிலையில் ரூ.38,940 கோடி பணிகள் அடங்கும். முன்மொழியப்பட்ட ரூ.8.07 லட்சம் கோடி செலவை ஜல் சக்தி அமைச்சகம் நியாயப்படுத்தியதாக வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன.


• DEA-வின் கூற்றுப்படி, 2019 முதல் கிட்டத்தட்ட 12 கோடி கிராமப்புற வீடுகளுக்கு குழாய் இணைப்புகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. இதற்காக, ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் ரூ.3.60 லட்சம் கோடி (ஒன்றிய அரசு - ரூ.2.08 லட்சம் கோடி மற்றும் மாநில அரசுகள் - ரூ.1.52 லட்சம் கோடி) செலவிட்டன. இப்போது, ​​4 கோடி வீடுகளுக்கு குழாய் இணைப்புகளை வழங்குவதற்காக கூடுதலாக ரூ.5.5 லட்சம் கோடி (ஒன்றிய அரசு - ரூ.2.79 லட்சம் கோடி, மாநில அரசுகள் - ரூ.2.71 லட்சம் கோடி) செலவாகும் என்று குடிநீர் மற்றும் சுகாதாரத் துறை (Department of Drinking Water and Sanitation (DDWS)) கணித்துள்ளது.


Original article:
Share:

தேசிய குடிமைப்பணிகள் தினம் 2025 -என் ஸ்ரீவத்சவா

 ஏப்ரல் 21, 2025 அன்று, 17-வது குடிமைப் பணிகள் தினத்தன்று, பிரதமர் நரேந்திர மோடி குடிமைப்பணி அலுவர்களிடம் பேசினார். பொது சேவையில் சிறந்து விளங்கியவர்களுக்கு விருதுகளை வழங்கினார். அரசாங்கத்தின் தற்போதைய கொள்கைகள் அடுத்த 1,000 ஆண்டுகளுக்கு இந்தியாவின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்க உதவும் என்று பிரதமர் மோடி கூறினார். தலைநகரில் நடந்த ஒரு நிகழ்வில் இந்தியாவின் முழுமையான வளர்ச்சி என்பது எந்த கிராமமும், எந்த குடும்பமும், எந்த குடிமகனும் பின்தங்கியிருக்கக் கூடாது என்பதாகும் என்று கூறினார். அரசாங்கத்தின் தற்போதைய கொள்கைகள் மற்றும் முடிவுகள் அடுத்த 1,000 ஆண்டுகளுக்கு இந்தியாவின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் என்றும் அவர் கூறினார்.


ஏழைகளின் பிரச்சினைகளைப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களுக்குச் செவிசாய்த்து, அவர்களின் உணர்வுகளை மதித்து, அவர்களுக்கு உதவ விரைவாகச் செயல்பட வேண்டும் என்று பிரதமர் குடிமைப்பணி அலுவர்களிடம் கூறினார். பெரிய இலக்குகளை அடைய, விவகாரங்களில் வேகமாக நகர வேண்டும் என்று பிரதமர் கூறினார். நல்லாட்சி என்பது அரசாங்கத் திட்டங்கள் மக்களுக்கு உண்மையிலேயே உதவுவதையும், அவர்களின் வாழ்க்கையில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதையும் உறுதி செய்வதாகும் என்றும் கூறினார்.


முக்கிய அம்சங்கள்:


1. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏப்ரல் 21-ஆம் தேதி, இந்திய அரசு தேசிய குடிமைப் பணிகள் தினத்தை நினைவுகூரும் வகையில், பொதுச் சேவையில் ஈடுபட்டுள்ள குடிமைப்பணி அலுவர்களிடம், நாட்டின் நிர்வாகத்தின் முதுகெலும்பான, குடிமக்களின் நலனுக்காகத் தங்களை அர்ப்பணித்துக்கொள்வதன் மூலம் அவர்களின் சிறப்பான முயற்சிகளை அங்கீகரித்து கொண்டாடுகிறது. இந்த நாளில், இந்தியப் பிரதமர் குடிமைப்பணி அலுவர்களுக்கு அவர்களின் சிறந்த சேவை மற்றும் பங்களிப்புகளை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, பொது நிர்வாகத்தில் சிறந்து விளங்குவதற்கான பிரதமர் விருதுகளை வழங்கி கௌரவிக்கிறார்.


2. குடிமைப் பணிகள் தினம் முதன்முதலில் ஏப்ரல் 21, 2006 அன்று கொண்டாடப்பட்டது. இந்தியாவின் முதல் உள்துறை அமைச்சரான சர்தார் வல்லபாய் படேல், ஏப்ரல் 21, 1947 அன்று, சர்தார் வல்லபாய் படேல் டெல்லியில் உள்ள மெட்கால்ஃப் ஹவுஸில் புதிய நிர்வாக அதிகாரிகளுடன் பேசினார். அவர் குடிமை ஊழியர்களை "இந்தியாவின் எஃகு சட்டகம்" (steel frame of India) என்று அழைத்தார்.


3. புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட இந்திய நிர்வாகப் பணியைத் தொடங்கி வைத்துப் பேசிய சர்தார் வல்லபாய் படேல், அந்நிய ஆட்சியின் காலம் முடிந்துவிட்டது என்று கூறினார். நாட்டுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்க, அதிகாரிகள் தங்கள் அன்றாடப் பணிகளில் உண்மையான அர்ப்பணிப்புடன் மக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டும் என்று கூறினார்.


4. அரசு ஊழியர்கள் உணர்வை வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், அதாவது தங்கள் பணியில் பெருமை மற்றும் ஒற்றுமை உணர்வைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்றும் படேல் கூறினார். இது இல்லாமல், சேவைக்கு அதிக மதிப்பு இருக்காது என்று அவர் கூறினார். ஒரு அரசு ஊழியர், நீங்கள் கையெழுத்திடும் சேவையில் சேருவதை ஒரு பாக்கியமாகக் கருத வேண்டும் என்றும் உங்கள் சேவை முழுவதும் அதன் கண்ணியம், ஒருமைப்பாடு மற்றும் ஊழலற்ற தன்மையை நிலைநிறுத்த வேண்டும்" என்று அவர் மேலும் கூறினார்.


ஆரம்பகால குடிமைப்பணி (கிழக்கிந்திய கம்பெனி சகாப்தம்)


- கார்ன்வாலிஸ் பிரபு “இந்தியாவில் குடிமைப்பணிகளின் தந்தை” (Father of Civil Services in India) என்று கருதப்படுகிறார்.


- 1793-ன் சாசனச் சட்டம் (Charter Act) குடிமைப்பணி சேவைகளை நிறுவியது. இது மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட நிர்வாகம் மற்றும் ஊழியர்களுக்கான ஓய்வூதியங்களுக்கு வழிவகுத்தது.


- 19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதி வரை, கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் இயக்குநர்கள் குடிமைப்பணிகளுக்கு இளைஞர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். உடன்படிக்கை செய்யப்பட்ட குடிமைப்பணி, இந்திய நிர்வாகத்தின் ஐரோப்பிய உயரடுக்கை உருவாக்கியது.


 - லார்ட் வெல்லஸ்லி 1800-ஆம் ஆண்டில், குடிமைப் பணிகளுக்கான இளம் பணியாளர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்க லார்ட் வெல்லஸ்லி கல்கத்தாவில் ஃபோர்ட் வில்லியம் கல்லூரியை நிறுவினார். ஆனால், 1806-ஆம் ஆண்டில், கிழக்கிந்திய நிறுவனம் அதை இங்கிலாந்தில் உள்ள ஹைலிபரியில் உள்ள தங்கள் சொந்தக் கல்லூரியுடன் மாற்றியது.


 - ஹெய்லிபரியில் உள்ள நிறுவனத்தின் கல்லூரியில் சேர்க்கைக்கு ஒரு எளிய தேர்வில் தேர்ச்சி மற்றும் ஆதரவளிக்கும் அமைப்பு மூலம் நுழைவது அவசியம்.


 - ஹெய்லிபரியில் பயிற்சி என்பது சட்டம், அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் இந்திய மொழிகளில் 2 ஆண்டுகள் படிப்பை உள்ளடக்கியது.


 - பயிற்சிக்குப் பிறகு நியமனம் செய்யப்பட்டவர்கள் இந்தியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.


- மேலும், இந்திய தேசியவாதத்தின் தந்தையான ராஜா ராம் மோகன் ராய், இந்தியாவில் குடிமைப்பணி சேவையை முறையாக சீர்திருத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்த முதல் இந்தியர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 1832-ஆம் ஆண்டு சாசனம் வழங்கப்படுவதற்கு முன்பு பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றத்தின் தேர்வுக் குழுவின் முன் அவர் அளித்த சாட்சியத்தில், பல இந்தியர்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட கடமைகளை நிறைவேற்ற முழுத் தகுதி பெற்றவர்கள் என்று வலியுறுத்தினார்.


போட்டித் தேர்வுகள் மற்றும் மெக்காலேயின் சீர்திருத்தங்களுக்கு மாறுதல் (1853-1859)


- 1853-க்கு முன் ஆங்கிலேய கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் இயக்குநர்கள் குடிமைப்பணி ஊழியர்களை நியமித்தனர். கட்டுப்பாட்டு வாரிய உறுப்பினர்கள் சில பரிந்துரைகளைச் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டனர்.


- 1853-ன் சாசனச் சட்டம் ஆதரவாளர் முறையை ஒழித்து, திறந்த போட்டித் தேர்வுகளை அறிமுகப்படுத்தியது.


- சர் சார்லஸ் ட்ரெவெலியன் மற்றும் ராபர்ட் லோவ் போன்ற சீர்திருத்தவாதிகள் தகுதி மற்றும் திறன் கொண்ட விண்ணப்பதாரர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான ஒரு வழியாக போட்டித் தேர்வுகளை ஆதரித்தனர்.


-மெக்காலே கமிட்டி (1855) பரிந்துரைகள்: லார்ட் மெக்காலேயின் அறிக்கை தகுதி அடிப்படையிலான குடிமைப்பணி சேவையை அறிமுகப்படுத்தியது.


• அரசு ஊழியர்கள் பல்கலைக்கழக பட்டதாரிகளாக இருக்க வேண்டும். (ஆக்ஸ்போர்டு அல்லது கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது)


• தொழில் அல்லது சட்டப் பயிற்சிக்கு அல்ல, பொது கல்விக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்க்கப்பட்டது.


• போட்டித் தேர்வுகளுடன் நியமன அதிகார முறையை (patronage system) மாற்ற பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.


• 1854-ஆம் ஆண்டு லண்டனில் ஒரு குடிமைப்பணி ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது.


• வயது வரம்பு: விண்ணப்பிக்க, விண்ணப்பதாரர்கள் 18 முதல் 25 வயதுக்குள் இருக்க வேண்டும். இந்தத் தேர்வு பெரும்பாலும் ஐரோப்பிய பாடங்களில் கவனம் செலுத்தியது. இது இந்திய விண்ணப்பதாரர்களுக்கு கடினமாக இருந்தது.


• முதல் இந்திய குடிமைப்பணி (Indian Civil Services (ICS)) தேர்வு 1855-ல் லண்டனில் நடைபெற்றது.


• பாடத்திட்டம் ஐரோப்பிய கிளாசிக்ஸில் பெரிதும் கவனம் செலுத்தியது. இது இந்திய ஆர்வலர்களுக்கு பாதகமாக இருந்தது.


— இந்திய குடிமைப்பணிக்கான முதல் போட்டித் தேர்வுகள் 1855-ல் லண்டனில் நடத்தப்பட்டன.


இந்திய குடிமைப் பணிகளில் (Indian Civil Services (ICS)) இந்திய நுழைவு


— 1861-ன் இந்திய குடிமைப் பணிகள் சட்டம்: குடிமைப் பணி சேவைகளுக்கான ஆட்சேர்ப்பு, உடன்படிக்கை செய்யப்பட்ட குடிமைப் பணி சேவை மூலம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு முக்கியப் பதவிகளை ஒதுக்கும் வகையில் கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்தியாவில் குறைந்தபட்சம் 7 ஆண்டுகள் வசிக்கும் இந்தியர்கள் மற்றும் ஐரோப்பியர்கள் சில அலுவலகங்களை வைத்திருக்க அனுமதித்தது. அவர்கள் தங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட மாவட்டத்தின் உள்ளூர் மொழியில் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற வேண்டும்.


- 1864-ல், இந்திய குடிமைப் பணி தேர்ச்சி தேர்வில் பெற்ற முதல் இந்தியர் சத்யேந்திரநாத் தாகூர் ஆவார்.


- முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், பல ஆண்டுகளாக இந்தியாவில் ஒரே நேரத்தில் தேர்வுகள் மறுக்கப்பட்டன. பிரிட்டிஷ் தயக்கம் ICS-ல் இந்திய வெற்றியைக் கட்டுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டது.


இந்தியாவில் இந்திய குடிமைப் பணி தேர்வுகள்


- மாண்டேகு-செல்ம்ஸ்ஃபோர்ட் சீர்திருத்தங்கள் காரணமாக, ஒரே நேரத்தில் தேர்வுகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டன.


- 1922 முதல், இந்தியாவில் குடிமைப் பணி தேர்வுகள் தொடங்கின (ஆரம்பத்தில், அலகாபாத்தில் இப்போது பிரயாக்ராஜ், பின்னர் டெல்லியில் நடைபெற்றது).


- பொது சேவை ஆணையம் (Public Service Commission) 1 அக்டோபர் 1926-ல் நிறுவப்பட்டது.


- லண்டனில் தேர்வுகள் தொடர்ந்து நடந்தன.


நீதித்துறை மற்றும் நிர்வாக சீர்திருத்தங்கள் (1876–1935)


- 1876: நீதி வழங்கலை மேம்படுத்துவதற்காக உடன்படிக்கை செய்யப்பட்ட குடிமைப் பணி சேவை நிர்வாக மற்றும் நீதித்துறை கிளைகளாக மறுசீரமைக்கப்பட்டது. மாவட்ட நீதிபதிகளாக விரும்புபவர்களுக்கு நீதித்துறை பயிற்சி கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது. போட்டித் தேர்வுகள் இல்லாமல், வருவாய் வாரியத்துடன் கலந்தாலோசித்து மாவட்ட ஆட்சியர்களால் துணை ஆட்சியர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர்.


- Aitchison ஆணையம், 1886-ல் உருவாக்கப்பட்டது. குடிமைப் பணிகளில் இந்தியர்களின் பங்களிப்பை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது. சட்டப்பூர்வ குடிமை சேவையை ஒழிக்கவும், சேவைகளை ஏகாதிபத்திய, மாகாண மற்றும் கீழ்நிலை வகைகளாக வகைப்படுத்தவும் பரிந்துரைத்தது. குடிமைப் பணி நுழைவு வயதை 23-ஆகக் கட்டுப்படுத்தவும் பரிந்துரைத்தது. இங்கிலாந்து மற்றும் இந்தியாவில் ஒரே நேரத்தில் நடத்தப்படும் தேர்வுகளை நிறுத்துமாறும் ஆணையம் அறிவுறுத்தியுள்ளது.


இஸ்லிங்டன் கமிஷன் அறிக்கை (1917) 25% உயர் அரசு பதவிகளை இந்தியர்களுக்கு வழங்க பரிந்துரைத்தது. இருப்பினும், 1918-ல் மொண்டேகு-செல்ம்ஸ்ஃபோர்ட் அறிக்கை இந்தியர்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு பதவிகளை வழங்க முன்மொழிந்தபோது இந்த பரிந்துரை புறக்கணிக்கப்பட்டது.

- 1918: 50 இந்தியர்கள் இந்திய குடிமைப் பணிக்கு மாநிலச் செயலாளரால் பரிந்துரைக்கப்பட்டனர்.


- 1923-ல், லார்ட் லீயின் தலைமையில் இந்தியாவில் உயர்ந்த குடிமைப் பணி சேவைக்கான ராயல் ஆணையம் நியமிக்கப்பட்டது. இந்திய அரசாங்கத்தின் உயர்ந்த இந்திய பொதுச் சேவைகளின் இன அமைப்பைக் கருத்தில் கொள்வதே இதன் நோக்கமாகும். முக்கிய சேவைகளை மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்க ஆணையம் பரிந்துரைத்தது.


அகில இந்திய சேவைகள்


ஒன்றிய சேவைகள்


மாகாண சேவைகள்


- இந்திய அரசு சட்டம் 1935 கூட்டாட்சி பொது சேவை ஆணையத்தை  (Federal Public Service Commission) நிறுவியது. பொது சேவை ஆணையம் மூலம் ஒவ்வொரு மாகாணத்திற்கும் சுயாட்சி (provisional autonomy) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.


சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய வளர்ச்சிகள்


- 1947: அதிகார மாற்றத்திற்குப் பிறகு, இந்திய குடிமைப் பணி (Indian Civil Service) இந்திய ஆட்சி சேவை (Indian Administrative Service (IAS)) ஆனது.


- 1950: கூட்டாட்சி பொது சேவை ஆணையம், ஒன்றிய அரசு பணியாளர் தேர்வாணையமாக (Union Public Service Commission (UPSC)) மாற்றப்பட்டது.


இம்பீரியல் காவல்துறை சேவை


உயர் காவல்துறை அதிகாரிகள் இம்பீரியல் காவல்துறையின் ஒரு பகுதியை உருவாக்கினர்.


1893-ல் இங்கிலாந்தில் முதல் திறந்த போட்டி; முதல் 10 பேர் தகுதிகாண் துணை காவல் கண்காணிப்பாளர்கள் ஆனார்கள்.


1920- க்குப் பிறகு இந்தியர்கள் நுழைய அனுமதிக்கப்பட்டனர்.


1921 முதல் இந்தியா மற்றும் இங்கிலாந்து ஆகிய இரு நாடுகளிலும் தேர்வுகள் நடத்தப்பட்டன.


இஸ்லிங்டன் மற்றும் லீ ஆணையங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியமயமாக்கல் மெதுவாக இருந்தது.


1931 வரை, இந்தியர்கள் 20% காவல் கண்காணிப்பாளர் பதவிகளை மட்டுமே நிரப்பினர்.


1939-க்குப் பிறகு, பொருத்தமான ஐரோப்பியர்கள் இல்லாததால் அதிகமான இந்தியர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டனர்.


இம்பீரியல் வன சேவை


1864-ஆம் ஆண்டு இம்பீரியல் வனத்துறை நிறுவப்பட்டது.


இம்பீரியல் வன சேவை (Imperial Forest Service (IFS)) 1867-ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டது.


1867 முதல் 1885 வரை, அதிகாரிகள் பிரான்ஸ் மற்றும் ஜெர்மனியில் பயிற்சி பெற்றனர். அதன் பிறகு, பயிற்சி 1905 வரை லண்டனில் உள்ள கூப்பர்ஸ் ஹில்லுக்கு மாற்றப்பட்டது.


1920 முதல், இந்தியா மற்றும் இங்கிலாந்து இரண்டிலும் நடத்தப்பட்ட தேர்வுகள் மூலமாகவும், உள்ளூர் வனத்துறைகளின் பதவி உயர்வுகள் மூலமாகவும் அதிகாரிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.


இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, இந்திய வன சேவை (Indian Forest Service (IFS)) 1966-ல் அகில இந்திய சேவைகள் சட்டம், 1951-ன் கீழ் அதிகாரப்பூர்வமாக உருவாக்கப்பட்டது.


Original article:
Share:

மாநிலங்களுக்கு இடையேயான அதிகாரப் பகிர்வு -வர்கீஸ் கே. ஜார்ஜ் ,ரவி ரெட்டி

 சமீபத்திய ஒப்பந்தங்கள் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான ஒத்துழைப்பை பிரதிபலிக்கின்றன.


சில நல்ல காரணங்களுக்காக, கூட்டாட்சி மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான உறவுகள் இப்போதெல்லாம் நிறைய செய்திகளில் வருகின்றன.


காங்கிரஸ் ஆளும் தெலுங்கானா சமீபத்தில் பாஜக ஆளும் ஒடிசா மற்றும் ராஜஸ்தானுடனும், காங்கிரஸ் ஆளும் இமாச்சலப் பிரதேசத்துடனும் ஒப்பந்தங்களை மேற்கொண்டுள்ளது.  இதன் அதிகரித்து வரும் மின் தேவைகள் காரணமாக இந்த ஒப்பந்தங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. தெலுங்கானா அதிக புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலைப் பயன்படுத்த விரும்புகிறது. எனவே, அது இமாச்சலப் பிரதேசத்திலிருந்து நீர் மின்சாரத்தையும், ராஜஸ்தானிலிருந்து சூரிய மின்சாரத்தையும் பெறுகிறது. ராஜஸ்தான் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசமும் தங்களுக்குத் தேவையானதைவிட அதிக மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதால், அவற்றின் சூரிய மற்றும் நீர் மின்சாரத்தை அதிகம் பயன்படுத்த விரும்புகின்றன.


ஒருபுறம், இந்த ஒப்பந்தங்கள் மாநிலங்களுக்கு இடையிலான ஒத்துழைப்பை பிரதிபலிக்கின்றன. மறுபுறம், முந்தைய ஆட்சிகள் முதல் தற்போதைய நரேந்திர மோடி அரசாங்கம் வரை தேசிய அளவில் கொள்கை தொடர்ச்சியை அவை பிரதிபலிக்கின்றன.


"டாக்டர். மன்மோகன் சிங் எடுத்த நடவடிக்கைகள், மாநிலங்களுக்கு இடையேயான மின் பரிமாற்றத்தை எளிதாகவும், தேசிய கட்டத்தின் மூலம் நிர்வகிக்கவும் செய்தன" என்று தெலுங்கானா துணை முதல்வரும் எரிசக்தி அமைச்சருமான மல்லு பாட்டி விக்ரமார்கா கூறினார்.


தெலுங்கானாவில் 1,600 மெகாவாட் வெப்ப ஆற்றல் மற்றும் 1,500 மெகாவாட் சூரிய ஆற்றல், 20 கோடி முதலீட்டில் 20 கோடி முதலீடு செய்யும் நோக்கத்துடன், ராஜஸ்தான் அரசுக்கு சொந்தமான RVUNL என்ற நிறுவனத்துடன், சிங்கரேணி கம்பெனி காலியரீஸ் லிமிடெட் (Singareni Collieries (SCCL)) மூலம் தெலுங்கானா அரசு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. இந்த முயற்சியில் SCCL நிறுவனத்தின் பங்கு 74% சொந்தமாகவும், RVUNL நிறுவனத்தின் பங்கு 26% சொந்தமாகவும் இருக்கும்.


இந்த ஒப்பந்தம் இரண்டு மாநிலங்களும் தங்கள் நீண்டகால மின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய இணைந்து செயல்படுவதற்கான திட்டத்தை அமைக்கிறது. இது SCCL அதன் வழக்கமான வெப்ப மின்சார விநியோகத்தை அதிகரிக்கவும், பகலில் மலிவான சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் செலவுகளைக் குறைக்கவும் அனுமதிக்கிறது. தெலுங்கானாவில் உள்ள மக்களுக்கு மலிவு, நம்பகமான மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த மின்சாரத்தை வழங்குவதே இதன் குறிக்கோள். திரு. மல்லு இந்த கூட்டாண்மையை ஒரு முக்கிய படி என குறிப்பிட்டார். 


ராஜஸ்தானின் எரிசக்தித் துறை இணை அமைச்சர், "ராஜஸ்தானுக்கு சூரிய சக்தியில் அபரிமிதமான ஆற்றல் உள்ளது. நாட்டிலுள்ள அனைத்து மாநிலங்களுடனும், சூரிய ஆற்றல் துறையில் ராஜஸ்தானில் முதலீடு செய்யும் எவருடனும் ஒத்துழைக்க நாங்கள் எப்போதும் தயாராக இருக்கிறோம். 2030ஆம் ஆண்டிற்குள் அந்த இலக்கை அடைவதற்கு நாங்கள் உறுதிபூண்டுள்ளோம். இலக்கை அடைவதற்காக பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் பல்வேறு மாநிலங்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்கிறோம் என்றார்.


ராஜஸ்தானின் எரிசக்தித் துறை இணையமைச்சர் ஹீராலால் நாகர் கூறுகையில், ராஜஸ்தானில் சூரிய சக்திக்கு ஏராளமான ஆற்றல் உள்ளது. மற்ற மாநிலங்களுடன் இணைந்து பணியாற்றவும், ராஜஸ்தானில் சூரிய சக்தியில் முதலீடு செய்யும் எவரையும் ஆதரிக்கவும் மாநிலம் தயாராக உள்ளது என்றார். இது பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் எரிசக்தி உட்பட அனைத்துத் துறைகளையும் மேம்படுத்தும் தொலைநோக்குப் பார்வைக்கு ஏற்ப உள்ளது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் 125 ஜிகாவாட் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தித் திறனை அடைய ராஜஸ்தான் இலக்கு வைத்துள்ளது. மேலும், அந்த இலக்கை அடைய அவர்கள் பொதுத்துறை அலகுகள் (பொதுத்துறை நிறுவனங்கள்) மற்றும் பிற மாநிலங்களுடன் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டு வருகின்றனர்.


"இந்த ஒப்பந்தங்கள் இரு மாநிலங்களுக்கும் வெற்றிகரமான சூழ்நிலை" என்று இமாச்சலப் பிரதேச முதல்வர் சுக்விந்தர் சிங் சுகு கூறினார். 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தெலுங்கானா இமாச்சலப் பிரதேசத்திற்கு இமாச்சலப் பிரதேசத்திற்கு மாற்றும் வரை இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரம் இரு மாநிலங்களுக்கிடையே பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.


விரிவடைந்து வரும் பொருளாதாரம் மற்றும் அதிகரித்துவரும் உள்நாட்டு தேவை காரணமாக தெலுங்கானாவின் மின் தேவை எதிர்பார்த்ததைவிட வேகமாக வளர்ந்து வருவதாக மல்லு கூறினார். 2023-24 முதல் 2024-25 வரை 15,623 மெகாவாட்டிலிருந்து 16,877 மெகாவாட்டாக தேவை 8% அதிகரிக்கும் என்று மத்திய மின்சார ஆணையம் கணித்துள்ளது. ஆனால், அது 9.85% அதிகரித்து 17,162 மெகாவாட்டாக இருந்தது.


"ஒட்டுமொத்த எரிசக்தி தேவையை பூர்த்தி செய்வது முக்கியம்," என்று அவர் கூறினார்". ஆனால், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் பயன்பாட்டையும் நாம் அதிகரிக்க வேண்டும். தெலுங்கானாவில், சூரிய மின்சக்திக்கு நிலம் மிகவும் விலை உயர்ந்தது, மேலும் நீர் மின் திட்டங்களுக்கு போதுமான இடங்கள் இல்லை." என்றார்.


இந்த மாநிலங்கள் பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்கவும், தங்கள் மக்களின் வளர்ந்து வரும் மின்சாரத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யவும் எரிசக்தித் துறையில் தங்கள் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.


Original article:
Share:

75-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவும் சீனாவும்: உத்திக்கான நேரம், உணர்ச்சிவயத்திற்கானது அல்ல. -நிருபமா ராவ்

 இந்தியாவும் சீனாவும் இருதரப்பு உறவுகளின் 75 ஆண்டுகளைக் குறிக்கும் நிலையில், புது தில்லியும் பெய்ஜிங்கும் இராணுவ, இராஜதந்திர மற்றும் பொருளாதார பாதுகாப்புத் தடுப்புகளுடன் 'போட்டியிடும் ஒத்துழைப்பு' (‘competitive coexistence.’) மாதிரியை பின்பற்ற வேண்டும்.


இந்தியா மற்றும் சீனா தமது புற தொடர்புகளின் 75 ஆண்டுகளை கொண்டாடுகின்றன. இது ஒரு சாமானிய கொண்டாட்டமில்லை. மாறாக, ஆசியா மற்றும் உலகின் முக்கிய தருணமாக இருக்கின்றது. ஆசிய ஒன்றிணைப்பை எதிர்பார்த்த தொடக்கம் இருந்த இந்த தொடர்பு, தற்போது எல்லை விரோதங்கள், எதிர்ப்புகள் மற்றும் நம்பிக்கையின்மை கொண்ட கடுமையான நிலைமைக்கு மாறியுள்ளது. எனினும், இரு நாடுகளுக்கும் பொருளாதாரமாக ஒன்றிணைந்து, ஊக்கம் கொடுத்து, பிராந்திய நிலைப்பாட்டை பாதுகாக்கும் வாய்ப்புகள் இன்னும் உள்ளன.


சீன கண்ணோட்டம், சவால்கள்


இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையை பாதிக்கும் மிகப்பெரிய வெளிப்புறக் காரணியாக சீனா இப்போது உள்ளது. எல்லை உள்கட்டமைப்பு, வர்த்தகம் அல்லது பாதுகாப்பு என எதுவாக இருந்தாலும், இந்தியாவின் பெரும்பாலான இராஜதந்திர முடிவுகள் சீனாவால் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. இது இந்தியாவுக்கு ஒரு பெரிய சவாலாகும். இதற்கு உரையாடலுடன் தடுப்பு, பொருளாதார ரீதியாக இணைக்கப்பட்டிருக்கும்போது இறையாண்மையைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் அமைதியான சகவாழ்வுடன் போட்டியை நிர்வகித்தல் போன்ற நடவடிக்கைகள் தேவை.


1962ஆம் ஆண்டு போர் இந்தியா-சீன வரலாற்றில் ஒரு வேதனையான அத்தியாயமாகும். இது 2020ஆம் ஆண்டில் கல்வான் பள்ளத்தாக்கில் நடந்த கொடிய மோதலால் மோசமாகியது. இந்த நிகழ்வு சீனாவுடனான இந்தியாவின் அணுகுமுறையில் மாற்றத்திற்கு வழிவகுத்தது. நமக்கு இடையேயான ஆழமான வேறுபாடுகளை நாம் இனி புறக்கணிக்க முடியாது. உண்மையான  எல்லைக் கட்டுப்பாட்டுக் கோடு (Line of Actual Control (LAC)) இன்னும் பதட்டமாகவும், பலத்த பாதுகாப்புடனும், தவறுகளுக்கு ஆளாகவும் உள்ளது. கிழக்கு லடாக்கில் இப்போது 60,000க்கும் மேற்பட்ட வீரர்கள் நிறுத்தப்பட்டுள்ளனர். மேலும், இரு நாடுகளும் தங்கள் பக்கங்களில் தங்கள் உள்கட்டமைப்பை உருவாக்கி வருகின்றன.


இராணுவக் கண்காணிப்பு என்பது பிரச்சினையின் ஒரு பகுதி மட்டுமே. 2024-25-ஆம் ஆண்டில், சீனாவுடனான இந்தியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை கிட்டத்தட்ட 100 பில்லியன் டாலர்களை எட்டியது. ஆனால், சீனா இன்னும் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய வர்த்தக கூட்டு நாடுகளில் ஒன்றாகும். இந்தியா சீன செயலிகளை தடை செய்யவும் சில முதலீடுகளை கட்டுப்படுத்தவும் முயற்சித்தாலும், இரு நாடுகளும் பொருளாதார ரீதியாக நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. மருந்துகள் மற்றும் மின்னணுவியல் போன்ற தொழில்களுக்கு இந்தியா சீன பாகங்களை நம்பியுள்ளது. இது ஒரு முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது. எல்லையில் சீனாவை மட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கும்போது, ​​சந்தையில் நாம் இன்னும் அவற்றைச் சார்ந்து இருக்கிறோம். முழுமையான பிரிவினை எதிர்காலத்தில் யதார்த்தமானது அல்லது விரும்பத்தக்கது அல்ல.


சீனாவுடனான இந்தியாவின் அணுகுமுறையை "போட்டி சகவாழ்வு" என்று சிறப்பாக விவரிக்கலாம். பாதுகாப்பு, உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பிராந்திய செல்வாக்கு போன்ற துறைகளில் இந்தியா சீனாவுடன் போட்டியிடுகிறது, ஆனால், எளிதில் பிரிக்க முடியாத பொருளாதார உறவுகள் காரணமாக சீனாவுடன் இன்னும் ஈடுபடுகிறது. BRICS மற்றும் ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பு (SCO) போன்ற குழுக்களில், இந்தியாவும் சீனாவும் சமமாக தொடர்பு கொள்கின்றன. குவாடில் (ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா, ஜப்பான் மற்றும் அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளின் குழு), இந்தியா மற்ற ஜனநாயக நாடுகளுடன் இணைந்து சுதந்திரமான மற்றும் திறந்த இந்தோ-பசிபிக் பகுதியை உறுதி செய்கிறது.


மோதலாக மாறக்கூடிய சூழ்நிலைகளைக் கட்டுப்படுத்துவதே முக்கியமானது. இந்தியாவின் சுற்றுப்புறம் இந்தப் போட்டி எவ்வளவு தீவிரமானது என்பதைக் காட்டுகிறது. இலங்கையில் உள்ள ஹம்பாந்தோட்டா துறைமுகம், நேபாளத்தில் உள்ள பொக்காரா விமான நிலையம் மற்றும் மாலத்தீவில் உள்ள முக்கிய கடன்கள் போன்ற திட்டங்களுடன் சீனா தெற்காசியாவில் தனது செல்வாக்கை அதிகரித்து வருகிறது. அவை பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் பாரம்பரிய தலைமைக்கு சவால் விடுகின்றன. இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, இந்தியா உதவி, பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு மற்றும் இணைப்புத் திட்டங்களை வழங்கியுள்ளது. நெருக்கடிகளின் போது உதவுவதற்கான அதன் திறனைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்தியா சூழ்நிலைகளுக்கு எதிர்வினையாற்றுவதில் இருந்து விரைவான தலைப்புச் செய்திகளை மட்டுமல்லாமல், வலுவான உறவுகளை உருவாக்கும் நீண்டகால உத்திகளுடன் முன்கூட்டியே ஈடுபட வேண்டும்.


வங்கதேசத்தின் இடைக்காலத் தலைவர் முகமது யூனுஸ் சமீபத்தில் பெய்ஜிங்கில் இந்தியாவின் வடகிழக்கு பகுதி நிலத்தால் சூழப்பட்டுள்ளது குறித்து கருத்து தெரிவித்தார். இது புவியியல் ரீதியாக சரியானது என்றாலும், அவரது அறிக்கையின் சூழல் இந்தியாவில் கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. இத்தகைய கருத்துக்கள் சீனாவின் உத்தியை ஆதரிக்கின்றன. மேலும், இந்தியா தனது உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தவும், அதன் அண்டை நாடுகளுடன் நம்பிக்கையை வளர்க்கவும், அது ஒரு நம்பகமான பிராந்திய கூட்டாளியாக இருக்க முடியும் என்பதைக் காட்டவும் வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இன்று, செல்வாக்கு கதைகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு இரண்டாலும் வடிவமைக்கப்படுகிறது.


அமெரிக்கா காரணி


டொனால்ட் டிரம்ப் மீண்டும் அதிபரானதன் மூலம் சீனாவுடனான இந்தியாவின் உறவு மேலும் சிக்கலாகிறது. அவரது இரண்டாவது பதவிக்காலம் அமெரிக்க-சீன போட்டியை மேலும் அதிகரிக்க வழிவகுத்தது. உலகளாவிய ஒத்துழைப்பை பலவீனப்படுத்தியுள்ளது. இது அமெரிக்காவுடன், குறிப்பாக பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பில் மிகவும் நெருக்கமாக இணைந்து செயல்பட இந்தியா மீது அழுத்தம் கொடுக்கிறது. இருப்பினும், சுதந்திரத்தைப் பேணுதல் மற்றும் சீனாவுடனான பதட்டங்களை கவனமாக நிர்வகித்தல் என்ற குறிக்கோளுடன் இந்தியா இதை சமநிலைப்படுத்த வேண்டும்.


மார்ச் 2025ஆம் ஆண்டில் லெக்ஸ் ஃப்ரிட்மேன் பாட்காஸ்டில் பிரதமர் மோடியின் கருத்துக்கள் அணுகுமுறையில் மாற்றத்தைக் காட்டின. பண்டைய இந்தியா-சீன ஒத்துழைப்பைக் குறிப்பிட்டு உரையாடலில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம், அவர் "ஆரோக்கியமான போட்டி" மற்றும் பரஸ்பர வளர்ச்சி என்ற கருத்தை ஊக்குவித்தார். சிலர் இதை இந்தியா சீனாவுடன் மிகவும் நட்பாக மாறுவதற்கான அறிகுறியாகக் கருதுகின்றனர். ஆனால்,  இது சீனாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் ஒரு செய்தியை அனுப்பும் ஒரு வழியாக சிறப்பாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. இந்தியா உள்நாட்டில் ஒரு நிலையான அணுகுமுறையை வைத்திருக்கும் அதே வேளையில் சுதந்திரத்தை மதிக்கிறது.


சீனா நேர்மறையாக பதிலளித்தது. அவர்களின் வெளியுறவு அமைச்சகமும் அரசு ஊடகங்களும் மோடியின் இந்த நடைமுறை அணுகுமுறையை பாராட்டின. இது ஒரு அரிய சீரமைப்பு தருணத்தைக் குறிக்கிறது. இந்தியாவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான எல்லை சரிபார்ப்பு ஜனவரி 2025-ல் மீண்டும் தொடங்கியது. இது பதற்றத்தைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளைக் காட்டுகிறது. நதி தரவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்வது குறித்தும், புனித யாத்திரை வழிகள் மற்றும் விமானங்களை மீண்டும் திறப்பது குறித்தும் விவாதிக்க சீனாவும் ஒப்புக்கொண்டது. இந்த சைகைகள் சிறியதாகத் தோன்றினாலும், மேம்பட்ட உறவுகளுக்காக இரு நாடுகளும் நீர்நிலைகளை எச்சரிக்கையுடன் சோதித்து வருவதை அவை காட்டுகின்றன.


இந்த நடவடிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், ஆபத்துகள் உள்ளன. அருணாச்சலப் பிரதேசத்திற்கு அருகில் பிரம்மபுத்திரா நதியில் சீனாவின் திட்டமிடப்பட்ட அணை சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நீர் கட்டுப்பாடு குறித்த கவலைகளை எழுப்புகிறது. இந்தியாவிற்கு சீனாவுடன் நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தம் இல்லை. மேலும், வெளிப்படைத்தன்மை குறைவாகவே உள்ளது. சீனா நீர் ஓட்டங்களை கையாளும் சாத்தியக்கூறு மற்றொரு பதற்றத்தை சேர்க்கிறது. அங்கு இறையாண்மை, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அவநம்பிக்கை ஆகிய பிரச்சினைகள் குறுக்கிடுகின்றன.


சீனாவின் கொள்கையின் கட்டமைப்பு


சீனாவுடனான இந்தியாவின் அணுகுமுறை நான்கு முக்கிய பகுதிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அவை: வலுவான பாதுகாப்பு, பல்வேறு பொருளாதார கூட்டாண்மைகள், சுறுசுறுப்பான ராஜதந்திரம் மற்றும் கருத்தியல் கட்டுப்பாடு. மோதலைத் தொடங்காமல் நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும். அதில் சார்ந்து இருக்காமல் வணிகம் செய்ய வேண்டும். மேலும், நமது நலன்களைப் பாதுகாக்க புத்திசாலித்தனமாக பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும். இதன் பொருள் தெளிவான தொடர்பு, பிராந்திய திட்டங்களில் விரைவான நடவடிக்கை மற்றும் நீண்டகால வெளியுறவுக் கொள்கை அணுகுமுறை போன்றவை இதில் அடங்கும். வெளியுறவுச் செயலாளர் விக்ரம் மிஸ்ரி சமீபத்தில் கூறியது போல், சீனாவுடனான நமது உறவு பரஸ்பர மரியாதை, உணர்திறன் மற்றும் ஒருவருக்கொருவர் நலன்களைப் புரிந்துகொள்வது போன்ற மூன்று கொள்கைகளால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும்.


The Straits Times (ஏப்ரல் 10, 2025) சமீபத்தில் எழுதிய கட்டுரையில், இந்தியாவும் சீனாவும் "போட்டி சகவாழ்வு" மாதிரியைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று எழுத்தாளர் பரிந்துரைத்தார். இதன் பொருள் அவர்கள் தங்கள் போட்டியை ஏற்றுக்கொண்டு அதை பொறுப்பான முறையில் கையாள வேண்டும். உலகளாவிய சீர்குலைவுகள் நடப்பதால், ஆசியா இனி அமெரிக்கத் தலைமையை மட்டுமே சார்ந்திருக்க முடியாது. மாறாக, இந்தியாவும் சீனாவும் பிராந்தியத்தை நிலையாக வைத்திருக்க உதவ வேண்டும். இதைச் செய்ய, பதட்டங்கள் கடுமையான மோதலாக மாறுவதைத் தடுக்க இராணுவம், ராஜதந்திரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தில்  பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளை அவர்கள் அமைக்க வேண்டும்.


இந்தியாவும் சீனாவும் 75 ஆண்டுகால உறவைக் குறிக்கும் வேளையில், உணர்ச்சிப்பூர்வமான நினைவுகள் அல்லது கொண்டாட்டங்களுக்குப் பதிலாக, புத்திசாலித்தனமான திட்டமிடலில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். போட்டி மற்றும் புதிய கூட்டாண்மைகளால் நிறைந்த மாறிவரும் உலகில் இந்தியா தனது பங்கை தெளிவாகத் தீர்மானிக்க வேண்டும். சீனா தொடர்ந்து ஒரு பெரிய சவாலாக இருக்கும். ஆனால், அது நமது சொந்த பலங்கள், முடிவுகள் மற்றும் இலக்குகளையும் பிரதிபலிக்கிறது. இந்தியா இதை முன்னிலை வகிக்க ஒரு வாய்ப்பாகக் கருத வேண்டும்.


நிருபமா ராவ் முன்னாள் வெளியுறவு செயலர் ஆவார்.


Original article:
Share:

குடியரசுத்தலைவர் மற்றும் ஆளுநர்களுக்கு ஒரு நினைவூட்டல் -துஷ்யந்த் டேவ்

 தமிழ்நாடு அரசு vs தமிழக ஆளுநர் (2025) வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அரசியலமைப்பின் சரியான அர்த்தத்தை தெளிவாக விளக்குகிறது.


தமிழ்நாடு அரசு vs தமிழக ஆளுநர் (2025) வழக்கில் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு அரசியலமைப்பின்படி சரியானது மற்றும் அதை மேல்முறையீடு செய்ய முடியாது. இருப்பினும், சிலர் இது குறித்து சந்தேகங்களை எழுப்பியுள்ளனர். அவற்றுக்கான எனது பதில் என்னவென்றால், அரசியலமைப்பு ஒரு நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தை உருவாக்கியுள்ளது.


ஒரு பாராளுமன்ற அமைப்பு


1948 நவம்பர் 4-ஆம் தேதி, டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டது, பாராளுமன்ற அமைப்பு அரசாங்கத்திற்கு மேலும் பொறுப்பு அளிக்கிறது. இது நிலைத்தன்மையைவிட முக்கியம் என்று அவர் விளக்கினார்.


அவர் இரண்டு வகை அரசமைப்புகளை ஒப்பிட்டு கூறினார்:


  • அமெரிக்காவில், தலைமைத் தலைவர் அமைப்பு உள்ளது. அங்கு அதிபர் நிர்வாகத்தின் தலைவராக இருப்பார் மற்றும் அவரிடம் முழுப் பணியும் இருக்கும்.


  • இந்தியாவில், பாராளுமன்ற அமைப்பு உள்ளது. இந்திய குடியரசுத்தலைவர் என்பது இங்கிலாந்தின் மன்னர் போல் இருப்பார். அவர் நாட்டின் தலைவர் ஆனால் அரசாங்கத் தலைவர் அல்ல.


அம்பேத்கர் மேலும் கூறியதாவது:


குடியரசுத்தலைவர் நாட்டை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார். ஆனால் நாட்டை ஆட்சி செய்ய மாட்டார். அவர் ஒரு சின்னமாக இருப்பார். நாட்டின் முடிவுகளை ஒரு முத்திரை மூலம் அறிவிக்கப்படுவது போல் செயல்படுவார். இருப்பினும், அவர் அமைச்சரவையின் ஆலோசனையைப் பின்பற்றவேண்டும். அவர்களுடைய ஆலோசனைக்கு எதிராக அல்லது அவர்களைத் தவிர்த்து குடியரசுத்தலைவர் எந்த முடிவும் எடுக்க முடியாது.


இந்த விதிகள் அரசியலமைப்பில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.


  • பிரிவு 52: “இந்தியாவுக்கு ஒரு குடியரசுத்தலைவர் இருப்பார்” என்கிறது.


  • பிரிவு 153: “ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் ஒரு ஆளுநர் இருப்பார்” என்கிறது.


  • பிரிவு 74: “குடியரசுத்தலைவருக்கு உதவவும் ஆலோசனை செய்யவும் பிரதமரின் தலைமையில் அமைச்சர்கள் குழு இருக்கும்” என்கிறது.


  • பிரிவு 163: “ஆளுநருக்கு உதவவும் ஆலோசனை செய்யவும் முதலமைச்சரின் தலைமையில் அமைச்சர்கள் குழு இருக்கும்” என்கிறது.


1949ஆம் ஆண்டு, மசோதா அரசியலமைப்பில் அட்டவனை IV என்ற பகுதியை சேர்க்க வேண்டும் என்று பரிந்துரை செய்யப்பட்டு, இது ஒரு வழிகாட்டி (Instrument of Instructions) ஆக இருக்க வேண்டுமென்றும் கூறப்பட்டது. ஆனால், அரசியலமைப்பு வரைவுக் குழுவால் இது நீக்கப்பட்டது. இது குறித்து சில உறுப்பினர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர்.


டி.டி. கிருஷ்ணமாச்சாரி, இதை அரசியலமைப்பில் சேர்க்காமல், வழக்குகளின் அடிப்படையில் (convention) செயல்பட வேண்டுமென்று பலர் நினைக்கின்றனர். அதற்கு பலரும் ஆதரவு அளிக்கின்றனர் என்று குறிப்பிட்டார்.


அதற்கு, ஆளுநர் இந்த வழிகாட்டிகளை நேர்மையாக பின்பற்றுகிறாரா என்பதை பார்ப்பதற்காக அரசியலமைப்பில் எந்த அதிகாரியும் இல்லையென்றார். இந்த அரசியலமைப்பில் ஆளுநருக்கு மிகக் குறைந்த சுய அதிகாரமே உள்ளது. அமைச்சரவையை தேர்ந்தெடுப்பதில், அவர் பிரதமரின் ஆலோசனையின்படி செயல்பட வேண்டும் என  அம்பேத்கர் கூறினார்.


அரசியல் நிர்ணய சபை  K.T. ஷா முன்மொழிந்த “41 வது பிரிவை (இப்போது பிரிவு 52) ‘இந்தியாவில் தலைமை நிர்வாகி மற்றும் மாநிலத் தலைவர் இந்திய ஜனாதிபதி என்று அழைக்கப்படுவார்கள்’ என்று  மாற்றுவது” எனும் மாற்றத்தை நிராகரித்தது.


பேராசிரியர் ஷா கூறினார், குடியரசுத்தலைவர் மக்கள் மற்றும் நாட்டின் முழுமையான அதிகாரத்தை பிரதிபலிக்க வேண்டும் என்றார்.


ஆனால், டாக்டர் அம்பேத்கர் இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். பேராசிரியர் ஷா பயன்படுத்திய "தலைமை நிர்வாகி மற்றும் மாநில தலைவர்" என்ற வார்த்தைகள் அமெரிக்க அதிபர் முறைசார்ந்த ஆட்சி முறையை கொண்டுவர வேண்டும் என்பதைக் குறிக்கின்றன என்றார்.


ஆனால், இந்திய அரசியல் அமைப்பில் பாராளுமன்ற முறை பின்பற்றப்படுகிறது. அமெரிக்கா போல் அதிபர் முறையை போன்றது அல்ல. இந்தியாவில் குடியரசுத்தலைவர் நிர்வாகத்தின் தலைவர் தான். ஆனால், அவர் அமைச்சரவை கொடுக்கும் ஆலோசனையை பின்பற்ற வேண்டும். குடியரசுத்தலைவருக்கு  தனிப்பட்ட முழு அதிகாரம் இல்லை.


ஷம்ஷேர் சிங் vs பஞ்சாப் மாநிலம் (Shamsher Singh vs State of Punjab) (1974) என்ற வழக்கில், அரசியல் அமர்வு நீதிமன்றம், குடியரசுத் தலைவர் இந்தியாவின் முறையான தலைவராக உள்ளார். ஆனால், அவர் தனது அதிகாரங்களையும் கடமைகளையும் அமைச்சரவையின் ஆலோசனையின் அடிப்படையில் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. இந்த முடிவு பின்னர் நபம் ரெபியா vs துணை சபாநாயகர் (Nabam Rebia vs Deputy Speaker) (2016) என்ற வழக்கிலும் மீண்டும் உறுதி செய்யப்பட்டது.


சரியான நேரத்தில் ஒரு நினைவூட்டல்


குடியரசுத்தலைவர் மற்றும் ஆளுநர் தங்கள் அதிகாரங்களை அரசியலமைப்புக்கு ஏற்பவே பயன்படுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு அதிகாரத்துக்கும் அதை சரியான நோக்கில் மற்றும் நேரத்திலேயே பயன்படுத்தும் கடமை இருக்கிறது. இது செய்யப்படாவிட்டால், வழிகாட்டும் நீதிமன்றம் (Writ Court) தலையிட்டு அந்த அதிகாரம் சரியாக பயன்படுத்தப்படும் வகையில் உத்தரவு வழங்கலாம்.


 குடியரசுத்தலைவர் (பிரிவு 60) மற்றும் ஆளுநர் (பிரிவு 159), அரசியலமைப்பையும் சட்டத்தையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்று அரசியல் அரசியலமைப்பின்படி உறுதி ஏற்கின்றனர், இந்தியா அல்லது மாநில மக்களின் நலனுக்காக பணியாற்ற வேண்டும் என்றும் உறுதிபட தெரிவிக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் அரசியலமைப்புக்கு எதிராக அல்லது மக்களின் விருப்பத்திற்கு எதிராக நடக்க எப்படி முடியும்? குடியரசுத் தலைவர் திரௌபதி முர்மு தம்முடைய பதவிக்கு உரிய மரியாதையை காக்கிறார். ஆனால், சில ஆளுநர்கள் தங்கள் உயரிய பதவிகளை அவமதிக்கும் வகையில் நடந்துகொண்டுள்ளனர். இதனால்தான் உச்சநீதிமன்றம், குடியரசுத் தலைவர் மற்றும் ஆளுநர்கள் அரசியலமைப்பை மதித்து, மக்களின் நலனுக்காக செயல்பட வேண்டும் என நினைவூட்டியுள்ளது.


துஷ்யந்த் தவே, மூத்த வழக்கறிஞர், இந்திய உச்ச நீதிமன்றம்.


Original article:
Share: