இந்தியாவில் போக்குவரத்துத் துறையை மின்மயமாக்கும் (electrification) செயல்முறை வேகமாக வளர்ந்துவரும் நிலையில், ஏற்கனவே பயன்பாட்டில் உள்ள வாகனங்களையும் வளங்களைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தும் வகையில் இணைக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. பயனுள்ள வாகனப் பயன்பாட்டு நீக்கக் கொள்கையுடன் (scrappage policy), வாகனங்களை மின்சார-வாகனங்களாக மாற்றியமைக்கும் (retrofitment) முறையையும் கையாள்வதன் மூலம், நல்ல நிலையில் உள்ள வாகனங்களில் மின்-இயக்க அமைப்பை (electric powertrain) பொருத்தி அவற்றின் ஆயுட்காலத்தை நீட்டிக்க முடியும்.
இந்தியாவின் மின்சார-வாகனப் பயன்பாட்டு மாற்றம் (electric mobility transition) வேகமாக வளர்ந்து வரும்நிலையில், மின்சார-வாகனங்களின் பயன்பாடு அதிகரித்து வருவதுடன், உற்பத்தி முதலீடுகள் விரிவடைகின்றன. மேலும், கொள்கைரீதியான ஆதரவும் வலுவடைந்து வருகிறது. அதேவேளையில், இந்தியாவின் நிலைத்தன்மை மற்றும் தொழில்துறை கொள்கை கட்டமைப்புகளில் 'வட்டப் பொருளாதாரம்' (circular economy) சார்ந்த கொள்கைகள் அதிகளவில் இடம்பெற்று வருகின்றன. இருப்பினும், சுழற்சித் தன்மை என்பது ஒரு தனிப்பட்ட செயல் அல்ல, அது வளங்களின் நுகர்வைக் குறைத்தல், ஏற்கனவே உள்ள சொத்துக்களை மறுபயன்பாடு செய்தல் மற்றும் தயாரிப்பு பொருட்கள் பயனுள்ள ஆயுட்காலத்தை முழுமையாக முடித்த பின்னரே மூலப்பொருட்களை மறுசுழற்சி செய்தல் (recycling) ஆகியவற்றை முன்னுரிமைப்படுத்தும் ஒரு படிநிலைக் கட்டமைப்பின் அடிப்படையில் அமைகிறது.
இந்த படிநிலைக் கட்டமைப்பில், மறுசுழற்சி அம்சத்தில் இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தை அடைந்துள்ளது. 'மோட்டார் வாகனங்கள் (வாகன அழிப்பு நிலையத்தின் பதிவு மற்றும் செயல்பாடுகள்) விதிகள்-2021' (Motor Vehicles (Registration and Functions of Vehicle Scrapping Facility) Rules) மற்றும் 'சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு (பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த வாகனங்கள்) விதிகள்-2025' (Environment Protection (End of Life Vehicles) Rules) ஆகியவை பொறுப்பான வாகன மறுசுழற்சி மற்றும் மூலப்பொருள் மீட்புக்கான கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தியுள்ளன. ஜனவரி 2026 நிலவரப்படி, 21 மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றியப் பிரதேசங்களில் 129 பதிவு செய்யப்பட்ட வாகன அழிப்பு நிலையங்கள் (Registered Vehicle Scrapping Facilities) செயல்பட்டு வந்தன. இவற்றின் மூலம் 4.3 லட்சம் வாகனங்கள் கையாளப்பட்டுள்ளன. வாகன மறுசுழற்சி மற்றும் வள மீட்புக்கான முறையான சூழலமைப்பை உருவாக்குவதில் இது ஒரு முக்கியமான முன்னேற்றமாகும்.
இருப்பினும், சுழற்சித் தன்மை என்பது கழிவுகள் உருவான பிறகு அவற்றை நிர்வகிப்பது மட்டுமல்ல. கழிவுகளாக மாறுவதற்கு முன்பே ஏற்கனவே உள்ள சொத்துக்களின் மதிப்பைத் தக்கவைப்பதும் இதில் அடங்கும். அதனால்தான், இந்தியாவின் மின்சார-வாகனப் பயன்பாட்டு மாற்றத்தில் ‘மறுபயன்பாடு’ (reuse) கொள்கைக்கு அதிக கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.
உலகிலேயே அதிக எண்ணிக்கையிலான வாகனங்களைக் கொண்ட நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று. இந்திய போக்குவரத்துத் துறை மின்மயமாக்கலை நோக்கிச் செல்லும்போது, எத்தனை புதிய மின்சார-வாகனங்களை விற்க முடியும் என்பது மட்டுமல்ல, ஏற்கனவே உள்ள வாகனங்களைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தும் வகையில் இந்த மாற்றத்தில் எவ்வாறு இணைக்க முடியும் என்பதும் ஒரு சவாலாக உள்ளது. உண்மையிலேயே தங்களின் பயனுள்ள ஆயுட்காலத்தின் முடிவை எட்டிய வாகனங்களை அகற்றுவதற்கு, ஒரு திறமையான பழைய வாகனங்களை அழிக்கும் கொள்கை முக்கியமானது. அதே சமயம், ஒவ்வொரு பழைய வாகனத்தையும் அழிப்பதற்கான ஒன்றாகவே கருதுவது, மின்மயமாக்கலை விரைவுபடுத்தும் அதே வேளையில் வாகனத்தின் ஆயுட்காலத்தை நீட்டிப்பதற்கான ஒரு முக்கிய வாய்ப்பைத் தவறவிடக்கூடும்.
வாகனங்களை மின்சார-வாகனங்களாக மாற்றியமைக்கும் முறை (retrofitment) அத்தகையதொரு வழியை வழங்குகிறது. ஏற்கனவே உள்ள ஒரு வாகனத்தின் உள்-எரிப்பு இயந்திரம், எரிபொருள் அமைப்பு மற்றும் அது தொடர்பான பாகங்களை மின்சார ஆற்றல் அமைப்பாக மாற்றி, வாகனத்தின் முக்கிய கட்டமைப்பைத் தக்கவைத்துக்கொள்வதன் மூலம், மறுசீரமைப்பு என்பது கட்டமைப்பு ரீதியாக வலுவாக இருக்கும் சொத்துக்களைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்த உதவுகிறது. வட்டப் பொருளாதார (circular economy) அடிப்படையில், இது மறுபயன்பாட்டின் ஒரு நடைமுறை வெளிப்பாடாகும். ஒரு வாகனம் கழிவான பிறகு மட்டுமே அதன் மதிப்பை மீட்டெடுப்பதற்குப் பதிலாக, மறுசீரமைப்பு என்பது வாகனத்தில் ஏற்கனவே உள்ள மதிப்பைப் பாதுகாத்து, அதன் பயனுள்ள ஆயுட்காலத்தை நீட்டிக்கிறது.
இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. மறுசுழற்சி (Recycling) என்பது பொருட்களை மீட்டெடுக்கிறது. மறுபயன்பாடு (Reuse) என்பது செயல்பாட்டைப் பாதுகாக்கிறது.
மறுசீரமைப்பின் (Retrofitting) முக்கியத்துவம்
ஒரு வாகனம் பழையதாக இருந்தாலும், அதன் கட்டமைப்பு வலுவாக இருக்கலாம். அதன் இயந்திரம் (engine) அதிக மாசுபாட்டை ஏற்படுத்தக்கூடியதாக இருக்கலாம், ஊர்தியின் வலுவான அடித்தளம் (chassis), சேதமடையாத வாகன அமைப்பு (body) மற்றும் மேலும், அந்த வாகனம் இன்னும் பல ஆண்டுகளுக்குப் பயன்படும் நிலையில் இருக்கலாம். இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில், வாகனத்தை அழிப்பதைவிட, சான்றளிக்கப்பட்ட தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் மின்சார ஆற்றல் அமைப்பாக (electric powertrain) மறுசீரமைப்பது மிகவும் வட்டமான (சுழற்சி) தேர்வாக அமைகிறது. இது வாகனத்தை அழிப்பதற்குப் போட்டியிடும் ஒரு உத்தி அல்ல. மாறாக, தற்போதைய கொள்கைகளில் போதுமான கவனம் செலுத்தப்படாத ஒரு 'விடுபட்ட இடைப்பட்ட வழிமுறை' இதுவாகும்.
சுற்றுச்சூழல் மீதான தாக்கத்தை ஆராயும்போது, இந்த வேறுபாடு ஏன் முக்கியமானது என்பது தெளிவாகிறது. ஒரு இருசக்கர வாகனம் அழிக்கப்படும்போது, மறுசுழற்சிக்காக சுமார் 90 கிலோகிராம் பொருட்களையும், குப்பைக் கிடங்கிற்கான 18 கிலோகிராம் கழிவுகளையும் உருவாக்குகிறது. இந்தியாவில் உள்ள சுமார் 30 கோடி வாகனங்களைக் கொண்ட இந்த அணுகுமுறையைப் பின்பற்றினால், 'முதலில் உடைத்து அழித்தல்' (scrap-first) முறையானது, நிலம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் வளங்களுக்குச் சுமையாக விளங்கும் 0.54 கோடி டன் குப்பைக் கிடங்குக் கழிவுகளை உருவாக்குவதோடு, மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்களை மட்டும் 2.7 கோடி டன்களாக உருவாக்கும்.
பாதுகாப்பாக இருக்கும்போது ஒரு வாகனத்தின் ஆயுளை நீட்டிப்பதன் மூலம், மறுசீரமைப்பு இந்தச் சுமையைக் குறைக்கிறது. இதன்மூலம், மூலப்பொருட்களின் தேவையும் கழிவு உருவாக்கமும் குறைக்கப்படுகின்றன. ஐ.நா.வின் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு எண்-12 ஆனது பொறுப்பான நுகர்வு மற்றும் உற்பத்தியுடன் இது ஒத்துப்போவது தற்செயலானது அல்ல. மறுசீரமைப்பு, நிலையான நுகர்வு முறைகள், சிறந்த வளத் திறன் மற்றும் கழிவுகளைக் குறைத்தல் ஆகியவற்றுக்கான அழைப்பை நேரடியாக ஆதரிக்கிறது.
பயன்பாட்டு ஆயுட்காலம் உண்மையிலேயே முடிந்துவிட்ட வாகனங்களிலிருந்து பொருட்களை மீட்டெடுப்பதன் மூலம், பழைய வாகனங்களை உடைத்தல் என்பது வட்டப் பொருளாதாரத்திற்குப் பங்களிக்கிறது. கட்டமைப்பு உறுதித்தன்மை கொண்ட வாகனங்கள், மறுசீரமைப்புக்குப் பங்களிக்கிறது. இரண்டு அணுகுமுறைகளும் அவசியமானவை. ஒவ்வொரு வாகனத்திற்கும் எந்த அணுகுமுறை பொருத்தமானது என்பதே முக்கியக் கேள்வி.
ஒரு வாகனப் படிநிலை அணுகுமுறை
கொள்கையானது, வாகனங்களை அவற்றின் வயதை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொள்ளாமல், அவற்றின் நிலையை அடிப்படையாகக் கொண்டு கையாளும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும். மூன்று தனித்துவமான நிலைகளுக்கு இடையில் வேறுபடுத்திக் காட்டும் ஒரு தேசிய வாகனப் படிநிலைக் கட்டமைப்பு (national vehicle hierarchy framework) ஒரு பயனுள்ள தொடக்கப் புள்ளியாகும்.
முதல் பாதையானது, பாதுகாப்பாகவும், விதிமுறைகளுக்கு இணங்கவும், திறமையாகவும் இருக்கும் வாகனங்களைக் கையாள்கிறது. இவை வழக்கமான பராமரிப்புடன் தொடர்ந்து இயங்க வேண்டும். ஒவ்வொரு பழைய வாகனமும் சிக்கலானதல்ல. மேலும், வாகனங்களின் வயது மட்டுமே ஒரு வாகனத்தை சேவையிலிருந்து நீக்குவதற்கான காரணமாக இருக்கக்கூடாது.
இரண்டாவது வழிமுறை மறுசீரமைப்பு (retrofitment) ஆகும். இது, கட்டமைப்பு ரீதியாக வலுவாக இருந்தாலும், பழைமையான, திறனற்ற அல்லது மாசுபடுத்தும் ஆற்றல் அமைப்புகளைக் கொண்ட வாகனங்களுக்குப் பொருந்தும். சான்றளிக்கப்பட்ட மாற்றும் செயல்முறைகள் மூலம் இந்த வாகனங்களை மின்சார வாகனங்களாக மாற்ற முடியும். இதன் மூலம் அவற்றின் பயனுள்ள ஆயுட்காலம் நீட்டிக்கப்படுவதோடு, புகை வெளியேற்றமும் புதைபடிவ எரிபொருட்களைச் சார்ந்திருப்பதையும் குறைக்கும்.
மூன்றாவது வழிமுறையில், வாகனங்கள் பழைய வாகனங்களை அழித்து மறுசுழற்சி (scrappage and recycling) செய்கின்றன. இது, இனி பயன்படுத்துவதற்குப் பாதுகாப்பு குறைந்த, கடுமையான கட்டமைப்புச் சேதம், விபத்துச் சேதம், குறிப்பிடத்தக்க அரிப்பு அல்லது தொடர்ந்து இயக்குவதைப் பாதுகாப்பற்றதாக்கும் நிலைமைகளைக் கொண்ட வாகனங்களுக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமாகப் பொருந்தும்.
இத்தகைய படிநிலைக் கட்டமைப்பு, இந்தியாவின் போக்குவரத்து மாற்றத்தை உண்மையான வட்டப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளுடன் சீரமைக்கும். எல்லா வாகனங்களும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல என்பதையும், கொள்கையானது தங்கள் மதிப்பை முழுமையாக இழந்த வாகனங்களுக்கும், கணிசமான பயன்பாட்டைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும் சொத்துக்களுக்கும் இடையில் வேறுபடுத்திக் காட்ட வேண்டும் என்பதையும் இது அங்கீகரிக்கும்.
வலுவான கேள்வி
இந்தியாவின் போக்குவரத்துத் துறை மாற்றம் என்பது புதிய மின்சார வாகனங்களுக்கும் பழைய வாகனங்களுக்கும் இடையிலான போட்டி அல்ல. மாறாக, இது ஒரு ஆற்றல் மாற்றத்தின் போது இந்தியா எவ்வாறு வளங்களைத் திறமையாகப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதே உண்மையான கேள்வி. வட்டப் பொருளாதாரப் (circular economy) படிநிலை ஒரு காரணத்திற்காகவே உள்ளது. அது கழிவுகள் உருவாக்கப்படுவதற்கு முன்பே அவற்றைத் தடுக்கிறது மற்றும் ஒரு பொருளின் (product) பயனுள்ள ஆயுட்காலம் உண்மையாகவே முடிந்த பின்னரே மறுசுழற்சி செய்கிறது. இந்த வேறுபாடு தேவையற்ற பழைய வாகனங்களை அழிப்பதைத் தவிர்க்கிறது.
இந்தியா வயது மதிப்பீட்டு அடிப்படையிலான ஒரு மாற்றப் பாதையை (age-assessed transition pathway) ஏற்றுக்கொண்டால், அது இந்த வட்டப் பொருளாதாரக் கொள்கையை உண்மையாகவே புரிந்துகொண்டுள்ளது என்பதை உணர்த்தும். பழைய வாகனங்கள் கண்மூடித்தனமாக நிராகரிக்கப்படவில்லை, மாறாக அவற்றின் மாற்றத்திற்கான சாத்தியக்கூறுகள் மதிப்பிடப்படுகின்றன என்று குடிமக்கள் உணர்வதால், இது பழைய வாகனங்களை அழிப்பதை மேலும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக மாற்றும். இது உண்மையான வட்டப் பொருளாதாரத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லும்.
ஆற்றல் மாற்றத்தில் இந்தியா ஒரு உலகளாவிய தலைவராக உருவெடுத்து வருகிறது. இந்த மாற்றங்கள் எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்படுகின்றன என்பதிலும் அது சமமாகத் தலைமை தாங்க முடியும். இதன் பொருள், வெறும் கழிவுகளைக் கையாள்வது மட்டுமல்ல, வளங்களை விவேகத்துடன் நிர்வகிப்பதாகும். அது வெறும் நிலைத்தன்மை மட்டுமல்ல. அதுதான் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தை மீள்திறன் மிக்கதாக மாற்ற உதவிய கொள்கையை இது பிரதிபலிக்கிறது.
ஜெய்தீப் சரஸ்வத், வசுதா அறக்கட்டளையின் தூய்மையான ஆற்றல், மின்சாரப் போக்குவரத்து மற்றும் வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பங்கள் பிரிவின் இணை இயக்குநர் ஆவார். மற்றும் ஆஷிஷ் டோகானியா, கிரீன் டைகர் மொபிலிட்டி பிரைவேட் லிமிடெட்டின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி ஆவார்.
Original Link: The missing ‘reuse’ principle in India’s EV journey