சமீபத்திய சுகாதார அச்சுறுத்தலாக நவீன சாதனங்கள் -பாவ்னா பர்மி

 புகைபிடித்தல் மற்றும் புகையிலையை விட்டுவிடுதல் ஆகியவற்றுக்கு ஆரோக்கியமான மாற்றாக சித்தரிக்கப்பட்ட இந்த சாதனங்கள் இப்போது இளைஞர்களிடையே பொது சுகாதார நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகின்றன.


ஆரோக்கியமான மாற்றாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்ட ஒன்று அசலை விட ஆபத்தானதாக மாறும் போது, அது கடுமையான சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும். மின்-சிகரெட்டுகள் (e-cigarettes), வாப்பிங் பேனாக்கள்(vaping pens), எலக்ட்ரானிக் நிகோடின் டெலிவரி சிஸ்டம்ஸ் (Electronic Nicotine Delivery Systems (ENDS)), வெப்ப-எரியாத (heat-not-burn) சாதனங்கள் மற்றும் பிற சூடான புகையிலை பொருட்கள் (heated tobacco products) போன்ற புதிய சாதனங்களால் இது நடக்கிறது. இந்த சாதனங்கள் புகைபிடிப்பதற்கு ஆரோக்கியமான மாற்றாக ஊக்குவிக்கப்பட்டன. இதனால், புகையிலையை விட்டு வெளியேறுவதை எளிதாக்கியது. தற்போது இச்சாதனங்கள் பொது சுகாதார நெருக்கடியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அவை உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் குழந்தைகளின் மனநலனை பாதிக்கின்றன. 


ஒரு புதிய தொற்றுநோய் 


புகையிலையை விட்டு வெளியேற மக்களுக்கு உதவுவதற்குப் பதிலாக, இந்த புதிய சாதனங்களின் உற்பத்தியாளர்கள் குழந்தைகளில் லாபகரமான சந்தையைக் கண்டறிந்துள்ளனர். இது இளைஞர்களிடம் புகையிலை பயன்பாட்டை அதிகரிக்க வழிவகுத்தது.  இது ஒரு புதிய தொற்றுநோயை உருவாக்கியுள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையங்கள் 2023ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்காவில் நடுத்தர மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களிடையே மின்-சிகரெட்டுகள் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் புகையிலை தயாரிப்பு என்று தெரிவித்தது.  சுமார் 2.1 மில்லியன் (7.7%) மாணவர்கள் மின்-சிகரெட்டுகளைப் பயன்படுத்தினர்.  இதில் 5,50,000 (4.6%) நடுநிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் உள்ளனர். இந்த சாதனங்கள் ஒரு தலைமுறையை நிகோடினுடன் இணைத்து, நீண்டகால சுகாதார அபாயங்களுக்கு ஆளாக்குகின்றன.  


ஸ்ட்ராபெரி, பருத்தி மிட்டாய் மற்றும் எலுமிச்சைப் பழம் போன்ற சுவைகளை இலக்காகக் கொண்ட சந்தைப்படுத்தல் மூலம் குழந்தைகள் மின்-சிகரெட்டுகளால் ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். கொள்ளையடிக்கும் சந்தைப்படுத்தல் தந்திரங்கள் என்று கூறப்படுவதோடு, மனநலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் அதிகப்படியான தொழில்நுட்ப பயன்பாட்டின் எதிர்மறை விளைவுகளும் சில குழந்தைகளை இந்தச் சாதனங்களை நோக்கித் தள்ளுகின்றன.


குழந்தைகளைப் பாதிக்கும் உளவியல் காரணிகள் இரண்டு நிலைகளில் செயல்படுகின்றன.  


முதலாவதாக, குழந்தைகள் சிறுவயதிலிருந்தே நவீன சாதனங்களால் எளிதில் பாதிக்கப்படுகின்றனர். கவனத்தை சிதறடிக்கும் செயல்களில் ஈடுபடுவது மற்றும் போதைப் பழக்கத்தை வளர்ப்பது போன்றவற்றால் அவர்களின் இளமைப் பருவம் முற்றிலும் மாறிவிட்டன. இப்போது 10 வயதுக்குட்பட்டவர்கள்கூட பாதிப்புக்கான அறிகுறிகளைக் கொண்டுள்ளனர். மிகவும் ஆபத்தில் இருக்கும் வயதுப் பிரிவினர் 10 மற்றும் 20 வயதுக்கு இடைப்பட்டவர்களாகவே உள்ளனர். இது உற்பத்தியாளர்கள் கவர்ச்சிகரமான விளம்பரங்கள் மற்றும் கவர்ச்சியான வாப்பிங் சுவைகள் மூலம் சுரண்டுவதாகக் கூறப்படுகிறது.


இந்த புதிய சாதனங்களால் உருவாக்கப்பட்ட வண்ணமயமான படங்கள் அவை மகிழ்ச்சியைக் கொண்டுவருகின்றன. ஆர்வத்தில், குழந்தைகள் பெரும்பாலும் தங்கள் சொந்த விருப்பங்களை விட மற்ற விருப்பங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கிறார்கள். இது  புகையிலைக்கு அடிமையாதல் மற்றும் பிற தீங்கு விளைவிக்கும் நடத்தைகளைத் தழுவ வழிவகுக்கிறது. இதனால் மின்னணு சிகரெட்டுகளைப் பயன்படுத்தாத நபர்கள், தங்களை மற்ற நபர்களுடன் ஒப்பிடும்போது சமூக ரீதியாகவும் தனிமைப்படுத்தப்பட்டதாக உணர வாய்ப்புள்ளது.  

இந்த உளவியல் காரணிகள்  மின்-சிகரெட்டுகள் போன்ற கவர்ச்சிகரமான மின்னணு சாதனங்களுக்கு குழந்தைகள் ஈர்க்கப்படுவதில் சிக்கலான அதிகரிப்புக்கு பங்களிக்கின்றன. 


ஆபத்தின் நுழைவாயில் 


இந்த பழக்கங்கள் குழந்தைகளின் உடல் மற்றும் மன நல்வாழ்வில் பல தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. மின்-சிகரெட்டின்  பயன்பாட்டால் நுரையீரல் பாதிப்பு மற்றும் நுரையீரல் காயம் போன்ற உடல் விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. ஆனால் இந்த புதிய சாதனங்கள் குழந்தைகள் மீது ஏற்படுத்தும் மன தாக்கம் குறித்தும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். 


ஆஸ்திரேலிய அரசாங்க சட்டரீதியான நிறுவனமான ஆஸ்திரேலிய குடும்ப ஆய்வுகள் நிறுவனம், மின்-சிகரெட்டுகளைப் பயன்படுத்தும் நபர்களுக்கு எதிர்மறையான விளைவுகள் ஏற்படுத்துகிறது என்பதற்கான சான்றுகள் இருப்பதாக தெரிவித்துள்ளது. ஆஸ்திரேலியாவிலும் உலகெங்கிலும் மின்-சிகரெட் பயன்பாடு அதிகரித்து வருவதால், இந்த புதிய வயது சாதனங்கள் மனச்சோர்வு அறிகுறிகள், பதட்டம், உணரப்பட்ட மன அழுத்தம் மற்றும் இளம் பருவத்தினரிடையே தற்கொலை தொடர்பான போன்ற மனநல சவால்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. முக்கிய ஆபத்து காரணிகளில்  மின்-சிகரெட் மற்றும் பெற்றோரின் புகைப்பிடித்தல் குறித்த நண்பர்களின் நேர்மறையான அணுகுமுறைகள் அடங்கும். மின்-சிகரெட்டுகள் மிகவும் போதைக்குரியவை. குறிப்பாக 25 வயது வரையிலான நபர்களில்,  நிகோடின் மூலம் வளர்ச்சி நிலையில் மாற்றம் போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன. அடிமையாதல் வாழ்க்கையில் பிற பொருள் பயன்பாட்டுக் கோளாறுகளை வளர்ப்பதற்கான வாய்ப்பை அதிகரிக்கும். மேலும்,  இது ஒரு சுழற்சி அடிமையயாதல் முறையை உருவாக்கும். 

அதிக போதைக்கு காரணமான இந்த புதிய  சாதனங்களுக்குள் என்ன இருக்கிறது? 


நவம்பர் 2022-ஆம் ஆண்டில், அமெரிக்க மருத்துவ சங்கத்தால் வெளியிடப்பட்ட மருத்துவ ஜமா நெட்வொர்க் ஓபன் (JAMA Network Open) இதழில், சிகரெட் மற்றும் பிற புகையிலைப் பொருட்களின் பயனர்களுடன் ஒப்பிடும்போது அதிகமான இளம் பருவ மின்-சிகரெட் பயனர்கள் எழுந்த ஐந்து நிமிடங்களுக்குள் தங்கள் முதல் புகையிலை ‘பயன்படுத்துவதாக தெரிவித்தனர். இந்த கண்டுபிடிப்பு இளம் பருவத்தினரிடம் மூளையில் நிகோடின் போதை ஏற்படுத்தும் வலுவான பிடியை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 


மேலும், இ-சிகரெட்டுகள் போதைப்பொருளை உருவாக்கவும், தக்கவைக்கவும் வடிவமைக்கப்பட்ட மிகவும் வடிவமைக்கப்பட்ட மருந்து விநியோக சாதனங்கள் என்று ஆய்வு கூறியது. மின்-சிகரெட்டுகளின் பிற்கால பதிப்புகள், குறிப்பாக 2015-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு, நிகோடினை மிகவும் திறமையாக வழங்கத் தொடங்கின. நிகோடின் மின்-திரவத்தில் பென்சாயிக் அமிலத்தைச் சேர்ப்பது புரோட்டானேற்றப்பட்ட நிகோடினை உருவாக்குகிறது, இது பயனர்கள் அதிக அளவு நிகோடினை உள்ளிழுப்பதை எளிதாக்குவதன் மூலம் போதை திறனை மேம்படுத்துகிறது. பாரம்பரிய சிகரெட்டுகள் அல்லது முந்தைய மின்-சிகரெட் மாதிரிகளுடன் இந்த நிலைகளை அடைவது கடினம். இதன் விளைவாக அதிக போதை மற்றும் இந்த சாதனங்களில் மன சார்பு அதிகரிக்கிறது. 


கஞ்சா, கோகோயின் மற்றும் ஹெராயின் போன்ற கடினமான பொருட்களுடன் பரிசோதனை செய்ய இந்த புதிய சாதனங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பல குழந்தைகள், இளைஞர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் கூட இதை பயன்படுத்துவது பாதிப்பில்லாத நீராவி மற்றும் இனிமையான சுவைகளை மட்டுமே உள்ளடக்கியது என்று தவறாக நம்புகிறார்கள். உண்மை மிகவும் ஆபத்தானது மற்றும் வாழ்நாள் முழுவதும்  பெரிய எதிர்பாராத பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுக்கும். 


பாவ்னா பார்மி, உளவியலாளர் மற்றும் ஹாப்பினஸ் ஸ்டுடியோ (Happiness Studio) நிறுவனர்.



Original article:

Share:

காலநிலை ஆராய்ச்சியை பேரிடர் மேலாண்மையாக மாற்றும் உத்தி தேவை - ரகு முர்துகுடே

 காலநிலை ஆராய்ச்சி (Climate research) தற்போது பல்வேறு துறைகளில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது (siloised). இதனால் கண்டுபிடிப்புகளை தற்போதய உலக  சுழலுக்கு ஏற்றவாறு பயன்படுத்துவது கடினமாக உள்ளது. 


வெவ்வேறு இடங்களில் பல்வேறு இயற்கை பேரிடர்களை எதிர்கொண்டு வரும் இந்தியா அதிக விழிப்புணர்வு பெற்று வருகிறது. இந்த பேரிடர்களில் வானிலை நிகழ்வுகள், உள்ளூர் பாதிப்புகள் மற்றும் வெளிப்பாடு நிலைகள் மிகவும் முக்கியமானதாகும். பேரிடர்கள் மூலம் ஏற்படும் அபாயங்களை குறைப்பதற்கு பல்வேறு திட்டங்கள் தேவைப்படுகிறது. தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையம் (National Disaster Management Authority (NDMA)) இறப்பு மற்றும் சேதத்தை குறைக்க உதவியதற்காக அனைவரின் பாராட்டையும் பெற்றது.  இருப்பினும், தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையம் பல்வேறு சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. இந்தச் சவால்கள், அதன் செயல்திறனைப் பாதிக்கிறது. வானிலை மற்றும் காலநிலை தொடர்பான சவால்களுக்கு இந்தியா தயாராக இருப்பதை தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையம் உறுதி செய்கிறது.


ஆச்சரியப்படுவதை ஒருபோதும் நிறுத்த வேண்டாம்.

 

இந்தியாவின் பெரும்பாலான பகுதிகளில் இப்போது ஆண்டு முழுவதும் தீவிர வானிலை நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்கின்றன. இதில் வெப்ப அலைகள், காட்டுத்தீ, கனமழை, நிலச்சரிவு, வறட்சி மற்றும் சூறாவளி ஆகியவை முக்கியமானதாகும். இந்த பேரிடர்களுக்கான வானிலை முன்னறிவிப்புகளை வெளியிடுவதில் இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (IMD) கவனம் செலுத்தி வருகிறது. இருப்பினும், முன்னறிவிப்புகள் சில நேரங்களில் உள்ளூர் பேரிடர் திட்டமிடலுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். திறன்கள் எப்போதும் சிறப்பாக இருக்கும்.

 


கல்வி நிறுவனங்கள், அரசாங்க ஆராய்ச்சி வசதிகள் செயல்முறை, முன்கணிப்பு புரிதல் மற்றும் கணிப்புகளை மேம்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறன. உலகளாவிய முன்னறிவிப்புகளை இன்னும் விரிவாகவும், உள்ளூர் பகுதிகள் மற்றும் பல்வேறு துறைகளுக்கு குறிப்பிட்டதாகவும் மாற்றுவதற்கு (coarse-resolution forecasts) அவர்கள் புதிய முறைகளை உருவாக்கி வருகின்றனர்.

 

காலநிலை மாற்றம் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளை பல்வேறு வழிகளில் பாதிக்கிறது. வடக்கு மற்றும் மத்திய இந்தியாவில், வெப்பநிலை குளிர்ச்சியாகி வருகிறது. தீபகற்ப இந்தியாவில், வெப்பநிலை வெப்பமடைந்து வருகிறது. இருப்பினும், வெப்ப அலைகளிலிருந்து விடுபட்டுள்ளோம் என்று இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை. ஜூன் முதல் செப்டம்பர் வரையிலான பருவமழைக் காலத்தில் மட்டுமின்றி, பருவமழைக்கு முன்னும் பின்னும் மழைப்பொழிவு அதிகமாக உள்ளது. நிலச்சரிவுகளை அடிக்கடி இந்தியா எதிர்கொண்டு வருகிறது. மேலும், காட்டுத் தீ அதிகரித்து வருகிறது.

 

வானிலை பாதிப்புகள் தீவிரமடைந்து (Exacerbated) வருகின்றன 


பாதிப்பு முற்றிலும் இயற்கையானது அல்ல. இந்தியாவின் மக்கள்தொகை மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி மக்களை மிகவும் பாதுகாப்பற்ற பகுதிகளுக்கு செல்ல வழிவகுத்துள்ளது. பலர் நிலையற்ற சரிவுகளிலும் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடிய பகுதிகளிலும் முறைசாரா வீடுகளை கட்டுகின்றனர். இந்த இடங்கள் அதிக சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கின்றன. இது அதிக உள்கட்டமைப்பை உருவாக்கவும், காடுகளை பணப்பயிர்கள் மற்றும் தோட்டங்களுடன் மாற்றுவது போன்ற பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த காரணிகள் எவ்வளவு ஆபத்தானவை என்பதை சமீபத்தில் வயநாட்டில் ஏற்பட்ட  நிலச்சரிவு காட்டுகிறது.

 

ஒட்டுமொத்தமாக, பாதிப்பு என்பது வறுமை, அதிக மக்கள் தொகை அடர்த்தி மற்றும் சில பகுதிகளில் மோசமான உள்கட்டமைப்பு, செல்வம் மற்றும் பாதுகாப்பற்ற வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் காரணமாக ஏற்படுகிறது. காப்பீடுகள் மற்றும் கொள்கைகள் காலநிலை அபாயங்களை எதிர்கொள்ள  மக்களை ஊக்குவிக்கும். இதன் காரணமாக மக்கள் பாதுகாப்பாக உணரலாம். 



பயனற்ற மொழிபெயர்ப்பு 


  காலநிலை ஆராய்ச்சி, கணிப்புகள் மற்றும் காலநிலை சேவைகளில் இந்தியா தொடர்ந்து அதிக முதலீடு செய்து வருகிறது. விவசாயம், நீர் மற்றும் எரிசக்தி வளங்கள், சுகாதாரம் மற்றும் போக்குவரத்து போன்ற துறைகளுக்கான முடிவெடுக்கும் ஆதரவாக கணிப்புகளை மொழிபெயர்க்க காலநிலை சேவைகள் உதவுகின்றன. இருப்பினும், இந்த தகவலைப் பயன்படுத்துவது குறைவாக உள்ளது. இது பெரும்பாலும் துறைகளுக்கு போதுமானதாக இல்லை அல்லது அதை சரியாகப் பயன்படுத்த திறமையான நபர்கள் இல்லை.


இந்திய வானிலை ஆய்வு மைய முன்னறிவிப்புகளை பயனுள்ள தயாரிப்புகளை உருவாக்கும் திறன்களை மேம்படுத்தவும் கல்வியாளர்கள் மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. தயாரிப்புகள் சரியான அளவு மற்றும் திறன் மட்டத்தில் தயாரிக்கப்பட்டாலும், அவற்றை முறையாகவும் சரியான நேரத்திலும் வழங்குவது இன்னும் பெரிய சவாலாக உள்ளது. இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகள் இந்த சிக்கலை தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.

 

(i) நீர்ப்பாசன ஆலோசனைகள் (Irrigation advisories): வானிலை முன்னறிவிப்புகள் பெரும்பாலும் பண்ணைகளுக்கான குறிப்பிட்ட தகவல்களாக மொழிபெயர்க்கப்படுகின்றன. இது விவசாயிகள் முதல் 5 நாட்களுக்கு நீர்ப்பாசனத்தை நிர்வகிக்கவும், 14 நாட்கள் வரை தண்ணீர் தேவையை திட்டமிடவும் உதவுகிறது. மண்ணின் பண்புகள், பயிர் வகைகள், நீர் தேவைகள் மற்றும் பயிர் பற்றிய தரவுகளுடன், நீர்ப்பாசனம் குறித்த விவசாயிகளின் உள்ளீட்டைப் பயன்படுத்தி, நீர்ப்பாசனத்திற்கு போதுமான மழை முன்னறிவிப்புகளின் அடிப்படையில் நீர்ப்பாசன அட்டவணைகளை தீர்மானிக்க விவசாயிகளுக்கு உதவுகிறார்கள். 


நாசிக் மாவட்டத்தில் திராட்சை விவசாயிகளுக்கு, ஒரு முடிவெடுக்க உதவும் கருவியை (decision-support tool) உருவாக்க ஆசிரியர் உதவினார். விவசாயிகளுடன் இணைந்து பணியாற்றிய அவர்கள், இந்த கருவியானது காரிஃப் மற்றும் ராபி பருவங்களில் பயிர் விளைச்சலைக் குறைக்காமல் 30% தண்ணீரை சேமிக்க முடியும் என்று கண்டறிந்தனர்.


பெரிய அளவில் கருவியைப் பயன்படுத்த, விவசாயிகள் அதைச் சோதித்து கருத்துக்களை வழங்க வேண்டும். அவர்களின் கருத்து கருவியை மேம்படுத்த உதவும். விவசாயிகள் தரவை அணுகவும் தங்கள் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் ஒரு பயன்பாடு உருவாக்கப்படுகிறது. வெவ்வேறு பகுதிகள் மற்றும் பயிர்களுக்கான கருவியைப் புதுப்பிக்க ஆராய்ச்சியாளர்கள் இந்தக் கருத்தைப் பயன்படுத்துவார்கள்.


இருப்பினும், பல விவசாயிகளை ஈடுபடுத்துவதற்கும் பயன்பாட்டை உருவாக்குவதற்கும் உள்ளூர் அரசாங்கங்கள், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் விவசாய அமைப்புகளின் ஆதரவு தேவைப்படும். தினசரி விவசாய நடைமுறைகளுக்கு ஆராய்ச்சியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் விரிவாக்க முகமைகள் உதவலாம்.

 

தற்போது, ​​அத்தகைய முகமைகள் இல்லை. இந்த பாத்திரங்களில் பணியாற்றுவதற்கு நாங்கள் மக்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கவில்லை. ஆராய்ச்சிக்கு செயல்பாட்டுத் திட்டங்களை உருவாக்கத் தேவையான நிதி நம்மிடம் இல்லை. அதே நேரத்தில், ஏழை விவசாயிகளுக்கு மண்ணின் ஈரப்பதம் மற்றும் நீர்ப்பாசன திட்டமிடலுக்கு பயிர் பற்றிய தரவு  தேவைப்படுகிறது. இந்த அமைப்புகள் மற்றும் திறன்கள் இல்லாமல், விவசாயிகளின் வருமானத்தை இரட்டிப்பாக்கவோ அல்லது அவர்களுக்கு குறைந்தபட்ச வருமானத்தை உறுதிப்படுத்தவோ முடியாது.

 

(ii) நகர்ப்புற வெள்ள முன்னறிவிப்புகள் (Urban flood predictions): வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்த நகரத் தெருக்களுக்கு அதிக மழைப்பொழிவு பற்றிய கணிப்புகளை இன்னும் விரிவாகச் செய்ய வேண்டும். இப்போது, ​​நகராட்சிகள் உணர் கருவிகள் (sensors) மற்றும் வானிலை நிலையத் தரவுகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.

 

சிறந்த சூழ்நிலையில் பின்வருவன அடங்கும்: வெள்ள மேலாண்மை (flood managers) பல பருவங்களில் முன்னறிவிப்புகளை மதிப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். வடிகால் குழாய்கள், போக்குவரத்து கட்டுப்பாடு, பேருந்து மற்றும் ரயில் வழித்தடங்கள் மற்றும் பள்ளி மூடல்கள் போன்றவற்றை அவர்கள் திட்டமிட வேண்டும்.


வெள்ள மேலாண்மைகள் அரசு, தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் அல்லது தனியார் நிறுவனங்களின் நம்பகமான ஊழியர்களாக இருக்க வேண்டும். அவர்கள் முன்னறிவிப்புகளைக் கண்காணிக்க வேண்டும், சார்புகளைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். மேலும், வெள்ளத்தை மோசமாக்கும் செயல்களைத் தீர்க்க வேண்டும்.


தற்போது, கல்வி அமைப்புகளோ அல்லது நகர்ப்புற அரசாங்கங்களோ நகர்ப்புற வெள்ள மேலாண்மைக்கு கணிப்புகளை முழுமையாகப் பயன்படுத்த முடியாது. வெள்ள அபாயத்தைத் தணிக்க இந்த முன்னறிவிப்புகளை திறம்பட பயன்படுத்த அவர்கள் போராடுகிறார்கள்.


ஆராய்ச்சி முதல் செயல்பாடுகள் வரை


காலநிலை ஆராய்ச்சி (Climate research) தற்போது விரைவாக உதவுவதற்கு நடைமுறைப் பயன்பாட்டிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஆய்வுக் கட்டுரைகள் மற்றும் முனைவர் பட்டம் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தியது. ஆனால், இப்போது சமூகத்திற்கு நேரடியாக அறிவியலைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் தற்போதைய உலகத் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும். அரசாங்கங்களும் பேரிடர் மேலாண்மை நிறுவனங்களும் இந்த ஆராய்ச்சியை நம்பியுள்ளன. தற்போதைய நிர்வாகத்துடன் ஆராய்ச்சியை இணைக்க, துறை சார்ந்த நீட்டிப்பு முகவர்கள் தேவைப்படுகின்றன இந்த முகவர்கள் இந்தியாவை வானிலைக்கு தயார்படுத்துவதற்கான தீர்வுகளை உருவாக்க உதவுவார்கள்.


வானிலை தயார்நிலை மற்றும் தட்பவெப்ப நிலை ஆகியவை உள்ளூர் தேவைகளுக்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும். நாடு அதன் பலவீனமான பகுதியில் மட்டுமே தயாராக இருக்கும். ஒவ்வொரு இடம் மற்றும் துறைக்கான நடைமுறை தீர்வுகளுக்கு ஆராய்ச்சியை மொழிபெயர்க்கும் அமைப்புகளுக்கு இதற்கு தொடர்ந்து நிதி தேவைப்படுகிறது.

 

திறன் வளர்ப்பு, உள்ளூர் மொழிகளில் தொடர்பு கொள்ளக்கூடிய துறை சார்ந்த விரிவாக்க முகவர்களுக்கு பயிற்சி அளித்தல் மற்றும் பேரிடர் மேலாண்மை மற்றும் இடர் தணிப்பு ஆகியவற்றில் கலாச்சார தனித்துவங்களின் விளைவுகளை நிர்வகிக்கவும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.  இது ஒரு கடினமான பணியாகத் தோன்றினாலும், இந்தியாவின் வளர்ச்சி நிலையானது மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளிலிருந்து அனைவருக்கும் பாதுகாப்பு  வழங்குவதை உறுதி செய்வது அவசியம். 


ரகு முர்துகுடே பம்பாய் இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகத்தில் (Indian Institute of Technology) பேராசிரியர் மற்றும் மேரிலேண்ட் பல்கலைக் கழகத்தின் முன்னாள் பேராசிரியர்.



Original article:

Share:

மாற்றுத்திறனாளிகள் நலன்களுக்காக முதலீடு செய்தல் -ராஜேஷ் ரஞ்சன்

 கல்வி நிறுவனங்களில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு  தேவையான உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லை மற்றும் பணியிடங்களில்  சரியான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்க வலுவான கொள்கைகள் இல்லை. 


குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகளின் பல பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ஆதரவு அளிக்க தயங்குகிறார்கள். மாற்றுத்திறனாளிகள் (Persons with Disabilities (PwD)) சமூகத்தில் அனைத்து துறைகளிலும் தனிமைப்படுத்தப் படுகின்றனர். இதனால், கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பில் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர். மிக முக்கியமாக, அவர்கள் சுய வாழ்விற்காக போராடுகிறார்கள். கல்வி நிறுவனங்களில் அவர்களுக்கான தேவையான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் ஆதரவு வழிமுறைகள் இல்லை. மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு சரியான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்கும் வலுவான பன்முகத்தன்மை கொள்கைகளும் பணியிடங்களில் இல்லை. 


கல்வி மற்றும் வேலைகளின் நிலை


நிஃப்டி (Nifty) 50 2023 அறிக்கையின் படி, 50 நிறுவனங்களில் ஐந்து மட்டுமே 1%-க்கும் அதிகமான மாற்றுத்திறனாளிகளை பணியமர்த்துகின்றன.  இவற்றில் நான்கு பொதுத்துறை நிறுவனங்கள். மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான வேலைவாய்ப்பு மேம்பாட்டுக்கான தேசிய மையத்தின் தரவு, இந்தியாவில் உள்ள கல்வி நிறுவனங்களில் 1%-க்கும் குறைவாகவே மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு ஏற்றவை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. 40%-க்கும் குறைவான பள்ளி கட்டிடங்களில் சாய்வுதளங்கள் உள்ளன.  மேலும், சுமார் 17% அணுகக்கூடிய கழிவறைகள் உள்ளன. சர்தக் கல்வி அறக்கட்டளையின் 'இந்தியாவில் உயர்கல்வியில் அணுகல் மற்றும் உள்ளடக்கம்' (Accessibility and Inclusion in Higher Education in India) என்ற அறிக்கையில், மாற்றுத்திறனாளிகள் உரிமைகள் 2016 (Rights of Persons with Disabilities Act) சட்டத்தின் கீழ் அரசு வேலைகளில் இடஒதுக்கீடு மற்றும் அரசு அல்லாத வேலைகளில் சலுகைகள் வழங்கப்படுகின்றன என்று கூறுகிறது. 

மோசமான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பலவீனமான உள்ளடக்கிய கொள்கைகளின் கலவையானது மாற்றுத்திறனாளிகளை சமூகத்தில் முழுமையாக பங்கேற்பதைத் தடுக்கிறது. எனவே, மாற்றுத் திறனாளிகளின் நிலைமையை மேம்படுத்த பொது மற்றும் தனியார் நிறுவனங்கள் முதலீடு செய்வது அவசியம்.


மாற்றுத்திறனாளிகளை ஊக்குவிக்க இந்திய கல்வி முறைக்கு அனைவரையும் உள்ளடக்கிய கட்டமைப்பு தேவை. எடுத்துக்காட்டாக, அமெரிக்காவில் உள்ள ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ளூர் ஊனமுற்றோர் ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு தேவையான உதவிகளை வழங்குகிறார்கள். அமெரிக்காவில் உள்ள ஸ்டான்போர்ட் பல்கலைக்கழகம் ஒரு வலுவான நிறுவன கட்டமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. இது மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு வீட்டுவசதி மற்றும் சாதனங்களில் ஆதரவை வழங்குகிறது. இது குறைபாடுகள் உள்ள மாணவர்களை ஆதரிக்கும் ஒரு விரிவான வள மையத்தையும் கொண்டுள்ளது. சில இந்திய பல்கலைக்கழகங்கள் இத்தகைய ஈர்க்கக்கூடிய மாதிரிகளை வழங்குகின்றன. 2023-ஆம் ஆண்டில், ஷிவ் நாடார் பல்கலைக்கழகம் ஊனமுற்றோர் ஆதரவுக் கொள்கையை அறிமுகப்படுத்தியது, ஒவ்வொரு பருவத் தேர்விலும் மாணவரின் உடல்நிலையைப் பொறுத்து மாணவர்களுக்கு தனிப்பயனாக்கப்பட்ட ஆதரவை வழங்குகிறது. ஊனமுற்ற நபர்களின் தன்மையைப் பொறுத்து பல்கலைக்கழகம் தேவையான ஏற்பாடுகளைச் செய்கிறது. 


மாற்றுத்திறனாளி நுகர்வோராக வாழ்க்கையை வழிநடத்துதல்


இருப்பினும், இந்த நடவடிக்கைகள் நிறுவனமயமாக்கப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, அவை ஒரே மாதிரியாக இல்லை. பல்வேறு பின்னணியைச் சேர்ந்த பல மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகத்திற்கு வெளியே உள்ளனர்.  பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் (University Grants Commission’s) வரைவு அணுகல் மற்றும் உயர்கல்வி நிறுவனங்களுக்கான உள்ளடக்கிய வழிகாட்டுதல்கள் இருந்தபோதிலும், சேர்க்கை அறிவிப்புகள் மற்றும் விளம்பரங்கள் அணுகக்கூடிய வடிவங்களில் விநியோகிக்கப்படுவதை உறுதி செய்தாலும், மாற்றுத்திறனாளிகளின் பங்கேற்பு குறைவாகவே உள்ளது. 




நியாயமான தங்குமிடங்கள் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளர் உரிமைகள் 


வேலைவாய்ப்பில், மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான இடஒதுக்கீட்டை கட்டாயப்படுத்தும் சட்டங்கள் மற்றும் அனைவரையும் உள்ளடக்கிய பணிச்சூழலை உறுதி செய்வதற்கும் பணியிட பாகுபாட்டை தடைசெய்வதற்கும் சமவாய்ப்பு கொள்கைகள் இன்னும் தேவை. மற்ற நாடுகள் தேவையான வழிமுறையை உருவாக்க வேண்டும். பிரேசில் நாடு ஒரு மாதிரியை வழங்குகிறது. அங்கு 100க்கும் மேற்பட்ட ஊழியர்களைக் கொண்ட நிறுவனங்கள் 2% -5% மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு பணியிடங்களைக் உருவாக்க வேண்டும். இணங்காத சந்தர்ப்பங்களில், நிறுவனம் அதன் அளவு மற்றும் எத்தனை முறை குற்றங்கள் மீண்டும் மீண்டும் செய்யப்பட்டது போன்ற அளவுகோல்களின் அடிப்படையில் அபராதம் விதிக்கப்படலாம். சில நாடுகள் ஊக்குவிப்பு வழிமுறைகளை உருவாக்கியுள்ளன. உதாரணமாக, ஜப்பான், சில வகையான ஊனமுற்ற ஊழியர்களுக்கான துணை நிறுவனங்களை உருவாக்கியுள்ளது.


கண்ணியத்துக்காக பாடுபடுதல் 


பிரிட்டிஷ் கலைஞர் டேவிட் ஹெவி , "ஊனமுற்றோரின் சித்தரிப்பின் வரலாறு அடக்குமுறை மற்றும் எதிர்மறை பிரதிநிதித்துவத்தின் வரலாறு." (history of the portrayal of disabled people is the history of oppressive and negative representation) ஊனமுற்றவர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் சொந்த அடையாளங்களைக் கொண்ட தனிநபர்களாக பார்க்கப்படாமல், சமூக ரீதியாக குறைபாடுள்ள திறன் கொண்டவர்களாக பார்க்கப்படுகிறார்கள் என கூறுகிறார்.  மாற்றுத்திறனாளிகளின் அடையாளம் பல வழிகளில் அழிக்கப்படுகிறது.  மாற்றுத்திறனாளிகள் பெரும்பாலும் பரிதாபகரமானவர்களாகவோ அல்லது உதவியற்றவர்களாகவோ பார்க்கப்படுகிறார்கள். மேலும், பலர் ஒருவருக்கொருவர் மட்டுமே ஆதரவாக இருக்க முடியும் என்று நம்புகிறார்கள். உடல் இயலாமை, ஒரு "கீழ்" சாதி அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட பாலினத்தைச் சேர்ந்தவருடன் இணைந்து, இரட்டை அல்லது மூன்று சுமைகளை உருவாக்குகிறது. 


சமூகவியலாளர் கொலின் பார்ன்ஸ், மாற்றுத்திறனாளிகள் "பரிதாபம், வன்முறை, ஆர்வம் மற்றும் கேலிக்குரிய பொருட்களாகவும், சமூகத்தின் சுமைகளாகவும், பாலியல் அசாதாரணமாகவும், ஒட்டுமொத்தமாக, சமூக பங்கேற்பு திறனற்ற மக்களாகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்கள்" என்று வாதிட்டார்.  இந்த சித்தரிப்பு மாற்றுத்திறனாளிகள் மீதான சமூக அணுகுமுறைகளை வடிவமைக்கிறது. சமீபத்தில்,  உலக சாம்பியன்ஷிப் ஆஃப் லெஜண்ட்ஸை (World Championship of Legends) இந்தியா வென்ற பிறகு வைரலான வீடியோவில் மூன்று முன்னாள் கிரிக்கெட் வீரர்கள் மாற்றுத்திறனாளிகளை கேலி செய்தனர். அன்றாடப் போராட்டங்கள் மற்றும் கேலிக்கூத்து ஆகியவற்றால் மாற்றுத்திறனாளிகளை, "திறமையானவர்கள்" என்று அழைக்கப்படுபவர்களால் கண்ணியத்துடன் சமமாக நடத்த இயலாமையை வெளிப்படுத்துகின்றன.


அபிஷேக் அனிக்கா தனது 'தி கிராமர் ஆஃப் மை பாடி' (The Grammar of My Body) என்ற புத்தகத்தில், "மாற்றுத்திறனாளிகள் எதிர்மறையாக இருக்க முடியும் என்று எனது நண்பர்கள் கூறுகிறார்கள். நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். நாம் மிகவும் எதிர்மறையாக இருக்கிறோம், சில நேரங்களில் திறமையான மனம் நம்மை அடையவே இல்லை. அந்த தூரம் வெகு தொலைவில் உள்ளது. ஆகவே, தூரத்தை உருவாக்குபவர்கள்தான் இடைவெளியை நிரப்ப வேண்டும்" என்றார். 


ராஜேஷ் ரஞ்சன் பொதுச் சட்டம், உரிமைகள் மற்றும் அரசியலமைப்பின் பொது ஈடுபாடு குறித்து எழுதும் வழக்கறிஞர்-ஆராய்ச்சியாளர் ஆவார்.



Original article:

Share:

வலுவான நிலச்சரிவு தணிப்புக் கொள்கை தேவை - ஜஸ்வந்த் பரிதர்பிக்ரோன் நாய்ஜாயிதா ராய் சௌத்ரி

 மண்சரிவுகள் பற்றிய மேம்படுத்தப்பட்ட தரவுத்தளம் வரவேற்கத்தக்கது. நிலச்சரிவு அபாயமுள்ள பகுதிகளில் மனித செயற்பாடுகளை கட்டுப்படுத்துவது முக்கியமானதாகும். 


 கேரள மாநிலம் வயநாடு மாவட்டத்தில் அண்மையில் ஏற்பட்ட நிலச்சரிவு மிகவும் சோகமானது. 400க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்தனர், 150 நபர்களின் நிலை என்னவென்று தெரியவில்லை.


மேலும், 310 ஹெக்டேர் விவசாய நிலங்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. கேரளா இதுபோன்ற பேரழிவு தரும் நிலச்சரிவை எதிர்கொள்வது இது முதல் முறை அல்ல. 


  கேரளாவின் இருப்பிடம், ஒழுங்கற்ற மழைப்பொழிவு மற்றும் காடழிப்பு மற்றும் காடுகளை விவசாய நிலங்களாக மாற்றுவது போன்ற மனித நடவடிக்கைகள் நிலச்சரிவுகளின் அதிர்வெண் அதிகரிப்பதற்கு பங்களித்துள்ளன. அதிகரித்த கட்டுமானம் மற்றும் சுரங்க நடவடிக்கைகளும் ஒரு  முக்கிய காரணங்களாக உள்ளது. 


கேரளாவின் 14 மாவட்டங்களில் 13 மாவட்டங்கள் வெவ்வேறு அளவுகளில் நிலச்சரிவுகளால் பாதிக்கப்படுகின்றன. 2015-ஆம் ஆண்டு மற்றும் 2022-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், இந்தியாவின் பல்வேறு மாநிலங்களில் கிட்டத்தட்ட 60% நிலச்சரிவுகள் கேரளாவில் பதிவாகியுள்ளன. இமயமலை பகுதிகளில் உள்ள  மாநிலங்களும் நிலச்சரிவுகளால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன. 


நிலச்சரிவுகள் அடிக்கடி ஏற்படுவதால் பொது போக்குவரத்து, தனியார் சொத்துக்கள் மற்றும் மனித வாழ்க்கை மற்றும் வாழ்வாதாரத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க சேதத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. 1980-ஆம் ஆண்டு மற்றும் 2019-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில்,  இந்தியா நிலச்சரிவுகளால் சுமார் 22,497 மனித உயிர்களை இழந்தது. 


அதே காலகட்டத்தில், மகாராஷ்டிராவில் நிலச்சரிவில் இருந்து அதிக இறப்பு எண்ணிக்கை இருந்தது. 8,438 பேர் கொல்லப்பட்டனர். அதைத் தொடர்ந்து உத்தரபிரதேசம் (2,124), குஜராத் (1,813), மத்தியப் பிரதேசம் (1,367), இமாச்சலப் பிரதேசம் (1,233), ராஜஸ்தான் (933), கேரளா (893), சத்தீஸ்கர் (62) ஆகியவை மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான இறப்புகளுடன் (62) உள்ளன. 


நிலச்சரிவுகள் மற்ற வளரும் நாடுகளையும் பாதிக்கின்றன. தகவல்களுக்கான உலகளாவிய தரவுத்தளத்தின்படி (EM-DAT), சீனா, இந்தோனேசியா, கொலம்பியா, இந்தியா, பிலிப்பைன்ஸ், நேபாளம் மற்றும் பெரு ஆகிய ஏழு வளரும் நாடுகளில் சுமார் 51% நிலச்சரிவுகள் ஏற்பட்டன. 


சுருக்கமாக, தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள், மனித தலையீட்டிலிருந்து சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு மற்றும் பிற மனித நடவடிக்கைகள் காரணமாக நிலச்சரிவுகள் அடிக்கடி ஏற்படுகின்றன என்பதற்கான சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. 


எவ்வாறாயினும், நிலச்சரிவுகளின் மனித மற்றும் பொருளாதார செலவுகள் பெரும்பாலும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள், அரசாங்க அதிகாரிகள், கல்வியாளர்கள் மற்றும் ஊடகங்களால் கவனிக்கப்படுவதில்லை. ஏனென்றால், நிலச்சரிவுகள் இந்தியாவில் உள்ளூர்மயமாக்கப்பட்ட இயற்கை நிகழ்வுகளாகக் காணப்படுகின்றன. எனவே அவை பரவலான ஊடக கவனத்தைப் பெறவில்லை. 


 அரசு நடவடிக்கைகள் 


சமீபத்திய ஆண்டுகளில், நிலச்சரிவுகளின் தாக்கத்தைக் குறைக்க அரசாங்கம் பல நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. முதலாவதாக, சுரங்க அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள இந்திய புவியியல் ஆய்வு (Geological Survey of India (GSI)) தேசிய நிலச்சரிவு உணர்திறன் மேப்பிங் ( National Landslide Susceptibility Mapping (NLSM)) திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. இந்தத் திட்டம் பல்வேறு மாநிலங்களுக்கான நிலச்சரிவு பாதிப்பு வரைபடங்களைத் தயாரித்தது மற்றும் 2014-15-ஆம் ஆண்டில் நிலச்சரிவு முன்னெச்சரிக்கை அமைப்பை (Landslide Early Warning System (LEWS)) உருவாக்கியது. 


இரண்டாவதாக, செயற்கைக்கோள் தரவுகளைப் பயன்படுத்தி, விண்வெளித் துறை "இந்தியாவின் நிலச்சரிவு வரைபடம்" (Landslide Atlas of India) முறையை   உருவாக்கியது. இந்த நிலவரைபடம், நிலச்சரிவினால் பாதிக்கப்படக்கூடிய மாவட்டங்களை அடையாளம் கண்டு, நிலச்சரிவினால் ஏற்படும் ஒட்டுமொத்த சேதங்களை மதிப்பீடு செய்கிறது. 


வயநாடு மண்சரிவுகளைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, தற்போதைய கொள்கை நடவடிக்கைகள் அத்தகைய பேரழிவுகளின் பாதகமான விளைவுகளைக் குறைப்பதற்கு போதுமானதாக இல்லை என்று தோன்றுகிறது. இதன் பிரதிபலிப்பாக, மண்சரிவுகளின் எதிர்கால தாக்கத்தைத் தணிப்பதற்கான கூடுதல் நடவடிக்கைகளை அரசாங்கம் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. 


முதலாவதாக, மாவட்ட மற்றும் தாலுகா மட்டங்களில் தேசிய பேரிடர் தரவுத்தளத்தை அரசாங்கம் பராமரிக்கத் தொடங்கியுள்ளது. இந்த தரவுத்தளத்தில் மனித உயிரிழப்புகள், தனியார் மற்றும் பொது சொத்துக்களுக்கு ஏற்பட்ட சேதம் மற்றும் பேரழிவுகளின் அதிர்வெண் மற்றும் தீவிரம் பற்றிய தகவல்கள் அடங்கும். பேரழிவு தாக்கங்களைக் குறைப்பதற்கான உத்திகளை செயல்படுத்த கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு இந்தத் தரவு உதவும். 


இரண்டாவதாக, மண்சரிவுகளின் பாதகமான விளைவுகள் பற்றிய விழிப்புணர்வு திட்டத்தை உருவாக்குவது முக்கியம். உள்ளூர் நிர்வாகம், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் சமூகத்தின் உதவியுடன் இதைச் செய்யலாம். 


மூன்றாவதாக, மிக முக்கியமான நடவடிக்கை நிலச்சரிவுகளை முன்கூட்டியே கணிப்பதற்கும் துல்லியமான மழைப்பொழிவு முன்கணிப்பிற்கும் முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை முறையை மேம்படுத்துவதாகும். நிலச்சரிவு அபாயமுள்ள பகுதிகளில் இது மிகவும் முக்கியமானது மற்றும் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பத்துடன் அடைய முடியும். 


நான்காவதாக, சுற்றுச்சூழல் ரீதியாக உணர்திறன் வாய்ந்த பகுதிகளைப் பாதுகாக்கவும், நிலச்சரிவு ஏற்படக்கூடிய பகுதிகளில் மனித நடவடிக்கைகளைத் தடுக்கவும் கடுமையான சட்டங்கள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும். 


  இறுதியாக, அரசியல் வேறுபாடுகளைப் பொருட்படுத்தாமல், மத்திய, மாநில மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகங்களுக்கு இடையே சிறந்த ஒருங்கிணைப்பு அவசியம். எதிர்காலத்தில் இயற்கை பேரழிவுகளின் மோசமான தாக்கத்தைத் தணிக்க இந்த ஒருங்கிணைப்பு முக்கியமானது. 


கட்டுரையாளர்கள் FLAME பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதார பீடத்தில் உள்ளனர்



Original article:

Share:

பணம், வரலாறாகவும் நினைவேக்கமாகவும் (nostalgia) : ஒரு பார்வை -ருக்மணி தஹங்கர்

 ரூபாய் நோட்டுகள், அதன் வெளிப்படையான பயன்பாடுகளைத் தவிர, வரலாறு மற்றும் கலாச்சாரத்தை ஆவணப்படுத்துவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. 


பணம்! நாம் அதைப் பார்க்கிறோம், அதைப் பயன்படுத்துகிறோம், தினசரி பரிமாறிக்கொள்கிறோம், ஆனால் இந்த பரிமாற்ற ஊடகத்தையும் அது தாங்கும் உருவத்தையும் நாம் உண்மையில் கவனிக்கிறோமா? 


பணம் என்பது நமது வரலாறு, மரபுகள், கலாச்சாரம் மற்றும் தொடர்புகளை வடிவமைத்த ஒரு மனித கண்டுபிடிப்பு. பணம், செல்வம் மற்றும் அதிகாரத்தின் பொருளாதார அம்சங்கள் அடிக்கடி விவாதிக்கப்படுகின்றன. ரூபாய் நோட்டுகள் நேரம் மற்றும் புவியியல் முழுவதும் ஒரு அரிய பார்வையை வழங்குகின்றன.  மேலும், நமது வரலாறுகளை ஆவணப்படுத்துகின்றன மற்றும் நமது எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கின்றன. 


இன்று, ரூபாய் நோட்டுகள் டிஜிட்டல் கட்டண முறைகளுடன் உள்ளது.  ரூபாய் நோட்டுகள் மறைந்துவிடும் என்று சிலர் நம்பினாலும், அதில் உடன்பாடு இல்லை. அவை இன்னும் காணக்கூடிய, தொடக்கூடிய மற்றும் உணரக்கூடிய ஒரு உறுதியான மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன. அவை பாதுகாப்பு, பரிச்சயம் மற்றும் நம்பிக்கையின் உணர்வை வழங்குகின்றன. ரூபாய் நோட்டுகள் இன்னும் உலகளவில் சட்டப்பூர்வ முறையாக மாற்றப்படுகின்றன. 


பணத்தின் ஆரம்பம் 


நம் முன்னோர்கள் தாங்கள் விரும்பிய பொருட்களை உருவாக்குவதற்குப் பதிலாக அவற்றை வர்த்தகம் செய்யலாம் என்பதைக் கற்றுக்கொண்டபோது பணத்தின் கதை தொடங்கியது. ஆரம்பகால மக்கள் எளிய பண்டமாற்று முறைகளைப் பயன்படுத்தினர். ஆனால், ஒரு நிலையான மதிப்பு இல்லாதது, தயாரிப்புகளின் பன்முகத்தன்மை பரிமாற்றங்களை கடினமாக்கியது. அது ஒருவர் நெல்லைப் பயிரிடலாம், மற்றொருவர் கருவிகளைச் செய்யலாம், மற்றொருவர் விலங்குகளின் ரோமங்களைச் சேகரிக்கலாம் என்ற நிலைக்கு மாற்றியது. வேளாண் நாகரிகங்கள் மற்றும் நிபுணத்துவம் ஆகியவற்றின் எழுச்சிக்குப் பிறகு ஒரு பொதுவான பரிமாற்ற ஊடகமாக பணத்தின் தேவை மிகவும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. 


பெரிய அல்லது அழுகக் கூடிய பண்டங்களைச் சேமித்து வைப்பதிலும், அவற்றை எடுத்துச் செல்வதிலும் இருந்த சிரமம் விலைமதிப்பற்ற மற்றும் விலை உயர்ந்த உலோகப் பணத்தை உருவாக்க இட்டுச் சென்றது. பணம் பயனுள்ளதாக இருக்க, அது மூன்று அளவுகோல்களை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். அது ஒரு பொதுவான பரிமாற்ற ஊடகம், கணக்கு அல்லது அளவீட்டு அலகு மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மதிப்பின் சேமிப்பாக இருக்க வேண்டும். 


முதல் உலோக நாணயங்கள் கி.மு 7 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் லிடிய இராச்சியத்தில் (தற்போதைய மேற்கு துருக்கி) அச்சிடப்பட்டதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் நம்புகின்றனர். இந்த ஆரம்பகால நாணயங்கள், பெரிய பீன்ஸ் வடிவத்தில், ஒரு பழமையான முத்திரையைக் கொண்டிருந்தன.  இது பணத்தின் மீது முத்திரையிடுவதற்கான முதல் எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும். தகவல் மற்றும் வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் பணத்தின் முதல் வடிவங்களாக நாணயங்கள் வரவு வைக்கப்படுகின்றன. 


அதைத் தொடர்ந்து வந்த நவீன ரூபாய் நோட்டு, கதையை மாற்றியது. ஏனெனில்,  இது சிக்கலான அச்சிடலுடன் வண்ணத்தில் தயாரிக்கப்பட்டது, இது ரூபாய் நோட்டை பகிரப்பட்ட அடையாளங்களைத் தொடர்பு கொள்வதற்கான  வாய்ப்பாக மாற்றியது. 


உலகெங்கிலும் உள்ள காகித ரூபாய் நோட்டுகள் உண்மையில் காகிதத்திலிருந்து தயாரிக்கப்படவில்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவை பருத்தி இழை மற்றும் கைத்தறி ஆகியவற்றிலிருந்து தயாரிக்கப்படுகின்றன. இது அவற்றை அதிக நீடித்த மற்றும் வலுவானதாக ஆக்குகிறது. 


பண்டைய காகிதப் பணத்தின் முதல் எழுதப்பட்ட கணக்குகள் 1374-ஆம் ஆண்டில் சீன ஏகாதிபத்திய கருவூலத்தால் வெளியிடப்பட்டன. 

 மார்க்கோ போலோ இவற்றின் பயன்பாட்டை அறிவித்து, இக்கருத்தை மேலை நாடுகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். ஜோகன்னஸ் கட்டன்பர்க் என்பவர் நகரும் வகை அச்சு இயந்திரத்தைக் கண்டுபிடித்தது, வர்த்தகம், வங்கி, சட்ட ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் பரிமாற்ற உண்டியல்கள் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற உலோகங்களின் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றுடன் இணைந்து, காகித பணத்தாள் நவீன பணத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானது. 


காகிதப் பணம் என்ற யோசனை புதிதல்ல. இது ஏற்கனவே இருந்த மாற்று உண்டியல்கள் மற்றும் பிராமிசரி நோட்டுகளிலிருந்து கடன் வாங்கியது.  வர்த்தகர்கள் தங்கள் நாணயங்களை வணிகர்களிடம் விட்டுவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக கையால் எழுதப்பட்ட ரசீதுகளைப் பயன்படுத்துவார்கள். பணத்தாள் பணத்தின் அளவுகோல்களை பூர்த்தி செய்தாலும், நாணயங்கள், கால்நடைகள் அல்லது பயிர்கள் போன்ற அதன் முன்னோடிகளின் உள்ளார்ந்த மதிப்பு அதில் இல்லை.  அது நவீன பணத்தின் அடித்தளமான நம்பிக்கையை நம்பியிருந்தது. 


ரூபாய் நோட்டுகளில் உள்ள படங்கள் மற்றும் வார்த்தைகள் பயனுள்ள பரிமாற்றத்திற்கான நம்பிக்கையைத் தூண்டுவதாகும். 


நம்பிக்கையின் அடிப்படை 


பாங்க் ஆஃப் இங்கிலாந்தால் (Bank of England) முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. "காசோலை எடுத்து வருபவருக்கு பணம் செலுத்துவதாக வாக்குறுதி" (Promise to pay the bearer) என்ற விதி நம்பிக்கை மற்றும் அதிகாரத்தின் அறிக்கையாகும். இந்த விதி இந்தியாவின் அனைத்து ரூபாய் நோட்டுகளிலும் காணப்படுகிறது. 


ஆரம்பகால நவீன ரூபாய் நோட்டுகளில் ஒன்று 1666-ஆம் ஆண்டில் ஸ்வீடனில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. கிட்டத்தட்ட 350 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அப்போதிருந்து, ரூபாய் நோட்டுகள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. இருப்பினும், காகிதப் பணத்தின் உண்மையான எழுச்சி 20 ஆம் நூற்றாண்டில் இரண்டு உலகப் போர்கள், காலனித்துவத்தின் முடிவு, புதிய நாடுகளின் எழுச்சி மற்றும் உலோக இருப்புக்களின் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றுடன் வந்தது. காகித ரூபாய் நோட்டுகள் தரநிலையாக மாறியது. 


ஆங்கிலேயர்கள் கூட 1917-ஆம் ஆண்டில் புழக்கத்தில் இருந்த 1 ரூபாய் வெள்ளி நாணயத்திற்கு பதிலாக ஒரு ரூபாய் நோட்டாக மாற்றினர். 

அச்சிடப்பட்ட படங்கள் மூலம் நம்பிக்கையைத் தூண்டுவதற்கும், உடனடி அங்கீகாரத்தை உறுதி செய்வதற்கும் நாணயத்தின் இருபுறமும் நாணயத்தின் படத்தை அவர்கள் வைத்திருந்தனர். 


பணத்தின் கருத்தை விரிவுபடுத்துவதற்காக பணத்தாள் மீது வரவு வைக்கப்பட வேண்டும்.  மக்கள், நினைவுச்சின்னங்கள், சாதனைகள், குறிப்பிடத்தக்க சந்தர்ப்பங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளைக் காண்பிப்பதன் மூலம், ரூபாய் நோட்டுகள் பணத்தை வெறும் பரிமாற்ற ஊடகத்திலிருந்து தகவல்தொடர்பு ஊடகமாக மாற்றியுள்ளன. 


ருக்மணி தஹனுகர், எழுத்தாளர், மணி டாக்ஸ் (Money Talks) உரிமையாளர்.



Original article:

Share:

அடிமை வர்த்தகம் மற்றும் ஒழிப்பு நினைவு தினத்தில் இந்திய ஒப்பந்த தொழிலாளர்களை நினைவு கூர்தல் - ஆகான்ஷா ஜா

 உலகெங்கிலும் அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான இயக்கங்கள் பொருளாதாரங்களில் தொழிலாளர்களுக்கான தேவை அதிகரிப்பதற்கு வழிவகுத்தது. 


உலகெங்கிலும் 'ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின்' (indentured labourers’) புதிய பதிப்பை வழங்குவதன் மூலம் இந்தியாவும் பிற தெற்காசிய காலனிகளும் ஏன், எப்படி இந்த இடைவெளியை நிரப்பின? 


15-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் கண்டுபிடிப்பு யுகம் தொடங்கியது. கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் நினா, பிண்டா மற்றும் சாண்டா மரியாவுடன் பயணம் செய்தார். 


ஃபெர்டினாண்ட் மாகெல்லன், பார்டோலோமியூ டயஸ் மற்றும் வாஸ்கோடகாமா போன்ற ஆய்வாளர்கள் தங்கள் போர்த்துகீசிய மற்றும் ஸ்பானிஷ் ஆட்சியாளர்களுக்கு உலகம் ஐரோப்பாவைவிட பெரியது என்று காட்டினார்கள். அவர்கள் "கடவுள், தங்கம் மற்றும் மகிமை" ஆகியவற்றைத் தேடி, கிழக்கிற்கான வழிகளைத் தேடினர். ஐரோப்பியர்கள் விரைவில் அமெரிக்கா, கரீபியன், ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியாவின் சில பகுதிகளை காலனித்துவப்படுத்தினர்.


இந்த காலம் அடிமைத்தனத்திற்கு வழிவகுத்தது. குடியேற்ற நிலங்களில் உள்ள பூர்வீக மக்கள் தோட்டங்களில் வேலை செய்யும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டனர். அவர்கள் பெரிய நிலங்களில் சர்க்கரை, பருத்தி மற்றும் புகையிலை ஆகியவற்றை பயிரிட்டனர். காலனித்துவவாதிகள் மலிவு உழைப்புக்காக ஆப்பிரிக்கர்களையும் அடிமைப்படுத்தினர். இது அட்லாண்டிக் நாடு கடந்த அடிமை வர்த்தகத்தைத் தொடங்கியது. 1500 முதல் 1800 வரை, சுமார் 12 மில்லியன் அடிமைகள் அனுப்பப்பட்டனர். பிரிட்டிஷ் வர்த்தகர்கள் மட்டும் 3 மில்லியன் அடிமைகளை மாற்றினர்.


ஹைட்டிய புரட்சி (Haitian Revolution) முதல் பெரிய அடிமை கிளர்ச்சியாகும். இது 1791 முதல் 1804 வரை நீடித்தது. கொலம்பஸ் 1492-ல் ஹைட்டியைக் கண்டுபிடித்தார். அதை லா இஸ்லா எஸ்பானோலா (La Isla Española) என்று அழைத்தார். ஸ்பெயின் முதலில் காலனித்துவப்படுத்தியது. 


பின்னர் பிரான்ஸ் கைப்பற்றியது. 1789-ல், செயிண்ட் டொமிங்யூ (ஹைட்டி) 556,000 மக்களைக் கொண்டிருந்தது. இதில் 500,000 ஆப்பிரிக்க அடிமைகள், 32,000 ஐரோப்பிய குடியேற்றக்காரர்கள் மற்றும் 24,000 கலப்பு இன மக்கள் அஃப்ரான்சிஸ் என்று அழைக்கப்பட்டனர். கிளர்ச்சி ஆகஸ்ட் 22-23, 1791 இல் தொடங்கியது. 1804-ல், முன்னாள் அடிமையான ஜீன் ஜாக் டெசலின்ஸின் (Saint Domingue) கீழ் ஹைட்டி முதல் அடிமைத்தனம் இல்லாத நாடாக மாறியது.


 எனவே, ஆகஸ்ட் 23, அடிமை வர்த்தகம் மற்றும் அதை ஒழிப்பதற்கான சர்வதேச தினமாக (International Day for the Remembrance of the Slave trade and its Abolition) நினைவுகூரப்படுகிறது.


1830-களில் பிரிட்டிஷ் அரசியலில் ஒழிப்பு இயக்கங்கள் வலுப்பெற்றன. அவர்கள் பிரிட்டிஷ் காலனிகளில் அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்கு கொண்டுவர விரும்பினர். 


இது 1776-ல் அமெரிக்காவின் சுதந்திரம் காரணமாக இருந்தது, இது பிரிட்டனுக்கு ஒரு பெரிய காலனியை இழந்தது. பிரிட்டிஷ் அரசியல்வாதிகள் கட்டாய உழைப்பை எதிர்க்கத் தொடங்கினர் மற்றும் சுதந்திர வர்த்தகத்தை ஆதரித்தனர். 1831-ல் ஜமைக்காவில் "பாப்டிஸ்ட் போர்" (‘Baptist War’) மற்றும் கனடாவில் அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான இயக்கங்கள் அழுத்தம் சேர்த்தன. 1833-ல், பிரிட்டிஷ் பாராளுமன்றம் அடிமை ஒழிப்புச் (avery Abolition Act) சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. இது பிரிட்டிஷ் காலனிகளில் இருந்த சுமார் 800,000 அடிமைகளை விடுவித்தது. இந்தச் சட்டம் ஆகஸ்ட் 1, 1834-ல் சட்டமானது.


அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர்


அடிமை விடுதலையின் மிகப்பெரிய கதையானது அமெரிக்காவின் விஸ்கான்சினில் உள்ள செயின்ட் லூயிஸ் சர்க்யூட் நீதிமன்றத்தின் நீதிமன்ற அறையில் வடிவம் பெறத் தொடங்கியது. அந்த நேரத்தில் அமெரிக்கா சுதந்திர மற்றும் அடிமை நாடுகளாக பிரிக்கப்பட்டது. 1857-ஆம் ஆண்டில், அடிமைகள் அமெரிக்க குடிமக்கள் அல்ல என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இந்த முடிவு நாட்டில் பெரும் கோபத்தையும் பிளவையும் ஏற்படுத்தியது. 


ஜெபர்சன் டேவிஸ் தலைமையிலான தென் மாநிலங்கள் யூனியனை விட்டு வெளியேறுவது பற்றி பேச ஆரம்பித்தன. இந்த நிகழ்வுகள் 1861-ல் அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போருக்கு வழிவகுத்தது. அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் 13 மற்றும் 14-வது திருத்தங்கள் பின்னர் அனைத்து அமெரிக்கர்களுக்கும் சம உரிமைகளை வழங்கின. 


இது அடிமைத்தனத்தை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து ஸ்காட் முடிவை மாற்றியது. அமெரிக்க அதிபர் ஆபிரகாம் லிங்கன் உலகளாவிய ஒழிப்பு இயக்கத்தின் முக்கிய நபராக ஆனார். 1865ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் அமெரிக்காவில் அடிமை முறை அதிகாரப்பூர்வமாக ஒழிக்கப்பட்டது.


அடிமைத்தனம் முடிவுக்கு வந்த பிறகு, தோட்ட உரிமையாளர்களுக்கு மலிவு உழைப்புக்கான புதிய ஆதாரங்கள் தேவைப்பட்டன. அவர்கள் இந்தியா மற்றும் பிற தெற்காசிய நாடுகளில் இருந்து "ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள்" (‘indentured labourers’) பக்கம் திரும்பினர். இது இந்தப் பிராந்தியங்களில் புதிய பிரச்சனைகளை உருவாக்கியது. பலர் சுரண்டப்பட்டனர்.


இந்திய 'ஒப்பந்த தொழிலாளர்கள்' ( indentured labourers)


ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் வட இந்தியா, கடலோர பர்மா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இருந்து வந்தனர். அவர்கள் முதலாளிகளுடன் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டனர். இந்த ஒப்பந்தங்கள் பல ஆண்டு ஊதியத்தை நிர்ணயித்தன. சம்பளம் குறைவாக இருந்தது, சேமிக்கவோ அல்லது வீடு திரும்பவோ போதுமானதாக இல்லை. இந்த தொழிலாளர்கள் புதிய கால அடிமைகளாக மாறி, அந்நிய நாடுகளில் வறுமையில் சிக்கினர். இன்று, கரீபியன் மற்றும் மொரிஷியஸில் உள்ள இந்திய புலம்பெயர்ந்தோர் இந்த தொழிலாளர்களின் வழித்தோன்றல்கள்.


ஃபிஜிக்கு ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாகச் சென்ற 60,000 இந்தியர்களைப் பற்றி வரலாற்றாசிரியர் பிரிஜ் லால் (Brij Lal) எழுதினார். ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டவர்கள் தங்களை "கிர்மித்தியர்கள்" (‘girmitiyas’) என்று அழைத்தனர். இந்தியாவின் தேசிய ஆவணக் காப்பகத்தில் (National Archives of India) பல்வேறு காலனிகளுக்கு அனுப்பப்பட்ட 1.6 மில்லியன் தொழிலாளர்களின் பதிவுகள் உள்ளன. மொரிஷியஸ், பிரிட்டிஷ் கயானா, சிலோன் மற்றும் பலவற்றை உள்ளடக்கியது. பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் வலிமையாக  இருந்தனர். அவர்கள் விவசாய வேலைகளை விரும்பினர். ஆனால், அவர்கள் எங்கு செல்கிறார்கள் என்று பெரும்பாலும் தெரியாது. 1840-க்கு முன், பலர் கங்கை சமவெளியில் "மலைக் கூலிகளாக" (Hill coolies) இருந்தனர். 


பின்னர், பல்வேறு சாதிகள், மதங்கள் மற்றும் தொழில்கள் உட்பட பலர் ஒப்பந்த தொழிலாளர் ஒப்பந்தங்களில் ((indentured labour contracts) கையெழுத்திட்டனர்.


1834-ல், 41,000 வங்காளத் தொழிலாளர்கள் மொரிஷியஸுக்குச் சென்றனர். முறைகேடு அறிக்கைகள் காரணமாக 1838-ல் இந்தியா "கூலி" ஏற்றுமதிகளை தடை செய்தது. 1842ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் பிரதமர் ராபர்ட் பீல், பாதுகாப்புடன் குடியேற்றத்தை மீண்டும் தொடங்குமாறு இந்தியாவிடம் கேட்டுக் கொண்டார். சரியான பயண நிலைமைகளை உறுதி செய்வதற்காக புலம்பெயர்ந்தோரின் பாதுகாவலர் நியமிக்கப்பட்டார். ஜமைக்கா, பிரிட்டிஷ் கயானா மற்றும் டிரினிடாட் ஆகிய இடங்களுக்கு குடியேற்றம் 1844-ல் சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்டது. 


1856 மற்றும் 1858 இல் கிரெனடா மற்றும் செயின்ட் லூசியா ஆகியவை தொடர்ந்து வந்தன. கடைசி ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் 1916-ல் மேற்கிந்தியத் தீவுகளுக்குச் சென்றனர். குடியேறியவர்கள் 1954-ல் இந்தியாவுக்கு இறுதி கப்பலில் திரும்பினார். 


1994-ல், யுனெஸ்கோ "அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களின் பாதைகள்: எதிர்ப்பு, சுதந்திரம் மற்றும் பாரம்பரியம்" (‘Routes of Enslaved Peoples: Resistance, Liberty and Heritage’) திட்டத்தைத் தொடங்கியது. இந்த திட்டம் புதிய அறிவை உருவாக்கவும், அறிவியல் நெட்வொர்க்குகளை உருவாக்கவும், அடிமைத்தனம், அதன் ஒழிப்பு மற்றும் அது ஏற்படுத்திய எதிர்ப்புகள் பற்றிய நினைவக முயற்சிகளை ஆதரிக்கவும் உதவியது. சர்வதேச அளவில், அடிமைத்தனத்தின் வரலாற்றைப் பற்றிய மௌனத்தை உடைப்பதிலும், இந்த சோகம் உலகளவில் நினைவுகூரப்படுவதை உறுதி செய்வதிலும் இந்தத் திட்டம் முக்கியமானது.


இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை, ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களின் நினைவும், புலம்பெயர்ந்தவர்களின் வலியும், 2016-ல் கனேடிய பிரதமர் ஜஸ்டின் ட்ரூடோ கோமகதா மரு சம்பவத்திற்காக மன்னிப்புக் கேட்டபோது தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஏப்ரல் 1913-ல், ஜப்பானியக் கப்பலான கோமகதா மரு (Komagata Maru), இந்தியக் குடியேற்றவாசிகளை கனடாவுக்கு ஏற்றிச் சென்றது. இருப்பினும், கனேடிய அதிகாரிகள் கப்பல் நுழைவை மறுத்து, பயணிகளுக்கு உணவு மற்றும் தண்ணீரைப் பறித்து, அவர்களை சட்டப் போராட்டங்களுக்கு இழுத்து, இறுதியில் செப்டம்பர் 1914-க்குள் கப்பலை இந்தியாவுக்குத் திரும்பும்படி கட்டாயப்படுத்தினர்.


இது கல்கத்தாவில் (கொல்கத்தா) உள்ள பட்ஜ் பட்ஜ் (Budge Budge) துறைமுகத்தில் பெரும் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. இதன் விளைவாக மோதலில் 16 பயணிகள் கொல்லப்பட்டனர். 


ஆங்கில ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்த இந்தியாவில் இத்தகைய சம்பவங்கள் கதர் இயக்கத்தை தூண்டியது. இந்தியத் தொழிலாளர்கள் தோட்டக் காலனிகளில் வேலைக்கு அனுப்பப்பட்டாலும், படித்த இந்தியர்கள் மற்ற செழிப்பான வெளிநாடுகளுக்கு பயணம் செய்வதிலிருந்து ஊக்கமளிக்கவில்லை. இந்திய தேசியவாதத்தில் புலம்பெயர்தல் ஒரு முக்கிய பிரச்சினையாக மாறியது.


சமீபத்திய ஆண்டுகளில், மொரிஷியஸில் உள்ள அப்ரவாசி காட், 2005ல் அப்போதைய பிரதமர் மன்மோகன் சிங்கால் திறந்து வைக்கப்பட்டது, 2011ல் கிடர்போர் டிப்போவில் திறக்கப்பட்ட கொல்கத்தா நினைவகம் மற்றும் முன்னாள் வெளியுறவு அமைச்சர் சுஷ்மாவால் திறக்கப்பட்ட சுரினாம் காட் மை-பாப் நினைவகம் போன்றவை. 


2015-ல் ஸ்வராஜ் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட அடிமைத்தனத்தின் துயரங்களையும் மனித ஆவியின் பின்னடைவையும் குறிக்கிறது. அவர்கள் பல நாடுகளில் உள்ள ஒப்பந்த முறையிலிருந்து தோன்றிய புலம்பெயர்ந்தோரின் முக்கியமான பங்களிப்புகளையும், இந்த சமூகங்கள் இத்தனை ஆண்டுகளாக உயிருடன் வைத்திருக்கும் இந்திய உணர்வையும் கொண்டாடுகிறார்கள்.



Original article:

Share: