டாடா குழுமம் தலைமுறை தலைமுறையாக வளமான பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. இது இந்தியாவின் தொழில்துறை மற்றும் சமூக நிலப்பரப்பை வடிவமைத்துள்ளது. டாடா குழுமம், ஜாம்செட்ஜி டாடா முன்னோடியாக தொடங்கிய ஆலை முதல் ஜேஆர்டி டாடா விமானப் போக்குவரத்து வரை பரந்த மைல்கற்களை எட்டியுள்ளது. ரத்தன் டாடா உலகளாவிய கையகப்படுத்துதலில் கவனம் செலுத்தினார். டாடா குழுமம் மக்கள் சேவைக்காக ஆழ்ந்த அர்ப்பணிப்புடன் முன்னேற்றமும் அடைந்துள்ளது.
அக்டோபர் 8-ம் தேதி, நாஸ் பர்வீன் விமானத்தில் புது டெல்லியிலிருந்து தனது சொந்த ஊரான ஜாம்ஷெட்பூருக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். தற்போது, குடும்பத்தில் உள்ள அனைவரும் ஒன்றாக இணைவதற்காக அவர் மகிழ்ச்சியாக இருந்தார். இருப்பினும், அவருடைய மகிழ்ச்சியில் துக்கமான செய்தி மும்பையிலிருந்து அவருக்கு எட்டியது. டாடா குழுமத்தின் தலைவர் ரத்தன் டாடா மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளார் என்ற செய்தி இவருக்கு வந்தது. பின்னர் ஒரு நாள் கழித்து, அவரது மறைந்த செய்தி சமூகத்தில் சோகமான நிகழ்வுகளை கொண்டு வந்தது. ஒரு காலத்தில் பிரகாசமாக இருந்த நகரம் துக்கத்தில் மங்கியது. துர்கா பூஜைக்கான பந்தல்களில் ரத்தன் டாடாவின் உருவப்படங்கள் அன்புடன் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன.
பர்வீன் மற்றும் ஜாம்ஷெட்பூரில் இருந்த பிற குடியிருப்பாளர்களுக்கு, ரத்தன் டாடாவின் மறைவு ஆழ்ந்த இழப்பாகும். “எனது தாத்தா, சஃபி முகமது, இங்குள்ள டாடா நிறுவனத்திற்காக 48 ஆண்டுகளை அர்ப்பணித்துள்ளார். மேலும், என் தந்தையும் அவரது கொள்கைகளைப் பின்பற்றினார். நான், வளர்ந்து வரும் போது டாடா குழுமங்களின் கதைகள் முன்னோர்களின் கதைகள் போல் கேட்டிருக்கிறேன். அவர்களின் குடும்பங்கள் சாதரண குடும்பங்கள் போல் இருந்தது இல்லை.
நிறுவப்பட்ட தருணங்கள்
டாடா குடும்பத்தின் அடித்தளம் குஜராத்தின் நவ்சாரி என்ற பகுதியில் உள்ளன. நுசர்வாஞ்சி டாடா 1822-ஆம் ஆண்டில் அங்குள்ள ஒரு பார்சி (Parsi) குடும்பத்தில் பிறந்தார். அவர் இளம் வயதிலேயே ஜீவன்பாயை மணந்தார். மார்ச் 3, 1839 அன்று ஜாம்செட்ஜி நுசர்வாஞ்சி டாடா என்ற மகனை பெற்றனர்.
தனது குடும்பத்திற்கு சிறந்த வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்த நுசர்வாஞ்சி, கிராம வாழ்க்கையின் சுகபோகங்களை விட்டுவிட்டு, தன் மனைவி மற்றும் மகனுடன் மும்பை சென்றார். பின்னர் 20 வயதில், அவர் தனது மகன் ஜாம்செட்ஜிக்கு நல்ல கல்வியைப் பெற வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையில், பருத்தி ஏற்றுமதி தொழிலைத் தொடங்கினார்.
1835-ஆம் ஆண்டில், கவர்னர் ஜெனரல் வில்லியம் பென்டிங்க் பிரபு ஆங்கிலக் கல்விச் சட்டத்தை இயற்றினார். இந்த கல்விச் சட்டம் இந்தியாவில் கல்வி மற்றும் இலக்கியத்தை மேம்படுத்துவதற்காக பிரிட்டிஷ் நாடாளுமன்றத்திலிருந்து நிதியை பெற்றதுடன், உயர்கல்விக்கு ஆங்கிலத்தை முதன்மை மொழியாக மாற்றியது. நுசர்வான்ஜி, தனது தீவிர தொலைநோக்கு பார்வையால், இந்த மொழிக்கான மாற்றத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தார்.
1856-ஆம் ஆண்டில், மும்பையில் புதிதாக நிறுவப்பட்ட எல்பின்ஸ்டோன் கல்லூரிக்கு (Elphinstone College) விண்ணப்பிக்க ஜம்செட்ஜியை ஊக்குவித்தார். தனது படிப்பை முடித்த பிறகு, ஜாம்செட்ஜி இளம் ஹிராபாய் தாபுவை மணந்து தந்தையானார். இவர்கள் ஒரு மகனுக்கு டோராப் என்று பெயரிட்டனர்.
ஜம்செட்ஜி டாடா : தலைமுறைகளுக்கான எதிர்காலத்தை உருவாக்குதல்
1859-ஆம் ஆண்டில், ஜாம்செட்ஜி அவரது மனைவி ஹீராபாய் மற்றும் அவர்களது மகன் டோராப் ஆகியோருடன் ஹாங்காங்கின் பிரிட்டிஷ் காலனிக்கு கப்பலில் பயணம் சென்றனர். இவர்களுடன், அவரது தந்தை நுசர்வான்ஜி மற்றும் இரண்டு வணிகர்களும் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்தனர். இருவரும் இணைந்து ஜாம்செட்ஜி மற்றும் அர்தேஷிர் என்ற நிறுவனத்தைத் தொடங்கினர். இந்த நிறுவனம் பருத்தி மற்றும் அபின் வர்த்தகத்தில் கவனம் செலுத்தியது. அவரது ”டாடாக்கள்: ஒரு குடும்பம் ஒரு வணிகத்தையும் தேசத்தையும் எவ்வாறு உருவாக்கியது” (The Tatas: How A Family Built A Business And A Nation), என்ற புத்தகத்தில், பத்திரிக்கையாளரும் எழுத்தாளருமான கிரிஷ் குபேர் அந்த நேரத்தில் அபின் வர்த்தகம் சர்ச்சைக்குரியதாக பார்க்கப்படவில்லை என்று விளக்குகிறார். இது மருத்துவப் பயன்களைக் கொண்டிருந்தது மற்றும் கிரிமியன் போரின் (Crimean War) போது (1853-56) பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது என குறிப்பிட்டுள்ளார்.
நுசர்வான்ஜியின் மைத்துனரான தாதாபோய் டாடாவும் ஹாங்காங்கில் அபின் வியாபாரியாக இருந்தார். இதனால், வெளிநாடுகளில் வலுவான டாடா நிறுவனத்தை உருவாக்க அவர் உதவியாக இருந்தார். அவர்கள் பருத்தியை ஐரோப்பாவிற்கும், அபின் சீனாவிற்கும் ஏற்றுமதி செய்தனர். அதே நேரத்தில், அவர்கள் மற்ற பொருட்களுடன் தங்கம் மற்றும் ஜவுளிகளை இறக்குமதி செய்தனர். இதனால், வணிகம் வெற்றிகரமாக இருந்ததால், ஜம்செட்ஜி தலைமையில் ஷாங்காயில் இரண்டாவது அலுவலகம் திறக்க வழிவகுத்தது.
அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போர் (1861-65) டாடாக்களுக்கு எதிர்பாராத வாய்ப்பை உருவாக்கியது. ஏனெனில், இங்கிலாந்துக்கு அமெரிக்க பருத்தி விநியோகத்தை போர் சீர்குலைத்தது. இது பருத்திக்கு வழக்கமான கட்டணத்தை விட இரண்டு மடங்கு அதிகமாக டாடாக்கள் வசூலிக்க அனுமதித்தது. இந்த தருணத்தைப் பயன்படுத்தி, ஜம்செட்ஜி அலுவலகத்தை நிறுவுவதற்கு லண்டன் சென்றார். இருப்பினும், போருக்குப் பிறகு, இங்கிலாந்தின் முக்கிய பருத்தி விநியோகர்கள் என்ற நிலையை அமெரிக்கா மீண்டும் பெற்றது. இந்த மாற்றம் ஜாம்செட்ஜியை நெருக்கடிக்குள் தள்ளியது. கடனை அடைக்க, நுசர்வாஞ்சி அவர்களின் வீட்டை விற்று, அதன் மூலம் கிடைத்த பணத்தை மகனுக்குக் கொடுத்தார். டாடா பெயருடன் தொடர்புடைய அறக்கட்டளை இந்தச் செயலுடன் தொடங்கியிருக்கலாம் என்று குபேர் குறிப்பிடுகிறார்.
இங்கிலாந்தில் இருந்தபோது, லிவர்பூல் மற்றும் லங்காஷயர் வழியாக ஜம்செட்ஜி பயணம் செய்தபோது உற்பத்தி பற்றி நிறைய கற்றுக்கொண்டார். இதனால், அவர் ஒரு வியாபாரி என்பதை உணர்ந்தார். எனவே, அவர் உற்பத்தியில் கவனம் செலுத்த முடிவு செய்தார். 1869-ஆம் ஆண்டில், அவர் மும்பையில் ஒரு பழைய எண்ணெய் ஆலையை வாங்கி அதை ஒரு பருத்தி ஆலையாக மாற்றினார். ஜனவரி 1, 1877-ஆம் ஆண்டில், அவர் நாக்பூரில் எம்ப்ரஸ் மில்லை (Empress Mills) விக்டோரியா மகாராணியின் நினைவாக நிறுவினார். இதில், தொழிலாளர்களின் ஓய்வூதியத்திற்கான வருங்கால வைப்பு நிதி மற்றும் பணியிட காலத்தில் விபத்துகளுக்கான காப்பீடு போன்ற முயற்சிகளையும் அவர் அறிமுகப்படுத்தினார்.
மும்பைக்கு தென்கிழக்கே உள்ள மலைப்பகுதியான பஞ்ச்கனி பகுதியில் ஜம்செட்ஜி நிலத்தை கையகப்படுத்தினார். அங்கு பார்சிகளுக்காக ஒரு மருத்துவமனையை நிறுவினார். 1896-ஆம் ஆண்டில், டாடா பட்டுப் பண்ணையை Tata Silk Farm) உருவாக்க பெங்களூரு மற்றும் மைசூரில் நிலம் வாங்கினார். இந்தப் பண்ணை உள்ளூர் விவசாயிகளை பட்டுப்புழு வளர்ப்பில் ஆய்வு செய்ய ஊக்குவித்தது. வெள்ளையர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட ஹோட்டலில் அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது என்ற தகவல் நிலவுகிறது. இதற்குப் பதிலாக, அவர் 1903-ஆம் ஆண்டில் தாஜ்மஹால் அரண்மனையை நிறுவினார். இன்று அது மும்பையின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
குறிப்பாக, இளம் இந்தியர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதில் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். 1892-ஆம் ஆண்டில், அவர் வெளிநாடுகளில் உயர்கல்வி பெற தகுதியான மாணவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்கத் தொடங்கினார். அவர் வைஸ்ராய் கர்சனையும் சந்தித்து, அறிவியல் மற்றும் ஆராய்ச்சியில் சிறந்து விளங்கும் இந்திய மையத்திற்காக (Indian centre of excellence in science and research) வாதிட்டார். அவர் தனது உயிலில், அவர் தனது வாழ்நாளில் நிறுவனம் கட்டப்படவில்லை என்றால், அதை உருவாக்க தனது தனிப்பட்ட செல்வத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அவர் 1904-ஆம் ஆண்டில் இறந்தாலும், அவரது கனவு பின்னர் நனவாகியது. ஆர்.எம்.லாலா, ”செல்வத்தின் உருவாக்கம்: டாடாக்கள் 19 முதல் 21-ம் நூற்றாண்டு வரை” (The Creation of Wealth: The Tatas to the 19th from 21st Century), என்ற புத்தகத்தில் மைசூர் மகாராஜா பெங்களூரில் 371 ஏக்கர் நிலத்தை வழங்கியதாக குறிப்பிடுகிறார். இந்த நிலம் 1909-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அறிவியல் கழகத்தை ( Indian Institute of Science (IISc)) நிறுவ பயன்படுத்தப்பட்டது.
ஜாம்செட்ஜியின் மூத்த மகன் டோராப்ஜி டாடா, கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்துவிட்டு 1879-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவுக்குத் திரும்பி தனது சகோதரர் ரத்தன்ஜியுடன் சேர்ந்தார். 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், சுதேசி இயக்கம் வேகம் பெற்றது. இந்த இயக்கம் பிரிட்டிஷ் பொருட்களைப் புறக்கணிக்கவும், இந்திய உற்பத்தியை ஆதரிக்கவும் வாதிட்டது. டோராப்ஜி 1907-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட டாடா இரும்பு மற்றும் எஃகு நிறுவனத்திற்கு (Tata Iron and Steel Company (TISCO)) 8,000 முதலீட்டாளர்களை வெற்றிகரமாகத் திரட்டினார். 1914-ஆம் ஆண்டில் முதலாம் உலகப் போர் தொடங்கியபோது, பிரிட்டன் தனது காலனிகளில் இருந்து மனிதவளத்தையும் பொருட்களையும் நாடியது. டிஸ்கோ (Tata Iron and Steel Company (TISCO)) நிறுவனம் இந்த தேவையை பூர்த்தி செய்ய 1,500 மைல்கள் இரும்பு பாதைகளை தயாரித்தது.
1917-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 10-ம் தேதி கேரளாவில் TISCO க்கு கூடுதலாக டாடா ஆயில் நிறுவனம் (Tata Oil Mills Company(TOMCO)) டாடாக்கள் நிறுவினர். TOMCO முதலில் Cocogem எனப்படும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட, வாசனை நீக்கப்பட்ட தேங்காய் எண்ணெயை உற்பத்தி செய்தது. இது விரைவில் தரத்திற்கான நற்பெயரைப் பெற்றது. டாடா ஆயில் நிறுவனம் பின்னர் ஹமாம் மற்றும் மோதி குளியல் சோப்புகளை அறிமுகப்படுத்தியது. இவை இரண்டும் பெருமை வாய்ந்த சுதேசி தயாரிப்புகளாக அமைந்தன. இருப்பினும், முதல் உலகப் போர் 1918-ஆம் ஆண்டில் முடிவடைந்த பிறகு, ஒரு நெருக்கடி ஏற்பட்டது. இதைத் தீர்க்க, டோராப்ஜி தனது தனிப்பட்ட சொத்துக்களில் சிலவற்றை விற்க வேண்டியிருந்தது. அவரது மனைவி மெஹர்பாய் நிறுவனத்தை காப்பாற்ற தனது நகைகளை அடகு வைக்க வேண்டியிருந்தது.
டோராப்ஜி மற்றும் மெஹர்பாய் இருவரும் சுதந்திர இயக்கத்திற்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள். டோராப்ஜி சுதேசி இயக்கத்தில் கவனம் செலுத்தினார். மெஹர்பாய் பெண்களின் உரிமைகளுக்காக பாடுபட்டார். அவர் 1929-ஆம் ஆண்டு சர்தா சட்டம் (Sarda Act) என்றும் அழைக்கப்படும் குழந்தை திருமண தடைச் சட்டத்திற்காக தீவிரமாக பிரச்சாரம் செய்தார். ஒலிம்பிக்கில் இந்திய பங்கேற்பை ஊக்குவிப்பதற்காக டோராப்ஜி டாடா இயக்கத்தை வழிநடத்தியதாக பலருக்குத் தெரியாது என்று குபேர் குறிப்பிடுகிறார். மெஹர்பாய் விளையாட்டுகளை, குறிப்பாக டென்னிஸை விரும்பினார். அவர் மேற்கிந்திய நாடுகளில் டென்னிஸ் போட்டியில் ‘டிரிபிள் கிரவுன்’ (Triple Crown) உட்பட 60 பரிசுகளை வென்றார்.
இந்தியாவில் கல்வி மற்றும் சமூகத்தை மேம்படுத்த டோராப் மற்றும் ரத்தன்ஜி டாடா ஆகிய சகோதரர்கள் முக்கியமான அறக்கட்டளைகளை உருவாக்கினர். சர் ரத்தன் டாடா டிரஸ்ட் (1919) மற்றும் சர் டோராப்ஜி டாடா டிரஸ்ட் (1932) ஆகியவை இதில் அடங்கும். டோராப்ஜி தனது மனைவியின் நினைவாக லேடி மெஹர்பாய் டி. டாடா கல்வி அறக்கட்டளையைத் (Lady Meherbai D. Tata Education Trust) தொடங்கினார். இந்த அறக்கட்டளை இது வெளிநாட்டில் குடிமைப்பணி தேர்விற்கு படிக்கும் பெண் பட்டதாரிகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் நோக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது.
டோராப்ஜிக்கு இந்தியாவில் ஒரு சிறந்த புற்றுநோய் சிகிச்சை மையம் கட்ட வேண்டும் என்ற கனவு இருந்தது. இருப்பினும், அவர் ஜூன் 3, 1932-ஆம் ஆண்டில் காலமானார். அவரைக் கௌரவிக்கும் வகையில், 1932 முதல் 1938 ஆண்டு வரை டாடா குழுமத்தை வழிநடத்திய அவரது உறவினரும் வாரிசுமான நவ்ரோஜி சக்லத்வாலா டாடா மெமோரியல் மருத்துவமனையை நிறுவுவதில் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்டார். பரேல், பம்பாயில், இது பிப்ரவரி 28, 1941-ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது.
நவ்ரோஜி ஜாம்செட்ஜியின் சகோதரி விர்பாயின் மகன். அவர் ஒரு தீவிர விளையாட்டு ஆர்வலராக இருந்தார் மற்றும் கிரிக்கெட் கிளப் ஆஃப் இந்தியாவை நிறுவுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். பீகாரின் முங்கரில் ஒரு பெரிய நிலநடுக்கம் ஏற்பட்ட பிறகு, காயமடைந்தவர்களுக்கு உதவ நவ்ரோஜி ஒரு தற்காலிக மருத்துவமனையைக் கட்டினார்.
சக்லத்வாலாவின் வழிகாட்டுதலுடன், சர் டோராப்ஜி டாடா அறக்கட்டளையின் நிதி மூலம் 1936-ஆம் ஆண்டில் சர் டோராப்ஜி டாடா கிராஜுவேட் ஸ்கூல் ஆஃப் சோஷியல் ஒர்க் (Graduate School of Social Work) உருவாக்கப்பட்டது. இந்த பள்ளி பின்னர் டாடா இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் சோஷியல் சயின்சஸ் (Tata Institute of Social Sciences) ஆனது. நவ்ரோஜி 1938-ஆம் ஆண்டில் மாரடைப்பால் காலமானார். அந்த நேரத்தில், 34 வயதாக இருந்த ஜேஆர்டி டாடா, டாடா பாரம்பரியத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஜே.ஆர்.டி.டாடா பிரான்சில் ஜாம்செட்ஜி டாடாவின் உறவினரான ரத்தன்ஜி தாதாபோய் டாடா மற்றும் தாயார் சுசான் பிரையர் ஆகியோரால் வளர்க்கப்பட்டார். அவர் கேம்பிரிட்ஜில் பொறியியல் படிக்க விரும்பினாலும், அவரது தந்தை மும்பைக்கு திரும்பவும், பின்னர் ஜாம்ஷெட்பூருக்கு குடும்ப வணிகத்தில் சேரவும் வலியுறுத்தினார். 1926-ஆம் ஆண்டில் ரத்தன்ஜியின் மரணத்திற்குப் பிறகு, ஜே.ஆர்.டி. விமானப் போக்குவரத்து மீதான அவரது ஆர்வம் அவரை டாடா ஏவியேஷன் சர்வீசஸ் நிறுவனத்தை நிறுவ வழிவகுத்தது. பின்னர், டாடா ஏர்லைன்ஸ் என மறுபெயரிடப்பட்டது.
ஜே.ஆர்.டி டாடாவின் பயணத்தைப் புரிந்து கொள்ள, அவருடைய உறவினரான நேவல் டாடாவையும் நாம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். நேவல் ரத்தன் ஜம்செட்ஜி டாடாவின் மகன். அவரை ரத்தன்ஜியின் விதவை பெண் நவாஜ்பாய் தத்தெடுத்தார். நேவல் ஜூன் 1, 1930-ஆம் ஆண்டில் டாடா குழுமத்தில் சேர்ந்தார். 1938-ஆம் ஆண்டில் சக்லத்வாலா இறந்த பிறகு, ஜே.ஆர்.டி.யை தலைவர் பதவிக்கு பரிந்துரைத்தார்.
ஜேஆர்டியின் தலைமையின் கீழ், டாடா குழுமம் பெரிய மாற்றங்களைக் கண்டது. மூத்த தலைவர்களுக்கான சிறப்பு சலுகைகளை நீக்கினார். அனைவரும் சமமாக நடத்தப்படுவதை உறுதி செய்தார். ஜேஆர்டி குழுமத்தின் நிலைத்தன்மையை உறுதிப்படுத்த ஒவ்வொரு நிறுவனத்திற்கும் ஒரு தலைவரை நியமித்தது. இது 1939-ஆம் ஆண்டில் குஜராத்தின் மிதாபூரில் டாடா கெமிக்கல்ஸ் நிறுவனத்தை நிறுவ வழிவகுத்தது.
ஒரு இளம் பார்சி சிறுவனும், டாடாவின் ஆலோசகருமான ஹோமி பாபா, தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சியை ஆதரிக்க நிதி கேட்டு ஜேஆர்டி டாடாவுக்கு கடிதம் எழுதியபோது ஒரு முக்கிய தருணம் ஏற்பட்டது. ஜேஆர்டி ஒப்புக்கொண்டு, டாடா அடிப்படை ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (Tata Institute of Fundamental Research (TIFR)) அமைக்க உதவியது. இது ஜூன் 1, 1945-ஆம் ஆண்டில் அதிகாரப்பூர்வமாக திறக்கப்பட்டது.
"எனது தந்தை ஹோமி பாபா பொறுப்பில் இருந்த டாடா அடிப்படை ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் பணிபுரிந்தார். மேலும், ஜேஆர்டி அடிக்கடி வருகை தந்தார். இருவருமே நல்ல தலைமையின் எடுத்துக்காட்டுகள் என்று என்னிடம் கூறுவார். மும்பையைச் சேர்ந்த ஆலோசகர் ரோஷ்னி மாஸ்டர் என்பவர், "அவர் அடிக்கடி அவர்களை உதாரணமாகப் பயன்படுத்துவார் மற்றும் நல்ல தலைமை என்பது எல்லோரையும், குறிப்பாக துப்புரவு செய்பவர்களைக் கூட கேட்பது என்று அவர் என்னிடம் கூறுவார்."
1945-ஆம் ஆண்டில், ஜேஆர்டி ஜம்ஷெட்பூரில் ஒரு சிறிய தொழிற்சாலையை ரயில்வேயில் இருந்து வாங்கியதுடன், அதை டாடா இன்ஜினியரிங் மற்றும் லோகோமோட்டிவ் கம்பெனி லிமிடெட் (Tata Engineering and Locomotive Company Limited (TELCO)) ஆக மாற்றினார். பின்னர், டாடா மோட்டார்ஸ் என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்த நிறுவனம் விரைவில் நீராவி இயந்திரங்களை உற்பத்தி செய்யத் தொடங்கியது.
1948-ஆம் ஆண்டில், ஜேஆர்டி ஏர் இந்தியா இன்டர்நேஷனல், இந்தியாவின் முதல் சர்வதேச விமான நிறுவனத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. 1952-ஆம் ஆண்டில், நேவல் டாடாவின் இரண்டாவது மனைவியான சிமோனுடன் இணைந்து லாக்மே (Lakmé) என்ற அழகு சாதனப் பொருட்கள் நிறுவனத்தை நிறுவினார்.
இந்திய அரசாங்கம் தேசியமயமாக்கலில் கவனம் செலுத்தியதால், ஜே.ஆர்.டி பெரும் சவால்களை எதிர்கொண்டது. தேசியமயமாக்கல் தொழில்களை அரசியலாக்கியது மற்றும் பொருளாதாரத்தை பாதிக்கிறது என்று அவர் வாதிட்டார். நியூ இந்தியா அஷ்யூரன்ஸ் நிறுவனம் (New India Assurance Company) மற்றும் ஏர் இந்தியா இன்டர்நேஷனல் (Air India International) உட்பட பல வெற்றிகரமான டாடா முயற்சிகளை அரசாங்கம் தேசியமயமாக்கியது. இருந்தபோதிலும், 1956-ஆம் ஆண்டில், டாடா குழுமம் 46 நாடுகளுக்கு விரிவடைந்தது.
1990-ஆம் ஆண்டுகளின் தொடக்கத்தில், ஜே.ஆர்.டி.யின் உடல்நிலை மோசமடைந்தது. ஆனால், அவர் உறுதியாக இருந்தார். மார்ச் 3, 1991 அன்று, அவர் ஜாம்ஷெட்பூரின் நிறுவன தினத்தை கொண்டாடினார். அவருக்குப் பின் யார் என்ற கேள்வி முக்கியமானது. தெல்மா விகாஜி என்பவரை திருமணம் செய்திருந்தாலும், அவர்களுக்கு குழந்தை இல்லை. மார்ச் 25 அன்று நடந்த ஒரு முக்கிய கூட்டத்தில், நேவல் டாடாவின் மகன் ரத்தனை தனது வாரிசாக பரிந்துரைத்தார்.
முதலில் ஜாம்ஷெட்பூரிலிருந்து வந்த பெங்களூரைச் சேர்ந்த மென்பொருள் பொறியாளர் ஆகாஷ் முகோபாத்யாய். அவர் முதலில் ஜாம்ஷெட்பூரை சேர்ந்தவர். அவர் மார்ச் 3 அன்று இந்நிறுவனத்திற்கு திரும்புகிறார். "அன்றைய தினம், ஜே.ஆர்.டி. டாடாவின் பிறந்தநாளைக் கொண்டாட டாடா சமூகம் ஒன்று கூடுகிறது. ஊழியர்கள் அணிவகுத்துச் சென்று, ரத்தன் டாடா அன்புடன் கைகுலுக்கி புகைப்படங்களுக்கு போஸ் கொடுத்தது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அவர் உண்மையிலேயே டாடாக்களின் உணர்வைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். அவர் தெளிவான சரியான வாரிசு ஆவார்.
ரத்தனின் தந்தை 1955-ஆம் ஆண்டில் சிமோனை மறுமணம் செய்து கொண்டார். அவர்களுக்கு நோயல் என்ற மகன் இருந்தான். ரத்தன் கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தில் (Cornell University) கட்டிடக்கலையில் பட்டம் பெற்றார். 1962-ஆம் ஆண்டில், அவர் இந்தியா திரும்பி ஜாம்ஷெட்பூரில் உள்ள டாடா ஸ்டீல் நிறுவனத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். அங்கு அவர் கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகள் பணியாற்றினார்.
1991-ஆம் ஆண்டில், ரத்தன் டாடா அவர்கள் டாடா சன்ஸ் தலைவராக ஆனார். இந்தியாவின் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலின் போது டாடா குழுமத்தின் பெரிய மறுசீரமைப்பை அவர் தொடங்கினார். 2000-ஆம் ஆண்டு காலகட்டத்தில், குழு குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியை அடைந்தது. இந்த வளர்ச்சியில் டெட்லி (Tetley), ஜாகுவார் லேண்ட் ரோவர் (Jaguar Land Rover) மற்றும் ப்ரன்னர் மோண்ட் (Brunner Mond) போன்ற குறிப்பிடத்தக்க கையகப்படுத்தல்களும் அடங்கும்.
2008-ஆம் ஆண்டில், ரத்தன் டாடா நானோ என்ற புதிய சிறிய கார் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார். இந்தியாவின் இரண்டாவது உயரிய குடிமகன் விருதான பத்ம விபூஷன் விருதும் அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. 2012 டிசம்பரில், டாடா குழுமத்தில் 50 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் தலைவர் பதவியில் இருந்து விலகினார். இருப்பினும், அவர் எமரிட்டஸ் தலைவராக (Chairman Emeritus) நியமிக்கப்பட்டார்.
ரத்தனின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் நோயல் அக்டோபர் 9 அன்று டாடா அறக்கட்டளையின் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். நோயலுக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர். அவர்கள், நெவில் என்ற மகன் மற்றும் லியா மற்றும் மாயா என்ற இரண்டு மகள்கள். அவர்கள் டாடா குழுமத்தின் பல்வேறு கிளைகளை நிர்வகிக்கின்றனர்.
டாடா குடும்பத்தைப் பற்றிய இந்த பார்வை வெறும் குடும்பத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு பேரரசை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒரு டாடா ஊழியர், "என்னிடம் டாடா குடும்பப்பெயர் இல்லாமல் இருக்கலாம். ஆனால், நான் அந்த குடும்பத்தின் ஒரு பகுதியாக உணர்கிறேன்" என்றார்.
ஹைதராபாத்தில் உள்ள முன்னணி பயனர் அனுபவ வடிவமைப்பாளரான (User Experience Designer) சத்யகி போஸ் என்பவரின் குடும்பம் மூன்று தலைமுறைகளாக டாடா நிறுவனத்தில் பணியாற்றி வருகிறது. “டாடா குழுமத்தில் பணிபுரியும் ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அடுத்த தலைமுறையுடன் இந்த அமைப்பில் சேருவதை உறுதிசெய்கிறது. டாடா நிறுவனர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினரிடம் காட்டிய அன்பையும் அக்கறையையும் திரும்பக் கொடுப்பதற்காக அவர்கள் இதைச் செய்கிறார்கள் என குறிப்பிடுகிறார்.
