இந்தியா தேவையான தருணத்தில் வலுவாக பதிலளிக்கத் தயாராகவும் மற்றும் திறமையாகவும் இருப்பதைக் காட்டும் ஒரு தெளிவான உத்தியைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இது பதற்றத்தை அதிகரிக்க எதிர்வினையாற்றுவதைக் குறிக்காது, மாறாக ராஜதந்திரம், பொருளாதார அழுத்தம் அல்லது இரகசிய நடவடிக்கைகள் போன்ற கருவிகளைப் பயன்படுத்தி மற்றவர்கள் அதை தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளச் செய்வதைக் குறிக்கிறது.
ஜம்மு காஷ்மீரின் பஹல்காமில் நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல் வெறும் வன்முறைச் செயல் மட்டுமல்ல. இது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட அரசியல் செய்தி. தாக்குதல் நடத்தியவர்கள் உயிர் இழப்பு மற்றும் கடுமையான இடையூறுகளை ஏற்படுத்த நேரத்தையும் இடத்தையும் கவனமாகத் தேர்ந்தெடுத்து உள்ளனர். காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு மீண்டும் சுற்றுலாப் பயணிகளை வரவேற்கத் தொடங்கியிருந்தபோதும், அமெரிக்க துணைத் தலைவர் ஜே.டி. வான்ஸ் இந்தியாவுக்கு பயணம் செய்தபோதும் இந்தத் தாக்குதல் நடந்தது. இந்தத் தாக்குதல் தற்செயலானதோ அல்லது விரக்தியின் காரணமாகவோ அல்ல என்பதை இது காட்டுகிறது. இது பாகிஸ்தானின் இராணுவம் மற்றும் உளவுத்துறை சேவைகளால் ஆதரிக்கப்படும் நீண்டகால எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்தின் ஒரு பகுதியாகத் தெரிகிறது. இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் இருந்து பாகிஸ்தான் வெளியேறியபோது, அது இந்தியாவின் முன்னேற்றம் மற்றும் அமைதி மதிப்புகளை சீர்குலைக்கும் நோக்கில் அச்சுறுத்தலாகத் திரும்பியுள்ளது.
‘மினி சுவிட்சர்லாந்து’ என்று அழைக்கப்படும் அழகிய மலைப் புல்வெளியான பைசரனில் இந்தத் தாக்குதல் நடந்தது. இந்த இடம் பொதுவாக சுற்றுலா, குதிரை சவாரி மற்றும் பள்ளிப் பயணங்களை விரும்பும் மக்களால் நிறைந்திருக்கும். இதன் காரணமாக, தாக்குதல் இன்னும் அதிர்ச்சியளிப்பதாக உணர்கிறது. அமைதிக்கு பெயர்பெற்ற இடத்தில் சுற்றுலாப் பயணிகள் பயத்திலும் இரத்தக்களரியிலும் தரையில் ஓடுவதை வீடியோக்கள் காட்டுகின்றன. இது சுற்றுலாப் பயணிகள் மீதான தாக்குதல் மட்டுமல்ல - பார்வையாளர்களுக்கு பாதுகாப்பான மற்றும் சிறப்பு வாய்ந்த இடம் எனும் காஷ்மீர் பிம்பத்தின் மீதான தாக்குதலாகும்.
இந்தத் தாக்குதல் உளவுத்துறை மற்றும் பாதுகாப்பில் கடுமையான தோல்வியைக் காட்டுகிறது. பைசரனுக்கு அருகில் உள்ள பஹல்காம், ஒரு பிரபலமான சுற்றுலாத் தலமாகவும், அமர்நாத் யாத்திரைக்கான தொடக்கப் புள்ளியாகவும் உள்ளது. பாதுகாப்புப் படையினரும் நிறுவனங்களும் இன்னும் விழிப்புடன் இருந்திருக்க வேண்டும். இந்தியாவில் ட்ரோன்கள் மற்றும் மின்னணு கண்காணிப்பு அமைப்புகள் இருந்தபோதிலும், அவை இங்கு பயன்படுத்தப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. கார்கில் மோதலின்போது ஏற்பட்டதைப் போல உளவுத்துறை தோல்வி பெரியதாக இல்லாவிட்டாலும், அது இன்னும் சமூகத்தில் ஆழமான மற்றும் நீடித்த விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
Lashkar-e-Taiba தொடர்புடைய மற்றும் பாகிஸ்தானின் உளவு நிறுவனமான ISI ஆதரிக்கப்படும் Resistance Front, பஹல்காம் தாக்குதலுக்குப் பொறுப்பேற்றுள்ளது.
இந்தியாவை காயப்படுத்துதல், காஷ்மீரில் அச்சத்தை உருவாக்குதல் மற்றும் பதிலடி கொடுக்க முயற்சித்தல் போன்றவற்றில் நேரடியாக ஈடுபடவில்லை என்று பாசாங்கு செய்து கொண்டு இதுபோன்ற தாக்குதல்களை நடத்துகின்றன. பாகிஸ்தானில் இதை அனுமதிக்கும் சூழ்நிலைகள் மாறவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது. இந்த நிலையில் பாகிஸ்தான் மாற வேண்டும்.
ஒரு பதிலை உருவாக்குதல்
இந்தியா ராவல்பிண்டியில் உண்மையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த விரும்பினால், அது பல்வேறு அரசாங்கங்களில் செயல்படும் வலுவான, நிலையான அணுகுமுறையை உருவாக்க வேண்டும். பயங்கரவாதத்தை ஒரே ஒரு பிரச்சினையாகக் கையாளக்கூடாது, ஆனால் ஒரு தொடர்ச்சியான சவாலாகக் கையாள வேண்டும். பயங்கரவாதத்தைத் தடுப்பதற்கான நீண்டகாலத் திட்டத்திற்கு அரசியல் கட்சிகளிடையே உடன்பாடு, வலுவான உளவுத்துறை அமைப்புகள் மற்றும் புதிய தாக்குதல்கள் இல்லாதபோதும் இராஜதந்திர அழுத்தத்தைத் தொடரும் திறன் ஆகியவை தேவை. மெதுவான, நிலையான அழுத்தத்தைச் சமாளிக்க பாகிஸ்தான் நன்கு தயாராக இல்லை. அது குறுகிய, உணர்ச்சிபூர்வமான பதில்களுக்கு அதிகம் பழகி வருகிறது.
பஹல்காம் படுகொலைக்கு இந்தியாவின் எதிர்வினை கோபத்தை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கக்கூடாது. உத்தியின் அளவும் முக்கியமானது. தாக்குதலைக் கண்டனம் செய்வது மட்டும் போதாது. எதிர்காலத் தாக்குதல்களை நிறுத்துவதே குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். உண்மையான கொள்கை நடவடிக்கைகள் மூலம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். உன்னதமான இராஜதந்திர சிந்தனையில், தடுப்பு என்பது தண்டிப்பது மற்றும் அச்சுறுத்துவது மட்டுமல்ல. எதிரியை உண்மையான விலையை செலுத்தச் செய்வதும், காலப்போக்கில் செலவுகளை அதிகரிப்பதும், அதனால் அவர்கள் தங்கள் நடத்தையை மாற்றுவதும் இதன் பொருள்.
சவால் என்னவென்றால், அச்சுறுத்தல்களை ஊக்கப்படுத்தாமல், அதிக சிக்கல்களை உருவாக்காமல் பதிலளிப்பதுதான். உரி மற்றும் புல்வாமா பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களுக்குப் பிறகான வலுவான பதில்களைத் தவிர, இந்தியா பெரும்பாலும் நிதானத்தைக் காட்டியுள்ளது. இருப்பினும், இந்த பொறுமையை ராவல்பிண்டியில் உள்ள பாகிஸ்தானின் இராணுவத் தலைவர்கள் பெரும்பாலும் பலவீனத்தின் அடையாளமாகக் கருதுகின்றனர். இந்தக் கண்ணோட்டத்தை மாற்ற, இந்தியா பழிவாங்குவதற்கு மட்டுமல்ல, கடுமையான வரம்புகள் மீறப்படும்போது இராஜதந்திர, பொருளாதார மற்றும் ரகசிய முறைகளைப் பயன்படுத்தி தெளிவான செய்தியை அனுப்பவும் தயாராக உள்ளது மற்றும் உறுதியாக பதிலளிக்க முடியும் என்பதைக் காட்ட வேண்டும்.
பாகிஸ்தானை ராஜதந்திர ரீதியாக தனிமைப்படுத்தும் தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் இதில் அடங்கும். அங்கு அது சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரத்தைப் பெற முயற்சிக்கிறது. பாகிஸ்தான் நம்பியிருக்கும் வர்த்தகம் மற்றும் நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்களை கவனமாக மதிப்பாய்வு செய்வதும், எல்லைக் கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டில் (Line of Control (LoC)) பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளை சீர்குலைக்க இரகசிய மற்றும் உளவுத்துறை அடிப்படையிலான நடவடிக்கைகளை அதிகரிப்பதும் இதில் அடங்கும். இந்த உத்திகள் பொறுப்பற்றவை அல்லது புதியவை அல்ல. இந்தியா விகிதாசாரமாக செயல்படுவதாக விமர்சிப்பவர்கள் உட்பட மற்றவர்களால் வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நிரூபிக்கப்பட்ட முறைகள் அவை.
பாகிஸ்தானில் உறுதியற்ற தன்மை
பாகிஸ்தான் ஏன் இத்தகைய நடவடிக்கைகளை எடுக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, அதன் உள்நாட்டு நிலைமையைப் பார்க்க வேண்டும். பாகிஸ்தான் இப்போது மிகவும் நிலையற்றதாக உள்ளது. அதன் பொருளாதாரம் மந்த நிலையில் உள்ளது. அதன் அரசியல் நிலை மாற்றப்படவில்லை. இந்த சூழ்நிலையில், காஷ்மீரில் ஆபத்தான நடவடிக்கைகளை எடுப்பது இராணுவம் கட்டுப்பாட்டை மீண்டும் பெறவும், உள்நாட்டில் உள்ள பிரச்சினைகளிலிருந்து திசைதிருப்பவும் ஒரு வழியாகிறது.
தற்போதைய ராணுவத் தளபதி ஜெனரல் அசிம் முனீர், அவருக்கு முன்பிருந்த ஜெனரல் கமர் ஜாவேத் பஜ்வாவைவிட வித்தியாசமானவர். அவர் மிகவும் நடைமுறைக்கு ஏற்றவராக இருந்தார். முனீர் மிகவும் ஆக்ரோஷமானவராகவும், ஆபத்துக்களை எடுக்கத் தயாராகவும் இருப்பதற்காக அறியப்படுகிறார். அணுசக்தி மட்டத்திற்குக் கீழே கவனமாக திட்டமிடப்பட்ட வன்முறைச் செயல்களை உள்ளடக்கிய 'நிர்வகிக்கப்பட்ட விரிவாக்கம்' ('managed escalation,') என்ற உத்தியை அவர் மீண்டும் கொண்டு வருவதாகத் தெரிகிறது. பாகிஸ்தானின் இராணுவம் மற்றும் உளவுத்துறையுடன் வலுவான உறவுகளைக் கொண்ட முன்னாள் ஐஎஸ்ஐ தலைவரான முனீர், சித்தாந்த கவலைகளை இராஜதந்திர இலக்குகளுடன் கலக்கும் மொழியைப் பயன்படுத்துகிறார். அவர் அடிக்கடி இந்து-முஸ்லீம் உறவுகளைப் பற்றி மிகவும் பிளவுபட்ட முறையில் பேசுகிறார், மேலும் சமீபத்தில் காஷ்மீரை பாகிஸ்தானின் "கழுத்து நரம்பு" என்று அழைத்தார், இது காஷ்மீர் எப்போதும் ஒரு போர்க்களம், அமைதிக்கான இடம் அல்ல என்ற பழைய நம்பிக்கையை ஆதரிக்கிறது. பிப்ரவரி 2021 முதல் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை மீறும் LOC-யில் போர் நிறுத்த மீறல்களின் சமீபத்திய அதிகரிப்பு, அவரது அணுகுமுறை பொறுப்பற்றது என்பதைக் காட்டுகிறது.
பாகிஸ்தானில், உள்நாட்டு அமைதியின்மை அல்லது இராணுவ நிலைத்தன்மை பெரும்பாலும் இந்தியாவுடன், குறிப்பாக காஷ்மீர் தொடர்பாக, பதட்டங்களை அதிகரிக்க வழிவகுக்கிறது. ஒரு தெளிவான உதாரணம் 1999ஆம் ஆண்டில் கார்கில் மோதல், இது ஜெனரல் பர்வேஸ் முஷாரப்பின் தலைமையில் நடந்தது. அதே நேரத்தில் நவாஸ் ஷெரீப் சிவில் தலைவராக இருந்தார். மோதலைத் தொடங்க இராணுவம் சில நேரங்களில் சிவில் அரசாங்கத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமல் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. 2001ஆம் ஆண்டில் பாராளுமன்றத் தாக்குதல், 2008ஆம் ஆண்டில் மும்பை தாக்குதல்கள், 2016ஆம் ஆண்டில் உரி தாக்குதல் மற்றும் 2019ஆம் ஆண்டில் புல்வாமா குண்டுவெடிப்பு போன்ற பிற சம்பவங்களும் பாகிஸ்தானின் ஈடுபாட்டை மறுக்கும் அதே வேளையில் இந்தியாவைத் தூண்டும் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகத் தெரிகிறது. இவை தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் மட்டுமல்ல; அவை தொடர்ச்சியான சமச்சீரற்ற போர் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
தடுப்பை மீண்டும் நிறுவுதல்
இந்தியா தனது எதிரி, கடுமையான விளைவுகளை எதிர்கொள்ளாமல் தொடர்ந்து தாக்க முடியும் என்று நினைக்க அனுமதிக்கக் கூடாது என்பதால் தடுப்பு மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட வேண்டும். இது வெறும் மரியாதை அல்லது பொதுக் கருத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; நீண்டகால இராஜதந்திர நிலைத்தன்மைக்கு இது மிகவும் முக்கியமானது.
பஹல்காமில் இலக்குகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. சுற்றுலா காஷ்மீரில் மீட்சியின் அடையாளமாக மாறியுள்ளது. இது உள்ளூர் மக்களுக்கு வேலைகளை வழங்குகிறது மற்றும் பள்ளத்தாக்குக்கும் நாட்டின் பிற பகுதிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை மீண்டும் உருவாக்க உதவுகிறது. சுற்றுலாப் பயணிகளைத் தாக்குவது பயங்கரவாதம் மட்டுமல்ல; அது சாதாரண வாழ்க்கையின் கருத்தை அழிக்கும் முயற்சியாகும். பள்ளத்தாக்கிலிருந்து பார்வையாளர்களைத் துண்டிப்பது பயங்கரவாதக் குழுக்கள் சார்ந்திருக்கும் தனிமைப்படுத்தலை மட்டுமே அதிகரிக்கிறது.
காஷ்மீர் மக்கள் வன்முறைக்கு பொறுப்பல்ல என்பதை தெளிவாகக் கூறுவது முக்கியம். உண்மையில், அவர்கள்தான் உண்மையில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள். காஷ்மீரில் உள்ள இளைய தலைமுறையினர் வன்முறையை அல்ல, வாய்ப்புகளைத் தேடுகிறார்கள். அவர்கள் சிறந்த கல்வி, சிறந்த வேலைகள் மற்றும் மோதல்கள் இல்லாத எதிர்காலத்தை விரும்புகிறார்கள். காஷ்மீரிகள் பயங்கரவாதிகளை ஆதரிக்கிறார்கள் என்ற கருத்து பொய்யானது மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும். எந்தவொரு நீடித்த அமைதியிலும் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டிய மக்களை இது தள்ளிவிடுகிறது. இந்தியாவின் பதில் வலுவாக இருக்க வேண்டும், ஆனால், அவை பலத்தால் அல்ல. மாறாக, அது பொருளாதாரத்தில் முதலீடு செய்வதிலும், அரசியல் ரீதியாக ஈடுபடுவதிலும், சமூக ஒற்றுமையை மேம்படுத்துவதிலும் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இந்த அணுகுமுறை சரியானது மட்டுமல்ல, புத்திசாலித்தனமான தேர்வாகும்.
வான்ஸின் இந்திய வருகை சிறந்த ராஜதந்திரத்திற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. அரசு ஆதரவு பயங்கரவாதம் ஜனநாயகங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை அமெரிக்கா புரிந்துகொள்கிறது. பாகிஸ்தானின் ஆதரவு அமைப்புகள் மீது தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுப்பதோடு, அமெரிக்கா மற்றும் அதன் நட்பு நாடுகளிடமிருந்து வலுவான அறிக்கைகளை இந்தியா வலியுறுத்த வேண்டும். தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு ஆதரவு பாராட்டப்பட்டாலும், முன்கூட்டியே நடவடிக்கை எடுப்பது மிகவும் முக்கியமானது.
எளிமையான பதில்கள் எதுவும் இல்லை. ஆனால், நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு முன் நாம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். பஹல்காம் தாக்குதல் என்பது வன்முறையின் நீண்ட பட்டியலில் உள்ள மற்றொரு சம்பவம் என்பதைத் தாண்டி, தெளிவற்ற பதில்கள் தாக்குதலை ஊக்குவிக்கின்றன என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது. பாகிஸ்தானின் நடவடிக்கைகளைத் தடுப்பதற்கான ஒரே வழி தெளிவான மற்றும் வலுவான கொள்கைகளை பின்பற்றுவதே ஆகும். இப்போது அந்த அணுகுமுறையை மீண்டும் பயன்படுத்த வேண்டிய நேரம் இது.
அமிதாப் மட்டூ, டீன், சர்வதேச ஆய்வுகள் பள்ளி, ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் மற்றும் முன்னாள் துணைவேந்தர், ஜம்மு பல்கலைக்கழகம்.
