வங்கி சட்டங்கள் (திருத்தம்) மசோதா, 2024 - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள்: 


  • வங்கி சட்டங்கள் (திருத்தம்) 2024 மசோதா, மூலம் முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்கள், துறையில் நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்தும் மற்றும் வாடிக்கையாளர் வசதியை மேம்படுத்தும் என்று நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் செவ்வாய்க்கிழமை தெரிவித்தார். 


  • இந்த மசோதாவை மக்களவையில் பரிசீலித்து நிறைவேற்றுவதற்காக முன்மொழிந்த அமைச்சர், இந்திய ரிசர்வ் வங்கி சட்டம் (Reserve Bank of India Act) 1934) , வங்கி ஒழுங்குமுறை சட்டம் (Banking Regulation Act)1 949; பாரத ஸ்டேட் வங்கிச் சட்டம் (State Bank of India Act) 1955, வங்கி நிறுவனங்கள் (கையகப்படுத்தல் மற்றும் பரிமாற்றம்) சட்டம் (Banking Companies (Acquisition and Transfer of Undertakings) Act) 1970 மற்றும் வங்கி நிறுவனங்கள் (நிறுவனங்களின் கையகப்படுத்தல் மற்றும் பரிமாற்றம்) சட்டம் (Banking Companies (Acquisition and Transfer of Undertakings) Act), 1980 போன்றவற்றில் மாற்றங்களைக் கொண்டுவர மொத்தம் 19 திருத்தங்கள் முன்மொழியப்பட்டுள்ளன. 


  • வங்கி இடத்தில் செயல்படும் கூட்டுறவு நிறுவனங்களைப் பொறுத்தவரை, வங்கி ஒழுங்குமுறை சட்டத்தின் திருத்தங்கள் கூட்டுறவு வங்கிகளுக்கு அல்லது வங்கிகளாக செயல்படும் கூட்டுறவு நிறுவனங்களின் ஒரு பகுதிக்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்று குறிப்பிட்டார். 


  • இந்த மசோதா கூட்டுறவு வங்கிகளில் இயக்குநர்களின் பதவிக்காலத்தை (தலைவர் மற்றும் முழுநேர இயக்குநர் நீங்கலாக) 8 ஆண்டுகளில் இருந்து 10 ஆண்டுகளாக உயர்த்த முன்மொழிகிறது. இதனால், அரசியலமைப்பு (97வது திருத்தம்) சட்டம், 2011 உடன் ஒத்துப்போகிறது. 


  • இந்த மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டால், மத்திய கூட்டுறவு வங்கியின் இயக்குநர் ஒருவர் மாநில கூட்டுறவு வங்கியின் வாரியத்தில் பணியாற்ற அனுமதிக்கும். 


  • சட்டரீதியான தணிக்கையாளர்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய ஊதியத்தை தீர்மானிப்பதில் வங்கிகளுக்கு அதிக சுதந்திரம் வழங்கவும் இந்த மசோதா முயல்கிறது. 


  • ஒழுங்குமுறை இணக்கத்திற்கான வங்கிகளுக்கான அறிக்கையிடல் தேதிகளை இரண்டாவது மற்றும் நான்காவது வெள்ளிக்கிழமைகளுக்கு பதிலாக ஒவ்வொரு மாதமும் 15வது மற்றும் கடைசி நாளுக்கு மறுவரையறை செய்ய இது முயல்கிறது. 


 உங்களுக்கு தெரியுமா ?: 


  • ஒரு வங்கிக் கணக்கு வைத்திருப்பவர் தனது கணக்கில் நான்கு நியமன நபர்களை (nominees) வைத்திருக்க அனுமதிக்க இந்த மசோதா முன்மொழிகிறது. 


  • உரிமை கோரப்படாத ஈவுத்தொகைகள், பங்குகள் மற்றும் பத்திரங்களின் வட்டி அல்லது மீட்பு ஆகியவற்றை முதலீட்டாளர் கல்வி மற்றும் பாதுகாப்பு நிதிக்கு (Investor Education and Protection Fund (IEPF)) மாற்றவும், தனிநபர்கள் நிதியிலிருந்து பரிமாற்றங்கள் அல்லது பணத்தைத் திரும்பப் பெறவும் அனுமதிக்கிறது. இதன் மூலம் முதலீட்டாளர்களின் நலன்களைப் பாதுகாக்கிறது. 


  • வங்கித் துறை பல ஆண்டுகளாக வளர்ந்து வருவதாலும், வங்கி ஆளுகை மற்றும் முதலீட்டாளர் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தும் நோக்கத்துடனும், மசோதாவின் நோக்கங்கள் மற்றும் காரணங்களின் அறிக்கையின்படி, ஐந்து சட்டங்களில் சில திருத்தங்களைச் செய்வது அவசியமாகிறது. 


  • முன்மொழியப்பட்ட மசோதா நிர்வாகத் தரங்களை மேம்படுத்தவும், இந்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கு வங்கிகள் அறிக்கை அளிப்பதில் நிலைத்தன்மையை வழங்கவும், வைப்புத்தொகையாளர்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்களுக்கு சிறந்த பாதுகாப்பை உறுதி செய்யவும், பொதுத்துறை வங்கிகளில் தணிக்கை தரத்தை மேம்படுத்தவும், நியமனங்கள் தொடர்பாக வாடிக்கையாளர் வசதியைக் கொண்டுவரவும், கூட்டுறவு வங்கிகளில் இயக்குநர்களின் பதவிக்காலத்தை அதிகரிக்கவும் இத்திருத்தம் முயல்கிறது. 


  • மற்றொரு முன்மொழியப்பட்ட மாற்றம் இயக்குனர் பதவிகளுக்கான 'N வட்டி'யை மறுவரையறை செய்ய பரிந்துரைக்கிறது, கிட்டத்தட்ட 60 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிர்ணயிக்கப்பட்ட தற்போதைய ரூ.5 லட்சத்தில் இருந்து ரூ.2 கோடியாக உயர்த்தப்பட்டுள்ளது.




Original article:

Share:

எண்ணெய் வயல்கள் (ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாடு) திருத்த மசோதா 2024-ன் முதன்மை நோக்கங்கள். - பிரியா குமாரி சுக்லா

  முக்கிய அம்சங்கள்: 


  • மத்திய பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சர் ஹர்தீப் பூரி மசோதாவுக்கான தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தார். அது மேலவையில் நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பு கிட்டத்தட்ட மூன்று மணி நேரம் விவாதிக்கப்பட்டது. 


  • மசோதாவின் தேவை குறித்த தனது கருத்துக்களில், எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையை வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குவதற்கும், நாட்டின் எரிசக்தி தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக இந்தத் துறையில் அதிக முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்கும் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும் என்று ஹர்தீப் பூரி கூறினார். 


  • உள்நாட்டில் எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு உற்பத்திக்கும் நுகரப்படுவதற்கும் இடையே ஒரு பெரிய இடைவெளி இருப்பதாக அவர் சுட்டிக்காட்டினார். 


  • இந்த திருத்தங்கள் உள்நாட்டு ஆபரேட்டர்கள் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கு வெற்றி நம்பிக்கையை அளிக்கின்றன என்றும், இது கொள்கை ஸ்திரத்தன்மை, விரைவான சர்ச்சை தீர்வு மற்றும் உள்கட்டமைப்பைப் பகிர்வது ஆகியவற்றைக் கொண்டுவரும் என்றும் குறிப்பிட்டார். 


 உங்களுக்கு தெரியுமா? 


  • இந்த எண்ணெய் வயல்கள் (ஒழுங்குமுறை மற்றும் மேம்பாடு) திருத்த மசோதா 2024, பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவை உள்ளடக்கிய கனிம வளங்களை குறிப்பிடுகிறது. இந்த மசோதா கீழ்க்கண்டவற்றை விரிவுபடுத்துகிறது: 


  • இயற்கை ஹைட்ரோகார்பன்

  • நிலக்கரி படுகை மீத்தேன்

  • ஷேல் எரிவாயு / எண்ணெய். கனிம எண்ணெய்களில் நிலக்கரி, லிக்னைட் 


  • சுரங்கக் குத்தகைக்கு இச்சட்டம் இதற்கு வழிவகை செய்கிறது. இந்த குத்தகை ஆய்வு, எதிர்பார்ப்பு, உற்பத்தி, வணிகமாக்குதல் மற்றும் கனிம எண்ணெய்களை அகற்றுதல் போன்ற பல்வேறு நடவடிக்கைகளை வழங்குகிறது. எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு வயல்களுக்கான தேடலின் ஆரம்ப கட்டம் ஆகும். இதில் பெரிய பகுதிகளில் பெட்ரோலிய திரட்சிக்கான சாத்தியக்கூறுகள் மதிப்பிடப்படுகின்றன. 


  • இந்த மசோதா சுரங்க குத்தகைக்கு பதிலாக பெட்ரோலிய குத்தகையை வழங்குகிறது. இது இதே போன்ற செயல்பாடுகளையும் உள்ளடக்கியது. இச்சட்டத்தின் கீழ் தற்போது வழங்கப்பட்ட சுரங்க குத்தகைகள் தொடர்ந்து செல்லுபடியாகும். 


  •  இந்த சட்டம் பல சந்தர்பங்களில் புதிய விதிகளை உருவாக்க மத்திய அரசுக்கு அதிகாரம் அளிக்கிறது. அவை: 


(i) குத்தகை வழங்குவதை ஒழுங்குபடுத்துதல்


(ii) குறைந்தபட்ச மற்றும் அதிகபட்ச பரப்பளவு மற்றும் குத்தகைக் காலம் உள்ளிட்ட குத்தகைகளின் விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகள் 


(iii) கனிம எண்ணெய்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் மேம்படுத்துதல் 


(iv) எண்ணெய் உற்பத்தி செய்யும் முறைகள்


(v) உரிமைகோரல்கள், கட்டணங்கள் மற்றும் வரிகளை வசூலிக்கும் முறை. 


  • மேற்கண்ட விதிகளை இந்த மசோதா தக்க வைத்துக் கொள்கிறது. மத்திய அரசு கீழ்க்கண்ட விதிகளை உருவாக்கலாம் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: 


(i) பெட்ரோலிய குத்தகைகளை இணைத்தல் 


(ii) உற்பத்தி மற்றும் பதப்படுத்தும் வசதிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளுதல்


(iii) சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் உமிழ்வைக் குறைத்தல் ஆகியவற்றில் குத்தகைதாரர்களின் கடமைகள் தெரிவுப்படுத்துதல்.


(iv) பெட்ரோலிய குத்தகைகளை வழங்குவது தொடர்பான பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பதற்கான மாற்று வழிமுறைகளை வழங்குதல். 




Original article:

Share:

நெகிழி மாசுபாடு (plastic pollution) பிரச்சினை குறித்து…

 பிளாஸ்டிக்கைத் தடைசெய்வதால் ஏற்படும் பொருளாதாரச் செலவுகள் மற்றும் ஆரோக்கியத்தில் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகளையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.


ஒரு வார கால இழுபறி நீடித்த போதிலும், நெகிழியை படிப்படியாக ஒழிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (United Nations Environment Programme) முன்னெடுத்த லட்சிய முயற்சி தோல்வியில் முடிந்தது. உலகளாவிய நெகிழி ஒப்பந்தம் (Global Plastics Treaty) என்பது 2022-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உறுப்பு நாடுகளால் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானத்தின் விளைவாகும். 'கடல் சுற்றுச்சூழல் உட்பட பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவருங்கள்' என்பது அதன் முக்கிய முழக்கமாகும். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில், நாடுகள் ஒரு பரந்த கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தை உருவாக்க சமீபத்திய சந்திப்பு (இறுதி ஒன்று என்று கூறப்படுகிறது) உட்பட ஐந்து முறை சந்தித்தன. 2022-ஆம் ஆண்டின் ஐ.நா தீர்மானம் வரலாற்று சிறப்புமிக்கதாகக் கருதப்பட்டது. ஏனெனில், இது உலகளாவிய ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கை மூலம் மட்டுமே பிளாஸ்டிக் மாசுபாட்டை தீர்க்க முடியும் என்பதில் உலகம் ஒருமித்த கருத்தைக் கொண்டிருந்தது.  


இருப்பினும், இது பிளவுபடுத்துவதாக நிரூபிக்கப்பட்ட பிரச்சினைக்கான தீர்வாகும். பூசானில் நடந்த ஐந்தாவது சுற்று கூட்டங்களில் கூடியிருந்த கிட்டத்தட்ட 170 நாடுகளில், ஏறக்குறைய பாதி நாடுகள், ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் தலைமையிலான மற்றும் பசிபிக் தீவு நாடுகளின் ஆதரவுடன் நவீன காலத்தில் நுகர்வை செயல்படுத்துவதில் பிளாஸ்டிக்கின் குறிப்பிடத்தக்க பங்கு இருந்தபோதிலும், அதன் ஒப்பீட்டளவில் அழிக்க முடியாத தன்மை இப்போது சுற்றுச்சூழல் ஆபத்தாக உள்ளது என்று கருதினர். அது நிலத்திலும் கடலிலும் உள்ள விலங்குகளின் உடல்களுக்குள் ஊடுருவத் தொடங்கியிருந்தது.  மேலும், நகராட்சியின் மறுசுழற்சி முறைகளிலிருந்து அதிக அளவு குப்பைகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

  சிறந்த மறுசுழற்சி மற்றும் மறுபயன்பாடு போன்றவை இந்த சிக்கலை தீர்க்க முடியும் என்ற கூற்று சில நாடுகளால் நம்ப முடியாத செய்தியாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, நெகிழிக்கான மூலப்பொருளான விர்ஜின் பாலிமரின் (virgin polymer) உற்பத்தியை படிப்படியாகக் குறைப்பதே நெகிழி மாசுபாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கான ஒரேவழி என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். எவ்வாறாயினும், பல பெரிய வளரும் நாடுகளும், எண்ணெய் மற்றும் பெட்ரோகெமிக்கல் சுத்திகரிப்பு பிரித்தெடுப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்ட பொருளாதாரங்களைக் கொண்டுள்ள நாடுகளும் அத்தகைய முன்மொழிவை எதிர்க்கின்றன. நெகிழி உற்பத்தியைக் குறைப்பதற்கான அழைப்புகளை சுற்றுச்சூழல்வாதம் என்ற போர்வையில் வர்த்தகத் தடைகளாக அவர்கள் பார்க்கிறார்கள். 


நெகிழி மாசுபாடு பிரச்சினையை வடிவமைப்பதை 2022 தீர்மானத்தின் நோக்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றாக உற்பத்தியை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டிய ஒன்றாக அவர்கள் பார்க்கிறார்கள். இது குறித்த பேச்சுவார்த்தைகள் முடங்கியுள்ள நிலையில், நாடுகள் அடுத்த ஆண்டு மீண்டும் கூடும். ஒருவேளை ஒரு புதிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால் மேலும் ஆக்கப்பூர்வமான செயல்களுக்கு அப்பால் செல்லும். நெகிழி உற்பத்தியை குறைக்கும் நாடுகளுக்கு ஆதரவளிக்க இந்தியா முடிவு செய்துள்ளது. 


இருப்பினும், ஒவ்வொரு ஆண்டும் உற்பத்தி செய்யும் நெகிழியில் மூன்றில் ஒரு பங்கை மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்ய முடியும் என்பதை அது அங்கீகரிக்க வேண்டும். பிளாஸ்டிக் பொருளாதாரத்திற்கு முக்கியமானதாக இருந்தாலும், இந்தியாவில் உள்ள மக்களின் ஆரோக்கியம், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் கடல்வாழ் உயிரினங்களில் அதன் தீங்கு விளைவிக்கும் விளைவுகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். வரலாற்றில் பின்தங்குவதை விட நெகிழிப் பயன்பாட்டை குறைக்க திட்டமிடுவது நல்லது.




Original article:

Share:

மேற்கு ஆப்பிரிக்கா மீது இந்தியாவின் இராஜதந்திர கவனம் -ஹர்ஷ் வி.பந்த், சமீர் பட்டாச்சார்யா

 நிதியளிப்பு மற்றும் உட்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் சீனாவின் ஆர்வம் அதிகரித்துள்ள போதிலும், இந்தியா இன்னும் நைஜீரியாவின் முக்கிய நட்பு நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ளது.


கடந்த மாதம், G-20 உச்சி மாநாட்டிற்காக பிரேசில் செல்லும் வழியில் நைஜீரியாவிற்கு பிரதமர் நரேந்திர மோடி ஒரு இராஜதந்திர பயணத்தை மேற்கொண்டார். பிரதமர் நரேந்திர மோடி தனது முதல் இரண்டு பதவிக் காலத்தில் உகாண்டா உட்பட 10 ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்குச் சென்றார். உகாண்டாவில், ஆப்பிரிக்கா மீதான இந்தியாவின் பார்வையை கோடிட்டுக் காட்டும் வரலாற்று உரையை நிகழ்த்தினார். இருப்பினும், அவரது நைஜீரியா பயணம் மிகவும் முக்கியமானது. அவர் மூன்றாவது முறையாக பிரதமராக இருக்கும்போது ஆப்பிரிக்காவுக்குச் செல்வது இதுவே முதல் முறை. மேலும், 17 ஆண்டுகளில் இந்தியப் பிரதமர் ஒருவர் நைஜீரியாவுக்குச் செல்வது இதுவே முதல்முறையாகும்.

 

அபுஜா விமான நிலையத்தில் பிரதமர் மோடியை அதிபர் போலா அகமது டினுபு வரவேற்றபோது நைஜீரியா இந்தியாவுக்கு மரியாதை காட்டியது. பின்னர், மோடிக்கு நைஜீரியாவின் இரண்டாவது மிக உயர்ந்த தேசிய விருதான கிராண்ட் கமாண்டர் ஆஃப் தி ஆர்டர் ஆஃப் தி நைஜர் (Grand Commander of the Order of the Niger) விருது வழங்கப்பட்டது. ராணி இரண்டாம் எலிசபெத்துக்குப் பிறகு, 1969 முதல் இந்த விருதைப் பெறும் இரண்டாவது வெளிநாட்டுத் தலைவர் ஆவார். இது இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய முக்கியத்துவத்தையும், உலகளாவிய தெற்கின் ஆதரவிற்காக பிரதமர் மோடி பெற்றுள்ள நம்பிக்கையையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

 

இந்தியா-நைஜீரியா உறவு 


நைஜீரியா ஆப்பிரிக்காவின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரம் மற்றும் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடாகும். இது மேற்கு ஆபிரிக்காவில் ஒரு பெரிய சக்தி மற்றும் ஆப்பிரிக்க ஒன்றியத்தில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. நைஜீரியா ஒரு ஜனநாயகத் தலைமையாகக் கருதப்படுகிறது மற்றும் ஆப்பிரிக்காவில் மோதல்களைத் தீர்க்க உதவியது. நைஜீரியாவுடனான இந்தியாவின் உறவை வலுப்படுத்துவது நைஜீரியாவைத் தாண்டி நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

 

அதிபர் டினுபுவுடனான தனது கலந்துரையாடலில், நைஜீரியாவுடனான தனது கூட்டாண்மைக்கான இந்தியாவின் வலுவான உறுதிப்பாட்டை பிரதமர் மோடி வலியுறுத்தினார். பாதுகாப்பு, எரிசக்தி, தொழில்நுட்பம், வர்த்தகம், சுகாதாரம் மற்றும் கல்வி போன்ற துறைகளில் ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்த பிரதமர் மோடி விருப்பம் தெரிவித்தார். பயங்கரவாதம், பிரிவினைவாதம், கடற்கொள்ளையர் மற்றும் போதைப்பொருள் கடத்தல் ஆகியவற்றுடன் நைஜீரியாவின் சவால்களைக் கருத்தில் கொண்டு, தொடர்ந்து பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பின் முக்கியத்துவத்தை பிரதமர் மோடி எடுத்துரைத்தார். குறிப்பாக, போகோ ஹராம் போன்ற குழுக்களுக்கு எதிரான பயங்கரவாத எதிர்ப்பு முயற்சிகளில் இணைந்து செயல்படுவது ஆகியவை இதில் அடங்கும்.


பிரதமர் மோடியின் பயணம் இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் லாகோஸுக்கு இந்திய பாதுகாப்புத் துறைக் குழுவின் வருகையைத் தொடர்ந்து வருகிறது. அந்த பயணத்தின் போது, ​​அதிபர் டினுபு இந்தியாவில் இருந்து ஆயுதங்கள் வாங்குவதில் ஆர்வம் காட்டினார். எகிப்து, அல்ஜீரியா, மொராக்கோ, தான்சானியா மற்றும் மொசாம்பிக் போன்ற நாடுகளுக்கு விற்பனை செய்வதன் மூலம் ஆப்பிரிக்காவிற்கான முக்கியமான பாதுகாப்பு சப்ளையராக இந்தியா மாறி வருகிறது.


இந்தியாவிற்கும் நைஜீரியாவிற்கும் இடையிலான 60 ஆண்டுகால நெருக்கமான கூட்டுறவில், நைஜீரியாவின் வளர்ச்சிக்கு இந்தியாவும் இரண்டு முக்கிய வழிகளில் ஆதரவளித்துள்ளது. இந்தியா $100 மில்லியன் மதிப்பிலான சலுகைக் கடன்களை வழங்கியுள்ளது மற்றும் திறன் மேம்பாட்டு பயிற்சி திட்டங்களை வழங்கியுள்ளது. இந்த கூட்டாண்மை இந்தியாவின் தனித்துவமான அணுகுமுறையால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது, இது "இந்திய வழி" (India Way) என்று அழைக்கப்படுகிறது.


நைஜீரியாவின் சீன தொடர்பு 


நைஜீரியா 200க்கும் மேற்பட்ட சீன நிறுவனங்களைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் சீனாவின் மிகப்பெரிய ஏற்றுமதி சந்தை மற்றும் ஆப்பிரிக்காவில் இரண்டாவது பெரிய வர்த்தக நட்புநாடாகும். நைஜீரியாவின் மூன்றாவது பெரிய ஏற்றுமதி சந்தையாகவும் சீனா உள்ளது. நைஜீரியாவில் 22 பெரிய உட்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு $47 பில்லியன்களுக்கு மேல் சீனா நிதியளித்துள்ளது. மார்ச் 31, 2020 நிலவரப்படி, நைஜீரியாவிற்கான சீனக் கடன்கள் மொத்தம் $3.121 பில்லியன் ஆகும். இது நைஜீரியாவின் மொத்த வெளிநாட்டுக் கடனான $27.67 பில்லியனில் 11.28% ஆகும். நைஜீரியா தேசிய பொது பாதுகாப்பு தகவல் தொடர்பு அமைப்பு, அபுஜா லைட் ரயில் மற்றும் விமான நிலைய முனைய விரிவாக்கம் போன்ற திட்டங்களுக்கு சீன நிதியைப் பயன்படுத்தியுள்ளது.


2023ஆம் ஆண்டில், சரக்கு நெரிசலைக் குறைத்து 170,000-க்கும் மேற்பட்ட வேலைகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்ட மேற்கு ஆபிரிக்காவின் மிகப்பெரிய லெக்கி ஆழ்கடல் துறைமுகத்திற்கு சீனா நிதியளித்தது. இந்த துறைமுகம் நைஜீரியாவின் பொருளாதாரத்தை உயர்த்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


சீன தொழில்நுட்ப நிறுவனமான Huawei நைஜீரியாவில் வலுவான இருப்பைக் கொண்டுள்ளது. 2019 முதல், Huawei 2,000 நைஜீரிய இளைஞர்கள் மற்றும் 1,000 ஒன்றிய அரசு ஊழியர்களுக்கு பயிற்சி அளித்துள்ளது. மேலும், சைபர் பாதுகாப்பில் அரசு ஊழியர்களுக்கு தொடர்ந்து பயிற்சி அளிக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. Huawei நைஜீரியாவில் 27,500 மொபைல் போன் டவர்களையும் 10,000 கிமீ ஃபைபர் ஆப்டிக் கேபிளையும் அமைத்துள்ளது. கூடுதலாக, நாட்டின் நில எல்லைகளில் மின்னணு கண்காணிப்பு அமைப்பை நிறுவ நைஜீரியாவுடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது.


நைஜீரியாவின் சுரங்கத் துறையில் சீனாவும் ஈடுபட்டுள்ளது. பிப்ரவரியில், கடுனா, நைஜீரியாவின் முதல் லித்தியம் செயலாக்க ஆலையை உருவாக்க சீனாவின் மிங் சின் மினரல் செப்பரேஷன் நிக் லிமிடெட் நிறுவனத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது. இது மின்சார வாகனங்களுக்கான பேட்டரிகளை உற்பத்தி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், நாட்டிலிருந்து கச்சா லித்தியம் வாங்கும் டெஸ்லாவின் திட்டத்தை நைஜீரியா சமீபத்தில் நிராகரித்தது. சீனா சினோமா சர்வதேச பொறியியல்  மற்றும் நைஜீரியாவின் டாங்கோட் இண்டஸ்ட்ரீஸ் ஆகியவை ஒகுன் மாநிலத்தில் ஆண்டுக்கு 6 மில்லியன் டன் திறன் கொண்ட சிமென்ட் ஆலையை உருவாக்க ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன.


நைஜீரியாவின் உட்கட்டமைப்பில் வளர்ந்துவரும் சீன ஈடுபாடு இருந்தபோதிலும், இந்தியா நைஜீரியாவின் முக்கிய நட்பு நாடுகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இந்தியாவிற்கும் நைஜீரியாவிற்கும் இடையிலான வர்த்தகம் 2021-22-ல் $14.95 பில்லியலிருந்து 2023-24-ல் $7.89 பில்லியகக் குறைந்துள்ளது. ரஷ்யாவிடம் இருந்து இந்தியா அதிக எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வதே இதற்கு முக்கிய காரணம். இருந்த போதிலும், இந்தியாவும் நைஜீரியாவும் பல விஷயங்களில் தொடர்ந்து இணைந்து செயல்படுகின்றன. உலகளவில் தெற்கின் தலைவர்களாக, விளங்கும் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான வலுவான உறவு, உலகளாவிய தெற்கிற்கு அதிகம் பயனளிக்கும்.


பிரதமர் மோடியின் நைஜீரியா பயணம் நாட்டை கவனத்திற்கு கொண்டு வந்துள்ளது. இருப்பினும், நல்லெண்ணத்தை உண்மையான முடிவுகளாக மாற்ற நிறைய தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் இன்னும் தேவைப்படுகிறன.


ஹர்ஷ் வி பந்த், புது தில்லியில் உள்ள அப்சர்வர் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையின் ஆய்வுகளுக்கான துணைத் தலைவர்; சமீர் பட்டாச்சார்யா, இணை ஆய்வாளர், ஆப்பிரிக்கா, அப்சர்வர் ரிசர்ச் ஃபவுண்டேஷன், புது தில்லி 




Original article:

Share:

புதிய தேர்தல் வாக்குறுதியாக பெண்களுக்கான பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்கள் - அபிஜித் நாயர், ஸ்ரேயா கே.சுகதன்

 காட்சிகள் நன்றாக இருப்பது போல் தோன்றினாலும், ஏழைகள் தங்களைத் தாங்களே கவனித்துக் கொள்ளும் சூழலை அரசு உருவாக்குவதாக தோன்றுகிறது.

 

மகாராஷ்டிரா மற்றும் ஜார்கண்ட் சட்டமன்றத் தேர்தல்களில், இரு மாநிலங்களும் தங்கள் அரசியல் பிரச்சாரங்களில் பெண்களுக்கான பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம் ஒரே மாதிரியான முறையைப் பின்பற்றின. மகாராஷ்டிர அரசு, ஆகஸ்ட் மாதத்தில் “முதலமைச்சரின் மஜி லட்கி பஹின் யோஜனா” (Mukhyamantri Majhi Ladki Bahin Yojana’) என்ற திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. இதில் தகுதியுள்ள பெண்கள் தங்கள் ஆதார் இணைக்கப்பட்ட வங்கிக் கணக்குகளில் மாதம் ₹1,500 பெறுவார்கள். இதேபோல், ஜார்க்கண்ட் அரசாங்கம் ஆகஸ்ட் மாதம் ஜார்கண்ட் முதலமைச்சர் மைய சம்மான் யோஜனா (Jharkhand Mukhyamantri Maiya Samman Yojana) என்ற திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது, தகுதியான பெண்களுக்கு மாதம் ₹1,000 வழங்குகிறது.


  நேரடி பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்கள் அரசியலில் புதிதல்ல. ஆக்சிஸ் வங்கியின் கூற்றுப்படி, 14 மாநிலங்கள் ஏற்கனவே இத்தகைய திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளன. இந்த திட்டங்கள் இந்தியாவின் வயது வந்த பெண் மக்கள் தொகையில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை உள்ளடக்கியது. எனவே, பெண்களுக்கான பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்கள் மாநிலங்கள் முழுவதும் ஏன் பிரபலமடைந்து வருகின்றன? இது கொள்கை கற்றல் காரணமா, அல்லது மாநில அரசுகள் தவறவிடுவதைப் பற்றி கவலைப்படுகிறதா? நலனுக்காக வேறு யோசனைகள் இல்லாத நிலையை நாம் அடைகிறோமா? மாநிலங்களில் உள்ள அரசியல் கட்சிகள் இந்த வகையான நலன்களை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு நான்கு காரணங்கள் இருக்கலாம். 


பொது-அரசியல் வெளியில் அதிக பெண்கள் 


முதலாவதாக, அதிகமான பெண்கள் இந்தியாவின் அரசியலில் ஒரு முக்கிய சக்தியாக மாறி வருகின்றனர். 1962-ல், 47% பெண்கள் மட்டுமே வாக்களித்தனர். ஆனால், 2024-ல் அந்த எண்ணிக்கை 66% ஆக உயர்ந்துள்ளது. மாநில சட்டசபை தேர்தல்களிலும் இதே போக்கு காணப்படுகிறது. அதிகமான பெண்கள் தாங்களாகவே வாக்களிப்பதால், “பெண்களுக்கான தொகுதி” என்ற எண்ணம் அதிகரித்து வருகிறது. பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு மசோதா விரைவாக நிறைவேற்றப்படுவதும், “பெண் சக்தி” (Nari Shakti) மீதான கவனம் இந்த மாற்றத்திற்கு பதிலளிக்கும் வகையில் அரசியல் கட்சிகள் மீது அழுத்தம் அதிகரித்து வருவதைக் காட்டுகிறது. தேர்தல்களில், பெண்களின் வாக்குகளில் ஏற்படும் மாற்றமே முடிவைத் தீர்மானிக்கும். பெண் வாக்காளர்களை புறக்கணிப்பது பெரும் இழப்பை ஏற்படுத்தும்.

 

இடைத்தரகர்களை புறக்கணித்தல் 


இரண்டாவதாக, நேரடி பயன் பரிமாற்றம் (Direct Benefit Transfer (DBT)) இப்போது மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. வங்கிக் கணக்குகளுக்கு நேரடியாகப் பணப் பரிமாற்றம் செய்வதால் அரசுக்குப் பலன்கள் உண்டு. நன்மைகளை வழங்குவதை அடிக்கடி தடுக்கும் இடைத்தரகர்களைத் தவிர்க்க அவை உதவுகின்றன. இந்தியாவில் ஊழல் என்பது சாதாரணமாக உள்ளது அதைக் கட்டுப்படுத்த அரசாங்கம் போராடுகிறது. DBT மூலம், அரசாங்கம் நேரடியாக மக்களின் கணக்குகளுக்கு பணத்தை அனுப்பலாம், அமைப்பில் உள்ள பிழைகளை குறைக்கலாம். அரசியல் கட்சிகள் தனிப்பட்ட தலைவர்கள் மீது அதிக கவனம் செலுத்துவதால், DBT தலைவருக்கும் மக்களுக்கும் இடையே நேரடித் தொடர்பை உருவாக்க உதவுகிறது. யாமினி ஐயர் மற்றும் நீலஞ்சன் சிர்கார் இதை "தொழில்நுட்ப-தேசபக்தி" (techno-patrimonial) என்று அழைக்கிறார்கள். அதன் படி தொழில்நுட்பம் தலைவர் மீதான விசுவாசத்தை அதிகரிக்க உதவுகிறது.

 

மூன்றாவது காரணம் முந்தைய புள்ளியுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அரசாங்கம் மக்களுக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பதைக் காட்டுவதற்கு பணப் பரிமாற்றம் எளிதான வழியாகும். அரசு நடத்தும் பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள் அல்லது புதிய உள்கட்டமைப்பைக் மேம்படுத்துவதற்கு சிறிது காலம் தேவைப்படும். இந்த திட்டங்களுக்கு கவனமாக திட்டமிடல், முதலீடு மற்றும் முடிவுகளைக் காண்பிப்பதற்கு நீண்ட காலம் தேவைப்படுகிறது.


கூடுதலாக, இந்தியாவில் ஏழைகள் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க தொகுதியை உருவாக்குகிறார்கள். பொருளாதார வளர்ச்சியின் ஆதாயங்கள் சமமாக பகிர்ந்து கொள்ளப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, பல வாக்காளர்கள் பணப் பரிமாற்றம் போன்ற பொதுத் திட்டங்களை மதிக்கின்றனர். பயனாளிகளின் கணக்குகளுக்கு வழக்கமான பணம் செலுத்துவது தலைவர்களின் நன்மை செய்யும் மனநிலையை காட்டுகிறது. இது கட்சியின் நிலையை உயர்த்த உதவும்.


முக்கிய பிரச்சினை 


நான்காவதாக, இது இந்தியாவின் நலன்புரி நிலப்பரப்பில் உள்ள பெரிய சிக்கலையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது. நாடு முழுவதும் உள்ள மாநிலங்கள் ஒரே மாதிரியான திட்டங்களைக் கொண்டு வருவதால், நலன்களின் சீரான நிலை, இந்தியாவில் நலனுக்கான கற்பனையின் குறைபாட்டைக் குறிக்கிறது. சிலர் இதை "கொள்கை கற்றல்" (policy learning) என்று அழைக்கலாம். இருப்பினும், எதிர்க்கட்சி ஆளும் மாநிலங்கள்கூட நேரடி பலன் பரிமாற்ற முறைக்கு மாற்று வழிகளை வழங்கவில்லை. பாரதீய ஜனதா கட்சி நாடு முழுவதும் இந்த அமைப்பை முழுமையாக்கியுள்ளது என்பது கவலைக்குரியது.

 

பணப் பரிமாற்றத் திட்டங்கள் வறுமைக்கு விரைவான மற்றும் பயனுள்ள தீர்வாகத் தோன்றினாலும், அவை சிக்கல்களுடன் வருகின்றன. தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் செயல்திறனுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதன் மூலம், இந்திய அரசு தனது சொந்த திறனை மேம்படுத்துவதைத் தவிர்க்கிறது என்று அறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர். ஏழைகளுக்கு பணத்தை வழங்குவதன் மூலம், அவர்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்கு தனியார் மாற்றுகளை நம்புவதற்கு அரசு அவர்களை ஊக்குவிக்கிறது. இந்தியாவில் பணக்காரர்கள் ஏற்கனவே தனியார் சேவைகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். இப்போது, ஏழைகளும் அதையே செய்கிறார்கள். இருப்பினும், ஏழைகள் அரசில் இருந்து விலக முடியுமா? பணப் பரிமாற்றம் தற்காலிக நிவாரணம் மட்டுமே அளிக்கும். பெரிய பிரச்சனைகள் இன்னும் மோசமடைவதற்கு முன்பு, அவை ஏற்கனவே தீர்க்கப்படாவிட்டால், அவற்றை அரசு தீர்க்க வேண்டும்.

 

வரும் நாட்களில், “லட்கி பஹின்” மற்றும் “மையன் சம்மான்” போன்ற திட்டங்கள் முக்கிய இடத்தைப் பிடிக்கும். அப்படியென்றால், இது தான் முன்னோக்கி செல்லும் புதிய வழியா? அல்லது இந்த முறையில் மாற்றம் வருமா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்கள் எதிர்கால நலனை வடிவமைக்கும்.


அபிஜித் நாயர், லண்டன் கிங்ஸ் கல்லூரியின் கிங்ஸ் இந்தியா இன்ஸ்டிடியூட்டில் ஆராய்ச்சி அறிஞராக உள்ளார். ஸ்ரேயா கே.சுகதன் ஹைதராபாத் பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் அறிவியல் துறையில் ஆராய்ச்சி அறிஞர். 




Original article:

Share:

சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு பயனுள்ளதாக இருக்குமா? -அனிஷ் குப்தா, சுபம் சர்மா

 சாதிவாரி மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பை ஆதரிப்பவர்கள் அது குறிப்பிடத்தக்க பலன்களைக் கொண்டிருப்பதாக நம்புகிறார்கள். ஒவ்வொரு சாதியினருக்கும் அரசு வேலைகள் மற்றும் பிற வாய்ப்புகளில் நியாயமான இடஓதுக்கீட்டைப்பெற சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு உதவும்.  இருப்பினும், ஒரு விரிவான ஆய்வு இரண்டு முக்கிய சிக்கல்களை வெளிப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு நடைமுறைக்கு மாறானது மற்றும் விகிதாசாரப் பிரதிநிதித்துவத்தைப் (proportional representation) பயன்படுத்துவது முன்னேற்றத்தைக் குறைத்து புதிய சவால்களை உருவாக்கலாம்.


சாதிவாரி மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு கோரிக்கை அரசியல் விவாதமாக மாறியுள்ளது. இந்த விவாதம் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள், தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் சமீபத்தில் விவாதத்தில் இணைந்த ராஷ்டிரிய ஸ்வயம்சேவக் சங்கம் மூலம் இயக்கப்படுகிறது. சாதிவாரி கணக்கெடுப்பை ஆதரிப்பவர்கள் அதன் பலன்களை எடுத்துரைக்கின்றனர். ஒவ்வொரு சாதியினரின் மக்கள் தொகையையும் துல்லியமாக கணக்கிட முடியும். இந்த எண்கள் பின்னர் வளங்களை நியாயமான முறையில் ஒதுக்கீடு செய்ய பயன்படுத்தப்படலாம். இதில் அரசு வேலைகள், நிலம் மற்றும் செல்வம் ஆகியவை அடங்கும். ஒவ்வொரு, சாதியினரும் அவர்களுக்கு தேவையான  விகிதாசார பங்கைப் பெறுவதை சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு உறுதி செய்யும் என்று அதன் ஆதரவாளர்கள் நம்புகிறார்கள்.


சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு :  வரலாற்றுப் பின்னணி 


  இந்தியாவில் சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் தொடங்கியது. முதல் விரிவான சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு 1871-72ல் நடத்தப்பட்டது. இது சாதி அடிப்படையிலான தகவல்களைச் சேகரிக்கவும், பல்வேறு குழுக்களை வகைப்படுத்தவும் முயற்சி செய்தது. மேலும், வடமேற்கு மாகாணங்கள், மத்திய மாகாணங்கள், வங்காளம் மற்றும் சென்னை ஆகிய நான்கு முக்கிய பிராந்தியங்களில் சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட்டது. 


சாதி பற்றிய அடிப்படை மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட புரிதலின் அடிப்படையில் சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு பல குழுக்களை உருவாக்கியது. பிராமணர்கள், ராஜபுத்திரர்கள், பனியாக்கள் மற்றும் "இந்துக்களின் பிற சாதிகள்”. வடமேற்கு மாகாணங்களில், நான்கு குழுக்களாக அதிகாரப்பூர்வமாக பதிவு செய்யப்பட்டன.  மத்திய மாகாணங்களில், "வேலைக்காரர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள்" மற்றும் "பணியாளர்கள் மற்றும் பக்தர்கள்" போன்ற பிரிவுகள் தோராயமாக இந்தக் குழுக்களில் சேர்க்கப்பட்டன. வங்காளத்தில், பிச்சைக்காரர்கள், இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் சமையல்காரர்கள் போன்ற குழுக்கள் சேர்க்கப்பட்டன. மெட்ராஸில், "கலப்பு சாதிகள்" மற்றும் "பிறசாதியினர்" போன்ற புதிய பிரிவுகள் தனித்தனி வகைகளாக சேர்க்கப்பட்டன.

 

1881ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு அறிக்கையைத் தயாரித்த டபிள்யூ. சிச்செல் ப்லோடன் (W. Chichele Plowden) சாதியைப் புரிந்துகொள்வதில் உள்ள சிக்கல்களால் விரக்தியடைந்தார். சாதி பற்றிய முழுக் கேள்வியையும் 'குழப்பம்' என்று குறிப்பிட்டார். மேலும், எதிர்கால மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு சாதி மற்றும் பழங்குடி தகவல்களை சேகரிக்க முயற்சிக்காது என்று அவர் நம்பினார். இருப்பினும், 1931ஆம் ஆண்டு சாதி மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் 4,147 சாதிகளை அடையாளப்படுத்திய பின்னரும் அதே பிரச்சினைகள் தொடர்ந்தன. வெவ்வேறு பகுதிகளில் சாதிக் குழுக்கள் வித்தியாசமாக அடையாளம் காணப்படுவதைக் கண்டு அதிகாரிகள் ஆச்சரியமடைந்தனர். 


இந்த சவால்கள் இன்றும் உள்ளன மேலும் இந்தியாவிற்கு சாதி மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை நடத்துவது கடினமாக உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, 2011ஆம் ஆண்டின் சமூக-பொருளாதார மற்றும் சாதி மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு (Socio-Economic and Caste Census (SECC)) 46.7 லட்சத்திற்கும் அதிகமான சாதிகள் மற்றும் துணை சாதிகளை அடையாளம் கண்டுள்ளது. ஆனால், 8.2 கோடி பிழைகள் இருந்தன. சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டாக, 2022ஆம் ஆண்டின் பீகார் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பில் 'ஹிஜ்ரா' மற்றும் 'கின்னரை' வகைகளாகச் சேர்ப்பதில் சர்ச்சை ஏற்பட்டது. 


துல்லியமான தரவை அணுகுவதற்கான சவால்கள் 


மேல்நோக்கிச் செல்லும் சாதிய இயக்கத்தின் கூற்று, குறிப்பிட்ட சமூகக் குழுக்களின் கௌரவம் மற்றும் வர்ணப் படிநிலையில் அவர்களின் நிலை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மக்கள் தங்கள் சாதியைப் புகாரளிக்கலாம் என்று அறிவுறுத்துகிறது. 1921 மற்றும் 1931 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புகளுக்கு இடையே சாதி அறிக்கையிடலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களில் இதைக் காணலாம். 1921-ல் வர்ண அமைப்பில் தாழ்ந்த நிலைகளைச் சேர்ந்ததாக அறிவித்த சில சமூகங்கள் பின்னர் 1931-ல் உயர் பதவிகளைக் கோரின. மற்றொரு முக்கியமான கண்டறிதல் என்னவென்றால், சோனார் (Sonar) போன்ற ஒரே சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் வெவ்வேறு சமூகப் பிரிவுகளைப் புகாரளித்தனர். 1921-ல், சிலர் க்ஷத்ரியர் மற்றும் ராஜ்புத் எனப் புகாரளித்தனர், மற்றவர்கள் 1931-ல் பிராமணர் மற்றும் வைசியர்களாக அடையாளம் காணப்பட்டனர். அனைவரும் ஒரே பிராந்தியத்தில் உள்ளனர். இந்த மாற்றங்கள் காலனித்துவ மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் காணப்பட்டன, அவற்றின் தாக்கம் இன்றும் முக்கியமானது. 


சிலர் தொடர்புடைய சாத்தியமான நன்மைகளை அவர்கள் அறிந்திருக்கும் போது தாங்கள் தாழ்ந்த சாதியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று கோரலாம். இந்தப் போக்கு பெரும்பாலும் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு தொடங்கியது. இட ஒதுக்கீடு கொள்கைகளுடன் இணைக்கப்பட்ட நன்மைகள் காரணமாக இருக்கலாம். எடுத்துக்காட்டாக, சில உயர் சாதியினர் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட நிலையைக் கோரலாம் அல்லது சில இதர பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகள் இந்த நன்மைகளை அணுக பழங்குடியின  நிலையைக் கோரலாம்.


ஒரே மாதிரி ஒலிக்கும் சாதிகள் மற்றும் குடும்பப்பெயர்கள் பெரும்பாலும் சாதி வகைப்பாட்டில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ராஜஸ்தானில், 'தனக்', 'தாங்கியா' மற்றும் 'தனுக்' போன்ற குடும்பப்பெயர்கள் படியிலிடப்பட்ட சாதிகள் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதே, நேரத்தில் 'தங்கா' பழங்குடியின சாதிகள் என பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. வங்காளத்தில், 'சென்' என்பது உயர் சாதி குடும்பப் பெயராகும். அதே சமயம் 'செயின்' என்பது இதர பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகள் முடிதிருத்தும் சமூகத்துடன் தொடர்புடையது. கணக்கெடுப்பாளர்கள் இத்தகைய குடும்பப்பெயர்களைத் தவறாகப் பதிவுசெய்து, தவறான வகைகளில் மக்களை வைக்கலாம். சாதி என்பதும் ஒரு முக்கியமான பிரச்சினையாகும். இது பதிலளிப்பவர்கள் மற்றும் கணக்கீட்டாளர்கள் இருவருக்கும் சிரமங்களை உருவாக்குகிறது. இது போன்ற சூழல்கள், கணக்கீட்டாளர்கள் சாதி பற்றிய நேரடியான கேள்விகளைத் தவிர்ப்பதற்கு வழிவகுக்கும். அதற்குப் பதிலாக குடும்பப்பெயர்களின் அடிப்படையில் சாதியைக் கருதி, தவறான வகைப்படுத்தலின் வாய்ப்பை அதிகரிக்கும்.


விகிதாச்சார பிரதிநிதித்துவம் (proportional representation)


இடஒதுக்கீடுகளில் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவம் நியாயமானதாக தோன்றலாம். ஆனால், அது நடைமுறைக்கு மாறானது மற்றும் பிற்போக்குத்தனமானது. ஒவ்வொரு பிரிவினருக்கும் இடஒதுக்கீட்டின் சதவீதத்தால் 100ஐப் பிரிப்பதன் மூலம் இட ஒதுக்கீடு முறை செயல்படுகிறது. அந்த குழுவிற்கு எத்தனை பதவிகள் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன என்பதை இது விளக்குகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, OBC இதர பிற்படுத்தப்பட்ட சாதிகளுக்கு (OBC) 27% இட ஒதுக்கீடு இருப்பதால், காலியிடங்களின் பட்டியலில் ஒவ்வொரு 4வது இடமும் பிரிவில் இடம்பெற்றுள்ள நபருக்கு செல்லும் (100/27 = 3.7, தோராயமாக 4இடம் பெறுவார்கள்). இதேபோல், பட்டியலிடப்பட்ட சாதி விண்ணப்பதாரர்கள் ஒவ்வொரு 7வது இடத்தையும் (100/15 = 6.7, தோராயமாக 7 இடம் பெறுவார்கள்) பழங்குடியின விண்ணப்பதாரர்கள் ஒவ்வொரு 14வது (100/7.5 = 13.3, தோராயமாக 14 இடம் பெறுவார்கள்), மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக நலிவடைந்த பிரிவினர் (Economically Weaker Section (EWS)) ஒவ்வொரு 10வது (100/10 = 10 இடத்தை) இடத்தைப் பெறுவார்கள்.


இருப்பினும், தனிப்பட்ட சாதிகளுக்கு விகிதாச்சாரப் பிரதிநிதித்துவத்தைப் பயன்படுத்துவதில் சிக்கல்கள் எழுகின்றன. இந்தியாவில் சுமார் 6,000 சாதிகள் உள்ளன. மேலும், 1.4 பில்லியன் மக்கள் தொகையில் ஒவ்வொரு சாதியிலும் சராசரியாக 2.3 லட்சம் மக்கள் இருப்பார்கள். 


எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு சாதியில் 10,000 பேர் மட்டுமே இருந்தால் (மொத்த மக்கள் தொகையில் 0.0007%), ஒரு ஒதுக்கப்பட்ட காலியிடத்தைப் பெற 1,40,845 பதவிகள் தேவைப்படும். ஒன்றிய அரசுப்பணியாளர் தேர்வாணையம் (Union Public Service Commission) பொதுவாக ஆண்டுக்கு 1,000 காலியிடங்களை விளம்பரப்படுத்துவதால், இந்த சாதியினர் ஒரு காலியிடத்தைப் பெற 141 ஆண்டுகள் ஆகும். 2011ஆம் ஆண்டு நடத்தப்பட்ட சமூக-பொருளாதார மற்றும் சாதி மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் (Socio-Economic and Caste Census (SECC)) பதிவாகியுள்ள 46.7 லட்சம் சாதிகள்/துணை சாதிகளைக் கருத்தில் கொண்டால், காலியிடங்களின் எண்ணிக்கை 46,73,034-ஆக இருக்கும். மேலும், UPSC குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்ட சாதியினருக்கு ஒரு காலியிடத்தை வழங்க 7,000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் எடுக்கும்.


எனவே, தனிநபர் சாதி அளவில் விகிதாச்சாரப் பிரதிநிதித்துவம் என்பது பிற்போக்குத்தனமானது. இடஒதுக்கீட்டில் இருந்து பயனடைவதிலிருந்து குறைந்த மக்கள்தொகை கொண்ட சாதிகளை இது நியாயமற்ற முறையில் ஒதுக்கும்.


அனிஷ் குப்தா டெல்லி ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸில் பொருளாதாரம் கற்பிக்கிறார். சுபம் சர்மா நொய்டாவில் உள்ள கல்வி மற்றும் மேம்பாட்டு ஆய்வுகள் நிறுவனத்தில் தொழில் வல்லுநராக உள்ளார்.




Original article:

Share: