இந்தியாவின் நிலையான வளர்ச்சிக்காக கழிவுகளில் இருந்து ஆற்றலை உற்பத்தி செய்தல். -ஐஸ்வர்யா சனாஸ்

 சுற்றுச்சூழல் மாசுபாட்டைக் குறைப்பதற்கும், நிலைத்தன்மை இலக்குகளை அடைவதற்கும், பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கும் கழிவுகளிலிருந்து எரிசக்தி தொழில்நுட்பங்கள் முக்கியமானவை. ஆனால், கொள்கை மற்றும் தொழில்நுட்ப சிக்கல்கள் இந்தியாவில் கழிவுகளிலிருந்து எரிசக்தி தொழில்நுட்பங்களை திறம்பட பயன்படுத்துவதை எவ்வாறு தடுக்கின்றன? 

தூய்மை இந்திய திட்டம்  (Swachh Bharat Mission (SBM-2.0)) நகர்ப்புற 2.0, 2021-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. இத்திட்டம் கழிவு மேலாண்மையை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பெரிய நகரங்கள் அவற்றின் பழைய குப்பைத் தொட்டிகளில் உள்ள பாதி குப்பைகளை அகற்றவில்லை. இதுவரை, மொத்தமாக கொட்டப்பட்ட கழிவுகளில் 38% மட்டுமே சுத்திகரிக்கப்பட்டுள்ளது என்று அரசு தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. கழிவுப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க சிறந்த உத்திகள் மற்றும் அதிக ஆதாரங்களின் அவசியத்தை இது காட்டுகிறது. கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்களின் (waste-to-energy technologies) முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 

கழிவுகளை அகற்றுவது அசுத்தமான நிலத்தை சுத்தம் செய்கிறது. கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்கள் மறுசுழற்சி செய்ய முடியாத கழிவுகளை மின்சாரம் அல்லது வெப்பம் போன்ற பயன்படுத்தக்கூடிய ஆற்றலாக மாற்றுகிறது. 

நவீன கழிவுப் பிரச்சனை 18-ஆம் நூற்றாண்டின் தொழில்துறை புரட்சியுடன் தொடங்கியது. தொழிற்சாலைகள் வளர்ந்து அதிக இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்துவதால், அவை அதிக கழிவுகளை உருவாக்கின. கழிவு என்பது உற்பத்தி அல்லது பயன்பாட்டிற்கு இனி தேவைப்படாத பொருளாகும்.

ஐக்கிய நாடுகளின் புள்ளியியல் பிரிவு (United Nations Statistical Division) கழிவுகளை பயன்படுத்தும் அல்லது பயன்படுத்த இயலாத கழிவுகள் என வரையறுக்கிறது. செலவு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகள் காரணமாக கழிவுகளை சரியாக அகற்றுவது முக்கியம். ஆனால், அதன் பணி கடினமானது. எல்லாவற்றையும் மீண்டும் பயன்படுத்துவதால் கழிவுகள் இல்லாத நிலை உருவாகிறது.

மனித செயல்பாடுகள் திடக்கழிவுகள், அபாயகரமான கழிவுகள், கதிரியக்க கழிவுகள் மற்றும் உடல் கழிவுகள் போன்ற பல்வேறு வகையான கழிவுகளை உருவாக்குகின்றன. இவற்றை இயற்கையில் எளிதில் பயன்படுத்த முடியாத மற்றும் மறுசுழற்சி செய்ய முடியாது. மேலும், ஆரோக்கியத்திற்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் தீங்கு விளைவிக்கும்.

உலகம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 1.3 பில்லியன் டன் கழிவுகளை உருவாகுகிறது. இது 2025-ஆம் ஆண்டுக்குள் 2.2 பில்லியன் டன்னாக உயரக்கூடும். எனவே, கழிவு மேலாண்மை என்பது இப்போது ஒரு பெரிய உலகளாவிய பிரச்சனையாகும்.

கடந்த காலங்களில், மக்கள் கழிவுகளை வெகு தொலைவில், கடலில் அல்லது நிலப்பரப்புகளில் கொட்டினர். ஆனால், இந்த முறைகள் இனி சுற்றுச்சூழலுக்கு நல்லதல்ல. ஒரு புதிய தீர்வு, கழிவுகளை ஆற்றலாக மாற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் கழிவுகளை ஆற்றலாக மாற்றுகிறது.

பாரம்பரியமாக, கழிவு மேலாண்மை (waste management) என்பது தொலைதூர இடங்களில், கடல் அல்லது நிலப்பரப்புகளில் கொட்டுவதன் மூலம் கழிவுகளை அகற்றுவதாகும். இருப்பினும், இந்த முறைகள் சுற்றுச்சூழலுக்கு இனி தீங்கு விளைவிக்கும். அதாவது வெப்பம் அல்லது மின்சாரம், கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி ஒரு நவீன தீர்வு கழிவுகளை ஆற்றலாக மாற்றவேண்டும்.

கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்கள் இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களைக் கொண்டுள்ளன:

(அ) ​​வீடுகள், நகரங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலைகளால் உற்பத்தி செய்யப்படும் அதிக அளவு கழிவுகளை நிர்வகிக்க அவை உதவுகின்றன.

(ஆ) அவை வளர்ந்து வரும் ஆற்றல் தேவையை பூர்த்தி செய்கின்றன.

"கழிவில் இருந்து ஆற்றல்" என்பது, மறுசுழற்சி செய்ய முடியாத கழிவுகளை பயன்படுத்தக்கூடிய ஆற்றலாக மாற்ற பல்வேறு தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதாகும்.

இந்த தொழில்நுட்பங்கள் தற்போதுள்ள கழிவு மேலாண்மை முறைகளின் மேம்படுத்தப்பட்ட பதிப்புகளாகும். அவை அவற்றின் இறுதிப் பொருட்களில் ஒன்றாக எரிபொருள் அல்லது வாயுவை உருவாக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த எரிபொருள் அல்லது வாயு பின்னர் வெப்பம் மற்றும் மின்சாரத்தை உருவாக்க பயன்படுத்தப்படலாம்.

செயல்முறைகள் பல படிகளை உள்ளடக்கியது மற்றும் பல்வேறு நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. பல்வேறு வகையான கழிவுகளுக்கு வெவ்வேறு கழிவு-ஆற்றல் அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த தொழில்நுட்பங்கள் ஐக்கிய நாடுகளின் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளை ஆதரிக்கின்றன, குறிப்பாக:

நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் 7 மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் 11 நிலையான நகரங்கள் மற்றும் சமூகங்கள் கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்கள் உற்பத்தி செய்யப்படும் கழிவுகளின் அளவைக் குறைக்க உதவும். அவை சுற்றுச்சூழலில் மறுசுழற்சி செய்ய முடியாத மற்றும் நச்சுக் கழிவுகளின் எதிர்மறையான விளைவுகளை குறைக்கின்றன மற்றும் பொருளாதாரத்தை ஊக்குவிக்கின்றன.

சரியான தொழில்நுட்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் போது, ​​கழிவுகளின் வகை, தொழிலாளர்களின் திறன்கள், இருப்பிடம், நிதி, தளவாட மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆதாரங்கள் உள்ளிட்ட பல காரணிகள் முக்கியம்.

இரண்டு முக்கிய மாற்று செயல்முறைகள் உள்ளன: உயிர்வேதியியல் மற்றும் தெர்மோகெமிக்கல் (Thermochemical). இந்த தொழில்நுட்பங்களுக்கு வரிசைப்படுத்துதல், துண்டாக்குதல் மற்றும் உலர்த்துதல் போன்ற கழிவுப் பொருட்களுக்கு குறிப்பிட்ட முன் சிகிச்சை தேவைப்படுகிறது.

அவை கழிவு உற்பத்தியைக் குறைக்கும் ஆற்றலையும் கொண்டுள்ளன. அவை சுற்றுச்சூழலில் மறுசுழற்சி செய்ய முடியாத மற்றும் நச்சுக் கழிவுகளின் எதிர்மறையான தாக்கங்களைக் குறைக்கலாம். கூடுதலாக, இந்த தொழில்நுட்பங்கள் ஒரு பொருளாதாரத்தை ஏற்றுக்கொள்வதை ஆதரிக்கின்றன. பொருத்தமான தொழில்நுட்பத்தின் தேர்வை பல காரணிகள் பாதிக்கின்றன. கழிவு மற்றும் பண்புகள், தொழிலாளர் திறன் தேவைகள், புவியியல் இருப்பிடங்கள் மற்றும் நிதி, தளவாட மற்றும் தொழில்நுட்ப திறன்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

மேலும், கழிவு-ஆற்றல் இணைப்பு பற்றிய தகுந்த தகவல்களும் ஆராய்ச்சிகளும் முக்கியமானவை. கழிவு மேலாண்மை மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் உற்பத்திக்கான நிலையான பாதையாக கழிவு-ஆற்றலின் சாத்தியத்தை மதிப்பிடுவதற்கு அவை முடிவெடுப்பவர்களுக்கு உதவுகின்றன. இரண்டு முக்கிய மாற்று செயல்முறைகள் உள்ளன. உயிர்வேதியியல் மற்றும் தெர்மோகெமிக்கல் போன்ற   தொழில்நுட்பங்களுக்கு கழிவுப்பொருட்களுக்கு குறிப்பிட்ட முன் சிகிச்சை தேவைப்படுகிறது. முன் சிகிச்சையில் வரிசைப்படுத்துதல், துண்டாக்குதல் மற்றும் உலர்த்துதல் ஆகியவை அடங்கும்.

தெர்மோகெமிக்கல் தொழில்நுட்பங்கள் (Thermochemical Technologies) இந்த தொழில்நுட்பங்கள் பொதுவாக மூன்று முறைகளை உள்ளடக்கியது: எரித்தல், பைரோலிசிஸ் மற்றும் வாயுவாக்கம்.

(i) எரித்தல் (incineration) மிகவும் பொதுவான தொழில்நுட்பங்களில் ஒன்றாகும். எரித்தல் எனப்படும் உலையில் அதிக வெப்பநிலையில் கழிவுப் பொருட்களை எரிப்பது இதில் அடங்கும். பன்முகத்தன்மை கொண்ட கழிவுகளுக்கு எரித்தல் ஏற்றது. இந்த வகை கழிவுகளில் உணவு, தோட்டம், பிளாஸ்டிக் மற்றும் காகிதம் போன்ற கலப்பு கழிவுகள் அடங்கும். 70 முதல் 90 சதவீத கழிவுகள் எரிப்பதன் மூலம் சுத்திகரிக்கப்படுவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த நுட்பம் அதிக கலோரி மதிப்பு கொண்ட கழிவுகள் மற்றும் அபாயகரமான நகராட்சி கழிவுகளுக்கு நல்லது.

(ii) காற்றில்லா வெப்பமூட்டல் (Pyrolysis) ஆக்ஸிஜன் இல்லாமல் கனிம கழிவுகளை, முக்கியமாக பிளாஸ்டிக்கை உடைக்கும் ஒரு செயல்முறையாகும். இது எரிபொருளை மூன்று வடிவங்களில் உற்பத்தி செய்கிறது: கரி, காற்றில்லா வெப்பமூட்டல் எண்ணெய் மற்றும் தொகுப்பு வாயு (syngas) இந்த தொழில்நுட்பம் புதியதல்ல; இது முதலில் மரத்திலிருந்து கரியை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

(iii) வாயுவாக்கம் (Gasification) என்பது மிகவும் மேம்பட்ட முறையாகும். இது கார்பன் நிறைந்த கழிவுகளை சிதைத்து தொகுப்பு வாயுகளை உற்பத்தி செய்கிறது, சின்காஸ் என்பது ஹைட்ரஜன், கார்பன் மோனாக்சைடு மற்றும் மீத்தேன் உள்ளிட்ட பல வாயுக்களின் கலவையாகும். இந்த தொழில்நுட்பம் பெட்ரோ கெமிக்கல்ஸ் மற்றும் மின் உற்பத்தி போன்ற தொழில்களில் நன்கு நிறுவப்பட்டுள்ளது. பைரோலிசிஸ் மற்றும் வாயுவாக்கம் இரண்டும் ஒரே மாதிரியான கழிவு வகைகளுடன் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன.

உயிர் வேதியியல் தொழில்நுட்பங்கள் (Biochemical technologies) மக்கும் கரிம கூறுகளின் சிதைவை உள்ளடக்கியது. இந்த செயல்முறை பாக்டீரியாவின் உதவியுடன் உயிரியல் வழிமுறைகள் மூலம் நிகழ்கிறது. இதில் காற்றில்லா செரிமானம் (anaerobic digestion (AD)) மற்றும் நில நிரப்புதல் (landfilling) ஆகியவை அடங்கும்.

(i) காற்றில்லா செரிமானம் (Anaerobic Digestion (AD)) என்பது சமையலறைகள் மற்றும் தோட்டங்களில் இருந்து கரிம கழிவுகளை அகற்ற பயன்படும் ஒரு செயல்முறை ஆகும். இந்த முறையில், நுண்ணுயிரிகள் ஆக்ஸிஜன் இல்லாமல் கழிவுகளை மக்கும் பொருளாக உடைக்கின்றன. இறுதி தயாரிப்பு உயிர்வாயு, இது வெப்பம் அல்லது மின்சாரத்தை உருவாக்க முடியும். இந்த செயல்முறை இயற்கையாக நிகழலாம் அல்லது உயிர்-செரிமானிகள் (bio-digester) மற்றும் சுகாதார நிலப்பரப்புகளில் (sanitary landfills) அமைக்கப்படலாம்.

(ii) உரம் தயாரித்தல் மற்றும் நிலத்தை நிரப்புதல் (Composting and Landfilling) என்பது குப்பைகளில் இருந்து எரிவாயுவை மீட்டெடுப்பதற்கான அமைப்புகளுடன் கழிவுகளை புதைப்பதை உள்ளடக்கியது. நிலத்தை நிரப்புவது மலிவானது என்றாலும், அது நச்சு வாயுக்களை வெளியிடுவதன் மூலம் சுற்றுச்சூழலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும்.

வெப்ப வேதியியல் மற்றும் உயிர்வேதியியல் தொழில்நுட்பங்கள் இரண்டும் கழிவுகளைக் குறைத்து ஆற்றலை மீட்டெடுப்பதன் மூலம் வட்டப் பொருளாதாரத்திற்கு (circular economy) உதவுகின்றன.

இருப்பினும், பல கழிவு-ஆற்றல் அமைப்புகள் உலகம் முழுவதும் சமமாக பரவவில்லை. 40 நாடுகளில் கிட்டத்தட்ட 800 வெப்பக் கழிவுகள்-ஆற்றல் ஆலைகள் இயங்கி வருவதாகவும், உலக நகராட்சி திடக்கழிவுகளில் 11% சுத்திகரிப்பதாகவும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். ஜெர்மனி, ஜப்பான், அமெரிக்கா மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற வளர்ந்த நாடுகளில் 2023 ஆண்டின் நிலவரப்படி சுமார் 200 ஆலைகள் உள்ளன.

மாறாக, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தென் அமெரிக்கா போன்ற பகுதிகளில் குறைவான தாவரங்கள் உள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, எத்தியோப்பியா தனது முதல் எரிப்பு ஆலையை 2017-ஆம் ஆண்டில் கட்டியது.  இது முதல் துணை-சஹாரா ஆப்பிரிக்க நாடாக மாறியது. ஆனால், அதன் திறன் 55 மெகாவாட் மட்டுமே.

சீனா, இந்தியா மற்றும் மலேசியா உள்ளிட்ட பிற வளரும் நாடுகள், கழிவுகளுக்காக சிறிய அளவிலான காற்றில்லா  சிதைத்தல் அமைப்பதில் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளன.

வளர்ந்த நாடுகள் வெப்ப வேதியியல் தொழில்நுட்பங்களை விரும்பும் போக்கை இது காட்டுகிறது. ஏனெனில், அவை அதிக தொழில்துறை கழிவுகளைக் கொண்டுள்ளன. அதே நேரத்தில் வளரும் நாடுகள் அதிக அளவு வீட்டு, விவசாயம் அல்லது தோட்டக் கழிவுகள் காரணமாக உயிர்வேதியியல் தொழில்நுட்பங்களை நம்புகின்றன.

இந்தியாவில் கழிவு-ஆற்றல் ஆலைகள்: சவால்கள் மற்றும் முன்னோக்கி செல்லும் வழி

இந்தியாவில், 300 டன் கொள்ளளவு கொண்ட டேனிஷ் நிறுவனத்தால் 1987-ஆம் ஆண்டு டெல்லியில் உள்ள திமர்பூரில் முதல் கழிவுகளில் இருந்து எரிசக்தியை உருவாக்கும் ஆலை திறக்கப்பட்டது. நவம்பர் 2022 நிலவரப்படி, இந்தியாவில் 10 மாநிலங்களில் 12 செயல்பாட்டு மற்றும் 8 செயல்படாத கழிவு-ஆற்றல் ஆலைகள் உள்ளன. பல்வேறு கொள்கைகள் நாட்டில் கழிவு-ஆற்றல் மாற்றத்தை ஆதரிக்கின்றன.

இந்தக் கொள்கைகள் புதிய மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி அமைச்சகத்தால் ((Ministry of New and Renewable Energy) MNRE) பிற தொடர்புடைய அமைச்சகங்கள் மற்றும் அரசாங்கத் துறைகளுடன் இணைந்து செயல்படுத்தப்படுகின்றன. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி அமைச்சகம் தற்போது 2021-22 நிதியாண்டு முதல் 2025-26 நிதியாண்டு வரை நகர்ப்புற, தொழில்துறை மற்றும் விவசாயக் கழிவுகளில் இருந்து உயிர்வாயுவை உருவாக்கும் திட்டத்தை நடத்தி வருகிறது. 2016-ஆம் ஆண்டில் திடக்கழிவு மேலாண்மை விதிகளில் குறிப்பிட்ட தொழில்நுட்பங்களுக்கான கலோரி தேவைகள் பற்றிய பல விதிகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

கூடுதலாக, நாடு முழுவதும் பல்வேறு மாநில மற்றும் உள்ளூர் கொள்கைகள் உள்ளன. இந்த முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் கழிவுகளிலிருந்து ஆற்றலுக்கு மின் உற்பத்தி ஊக்கமளிப்பதாக இல்லை. மே 2023 நிலவரப்படி, கழிவுகளிலிருந்து ஆற்றலுக்கான மொத்த திறன் 554 மெகாவாட் மட்டுமே உற்பத்தியானது.  இது நாட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மொத்த ஆற்றலில் 0.1% மட்டுமே. இது மற்ற புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்களை விட குறைவாக உள்ளது.

இந்தியாவில் கழிவுகளில் இருந்து ஆற்றலை உருவாக்கும் ஆலைகள் முழுமையாக பயனளிக்கவில்லை என்று பலர் நம்புகிறார்கள். 2021-ஆம் ஆண்டில் ஹரியானாவின் குருகிராமில் முன்மொழியப்பட்ட பந்த்வாரி ஆலையைப் பார்த்தது போல், இந்த ஆலைகளை அமைப்பதற்கான அனுமதிகளைப் பெறுவதில் தாமதம் மற்றும் உள்ளூர் எதிர்ப்பு மற்றும் எதிர்ப்புகள் ஆகியவை பொதுவான காரணங்களாகும். கழிவுகளின் மோசமான தரமும் இவற்றில் அடங்கும். இதற்கு நிறைய சோதனை செயல்முறை தேவை. ஆனால், செயல்முறை விலை உயர்ந்தது மற்றும் நடைமுறைக்கு மாறானது.

பல உலகளாவிய நடைமுறைகள் இந்தியாவில் புதுமைப்படுத்தப்பட்டு பின்பற்றப்படலாம். டென்மார்க்கின் ஹெடோனிஸ்டிக் நிலைத்தன்மை பற்றிய யோசனை கழிவு-ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்கள் முக்கியமானவை. ஏனெனில், அவை நவீன தொழிற்சாலைகளில் இருந்து கழிவுகளை நிர்வகிக்கவும் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாட்டைக் குறைக்கவும் உதவுகின்றன. 

அவை நிலைத்தன்மை இலக்குகள் மற்றும் குறைந்த பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வை ஆதரிக்கின்றன. இருப்பினும், தீர்க்கப்பட வேண்டிய பல கொள்கை மற்றும் தொழில்நுட்ப சவால்கள் உள்ளன. கழிவு-ஆற்றல் முறைகள் முறையாகச் செயல்படுத்தப்பட்டால், அவை இந்தியாவில் நிலையான வளர்ச்சி, மேம்பாடு மற்றும் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்க பெரிதும் உதவும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/harnessing-waste-to-energy-for-sustainable-growth-in-india-9612101/ 

Read More →

ஆசியான் மற்றும் கிழக்கு ஆசிய மாநாட்டில் பிரதமர் மோடி பங்கேற்பு: அவற்றின் முக்கியத்துவம் என்ன?

 ஆசியான் குழு உலகின் மிக வெற்றிகரமான பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் ஒன்றாகும். இது பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கைக்கு முக்கியமானது. குறிப்பாக சீனாவின் சமீபத்திய வலியுறுத்தல்களின் பின்னணியில், பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்ன?

லாவோ பிடிஆர் (Lao PDR) தலைநகர் வியன்டியானில் நடைபெறும் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பு (Association of Southeast Asian Nations (ASEAN)) மாநாட்டில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி கலந்து கொள்கிறார். இரண்டு நாள் பயணத்திற்கு பிறகு அக்டோபர் 10-ஆம் தேதியன்று  கூட்டம் தொடங்குகிறது.

பிரதமர் மோடி தனது அறிக்கையில், "இந்த ஆண்டு நமது கிழக்கு ஆக்ட் கொள்கையின் (Act East Policy) 10 ஆண்டுகள் நிறைவடைகிறது. ASEAN தலைவர்களை சந்தித்து நமது முன்னேற்றத்தை மறுபரிசீலனை செய்யவும், நமது எதிர்கால ஒத்துழைப்பை திட்டமிடவும் உள்ளேன்" என்றார்.

இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் அமைதி, மற்றும் செழிப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகள் குறித்து அவர்கள் விவாதிக்கும் கிழக்கு ஆசிய உச்சி மாநாட்டில் கலந்துகொள்வதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

உலகளவில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வெற்றிகரமான எடுத்துக்காட்டுகளில் ஆசியான் குழுவும் ஒன்றாகும். 10 அண்டை நாடுகள் தங்கள் கலாச்சார மற்றும் வரலாற்று தொடர்புகளை வலுவான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் உறவுகளுக்கு பயன்படுத்துகின்றன. பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், குறிப்பாக சீனாவின் சமீபத்திய நடவடிக்கைகள் என்ன? 

ஆசியான் என்றால் என்ன?

ஆகஸ்ட் 8, 1967-ஆம் ஆண்டில், இந்தோனேசியா, மலேசியா, பிலிப்பைன்ஸ், சிங்கப்பூர் மற்றும் தாய்லாந்து வெளியுறவு அமைச்சர்கள் பாங்காக்கில் சந்தித்தனர். மலேசியா, இந்தோனேஷியா, பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையே நிலவும் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்க தாய்லாந்து உதவியது. இந்த சந்திப்பு ஆசியான் பிரகடனம் என்ற ஆவணத்தில் கையெழுத்திட வழிவகுத்தது.

ஐந்து வெளியுறவு அமைச்சர்கள்-இந்தோனேசியாவைச் சேர்ந்த ஆடம் மாலிக், பிலிப்பைன்ஸைச் சேர்ந்த நர்சிசோ ஆர். ராமோஸ், மலேசியாவைச் சேர்ந்த துன் அப்துல் ரசாக், சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த எஸ். ராஜரத்தினம் மற்றும் தாய்லாந்திலிருந்து தனத் கோமன் ஆகியோர் இப்போது மிகவும் வெற்றிகரமான சர்வதேசத்தின் நிறுவனத் தலைவர்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளனர். வளரும் நாடுகளில் உள்ள நிறுவனங்கள், அவர்கள் கையொப்பமிட்ட ஆவணம் ஆசியான் பிரகடனம் என அறியப்பட்டது (ASEAN Declaration) என ASEAN இணையதளம் தெரிவித்துள்ளது.

ஆசியான் பிரகடனம் பொருளாதாரம், சமூகம், கலாச்சாரம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் கல்வி உள்ளிட்ட பல்வேறு துறைகளில் மேலும் பிராந்திய ஒத்துழைப்பை நோக்கமாகக் கொண்டது. பிராந்திய அமைதி மற்றும் நிலைத்தன்மையை மேம்படுத்துவது மற்றொரு முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது. அதன் நோக்கங்கள், கொள்கைகள் மற்றும் நோக்கங்களை ஆதரிக்கும் தென்கிழக்கு ஆசிய பிராந்தியத்தில் உள்ள அனைத்து மாநிலங்களின் பங்கேற்பிற்காக சங்கம் திறந்திருக்கும் என்று அது கூறியது.

அடுத்த  பத்தாண்டுகளில், மேலும் ஐந்து நாடுகள் ஆசியானில் இணைந்தனர். புருனே தருஸ்ஸலாம், லாவோ பிடிஆர், கம்போடியா, மியான்மர் மற்றும் வியட்நாம். இப்போது 10 நாடுகளைக் கொண்ட குழுவான ஆசியான் (ASEAN), அதன் சொந்த கீதம், கொடி ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் சுழலும் தலைமையுடன் வருடத்திற்கு இரண்டு முறை உச்சிமாநாடுகளை நடத்துகிறது. 

“ஒரே பார்வை, ஒரே அடையாளம், ஒரு சமூகம்” என்ற முழக்கத்துடன் இந்த குழு ஒற்றுமையை வலியுறுத்துகிறது. ஆசியான் அரசியல் பாதுகாப்பு சமூகம் (ASEAN Political-Security Community (APSC)), ஆசியான் பொருளாதார சமூகம் (ASEAN Economic Community (AEC)) மற்றும் சமூக-கலாச்சார சமூகம் (ASEAN Socio-Cultural Community  (ASCC)) ஆகியவை இதன் முக்கிய கவனம் செலுத்தும் பகுதிகளாகும்.

ஆசியானுடன் இந்தியாவின் தொடர்பு என்ன?

ஆசியான் இந்தியாவின் ‘‘கிழக்கே நோக்கிய செயல்பாடு’ (‘Act East') கொள்கையின் முக்கிய பகுதியாகும். இந்தக் கொள்கையானது ஆசிய-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் உள்ள நாடுகளுடன் வலுவான உறவுகளை வளர்ப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது 1990-ஆம் ஆண்களில் தொடங்கிய கிழக்கைப் பார் (Look East) கொள்கையின் அடுத்த கட்டமாக இந்தக் கொள்கை உருவாக்கப்பட்டது.

சோவியத் ஒன்றியம் கலைக்கப்பட்ட பிறகு, இந்தியா மற்ற நாடுகளுடன் தனது உறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டியிருந்தது. இதில் தென்கிழக்காசிய நாடுகளும் அடங்கும். வடகிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள மாநிலங்கள், தென்கிழக்கு ஆசியாவுடன் நெருக்கமாக இருப்பதால், இந்தக் கொள்கைக்கு முக்கியமானவை.

இந்தக் கொள்கை முதலில் ஒரு பொருளாதார முயற்சியாக இருந்தது. பல தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள்  கடந்த பத்தாண்டுகளில் விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளன. உதாரணமாக, இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் பிரதமர் மோடி பயணம்  செய்த புருனே, இப்பகுதியில் மிகப்பெரிய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளில் ஒன்றாகும்.

இந்தியா-ஆசியான் உறவு அரசியல், ராஜதந்திர மற்றும் கலாச்சார பரிமாணங்களைப் பெற்றது. உரையாடல் மற்றும் ஒத்துழைப்பிற்கான நிறுவன வழிமுறைகளை நிறுவுதல் இதில் அடங்கும். சீனா, ஜப்பான், தென் கொரியா, நியூசிலாந்து மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவை உள்ளடக்கிய ஆசியான் பிளஸ் சிக்ஸ் குழுவின் ஒரு பகுதியாக இந்தியா உள்ளது.

2010-ஆம் ஆண்டில், இந்தியா மற்றும் ஆசியான் இடையே ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் கையெழுத்திடப்பட்டு நடைமுறைக்கு வந்தது. 2020-ஆம் ஆண்டில் பிராந்திய விரிவான பொருளாதார கூட்டாண்மையில் (Regional Comprehensive Economic Partnership (RCEP)) சேர இந்தியா பேச்சுவார்த்தை நடத்தியபோது, ​​​​இறுதியில் அது சேர வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில், 2020 மற்றும் 2021-ஆம் ஆண்டுகளில் தொற்றுநோய் ஆண்டுகளைத் தவிர, வர்த்தகம் வளர்ந்துள்ளது.

கிழக்காசிய உச்சிமாநாடு (East Asia Summit (EAS)) என்றால் என்ன?

கிழக்கு ஆசிய உச்சி மாநாடு (EAS) 2005-ஆம் ஆண்டில் 16 நாடுகளுடன் தொடங்கியது. இந்த நாடுகளில் ஆஸ்திரேலியா, சீனா, இந்தியா, ஜப்பான், நியூசிலாந்து மற்றும் தென் கொரியாவுடன் ASEAN உறுப்பினர்கள் உள்ளனர். பின்னர், அமெரிக்காவும் ரஷ்யாவும் இணைந்தன. கிழக்காசிய உச்சிமாநாடு  கூட்டங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் நடக்கும் மற்றும் இந்த நாடுகளின் தலைவர்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள்.

சீனாவின் எழுச்சியுடன் ஆசியானின் முக்கியத்துவம் என்ன?

இந்தோனேசியாவின் ஜகார்த்தாவில் 2023-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற 20-வது ஆசியான்-இந்தியா உச்சிமாநாட்டில், பிரதமர் நரேந்திர மோடி, ஆசியான் இந்தியாவின் கிழக்குக் கொள்கையின் "முக்கிய பகுதி" என்று கூறினார். ஆசியானின் முக்கிய பகுதி பாத்திரத்தையும், இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் அதன் கண்ணோட்டத்தையும் இந்தியா முழுமையாக ஆதரிக்கிறது என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

இந்த பிராந்தியத்தின் புவிசார் அரசியலில் இந்தியாவின் கவனம் முக்கியமானது, குறிப்பாக சமீபத்திய ஆண்டுகளில் உலக விவகாரங்களில் சீனாவின் எழுச்சியுடன். சீனா அதிபர் ஜி ஜின்பிங்கின் கீழ், சீனா அதிக சர்வாதிகார நாடக மாறியுள்ளது. அதன் வலுவான பொருளாதார நிலை, உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு நிதியளிப்பதற்கும் மற்ற நாடுகளுக்கு கடன் வழங்குவதற்கும் சீனாவை அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், சிலர் இந்தத் திட்டங்களை சந்தேகத்துடன் பார்க்கிறார்கள். நாடுகளால் கடன்களை திருப்பிச் செலுத்த முடியாவிட்டால், கடன்களால் பின்னடைவை  சந்திக்கூடும் என்று அஞ்சுகின்றனர். இது முக்கியமான தேசிய சொத்துக்கள் மீது சீன கட்டுப்பாட்டிற்கு வழிவகுக்கும்.

தென் சீனக் கடல் பகுதியில் சீனாவின் உரிமை கோருவதும் பதற்றத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த கூற்றுக்கள் பிலிப்பைன்ஸ் மற்றும் புருனே போன்ற ஆசியான் உறுப்பினர்களின் நலன்களுடன் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்துள்ளன. கூடுதலாக, மற்றொரு ஆசியான் உறுப்பினரான மியான்மரில் உள்ள இராணுவ மோதல் ஒத்துழைப்பை சிக்கலாக்கியுள்ளது.

ஆசியான் இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் பரந்த புவிசார் அரசியல் போட்டியில் நடுநிலையாக இருக்க முயற்சித்தது. 2023-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற உச்சிமாநாட்டிற்குப் பிறகு, ஆசியானுக்கான இந்தியாவின் முன்னாள் தூதர் குர்ஜித் சிங், தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸில் எழுதினார். ஆசியானுக்கு சீனா ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது, குறிப்பாக பெரிய சக்திகளுக்கு இடையிலான போட்டி குறித்து. அமைதி மற்றும் செழிப்புக்கான ஆசியானின் அழைப்பு, அமெரிக்காவையும் சீனாவையும் தங்கள் போட்டியை பிராந்தியத்திற்கு வெளியே வைத்திருக்கச் சொல்லும் ஒரு வழியாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த நிலையில், இந்தியா மாற்று வழியை வழங்கவும், ஆசியானுடனான தனது உறவை வலுப்படுத்த பல்வேறு முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. லாவோ பிடிஆர் (Lao PDR) உள்ளிட்ட பிராந்தியத்துடன் இந்தியா நெருக்கமான கலாச்சார உறவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது என்றும் பிரதமர் மோடி கூறினார். இந்த உறவுகள் பௌத்தம் மற்றும் ராமாயணம் போன்ற பகிரப்பட்ட மரபுகளால் வளப்படுத்தப்படுகின்றன. லாவோ பிடிஆர் (Lao PDR)  தலைமையுடனான தனது சந்திப்புகள் இருதரப்பு உறவுகளை வலுப்படுத்தும் மற்றும் ஆசியான் நாடுகளுடனான இந்தியாவின் ஈடுபாட்டை மேலும் ஆழப்படுத்தும் என்று அவர் நம்பிக்கை தெரிவித்தார்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/explained-global/pm-modi-asean-east-asia-summits-china-9613494/ 

Read More →

நவீன உலகில் இந்தியாவின் மனநலம் - சௌம்யஜித் பார், கல்பிதா பார் பால்

 இந்த ஆண்டு உலக மனநல தினம் (World Mental Health Day) அக்டோபர் 10 "பணியிடத்தில் மனநலத்திற்கு முன்னுரிமை அளிப்பதில்" கவனம் செலுத்துகிறது. 

இந்திய மக்கள் தற்போது மனநல நெருக்கடியை அதிகம் எதிர்கொள்கின்றனர். நகர்ப்புற வாழ்க்கை, நிதி நெருக்கடிகள் மற்றும் தீவிர போட்டி ஆகியவை முக்கிய காரணங்களாக உள்ளன. ஜூலை மாதம், ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்த 26 வயது பெண் ஒருவர் அதிக வேலை அழுத்தத்தால் தற்கொலை செய்து கொண்டார். இந்த சோகமான நிகழ்வு இந்தியாவில் உள்ள கோடி கணக்கான தொழிலாளர்களை பாதிக்கும் தீவிரமான பிரச்சினையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. 

கடந்த மாதம், சென்னையைச் சேர்ந்த ஒரு நிறுவனத்தில் 15 வருட அனுபவமுள்ள 38 வயதான மென்பொருள் பொறியாளர் தனது வாழ்க்கையை முடித்துக்கொண்டார். பணி அழுத்தத்தால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலுக்கு மருந்து சாப்பிட்டு வந்தார். அவரது மரணம் இந்தியாவில் வளர்ந்து வரும் மனநல நெருக்கடியை எடுத்துக்காட்டுகிறது. வெளியில் மகிழ்ச்சியாக கட்டிக்கொண்டாலும், பலர் மனச்சோர்வு, பதட்டம் மற்றும் நோக்கமின்மை ஆகியவற்றுடன் போராடுகிறார்கள் என்பதை இந்த நிகழ்வுகள் காட்டுகின்றன.

 

இந்தியாவில் மனநலப் பிரச்னைகள் அதிகரித்து வருகின்றன. லான்செட் மனநல ஆணையத்தின் படி (Lancet Psychiatry Commission), 197 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் மனச்சோர்வு மற்றும் பதட்டம் போன்ற பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். பொருளாதார வளர்ச்சி புதிய வேலை வாய்ப்புகளை கொண்டு வந்தாலும், சமூக அழுத்தம் மற்றும் தனிப்பட்ட எதிர்பார்ப்புகளையும் அதிகரித்துள்ளது. இந்தியா வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்துவதால், மனநலம் சார்ந்த பிரச்சனைகள் புறக்கணிக்கப்படுகிறது. இது பொருள் முதல் வாதத்தால் ஏற்படும் நெருக்கடி மற்றும் சமூகம் மற்றும் சுய விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றிலிருந்து விலகிச் செல்வதற்கு வழிவகுக்கிறது. 

இந்த மனநல நெருக்கடியின் மையத்தில் சாக்ரடீஸ் மற்றும் அரிஸ்டாட்டில் காலத்திலிருந்து மனிதர்கள் கேட்ட ஆழமான கேள்விகள்: நான் யார்? என் வாழ்வின் நோக்கம் என்ன? நான் எப்படி வாழ வேண்டும்? சாக்ரடீஸ் சுய பிரதிபலிப்பின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார். "பரிசோதனை செய்யப்படாத வாழ்க்கை வாழத் தகுதியற்றது" என்று கூறினார். 

வாழ்க்கை வாழ்வதால் உண்மையான மகிழ்ச்சி கிடைக்கும் என்று அரிஸ்டாட்டில் நம்பினார். இருப்பினும், இன்று, இந்த முக்கியமான கேள்விகள் செயல்திறன், உற்பத்தித்திறன் மற்றும் செல்வத்திற்கான துரத்தலால் மறைக்கப்படுகின்றன. இந்தியா நுகர்வோர்வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டதால், செல்வத்தின் மீதான இந்த கவனம் மக்களை சுய பிரதிபலிப்பிலிருந்து விலக்கி, மனநல நெருக்கடியை மோசமாக்குகிறது.

 

அதிகரிக்கும் மன அழுத்தம் மற்றும் பதட்டம் 

இந்தியா மனநல தொற்று நோயுடன் போராடி வருகிறது. கோடி கணக்கான மக்கள் மனச்சோர்வு மற்றும் பதட்டம் போன்ற பிரச்சனைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். நகர்ப்புற வாழ்க்கையில் அழுத்தங்கள், உறுதியற்ற தன்மை மற்றும் கடுமையான நிதி போட்டி ஆகியவை குறிப்பிடத்தக்க காரணிகளாகும். பொருளியல் வெற்றியை அடைந்தவர்கள் கூட செல்வமும் அந்தஸ்தும் உண்மையான நல்வாழ்வைத் தருவதில்லை என்று தங்களது கவலைகளை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். 

பலர் தங்கள் சமூகங்களிலிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டு துண்டிக்கப்பட்டதாக உணர்கிறார்கள். பணம் தற்காலிக ஆறுதலை அளிக்கும் போது, ​​அது ஆழ்ந்த உணர்ச்சி மற்றும் உளவியல் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யாது. நகர்ப்புறங்களில், நுகர்வோர் மீதான கவனம், ஆடம்பர பொருட்கள் நிலையை வரையறுக்கும் கலாச்சாரத்தை உருவாக்கியுள்ளது. இது மன அழுத்தம் மற்றும் சமூக ஒப்பீடு போன்ற உணர்வுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. 

எர்னஸ்ட் பெக்கர் சுட்டிக்காட்டியபடி, மனித வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதி தற்காலிகமானது என்ற காரணிகளால் இயக்கப்படுகிறது. மக்கள் சமூக அங்கீகாரத்திற்காக பொருள் செல்வத்தைத் நோக்கி செல்கிறார்கள். அது நிலையான மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்று நம்புகிறார்கள். சுய விழிப்புணர்வின் முக்கியத்துவத்தை இது போன்ற நடவடிக்கைகள் புறக்கணிக்கிறது. பணம் மற்றும் அந்தஸ்துக்கான நிலையான தேடல் தனிநபர்களை ஒரு அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையின் முக்கிய அம்சங்களை பிரிக்கிறது. சுய விழிப்புணர்வு, நோக்கம் மற்றும் தேவைக்காக பழகும் உறவுகள் அவர்களை மகிழ்ச்சியற்ற சுழற்சியில் சிக்க வைக்கிறது. 

இந்த சுழற்சியை உடைக்க, ஒரு நல்ல வாழ்க்கையை உருவாக்குவது பற்றிய எண்ணத்தை மாற்ற வேண்டும். தற்போதைய, அரசியல் மற்றும் பொருளாதார முன்னுரிமைகள் செல்வமும் பொருட்களை வாங்குவதும் மகிழ்ச்சிக்கு முக்கிய காரணிகளாக இருக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது. இந்த மனநிலை சமூகத்தை கடுமையாக பாதிக்கிறது.  

கூட்டு நடவடிக்கை, தீர்வுகளாக சமூகம் 

இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்க, தனிப்பட்ட வெற்றியில் இருந்து அனைவரின் நல்வாழ்க்கையின் மீதும் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டும். வலுவான சமூக தொடர்புகள், ஆதரவான சமூகங்கள் மற்றும் நல்ல வேலை வாய்ப்புகள் ஆகியவை மன ஆரோக்கியத்திற்கு மிகவும் முக்கியமானவை என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், வேலை-வாழ்க்கை (work-life balance) சமநிலை மற்றும் சட்டப் பாதுகாப்புகள் அதிகளவில் ஆபத்தில் உள்ளன.

இந்தியாவில், நுகர்வோர் சார்ந்த "நல்ல வாழ்க்கை"க்கான உந்துதல் நீண்ட வேலை நேரம் போன்ற திட்டங்களுக்கு வழிவகுத்தது. எடுத்துக்காட்டாக, கர்நாடக கடைகள் மற்றும் வணிக நிறுவனங்கள் திருத்த மசோதா 2024 ஊழியர்களை ஒரு நாளைக்கு 12 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக வேலை செய்ய அனுமதிக்கிறது. மேலும், மூன்று மாதங்களில் 125 மணிநேரம் வரைவேலை செய்யலாம் என்று அந்த மசோதாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நகரமயமாக்கல் மற்றும் தனிப்பட்ட வெற்றி அதிகரிக்கும் போது, ​​வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தமும் நோக்கமும் சமூகம், மகிழ்ச்சி மற்றும் நட்பில் இருந்து வருகிறது என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம்.

மற்ற நாடுகளின் உதாரணங்கள் நமக்கு பாடங்களைகளை கற்பிக்கின்றன. பிரேசிலில், சமூகத் தோட்டங்கள் குடியிருப்பாளர்கள் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்வதன் மூலமும், சொந்தமானவை என்ற உணர்வை வளர்ப்பதன் மூலமும் குடியிருப்பாளர்களை மீண்டும் இணைக்க உதவுகின்றன. நகர்ப்புற வாழ்க்கை மற்றும் நுகர்வோர் காரணமாக ஏற்படும் தனிமைப்படுத்தலைக் குறைப்பதற்கும், மக்கள் ஒன்று கூடுவதற்கும் வலுவான சமூகத் தொடர்புகளை உருவாக்குவதற்கும் உதவுவது போன்ற முயற்சிகளால் இந்தியா பயனடையலாம்.

 

மன ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துதல் என்பது, நுகர்வோர் கலாச்சாரத்தால் ஊக்குவிக்கப்படும் தனிநபர் சார்ந்த பழக்கவழக்கங்களுக்கு எதிராக சமூகம் சார்ந்த வாழ்க்கை முறையை பின்பற்றுவதாகும். நவீன நுகர்வோர் சுதந்திரத்தை தனிப்பட்ட செலவினங்களுடன் இணைக்கிறது. இது சமூகங்களை ஒன்றாக வைத்திருக்கும் சமூக பிணைப்பை பலவீனப்படுத்துகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, பகிரப்பட்ட பொறுப்புகள், பொதுவான குறிக்கோள்கள் மற்றும் பரஸ்பர ஆதரவை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் சமூக வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த வழியை வழங்குகிறது.

 உணர்ச்சி மற்றும் மன நலனை ஊக்குவிக்கும் சூழலை உருவாக்குகிறது. சமூக அமைப்புகளில், மக்கள் ஆதாரங்களையும் அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். இது தனிப்பட்ட வெற்றிக்காக போட்டியிடுவதற்கான அழுத்தத்தை குறைக்கிறது. இது சமூக ஆதரவு அமைப்புகளை வலுப்படுத்துகிறது மற்றும் ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்திருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது, நல்வாழ்வு தனிப்பட்ட செல்வத்தை விட குழுவிற்கு உறவுகள் மற்றும் பங்களிப்புகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 

நுகர்வோர் கலாச்சாரத்தால் இயக்கப்படும் தனிமை மற்றும் ஒப்பீடு போல் அல்லாமல், சமூக வாழ்க்கை, நினைவாற்றல் மற்றும் மனித தொடர்பை ஊக்குவிக்கிறது.  பகிரப்பட்ட அனுபவங்கள் நிறைவு அளிக்கிறது. இந்த சூழல்கள் மன அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்கும் மன ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் அவசியமான சொந்தம் நோக்கம் மற்றும் பாதுகாப்பு உணர்வை உருவாக்குகின்றன.

நுகர்வோர் விருப்பமும் சுதந்திரமும் 

இந்தியாவின் மனநல நெருக்கடியின் ஒரு முக்கிய காரணி என்ன வாங்குவது என்பதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சுதந்திரம் குறைவு. இந்தியாவின் நடுத்தர வர்க்கம் வளரும்போது, ​பொருட்களை வாங்கும் திறனை தனிப்பட்ட சுதந்திரம் மற்றும் வெற்றியுடன் சமன் செய்கிறார்கள். இருப்பினும், இந்த பார்வை சமத்துவம் மற்றும் சமூகம் போன்ற முக்கியமான மதிப்புகளுக்கு மேல் பொருள் செல்வத்தை வைக்கிறது. இதன் விளைவாக, ஒருவர் எவ்வளவு வாங்கலாம் என்பதன் மூலம் மகிழ்ச்சி பெரும்பாலும் அளவிடப்படுகிறது. இது நீண்ட கால மன ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்தாத நுகர்வு முடிவில்லாத சுழற்சிக்கு வழிவகுக்கிறது.

எதை உட்கொள்ள வேண்டும் என்பதைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் மக்களுக்கு குறைவான சுதந்திரம் இருக்கும்போது, ​​அவர்கள் பெரும்பாலும் போதுமானதாக இல்லை என்று உணர்கிறார்கள் மற்றும் வெற்றியின் உயரும் தரத்தை சந்திக்க போராடுகிறார்கள். இதற்கு நேர்மாறாக, இணைப்பு, சமூகம் மற்றும் நேர்மை ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துவது தனிப்பட்ட நல்வாழ்வு மற்றும் சமூக வளர்ச்சி ஆகிய இரண்டிற்கும் ஆரோக்கியமான அடிப்படையை உருவாக்குகிறது.

இந்தியாவின் மனநல நெருக்கடியைத் தீர்க்க, நல்ல வாழ்க்கை வாழ்வதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை நாம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். வெற்றி என்பது பொருள் செல்வத்தைப் பற்றியது என்ற கருத்தை நாம் மாற்ற வேண்டும் மாறாக மன, உணர்ச்சி மற்றும் சமூக நல்வாழ்வில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். தனிப்பட்ட செல்வத்தை விட சமூகம் மற்றும் கூட்டு நடவடிக்கைக்குநடவடிக்கைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் இது நல்ல பலனை வழங்கும் 

மனநலம், சமூக-உணர்ச்சி கற்றல், சமூக வாழ்க்கை மற்றும் மனநல விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றை ஊக்குவிக்கும் நிகழ்ச்சிகள் மன நலனை மதிக்கும் கலாச்சாரத்தை உருவாக்குவதற்கு அவசியமானவை. சமத்துவமின்மையைக் குறைக்கும் மற்றும் மனநல ஆதரவை வழங்கும் சமூகக் கொள்கைகளும் நெருக்கடியைத் தீர்ப்பதற்கு முக்கியமானவை.

நல்ல வாழ்க்கை என்பது நாம் எவ்வளவு வாங்கலாம் அல்லது அடையலாம் என்பது பற்றியது அல்ல. மாறாக நம்மை, நமது சமூகங்கள் மற்றும் நமது சுற்றுச்சூழலுடன் நாம் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கிறோம் என்பது பற்றியது. சமூகம், நியாயம் மற்றும் மனநலம் ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், மக்கள் ஆதரவையும் மதிப்பையும் உணரும் ஆரோக்கியமான, மிகவும் ஒன்றிணைந்த சமூகத்தை நாம் உருவாக்க முடியும். அனைவருக்கும் மிகவும் அர்த்தமுள்ள மற்றும் நிறைவான எதிர்காலத்தை உருவாக்க, மனநல நெருக்கடியின் மூல காரணங்களை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

சௌம்யஜித் பார் பி.எம்.எல் முஞ்சால் பல்கலைக்கழகத்தின் லிபரல் ஸ்டடீஸ் பள்ளியில் உதவி பேராசிரியர் மற்றும் உதவி டீன் (சேர்க்கை மற்றும் அவுட்ரீச்) ஆவார். 

கல்பிதா பார் பால் பி.எம்.எல் முஞ்சால் பல்கலைக்கழகத்தின் லிபரல் ஸ்டடீஸ் பள்ளியில் தத்துவ உதவி பேராசிரியராக உள்ளார்

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/lead/mental-health-in-indias-material-world/article68737593.ece 

Read More →

மருத்துவ காப்பீட்டிற்கு (health insurance) 18% வரி ஏன்? - சீனிவாசன்மானஸ், ஆர் தஸ்கங்கா, நாராயண் ரத்

 மருத்துவ காப்பீட்டின் மீதான சரக்கு மற்றும் சேவை வரியைக் (GST) குறைப்பது சுகாதார பாதுகாப்பை கணிசமாக அதிகரிக்கும். இது சுகாதார காப்பீட்டை மிகவும் மலிவு விலையில் மாற்றும்.

ஒன்றிய நிதிநிலை அறிக்கை 2024-25 தாக்கல் செய்யப்பட்ட பிறகு, ஆயுள் மற்றும் சுகாதார காப்பீட்டுக் கொள்கைகளில் 18 சதவீத ஜிஎஸ்டி பொருத்தமானது என்பது குறித்த விவாதம் எழுந்துள்ளது. 

ஒன்றிய சாலை போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைத்துறை அமைச்சர் நிதின் கட்கரியின் கூற்றுப்படி, ஆயுள் மற்றும் மருத்துவ காப்பீட்டு பிரீமியத்தில் 18 சதவீத ஜிஎஸ்டி "வாழ்க்கையின் நிச்சயமற்ற தன்மைகளுக்கு வரி விதிப்பதற்கு" போன்றது. சமூகத் தேவையாக உள்ள வணிகப் பிரிவின் வளர்ச்சிக்கு இந்த வரி தடையாக இருப்பதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். 

இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஜெயந்த் சின்ஹா ​​தலைமையிலான, நிதி தொடர்பான நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு, சுகாதார காப்பீடு மீதான, குறிப்பாக, மூத்த குடிமக்களுக்கான, ஜி.எஸ்.டி வரியை குறைக்க பரிந்துரைத்தது. தொற்றுநோய்களின் போது, ​​இந்திய காப்பீட்டு ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் (Insurance Regulatory and Development Authority of India (IRDAI)) முன்னாள் தலைவர், ஆயுள் மற்றும் சுகாதார காப்பீடு மீதான ஜிஎஸ்டி விகிதத்தை குறைக்க நிதி அமைச்சகத்திடம் கேட்டுக்கொண்டார்.

ஜிஎஸ்டி குழு 13 பேர் கொண்ட அமைச்சர்கள் குழுவை அமைத்துள்ளது. அவர்களின் பணி ஒரு குறிப்பிட்ட சிக்கலைத் தீர்த்து. அக்டோபர் இறுதிக்குள் ஒரு அறிக்கையை இந்த ஜிஎஸ்டி குழுவுக்கு சமர்ப்பிப்பதாகும்.

சுகாதாரக் காப்பீட்டின் மீதான ஜிஎஸ்டியை கணிசமாகக் குறைக்க அல்லது முழுமையாக நீக்குவதை இந்தக் கட்டுரை ஆதரிக்கிறது.

இந்தியாவில், தனிநபர் சுகாதாரக் காப்பீடு 1980-களில் உருவாகத் தொடங்கியது. இன்று, இது "2047-ஆம்ஆண்டுக்குள் அனைவருக்கும் காப்பீடு" (insurance for all by 2047) என்ற அரசாங்கத்தின் இலக்கை ஆதரிக்கும் நன்கு நிறுவப்பட்ட சேவையாகும்.

2017-ஆம் ஆண்டில் ஜிஎஸ்டி அமலுக்கு வருவதற்கு முன்பு, உடல்நலக் காப்பீட்டு  கட்டணங்களில் 15 சதவீத சேவை வரி இருந்தது. கோவிட்-19 தொற்றுநோய் மக்கள் தங்கள் உடல்நலத் தேவைகளைப் பற்றி அதிக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி, சுகாதாரப் பாதுகாப்பைப் பெற அவர்களை வழிநடத்தும் வரை, பலர் அதிக வரி விகிதத்தை எதிர்க்கவில்லை.

தொற்றுநோய்களின் போது சுகாதார காப்பீட்டாளர்கள் கணிசமான இழப்புகளை எதிர்கொண்டனர். சுகாதார காப்பீட்டில் அதிகரித்த கட்டணமும், 18 சதவீத ஜிஎஸ்டியும் இணைந்து மக்களுக்கு பெரும் நிதிச்சுமையை உருவாக்கியது. எனவே, தொற்றுநோய் அதிக உடல்நலக் காப்பீட்டுச் செலவுகளின் சிக்கலை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மருத்துவ காப்பீட்டு பிரீமியத்திலிருந்து வசூலிக்கப்படும் ஜிஎஸ்டி ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளால் சமமாக பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகிறது. 

ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் அனைவருக்கும் உலகளாவிய சுகாதார காப்பீடு வழங்குகிறது. இருப்பினும், இந்த வசதிகள் பல வரம்புகளைக் கொண்டுள்ளன. அவை முக்கியமாக "பிரமிட்டின் அடிப்பகுதி" (bottom of the pyramid)  மூலம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவர்கள் இலக்கு அரசாங்க திட்டங்களிலிருந்து பயனடைகிறார்கள். "பிரமிட்டின் மேல்" (top of the pyramid) உயர் மதிப்பு கொள்கைகளை வாங்க முடியும்.  

இதற்கிடையில், நடுத்தர வர்க்கத்தினர் சிரமங்களை எதிர்கொள்கின்றனர். இந்த குழுவில் பல்வேறு உழைக்கும் வர்க்கங்கள் முக்கியமாக, இதில் மூத்த குடிமக்கள் உள்ளனர். சில நடுத்தர வர்க்க நபர்கள், முதலாளிகளால் வழங்கப்படும் மருத்துவ வசதிகளைப் பெறுகிறார்கள். ஆனால், பலர் தாங்களாகவே நிர்வகிக்க விடப்படுகிறார்கள்.

இந்திய ஆரோக்கியம் காப்பீட்டுக் குறியீடு 2024 (ACKO India Health Insurance Index) சுகாதாரச் செலவுகள் ஆண்டுதோறும் 14 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதைக் காட்டுகிறது. இந்த செலவுகளில் 62 சதவிகிதம் அதிக கையுருப்புச் செலவு மீறி (out-of-pocket) செலவாகும்.

மொத்த நேரடி  கட்டண வருமானம் (Gross Direct Premium Income (GDPI)) மற்றும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (Goods and Services Tax (GST)) 

2017-18 முதல் 2023-24 வரை, மொத்த நேரடி கட்டண  வருமானம் (GDPI) மற்றும் சுகாதாரக் கொள்கைகளிலிருந்து ஜிஎஸ்டி ஆகியவை தலா 19.27 சதவீத கூட்டு ஆண்டு வளர்ச்சி விகிதங்களை பதிவு செய்வதை விளக்கப்படம் 1 காட்டுகிறது. 2020-21 இல், மொத்த நேரடி கட்டண வருமானம் (GDPI) மற்றும் GST இரண்டிலும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் ஏற்பட்டது. 2017-18 ஆண்டு முதல் 2023-24 ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், 2020-21 ஆண்டு மற்றும் 2023-24 ஆண்டுக்கு இடையில் மொத்த மொத்த நேரடி கட்டண வருமானம் (GDPI) மற்றும் ஜிஎஸ்டியில் 70 சதவீதத்திற்கும் மேல் சேகரிக்கப்பட்டது.

சுகாதார காப்பீடு ஊடுருவல் (Health insurance penetration), மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியால் வகுக்கப்படும் மொத்த நேரடி கட்டண வருமானம் (GDPI) மற்றும் சுகாதார காப்பீடு அடர்த்தி, தனிநபர் ஜிடிபிஐ என அளவிடப்படுகிறது. இவை இரண்டும் 2017-18 ஆண்டு முதல் 2023-24 ஆண்டு வரை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளன. சுகாதாரக் காப்பீடு ஊடுருவல் 0.22 சதவீதத்தில் இருந்து 0.37 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. சுகாதார காப்பீடு அடர்த்தி ₹276 ரூபாயில் இருந்து ₹751 ரூபாயாக ஆக அதிகரித்துள்ளது.

2023-24 ஆம் ஆண்டில், சுகாதார காப்பீடு கொள்கைகள் ஜிஎஸ்டி மொத்த ஜிஎஸ்டியில் 2.05 சதவிகிதம் பங்களித்துள்ளது. இது 2017-18 ஆண்டில் 1.54 சதவீதம் அதிகமாகும்.

சரக்கு மற்றும் சேவை வரியைக் குறைக்க கோரிக்கை 

(i) மருத்துவக் காப்பீடு என்பது முதன்மையாக நலன் சார்ந்த திட்டமாகும். இது,  தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் மருத்துவச் செலவுகளைக் கருத்தில் கொண்டு, ஜிஎஸ்டியில் ஏதேனும் குறைப்பு நிதிச் சிக்கல்களைக் குறைக்க உதவும். இது நடுத்தர குடும்பங்கள் மற்றும் மூத்த குடிமக்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானது.

(ii) அதிக நடுத்தர மக்கள் மருத்துவக் காப்பீடு பெறுவது பொதுக் காப்பீட்டின் பயன்பாட்டை அதிகரிக்கும். இது ஒட்டுமொத்த காப்பீட்டுத் தொகையையும் உயர்த்தும்.

(iii) வருமான வரிச் சட்டத்தின் (Income Tax Act) 80D பிரிவின் கீழ், தனிநபர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ₹25,000 ரூபாய் வரை உடல்நலக் காப்பீட்டு கட்டணங்களுக்கு வரி விலக்கு பெறலாம். மூத்த குடிமக்கள் ₹50,000 வரை கோரலாம். அதிக மதிப்புள்ள காப்பீட்டுக்கான  திட்டங்களை வாங்க பலர் தயங்குகிறார்கள். ஏனென்றால், கட்டணம் மற்றும் ஜிஎஸ்டி ஆகியவை கழிக்கப்படும் தொகையை விட அதிகமாக இருக்கும். இதன் விளைவாக, இந்த நபர்கள் காப்பீடு செய்யப்படாமல் உள்ளனர்.

(iv) இப்போதெல்லாம், வெளிப்புற காரணிகளால் மக்கள் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெறுவது பொதுவானது. சுகாதார காப்பீடு மீதான ஜிஎஸ்டி மற்றொரு நிதிச் சுமையை சேர்க்கிறது.

(v) 18% ஜிஎஸ்டி விகிதத்துடன் கூடிய சேவைகளைப் பார்க்கும்போது, ​​உடல்நலக் காப்பீடு ஒரு ‘அத்தியாவசியமற்ற’ (non-essential) சேவையாகப் பார்க்கப்படுவது போல் தெரிகிறது. இந்த எண்ணம் மாற வேண்டும்.

(vi) சுகாதார காப்பீடு என்பது ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட சுகாதார அமைப்பின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும். ஜிஎஸ்டியை குறைத்து தேவையை அதிகரிப்பது இந்த அமைப்பை விரிவுபடுத்த உதவும். குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைவதற்கு இந்த விரிவாக்கம் முக்கியமானது.

(vii) ஜிஎஸ்டி குறைக்கப்பட்டாலும், அதிலிருந்து வரும் வருமானம் சுகாதார கட்டணத்தின் வளர்ச்சியால் ஆதரிக்கப்படும். பொருளாதார ஆய்வின்படி (2023-24), 2024 முதல் 2028 வரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுகாதார கட்டணங்கள் 9.7 சதவீதம் அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஒழுங்குமுறை முயற்சிகள் காப்பீட்டை மிகவும் ஆர்வமாக மாற்ற உதவும்.

(viii) தற்போது, ​​சுகாதாரக் காப்பீட்டுப் பிரிவு, ஆயுள் அல்லாத துறையில் (non-life sector) அதிக மொத்த நேரடி கட்டண வருமானத்தை (GDPI) வழங்குகிறது. இது அதிக உரிமைகோரல்களைக் கொண்டுள்ளது. சில்லறை சுகாதாரக் கொள்கைகளுக்கு ஜிஎஸ்டி குறைக்கப்பட்டாலோ அல்லது அகற்றப்பட்டாலோ, அது அதிக நபர்களை ஈர்க்கக்கூடும். இருப்பினும், இது உரிமைகோரல்களின் வெளிச்செல்லும் அளவை அதிகரிக்கலாம்.

(ix) பிரதான் மந்திரி ஜன் ஆரோக்கிய யோஜனா (Pradhan Mantri Jan Arogya Yojana (PM-JAY)) சமீபத்தில் வருமானத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் 70 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மூத்த குடிமக்களுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தத் திட்டம் ஒரு குடும்பத்துக்கு ₹5 லட்சம் பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. முதியவர்கள் உட்பட முழு குடும்பத்தையும் ஈடுகட்ட ₹5 லட்சம் போதுமா என்பது ஒரு முக்கிய கேள்வியாக உள்ளது.  இருப்பினும், இந்த நீட்டிக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு, சுகாதாரக் காப்பீட்டின் மீதான ஜிஎஸ்டியை குறைப்பதற்கு அல்லது ரத்து செய்வதற்கு எதிராக ஒரு காரணமாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது.

(x) இறுதியாக, அரசாங்கத்தால் வழங்கப்படும் திட்டங்கள் மற்றும் வழக்கமான சுகாதாரக் காப்பீட்டுக் கொள்கைகளுக்கு இடையே GST மூலம் குறுக்கு மானியம் குறைந்தபட்சமாக வைக்கப்பட வேண்டும்.

சுகாதார காப்பீடு மீதான ஜிஎஸ்டியை குறைப்பது / நீக்குவது அரசாங்கங்களுக்கு வருவாயைக் குறைக்கும் என்பதில் சந்தேகமில்லை. அதற்காக, அவர்கள் விகிதங்கள் மற்றும் பொருட்களை மாற்றியமைக்க வேண்டும். மேலும், மருத்துவக் காப்பீட்டின் மீதான ஜிஎஸ்டி விகிதங்களில் ஏதேனும் குறைப்பு, காப்பீடு செய்யப்பட்டவர்களுக்கு, குறிப்பாக நடுத்தர வர்க்கம் மற்றும் மூத்த குடிமக்களுக்கு சுமையை ஏற்படுத்தும் காப்பீட்டு நிறுவனங்களால் வருடாந்திர விகிதங்களில் உச்சவரம்புகளைக் கொண்டிருக்க இந்திய காப்பீட்டு ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாட்டு ஆணையத்தின் (IRDAI) உறுதியான நடவடிக்கைகளுடன் பொருந்த வேண்டும். 

சீனிவாசன் ஐ.ஆர்.டி.ஏ.ஐ.யின் முன்னாள் முழு நேர உறுப்பினர். தாஸ் எஸ்பிஐ வங்கியின் முன்னாள் மூத்த பொருளாதார நிபுணர். ராத் ஒரு முன்னாள் மத்திய வங்கியாளர் ஆவார்.  

Original article:

https://www.thehindubusinessline.com/opinion/why-18-tax-on-health-insurance/article68733634.ece 

Read More →