இந்தியாவில் காணாமல் போன வேலைகள் : அடுத்த அரசாங்கம் அவற்றை எங்கே கண்டுபிடிக்க முடியும்? - பாஸ்கர் சக்கரவர்த்தி

 நாம் ஒரு வேலைவாய்ப்புக்கான நெருக்கடியை எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது, இன்னும் மோசமடையக்கூடும். இருப்பினும், கொள்கைகளின் ஆதரவைப் பெற்றால், இதற்கான தீர்வுகள் மேம்படும்.

மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்கின் நிறுவனமான மெட்டா (Meta), இந்தியாவில் தனது முதல் தரவு மையத்தை ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸின் (Reliance Industries) சென்னை வளாகத்தில் திறக்கிறது. இந்த நடவடிக்கை சுமார் 30 புதிய வேலைகளை உருவாக்கும். இருப்பினும், இது 2030 க்குள் இந்தியாவுக்குத் தேவைப்படும் 90 மில்லியன் புதிய விவசாயம் அல்லாத வேலைகளை நோக்கிய ஒரு சிறிய படியாகும். இந்தியாவின் பொருளாதாரம் உலகின் மூன்றாவது பெரிய பொருளாதாரமாக மாறும் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். இது வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. இளம் மக்கள்தொகையைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் ஸ்மார்ட்போன் பயன்பாட்டில் முன்னணியில் உள்ளது. பில்லியனர்கள் மற்றும் பிச்சைக்காரர்கள் உள்ளனர்.  ஆனால், உழைக்கும் வயதுடையவர்களில் 46.6% பேர் மட்டுமே உண்மையில் வேலை செய்கிறார்கள். இது பொருளாதாரத்தின் பிரகாசத்தை மழுங்கடிக்கிறது. மற்ற வளர்ந்து வரும் சந்தைகளில், விகிதம் 70% க்கு அருகில் உள்ளது.

இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து தொழிலாளர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவர்கள் சுயதொழில் செய்பவர்கள். குடும்ப வணிகங்களில் ஊதியம் பெறாத குடும்ப உறுப்பினர்கள் கூட சுயதொழில் செய்பவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

வேலைகள் எங்கே? 

      

வளர்ச்சிக்கான அணுகுமுறையை இந்தியா மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். நிலச் சீர்திருத்தத்தின் அணுகுமுறையை ஆசிய மாதிரியைப் பின்பற்றுவதற்குப் பதிலாக, விவசாயத் தொழிலாளர்களை தொழிற்சாலைகளுக்கு மாற்றுவது, அந்தத் தொழிலாளர்களைக் கொண்டு பொருட்களைத் தயாரித்து, அவர்களை உலகளவில் விநியோகிப்பதற்குப் பதிலாக, இந்தியா சேவைகளில் கவனம் செலுத்தியது.

மற்ற ஆசிய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்தியா வளர்ச்சிக்கான வேறுபட்ட பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இவை, உற்பத்தியில் கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, இந்தியாவானது சேவைகளில் போட்டி காட்டுகிறது. இது 1990 களில் கால் சென்டர்களுடன் (call centres) தொடங்கியது. பின்னர், 2000 களின் முற்பகுதியில் தகவல் தொழில்நுட்பம் (IT) மற்றும் பின் அலுவலக சேவைகளுக்கு மாற்றப்பட்டது. இப்போது 5.4 மில்லியன் மக்களுக்கு வேலை வழங்கும் பரந்த அளவிலான தொழில்நுட்பத்தினால் இயக்கப்படும் சேவைகளை வழங்குகிறது. முன்னாள் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி ஆளுநர், இரகுராம் ராஜன் (Raghuram Rajan) மற்றும் ரோஹித் லம்பா (Rohit Lamba) ஆகியோர் தங்கள் சமீபத்திய புத்தகத்தில், வடிவமைப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு (R&D) போன்ற உயர்நிலை சேவைகளில் இந்தியா இன்னும் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கின்றனர்.

உழைக்கும் வயதில் சுமார் 950 மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர் என்பதை நினைவில் கொள்வோம். உயர் சேவைகளில் உள்ள வேலைகளுக்கு திறமையான பணியாளர்கள் தேவை. ஆனால், 2023 ஆம் ஆண்டின் இந்திய திறன் அறிக்கையின்படி, இளம் இந்தியர்களில் பாதி பேர் மட்டுமே வேலைகளுக்குத் தேவையான திறன்களைக் கொண்டுள்ளனர். எதிர்காலத்தில், அதிக பயிற்சி தேவைப்படாத வேலைகள் இன்னும் பொதுவானதாக இருக்கும். இந்த வேலைகளில் கட்டுமானம், தெருவில் பொருட்களை விற்பது, மக்களின் வீடுகளில் பொருட்களை சரிசெய்தல் மற்றும் அலுவலகத்திற்கு தேநீர் எடுப்பது போன்ற எளிய பணிகள் அடங்கும். சில அலுவலகங்கள் மிகச் சிறியவை, ஒரு சிலர் மட்டுமே வேலை செய்கிறார்கள். ஒரு நபர் விஷயங்களை எழுதுகிறார், மற்றொரு நபர் காகிதங்களை முத்திரையிடுகிறார், மற்றொருவர் ஒரு பையில் முத்திரைகளை ஒழுங்கமைக்கிறார். இப்போது விஷயங்கள் மோசமாகத் தோன்றினாலும், பின்னர் அவை இன்னும் மோசமாகலாம்.

சேவைகளின் முக்கிய அங்கமான தகவல் தொழில்நுட்பத் துறை 25 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சிறியதாகிவிட்டது. ஆட்டோமேஷன் மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) வளர்ச்சியுடன், நிறைய தகவல் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த வேலைகள் இல்லாமல் போகும். இந்த மந்தநிலை குறைவான வேலைகள் மற்றும் மெதுவாக பணியமர்த்தல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. மேலும், குறைந்த திறமையான வேலைகளில், மக்கள் மிகக் குறைவாகவே சம்பாதிக்கிறார்கள். பலர் வேலைக்குச் செல்வதற்குப் பதிலாக கோவிட் லாக்டவுனுக்குப் பிறகு தங்கள் கிராமங்களில் தங்கினர். நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்ததை விட இப்போது அறுபது மில்லியன் மக்கள் விவசாயத்தில் வேலை செய்கிறார்கள். பண்ணைகளிலிருந்து தொழிற்சாலைகளுக்குச் செல்லும் யோசனைக்கு எதிரான இந்தியாவின் சொந்த வளர்ச்சிப் பாதையை உருவாக்கும் திட்டம் முற்றிலும் மாறிவிட்டது.

வேலை வாய்ப்பு நிலைமை மிகவும் மோசமாக இருப்பதால் அடுத்து வரக்கூடிய  அரசாங்கம் வேலைகளை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். அதன் சிறந்த உத்தியையும் இது மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். இது பொருளாதாரத்தில் சேவைகளை பெரிதும் நம்பியுள்ளது. ஏனெனில் உற்பத்தி இப்போது பொருளாதாரத்தில் 13% மட்டுமே உள்ளது. தற்போதைய அரசாங்கத்தை ஆதரிக்காத ராஜன் கூட, உற்பத்தியில் கவனம் செலுத்துவது மிகவும் தாமதமானது என்று நினைக்கிறார்.

பலருக்கு வேலை தேவைப்படுவதால் வேலைகளை உருவாக்க பல்வேறு வழிகள் தேவை என்று நான் நம்புகிறேன். இதில் கொள்கைகள், முதலீடுகள், குறிப்பாக கல்வி மற்றும் திறன் பயிற்சி, மற்றும் வரிச்சலுகைகள் மற்றும் எளிதான விதிமுறைகள் போன்ற முதலாளிகளுக்கான ஊக்கத்தொகைகள் ஆகியவை அடங்கும்.

சில நல்ல விருப்பங்களைப் பற்றி சிந்தியுங்கள்

1. உலகளாவிய திறன் மையங்கள் (Global Capability Centres (GCCs)) நாட்டிற்கு வெளியே உள்ள பெரிய நிறுவனங்களின் கிளைகள் போன்றவை. அவர்கள் நிதி, சட்டம் மற்றும் சைபர், பகுப்பாய்வு மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) போன்ற உயர் தொழில்நுட்ப காரணங்கள் போன்ற பல்வேறு சேவைகளை வழங்குகிறார்கள். இப்போது, இந்தியாவில் 1,500 க்கும் மேற்பட்ட உலகளாவிய திறன் மையங்கள் (GCC) உள்ளன. அவற்றில் 1.6 மில்லியன் மக்கள் பணிபுரிகின்றனர். 2030 ஆம் ஆண்டில் இந்த எண்ணிக்கை 4.5 மில்லியனாக உயரக்கூடும். இந்த மையங்கள் சேவைகளை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலமும், பல்வேறு திறன்களைக் கொண்டவர்களுக்கு வேலைகளை உருவாக்குவதன் மூலமும் இந்தியாவுக்கு நிறைய பணம் சம்பாதிக்க வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளது.

2. இந்தியாவின் தொழில்நுட்ப தொடக்கங்கள் வளர நிறைய இடங்கள் உள்ளன. அவை பெரிதாகிவிட்டால், நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ பலருக்கு வேலை கொடுக்க முடியும். 2021 ஆம் ஆண்டில், முதலீட்டாளர்கள் சீனாவைப் பற்றி கவலைப்படுவதால் இந்திய புத்தொழில் திட்டத்தில் நிறைய பணத்தை முதலீடு செய்தனர். இது சில தொடக்க நிறுவனங்களுக்கு மிக அதிகமாக மதிப்பிடப்படுவதற்கு வழிவகுத்தது, விதிகள் போன்ற உண்மையான சந்தை விஷயங்களை புறக்கணித்தது மற்றும் போதுமான திறமையான தொழிலாளர்கள் இல்லை. இப்போது, Paytm, Byju's மற்றும் Oyo போன்ற பல பெரிய புத்தொழில் நிறுவனங்கள் சில சிக்கல்களைச் சந்தித்துள்ளன, மேலும் இந்திய புத்தொழில் நிறுவனங்களின் மீதான முதலீடு 2015 முதல் மிகக் குறைவாக உள்ளது. 

இந்திய புத்தொழில்கள் மீண்டும் சிறப்பாக செயல்பட வாய்ப்பு உள்ளது. அவர்களுக்கு உதவ புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொண்டார்கள். இந்தியாவின் பலத்துடன் இணைந்த செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), SaaS, பாதுகாப்பு மற்றும் பசுமை தொழில்நுட்பம் போன்ற வளர்ந்து வரும் துறைகளில் அவர்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இருப்பினும், நிறுவனர்கள் சிறப்பாகச் செயல்படத் தொடங்கும் போது அதிக நம்பிக்கையுடன் இருப்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும், மேலும் விதிமுறைகள் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாறும் என்று எதிர்பார்க்கக் கூடாது. இந்த ஸ்டார்ட்அப்கள் விரிவடையும் போது, அதிக ஊழியர்களை வேலைக்கு அமர்த்த வேண்டும், எனவே திறமையான பணியாளர்களை உருவாக்குவது மிகவும் முக்கியமானது.

புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மற்றும் கார்பன் உமிழ்வு குறைப்புக்கான இந்தியாவின் இலட்சிய இலக்குகள், சுற்றுச்சூழல் கவலைகள் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகிய இரண்டையும் எதிர்கொள்வதில் ஒரு செயல்திறன் மிக்க அணுகுமுறையை நிரூபிக்கின்றன. 500 ஜிகாவாட் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறனை நிறுவவும், 2030 க்குள் ஆண்டுதோறும் 5 மில்லியன் டன் பசுமை ஹைட்ரஜனை உற்பத்தி செய்யவும் இலக்கு வைப்பதன் மூலம், குறைந்த கார்பன் பொருளாதாரத்திற்கு மாறுவதில் இந்தியா தன்னை ஒரு தலைவராக நிலைநிறுத்துகிறது. இந்த முயற்சிகள் உலகளாவிய பருவநிலை இலக்குகளுக்கு பங்களிப்பது மட்டுமல்லாமல், வேலை உருவாக்கம் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான குறிப்பிடத்தக்க வாய்ப்புகளையும் உருவாக்குகின்றன.

3. இந்தியா அவசரமாக பசுமை எரிசக்திக்கு மாற வேண்டும். இது உலகளவில் மூன்றாவது பெரிய ஆற்றல் நுகர்வோர் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனில் நான்காவது இடத்தில் உள்ளது. இந்தியா 500 ஜிகாவாட் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியை நிறுவி ஆண்டுக்கு 5 மில்லியன் டன் பச்சை ஹைட்ரஜனை உற்பத்தி செய்வதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் கார்பன் உமிழ்வை 45% குறைக்கும் நோக்கத்துடன் உள்ளது. உலகப் பொருளாதார மன்றத்தின் கருத்துப்படி, இந்த மாற்றம் பசுமைப் பொருளாதாரத்தின் காரணமாக இந்தியாவில் 50 மில்லியன் புதிய வேலைகளை உருவாக்கும். 

4. வேலைகள் பற்றாக்குறையாக இருப்பதால் உற்பத்தியை நாம் புறக்கணிக்க முடியாது. ஐபோன்கள் (iPhones) அல்லது டெஸ்லாஸ் (Teslas) போன்ற பெரிய திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவதற்குப் பதிலாக, சிறிய உற்பத்தியாளர்களையும் ஆதரிக்க வேண்டும். அவர்கள் பொதுவாக அதிக ஆட்களை வேலைக்கு அமர்த்துகிறார்கள் மற்றும் இயந்திரங்களை அதிகம் நம்புவதில்லை. வணிகத்தில் ஈடுபட்டுள்ள அனைவரையும் இணைக்கும் டிஜிட்டல் அமைப்புகளை இந்தியா கொண்டுள்ளது. சிறு உற்பத்தியாளர்கள் கடன்கள், பொருட்கள், சேமிப்பு, கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு உதவ இந்த அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தலாம். இந்த வழியில், அவர்கள் பெரிய நிறுவனங்களைப் போலவே அதே நன்மைகளை அனுபவிக்க முடியும்.

எழுத்தாளர் டஃப்ட்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் (Tufts University) உள்ள தி பிளெட்சர் துறையில் உலகளாவிய வணிகத்தின் இயக்குநர் ஆவார்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/opinion/columns/indias-missing-jobs-and-where-the-next-government-can-find-them-9266841/ 

Read More →

ஆபத்தான நாய் இனங்களுக்கு தடை விதித்த மத்திய அரசின் சுற்றறிக்கையை இரத்து செய்தது கர்நாடக உயர்நீதிமன்றம் -கதீஜா கான்

 கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் ஏப்ரல் 10 அன்று,  ஆபத்தான நாய் இனங்களுக்கு தடை விதித்த மத்திய அரசின் சுற்றறிக்கையை இரத்து செய்தது. மார்ச் மாதம் மத்திய அரசு வெளியிட்ட சுற்றறிக்கையில், பிட்புல்ஸ் மற்றும் ராட்வீலர் போன்ற 23 "ஆபத்தான" நாய் இனங்களை தடை செய்ய மாநிலங்களுக்கு சுற்றறிக்கை அனுப்பியது. 

நீதிபதி எம்.நாகபிரசன்னா கூறுகையில், தடை விதிக்கும் முன் மத்திய அரசுக்கு முறையான பரிந்துரை தேவை. குழுவின் அமைப்பு விலங்குகள் வதைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் (Prevention of Cruelty to Animals Act) கீழ் உள்ள விதிகளைப் பின்பற்றவில்லை.

முன்னதாக, கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் மார்ச் 19 அன்று இந்த சுற்றறிக்கைக்கு தடை விதித்தது. இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, கொல்கத்தா உயர்நீதிமன்றம் அதை ஓரளவு நிறுத்தியது. இந்த சுற்றறிக்கைக்கு எதிரான மனுவுக்கு மத்திய அரசு பதிலளிக்க வேண்டும் என்று டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் கடந்த மார்ச் 21-ம் தேதி உத்தரவிட்டது. 

மீன்வளம், கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் பால்வள அமைச்சகத்தின் (Ministry of Fisheries, Animal Husbandry, and Dairying) இணைச் செயலாளர் டாக்டர் ஓ.பி.சவுத்ரி மார்ச் 12 அன்று அனைத்து மாநில தலைமைச் செயலாளர்களுக்கும் ஒரு கடிதம் அனுப்பினார். அதில் "ஆபத்தான" நாய் இனங்களுக்கு உரிமங்கள் அல்லது அனுமதிகளை அனுமதிக்க வேண்டாம் என்று கூறப்பட்டிருந்தது.

ஒன்றிய அரசால் வெளியிடப்பட்ட சுற்றறிக்கையானது செல்லப்பிராணிகளாக வளர்க்கப்படும் "கொடூரமான" நாய் இனங்கள் கடித்தால் ஏற்படும் மனித உயிரிழப்புகள் பற்றிய கவலைகளை நிவர்த்தி செய்யும் நோக்கத்துடன் இருந்தது.

சில நாய் இனங்கள் மீதான கட்டுப்பாடுகளையும், நாய் உரிமையாளர்கள் தங்கள் செல்லப்பிராணிகளை கருத்தடை செய்வதற்கான உத்தரவுகளையும் கோடிட்டுக் காட்டும் இந்த சுற்றறிக்கையில், பிட்புல் டெரியர் (Pitbull Terrier), டோசா இனு (Tosa Inu), அமெரிக்கன் ஸ்டாஃபோர்ட்ஷைர் டெரியர் (American Staffordshire Terrier) போன்ற இனங்கள் பொதுவாக ஆக்ரோஷமான பண்புகளுடன் தொடர்புடையவை. ஆபத்தான நாய்கள் சம்பந்தப்பட்ட சம்பவங்களின் அபாயத்தைக் குறைப்பதற்கும் பொது பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்கும் இத்தகைய விதிமுறைகள் பெரும்பாலும் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.

இந்த குறிப்பிட்ட இனங்களை வளர்ப்பதையும் இறக்குமதி செய்வதையும் தடை செய்வதற்கான முடிவு அவற்றின் நடத்தை மற்றும் மனிதர்கள் அல்லது பிற விலங்குகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் திறன் பற்றிய கவலைகளிலிருந்து உருவாகிறது. கருத்தடை தேவைகள் இந்த இனங்களின் எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்தவும் அதிகப்படியான இனப்பெருக்கத்தைத் தடுக்கவும் நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கும்.

இந்தப் பரிந்துரைகள், கால்நடை வளர்ப்பில் உள்ளவர்கள் மற்றும் நிபுணர்களை உள்ளடக்கிய குழுவினால் பரிந்துரைக்கப்பட்டவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இத்தகைய முடிவுகள் பொதுவாக விலங்கு நல பரிசீலனைகளுடன் பொது பாதுகாப்பை சமநிலைப்படுத்த ஆராய்ச்சி, தரவு மற்றும் நிபுணர் கருத்து மூலம் தெரிவிக்கப்படுகின்றன.

நாய்களின் இனம் சார்பாக குறிப்பிட்ட விதிமுறைகள் சர்ச்சைக்குரியவை மற்றும் சில வகையான நாய்களுக்கு எதிரான பாகுபாடு குறித்த கவலைகளை எழுப்பினாலும், அவை சில நேரங்களில் பொது பாதுகாப்பின் நலனுக்காக அவசியமாகக் கருதப்படுகின்றன. இருப்பினும், திறமையான அமலாக்கம் மற்றும் பொறுப்பான நாய் உரிமையைப் பற்றிய கல்வி ஆகியவை நாய் இனங்களை ஒழுங்குபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட எந்தவொரு நடவடிக்கைகளின் முக்கிய கூறுகளாகும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/explained-law/karnataka-hc-quash-circular-dog-breeds-9266050/ 

Read More →

ரஷ்யா - உக்ரைன் போருக்கு மத்தியில் சுவிட்சர்லாந்தின் அமைதிக்கான முயற்சி - சுபாஜித் ராய்

 ரஷ்யா-உக்ரைன் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்காக சுவிட்சர்லாந்து அமைதி மாநாட்டை (peace conference) ஜூன் நடுப்பகுதியில் நடத்தவுள்ளது.  ஜூன் 13-15 தேதிகளில் இத்தாலியில் நடைபெறும் ஜி7 உச்சிமாநாட்டைத் தொடர்ந்து, இந்த மாநாடு ஜூன் 15-16 தேதிகளில் பர்கன்ஸ்டாக் (Bürgenstock) இல் நடைபெறும். சமாதான முயற்சிகளுக்கு பெயர் பெற்ற சுவிட்சர்லாந்து, அமைதியை அடைவதில் குறிப்பிடத்தக்க சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. இந்த மாநாட்டில் இந்தியாவின் பங்கேற்பு முக்கியமானது என்று சுவிட்சர்லாந்து மற்றும் உக்ரைன் ஆகிய இரு நாடுகளும் நம்புகின்றன.

இந்த மாநாட்டிற்கு அரசுத் தலைவர்கள் உட்பட சுமார் 120 நாடுகளுக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்க அதிபர் ஜோ பைடன் தனது தேர்தல் பிரச்சாரத்தின் போது நேரம் ஒதுக்க முடியுமா என்பது கேள்விக்குறியாக உள்ளது. விரிவான நட்புறவை அறிவித்துள்ள ரஷ்ய ஜனாதிபதி விளாடிமீர் புட்டினும் சீன ஜனாதிபதி ஜி ஜின்பிங்கும் கலந்து கொள்வார்களா என்பதும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை .

மாநாட்டின் பின்னணி

உக்ரைன் அதிபர் வோலோடிமிர் ஜெலென்ஸ்கிக்கு சுவிட்சர்லாந்து உதவி செய்து வருகிறது. ஜனவரி 15-ம் தேதி சுவிட்சர்லாந்திடம் வோலோடிமிர் ஜெலென்ஸ்கி உதவி கேட்டார். உக்ரைனில் அமைதியை நிலைநாட்டுவது குறித்து பேச சுவிட்சர்லாந்து விரும்புகிறது. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் விதிகளை பின்பற்ற விரும்புகிறார்கள். இது குறித்து விவாதிக்க அவர்கள் ஒரு பெரிய கூட்டத்தை நடத்த திட்டமிட்டுள்ளார். உக்ரைன் குறித்து சுவிட்சர்லாந்து இதற்கு முன் கூட்டங்களை நடத்தியது. சுவிட்சர்லாந்து ஜூலை 2022 இல் லுகானோவில் (Lugano)  உக்ரைன் மீட்பு மாநாடு (Ukraine Recovery Conference (URC)) என்ற குறிக்கோளுடன் கூட்டம் நடத்தினர். பின்னர் டாவோஸிலும் கூட்டம் நடத்தினர்.

 

சுவிட்சர்லாந்தின் சமாதான பேச்சுவார்த்தை 

சுவிட்சர்லாந்து தனது வெளியுறவுக் கொள்கையில் நடுநிலைமையை நம்புகிறது. இது 19 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து பாதுகாக்கும் சக்தியாக இருந்து வருகிறது. 1870-71 இல், பிராங்கோ-பிரஷியன் (Franco-Prussian) போரின் போது, அது பவேரியா மற்றும் பேடனின் நலன்களைக் கவனித்தது. இது இரண்டு உலகப் போர்களிலும் இதேபோன்ற பங்கைக் கொண்டிருந்தது. இரண்டாம் உலகப் போரில் கிட்டத்தட்ட 200 பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்களைக் கையாண்டது.

1971 மற்றும் 1976 க்கு இடையில், இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானின் விவகாரங்களை நிர்வகித்தது. கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக, பல்வேறு மோதல்களின் போது, பாதுகாக்கும் சக்தியாக உள்ளது. இதில் சவுதி அரேபியா மற்றும் ஈரான், அமெரிக்கா மற்றும் ஈரான், ரஷ்யா மற்றும் ஜார்ஜியா ஆகியவை அடங்கும்.

சுவிட்சர்லாந்து  பேச்சுக்களை நடத்துவதிலும், மோதல்களைத் தீர்க்க உதவுவதிலும் சரித்திரம் படைத்துள்ளது. 2006 இல், கொழும்பில் அரசாங்கத்திற்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்தியது. நேபாளம் மற்றும் மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் அமைதிக்காகவும் செயல்பட்டது.

டேவிட் லான்ஸ் (David Lanz) மற்றும் சைமன் ஜே ஏ மேசன் (Simon J A Mason) ஆகியோரால் 2012 இல் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வறிக்கையின்படி, சுவிட்சர்லாந்து 2000 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 15 நாடுகள் மற்றும் பிராந்தியங்களில் சுமார் 20 சமாதான பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டுள்ளது. ரஷ்யா-உக்ரைன் போரின் போது, சுவிட்சர்லாந்து உக்ரைனுக்கு ஆதரவளித்தது மற்றும் ரஷ்யாவிற்கு எதிரான மேற்கத்திய  நாடுகளுடன்  இணைந்தது.

மாநாட்டின் குறிக்கோள்கள்

அதிபர் புதின் இல்லாமல் இந்த மாநாடு அர்த்தமுள்ளதாக இருக்காது. ரஷ்யா முதல் விவாதங்களில் கலந்து கொள்ளாது என்று சுவிஸ் கூட்டமைப்பின் தலைவர் வயோலா ஆம்ஹெர்ட் (Viola Amherd) பிப்ரவரியில் கூறினார். ஆனால் இது ஒரு தொடக்கம்தான், பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் போரைப் பொறுத்து மாஸ்கோ பின்னர் சேரக்கூடும். மாநாடு சமாதான ஒப்பந்தத்தை இறுதி செய்யாது என்று ஆம்ஹெர்ட் கூறினார். இது அதிக கூட்டங்களுக்கு வழிவகுக்கும் முதல் படியாகும்.

சுவிஸ் வெளியுறவு அமைச்சர் இக்னாசியோ காசிஸ் (Minister Ignazio Cassis) ரஷ்யா இறுதியில் சேர வேண்டும் என்று நம்புகிறார். ரஷ்யாவை சிறப்பாக அழைப்பதில் மக்கள் உடன்படுவார்கள் என்று அவர் நினைக்கிறார்.  இது கடினமான வேலை என்று கேசிஸ் ஒப்புக்கொள்கிறார்.

ரஷ்ய படைகளை திரும்பப் பெறுவது, உக்ரைனின் எல்லையை மீட்டெடுப்பது உள்ளிட்ட 10 அம்ச அமைதி திட்டத்திற்கு (peace formula) இந்தியாவின் ஆதரவை ஜெலன்ஸ்கி கோரினார். ரஷ்யா இந்த திட்டத்தை நிராகரிக்கிறது, இது அர்த்தமற்றது என்று கூறுகிறது. உக்ரைனின் சில பகுதிகள் மீதான தங்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் கட்டுப்பாட்டை பரிசீலிக்க பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். தற்போது, உக்ரைனின் ஐந்தில் ஒரு பகுதியை ரஷ்யப் படைகள் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளன மற்றும் நான்கு உக்ரைன் பகுதிகளை உரிமை கோருகின்றன.

இந்தியா, ரஷ்யா மற்றும் உக்ரைன்

பிப்ரவரி 5ஆம் தேதி புதுடெல்லியில் எஸ்.ஜெய்சங்கருடனான உச்சிமாநாடு குறித்து காசிஸ் பேசினார். பிரேசில், இந்தியா, சீனா, தென்னாப்பிரிக்கா ஆகிய நாடுகள் இதில் இணைவது முக்கியம் என்று சுவிட்சர்லாந்து மக்கள் கருதுகின்றனர். 

சுவிட்சர்லாந்தின் வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் செய்தித் தொடர்பாளர், ரஷ்யாவைச் சேர்ப்பது தொடர்பாக உலகளாவிய தெற்கின் கருத்தைக் கேட்பது முக்கியம் என்று கூறினார். அவர்கள் சீனா, இந்தியா, பிரேசில், தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் சவுதி அரேபியாவுடன் தொடர்பில் உள்ளனர்.

பிப்ரவரி 2022 முதல், இந்தியா ரஷ்யாவிற்கும் உக்ரைனுக்கும் இடையில் தனது இராஜதந்திரத்தை  வெளிக்காட்டியது. அது நேரடியாக படையெடுப்பை கண்டிக்கவில்லை ஆனால் புச்சா படுகொலைக்கு (Bucha massacre) சர்வதேச விசாரணைக்கு அழைப்பு விடுத்தது. ரஷ்ய தலைவர்களின் அணு ஆயுத அச்சுறுத்தல்கள் குறித்து இந்தியாவும் கவலை தெரிவித்தது.  ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் பல தீர்மானங்களில் ரஷ்யாவுக்கு எதிராக இந்தியா வாக்களிக்கவில்லை.

செப்டம்பர் 2022 இல், பிரதமர் நரேந்திர மோடி புடினிடம், "இது போரின் காலம் அல்ல" (“this is not the era of war” ) என்று கூறினார். இந்த யோசனை நவம்பர் 2022 இல் பாலியில் (Bali)G20 உச்சிமாநாட்டின் அறிக்கையிலும் குறிப்பிடப்பட்டு இருந்தது.

 

2023 செப்டம்பரில் புதுதில்லியில் (New Delhi) நடைபெற்ற ஜி20 உச்சிமாநாட்டில், சீனாவின் ஆதரவுடன் அமெரிக்கா தலைமையிலான மேற்கு மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய இரு நாடுகளும் ஒப்புக்கொண்ட கூட்டுப் பிரகடனத்தை இந்தியாவால் பெற முடிந்தது. போர் தொடங்கியதில் இருந்து மோடி புட்டினுடன் குறைந்தது ஐந்து முறையும், ஜெலென்ஸ்கியுடன் குறைந்தது நான்கு முறையும் பேசியிருக்கிறார். பலதரப்பு உச்சிமாநாட்டின் போது இரு தலைவர்களையும் நேரில் சந்தித்துள்ளார். அவர்களின் சமீபத்திய தொலைபேசி அழைப்பின் போது, உக்ரைன் ஜனாதிபதி தனது நாட்டின் இறையாண்மையை ஆதரித்த இந்தியாவுக்கு நன்றி தெரிவித்தார். சுவிட்சர்லாந்தில் நடைபெறும் அமைதி மாநாட்டில் புது தில்லி கலந்துகொள்வது கீவ்க்கு முக்கியமானதாக இருக்கும் என்றும் அவர் கூறினார்.

இந்திய அரசாங்கம் எந்தவொரு சமாதான முன்னெடுப்பிற்கும் ஆதரவாக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டுள்ளது மற்றும் ஒரு முக்கிய பாத்திரத்தை வகிக்க தயாராக உள்ளது. உலகில் ஒரு பாரபட்சமற்ற வீரராக இருப்பதற்கான நம்பகத்தன்மை தனக்கு இருப்பதாக புது டெல்லி நம்புகிறது.

இந்தியா தன்னை சமாதான முன்னெடுப்புகளின் ஆதரவாளராக காண்கிறது மற்றும் போர்  நிறுத்தத்திற்கு உதவ தயாராக உள்ளது. உக்ரைன் போர் தொடங்கியதில் இருந்தே பேச்சுவார்த்தை மற்றும் ராஜதந்திரத்தை இந்தியா வலியுறுத்தி வருகிறது என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடி கூறினார்.

ஐக்கிய நாடுகளவையின் பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் நிரந்தர உறுப்பினராக இருக்க புதுடெல்லி விரும்புகிறது. உலகளாவிய விவாதங்களில் செல்வாக்கு செலுத்த இந்தியாவுக்கு இந்த மாநாடு சிறந்த வாய்ப்பாகும். வளரும் நாடுகளின் நலன்களையும் இந்தியா பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது மற்றும் கடந்த ஆண்டு ஜி 20 உச்சிமாநாட்டின் போது போரின் தாக்கத்தை எடுத்துரைத்தது.

ஜூன் 4 (June 4) ஆம் தேதி மக்களவைத் தேர்தல் முடிவுகள் வெளியான சிறிது நேரத்தில் ஜி 7 உச்சி மாநாடு மற்றும் சுவிட்சர்லாந்து மாநாடு நடைபெறும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/switzerland-peace-conference-russia-ukraine-war-9266880/ 

Read More →

இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சிப் பற்றிய ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின் கணிப்பு பற்றி . . .

 கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க வர்த்தக விதிகளை எளிமைப்படுத்த வேண்டும்

ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி (Asian Development Bank (ADB)) மார்ச் 31, 2025 உடன் முடிவடைந்த நிதியாண்டிற்கான இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி கணிப்பை 6.7% இலிருந்து 7% ஆக உயர்த்தியது. அதற்குக் காரணமாக, வலுவான பொது மற்றும் தனியார் முதலீடுகளை மேற்கோள் காட்டினர் மற்றும் கிராமப்புற பொருளாதாரம் மீண்டு வருவதால் நுகர்வோர் தேவையில் முன்னேற்றங்கள் ஏற்படும் என்று  எதிர்பார்க்கிறார்கள். 2025-26 நிதியாண்டில் இந்தியாவின் பொருளாதாரம் 7.2% விரிவடையும் என்றும் ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி கணித்துள்ளது. இருப்பினும், கணிப்பு, முந்தைய நிதியாண்டில் இந்தியாவின் தேசிய புள்ளிவிவர அலுவலகம் (National Statistical Office (NSO)) மதிப்பிட்ட 7.6% ஐ விட குறைவாக உள்ளது. கடந்த ஆண்டின் வளர்ச்சி முதலீடு, பலவீனமான நுகர்வு ஆகியவற்றால் உந்தப்பட்டது. எண்ணெய் விலை உயர்வு அல்லது மேற்கத்திய நாடுகளில் நீடித்த உயர் வட்டி விகிதங்கள் போன்ற உலகளாவிய அபாயங்கள் குறித்து ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி எச்சரித்தது. மேற்கத்திய வட்டி விகிதங்களுக்கு ரூபாயின் உணர்திறன் காரணமாக ஆசியாவில் இந்தியா மிகவும் பாதிக்கப்படலாம். வலுவான அரசாங்க மூலதன செலவினங்களை குறிப்பிட்டனர். ஆனால், தனியார் துறை திட்ட நிறைவுகள் அறிவிப்புகளைத் தொடரவில்லை. இந்தியாவின் தேசிய வருமான தரவு, ஒருமைப்பாடு அல்லது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அரசாங்க வரி ரசீதுகளை அதிகம் நம்பியிருப்பது பற்றிய கவலைகளை இந்த அறிக்கை நிவர்த்தி செய்யவில்லை.

COVID-19க்குப் பிறகு இந்தியாவில் தேவைப்படும் பெரிய மாற்றங்களைப் பற்றி கடன் வழங்குபவர் பேசவில்லை. சிலர் பொருளாதார சீர்திருத்தங்களில் கவனம் செலுத்தாததால் அரசாங்கத்தின் உயர் வளர்ச்சி எண்களை கேள்வி எழுப்புகின்றனர். ஆசிய வளர்ச்சி வங்கி 2024-25 இல் செலவுகள் அதிகரிக்கும் மற்றும் வளர்ச்சிக்கு உதவும் என்று நினைக்கிறது. ஆனால் நடக்காமல் போகலாம். உலகளாவிய ஆராய்ச்சி நிறுவனமான BMI, மக்களிடம் நிறைய சேமிப்புகள் இல்லாததால் மக்கள் அதிகம் செலவு செய்ய மாட்டார்கள் என்று  எச்சரிக்கிறது. ஏற்றுமதியை அதிகரிக்க எளிய விதிகளுடன் கூடிய பெரிய சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்களை (special economic zones) அமைக்க ஏடிபியின் ஆலோசனைக்கு அரசு கவனம் செலுத்த வேண்டும். உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் உள்ள சிக்கல்கள், மேற்கு ஆசியாவில் உள்ள சிக்கல்கள் மற்றும் கப்பல் வழித்தடங்களில் ஏற்படும் இடையூறுகள் போன்றவற்றின் காரணமாக, இந்தியா ஆசிய வளர்ச்சி வங்கியின்  பரிந்துரைகளை விரைவாகப் பின்பற்ற வேண்டும். உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளை சிறப்பாகச் சேர்ப்பதற்கும் அதன் போக்குவரத்து அமைப்புகளை மேம்படுத்துவதற்கும் இது உதவும்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/editorial/risky-premise-on-asian-development-bank-forecast-indias-gdp-growth/article68058544.ece  

Read More →

அரசியல் சார்பற்ற பிரதமர் - தீபா கந்தசாமி

 ராம் சந்திர காக், ஜம்மு & காஷ்மீர் மற்றும் இந்திய வரலாற்றில் பல காரணங்களுக்காக மறக்கப்பட்ட நபராக உள்ளார். அவர், காஷ்மீர் சமஸ்தானத்தின் கடைசி பண்டிட் பிரதமராக இருந்தார். சுதந்திரத்திற்கு முன்னதாக அவர் தனது பதவியை ராஜினாமா செய்தார். பின்னர் மகாராஜா ஹரி சிங்கால் கைது செய்யப்பட்டார். 'சுரபி' படத்திற்காக அறியப்பட்ட சித்தார்த் காக் ஒரு மின்னஞ்சல் நேர்காணலில் காக் பற்றி விவாதித்தார். அவர் லீலா காக் பானுடன் இணைந்து எழுதிய காதல், நாடு கடத்தல், மீட்பு: லக்ஷ்மியின் கடைசி பண்டிட் பிரதம மந்திரி மற்றும் அவரது ஆங்கிலேய மனைவியின் கதை (Love, Exile, Redemption: The Saga of Lakshmi's Last Pandit Prime Minister and his English Wife) என்ற புத்தகத்தைப் பற்றி பேசினார். இந்த புத்தகம் ராம் சந்திர காக்கின் நினைவைப் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட வாழ்க்கை வரலாற்று நினைவுக் குறிப்பு ஆகும். புத்தகமானது, கடிதங்கள், நாட்குறிப்புகள் மற்றும் அவரது வெளியிடப்படாத நினைவுகளிலிருந்து பெறப்பட்டது. பென்டெட் (Bended) என்று அழைக்கப்படும் மார்கரெட் மேரி ஆல்காக் (Margaret Mary Allcock) அவருடைய ஆங்கிலேய மனைவி. அவர் லீலா காக் பானின் தாய் மற்றும் சித்தார்த் காக்கின் மாற்றாந்தாய் ஆவார். அவரது குறிப்பிடத்தக்க பங்கு இருந்தபோதிலும், ராம் சந்திர காக்கின் பங்களிப்புகள் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், புத்தகம் அவரது நினைவகத்தை உயிருடன் வைத்திருப்பதன் மூலம் இதை நிவர்த்தி செய்ய முயல்கிறது.

இந்திய வரலாற்றில் ராமச்சந்திர காக்கின் பெயர் கேள்விப்படாததும், மகாராஜா ஹரி சிங்கைப் பற்றி மட்டுமே நமக்குத் தெரியும் என்பதும் எப்படி சாத்தியமானது?

பாய்ஜி என்று அழைக்கப்பட்ட எனது தாத்தா பண்டிட் ராம் சந்திர காக் அரசியலில் ஈடுபடவில்லை. அவர் தனிமையை விரும்பினார். அரண்மனை அரசியலிலோ அல்லது தொழில் முன்னேற்றத்திற்கான குழுக்களிலோ ஈடுபடவில்லை. சமஸ்கிருதம் மற்றும் பாரசீக அறிஞராகவும், தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளராகவும் தனது பணியில் கவனம் செலுத்தினார். அவர் மக்களின் கவனத்தை நாடவில்லை. பாய்ஜி யாரிடமும் எதையும் நிரூபிக்க தன்னிடம் எதுவும் இல்லை என்று நம்பிய ஒரு மனிதர் என்று லிலா காக் பான் வலியுறுத்துகிறார்.

மகாராஜா ஹரி சிங் ஜம்மு & காஷ்மீர் சமஸ்தானத்தின் ஆட்சியாளராக இருந்தார். இடமாற்றம் மற்றும் பதவி உயர்வு போன்ற சிறிய பிரச்சனைகள் உட்பட அனைத்து உத்தியோகபூர்வ நடவடிக்கைகளும் அவரது பெயரில் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இது மாநில நிர்வாகத்தில் அவரது முக்கிய பங்கு மற்றும் அதிகாரத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

பாய்ஜி அல்லது பண்டிட் ராம் சந்திர காக் 1959 இல் காஷ்மீர் திரும்பியபோது, நேருவியன் காலத்தில் இருந்த அரசியல் சூழல் சாதகமாக இல்லை. இந்த காலம் இந்தியாவின் முதல் பிரதமரான ஜவஹர்லால் நேரு, அதன் தனித்துவமான அரசியல் மற்றும் சமூக முன்முயற்சிகளுக்கு பெயர் பெற்ற பதவியில் இருந்த காலத்தைக் குறிக்கிறது.

உங்கள் தாத்தாவின் நினைவுக் குறிப்புகள் ஏன் வெளியிடப்படவில்லை?

எனது தாத்தா காஷ்மீரில் இருந்து நாடு கடத்தப்பட்டார் ஆனால் பின்னர் திரும்பி வந்து விவசாயியானார். நாங்கள் சிறுவயதில் கசௌலி மற்றும் காஷ்மீரில் அற்புதமான காலங்களை அனுபவித்தோம். தால் ஏரிக்கு அருகில் உள்ள அவரது வீட்டில் இன்னும் நீரூற்று ஓடுகிறது. அங்குள்ளவர்களிடம் பேசுவதை விரும்பினார்.

பாய்ஜி தனது நினைவுக் குறிப்புகளை வெளியிட விரும்பவில்லை. அவர் அரசியலில் ஈடுபடவில்லை, அந்த கடினமான காலங்களில் தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பைப் பற்றி அவர் கவலைப்பட்டார்.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறுவது குறித்து சமஸ்தானங்கள் பல்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டிருந்ததாக புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். சிலர் லாகூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு இந்தியப் பேரரசை நிறுவ விரும்பினர். தென்னிந்தியாவில் உள்ள சமஸ்தானங்களும் இந்தக் கருத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டனவா?

தென்னிந்தியாவைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. பாய்ஜியின் நினைவுக் குறிப்புகளிலும் அத்தகைய கூட்டணி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. மகாராஜா ஹரி சிங்கும் அவரது மனைவியும் லாகூரைத் தலைநகராகக் கொண்ட ஒரு இந்திய மாநிலத்தைப் பற்றி கனவு கண்டனர். சுவாமி சாந்த் தேவின் செல்வாக்கு உட்பட அரண்மனை சூழ்ச்சிகளால் ஈர்க்கப்பட்டனர். லாகூரிலிருந்து காங்க்ரா பள்ளத்தாக்கு வரை ஜம்மு-காஷ்மீர் உட்பட டோக்ரிஸ்தான் என்ற பெரிய மாநிலத்தை ஆட்சி செய்வேன் என்று மகாராஜா ஹரி சிங்கை நம்ப வைத்தார்.

சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு மகாராஜா ஹரி சிங்கின் 'பேரரசர்' ஆக வேண்டும் என்ற லட்சியம் குறித்து உங்கள் தாத்தாவின் கருத்து என்ன?

சக்கரவர்த்தி பட்டம் பெரிதாகத் தெரிகிறது. மகாராஜா ஒரு பெரிய பகுதியை ஆட்சி செய்வதாக நினைத்திருக்கலாம். தனது திட்டங்களுக்கு இந்தியா எளிதில் ஒப்புக் கொள்ளும் என்ற மகாராஜாவின் நம்பிக்கையைக் கண்டு பாய்ஜி ஆச்சரியப்பட்டார். பிரிட்டிஷார் வெளியேறுவதை விரைவுபடுத்துபவர்கள் மற்றவர்களை பொறுப்பேற்க விடுவார்கள் என்று என் தாத்தா நினைக்கவில்லை. 

என்ன நடக்கும் என்பதைப் பற்றி பாய்ஜி மகாராஜாவிடம் பேசினார். ஆனால், மகாராஜா தனது எதிர்காலத்தைப் பற்றி உறுதியாக இருந்தார். அதற்காக தனது நேர்மையான பிரதமர் பதவியைக்கூட இராஜினாமா செய்தார். ஆனால், ஒரு சிறந்த ஆட்சியாளராக மாறுவதற்குப் பதிலாக, அவர் காஷ்மீரை விட்டு நிரந்தரமாக வெளியேற வேண்டியிருந்தது. அவரது செயல்கள் அவரை வீடற்றவராக ஆக்கியது, மேலும் அவர் ஜம்மு-காஷ்மீரை வழிநடத்துவதற்கு பதிலாக நாடுகடத்தப்பட்ட நிலையில் இறந்தார்.

காஷ்மீர் இராச்சியத்தில் பௌத்தர்கள் இருந்தார்களா, மகாராஜா ஹரி சிங்கின் கீழ் லடாக் அதன் ஒரு பகுதியாக இருந்ததா?

லடாக் மகாராஜா ஹரி சிங்கின் ராஜ்ஜியத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது, மற்றும் பைஜி தனது நினைவுக் குறிப்புகளில் பௌத்தர்களைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார். இது மிகவும் விரிவானதாக இருந்தது.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/interview/why-ram-chandra-kak-is-a-forgotten-figure-in-the-history-of-jammu-kashmir-and-india/article68035610.ece 

Read More →

மாணவர்களின் எதிர்காலத்திற்கான கல்வித் தரவை மேம்படுத்துதல் -நீரஜ் திரிவேதி, ஸ்வேதா பூதா

 2023 ஆம்  ஆண்டிற்கான  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை (Annual Status of Education Report (ASER)), கல்வி கற்பதில் ஏற்பட்டிருக்கும் பின்னடைவுகளை சுட்டிக்காட்டுகிறது. அதைப் பற்றி கவலைப்படுவதற்கு பதிலாக, அதில் ஏற்படிக்கும் சிக்கல்களை வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை வெளியிட்டுள்ள தரவுகள் மூலம் சரி செய்ய வேண்டும்.

 

2023 ஆண்டிற்கான  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை ஜனவரியில் வெளியிடப்பட்டது. 2005 ஆம் ஆண்டு  முதல், COVID-19 தொற்றால் பாதிக்கப்பட்ட ஆண்டுகளைத் தவிர, ஒவ்வொரு  வருடமும் இந்த   அறிக்கை வெளியிடப்பட்டு வருகிறது. இந்த அறிக்கை நிறைய கவனத்தை ஈர்த்தது. குறிப்பாக 14-18 வயதுடையவர்களின் அடிப்படைத் திறன்கள் குறித்து மிகவும் ஆழமாக தனது கருத்தை அறிக்கையின்  மூலம் வெளிக்காட்டியுள்ளது. கற்றல் விளைவுகளின் தரவு கவலையளிக்கும் அதே வேளையில்  பயிற்சியாளர்கள் மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இந்தியாவின் இளம் பருவத்தினர், இளைஞர்களுக்கான கல்வியை மேம்படுத்துவதற்கான நடைமுறை வழிகளைக் கண்டறிய அதை மேலும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். 

அடிப்படை கற்றல் பாதைகளில்

2023 ஆம் ஆண்டுக்கான வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்க இந்தியாவில் உள்ள 26 மாநிலங்களில் உள்ள 28 கிராமப்புற மாவட்டங்களில் நடத்தப்பட்டது. மாதிரியானது முழு நாட்டையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தவில்லை என்றாலும், இது மாவட்ட அளவிலான சூழ்நிலையைப் பிரதிபலிக்கிறது மற்றும் 14-18 வயதுடையவர்களுடன் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றி  கோடிட்டு காட்டுகிறது. இந்த பதின்ம வயதினரில் 26% பேர் தங்கள் பிராந்திய மொழியில் அடிப்படை உரையைப் படிக்க சிரமப்படுகிறார்கள் என்று அறிக்கை சுட்டிக் காட்டுகிறது.

 

நிலைமைக் கவலைக்கிடமாக உள்ளது. ஆனால், கடந்த கால நிகழ்வுகளால் இது எதிர்பாராதது அல்ல. 2023 இல் 18 வயது நிரம்பியவர் 2018 இல் 13 வயதுடையவராக இருந்திருக்க வேண்டும். இது ஏழு அல்லது எட்டாவது வகுப்பில் இருக்கலாம். 2018 ஆம் ஆண்டில், ஏழாம் வகுப்பில் சுமார் 32% மற்றும் எட்டாம் வகுப்பு  மாணவர்களுக்கு 27% பேர் அடிப்படை உரையைப் படிக்க தெரியவில்லை. கற்றல் முன்னேற்றம் மெதுவாக இருக்கிறது. குறிப்பாக மாணவர்கள் உயர் வகுப்புகளுக்கு முன்னேறும்போது தெளிவாகத் தெரிகிறது. குழந்தைகள் ஆரம்பத்திலேயே அடிப்படைத் திறன்களைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. எனவே, இந்தக் காரணிகளைக் கருத்தில் கொண்டு, 14-18 வயதுடையவர்களில் கால் பகுதியினர் வாசிப்பில் சிரமப்படுவதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட வேண்டுமா?

குழந்தைகளின் கடந்த கால தவறுகளை எவ்வாறு சரி செய்வது? வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை 14-18 வயதுடையவர்கள் மற்றும் எத்தனை பேர் படிக்க முடியும் என்பதைப் பற்றியத் தரவை வழங்குகிறது. இந்தத் தரவைப் பார்க்கும்போது, நன்றாகப் படிக்கத் தெரியாதவர்களில் 57% பேர் 10ஆம் வகுப்பு அல்லது அதற்குக் கீழே படித்தவர்கள் என்பதைத் தெரிந்து கொள்கிறோம். மேலும் 28% பேர் பள்ளி, கல்லூரிகளுக்கு செல்லவில்லை.

 

இந்திய பதின்ம வயதினரின் கைபேசிகளைக் கொண்டு அவர்களின் கல்வி இடைவெளிகளை நிரப்ப உதவ முடியுமா?

வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை உயர்நிலைப் பள்ளி வருகையை  பற்றி சரியாக ஆய்வு  செய்ய வில்லை.  ஆனால் தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகம்  (National Sample Survey Office (NSSO) 75 வது சுற்று 2017-18 இல் அதனைச் செய்தது. கிராமப்புற இந்தியாவில், ஒன்பது மற்றும் பத்து ஆம் வகுப்பு மாணவர்களில் 60% பேர் மட்டுமே பள்ளிக்குச் செல்வதாக அது கண்டறிந்தது. நன்றாக வாசிக்கத் தெரியாத 14-18 வயதுடையவர்களில் கூட, சிலர் சேர்க்கப்படலாம். ஆனால், பலர் ஆர்வம் காட்டவில்லை. இந்தக் குழந்தைகள் மீண்டும் பள்ளிக்குச் செல்ல உதவாமல் பள்ளி வாசிப்புத் திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவது எந்தவித மாற்றத்தையும் கொண்டு வராது. 

2022 ஆம் ஆண்டு   வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை, குழந்தைகள் நன்றாகப் படிக்கக் கற்றுக்கொள்வதில் எந்த இடத்தில் நிற்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி கூடுதல் தகவலை வழங்குகிறது. 2022 ஆம் ஆண்டில்,  இரண்டாம் வகுப்பு உரையை சரளமாக படிக்க முடியாத எட்டாம் வகுப்பு குழந்தைகளில் கிட்டத்தட்ட பாதி பேர் அடிப்படை பத்தி போன்ற எளிய உரையைப் படித்தனர். பலர் எழுத்துக்கள் அல்லது எளிய வார்த்தைகளை படிப்பதில் சிரமப்படவில்லை. அவர்களுக்கு தேவைப்படுவது சிறந்த வாசகர்களாக மாறுவதற்குவதற்கான  உதவி, பயிற்சி மற்றும் ஆதரவு.  கிண்டல் மற்றும் அவமானம் காரணமாக, இந்த குழந்தைகளில் பலர் முயற்சி செய்வதை நிறுத்திவிட்டு  வேறு வேலைக்குச் செல்கின்றனர். 

குழந்தைகளை வாசிக்க வைக்க புத்தகங்களை வைத்திருப்பது மிகவும் முக்கியம். 2022 ஆம் ஆண்டு  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை மற்றும் சம்போதி, மேம்பாட்டு நுண்ணறிவு பிரிவின் அறிக்கை, பெரும்பாலான கிராமப்புற வீடுகளில் பள்ளி புத்தகங்களைத் தாண்டி அதிக வாசிப்பு பொருட்கள் இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. நூலகங்கள் வாசிப்பையும் சிந்தனையையும் ஊக்குவிப்பதில் சிறந்ததாக இருக்கும். அவை அக்கறை கொண்டவர்களால் நன்றாக இயக்கப்பட வேண்டும். மேலும், அவை உண்மையான வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்த குழந்தைகள் மட்டுமல்ல, அனைவரையும் ஈர்க்க வேண்டும்.

குழந்தைகள் மற்றும் தொழில்கள்

2023 ஆம் ஆண்டு  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை கணக்கெடுப்பின் நுண்ணறிவுகள், கிராமப்புறங்களில் உள்ள இளம் பருவத்தினரின் கல்வி, தொழில் மற்றும் தொழிற்கல்வி குறித்த அவர்களின் உணர்வுகள் குறித்து வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டியது. கணக்கெடுக்கப்பட்ட இளைஞர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் கல்லூரிக் கல்வியைத் தொடர விரும்புவதைப் பார்ப்பது ஊக்கமளிக்கிறது. சிறுவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது பெண்கள் உயர் கல்வியில் சற்று அதிக விருப்பத்தைக் காட்டுகிறார்கள். இது இளைஞர்களிடையே அவர்களின் எதிர்கால வாய்ப்புகளுக்கு கல்வியின் முக்கியத்துவம் குறித்து வளர்ந்து வரும் விழிப்புணர்வைப் பிரதிபலிக்கிறது.

2023 ஆம் ஆண்டு  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை, 14 முதல் 18 வயதுடையவர்கள் தங்கள் எதிர்காலத்தைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றிய முடிவுகளை வெளியிட்டது. கணக்கெடுப்பில், அவர்களின் கல்வி மற்றும் வேலை இலக்குகள் பற்றி அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. மூன்று மாவட்டங்களில் உள்ள இந்த வயதினரைச் சேர்ந்த குழந்தைகளுடனும் வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை தயாரிப்பாளர்கள்  பேசினார். அவர்களில் 60% க்கும் அதிகமானோர் கல்லூரிக்கு செல்ல விரும்புகிறார்கள். ஆண்களை விட (59%) அதிகமான பெண்கள் (65%) கல்லூரிக்கு செல்ல விரும்புகிறார்கள்.

ஒவ்வொரு ஐந்தில் ஒருவரும் தங்கள் தொழில் இலக்குகளைப் பற்றிக் கேட்டபோது தெளிவாகப் பதிலளிக்கவில்லை. சிறுவர்கள் பெரும்பாலும் காவல்துறை அல்லது பாதுகாப்புப் படைகளில் சேர வேண்டும் என்று கூறினார். அதே சமயம் பெண்கள் பெரும்பாலும் ஆசிரியர் அல்லது மருத்துவராக வேண்டும் என்று கூறினார். இளைஞர்கள்  தங்கள் அறிவை வளர்ப்பது மிகவும் முக்கியமானது. ஆனால் இந்த தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதற்க்கு அவர்களுக்கு ஆதரவு, வழிகாட்டுதல் மற்றும் உத்வேகம் தேவை. சிறந்த-பொருத்தமான விருப்பத்தேர்வுகள் இருந்தால் அவற்றைக் கண்டறிதல் மற்றும் அவர்களின் இலக்குகளை அடையத் தயாராகுதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கையின் படி, கணக்கெடுக்கப்பட்ட 14-18 வயதுடையவர்களில் ஏறக்குறைய பாதி பேருக்கு தொழில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் அந்தத் தொழிலில் பணிபுரியும் வேறு யாரையும் தெரியாது. 

2023 ஆம் ஆண்டு  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை கணக்கெடுப்பில் மூன்று மாவட்டங்களில் கணக்குக்கேடுப்பு எடுப்போர் மாணவர்களுடன் கலந்துரையாடி, தொழிற்கல்வி பற்றி 14-18 வயதுடையவர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றிப் பேசினர். சீதாபூர் (Sitapur) மற்றும் தாம்தாரியில் (Dhamtari), அலுவலக வேலைகள் கிடைக்காவிட்டால், மாணவர்கள் தொழிற்கல்வியை கடைசி வாய்ப்பாக பார்க்கின்றனர். ஆனால் சோலனில், விஷயங்கள் வேறு விதமாக இருந்தது. ஒன்பதாம் வகுப்பிலிருந்து சுற்றுலா மற்றும் ஹோட்டல் மேலாண்மை போன்ற தொழிற்கல்விப் படிப்புகளைக் படிக்க விரும்புகின்றனர். அங்குள்ள மாணவர்கள் இந்தப் படிப்புகளை உற்சாகமூட்டுவதாகக் கண்டறிந்து, அதில் பணியைத் தொடர விரும்பினர். பணியிடத்தில் பயிற்சி, முடித்தவுடன் பெற்ற சான்றிதழ்கள் மற்றும் எதிர்கால வேலை வாய்ப்புகள் பற்றிய தகவல் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தது.

தொழில்நுட்ப பயன்பாடு

2023 ஆம் ஆண்டு  வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை மற்றும் கிராமப்புற இந்தியாவில் தொடக்கக் கல்வியின் நிலை அறிக்கை (Elementary Education in Rural India) அதிகமான இளைஞர்கள் கைப்பேசி பயன்படுத்துவதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. அவர்கள் பெரும்பாலும் இந்த தொலைபேசிகளை கற்றலுக்கு பதிலாக வேடிக்கை மற்றும் சமூகவலைதளங்களில் பயன்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள உதவ, அவர்கள் எதில் ஆர்வமாக  இருக்கிறார்களா என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். உதாரணமாக, ஒரு மாணவர் செவிலியராக விரும்பினால், பள்ளியில் இருக்கும்போதே இணையவழி நர்சிங் படிப்புகளை தேர்ந்து எடுக்கலாம். இதற்கு கல்வி தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள், வணிகங்கள் மற்றும் தொழில்முறை நிறுவனங்களுக்கு இடையே குழுப்பணி தேவைப்படுகிறது. பள்ளிகளும் கல்லூரிகளும் இந்த வாய்ப்புகளை நோக்கி மாணவர்களை வழிநடத்த வேண்டும் 

வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை தரவு போன்ற தரவு, கடுமையாகவும் சரியான நோக்கத்துடன் சேகரிக்கப்படும் போது, சிக்கல்களைக் காண்பிக்கும் மற்றும் தீர்வுகளைப் பரிந்துரைக்கும். பிரச்சனைகளைப் பற்றி பேசுவதற்கு பதிலாக, எங்கு, எப்படி, யாரால் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதைக் கண்டறிய தரவுகளைப் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும்.

நீரஜ் திரிவேதி (Neeraj Trivedi) பிரதம் கல்வி அறக்கட்டளையில் நிறுவன செயல்திறன் தலைவராக உள்ளார். வருடாந்திர கல்வி நிலை அறிக்கை (Annual Status of Education Report (ASER)) மையத்தில் கணக்கெடுப்பு பிரிவை ஸ்வேதா பூட்டாடா வழிநடத்துகிறார்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/lead/data-for-better-education-a-brighter-future-for-students/article68059337.ece 

Read More →

வனவிலங்குகள் 'பிடிப்பு' மற்றும் 'மீட்பு' ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள் -அனிஷா ஐயர்

இந்தியாவில், மனித-வனவிலங்கு மோதல்களை கையாள்வது சவாலாக உள்ளது, ஏனெனில் அவை அடிக்கடி நிகழ்கின்றன.

மீட்பு என்பது ஆபத்து அல்லது சிரமத்திலிருந்து காப்பாற்றுவதாகும். வனவிலங்குகளில், மீட்பு, விலங்கு உயிர்வாழ்வதற்கான நம்பிக்கையைத் தருகிறது, செயல்பாட்டின் நிலையைக் காட்டுகிறது, மீட்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகிறவர்களின் திறன்களை மதிக்கிறது மற்றும் சகவாழ்வு போராட்டங்களை அங்கீகரிக்கிறது.

இந்தியாவில், மனித-வனவிலங்கு தொடர்பு மிகவும் பொதுவானதாகி வருகிறது. வனவிலங்குகளுடன் மோதல்கள் தவிர்க்க முடியாதவை. விலங்குகளை பிடித்து வேறு இடத்திற்கு மாற்றுவதை விட சிறந்த தீர்வுகளை காண வேண்டும். இந்த அணுகுமுறை பெரும்பாலும் தோல்வியடைகிறது மற்றும் விலங்குகள் கொல்லப்படவும் வாய்ப்புள்ளது. இந்தியாவில் உண்மையான "வனவிலங்கு மீட்பு" மற்றும் எளிமையான "பிடிப்பு" ஆகியவற்றை வேறுபடுத்துவது சவாலானது. இந்த வேறுபாடு நுட்பமான வேறுபாடுகளை உள்ளடக்கியது.

யானைகள், பாம்புகள் மற்றும் பெரிய மாமிச உண்ணிகள் போன்ற மோதல்களில் ஈடுபடும் விலங்குகளைப் பிடிப்பது சிக்கலானது. இதற்கு பெரும்பாலும் இரசாயன மருந்துகள் மற்றும் உடல் அசையாமை தேவைப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட துறைகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற குழு தேவை. உண்மையான 'மீட்பு' சூழ்நிலைகளில் திறந்த வெளி கிணறுகளில் விழுந்த சிறுத்தைகள், நீர்ப்பாசன தொட்டிகளில் விழுந்த யானைகள், வீடுகளுக்குள் புகுந்த பாம்புகள் மற்றும் தங்கள் கூட்டங்களில் இருந்து விலகிய யானைக் குட்டிகள் ஆகியவை அடங்கும். எவ்வாறாயினும், வனவிலங்குகளை நாம் எதிர்பார்க்காத இடத்தில் பார்ப்பது எப்போதும் அவற்றைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல. உதாரணமாக, கால்நடைகளைக் கொல்லும் சிறுத்தைகள் அல்லது பயிர்களை சேதப்படுத்தும் யானைகள் சமூகங்களை பாதிக்கின்றன. ஆனால் இந்த சூழ்நிலைகள், எப்போதும் விலங்குகளை ஒரு மீட்பு வடிவமாக பிடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. விலங்கைப் பிடிக்காமல் அல்லது வேறு இடத்திற்கு மாற்றாமல் ஒரு சூழ்நிலையைத் தீர்ப்பது தான் சிறந்த மோதல் மேலாண்மை ஆகும்.

‘பிடித்தல்’ ஆலோசனையைப் புறக்கணித்தல்

மனித-சிறுத்தை மோதல்களை கையாள்வதற்கான வழிகாட்டுதல்களை மத்திய அரசு கொண்டுவந்துள்ளது. இந்த வழிகாட்டுதல்கள், நிபுணர்களின் ஆலோசனையின் அடிப்படையில், சிறுத்தைகள் நடமாட்டத்தால் அவற்றைப் பிடிப்பதை ஊக்கப்படுத்துகின்றன. இதே பரிந்துரைகள் யானைகளுக்கும் பொருந்தும். வழிகாட்டுதல்கள் முதலில் தடுப்பு நடவடிக்கைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும் எனப் பரிந்துரைக்கின்றன. ஒரு விலங்கைப் பிடிப்பது கடைசி முயற்சியாக இருக்க வேண்டும் என்று வழிகாட்டுதல் கூறுகிறது. இந்த அறிவுரை பெரும்பாலும் நடைமுறையில் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. தென்னிந்தியாவில் நடந்த சமீபத்திய நிகழ்வில், 'மீட்பு' மற்றும் 'பிடிப்பு' எவ்வாறு குழப்பமடைகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. காபி தோட்டத்தில் இருந்து ஒரு யானை மீட்கப்பட்டதாகக் கூறப்பட்டது. இது ரேடியோ காலர் பொருத்தப்பட்டு 200 கிமீ தொலைவில் அறிமுகமில்லாத பிரதேசத்தில் விடப்பட்டது. இந்த நடவடிக்கை, யானை வேறு மாநிலத்திற்கு செல்ல வழிவகுத்தது, மேலும் மற்றொரு 'மீட்பு' முயற்சி யானையின் மரணத்துடன் முடிந்தது.

செப்டம்பர் 2023இல், உத்தரபிரதேச மாநிலம் பல்ராம்பூர் மாவட்டத்தில் வயலில் காணப்பட்ட சிறுத்தை ஒன்று மீட்கப்பட்டது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, குறைவான பார்வைத்திறன் உள்ள காரணத்தினால் அது பிடிபட்ட சில மணிநேரங்களுக்குப் பிறகு இறந்தது. ஒவ்வொரு பிடிப்பையும் மீட்பு என்று அழைப்பது பெரும்பாலும் தவறாக வழிநடத்துகிறது என்பதை இந்த சூழ்நிலை காட்டுகிறது.

பாம்புகள் மீட்பு

பாம்பு மோதல்கள் எவ்வாறு கையாளப்படுகின்றன என்பதில் பிடிப்பு, அகற்றுதல் மற்றும் மீட்பு ஆகியவற்றுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரியவில்லை. மற்ற காட்டு விலங்குகளை விட பாம்புகளுடனான தொடர்புகள் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. இது பெரும்பாலும் பாம்புகளை மோசமாக கையாளுதல், அவற்றின் வாழ்விடங்களில் இருந்து தேவையில்லாமல் அகற்றுதல், அறிமுகமில்லாத பகுதிகளுக்கு இடம்பெயர்த்தல் மற்றும் சமூக ஊடக இடுகைகளுக்கு பாம்புகளைப் பயன்படுத்துதல், இவை அனைத்தும் 'மீட்பு' என முத்திரை குத்தப்படுகின்றன. இடமாற்றம் செய்யப்பட்ட பாம்புகள் பொதுவாக நன்றாக வாழாது என்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. இடமாற்றம் மோதல்களைத் தீர்க்காது; மாறாக அதிக பாம்புகளால் நிரப்பப்படக்கூடிய ஒரு வெற்றிடத்தை அது உருவாக்கி, மோதல்களை மேலும் அதிகரிக்கும்.

இந்த 'மீட்பு' நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் உதவியை விட விலங்குகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். அவைகளுக்கு உடல் அதிர்ச்சி, காயங்கள் மற்றும் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம், இது இடமாற்றம் செய்த  பிறகு அவைகள் உயிர்வாழும் வாய்ப்புகளை பாதிக்கிறது.

'மீட்பு' என்ற சொல், ஒரு இனம் மற்றொரு இனத்தால் அச்சுறுத்தப்படுகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. இதன் அர்த்தம் யானைகள் அல்லது பாம்புகள் மனிதர்களாலும் அவர்களின் செயல்பாடுகளாலும் அச்சுறுத்தப்படுகின்றன, அல்லது நேர்மாறாக, மனிதர்கள் தாங்கள் வாழும் இடங்களில் உள்ள விலங்குகளால் அச்சுறுத்தப்படுவதாக உணரலாம். இந்தச் சமயங்களில் 'மீட்க' முயற்சித்தால் ஒரு பக்கம் பாதகமாக தோன்றலாம். இது பாதுகாப்பு முயற்சிகளுக்கான பொது ஆதரவைப் பலவீனப்படுத்தலாம். மோதல்களைத் தீர்க்க 'மீட்பு' நடவடிக்கையை பயன்படுத்துவது விலங்குகளுக்கும் மக்களுக்கும் இடையே ஒரு பிரிவை உருவாக்குகிறது. இந்த அணுகுமுறை நீண்ட கால பாதுகாப்பு இலக்குகளை ஆதரிக்காது. மனிதர்கள் மற்றும் விலங்குகள் உட்பட சமூகங்களை நாம் இன்னும் முழுமையாகப் பார்க்க வேண்டும். இது வனவிலங்கு மேலாண்மை நடைமுறைகளுடனான பிளவுகளை உருவாக்குவதைத் தவிர்க்க உதவுகிறது.

கர்நாடக உதாரணம்

மனிதர்களும் விலங்குகளும் இடைவெளிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது, பிரச்சினையைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலமும், விலங்குகள் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைப்பதன் மூலமும், பிற தீர்வுகளை முதலில் முயற்சிப்பதன் மூலமும், நெறிமுறைச் செயல்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலமும் மோதல்களைத் தீர்ப்பது முக்கியம். மோதல்கள் ஏற்படும் முன் அதைத் தடுப்பது நல்லது. இந்தியாவில், கர்நாடக வனத் துறையானது, முன்னெச்சரிக்கை, கண்காணிப்பு, வேலி அமைத்தல், சிறந்த வெளிச்சம், பொதுமக்களுக்குக் கல்வி அளிப்பது மற்றும் கழிவுகளை நிர்வகித்தல் போன்ற பயனுள்ள முறைகளை சோதித்து வருகிறது. இந்த முயற்சிகளுக்கு அதிக ஆராய்ச்சி மற்றும் ஆதாரங்கள் தேவை.

காட்டு விலங்கை இடமாற்றம் செய்வதால், அது எங்கிருந்து பிடிக்கப்பட்டது மற்றும் எங்கு இடமாற்றம் செய்யப்படுகிறது என்றவைகளான இரண்டு சூழல்களைப் பாதிக்கிறது. நாம் தீர்வுகளைத் தேடும்போது விலங்குகளின் நலனையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். நமது தீர்வு மனிதர்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் பயனளிக்க வேண்டும்.

அனிஷா ஐயர் வனவிலங்கு பாதுகாவலர் மற்றும் Human Wildlife Coexistence at Humane Society International-India.

அமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/the-blurry-lines-between-wildlife-capture-and-rescue/article68059287.ece 

 

Read More →