அரசியலமைப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு கிட்டத்தட்ட 75 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதில் கல்வியின் இடம் என்ன? - சி.ராஜ்குமார்

 நமது பல்கலைக்கழகங்கள் அதன் இலட்சியங்கள் மற்றும் விருப்பங்கள் தொடர்பான கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சியில் கவனம் செலுத்த மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய தருணம் இது. 


இந்திய அரசியலமைப்பு நவம்பர் 26, 1949 அன்று ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள் தொலைநோக்குப் பார்வையும் கற்பனையும் கொண்டிருந்தனர். ஆனால், அன்றைய இந்தியாவின் உண்மை நிலை வேறுவிதமாக இருந்தது. சுதந்திரத்தின் போது, இந்தியாவின் மக்கள் தொகை சுமார் 370 மில்லியனாக இருந்தது. பெண்கள் சராசரியாக ஆறு குழந்தைகளைப் பெற்றனர். மக்கள்தொகை வயதின் அடிப்படையில், இந்திய நாடானது மிகவும் இளைஞர்களைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், 80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் கல்வியறிவற்றவர்களாக இருந்தனர்.


1947-ம் ஆண்டில் இந்தியாவில் 20 பல்கலைக்கழகங்களும் சுமார் 500 இணைப்புக் கல்லூரிகளும் (affiliated colleges) மட்டுமே இருந்தன. அந்த நேரத்தில் மாணவர் சேர்க்கை தோராயமாக 250,000 ஆக இருந்தது. அனைத்து பல்கலைக்கழகங்களிலும் கல்லூரிகளிலும் சுமார் 20,000 ஆசிரியர்கள் இருந்தனர். உயர்கல்வி என்பது உயரடுக்கினருக்கு மட்டுமே கிடைத்த ஒரு முழுமையான சலுகையாக இருந்தது. இன்று, இந்தியாவில் 40 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மாணவர்கள் உயர் கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்ந்துள்ளனர் மற்றும் 1.5 மில்லியனுக்கும் அதிகமான ஆசிரியர்கள் உள்ளனர். 


உலகிலேயே அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நாடு இந்தியா. இந்தியர்களில் 47 சதவீதம் பேர் 25 வயதுக்குட்பட்டவர்களில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பேர் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு பிறந்தவர்கள் ஆவார். இந்தியாவின் மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் இந்த கட்டத்தில், பல்கலைக்கழகங்கள் செல்வாக்கு மிக்க நிறுவனங்களாக உருமாறின. அவை, சமூக மாற்றத்திற்கு பங்களிக்க வேண்டும். அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல், கணிதம் (science, technology, engineering, mathematics (STEM)) மற்றும் மருத்துவம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பாடங்கள் மற்றும் படிப்புகளில் ஒரே மனதுடன் கவனம் செலுத்துவது நமது சமூகத்தின் மதிப்புகளில் தேவையான மாற்றங்களை உருவாக்காது.


கல்வி என்பது அனைத்து கற்றலையும் வேலை வாய்ப்புகளுடன் மட்டும் இணைப்பதோடு நின்றுவிடக் கூடாது. நமது குடியரசுக்குத் தேவையான குடிமக்களை உருவாக்குவதில் கல்வியின் உள்ளார்ந்த மதிப்பைப் பாராட்டாமல், பண ஆதாயங்களுக்காக அறிவைப் பயன்படுத்த வேண்டும். பள்ளிகளும் பல்கலைக்கழகங்களும் அனைத்து இந்திய மொழிகளிலும் அரசியலமைப்பு பற்றிய கணிசமான அறிவை வழங்க வேண்டும். இதற்கு முன்னுரிமை அளிப்பது முதன்மையான கொள்கை இலக்காக இருக்க வேண்டும்.


இந்தியா தனது அரசியலமைப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட 75வது ஆண்டை இந்த ஆண்டு நினைவுகூருகிறது. 1,100-க்கும் மேற்பட்ட பல்கலைக்கழகங்களையும், 50,000-க்கும் மேற்பட்ட கல்லூரிகளையும் உள்ளடக்கிய நமது உயர்கல்விச் சூழல் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைப் படிப்பதற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். 2047-ம் ஆண்டிற்கான வளர்ந்த இந்தியா தொலைநோக்குத் திட்டம் (Viksit Bharat Vision), அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் பதிந்துள்ள மதிப்புகளைப் பாராட்டுவதற்கும், வளர்ச்சி மற்றும் சமூக மாற்றத்திற்கான வழிகாட்டியாக இந்த ஆவணம் ஏன் முக்கியமானது என்பதற்கும் இளம் இந்தியாவுக்குக் கல்வி கற்பிப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். 


அரசியலமைப்பின் வரலாறு, தத்துவம் மற்றும் பரிணாமம் மற்றும் மக்களின் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களை அங்கீகரித்து செயல்படுத்துவதில் அதன் முக்கியத்துவம் குறித்து நமது பல்கலைக்கழகங்கள் தங்கள் மாணவர்களுக்கு ஏன் கற்பிக்க வேண்டும் என்பதற்கான ஐந்து அழுத்தமான காரணங்கள் கீழே குறிப்பிட்டுள்ளன. 


முதலில், அரசியலமைப்பு பற்றிய தெளிவுகளை மக்களிடையே விழிப்புணர்வாக ஏற்படுத்த வேண்டும். இந்தியா ஒரு உன்னதமான கூட்டமைப்பு அல்ல. நாட்டில் நிகழும், தொடர் போராட்டங்களும் மற்றும் ஒருங்கிணைப்புகள் நாட்டில் விவாத ஜனநாயகத்தின் வளர்ச்சியை வடிவமைக்கின்றன. சமூக மற்றும் பொருளாதார பன்முகத்தன்மை மாநிலங்கள் முழுவதும் பொருளாதார மற்றும் மனித வளர்ச்சியின் பல்வேறு நிலைகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. 75-வது ஆண்டு அரசியலமைப்பை நிறைவைக் கொண்டாடும் நாம், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைப் பற்றிய நமது புரிதலை வலுப்படுத்த வேண்டும். இந்த புரிதல் மக்களாகிய நம்மை பிணைக்க வேண்டும்.


இந்த உணர்வு தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கான முற்போக்கான சிந்தனைகளை ஊக்குவிப்பதை நேரடியாக பாதிக்கும். அதே நேரத்தில் மதவெறி சார்ந்த கருத்துகளின் விளைவுகளிலிருந்தும் நம்மைப் பாதுகாக்கும். நமது அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்கள் இந்திய மக்களிடையே கூட்டு உணர்வை உருவாக்குவதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டனர். தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கு பன்முகத்தன்மையான அணுகுமுறையைத் தொடர நெகிழ்வுத்தன்மையையும் சுதந்திரத்தையும் அனுமதிப்பதன் மூலம் அவர்கள் இதை உருவாக்கினர்.


இரண்டு, அரசியலமைப்பு அடையாளத்தை உருவாக்குவதற்கான ஒரு கட்டமைப்பாக செயல்படுகிறது. இந்திய அடையாளத்தை உருவாக்கவும், வளர்க்கவும், விரிவுபடுத்தவும் இது நமக்கு உதவியது. இதில், பல விதிகள் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களைப் பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. ஒரு தேசத்தை நிறுவுவதற்கான அரசியலமைப்பின் நோக்கத்தை அவை விளக்குகின்றன. இந்திய மக்களின் பன்முகத்தன்மையின் அடையாளம் அரசியலமைப்பில், குறிப்பாக அதன் முகவுரையில் காணப்படும் மதிப்புகளில் பிரதிபலிக்கிறது.


தேசங்களின் எழுச்சி (The Rise of State-Nations) என்ற தலைப்பில் ஒரு செல்வாக்குமிக்க கட்டுரையில், ஆல்பிரட் ஸ்டீபன், ஜுவான் ஜே லின்ஸ் மற்றும் யோகேந்திர யாதவ் ஆகியோர், "தேசத்தின் கொள்கைகள் மாநிலம் தழுவிய அரசியல் சமூகத்தைப் பொறுத்தவரை சொந்தமான (அல்லது 'நம்-உணர்வு') உணர்வை உருவாக்குவதை உள்ளடக்கியது என குறிப்பிட்டனர். 


அதே நேரத்தில், அரசியல் ரீதியாக முக்கிய சமூக கலாச்சார பன்முகத்தன்மையை மதிக்கவும் பாதுகாக்கவும் உருவாக்குகிறது. 'நம்-உணர்வு' என்பது ஒரு பாரம்பரியம், வரலாறு மற்றும் பகிரப்பட்ட கலாச்சாரத்தை உள்ளடக்கிய முறையில் வரையறுக்கும் வடிவத்தை எடுக்கலாம். இது, அனைத்து குடிமக்களும் அரசின் பொதுவான சின்னங்கள் மற்றும் சில வகையான 'அரசியலமைப்பின் தேசப்பற்று' (constitutional patriotism) ஆகியவற்றுடன் இணைந்த  பற்றுதலை உணர ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். 


'அரசியலமைப்பின் தேசப்பற்று' (constitutional patriotism) மதிப்புகளை ஊக்குவிக்கும் ஒரு இந்திய அடையாளம், தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புவதற்கான யோசனைகளை உருவாக்குவதற்கான நமது விருப்பங்களை வரையறுக்க வேண்டும். கல்வி மற்றும் கற்றல் செயல்முறை மூலம் இந்த இந்திய அடையாளத்தை வடிவமைப்பதில் பல்கலைக்கழகங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்க வேண்டும்.


மூன்றாவதாக, பன்முகத்தன்மையைக் கொண்டாடுவதற்கு அரசியல் சாசனம் ஒரு முக்கியக் காரணமாகும். அரசியலமைப்பு, குறிப்பாக சமத்துவம் மற்றும் பாகுபாடு இல்லாத விதிகள், பன்முகத்தன்மையின் மதிப்பை அங்கீகரிக்கின்றன. பன்முகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதற்கு பல்கலைக்கழகங்கள் பொருத்தமான சரியான இடங்களாகும். 


இருப்பினும், பல்கலைக்கழகங்களில் ஊக்குவிக்கப்படும் பன்முகத்தன்மை வாழ்க்கை மற்றும் பகிரப்பட்ட அனுபவங்களைப் பற்றியதாக இருக்க வேண்டும். இந்தியா பல்வேறு ஆர்வங்கள் மற்றும் பன்முக தூண்டுதல்களைக் கொண்ட நாடு என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும் பாராட்டுவதும் முக்கியமாகும். அரசமைப்புச் சட்டத்தைப் படிப்பதும், பலதரப்பட்ட மக்களுடன் தொடர்புகொள்வதும், அறிவுள்ள மற்றும் விழிப்புணர்வுள்ள (enlightened) குடிமக்களை உருவாக்க உதவும்.


நான்காவது, சமூக மற்றும் அரசியல் அதிகாரமளித்தலுக்கான கருவியாக அரசியலமைப்புச் சட்டம் செயல்படுகிறது. இது சட்டப்பிரிவு 17-ன் அடிப்படையில் தீண்டாமையை ஒழித்ததன் மூலம், வரலாற்று ரீதியாக உருவான வர்க்க அடிப்படையிலான பாகுபாட்டின் அடித்தளத்திற்கு அரசியலமைப்பு தீர்வாக அமைந்தது. ஆனால், அது அத்துடன் நிற்கவில்லை. "தீண்டாமை" காரணமாக ஏற்படும் எந்த இயலாமையையும் ஏற்படுத்துவதையும் அது குற்றமாக்கியது. 


தீண்டாமையின் வெறுப்பை தடை செய்வதன் மூலம் அதை அடக்கிவிட முடியாது என்பதை அங்கீகரிக்கும் அளவுக்கு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்களின் தொலைநோக்குப் பார்வை இருந்தது. சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் ஆகியவற்றின் மதிப்புகளே நமது நாட்டிற்கு அடித்தளம் என்ற மதிப்புமிக்க வார்த்தையை அரசியலமைப்புச் சட்டம் அணுகுகிறது. இதற்கான மதிப்புகள் உருவாகி, வடிவமைக்கப்பட்டு, மாற்றப்படும் இடங்களே பல்கலைக்கழகங்கள் ஆகும். இவை, அரசியலமைப்பு தொடர்பான மதிப்புகளைப் படிப்பது அதிகாரத்தின் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய சிறந்த இடம் எதுவும் இல்லை. 


ஐந்தாவதாக, சமூக நீதிக்கான அடிப்படையாக அரசியலமைப்பு செயல்படுகிறது. அரசியலமைப்பு சாசனம் முழுவதும் சமூக நீதியின் கருப்பொருள் உள்ளது. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை ஏற்று 75 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்ததை இந்தியா கொண்டாடும் நிலையில், சமூக நீதியை மேம்படுத்துவதற்கான தேவை முன்னெப்போதையும் விட முக்கியமானதாக உள்ளது. இந்த முயற்சியில் பல்கலைக்கழகங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. வரும் காலங்களில், மாற்றம்பெறும் கல்வி மூலம், அவர்கள் சமூக கட்டமைப்பிற்கு சவால் விடலாம். இது சமூக நீதியை அடைவதில் ஒரு புதிய தலைமுறை தீவிரமாக பங்கேற்க அனுமதிக்கிறது.உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் இந்த யோசனைகளை இளைஞர்கள் மத்தியில் செயல்படுத்தும் போதுதான் சமூக நீதியை மேம்படுத்தும் அரசியல் சாசன திட்டம் நிறைவேறும். இந்தியாவின் இளைஞர்கள் சமத்துவ சமுதாயத்தை உருவாக்கும் தொலைநோக்குப் பார்வையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.


அரசியலமைப்பின் 75வது ஆண்டு விழாவை நாம் கொண்டாடும் வேளையில், நமது பல்கலைக்கழகங்கள் அரசியலமைப்பின் இலட்சியங்கள் மற்றும் விருப்பங்களுடன் இணைந்த கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சியை வலியுறுத்த வேண்டும். நமது சுதந்திரம் மற்றும் இந்தியக் குடியரசைக் கட்டியெழுப்புவதற்கு வழிவகுத்த அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்களின் தொலைநோக்குப் பார்வையில் விளைந்த வரலாற்றுப் போராட்டங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், பாராட்டுவதற்கும் இளைஞர்களுக்கு கல்வி மற்றும் அதிகாரம் அளிக்க வேண்டும்.


எழுத்தாளர் ஓபி ஜிண்டால் குளோபல் பல்கலைக்கழகத்தின் நிறுவன துணைவேந்தர் ஆவார். அவர்கள் ஜிண்டால் குளோபல் லா ஸ்கூலின் தலைவர். ஜிண்டால் குளோபல் பல்கலைக்கழகம், இந்தியாவின் முதல் அரசியலமைப்பு அருங்காட்சியகத்தை ஹரியானாவின் சோனிபட்டில் உள்ள அதன் வளாகத்தில் அமைக்கிறது.




Original article:

Share:

ஒடிசா, மேற்கு வங்கத்தை தாக்கும் டானா புயல் : புயல் என்றால் என்ன?, அதன் வகைகள் யாவை?

 மணிக்கு 100-110 கிமீ வேகத்தில் வீசும் காற்றானது சராசரியாக, மணிக்கு 120 கிமீ வேகத்தில் வீசும் டானா புயல் ஒரு வெப்ப மண்டல சூறாவளியாகும். புயல் என்றால் என்ன?, அதன் வகைகள் பற்றி இங்கே பார்க்கலாம்.


டானா புயல் தீவிர புயலாக வலுவடையும் என இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் India Meteorological Department (IMD) அக்டோபர் 23 புதன்கிழமை அறிவித்தது. இது வியாழக்கிழமை இரவு முதல் வெள்ளிக்கிழமை காலை வரை மேற்கு வங்கம் மற்றும் ஒடிசாவில் கரையைக் கடக்க வாய்ப்புள்ளது.


டானா புயல் கடந்த 6 மணி நேரமாக மணிக்கு 18 கிமீ வேகத்தில் நகர்ந்து வருகிறது. இது, தற்போது கிழக்கு-மத்திய வங்காள விரிகுடாவில் அமைந்துள்ளது. இந்த புயல் வடமேற்கு திசையில் நகர்ந்து, அக்டோபர் 24-ம் தேதி அதிகாலையில் வடமேற்கு வங்கக்கடலில் தீவிர புயலாக வலுப்பெற வாய்ப்புள்ளது. 2024 அக்டோபர் 24-ம் தேதி இரவு முதல் அக்டோபர் 25-ம் தேதி காலை வரை பூரி (Puri) மற்றும் சாகர் தீவுக்கு (Sagar Island) அருகில் உள்ள பூரி மற்றும் சாகர் தீவுகளுக்கு இடையே வடக்கு ஒடிசா மற்றும் மேற்கு வங்காளத்தின் கடற்கரையை கடக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மணிக்கு 100-110 கிமீ வேகத்தில் வீசும் காற்றானது சராசரியாக, மணிக்கு 120 கிமீ வேகத்தில் வீசும் என்று இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் X-வலைதளத்தில் தெரிவித்துள்ளது.


​​  அக்டோபர் 24 மற்றும் 25 தேதிகளில் புயலால் பெரும்பாலான பகுதிகளில் லேசான மழை பெய்யும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், ஒடிசாவில் உள்ள பலேஸ்வர், மயூர்பஞ்ச், பத்ரக், கேந்திரபாரா, ஜகத்சிங்பூர், கெண்டுஜார், ஜாஜ்பூர், கட்டாக், தேன்கனல், கோர்டா மற்றும் பூரி ஆகிய மாவட்டங்களில் உள்ள இடங்களில் மிக அதிக மழைப்பொழிவை (≥ 21 செமீ) ஏற்படுத்தும். 


கூடுதலாக, தெற்கு மற்றும் வடக்கு 24 பர்கானாஸ், கிழக்கு மற்றும் மேற்கு மேதினிபூர், ஜார்கிராம், ஹவுரா, ஹூக்ளி, கொல்கத்தா மற்றும் கங்கை மேற்கு வங்காளத்தின் பங்குரா மாவட்டங்களில் உள்ள தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இடங்கள் அதே காலகட்டத்தில் கனமழை பெய்யக்கூடும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


டானா சூறாவளி 100-110 கிமீ வேகத்தில் காற்று வீசும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது ஒரு வெப்பமண்டல புயல் ஆகும். தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையம் (National Disaster Management Authority (NDMA)) புயல்களை இரண்டு வகைகளாக வகைப்படுத்துகிறது. இதில், ஒன்று கூடுதல் வெப்பமண்டல புயல்கள் மற்றும் இரண்டு வெப்பமண்டல புயல்கள் ஆகும். 


புயல் என்றால் என்ன? மற்றும் அதன் வகைகள். 


புயல் என்றால் என்ன? 

புயல் என்பது குறைந்த காற்றழுத்தப் பகுதியின் மையத்தைச் சுற்றி சுழலும் ஒரு பெரிய அளவிலான காற்றாகும். இது பொதுவாக, கடுமையான காற்று மற்றும் மோசமான வானிலை ஆகியவற்றுடன் இருக்கும். தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தின் படி, ஒரு புயல் உள்நோக்கி சுழலும் காற்றால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. அவை, வடக்கு அரைக்கோளத்தில் எதிர் கடிகார திசையிலும் (anticlockwise), தெற்கு அரைக்கோளத்தில் கடிகார திசையிலும் (clockwise) சுழல்கின்றன. 

கூடுதல் வெப்பமண்டல புயல்கள் (extratropical cyclones) என்றால் என்ன? 


வெப்பமண்டல புயல்கள், மத்திய அட்சரேகை புயல்கள் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. அவை, வெப்ப மண்டலத்திற்கு வெளியே நிகழ்கின்றன. அவற்றின் மையத்தில் குளிர்ந்த காற்று உள்ளது. அமெரிக்க தேசிய பெருங்கடல் மற்றும் வளிமண்டல நிர்வாகத்தின் (National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA)) படி, குளிர் மற்றும் சூடான காற்று தீவிரமாக இணைவதன் மூலம் இதற்கான ஆற்றல் சாத்தியமான ஆற்றலின் வெளியீட்டில் இருந்து வருகிறது. இந்த சூறாவளிகள் எப்போதும் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட முனைகளைக் கொண்டிருக்கும். ஒன்று சூடான காற்றாலும் மற்றொன்று குளிர்ந்த காற்றாலும் குறிப்பிடப்படுகிறது. மேலும், நிலம் அல்லது கடலில் ஏற்படலாம். 


வெப்பமண்டல புயல்கள் என்றால் என்ன? 


மகரரேகைக்கும், கடகரேகைக்கும் இடைப்பட்ட பகுதிகளில் உருவாகும் வெப்ப மண்டலச் சூறாவளிகள் வெப்ப மண்டல புயல்கள் எனப்படும். அவை பூமியின் மிகவும் அழிவுகரமான புயல்கள் ஆகும். "இடியுடன் கூடிய புயலின் சுழற்சியின் காரணமாக இதன் அச்சின் அருகில் உருவாகத் தொடங்கும் போது, வலுவான காற்று மற்றும் மழையால் இது நிகழ்கிறது" என்று தேசிய பெருங்கடல் மற்றும் வளிமண்டல நிர்வாகம் (NOAA) குறிப்பிட்டுள்ளது. புயலின் மையப்பகுதி வெப்பமாக  மாறுகிறது. மேலும், புயல் அதன் பெரும்பாலான ஆற்றலை சூடான கடல் நீரில் இருந்து ஆவியாகி திரவ நீராக சுருங்கும்போது வெளியிடப்படும் "மறைந்த வெப்பத்திலிருந்து" பெறுகிறது என்று நிறுவனம் மேலும் கூறியுள்ளது. மேலும், வெப்ப அல்லது குளிர் முனைகள் வெப்பமண்டல புயல்களுடன் தொடர்புடையவை அல்ல. 


வெப்பமண்டல சூறாவளிகள் அவற்றின் இருப்பிடம் மற்றும் வலிமையின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு பெயர்களைக் கொண்டுள்ளன. கரீபியன் கடல், மெக்சிகோ வளைகுடா, வடக்கு அட்லாண்டிக் பெருங்கடல் மற்றும் கிழக்கு மற்றும் மத்திய வட பசிபிக் பெருங்கடல் ஆகியவற்றில், அவை புயல் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. மேற்கு வடக்கு பசிபிக் பகுதியில், அவை டைபூன்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.




Original article:

Share:

லெபனானில் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவையின் இடைக்காலப் படை (UNIFIL) என்ன பங்கு வகிக்கிறது? அதற்கு இந்தியாவின் பங்களிப்பு என்ன?

 இஸ்ரேலின் மீதான தாக்குதல் சர்வதேச சட்டம் மற்றும் ஐ.நா.வின் ஆணையை மீறிய செயலாகும் என்று UNIFIL தெரிவித்துள்ளது. லெபனானுக்கான முன்னாள் இந்திய தூதரும், வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் ஐ.நா. அரசியல் பிரிவின் முன்னாள் தலைவருமான சஞ்சீவ் அரோரா, லெபனானில் ஐ.நா. அமைதிப் பராமரிப்புப் படையின் பங்கை விளக்குகிறார். இந்த பணிக்கு இந்தியாவின் பங்களிப்பு குறித்தும் அவர் விவாதிக்கிறார்.


அக்டோபர் 20 அன்று, லெபனானில் உள்ள ஐ.நா படை ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டது, இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படைகள் (Israel Defense Forces (IDF)) "மார்வாஹினில் (இஸ்ரேல் எல்லைக்கு அருகில்) ஒரு கண்காணிப்பு கோபுரம் மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள வேலியை வேண்டுமென்றே தகர்க்க ஒரு புல்டோசரைப் பயன்படுத்தியது" என்று கூறியது. 


லெபனானில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவையின் இடைக்காலப் படை (United Nations Interim Force in Lebanon(UNIFIL)) வெளியிட்ட அறிக்கையானது, "ஐ.நா பணியாளர்கள் மற்றும் சொத்துக்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் இவர்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்கும், எல்லா நேரங்களிலும் ஐ.நா வளாகத்தின் மீறமுடியாத தன்மையை மதிக்கவும் இஸ்ரேலிய பாதுகாப்புப் படைகள் (IDF) மற்றும் அனைத்து தலைவர்களுக்கும் அவர்களின் கடமைகளை நினைவூட்டியது". 


ஐ.நா. நிலைப்பாட்டை மீறுவதும், ஐ.நா சொத்துக்களை சேதப்படுத்துவதும் "சர்வதேச சட்டம் மற்றும் [ஐ.நா] பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானம் (UN Security Council unanimously adopted Resolution)  1701-ஐ சட்டவிரோதமாக மீறுவதாகும்" என்றும், "இது சர்வதேச மனிதாபிமான சட்டத்தை மீறி எங்கள் அமைதிப் பராமரிப்புப் படையினரின் பாதுகாப்பிற்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கும்" என்றும் அது குறிப்பிட்டது. 


லெபனான் பகுதியில் இருந்து இஸ்ரேலிய படைகள் திரும்பப் பெறப்படுவதை உறுதிப்படுத்தும் பொருட்டு 2000-ம் ஆண்டில் லெபனானின் தெற்கு எல்லையில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 120 கி.மீ நீளமுள்ள "எல்லையை திரும்பப் பெறுதல்" (line of withdrawal) நீலக் கோட்டின் எல்லையில் உள்ள தனது நிலைகளை லெபனானில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகளின் அமைதிப் பராமரிப்புப் படை (UNIFIL) காலி செய்ய வேண்டும் என்று இஸ்ரேல் கோரியுள்ளது. "பணிக்கு அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டாலும், அமைதிப் பராமரிப்புப் படையினர் அனைத்து நிலைகளிலும் உள்ளனர். மேலும், அவர்களின் கட்டாயப் பணிகளை தொடர்ந்து மேற்கொள்வார்கள்" என்று யுனிஃபில் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. 


முதலாவதாக, லெபனானில் ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவையின் இடைக்காலப் படையினர் (UNIFIL)  ஏன் உள்ளனர்? 


லெபனானில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு அவையின் இடைக்காலப் படை (UNIFIL) 1978-ம் ஆண்டில் UN பாதுகாப்பு கவுன்சிலின் தீர்மானத்தின் மூலம் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த நடவடிக்கை தெற்கு லெபனான் மீதான இஸ்ரேலின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு பதிலடியாக இருந்தது. லெபனானில் இருந்து செயல்படும் ஆயுதமேந்திய பாலஸ்தீனிய குழுக்களை வெளியேற்றுவதே தனது இலக்கு என்று இஸ்ரேல் கூறியது.


மார்ச் 1978-ம் ஆண்டில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட UN பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானங்கள் 425 மற்றும் 426-ன் படி UNIFIL நிறுவப்பட்டது. இதன் நோக்கம் தெற்கு லெபனானில் இருந்து இஸ்ரேலிய படைகள் திரும்பப் பெறுவதை உறுதி செய்வதாகும். கூடுதலாக, UNIFIL பிராந்தியத்தில் அமைதி மற்றும் பாதுகாப்பை உறுதிபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. லெபனான் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டையும் அதிகாரத்தையும் மீண்டும் பெறுவதற்கும் இது உதவுகிறது.


தெற்கு லெபனான் இஸ்ரேலுடன் ஒரு எல்லையைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. இந்தப் பகுதியில் இஸ்ரேல் பாதுகாப்புப் படைகளுக்கும் (IDF) ஹிஸ்புல்லாவுக்கும் இடையே அடிக்கடி மோதல்கள் நடந்துள்ளன. இதனால், இஸ்ரேல் 2000-ம் ஆண்டில் தெற்கு லெபனானின் ஆக்கிரமிப்பை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. இருப்பினும், ஜூலை 2006 இல் ஒரு புதிய மோதல் தொடங்கியது.


ஆகஸ்ட் 11 அன்று, ஐநா பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானம் 1701 ஐ ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொண்டது. இந்த தீர்மானம் இஸ்ரேலும், லெபனானும் நிரந்தரமாக போர் நிறுத்தத்தை ஆதரிக்க வேண்டும் என்று கோரியது. இது, லெபனானில் உள்ள ஐக்கிய நாடுகளின் அமைதிப் பராமரிப்புப் படையினர் (UNIFIL) ஆணையையும் கணிசமாக விரிவுபடுத்தியது.


தெற்கு லெபனானில், லெபனான் ஆயுதப் படைகள் வைத்திருக்கும் வெடிமருந்துகள் அல்லது ஆயுதங்கள் எதுவும் அனுமதிக்கப்படாது என்று தீர்மானம் கூறியது. UNIFIL-ன் வலிமையானது 15,000 சீருடை அணிந்த பணியாளர்களாக அதிகரிக்கப்பட்டது. மேலும், இந்த பணியாளர்களுக்கு மனிதாபிமான உதவிகளை வழங்குவதோடு லெபனான் படைகளுக்கு கண்காணிப்பு மற்றும் மேற்பார்வை தொடர்பாக உதவுவதற்கான கடமைகள் ஒதுக்கப்பட்டன. 


இஸ்ரேலின் நடவடிக்கைகள் சர்வதேச சட்டத்திற்கு எதிரானதா? 


ஐ.நா. அமைதிப் பராமரிக்கும் படையினர் மீதான தாக்குதல்கள் சர்வதேச சட்டத்திற்கு முரணானதாகும். இருப்பினும், கண்டனங்கள் இருந்தபோதிலும், இஸ்ரேலின் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு பின்வாங்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக, UNIFIL-ல் "பாதிப்பு ஏற்படுத்தும் வழியில் இருந்து வெளியேறுங்கள்" என்று கேட்டுக்கொண்டார். ஒரு வகையில், ஐ.நா பாதுகாப்பு கவுன்சில் அவர்களுக்கு வழங்கிய பொறுப்புகளை நிறைவேற்றுவதை நிறுத்துமாறு அவர் கேட்டுக் கொள்கிறார். அத்தகைய கோரிக்கை ஐ.நா.வின் மரியாதையையும், ஆணையையும் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறது.


கடந்த காலங்களில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் அமைதியைப் பராமரிக்கும் படையினர் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் தாக்குதல்களை எதிர்கொண்டுள்ளனர். இருப்பினும், இந்த தாக்குதல்கள் அரசு சார்பற்ற நபர்களால் நடத்தப்பட்டன. இஸ்ரேலின் பல நடவடிக்கைகள் ஐ.நா. உறுப்பு நாடுகளின் கண்ணியம், அந்தஸ்து மற்றும் கடமைகளை பிரதிபலிக்கவில்லை. 


இந்த மாத தொடக்கத்தில், இஸ்ரேலிய அரசாங்கம் ஐ.நா பொதுச்செயலாளர் அன்டோனியோ குட்டெரெஸ் தனிப்பட்ட நபராக இல்லை என்று அறிவித்தது. இதனால் அவர் நாட்டிற்குள் நுழைய தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த ஆண்டு, இஸ்ரேலும் குட்டெரெஸ் பதவி விலக வேண்டும் என்று கூறியது. பொதுச்செயலாளர் பதவிக்கான மரியாதை ஐநா சாசனத்தின் அடிப்படை பகுதியாகும்.


இஸ்ரேலுக்கு கிழக்கில் பாலஸ்தீன அகதிகளுக்கான ஐக்கிய நாடுகளின் நிவாரண மற்றும் பணிகள் முகமையை (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA)) இஸ்ரேல் பலமுறை தாக்கியுள்ளது. UNRWA-க்கு இஸ்ரேலுக்கு எதிரான இராணுவ அமைப்புகளுடன் தொடர்பு இருப்பதாகவும், இதன் முகமைகள் கலைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் குற்றம் சாட்டுகிறது. UNRWA இந்தக் கோரிக்கைகளை நிராகரித்துள்ளது. 220-க்கும் மேற்பட்ட UNRWA அதிகாரிகள் காசாவில் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். இது ஐ.நா.வின் வரலாற்றில் அதிக எண்ணிக்கையிலான இறப்புகளைக் குறிக்கிறது.


இந்திய வீரர்கள் UNFIL அமைப்பின் ஒரு பகுதியா? 


UNIFIL-க்கு அதிக அளவில் வீரர்களை வழங்கிய நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்று. இந்தோனேசியா அதிக பணியாளர்களை அனுப்புகிறது. மேலும், இந்தியா, இத்தாலி மற்றும் கானா போன்ற நாடுகள் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்குகின்றன. அக்டோபர் 20, 2024 நிலவரப்படி, இந்தோனேசியாவின் 1,230 மற்றும் இத்தாலியின் 1,043க்குப் பிறகு, UNIFIL இல் இந்தியா 903 பணியாளர்களைக் கொண்டுள்ளது.


இந்தியா 1998-ம் ஆண்டு முதல் UNIFIL இல் இணைந்துள்ளது. இந்தியா-லெபனான் இருதரப்பு உறவுகள் (India-Lebanon Bilateral Relations(INDBATT)) என அழைக்கப்படும் இந்திய பட்டாலியன், அதன் தொழில்முறை, வீரர் மற்றும் உள்ளூர் சமூகத்தை அணுகுவதற்கு பிரபலமானது. அவர்கள் பல விரைவான தாக்குதலுக்கான திட்டங்களை முடித்துள்ளனர்.


 உதாரணமாக, 1999-ம் ஆண்டில், INDBATT தெற்கு லெபனானில் உள்ள Ebel el Saqi என்ற நகரில் ஒரு பொதுப் பூங்காவைக் கட்டியது. இந்த பூங்காவில் மகாத்மா காந்தியின் சிலை உள்ளது மற்றும் மகாத்மா காந்தி பூங்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது 2020-ம் ஆண்டில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. கவ்காபா என்ற கிராமத்தில் சர்தார் படேலின் பெயரில் ஒரு மைதானத்தையும் INDBATT கட்டியுள்ளது.


கூடுதலாக, INDBATT உள்ளூர் சமூகங்களுக்கு தகவல் தொழில்நுட்ப (IT) உபகரணங்கள், டீசல் ஜெனரேட்டர்கள் போன்றவை வழங்கியுள்ளது. இந்தியப் படைப்பிரிவின் ஒரு பகுதியான நமது மருத்துவப் பணி, இப்பகுதியில் மிகவும் விரும்பப்படுகிறது.


தெற்கு லெபனானில் UNIFIL தனது கடமைகளை நிறைவேற்றவில்லை என்று இஸ்ரேல் கூறுகிறது. இந்த நிலைமை இஸ்ரேலை நேரடியாக ஹிஸ்புல்லாவுடன் சமாளிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது.


UNIFIL மீது குற்றம் சாட்டுவது நியாயமற்றது. ஐ.நா அமைதியைப் பராமரிக்கும் பணிகளின் ஆணை அவர்கள் தற்காப்புக்காக தவிர ஆயுத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட அனுமதிக்கவில்லை. UN பாதுகாப்பு கவுன்சில் தீர்மானம் 1701 இன் படி, லெபனான் ஆயுதப்படைகள் UNIFIL இன் உதவியுடன் அந்தப் பகுதியைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இருப்பினும், இந்த உதவி UNIFIL ஆயுதம் ஏந்திய நடவடிக்கையை எடுக்கும் என்று அர்த்தம் இல்லை.


மனிதாபிமான உதவிகளை வழங்குவது யுனிஃபில் அமைப்பின் பணியின் ஒரு முக்கிய பகுதியாகும். அதை, அது பாராட்டத்தக்க வகையில் நிறைவேற்றி வருகிறது. இஸ்ரேலிய விரோதப் போக்கை எதிர்கொள்கையில், UNIFIL தான் தனது பதவிகளை விட்டு வெளியேறப் போவதில்லை என்பதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. 


ஹிஸ்புல்லாவைப் பொறுத்தவரையில், லெபனானில் அதன் உண்மை நிலவரம் பன்முகத்தன்மை கொண்டது மற்றும் பல பரிமாணங்களைக் கொண்டது. லெபனானின் நாடாளுமன்றத்தில் ஜனநாயக முறையில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட 128 இடங்களில் 62 இடங்களை ஹெஸ்பொல்லாவும் அதன் நட்பு நாடுகளும் கொண்டுள்ளன. 


ஹெஸ்பொல்லாவின் ஆயுதப் பிரிவு பற்றி லெபனானியரிடம் நீங்கள் கேட்டால், அநேகமாக ஹிஸ்புல்லா நாட்டின் நடைமுறைப் பாதுகாப்புப் படையாகச் செயல்படுகிறது என்று அவர்கள் கூறுவார்கள். இருப்பினும், லெபனான் பாதுகாப்புப் படைகள் தங்கள் பொறுப்புகளை கைவிட்டதாக இது அர்த்தப்படுத்துவதில்லை.


லெபனான் இராணுவம் எங்கே? அவர்கள் இஸ்ரேலிய படைகளுக்கு எதிராக போராடுகிறார்களா?


இந்த நிலைமை இஸ்ரேலுக்கும் லெபனானுக்கும் இடையிலான போர் அல்ல. இது லெபனான் மீதான இஸ்ரேலின் ஆக்கிரமிப்பு. லெபனான் தற்காப்பு முறையில் உள்ளது மற்றும் மீண்டும் மீண்டும் போர் நிறுத்தத்திற்கு அழைப்பு விடுத்து வருகிறது.


லெபனிய ஆயுதப் படைகள் மிகவும் தொழில்முறை ரீதியானவை. ஆனால், நாட்டின் பதற்றமான வரலாறு மற்றும் அது தற்போது எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார சிக்கல்களை பார்க்கும்போது, இராணுவம் கடுமையான வளத்திற்கான நெருக்கடியைக் கொண்டுள்ளது. அதற்கு பெரிய வரவுசெலவுத் திட்டம் இல்லை மற்றும் அதன் தொழில்நுட்பம் மற்றும் ஆயுதங்கள் மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் தொழில்நுட்ப ரீதியாக முன்னேறிய இஸ்ரேலிய இராணுவத்துடன் ஒப்பிடும்போது மிகக் குறைவு. 


ஓய்வுபெற்ற இந்திய வெளியுறவுத் துறை அதிகாரியான சஞ்சீவ் அரோரா, வெளியுறவு அமைச்சகத்தின் (MEA) முன்னாள் செயலர் ஆவார். அவர் 2016 முதல் 2019 வரை லெபனானுக்கான இந்திய தூதராக பணியாற்றினார். 2012 முதல் 2016 வரை கத்தார் தூதராகவும் இருந்தார். 2005 முதல் 2008 வரை, அவர் MEA-ல் UN அரசியல் பிரிவுக்கு தலைமை தாங்கினார். மே 2024 முதல், அவர் இந்திய தேசிய காங்கிரஸில் உறுப்பினராக உள்ளார்.




Original article:

Share:

கொண்டாட்டம் மற்றும் விழிப்புணர்வு : இந்தியாவில் கலா-அசார் (kala-azar) மற்றும் ட்ரகோமா (trachoma) குறித்து . . .

 கலா-அசார் குறித்து இந்தியா விழிப்புடன் இருப்பதில் தளர்வு காட்டக் கூடாது. 


Kala-azar - கருங்காய்ச்சல் : காலா-அசார் என்பது மெதுவாக முன்னேறும் மற்றும் இயற்கையாக நிகழும் நோயாகும். இது, Phlebotomine மணல்ஈக்கள் மூலம் பரவும் லீஷ்மேனியா இனத்தின் புரோட்டோசோவான் ஒட்டுண்ணியால் ஏற்படுகிறது. இந்தியாவில், இந்த நோயை ஏற்படுத்தும் ஒரே ஒட்டுண்ணி லீஷ்மேனியா டோனோவானி. 


Trachoma -  கண்ணிமை அரிப்பு நோய் : டிராக்கோமா என்பது கிளமிடியா டிரக்கமாட்டிஸ் எனும் நுண்ணுயிரியால் ஏற்படும் ஒரு தொற்று நோய் ஆகும்.


சில விதிவிலக்குகளைத் தவிர, ஒரு நோய் பரவலால் வரும் சீற்றத்திற்கு, நோயின் காரணத்தை அறிந்து அதற்கு தீர்வு காணும் வெற்றி அரிதாகவே ஈடு செய்யப்படுகிறது. இந்தியா சமீபத்தில் கருங்காய்ச்சல் எனப்படும் காலா-அசாரைக் கட்டுப்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது மற்றும் ஒரு பொது சுகாதார பிரச்சினையாக பாக்டீரியா கண் தொற்று, டிராக்கோமாவை நீக்கியுள்ளது. கலா-அசார் நோயை ஒழிக்க உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) சான்றிதழைப் பெறத் தயாராகி வருகிறது. நாடு தொடர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகளாக நோயின் எண்ணிக்கையை 10,000-ல் ஒன்றுக்கும் குறைவாகக் குறைத்துள்ளது. 


இது இந்தியாவில் மலேரியாவுக்கு அடுத்தபடியாக இரண்டாவது கொடிய ஒட்டுண்ணி நோயாக காலா-அசார் கருதப்படுகிறது. மத்திய சுகாதார அமைச்சகத்தின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்தியாவில் 2023-ம் ஆண்டில் 595 தொற்றுகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் நான்கு இறப்புகள் பதிவாகியுள்ளன. மேலும், 2024-ம் ஆண்டுவரை 339 தொற்று எண்ணிக்கைகள் மற்றும் ஒரு மரணம் பதிவாகியுள்ளது. உலக சுகாதார அமைப்பின் (WHO) சான்றிதழுக்கு தகுதி பெற இந்தியா இந்த சாதனையை இன்னும் ஒரு வருடத்திற்கு தக்க வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். தொற்றுநோயியல் (Epidemiology) ஒரு நோயை நீக்குவதற்கும், ஒழிப்பதற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறது. 


இதில் நீக்குதல் என்பது, ஒரு நாடு தொற்றுகளின் எண்ணிக்கையை ஒரு குறிப்பிட்ட வரம்பிற்குள் வைத்திருக்க வேண்டும். அதாவது, இது ஒரு பொது சுகாதார பிரச்சினையாக இருக்காது. அதேசமயம் நோயை ஒழிக்கப்பட்டவுடன், மேலும் தொற்றுகள் ஏற்படாது. பெரியம்மை நோயை ஒழிப்பது மிகவும் கடினமானது, இது கலா-அசார் மற்றும் டிராக்கோமா போன்ற தடுப்பூசி இல்லாத நோய்களுக்கு இது குறிப்பாக சாத்தியம். ஏனெனில், நவீன விஞ்ஞானம் கலா-அசார் அல்லது ட்ரக்கோமாவுக்கான தடுப்பூசிகளை இன்னும் உருவாக்கவில்லை. 


கலா-அசார் மணல் ஈக்களால் (sandflies) பரவுகிறது. இது, லீஷ்மேனியா டோனோவானி ஒட்டுண்ணியை கடத்துகிறது மற்றும் உள்ளுறுப்பு லீஷ்மேனியாசிஸ் வடிவத்தில் உடலை பாதிக்கிறது. க்ளமிடியா டிராக்கோமாடிஸ் (Chlamydia trachomatis) என்ற பாக்டீரியாவால் ஏற்படும் டிராக்கோமா, பார்வையிழப்புக்கு உலகின் முன்னணி தொற்று காரணமாகும். உலகளவில் கலா-அசார் பாதிக்கப்பட்டோரில் இந்தியர்கள் 11.5% மற்றும் 1970-ம் ஆண்டுகளில், நாட்டில் 5% பார்வையிழப்புக்கு டிராக்கோமா காரணமாக இருந்தது.


கலா-அசார் மற்றும் டிராக்கோமா மற்ற பொதுவான அம்சங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. அவை 'புறக்கணிக்கப்பட்ட வெப்பமண்டல நோய்' (neglected tropical diseases) வகையின் கீழ் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. மேலும், அவை வறுமை மற்றும் போதுமான சுகாதாரமின்மையின் காரணங்களால் ஏற்படுகின்றன. இது ஒரு தொடர்ச்சியாக அரசாங்கத்தால் நடத்தப்படும் பொது சுகாதார பிரச்சாரமாகும். மேலும், இந்த பிரச்சாரம் நோய் பரவுவதை நிறுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியது. 


மக்களின் வருமானம், சரியான ஊட்டச்சத்துக்கான அணுகல் மற்றும் சுகாதார சேவைகள் போன்ற அதன் சமூக விளைவுகளையும் இது நிவர்த்தி செய்தது. இந்த ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகள் இறுதியாக நோயை அகற்ற வழிவகுத்தன. இருப்பினும், தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, டிரக்கோமாவுக்கான விழிப்புணர்வு மற்றும் காலா-அசார் ஒழிப்பை நோக்கி இந்தியா நகர்வதால் இந்த பிரச்சாரம் முக்கியமானது. 


இதுபோன்ற, போராட்டத்தின் பொது சுகாதார பிரச்சாரத்திற்குப் பிறகு கொண்டாட்டம் அவசியம் என்றாலும், இருப்பினும், மனநிறைவுடன் இருப்பது முன்னேற்றத்தை தவிர்க்கக்கூடும். ஏனெனில், இந்த நோய் இன்னும் சமூகத்தில் உள்ளது. ஆனால், WHO-ன் பரிந்துரைக்கப்பட்ட வரம்புக்குக் கீழே உள்ளது. தற்போதைய சாதனைகள் இருந்தபோதிலும் சிறந்த சிகிச்சைகள் மற்றும் தடுப்பூசிகளை உருவாக்குவதற்கான முயற்சிகள் தொடர வேண்டும். நோய் முற்றிலும் ஒழியும் வரை விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும்.




Original article:

Share:

வளர்ச்சிக்கான பரிந்துரை : சமீபத்தில் வெளியான உலகப் பொருளாதாரக் கண்ணோட்டம் (World Economic Outlook) அறிக்கை குறித்து…

 சர்வதேச நாணய நிதியம் (International Monetary Fund (IMF)) இடைக்காலப் காலக் கண்ணோட்டத்தை வழங்கியுள்ளது. இந்தக் கண்ணோட்டம் கொள்கை வகுப்பாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது. 


சர்வதேச நாணய நிதியம் அதன் சமீபத்திய உலகப் பொருளாதாரக் கண்ணோட்டத்தை வெளியிட்டுள்ளது. இந்த அறிக்கையில் நேர்மறையான மதிப்பீடுகள் உள்ளன. தற்போது உலகம் அஞ்சும் உலகளாவிய மந்த நிலையைத் இந்த அறிக்கை தவிர்க்கிறது. உலகளாவிய பணவீக்கத்திற்கு எதிரான போராட்டம் வெற்றி பெற்றுள்ளதாகவும் மற்றும் அனைத்து உலக நாடுகளின் வளர்ச்சி சீராக உள்ளதாகவும் இந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. 


அமெரிக்கா நினைத்ததை விட வேகமாக வளரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த வளர்ச்சி பெரிய ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு குறைந்த வளர்ச்சி மதிப்பீடுகளை சமப்படுத்த உதவும். இதற்கு மாறாக, மேற்கு ஆசியா, துணை-சஹாரா ஆப்பிரிக்கா மற்றும் மத்திய ஆசியா போன்ற வளரும் பகுதிகளுக்கான வளர்ச்சி எதிர்பார்ப்புகளை IMF குறைத்துள்ளது. இந்த பகுதிகளில் மோதல்கள் மற்றும் அமைதியின்மை உற்பத்தி மற்றும் கப்பல் போக்குவரத்தை சீர்குலைக்கிறது. இருப்பினும், வளர்ச்சி அடைவதற்கான வாய்ப்புகள் ஆசியாவுக்கான வாய்ப்புகள் உள்ளன. இதற்கு சீனாவிலும் இந்தியாவிலும் அதிகரித்த முதலீடுகள் முக்கிய காரணமாக பார்க்கப்படுகிறது. இது மற்ற இடங்களில் ஏற்பட்ட சரிவுகளை சரி செய்கிறது. 2023-ல் இருந்ததைப் போலவே, 2024-ல் உலகளாவிய வளர்ச்சி 3.2%-ஆக இருக்கும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (International Monetary Fund (IMF)) கணித்துள்ளது. 


கோவிட்-19 தொற்றுநோய் மற்றும் உக்ரைன் போரினால் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகள் காரணமாக பணவீக்கம் மிதமானதாக மாறியது. இருப்பினும், கடுமையான பணவியல் கொள்கைகளும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. பணவீக்கம் மத்திய வங்கிகளால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்குகளுக்கு அருகில் திரும்புவதால், பணவியல் கொள்கையை நடுநிலை நிலைக்கு சரிசெய்ய ஒரு வாய்ப்பு உள்ளது. இது பொருளாதார நடவடிக்கைகளை அதிகரிக்க உதவும். இருப்பினும், சில வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரங்களில் புதுப்பிக்கப்பட்ட உணவு விலை அழுத்தங்கள் குறித்து சர்வதேச நாணய நிதியம் எச்சரிக்கிறது. கூடுதலாக, சேவைத் துறையில் பணவீக்கம் அதிகமாக உள்ளது. இது தொற்றுநோய்க்கு முன் காணப்பட்ட அளவை விட இரு மடங்கு அதிகமாகும்.


சர்வதேச நாணய நிதியம்,  இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி மதிப்பீட்டை 2024-25 ஆம் ஆண்டிற்கான 7% ஆகவும், அடுத்த ஆண்டு 6.5% ஆகவும் வைத்திருக்கிறது. இருப்பினும், இந்த மெதுவான வளர்ச்சியானது தொற்றுநோய்களின் போது கட்டமைக்கப்பட்ட "உள்ளடக்கிய தேவைகலுடன்” இணைக்கப்பட்டுள்ளது. நகர்ப்புறங்களில் தேவை குறைந்து வரும் கார்கள் மற்றும் அன்றாட நுகர்வுப் பொருட்களின் விற்பனையே இதற்குச் சான்று. இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் மதிப்பீட்டின்படி, இரண்டாவது காலாண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 6.8%-ஆக இருக்கும். 


முதல் காலாண்டில் 6.7%-ல் இருந்து சற்று அதிகமாகும். ஒரு சாதகமான பருவமழை மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட கிராமப்புற வருமானங்கள் வரும் மாதங்களில் வளர்ச்சியை அதிகரிக்கலாம், ஆனால் இது உத்தரவாதம் இல்லை. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் உலகளாவிய வளர்ச்சி "சாதாரணமான" 3.1%-ஆக இருக்கும் என்று IMF-ன் கணிப்பு ஒரு கவலையாக உள்ளது. COVID-19-க்கு முன்னர் ஒப்பிடும்போது இது ஏமாற்றமளிக்கிறது. மேலும், இது பாதுகாப்புவாத வர்த்தகக் கொள்கைகளின் உயர்வை பிரதிபலிக்கிறது. இந்தியாவின் பொருளாதாரம் உள்நாட்டு வளர்ச்சியை அதிகம் நம்பியிருக்கலாம். ஆனால், பலவீனமான ஏற்றுமதி மற்றும் குறைந்த முதலீடுகள் சிக்கல்களை உருவாக்கலாம். 


சமீபகாலமாக, தேவையான பெரும்பாலான சீர்திருத்தங்கள் மாநில அளவில் நடக்க வேண்டும் என்று ஒன்றிய அரசாங்கம் வலியுறுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், சாத்தியமான வளர்ச்சியை அதிகரிக்க ஒன்றிய அரசின் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கூடுதல் முயற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும். உலக வங்கி பரிந்துரைத்தபடி, இறக்குமதி வரிகள் மற்றும் அந்நிய நேரடி முதலீட்டு (Foreign Direct Investment (FDI)) தடைகளை குறைப்பதன் மூலம், இந்தியாவை இன்னும் திறந்த பொருளாதாரமாக மாற்றுவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். கூடுதலாக, பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பை அதிகரிக்கவும், தனியார் முதலீட்டை ஊக்குவிக்கவும் இந்தியா உள்நாட்டு சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் பரிந்துரைக்கிறது.




Original article:

Share:

மணிப்பூர் நெருக்கடியானது பன்முகத்தன்மையை நிர்வகிப்பது தொடர்பான பிரச்சனை - தீரஜ் மூர்த்தி, பைசான் முஸ்தபா

  அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் மூலம் மட்டுமே சிக்கலைத் தீர்க்க முடியும் 


மணிப்பூரில் வன்முறை மீண்டும் வெடித்துள்ளது. மாநில முதலமைச்சரிடம் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் கூடுதல் கட்டுப்பாடு விதிக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைக்கப்பட்டுள்ளது. அம்மாநில முதல்வர் தனது கடமையை செய்யாததே வன்முறைக்கு காரணமாக கூறப்படுகிறது. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 355-வது பிரிவு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும் ஊடகங்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்த பிரிவு மாநிலங்களை வெளிப்புற அச்சுறுத்தல்கள் மற்றும் உள்நாட்டு பிரச்சனைகளில் இருந்து பாதுகாக்கும் கடமையை ஒன்றிய அரசுக்கு வழங்குகிறது. 


மணிப்பூரில் அரசியலமைப்பு தோல்வியடைந்தது அனைவரும் அறிந்ததே. இந்த கவலைக்குரிய சூழ்நிலை மாநிலத்தில் உள்ள பல்வேறு குழுக்களுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகளை அரசியலமைப்பு சட்டத்தால் கையாள முடியுமா என்ற முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

 


'சிறப்பு ஏற்பாடுகளுக்கு' அடிப்படை 


பன்முகத்தன்மை மேலாண்மை (Diversity management) என்பது இந்திய அரசியலமைப்பின் முக்கிய அம்சமாகும். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் பல்வேறு மாநிலங்களில் உள்ள முக்கிய பிரச்சனைகளை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இது ஜம்மு காஷ்மீர்கானது மட்டும் அல்ல. மகாராஷ்டிரா, குஜராத், நாகாலாந்து, அசாம், மணிப்பூர், ஆந்திரப் பிரதேசம், சிக்கிம், மிசோரம், அருணாச்சல பிரதேசம் மற்றும் கர்நாடகா போன்ற பிற மாநிலங்களும் "சிறப்பு விதிமுறைகள்" (special provisions) வழங்கப்பட்டுள்ளன. 


சிறப்பு விதிமுறைகள் இரண்டு முக்கிய காரணங்களுக்காக வழங்கப்பட்டுள்ளன. முதலாவதாக, அனைத்து பிராந்தியங்களிலும் நியாயமான வளர்ச்சியை உறுதிப்படுத்த இந்த விதிமுறை உதவும். இரண்டாவதாக, அவை கலாச்சார அடையாளங்களுக்கான பாதுகாப்பை உறுதிசெய்கின்றன. இந்தியா போன்ற பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாட்டில், கூட்டாட்சியை (Federalism) பாதுகாப்பது அவசியம். இது ஒரு தேர்வு மட்டுமல்ல இந்த பன்முகத்தன்மையை பாதுகாப்பதும் அவசியம்.


பல வடகிழக்கு மாநிலங்களில் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகளை சரி செய்வதற்காக அரசியலமைப்பு மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றத்தின் முக்கிய பகுதி அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் பிரதிநிதித்துவத்திற்கான அமைப்பை உருவாக்குவதாகும். இது இந்த மாநிலங்களில் மாநில சுயாட்சியை உறுதிப்படுத்தும். இத்தகைய நல்லிணக்க நடவடிக்கைகளின் நோக்கம், வெவ்வேறு குழுக்கள் இடையே உள்ள பிரச்சனைகளை சரி செய்வதாகும். 


371-(F) பிரிவில் கூறப்பட்டுள்ள இந்த அடையாளங்களின் இருப்பு அரசியல் நிலைத்தன்மையை (political stability) உருவாக்க உதவும். சமூகத்தில் மோதல்கள் மற்றும் பிளவுகளைத் தடுக்க இந்த நிலைத்தன்மை முக்கியமானது. அரசியலமைப்பின் நடைமுறை உதாரணங்களைத் திரும்பிப் பார்ப்பது முக்கியம். ஒவ்வொரு நாளும் இறப்பு மற்றும் இடம்பெயர்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருகிறது. இந்த மோசமான நிலையைப் புறக்கணிப்பது தேசநலனுக்கு பல்வேறு வழிகளில் சிக்கலை ஏற்படுத்தும்.


1975-ஆம் ஆண்டில் சிக்கிம் இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டது. இது பிரிவு 371(F)-ஐ சேர்க்க வழிவகுத்தது. இந்த பிரிவில் 371-F போன்ற "சிறப்பு விதிகளும்" அடங்கும். மக்கள்தொகையில் உள்ள பல்வேறு குழுக்களின் உரிமைகள் மற்றும் நலன்களைப் பாதுகாக்கும் அதிகாரத்தை இந்த விதி நாடாளுமன்றத்திற்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. கூடுதலாக, சட்டப்பிரிவு 371F(g) மக்கள்தொகையில் உள்ள பல்வேறு குழுக்களுக்கு நியாயமான சமூக மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான திட்டத்தை உருவாக்கும் சிறப்புப் பொறுப்பு சிக்கிம் ஆளுநருக்கு உள்ளது என்று கூறுகிறது. 


பிரிவு 371 F-ன் முக்கிய நோக்கம் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்வதன் மூலம் அதிகாரப் பகிர்வை ஊக்குவிப்பது மற்றும் கலாச்சார சுயாட்சியைப் பாதுகாப்பதாகும். இந்த அணுகுமுறை சிக்கிம் அரசியல் நிலைத்தன்மை அடைவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 1951-ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்ட மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம், சட்டப்பிரிவு 371F(f)-க்கு ஏற்ப மாற்றப்பட்டது. இது சட்டமன்றத்தில் வெவ்வேறு சமூகங்களுக்கு இடங்களை ஒதுக்கியது. இந்த சட்டத்தை எதிர்த்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் ஆர்.சி. பௌடியல் (1993). பூட்டியா-லெப்சா சமூகத்தின் அதிகரித்த பிரதிநிதித்துவம் நியாயமான இடஒதுக்கீட்டிற்கான விதிகளை மீறுவதாகக் கூறப்பட்டதால், 371F(f)-ன் மாற்றம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை கேள்விக்குறியானது. 


371F(f) -ன் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை நீதிமன்றம் ஆதரித்தது மற்றும் 1951-ஆம் ஆண்டின் மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டத்தின் மாற்றங்களை  நீதிமன்றம்  ஆதரித்தது. பூட்டியா-லெப்சா சமூகத்திற்கான (Bhutia-Lepcha community's) அதிகரித்த பிரதிநிதித்துவம் சிக்கிமின் தனித்துவமான சமூக மற்றும் அரசியல் வரலாற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்று நீதிமன்றம் விளக்கியது. இந்த வரலாறுதான் 371-(F) சட்டப்பிரிவு உருவாகுவதற்கு முக்கிய காரணமாக இருந்தது.


இந்த விவாதம் "தங்குதல் மற்றும் இணக்கமாதல்" (accommodations and adjustments) பற்றிய திட்டத்தை உருவாக்குவது பற்றி நீதிமன்றம் நடத்திய உரையாடலின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த திட்டம் சிக்கிமில் பல்வேறு பழங்குடி அடையாளங்கள் இணைந்து வாழ உதவுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. "வரலாற்று காரணிகளும் தேவைகளும் சமத்துவமின்மையை நியாயப்படுத்தலாம்" என்று நீதிமன்றம் கூறியது. இதன் விளைவாக, பூட்டியா-லெப்சா சமூகத்தினருக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களின் எண்ணிக்கை அவர்களின் அடையாளத்தைப் பாதுகாக்கவும், அரசியல் நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்யவும்  அவசியமானதாகக் கருதப்பட்டது. அதிகாரத்தைப் பகிர்வதற்கும், நிர்வாகத்தில் பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்வதற்கும் குழு அடையாளங்கள் முக்கியம் என்பதை நீதிமன்றம் ஒப்புக்கொண்டது.

 

திரிபுரா வழக்கும் அமைதியும் 


கிளர்ச்சி இயக்கம் உச்சத்தில் இருந்தபோது அரசியலமைப்பின் மூலம் மத்தியஸ்தம் செய்யப்பட்ட அமைதிக்கு திரிபுரா ஒரு எடுத்துக்காட்டு. அரசியலமைப்பின் 6-வது அட்டவணை (Sixth Schedule), மாவட்ட மற்றும் பிராந்திய சபைகளுக்கு அதிகாரம் வழங்குவதன் மூலம் பழங்குடியினப் பகுதிகளை நிர்வகிக்க அனுமதிக்கிறது. கல்வி, சமூக பழக்கவழக்கங்கள், நில பயன்பாடு, வன மேலாண்மை மற்றும் கிராம மற்றும் நகர குழுக்களை நிறுவுதல் உள்ளிட்ட பல பிரச்சனைகளில் சட்டங்களை உருவாக்க முடியும் என்று இந்த அட்டவணையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 


இருப்பினும், ஆறாவது அட்டவணை திரிபுராவில் 1984-ஆம் ஆண்டு  வரை பயன்படுத்தப்படவில்லை. தற்போது, 49-வது அரசியலமைப்பு திருத்தத்தின் படி, ஆறாவது அட்டவணையின் விதிகள் திரிபுராவின் பழங்குடியினர் வசிக்கும் பகுதிகளுக்கு பொருந்தும். இருப்பினும், ஆறாவது அட்டவணையில் வழங்கப்பட்ட சட்டமன்ற சுயாட்சி, பட்டியலிடப்பட்ட பகுதிகளுக்கு ஒன்றியச் சட்டங்களைப் பயன்படுத்துவது குறித்து விருப்புரிமையைப் பயன்படுத்த மாவட்ட நகர சபைக்கு (district council) குறிப்பிடத்தக்க வகையில் அதிக அதிகாரங்களை வழங்கியது. 


1988-ஆம் ஆண்டு ஒன்றிய அரசு, மாநில அரசு மற்றும் திரிபுரா தேசிய தொண்டர்கள் (Tripura National Volunteers (TNV)) என்ற போராளிக் குழுவால் கையெழுத்திடப்பட்ட திரிபுரா ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு இந்த மாற்றம் ஏற்பட்டது. இந்த ஒப்பந்தம் மாநில சட்டமன்றத்தில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களை பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடி மக்களுக்கு ஒதுக்கியது. இது ஒட்டுமொத்த மக்கள்தொகையில் அவர்களின் விகிதத்தை விட அதிகமாகும். இதன் விளைவாக, துணை பிரிவு (3B) 1992-ல் பிரிவு 332-ல் சேர்க்கப்பட்டது.


பழங்குடி மக்களின் சமத்துவமற்ற பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்பட்டுள்ளதாக கூறி சுப்ரதா ஆச்சார்ஜி (2002)-ல் சார்பில் வழக்கு தொடரப்பட்டது. ​​திரிபுரா ஒப்பந்தத்தின் பின்னணியை பரிசீலித்தது, இது வன்முறைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் மற்றும் பிராந்தியத்தில் ஸ்திரத்தன்மையைக் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டது  என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. கடுமையான கணக்கீடுகளின் அடிப்படையில்  சமத்துவமற்ற இடஒதுக்கீடு வாதத்தை நீதிமன்றம் நிராகரித்தது. மாறாக, அது "தங்குதல் மற்றும் இணக்கமாதல்" அணுகுமுறையை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியது.


  திரிபுரா ஒப்பந்தத்தின் விதிமுறைகளைப் பின்பற்றி, நிர்வாகத்தில் "அதிக பங்கை" வழங்குவதற்காக, பிரிவு 332-(3B) சேர்க்கப்பட்டது என்று நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது. இடஒதுக்கீடு திட்டம் 332-(3) அல்லது பிரிவு 170-ஐ மீறவில்லை என்று தீர்ப்பளித்தது. ஏனெனில், இது பழங்குடியினர் வசிக்கும் பகுதிகளில் உள்ளடங்கிய நிர்வாகத்தை உறுதி செய்வதற்கான ஒரு தற்காலிக நடவடிக்கையாகும். அரசியலமைப்பின் மூலம் வேறுபாடுகளை சமரசம் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட அதிகாரப் பகிர்வு ஏற்பாடு ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


திரிபுராவைப் போலவே, 6-வது அட்டவணை மணிப்பூர் மாநிலத்திற்குப் பொருந்தாது. அதற்கு பதிலாக, மணிப்பூர் 371-C பிரிவின் கீழ் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது அத்தகைய பகுதிகளிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட ஒரு மலைப்பகுதி குழுவை உருவாக்க அனுமதிக்கிறது. இந்தப் பகுதிகளின் நிர்வாகத்தைப் பாதிக்கும் விஷயங்களுக்கு மலைப் பகுதிக் குழுவின் ஒப்புதல் தேவையில்லை. 


கூடுதலாக, குடியுரிமை குறித்த  உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு அசாமின் வெவ்வேறு காலக்கெடு தேதிகளை உறுதி செய்தது. அசாமின் புவியியல் இருப்பிடம் காரணமாக செய்யப்பட்ட மாற்றங்களுக்கு இது மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு. இந்த வழக்கில், மக்கள் மத்தியில் ஒற்றுமையை ஊக்குவிக்க நீதிமன்றம் இந்த தீர்ப்பை வழங்கியது. 


மணிப்பூர் சிந்திக்க வேண்டிய வார்த்தைகள் 


மேலும், ஆறாவது அட்டவணையைப் போல் இல்லாமல், மணிப்பூரில் ஒரு "நகரசபை" (District Council) நிறுவப்படுவது 2000-ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட  மணிப்பூர் மலைப்பகுதிகள் தன்னாட்சி நகரசபை சட்டத்தின் (Manipur Hill Areas Autonomous District Council Act) கீழ் ஒரு சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது.  ஒரு "நகரசபை"  இணைக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் நகர சபையில் உள்ள உறுப்பினர்கள் "பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினர்" என்ற அடிப்படையில் இடம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. நாகாலாந்து, சிக்கிம், திரிபுரா போன்ற மாநிலங்களில் பழங்குடியினருக்கு இருக்கும் ரத்து அதிகாரத்தைப் (veto power) போல் மணிப்பூர் மாநிலத்திற்கு  குறிப்பிட்ட விதிகள் எதுவும் இல்லை. 


மணிப்பூரில் நிலவி வரும் பதட்டங்களுக்கு மத்தியில், பிரதிநிதித்துவம், வள ஒதுக்கீடு மற்றும் ஒரு சமூகத்தின் ஆதிக்கம் குறித்தும் கவலைகள் அதிகரித்து வருகின்றன. இப்பிரச்சினைகள் கவலைகளை அதிகப்படுத்தி சமூகப் பிளவை அதிகரித்துள்ளன.

 

அரசியலமைப்பு என்பது காலத்திற்கு ஏற்ப மாறும் ஆவணமாகும். இது காலப்போக்கில் கடினமான சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கும் திறனை கொண்டுள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் வார்த்தைகள் ஆர்.சி. பௌத்யால் வழக்கு மணிப்பூரில் உள்ள மக்களின் எதிர்காலத்திற்கு நம்பிக்கை அளிக்கலாம். “பல சமூகங்கள் வரலாற்றின் மாற்ற முடியாத இயக்கங்களின் விளைவாகும். அவற்றைக் தவிர்க்க முடியாது” என்று நீதிமன்றம் கூறியது. 


மக்கள் அரசியல் மேதைகள் ஜனநாயக அமைப்பு, சரிசெய்தல் மற்றும் தீர்வுகளுக்குள் உருவாக வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. மக்கள் தங்கள் கருத்து வேறுபாடுகளை சரிசெய்து ஜனநாயக வழிகளைக் கண்டறிய வேண்டியதன் அவசியத்தை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. இறுதியில், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் மூலம் அமைதி உறுதிப்படுத்தப்பட வேண்டும். அது மட்டும் இல்லாமல், பன்முகத்தன்மைக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் எந்த முயற்சியும் வெற்றி பெறாது.


ஹைதராபாத்தில் உள்ள தெலுங்கானா உயர் நீதிமன்றத்தில் தீரஜ் மூர்த்தி என்பவர் வழக்கறிஞராக பணியாற்றி வருகிறார். பைசான் முஸ்தபா, பீகார் சாங்க்யா தேசிய சட்ட பல்கலைக்கழகத்தில் துணைவேந்தராக உள்ளார்.




Original article:

Share: