ககோரி ரயில் சம்பவத்தின் 101-ஆம் ஆண்டை நினைவுகூரும் வகையில், உத்தரப் பிரதேசத்தில் முதலமைச்சர் யோகி ஆதித்யநாத் தலைமையில் 'மூவர்ணக் கொடி பேரணி' (Tiranga Yatra) ஒன்றை பா.ஜ.க ஞாயிற்றுக்கிழமை ஆகஸ்ட் மாதம் 9-ஆம் தேதி ஏற்பாடு செய்திருந்தது.
பொதுக்கூட்டம் ஒன்றில் உரையாற்றிய முதலமைச்சர், "இந்த நல்வேளையில், நாட்டின் சுதந்திரத்திற்காகப் போராடிய மாபெரும் புரட்சியாளர்களுக்கும் தியாகிகளுக்கும் நன்றி செலுத்தும் விதமாக, பாரதிய ஜனதா கட்சி நாடு முழுவதும் மூவர்ணக் கொடி பேரணியை (திரங்கா யாத்திரை) தொடங்குகிறது” என்று கூறினார்.
ககோரி ரயில் கொள்ளை (Kakori Train Action) சம்பவத்தின் அடிப்படை கதை பலருக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், அது எந்தக் சூழ்நிலையில் திட்டமிடப்பட்டது, அதற்குப் பிறகு என்ன நடந்தது?
ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பின் தோற்றம்
1920-ஆம் ஆண்டில், மகாத்மா காந்தி ஒத்துழையாமை இயக்கத்தைத் தொடங்குவதாக அறிவித்தார். இந்தியாவில் ஆங்கிலேய அரசாங்கத்திற்கும் அதன் பொருளாதாரத்திற்கும் ஆதரவளிக்கும் எந்தவொரு நடவடிக்கையையும் புறக்கணிக்குமாறு இந்த இயக்கம் இந்தியர்களைக் கேட்டுக்கொண்டது. தனது 'சத்யாகிரக' முறைகளைப் பயன்படுத்தி, முழுமையாக வன்முறையற்ற முறையில் இயங்கி, இறுதியாகச் சுயாட்சியை அடைவதையே காந்திஜி நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்.
இருப்பினும், 1922-ஆம் ஆண்டில் தற்போதைய உத்தரப்பிரதேசத்தில் உள்ள சௌரி சௌரா என்னும் நகரில், காவல்துறையினர் நடத்திய துப்பாக்கிச் சூட்டில் போராட்டக்காரர்கள் மூவர் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் ஆத்திரமடைந்த கூட்டத்தினர் காவல்நிலையத்திற்குத் தீ வைத்ததில், 22 காவலர்கள் உயிருடன் எரித்துக் கொல்லப்பட்டனர். இந்தச் சம்பவமே ஒத்துழையாமை இயக்கம் திடீரென முடிவுக்குவரக் காரணமானது என்று பண்டிதர் ஜவஹர்லால் நேரு தனது சுயசரிதையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் பலத்த கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும் காந்திஜி இந்த இயக்கத்தைக் திரும்பப் பெற்றார்.
எனவே, காந்தியின் வழிமுறைகளில் அதிருப்தி அடைந்த இளைஞர்கள் சிலரால் ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பு (Hindustan Republican Association (HRA)) தொடங்கப்பட்டது.
கவிதைகளில் ஆர்வம் கொண்ட ராம்பிரசாத் பிஸ்மில் மற்றும் அஷ்பாஃகுல்லா கான் ஆகிய இருவரும் இந்த அமைப்பைத் தோற்றுவித்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள் ஆவர். சசீந்திர நாத் பக்சி மற்றும் தொழிற்சங்கவாதியான ஜோகேஷ் சந்திர சட்டர்ஜி ஆகியோரும் பிற நிறுவனர்களாவர். பின்னர், சந்திரசேகர் ஆசாத் மற்றும் பகத் சிங் போன்ற தலைவர்களும் ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பு (HRA) அமைப்பில் இணைந்தனர். இந்த அமைப்பு ஜனவரி மாதம் 1-ஆம் தேதி, 1925-ஆம் ஆண்டு ‘கிராந்திகாரி’ (புரட்சிக்காரன்) என்ற தலைப்பில் தனது கொள்கை அறிக்கையை வெளியிட்டது.
ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட மற்றும் ஆயுதமேந்திய புரட்சியின் மூலம் இந்தியக் கூட்டாட்சிக் குடியரசை (Federal Republic of the United States of India) உருவாக்குவதே அந்த அமைப்பின் உடனடி அரசியல் இலக்காகும் என்று அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டது. மேலும், புரட்சியாளர்களை 'பயங்கரவாதிகளோ அல்லது அராஜகவாதிகளோ அல்ல' என்று விவரித்தது. பயங்கரவாதத்தை சுயநோக்கத்திற்காகவே அவர்கள் ஆதரிக்கவில்லை என்றும், தேவைப்படும்போது அதை ஒரு பயனுள்ள பதிலடித் தாக்குதலாக மட்டுமே பயன்படுத்தக்கூடும் என்றும் விளக்கமளித்தது.
அவர்கள் விரும்பிய குடியரசு, அனைவருக்கும் வாக்குரிமை மற்றும் சமதர்மக் கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டதாக இருக்கும். ஒருவர் மற்றவரைச் சுரண்டுவதற்கு வழிவகுக்கும் முறைகளை ஒழிப்பதே இதன் முதன்மை நோக்கமாகும்.
ககோரி ரயில் கொள்ளை சம்பவம் என்பது என்ன?
ககோரி ரயில் கொள்ளை என்பது ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பின் முதல் முக்கிய நடவடிக்கையாகும். இது 1925-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில் நடத்தப்பட்டது. 'எண் 8 டவுன்' இரயில் (Number 8 Down Train) ஷாஜஹான்பூருக்கும் லக்னோவிற்கும் இடையே இயங்கி வந்தது. அன்றைய தினம், லக்னோவில் உள்ள பிரிட்டிஷ் கருவூலத்தில் ஒப்படைப்பதற்காகக் கொண்டு செல்லப்பட்ட பணப் பைகள் அந்த ரயிலில் இருந்தன.
புரட்சியாளர்கள் இந்தப் பணத்தைக் கொள்ளையடிக்கத் திட்டமிட்டனர். ஏனெனில், இது நியாயமாக இந்தியர்களுக்கே சொந்தமானது என்று அவர்கள் நம்பினர். ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பிற்கு நிதி திரட்டுவதும், தங்களது நடவடிக்கைகள் மற்றும் லட்சியத்தின்மீது பொதுமக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதுமே அவர்களின் நோக்கமாகும்.
1925-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 9-ஆம் தேதி, லக்னோவிலிருந்து சுமார் 15 கி.மீ தொலைவில் உள்ள ககோரி ரயில் நிலையத்தைக் கடந்து ரயில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஏற்கனவே ரயிலுக்குள் இருந்த ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பைச் சேர்ந்த உறுப்பினரான ராஜேந்திரநாத் லஹிரி, அவசரகாலச் சங்கிலியை (Emergency chain) இழுத்து ரயிலை நிறுத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து, ராம் பிரசாத் பிஸ்மில் மற்றும் அஷ்பாக்குல்லா கான் உட்பட சுமார் 10 புரட்சியாளர்கள் ரயிலுக்குள் நுழைந்து, அங்கிருந்த காவலரை மடக்கிப் பிடித்தனர். அவர்கள் சுமார் 4,600 ரூபாய் பணம் இருந்த அரசு கருவூலப் பைகளைக் கொள்ளையடித்துவிட்டு, லக்னோவை நோக்கித் தப்பிச் சென்றனர்.
இருப்பினும், இந்தக் கொள்ளையின்போது 'மௌசர்' துப்பாக்கி தவறுதலாக வெடித்ததில், பயணியும் வழக்கறிஞருமான அகமது அலி என்பவர் தற்செயலாகக் கொல்லப்பட்டார். இந்தச் சம்பவம், பொதுமக்களிடமிருந்து சாதகமான ஆதரவைப் பெறலாம் என்ற புரட்சியாளர்களின் நம்பிக்கையைப் பலவீனப்படுத்தியது.
ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் கடும் கோபமடைந்து, கடுமையான அடக்குமுறையைத் தொடங்கினர். விரைவில் பல ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பு உறுப்பினர்களைக் கைது செய்தனர். ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பைச் சேர்ந்த இருவர் காட்டிக்கொடுத்ததாகக் கூறப்பட்டதை அடுத்து, பிஸ்மில் அக்டோபர் மாதத்தில் கைது செய்யப்பட்டார். அஷ்பாக்குல்லா நேபாளத்திற்கும், பின்னர் டால்டன்கஞ்சிற்கும் (தற்போதைய ஜார்க்கண்ட்) தப்பிச் சென்றார், ஆனால் சுமார் ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு அவரும் கைது செய்யப்பட்டார். மொத்தமாக, 40 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்களில் நான்கு பேருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது; மற்றவர்களுக்கு நீண்டகால சிறைத் தண்டனை வழங்கப்பட்டது.
அந்தச் சமயத்தில் கைது செய்யப்படாமல் தப்பிய ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பின் ஒரே முக்கிய தலைவர் சந்திரசேகர் ஆசாத் மட்டுமே ஆவார்.
ககோரி ரயில் போராட்டத்திற்குப் பிறகு மனித உரிமைகள் ஆணையத்திற்கு என்ன ஆனது?
1928-ஆம் ஆண்டில், ககோரி சதி வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்களின் தூக்கு தண்டனைக்கு ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு, ஹிந்துஸ்தான் குடியரசு அமைப்பானது பஞ்சாப், பீகார் மற்றும் வங்காளத்தில் உருவான பிற புரட்சிகரக் குழுக்களுடன் இணைந்து 'ஹிந்துஸ்தான் சோசலிசக் குடியரசு அமைப்பு' (HSRA) என மாறியது. இது படிப்படியாகத் தனது மார்க்சியச் சிந்தனைகளை வெளிப்படையாக அறிவித்து, சர்வதேச கம்யூனிஸ்ட் அமைப்போடு இணைந்து செயல்பட்டது. மேலும், பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சர்வாதிகாரத்தை நிறுவுவதற்குப் பொதுமக்கள் பங்கேற்கும் போராட்டமே புரட்சி என்றும் கூறிவந்தது.
1930-ஆம் ஆண்டிற்குள், ஹிந்துஸ்தான் சோசலிசக் குடியரசு அமைப்பின் முக்கியத் தலைவர்கள் பலர் இறந்ததாலும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டதாலும், அந்த அமைப்பு தனது வேகத்தை இழந்தது. இருப்பினும், 1920-களின் பிற்பகுதியில், ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு எதிராகப் பல்வேறு போராட்டங்களை முன்னெடுப்பதில் இந்த அமைப்பு முக்கியப் பங்கு வகித்தது. சைமன் கமிஷனுக்கு எதிரான போராட்டங்கள், அதைத் தொடர்ந்து உதவி காவல் ஆணையர் J.P. சாண்டர்ஸ் படுகொலை, மற்றும் வைஸ்ராய் இர்வினின் ரயிலில் வெடிகுண்டு வீசியது போன்றவை இதில் குறிப்பிடத்தக்கவை. பின்னர், 1930-களில் இந்த அமைப்பு பல்வேறு மண்டல அளவிலான பிரிவுகளாக உடைந்தது.
ககோரி ரயில் சம்பவம் ஏன் இவ்வளவு பலமான எதிர்வினைகளை ஏற்படுத்தியது?
ஆங்கிலேய அரசின் கடுமையான எதிர்வினை, குறிப்பாக மரண தண்டனைகள் வழங்கப்பட்டது, ஆச்சரியமளிப்பதாக இருந்தது.
ககோரி ரயில் சம்பவத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கான ஒரு வழி, அது ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்குக் கொடுத்த முக்கியமான குறியீட்டு செய்தியைப் பார்ப்பதாகும். கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பணம் குறைவாகவே இருந்தபோதிலும், இந்த நடவடிக்கை இதற்குமுன் நடைபெறாத ஒன்றாகும். ஏனென்றால், புரட்சியாளர்கள் குறிப்பாக பிரிட்டிஷ் கருவூலத்திற்குச் சொந்தமான பணத்தை மட்டுமே இலக்கு வைத்து கொள்ளையடித்தனர். அவர்கள் வேறு எதையும் எடுக்கவில்லை. ககோரி ரயில் கொள்ளை சம்பவத்திற்கு ஆங்கிலேயர்கள் அளித்த கடுமையான பதிலடி, எதிர்காலப் புரட்சியாளர்களுக்கு ஒரு எச்சரிக்கையாக அமைய வேண்டும் என்பதற்காகவும், மக்கள் இடையே ஆங்கிலேய ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்துவதற்காகவும் இத்தகைய கடுமையான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.