ஸ்டார்ட்அப் இந்தியா திட்டம் இந்தியாவில் புத்தொழில் நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவான ஒரு சூழல் அமைப்பை எவ்வாறு உருவாக்குகிறது? - பிரியா குமாரி சுக்லா

 1. இந்தியாவின் புத்தொழில் நிறுவன சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு (startup ecosystem) மிகப்பெரிய அளவில் வளர்ந்துள்ளது. இது ஒரு சிறிய தொடக்கத்திலிருந்து புதுமை மற்றும் தொழில்முனைவோருக்கான உலகின் மூன்றாவது பெரிய மையமாக மாறியுள்ளது. இன்று, 1,30,000-க்கும் மேற்பட்ட அங்கீகரிக்கப்பட்ட புத்தொழில் நிறுவனங்கள் உள்ளன. 2015-16ஆம் ஆண்டில் சுமார் 400 புத்தொழில் நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகப்பெரிய அதிகரிப்பு ஆகும். இந்தியாவின் முன்னேற்றம் உண்மையிலேயே குறிப்பிடத்தக்கது.


2. இந்தியா ஒரு தொழில்நுட்ப புரட்சியின் தொடக்கத்தில் உள்ளது. இந்தப் புரட்சி செயற்கை நுண்ணறிவு (AI), இயந்திர கற்றல் (ML), பெரிய தரவு, ஆற்றல் மாற்றம், மின்சார வாகனங்கள் (EVகள்), குவாண்டம் கம்ப்யூட்டிங், ஜெனோமிக்ஸ், 3D பிரிண்டிங், ரோபாட்டிக்ஸ், ட்ரோன்கள் மற்றும் விண்வெளி ஆய்வு போன்ற துறைகளில் பெரும் வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது. இந்த முன்னேற்றத்தை அரசாங்கம் ஆதரிக்கிறது. இது தேசிய குவாண்டம் திட்டம், இந்தியா AI திட்டம் மற்றும் செமிகண்டக்டர் திட்டம் போன்ற முயற்சிகளைத் தொடங்கியுள்ளது. கூடுதலாக, அரசாங்கம் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்காக (R&D) ரூ.1 லட்சம் கோடியை ஒதுக்கியுள்ளது.


3. இந்திய புத்தொழில் நிறுவனங்கள், குறிப்பாக ஆழமான தொழில்நுட்பத் துறைகளில், சாதகமற்ற மூலதனத்தை (patient capital) அணுக போராடுகின்றன. இந்தச் சவாலை எதிர்கொள்ள 2016-ம் ஆண்டு தொடக்க நிறுவனங்களுக்கான நிதிகளின் நிதி (FFS) தொடங்கப்பட்டது. இது 151 மாற்று முதலீட்டு நிதிகள் (Alternative Investment Funds(AIF)) மூலம் ரூ.11,688 கோடியை ஒதுக்கியுள்ளது. இது ரூ.81,000 கோடி மூலதனக் குவிப்பை உருவாக்க உதவியது. இதன் விளைவாக குறிப்பிடத்தக்க பல்பெருக்கு செயற்திறன் விளைவு (multiplier effect) ஏற்பட்டது.


4. நீண்டகால முதலீடுகள் தேவைப்படும் ஆழமான தொழில்நுட்ப புத்தொழில் நிறுவனங்களை ஆதரிக்க இந்தியாவுக்கு ஒரு சிறப்பு நிதி தேவை. உள்நாட்டு மூலதன ஆதாரங்களை அதிகரிப்பதும் முக்கியம். 2024-ம் ஆண்டில், இந்திய புத்தொழில் நிறுவனங்கள் $12 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக திரட்டின. இருப்பினும், இந்த நிதியில் சுமார் 75% சர்வதேச மூலங்களிலிருந்து வந்தது. காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் மற்றும் ஓய்வூதிய நிதிகள் போன்ற பெரிய உள்நாட்டு நிறுவனங்கள், புத்தொழில் நிறுவனங்களை ஆதரிக்க தங்கள் உபரிகளில் சிலவற்றைப் பயன்படுத்தலாம். குடும்ப அலுவலகங்கள் மற்றும் வணிகங்கள் தனிநபர் முதலீட்டாளர்களாக (angel investors) செயலில் மிகவும் பங்கு வகிக்க வேண்டும்.


5. இந்தியாவின் சிறந்த கல்வி நிறுவனங்களான IITs, IIMs மற்றும் IIITs, புத்தொழில்  சுற்றுச்சூழல் அமைப்பில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. அவை திறமையான நிபுணர்களை உருவாக்குகின்றன மற்றும் புதுமைகளை ஊக்குவிக்கின்றன.


6. இந்தியா ஆண்டுதோறும் சுமார் 24,000 PhD பட்டதாரிகளை உருவாக்குகிறது. அறிவியல் மற்றும் பொறியியலில் முன்னேற்றங்களை ஏற்படுத்துகிறது. இருப்பினும், 2024-ம் ஆண்டில் நாடு IPR ராயல்டிகளில் $14.3 பில்லியனை செலுத்தியது. அதே நேரத்தில், $1.5 பில்லியனை மட்டுமே ஈட்டியது. இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடைவெளியை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க பெரிய கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் முன்னேற்றங்கள் அவசியம்.


7. இந்தியாவின் புத்தொழில் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு பெங்களூரு, மும்பை மற்றும் டெல்லி போன்ற மெட்ரோ நகரங்களுக்கு அப்பால் விரிவடைந்து வருகிறது. நாட்டின் புத்தொழில் நிறுவனங்களில் சுமார் 50% இப்போது இரண்டாம் நிலை மற்றும் மூன்றாம் நிலை நகரங்களிலிருந்து வருகின்றன. வளர்ந்து வரும் மையங்களில் இந்தூர், ஜெய்ப்பூர் மற்றும் அகமதாபாத் ஆகியவை அடங்கும். இந்தியாவின் நகர்ப்புற மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட பாதி பேர் சிறிய நகரங்களில் வாழ்கின்றனர். அவை வளர்ச்சிக்கு பெரும் ஆற்றலை வழங்குகின்றன. சண்டிகர், விசாகப்பட்டினம் மற்றும் அகமதாபாத் போன்ற நகரங்களில் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் செயல்பாடுகளை அமைத்து வருகின்றன. உள்கட்டமைப்பு, கல்வி மற்றும் உள்ளடக்கத்தை மேம்படுத்துவதன் மூலம், குறிப்பாக தலைமைப் பொறுப்புகளில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம் இந்த பிராந்திய மையங்கள் பயன்படுத்தப்படாத திறமைகளைத் திறந்து புதுமைகளை இயக்க முடியும்.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


1. புத்தொழில் இந்தியா முன்முயற்சி (Startup India Initiative) ஜனவரி 16, 2016 அன்று தொடங்கப்பட்டது. இது தொழில்முனைவோரை ஆதரிக்க பல திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. வலுவான புத்தொழில் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்குவதும், இந்தியாவை வேலை தேடுபவர்களுக்குப் பதிலாக வேலை உருவாக்குபவர்களின் நாடாக மாற்றுவதும் இதன் இலக்காகும். அர்ப்பணிப்புள்ள புத்தொழில் இந்தியா குழு இந்த திட்டங்களை நிர்வகிக்கிறது. குழு தொழில் மற்றும் உள்நாட்டு வர்த்தக ஊக்குவிப்புத் துறைக்கு (Department for Promotion of Industry and Internal Trade (DPIIT)) அறிக்கை செய்கிறது.


2. இந்தியாவில் தேசிய புத்தொழில் தினம் (National Startup Day) ஜனவரி 16, 2025 அன்று வியாழக்கிழமை அனுசரிக்கப்படும். இது இந்தியாவில் உள்ள துடிப்பான புத்தொழில் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பைக் கொண்டாடும் மற்றும் ஆதரிக்கும் ஒரு வருடாந்திர நிகழ்வாகும். பொருளாதார வளர்ச்சி, புதுமை மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை முன்னெடுப்பதில் தொழில்முனைவோரின் முக்கியத்துவத்தை இந்த நாள் எடுத்துக்காட்டுகிறது. நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு புத்தொழில் சமூகத்தின் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளை ஊக்குவிப்பதற்கும் அங்கீகரிப்பதற்கும் இந்திய அரசாங்கத்தின் உறுதிப்பாட்டை நினைவூட்டுவதாகவும் இது செயல்படுகிறது.


3. பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் வேலை உருவாக்கத்தைத் தூண்டுவதில் புத்தொழில் நிறுவனங்களின் முக்கிய பங்கைக் கொண்டாடும் அதே வேளையில், தொழில்முனைவோர் முயற்சிகளுக்கு ஆதரவான சூழலை உருவாக்குவதை தேசிய புத்தொழில் தினம் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 


4. இந்த ஆண்டு, உத்யமோத்சவ் 2025 ஜனவரி 16, 2025 அன்று நடைபெறும். இது தேசிய புத்தொழில் வார (National Startup Week) கொண்டாட்டங்களின் ஒரு பகுதியாகும்.




Original article:

Share:

இஸ்ரேலுக்கும் ஹமாஸுக்கும் இடையிலான போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் குறித்து… - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள் : 


1. இந்த ஒப்பந்தம் ஜனவரி 16, 2025 வியாழக்கிழமை இஸ்ரேல் அமைச்சரவையால் முறையாக அங்கீகரிக்கப்பட உள்ளது. இது ஞாயிற்றுக்கிழமை தொடங்கி 42 நாட்கள் நீடிக்கும்.


2. கத்தார் பிரதமர் ஷேக் முகமது பின் அப்துல்ரஹ்மான் அல் தானி, தோஹாவில் ஒரு செய்தியாளர் சந்திப்பின் போது, ​​இஸ்ரேலிய சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டுள்ள பாலஸ்தீன கைதிகளுக்கு ஈடாக ஹமாஸ் பணயக்கைதிகளை விடுவிக்கும் என்று கூறினார்.


3. பல மாதங்களாக நடந்த இடைவிடாத பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு இந்த ஒப்பந்தம் வந்துள்ளது. அமெரிக்காவின் ஆதரவுடன் எகிப்தும், கத்தாரும் பேச்சுவார்த்தைகளை மத்தியஸ்தம் செய்து கொண்டன. இந்த ஒப்பந்தம் மத்திய கிழக்கை சீர்குலைத்த போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


4. இடம்பெயர்ந்த பாலஸ்தீனியர்களை காசாவில் உள்ள தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பச் செல்வதற்கான ஏற்பாடுகளையும் இந்த ஒப்பந்தம் உள்ளடக்கியது. போரில் காயமடைந்தவர்கள் அல்லது நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்கு மருத்துவ முறையை இது எளிதாக்குகிறது. காசா எல்லையில் இஸ்ரேலியப் படைகளை மறுசீரமைக்கவும் இது அழைப்பு விடுக்கிறது.


5. விடுவிக்கப்பட்டவர்களில் அமெரிக்க பணயக்கைதிகளும் இருப்பார்கள் என்பதை அமெரிக்க அதிபர் ஜோ பைடன் உறுதிப்படுத்தினார்.


6. இந்த ஒப்பந்தத்தில் பல முக்கிய அம்சங்கள் உள்ளன. அவை, ஆறு வார போர் நிறுத்தம், இஸ்ரேலியப் படைகளை படிப்படியாக திரும்பப் பெறுதல், ஹமாஸால் பிடிக்கப்பட்ட பணயக்கைதிகளை விடுவித்தல் மற்றும் இஸ்ரேலால் பிடிக்கப்பட்ட பாலஸ்தீன கைதிகளை விடுவித்தல் ஆகியவை ஆகும்.


7. போர் நிறுத்தப் பேச்சுவார்த்தையில் கடைசி நிமிட தகராறு தீர்க்கப்பட்டதாக கத்தார் மற்றும் ஹமாஸின் அதிகாரிகள் உறுதிப்படுத்தியதாக அசோசியேட்டட் பிரஸ் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன.


8. எகிப்துடனான காசாவின் எல்லையில் ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளை ஹமாஸ் மாற்ற முயற்சித்ததாக இஸ்ரேல் புதன்கிழமை அறிவித்தது. இஸ்ரேல் இந்த திட்டத்தை நிராகரித்தது.


9. பிலடெல்பி வழித்தடத்திற்கான (Philadelphi corridor) ஒப்புக் கொள்ளப்பட்ட ஏற்பாடுகளுக்கு ஹமாஸ் கருத்துகளை கேட்டறிந்ததாக அந்த அதிகாரி கூறினார். இந்த நடைபாதை எகிப்துடனான காசாவின் எல்லையில் உள்ள ஒரு இராஜதந்திர ரீதியில் நிலப்பரப்பு என்று அசோசியேட்டட் பிரஸ் தெரிவித்துள்ளது.


10. பேச்சுவார்த்தைகளில் மத்தியஸ்தம் செய்து வரும் கத்தார் பிரதமர், ஹமாஸ் மற்றும் இஸ்ரேலிய பிரதிநிதிகளுடன் தனித்தனி சந்திப்புகளை நடத்தினார். இந்த சந்திப்புகளுக்குப் பிறகு விரைவில் பிரச்சினை தீர்க்கப்பட்டதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.


உங்களுக்குத் தெரியுமா? 


1. இந்த ஒப்பந்தம் தோஹாவில் அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், எகிப்து மற்றும் கத்தார் ஆகிய நாடுகளின் பேச்சுவார்த்தையாளர்களால் இறுதி செய்யப்பட்டது. கடந்த ஆண்டு மே மாதம் ஏற்பட்ட போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில், இது ஒரு கட்டப் போர் நிறுத்தத்தை உள்ளடக்கியதாக கூறப்படுகிறது.


2. முதல் கட்டத்தில், 42 நாட்கள் நீடிக்கும். ஹமாஸ் 33 பணயக்கைதிகளை விடுவிக்க ஒப்புக்கொள்கிறது. அதற்கு ஈடாக, பாலஸ்தீன கைதிகள் விடுவிக்கப்படுவார்கள்.


இந்தக் கட்டத்தில், அனைத்து சண்டைகளும் நிறுத்தப்படும். இஸ்ரேலியப் படைகள் காசாவின் நகரங்களை விட்டு வெளியேறி, அந்தப் பகுதியின் கடைசியில்  உள்ள ஒரு இடையக மண்டலத்திற்குச் செல்லும். இந்த மண்டலத்தின் விவரங்கள் இரு தரப்பிலிருந்தும் கையொப்பமிடப்பட்ட வரைபடங்களில் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளன.


காசாவின் 2.3 மில்லியன் மக்களில் சுமார் 90% பேர் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். இருப்பினும், அவர்கள் காசாவின் தெற்கு மற்றும் வடக்கு இடையே சுதந்திரமாக செல்ல அனுமதிக்கப்படுவார்கள். இஸ்ரேல் இந்தப் பகுதியை ஒரு இராணுவ நடைபாதையுடன் பிரித்துள்ளது.


காசாவிற்கு உதவி அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால், விவரங்கள் இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.


3. இரண்டாம் கட்டம் மிகவும் விரிவானதாக இருக்கும். மீதமுள்ள பணயக்கைதிகள் திரும்பப் பெறுவதும், அதே எண்ணிக்கையிலான பாலஸ்தீன கைதிகளை விடுவிப்பதும் இதில் அடங்கும். கூடுதலாக, காசாவிலிருந்து இஸ்ரேலியர்கள் முழுமையாக திரும்பப் பெறப்படுவார்கள். இஸ்ரேலிய பிரதமர் நெதன்யாகு இந்த நடவடிக்கைக்கு உடன்படத் தயங்கி வருகிறார். இந்த கட்டத்தின் பிரத்தியேகங்கள் 16 நாட்களுக்குப் பிறகு தொடங்க திட்டமிடப்பட்டுள்ள பேச்சுவார்த்தைகளில் மேலும் விவாதிக்கப்படும்.


4. மூன்றாம் கட்டம் இறந்த பணயக்கைதிகள் மற்றும் ஹமாஸ் உறுப்பினர்களின் சடலங்களை பரிமாறிக்கொள்வதில் கவனம் செலுத்தும். இதில் காசாவிற்கான மறுகட்டமைப்புத் திட்டமும் அடங்கும். இருப்பினும், எதிர்காலத்தில் காசாவை நிர்வகிப்பதற்கான திட்டங்கள் தற்போது இன்னும் தெளிவாக குறிப்பிடவில்லை.


5. அக்டோபர் 7, 2023 அன்று, இஸ்ரேலியப் படைகள் காசா மீது படையெடுப்பைத் தொடங்கின. ஹமாஸ் தலைமையிலான துப்பாக்கி ஏந்தியவீரர்கள் பாதுகாப்புத் தடைகளை மீறி இஸ்ரேலிய சமூகங்களுக்குள் நுழைந்ததற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக இது நடந்தது. அவர்கள் 1,200 வீரர்கள் மற்றும் பொதுமக்களைக் கொன்றனர் மற்றும் 250  இஸ்ரேலிய மற்றும் வெளிநாட்டு பணயக்கைதிகளைக் கைப்பற்றினர்.


6. காசாவில் இஸ்ரேலின் நடவடிக்கைகள் 46,000-க்கும் மேற்பட்ட இறப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளதாக காசாவின் சுகாதார அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது. கடலோரப் பகுதி இடிபாடுகளாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. லட்சக்கணக்கான மக்கள் குளிர்காலக் குளிரை எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்கள் கூடாரங்களிலும் தற்காலிக தங்குமிடங்களிலும் வசித்து வருகின்றனர்.




Original article:

Share:

நதிகள் இணைப்பு, நீர் பற்றாக்குறைக்கான தீர்வு மற்றும் வளர்ச்சிக்கான ஊக்கியா? -அபினவ் ராய்

 நதிகள் இணைப்பு, நீர்வளங்களின் சமச்சீரற்ற விநியோகத்தை எவ்வாறு நிவர்த்தி செய்யவும், நீர்ப்பாசனம், நீர் வழங்கல், வெள்ளக் கட்டுப்பாடு மற்றும் வளர்ச்சியை மேம்படுத்தவும் எவ்வாறு முயல்கிறது? 


உலக மக்கள்தொகையில் 17% இந்தியாவைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், உலகின் நன்னீர் வளங்களில் 4% மட்டுமே உள்ளது. இந்த வளங்கள் நாடு முழுவதும் சமமாக பரவவில்லை. இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க, நதிகள் இணைப்புத் திட்டம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. நாட்டின் நிலப்பரப்பு, காலநிலை, இயற்கைப் பேரழிவுகள் மற்றும் சீரற்ற நீர் விநியோகத்தால் ஏற்படும் சவால்களை சமாளிப்பதே இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கமாகும்.


ஆனால், நதிகளை இணைக்கும் யோசனை எப்போது, எப்படி முதன்முதலில் தோன்றியது. நதிகள் இணைப்புத் திட்டங்கள் நீர்ப்பாசனம், வெள்ளக் கட்டுப்பாடு மற்றும் நீர் வழங்கலை மேம்படுத்துவதை எவ்வாறு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன? 


நதிகளை இணைக்கும் திட்டம் ஒரு பெரிய அளவிலான நீர் மேலாண்மை உத்தியாகும். இது அதிகப்படியான நீர் உள்ள பகுதிகளிலிருந்து நீர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் பகுதிகளுக்கு தண்ணீரைக் கொண்டு செல்வதை உள்ளடக்கியது. கால்வாய்கள், நீர்த்தேக்கங்கள் மற்றும் குழாய்களைப் பயன்படுத்தி வெவ்வேறு படுகைகளை இணைப்பதன் மூலம் இது செய்யப்படுகிறது. இந்த படுகைகளுக்கு இடையேயான நீர் பரிமாற்றத் திட்டங்களின் (inter-basin water transfer (IBWT)) முக்கிய குறிக்கோள் பாசனத்தை மேம்படுத்துதல், வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல் மற்றும் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு சிறந்த நீர் விநியோகத்தை வழங்குவதாகும்.


நதிகளை இணைக்கும் யோசனை 1858-ம் ஆண்டுக்கு முந்தையது. பிரிட்டிஷ் இராணுவ பொறியாளரான கேப்டன் ஆர்தர் காட்டன், உள்நாட்டு போக்குவரத்துக்காக கால்வாய்கள் மூலம் ஆறுகளை இணைக்க முதலில் பரிந்துரைத்தார். 1972-ம் ஆண்டு, சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, டாக்டர் கே.எல். ராவ் 'கங்கை-காவிரி இணைப்பு கால்வாயை' (Ganga-Cauvery Link Canal) முன்மொழிந்தார். 1977-ம் ஆண்டு, கேப்டன் டின்ஷா ஜே. தஸ்தூர் "தேசிய வடிநீர் கால்வாய்" (National Garland Canal) திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். 


இருப்பினும், தொழில்நுட்ப-பொருளாதார காரணங்களால் இரண்டு திட்டங்களும் சாத்தியமற்றதாக அரசாங்கம் கண்டறிந்தது. 1980-ம் ஆண்டில், நீர்ப்பாசன அமைச்சகம் (இப்போது நீர்வள அமைச்சகம்) நீர்-படுகைகளுக்கு இடையேயான நீர் பரிமாற்றத்திற்கான தேசிய முன்னோக்குத் திட்டத்தை (National Perspective Plan (NPP)) உருவாக்கியது. இந்தத் திட்டம் 30 இணைப்புத் திட்டங்களை அடையாளம் கண்டுள்ளது. அவை, இரண்டு கூறுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை, 14 இமயமலை மற்றும் 16 தீபகற்ப இணைப்புத் திட்டங்கள் ஆகும்.


அதைத் தொடர்ந்து, 1982-ம் ஆண்டில், நதிகள் இணைப்புத் திட்டங்களை ஆய்வு செய்து செயல்படுத்த தேசிய நீர் மேம்பாட்டு நிறுவனம் (National Water Development Agency (NWDA)) நிறுவப்பட்டது. 2002-ம் ஆண்டு, ஒரு பொது நல வழக்கை (Public Interest Litigation (PIL)) தொடர்ந்து, அனைத்து நதி இணைப்புகளையும் 12 ஆண்டுகளுக்குள் முடிக்குமாறு உச்ச நீதிமன்றம் அரசாங்கத்திற்கு உத்தரவிட்டது. இது இந்தப் பிரச்சினையை அரசியல் மற்றும் சட்டமன்ற விவாதங்களின் முன்னிலைக்கு கொண்டு வந்தது.


டிசம்பர் 25, 2024 அன்று, பிரதமர் நரேந்திர மோடி மத்தியப் பிரதேசத்தின் கஜுராஹோவில் கென்-பெட்வா இணைப்புத் திட்டத்திற்கு (Ken-Betwa Link Project (KBLP)) அடிக்கல் நாட்டினார். வறட்சியால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட பந்தேல்கண்ட் பகுதிக்கு நீர்ப்பாசனம் வழங்குவதே இந்த திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும். இது மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள கென் நதியிலிருந்து உபரி நீரை உத்தரப் பிரதேசத்தில் உள்ள பெட்வா நதிக்கு மாற்றும். இந்த இரண்டு நதிகளும் யமுனை நதியின் வலது கரையில் அமைந்துள்ள துணை நதிகள் ஆகும்.  


இந்தத் திட்டத்திற்காக மத்திய அமைச்சரவை ரூ.44,605 கோடிக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. கென்-பெட்வா இணைப்புத் திட்டத்திற்கு (Ken-Betwa Link Project (KBLP)) இரண்டு கட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. முதல் கட்டத்தில், தௌதன் அணை வளாகம், கென்-பெட்வா இணைப்பு கால்வாய் (221 கி.மீ நீளம்) மற்றும் அதன் தொடர்புடைய நிலையங்கள் கட்டப்படும். இரண்டாம் கட்டம் மூன்று கூறுகளை உள்ளடக்கும். அவை லோயர் ஆர் அணை (Lower Orr Dam), பினா காம்ப்ளக்ஸ் திட்டம் (Bina Complex Project) மற்றும் கோதா தடுப்பணை (Kotha Barrage) ஆகும்.


இந்தத் திட்டம் ஆண்டுதோறும் 10.62 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலத்திற்கு நீர்ப்பாசனம் செய்யும். இதில், 8.11 லட்சம் ஹெக்டேர் மத்தியப் பிரதேசத்திலும் 2.51 லட்சம் ஹெக்டேர் உத்தரப் பிரதேசத்திலும் உள்ளது. இது சுமார் 62 லட்சம் மக்களுக்கு குடிநீரை வழங்கும். இந்த திட்டம் 103 மெகாவாட் நீர் மின்சாரத்தையும் 27 மெகாவாட் சூரிய சக்தியையும் உற்பத்தி செய்யும். இது பன்னா புலிகள் சரணாலயம் வழியாக செல்லும். இந்த முக்கியமான புலி வாழ்விடத்தின் ஒரு பகுதியானது வெள்ளத்தில் மூழ்குவது குறித்து கவலைகள் உள்ளன. தேசிய தொலைநோக்கு திட்டத்தின் கீழ் தற்போது செயல்படுத்தப்படும் முதல் திட்டமே KBLP ஆகும்.


நதி இணைப்புத் திட்டம் பல சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. விவசாயத்தில் நீர் நெருக்கடி, நீர் கிடைப்பதில் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் வெள்ளம் மற்றும் வறட்சியின் விளைவுகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இந்திய விவசாயம் பருவமழையை பெரிதும் நம்பியுள்ளது. இது கணிக்க முடியாததாகவும் பிராந்தியங்களில் சீரற்றதாகவும் பரவக்கூடும். மழைப்பொழிவின் நிச்சயமற்ற தன்மை, நீண்ட வறட்சி காலங்கள் மற்றும் பருவகால மற்றும் வருடாந்திர மழைப்பொழிவில் ஏற்ற இறக்கங்கள் ஆகியவை விவசாயிகளுக்கும் அரசாங்கத்திற்கும் ஒரு பெரிய கவலையாக உள்ளன.

இந்தத் திட்டம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் 200 பில்லியன் கன மீட்டர் (BCM) தண்ணீரை மாற்ற திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த நீர் நிறைந்த பகுதிகளிலிருந்து வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு செல்லும். இந்தத் திட்டம் 34 மில்லியன் ஹெக்டேர் விவசாய நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசனம் செய்யும் மற்றும் 34,000 மெகாவாட் நீர் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும். இது பாசனத்திற்கான தொடர்ச்சியான மற்றும் நம்பகமான நீர் விநியோகத்தை வழங்கும். இது நாட்டின் விவசாய உற்பத்தித்திறன் மற்றும் உணவு தானிய உற்பத்தியை கணிசமாக அதிகரிக்கும்.


கூடுதலாக, இணைப்புத் திட்டங்கள் குடிநீர் மற்றும் தொழில்துறை பயன்பாடுகளுக்கு நீர் வளங்களை நியாயமான முறையில் அணுகுவதை உறுதி செய்யும். இது நீர் கிடைப்பதில் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைக்க உதவும். இந்தத் திட்டங்கள் நீர்த்தேக்கங்களில் அதிகப்படியான நீரைச் சேமிப்பதன் மூலம் வெள்ளத்தின் தாக்கத்தையும் குறைக்கும். அதே நேரத்தில், சேமிக்கப்பட்ட நீரை வறட்சியின் போது நிவாரணம் வழங்கப் பயன்படுத்தலாம். நம்பகமான மற்றும் நியாயமான நீர் வழங்கல் தொழில்களை ஆதரிக்கும் மற்றும் வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கும்.


தேசிய நீர் மேம்பாட்டு நிறுவனம் (National Water Development Agency (NWDA)) நீர் மறுபகிர்வுத் திட்டம் தொழில்நுட்ப ரீதியாக சாத்தியமானது என்பதைக் காட்டும் ஆய்வுகளை நடத்தியது. இருப்பினும், நதிகள் இணைப்புத் திட்டத்தின் சாத்தியக்கூறு சிக்கலானது. இது தொழில்நுட்ப, சுற்றுச்சூழல், பொருளாதார மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகள் போன்ற பல்வேறு காரணிகளைப் பொறுத்தது. நீர்ப்பிடிப்பு நீர் பரிமாற்றம் நதியின் கட்டமைப்பை மாற்றும். இது வண்டலின் இயற்பியல் மற்றும் வேதியியல் கலவையையும் பாதிக்கும். இதன் விளைவாக, இது அப்பகுதியில் உள்ள நீரின் தரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை பாதிக்கும்.


மேலும், நதி நீரை பெரிய அளவில் திருப்பிவிடுவது நதியின் இயற்கை சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை சீர்குலைக்கும். இது பல்வேறு உயிரினங்களின் வாழ்விடத்தையும் பாதிக்கலாம். நீர் பரிமாற்றம் ஆறுகளுக்கு வெப்பநிலை, மழைப்பொழிவு மற்றும் ஈரப்பதம் போன்ற காலநிலை காரணிகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பை சிக்கலாக்கலாம். கால்வாய்கள் மற்றும் நீர்த்தேக்கங்கள் மீன் மற்றும் பிற உயிரினங்களின் இடம்பெயர்வை மாற்றலாம். இது இந்த இனங்கள் குறைவதற்கும், இறுதியில், பல்லுயிர் இழப்புக்கும் வழிவகுக்கும். கால்வாய்கள் மற்றும் நீர்த்தேக்கங்களை நிர்மாணிப்பது பெரிய மக்கள்தொகையின் இடம்பெயர்வு காரணமாக சமூக இடையூறுகளை ஏற்படுத்தும். அவற்றை மறுவாழ்வு செய்து மீள்குடியேற்றுவது சவாலானதாக இருக்கும். நீர் என்பது ஒரு மாநிலப் பிரச்சினை. மேலும், நீர் பகிர்வு தொடர்பாக மாநிலங்களுக்கு இடையே மோதல்கள் எழக்கூடும். சம்பந்தப்பட்ட மாநிலங்களின் ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும்.


இந்தத் திட்டங்கள் மிகவும் விலை உயர்ந்தவை மற்றும் அவற்றின் ஆரம்ப செலவு மதிப்பீடுகளைவிட அதிகமாக இருக்கலாம். இவற்றைச் செயல்படுத்துவது நாட்டின் பொருளாதாரத்தைச் சுமையாக்கும். பெரிய அளவிலான திட்டங்கள் பெரும்பாலும் தாமதங்களையும் செலவு அதிகரிப்பையும் எதிர்கொள்கின்றன. இது அவற்றின் பொருளாதார நம்பகத்தன்மையைக் குறைக்கிறது. பொருளாதாரப் பிரச்சினைகளைத் தவிர, இதுபோன்ற திட்டங்கள் சமூக மற்றும் சுற்றுச்சூழல் கவலைகளையும் எழுப்புகின்றன.


எனவே, இந்தப் பெரிய திட்டங்களின் பொருளாதார சாத்தியக்கூறு, அதிக செலவு குறைந்த, நிலையான மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நட்பு மாற்றுகளுடன் ஒப்பிடப்பட வேண்டும். மழைநீர் சேகரிப்பு, உள்ளூர் நீர் பாதுகாப்பு மற்றும் திறமையான நீர்ப்பாசனம் ஆகியவை இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். பெரிய திட்டங்களுடன் இந்த உள்ளூர்மயமாக்கப்பட்ட தீர்வுகளை ஆராய்வது சிறப்பாக இருக்கும். இந்த அணுகுமுறை காலநிலை மீள்தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, பிராந்தியத்திற்கான சிறந்த தீர்வை அடையாளம் காண உதவும்.




Original article:

Share:

பாரத் ரன்பூமி தர்ஷன் -குஷ்பு குமாரி

 இராணுவ தினத்தை முன்னிட்டு, பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் பாரத் ரன்பூமி தர்ஷன் (Bharat Ranbhoomi Darshan) என்ற பிரத்யேக வலைத்தளத்தை தொடங்கி வைத்தார். இந்த வலைத்தளத்தின் நோக்கம் என்ன? கூடுதலாக, 'Beyond the nugget' என்ற பிரிவில், துடிப்பான கிராமங்கள் திட்டத்தைப் பற்றியும் அறிந்து கொள்ள வழிவகுக்கலாம்.


77-வது இராணுவ தினத்தன்று (ஜனவரி 15), பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் ஒரு புதிய வலைத்தளத்தைத் தொடங்கினார். இந்த வலைத்தளம் ”பாரத் ரன்பூமி தர்ஷன்” (Bharat Ranbhoomi Darshan) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது பார்வையாளர்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது 77 முக்கியமான தளங்கள் பற்றிய தகவல்களை வழங்குகிறது. இந்த தளங்களின் கதைகளையும் அவற்றை எவ்வாறு பார்வையிடுவது என்பதையும் இது பகிர்ந்து கொள்கிறது.


முக்கிய அம்சங்கள் : 


1. பாரத் ரன்பூமி தரிசன வலைத்தளம் பார்வையாளர்களுக்கு ஒரே இடத்தில் இருக்கும் இடமாக செயல்படும். இது அவர்களின் பயணத்திற்குத் தேவையான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் செய்ய உதவும். அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, இந்த இடங்களுக்கு அனுமதி பெற எவ்வாறு விண்ணப்பிப்பது என்பது குறித்த தகவல்களும் இதில் அடங்கும்.


2. இந்த வலைத்தளம் பல்வேறு போர்க்களங்கள் மற்றும் எல்லைப் பகுதிகள் பற்றிய விவரங்களை வழங்கும். இதில் மெய்நிகர் சுற்றுப்பயணங்கள் (virtual tours), வரலாற்றுக் கதைகள் (historical stories) மற்றும் ஊடாடும் உள்ளடக்கம் (interactive content) ஆகியவை அடங்கும். இந்த தளங்கள் வியத்தகு இந்தியா பிரச்சாரத்தின் (Incredible India campaign) ஒரு பகுதியாக சுற்றுலா அமைச்சகத்தால் விளம்பரப்படுத்தப்படும்.


3. கல்வான் என்பது லடாக்கில் உள்ள ஒரு நதிப் பள்ளத்தாக்கு ஆகும். ஜூன் 2020-ம் ஆண்டில் இந்தியாவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையிலான வன்முறை எல்லை மோதல்களுக்கு இது பெயர் பெற்றது. இந்த மோதல்களின் போது, ​​20 இந்திய வீரர்கள் உயிரிழந்தனர். 2017-ம் ஆண்டில், டோக்லாம் தடங்கல் (Doklam standoff) என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு மோதல் ஏற்பட்டது. டோக்லாம் என்பது இந்தியா, பூட்டான் மற்றும் சீனா இடையேயான ஒரு மூன்று பகுதி சந்திக்கும் இடமாகும்.


கிழக்கு லடாக் 


4. இந்திய இராணுவமும், சுற்றுலா அமைச்சகமும் இந்தத் திட்டத்தில் இணைந்து பணியாற்றியுள்ளன. அவர்கள் நாட்டின் எல்லைகளில் 77 தளங்களை "போர்க்கள சுற்றுலா" (battlefield tourism)-க்காகத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். இதில் இரண்டு முக்கிய தளங்களும், கடந்தகால இராணுவ நடவடிக்கைகளைக் கொண்ட 75 தளங்களும் அடங்கும்.


5. இந்த தளங்களில் பெரும்பாலானவை சீனா மற்றும் பாகிஸ்தானுடனான இந்தியாவின் எல்லைகளில் உள்ளன. சீன எல்லையானது உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டால் (Line of Actual Control) குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், பாகிஸ்தான் எல்லை கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பகுதிகள் போர்கள் மற்றும் மோதல்களின் வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன. 1962-ம் ஆண்டு சீனாவுடனான போர் மற்றும் 1967-ம் ஆண்டு சிக்கிமில் உள்ள நாதுலாவில் நடந்த மோதல் ஆகியவை உதாரணங்களாகும். மேற்கு எல்லையில், லோங்கேவாலா போர் தனித்து நிற்கிறது. இது, 1971-ம் ஆண்டு இந்தியா-பாகிஸ்தான் போரின் போது நடந்த முதல் பெரிய சண்டைகளில் இதுவும் ஒன்றாகும். இந்தப் போர் தார் பாலைவனத்தில் உள்ள லோங்கேவாலா போஸ்டில் நடந்தது.


6. இந்த இடங்கள் அவற்றின் இராஜதந்திர ரீதியில் முக்கியத்துவம் மற்றும் கடினமான நிலப்பரப்பு காரணமாக முன்னர் தடைசெய்யப்பட்டன. இப்போது பார்வையாளர்களுக்கு இந்த தொலைதூரப் பகுதிகளில் நிறுத்தப்பட்டுள்ள வீரர்களின் அனுபவத்தைப் பற்றிய நேரடி நுண்ணறிவை வழங்கும்.


7. எல்லைப் பகுதிகளில் இணைப்பு, சுற்றுலா மற்றும் சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சியை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டு இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. உயர் செயல்பாட்டு தயார்நிலையை உறுதி செய்யும் அதே வேளையில் இந்த முயற்சிகளை எளிதாக்க இராணுவம் உள்ளூர் சிவில் அதிகாரிகளுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது.


8. பாதுகாப்பு அமைச்சர் சிங் சமீபத்தில் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கையில் 30 சதவீதம் அதிகரிப்பை எடுத்துரைத்தார். கடந்த நான்கு ஆண்டுகளில் லடாக், சிக்கிம் மற்றும் அருணாச்சலப் பிரதேசத்தில் இந்த அதிகரிப்பு காணப்பட்டது. மேம்பட்ட உள்கட்டமைப்பு காரணமாக இந்த வளர்ச்சி ஏற்பட்டது. எல்லை சுற்றுலாவிலும் ஆர்வம் அதிகரித்து வந்தது.


உண்மையான கட்டுப்பாட்டுக் கோடு (Line of Actual Control) என்றால் என்ன?  


LAC என்பது இந்தியக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியை சீனக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியிலிருந்து பிரிக்கும் எல்லையாகும். LAC 3,488 கி.மீ நீளம் கொண்டதாக இந்தியா கருதுகிறது. அதே நேரத்தில் சீனர்கள் அதை சுமார் 2,000 கி.மீ நீளமாகக் கருதுகிறார்கள். LAC மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. கிழக்குப் பிரிவு அருணாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் சிக்கிமை உள்ளடக்கியது. நடுத்தரப் பிரிவு உத்தரகண்ட் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் உள்ளது. மேற்குப் பிரிவு லடாக்கில் உள்ளது.

 

பாகிஸ்தானுடனான கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டிலிருந்து (Line of Control) எல்.ஏ.சி எவ்வாறு வேறுபடுகிறது? 


காஷ்மீர் போருக்குப் பிறகு ஐ.நா பேச்சுவார்த்தை நடத்திய 1948-ம் ஆண்டு போர் நிறுத்தக் கோட்டிலிருந்து கட்டுப்பாட்டுக் கோடு (LoC) உருவானது. இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான சிம்லா ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து, 1972-ம் ஆண்டில் இது கட்டுப்பாட்டுக் கோட்டாக நியமிக்கப்பட்டது. இது இரு படைகளின் இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கான பொது இயக்குநர் (Director General of Military Operations (DGMO)) கையெழுத்திடப்பட்ட வரைபடத்தில் அதை கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இந்த வரைபடத்திற்கு சர்வதேச சட்ட அங்கீகாரம் உள்ளது. இதற்கு நேர்மாறாக, LAC என்பது வெறும் ஒரு கருத்து. இரு நாடுகளும் அதில் உடன்படவில்லை. இது எந்த வரைபடத்திலும் கோடிட்டுக் காட்டப்படவில்லை மற்றும் தரையில் குறிக்கப்படவில்லை.

துடிப்பான கிராமங்கள் திட்டம் 


1. 2023-ம் ஆண்டில், அரசாங்கம் 'துடிப்பான கிராமங்கள் திட்டம்' (Vibrant Villages Programm) தொடங்கியது. இது ஒரு ஒன்றிய நிதியுதவி திட்டமாகும். இது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கிராமங்களின் வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்த கிராமங்கள் வடக்கு எல்லையில் 46 தொகுதிகளில் உள்ளன. இந்தத் திட்டம் அருணாச்சலப் பிரதேசம், இமாச்சலப் பிரதேசம், சிக்கிம், உத்தரகண்ட் மற்றும் லடாக் யூனியன் பிரதேசத்தில் உள்ள 19 மாவட்டங்களை உள்ளடக்கியது.


2. சீனாவுடனான எல்லையில் உள்ள கிராமங்களின் விரிவான வளர்ச்சியை வழங்குவதும், அடையாளம் காணப்பட்ட எல்லை கிராமங்களில் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதும் இந்த திட்டத்தின் முக்கிய இலக்குகள் ஆகும். இந்த கிராமங்களில் ஏற்படும் வளர்ச்சிக்கான இடம்பெயர்வைத் தடுப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இதனால் பாதுகாப்பையும் அதிகரிக்கிறது. 


3. 2018-ம் ஆண்டில், நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு (Parliamentary Standing Committee) நமது எல்லைப் பகுதிகளில் பின்தங்கிய நிலை, கல்வியறிவின்மை மற்றும் அடிப்படை வசதிகள் இல்லாமை போன்ற பிரச்சினைகளை எடுத்துரைத்தது. இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க துடிப்பான கிராமங்கள் திட்டம் (VVP) உருவாக்கப்பட்டது.


4. சமூக தொழில்முனைவை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் "Hub and Spoke Model போன்ற வளர்ச்சி மையங்களை உருவாக்குதல், திறன் மேம்பாட்டின் மூலம் இளைஞர்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு அதிகாரமளித்தல் ஆகியவை கிராம வறுமைத் திட்டத்தின் நோக்கங்களில் ஒன்றாகும். 


5. இத்திட்டம் எல்லைப் பகுதிகளில் உள்ளூர் கலாச்சாரம், மரபுகள், அறிவு மற்றும் பாரம்பரியத்தை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் சுற்றுலா திறனை இந்தத் திட்டம் பயன்படுத்திக் கொள்கிறது. இது வேலை வாய்ப்புகளை அதிகரிக்கவும் இடம்பெயர்வைக் குறைக்கவும் உதவுகிறது.




Original article:

Share:

அம்பேத்கர் சாதிவாரி கணக்கெடுப்பை ஆதரித்தார். ஆனால், அது அரசியலாக்கப்படுவதை அல்ல. -அயன் குஹா

 இன்றைய சூழலில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை அரசியல்மயமாக்குவதற்கு எதிரான பி.ஆர். அம்பேத்கரின் கருத்துக்களை நாம் தீவிரமாக பரிசீலிக்க வேண்டும். சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு என்ற கருத்தை அம்பேத்கர் ஆதரித்திருக்கலாம் என்றாலும், அதைச் சுற்றியுள்ள தற்போதைய அரசியல் சூழ்நிலையை அவர் நிச்சயமாக மறுத்திருப்பார்.


நவீன இந்தியாவில் அம்பேத்கர் ஒரு முக்கிய தலைவராக உள்ளார்.  1951 முதல், காலனித்துவ காலங்களைப் போல் இல்லாமல், ஒவ்வொரு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பிலும் பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர் பற்றிய தரவு வெளியிடப்படுகிறது. சாதிவாரி கணக்கெடுப்பின் தேவை தற்போது எழுந்துள்ளது. ஏனெனில், சாதி சார்ந்த தரவு எதுவும் இல்லை. சாதிவாரி கணக்கெடுப்பு உறுதியான நடவடிக்கைகளை மேம்படுத்த உதவும். சாதிவாரி கணக்கெடுப்புக்கான தற்போதைய கோரிக்கை கட்சி அரசியலால் இயக்கப்படுகிறது மற்றும் அம்பேத்கரின் பெயரைப் பயன்படுத்துகிறது. இது இந்த பிரச்சினையில் அம்பேத்கரின் கருத்துக்கள் என்னவாக இருக்கும் என்பதைப் பார்ப்பது முக்கியம்.


சாதிவாரி கணக்கெடுப்புக்கு ஆதரவாக அம்பேத்கர் 


மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் சாதி சார்ந்த தரவுகளை குறைந்தது இரண்டு சந்தர்ப்பங்களில் சேகரிக்காத முடிவு குறித்து அம்பேத்கர் அதிருப்தியை வெளிப்படுத்தினர். ஏப்ரல் 23, 1953 அன்று டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா இதழில் ஒரு கட்டுரையில், "இந்து மதம், இஸ்லாம், கிறிஸ்தவம் போன்ற பல்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு எத்தனை பேர், தீண்டத்தகாதவர்கள் எத்தனை பேர் என்பதை மட்டுமே மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நமக்குச் சொல்கிறது. வெவ்வேறு மதங்களைச் சேர்ந்த மக்கள் எத்தனை பேர் என்பதை அறிவது அவ்வளவு பயனுள்ளதாக இல்லை என்று அம்பேத்கர் கூறினார். 


வெவ்வேறு மொழிப் பகுதிகளில் சாதிகள் எவ்வாறு பரவியுள்ளன என்பது பற்றிய தகவல் தேவைப்படுகிறது. ஆனால், இது குறித்த தரவு மிகக் குறைவு. பெரும்பாலான மொழிப் பகுதிகளில் ஒன்று அல்லது இரண்டு பெரிய சாதிகளும், பெரிய சாதிகளைச் சார்ந்த சில சிறிய சாதிகளும் உள்ளன என்று அவர் விளக்கினார். 1955ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய Thoughts on the Linguistic States என்ற புத்தகத்தில், 1951 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் சாதி அட்டவணைகள் சேர்க்கப்படாததற்கு அம்பேத்கர் வருத்தம் தெரிவித்தார். இது முந்தைய இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. 


மேலும், Children of India’s Ghetto, 1935 புத்தகத்தில், சாதிவாரி கணக்கெடுப்பை நிறுத்த முயற்சிக்கும் உயர் சாதியினரை அம்பேத்கர் விமர்சித்தார். 1901 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புக்கான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு ஆணையரான ஹெர்பர்ட் ரிஸ்லியை (Herbert Risley) அவர் ஆதரித்தார். அவர் சாதி ஒரு நபரின் சமூக மற்றும் உத்தியோகப்பூர்வ அடையாளத்தின் முக்கிய பகுதியாக இருப்பதால் அதைக் கணக்கிட வேண்டும் என்று வாதிட்டார். சமூக முக்கியத்துவத்தின் அடிப்படையில் சாதிக் குழுக்களை வகைப்படுத்த ரிஸ்லியின் விமர்சன முயற்சிகளையும் அம்பேத்கர் ஆதரித்தார். உயர் மற்றும் கீழ் சாதிகளின் பரவலான அமைப்பு இருந்ததால் இது அவசியம் என்று அவர் நம்பினார்.

 

முன்னுரிமை இல்லையா? 


  சாதிக் கணக்கெடுப்பு நிறுத்தப்பட்டதை அம்பேத்கர் பாராட்டவில்லை. இருப்பினும், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் சாதி தரவு இல்லாததை அவர் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. அவர் மனதில் வேறு பல முக்கியமான பிரச்சினைகள் இருந்திருக்கலாம். அக்டோபர் 10, 1951 அன்று தனது ராஜினாமா அறிக்கையில், அம்பேத்கர் நேரு அரசாங்கத்துடன் உடன்படாத முக்கிய பிரச்சினைகளை பட்டியலிட்டார். அவற்றில் இந்து சட்ட மசோதா, பட்டியல் சாதியினர் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கான போதுமான பாதுகாப்புகள் இல்லாதது, வெளியுறவுக் கொள்கை மற்றும் காஷ்மீர் பிரச்சினை ஆகியவை அடங்கும். இருப்பினும், சாதி கணக்கெடுப்பு இல்லாதது குறித்து அறிக்கையில் குறிப்பிடப்படவில்லை.


பட்டியல் சாதியினர்களை தனித்தனியாக கணக்கிடும் முடிவில் அம்பேத்கர் அதிகமாகவோ அல்லது குறைவாகவோ திருப்தி அடைந்திருக்கலாம். டிசம்பர் 13, 1948 அன்று அரசியலமைப்பு சபையிலும், மீண்டும் ஆகஸ்ட் 24, 1949 அன்று அரசியலமைப்பு சபையிலும், பட்டியல் சாதி மற்றும் பழங்குடியினர்களின் எண்ணிக்கைகளை கணக்கிட வேண்டியதன் அவசியத்தை அம்பேத்கர் வலியுறுத்தினார். அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் அவர்களின் மக்கள்தொகையின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார். அந்த நேரத்தில், அவர் முக்கியமாக இந்திய சமூகத்தில் மிகவும் பின்தங்கிய குழுவிற்கு உதவுவதில் கவனம் செலுத்தினார்.


அம்பேத்கரின் அரசியல்மயமாக்கலுக்கு எதிரான எச்சரிக்கை ஆலோசனை 


அரசியலால் பாதிக்கப்படாமல், துல்லியமான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பையே அம்பேத்கர் விரும்பினார். 1943ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய Mr Gandhi and Emancipation of the Untouchables என்ற புத்தகத்தில், இந்தியாவில் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு அரசியல் ஆதாயத்திற்காக பயன்படுத்தப்படுவதாக அம்பேத்கர் விமர்சித்தார். "இந்தியாவில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு வேண்டுமென்றே எண்கள் வழங்கும் அரசியல் நன்மைகளைப் பெறுவதற்காக நடத்தப்படுகிறது" என்று கூறினார். ஏப்ரல் 5, 1946 அன்று, அமைச்சரவைக் குழு மற்றும் படைத்துறை உயர் தளபதி விஸ்கவுண்ட் வேவல் உடனான சந்திப்பின் போது, ​​மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு அரசியலில் புகுத்தப்பட்டுள்ளதாக அம்பேத்கர் சுட்டிக்காட்டினார். மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் உள்ள பட்டியல் சாதி மக்கள்தொகை புள்ளிவிவரங்கள் குறித்து அம்பேத்கருக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டது. 1947ஆம் ஆண்டில், பட்டியல் சாதிகள் கூட்டமைப்பு (Scheduled Caste Federation) அம்பேத்கர் நிறுவிய ஒரு கட்சி அரசியலமைப்பு சபைக்கு சமர்ப்பித்த “மாநிலங்கள் மற்றும் சிறுபான்மையினர்” குறிப்பாணையில் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு காலப்போக்கில் மக்கள்தொகை பற்றியதாக இருப்பதை நிறுத்திவிட்டது. இது ஒரு அரசியல் சார்ந்த விஷயமாக மாறிவிட்டது. ஒவ்வொரு சமூகமும் அதிக அரசியல் அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்காக, பெரும்பாலும் மற்ற சமூகங்களின் இழப்பில், அதன் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க முயற்சிப்பதாகத் தெரிகிறது.


இன்றைய சூழலில், மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பை அரசியல்மயமாக்குவது குறித்த அம்பேத்கரின் கருத்துக்களை தீவிரமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். காலனித்துவ மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகள், சாதி கணக்கெடுப்பு பல சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. அவற்றில் சாதி, பழங்குடி, மொழி மற்றும் பிற சமூகங்களுக்கு இடையிலான எல்லைகளை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைப்பது போன்றவை அடங்கும். துல்லியமான சாதி கணக்கெடுப்புகளை உருவாக்குவதில் பல சாதி அடையாள மோதல்கள் மற்றும் சவால்கள் உள்ளன. இந்தப் பிரச்சினைகள் அரசியல் ஆக்குவதற்க்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குகின்றன. அம்பேத்கர் சாதி கணக்கெடுப்பு என்ற கருத்தை ஆதரித்திருப்பார் என்றாலும், இன்றைய அரசியலை அவர் நிச்சியம் மறுத்திருப்பார். 


எழுத்தாளர் பிரிட்டிஷ் அகாடமி இன்டர்நேஷனல் ஃபெலோ, ஸ்கூல் ஆஃப் குளோபல் ஸ்டடீஸ், சசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகம், ஐக்கிய இராச்சியம் (united kingdom )




Original article:

Share:

116 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பாரதி குறித்து செய்தி வெளியிட்ட கல்கத்தா நாளிதழ் ஒன்று வ.உ.சிதம்பரனாரின் புகைப்படத்தை வெளியிட்டது -பி.கோலப்பன்

 சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும் தமிழ் அறிஞருமான வ.உ.சிதம்பரம் (VOC) ஆங்கிலேய கடல்சார் பேரரசுகளை துணிச்சலுடன் எதிர்த்தார். அதன்  விளைவுகளையும் எதிர்கொண்டார். இன்று, அவர் மற்ற இடங்களைவிட தமிழ்நாட்டில் அதிகமாகக் கொண்டாடப்படுகிறார். சுதேசி நீராவி வழிசெலுத்தல் நிறுவனத்தை (Swadeshi Steam Navigation Company (SSNC)) அவர் தொடங்கியபோது வ.உ.சிதம்பரம் நாடு முழுவதும் பிரபலமானார். 1908ஆம் ஆண்டில், கல்கத்தாவிலிருந்து (இப்போது கொல்கத்தா) வந்த வந்தே மாதரம் என்ற செய்தித்தாள், அவரது புகைப்படத்தை முதல் பக்கத்தில் வெளியிட்டது. இந்த செய்தித்தாளை சிறந்த தலைவர்கள் பிபின் சந்திர பால் மற்றும் ஸ்ரீ அரவிந்தோ ஆகியோர் நடத்தினர். அதே ஆண்டு, சிதம்பரனார் கைது செய்யப்பட்ட பிறகு திருநெல்வேலி மக்கள் ஆங்களிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக கிளர்ச்சி செய்தனர்.

 

தீன் மூர்த்தி பவனில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது 


"வ.உ.சிதம்பரனரின் புகைப்படம் ஏப்ரல் 26, 1908 அன்று வெளியிடப்பட்டது. அவரது கைதுக்கும் தண்டனைக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இது நடந்தது. அவர் மார்ச் 1908ல் கைது செய்யப்பட்டு ஜூலை 1908-ல் இரட்டை ஆயுள் தண்டனை பெற்றார்”. சென்னை பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ் மொழித் துறைத் தலைவரான ஒய். மணிகண்டன், டெல்லியில் உள்ள தீன் மூர்த்தி பவனில் செய்தித்தாளின் நகலைக் கண்டுபிடித்தார்.


"எங்கள் படத்தொகுப்பு (Our Picture Gallery)" என்ற பிரிவில் வ.உ.சிதம்பரனரின் படம் வெளியிடப்பட்டது. 50க்கும் மேற்பட்ட இதழ்களை மதிப்பாய்வு செய்ததாகவும், ஆனால் வேறு எந்த தமிழகத் தலைவரும் இடம்பெறவில்லை என்றும் Y. மணிகண்டன் குறிப்பிட்டார். இருப்பினும், ஒரு இதழில் அரவிந்தரின் படம் இடம்பெற்றிருந்தது. முதல் பக்கத்தில் உள்ள வ.உ.சிதம்பரனரின் படம் அந்தக் காலத்தில் சுதந்திர இயக்கத்தில் தமிழ்நாட்டின் பங்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது என்று அவர் கூறுகிறார். வ.உ.சிதம்பரனார் பற்றி விரிவாக எழுதிய வரலாற்றாசிரியர் A.R.வெங்கடாசலபதி, முன்னதாகவே ஒரு குறிப்பிடத்தக்க படத்தைக் கண்டுபிடித்திருந்தார். 


1909ஆம் ஆண்டில், நாசிக்கைச் சேர்ந்த ஸ்ரீதர் வாமன் நகர்கர், பாரத மாதாவை மகிஷாசுர மர்தினியாகக் காட்டும் உருவப்படத்தை வெளியிட்டார். அந்த உருவப்படத்தைச் சுற்றி 24 தேசியத் தலைவர்கள் இருந்தனர். அதில் வ.உ.சிதம்பரனார் மட்டுமே தென்னிந்தியத் தலைவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. வந்தே மாதரம் தமிழ்நாட்டில் சுதேசி இயக்கத்திற்கும் வ.உ.சிதம்பரனார்  போன்ற தலைவர்களுக்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தது.


தேசியவாதக் கவிஞர் சுப்பிரமணிய பாரதி, பால பாரத (Bala Bharata) என்ற ஆங்கில மாத இதழையும், இந்தியா என்ற தமிழ் வார இதழையும் வெளியிட்டதாக மணிகண்டன் சுட்டிக்காட்டுகிறார். வந்தே மாதரம் பத்திகள் மூலம் உலகம் இதைப் பற்றி அறிந்து கொண்டது. தென்னாப்பிரிக்காவில் இந்தியன் கருத்து (Indian Opinion) என்ற வார இதழை வெளியிட்ட மகாத்மா காந்தி, புதுச்சேரியிலிருந்து வெளியிடப்பட்ட பால பாரதத்தை அடிக்கடி குறிப்பிட்டார். 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் தமிழ்நாட்டில் நடந்த நிகழ்வுகள் தேசிய கவனத்தைப் பெற்றன. 


1906ஆம் ஆண்டில், ஆங்களிலேய கடல்சார் வர்த்தகத்தை எதிர்த்த வ.உ.சிதம்பரனார் சுதேசி நீராவி வழிசெலுத்தல் நிறுவனத்தைத் தொடங்கியது. மார்ச் 1908ல், வ.உ.சிதம்பரனார் மற்றும் சுப்பிரமணிய சிவா திருநெல்வேலியில் ஒரு கூட்டத்தில் உரையாற்றினர். அவர்கள் பிபின் சந்திர பாலை பாராட்டினர் மற்றும் வெளிநாட்டு பொருட்களைப் புறக்கணிக்க மக்களை வலியுறுத்தினர். திருநெல்வேலி மக்கள் வ.உ.சிதம்பரனார் கைது செய்யப்பட்ட பிறகு ஆங்களிலேய ஆட்சிக்கு எதிராக போராட்டம் நடத்தினர். இந்தக் கிளர்ச்சியே ஏ.ஆர். வெங்கடாசலபதியின் திருநெல்வேலி எழுச்சியும் வ.உ.சி.யும் 1908 என்ற புத்தகத்தின் முக்கிய கருத்தாகும். இதன் பின்னர் சாகித்ய அகாடமி விருதை பெற்றார்.


1908ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் தமிழ்நாடு கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்தது. ஜனவரி 25 ஆம் தேதி, ஒரு முக்கிய கூட்டம் நடைபெற்றது. இது மிதவாதிகள் மற்றும் புதிய கட்சியின் உறுப்பினர்களால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. முக்கிய பங்கேற்பாளர்களில் பால கங்காதர திலகரை பின்பற்றுபவரான சுப்பிரமணிய பாரதி மற்றும் பிபின் சந்திர பால் ஆகியோர் பங்கேற்றனர். இந்தக் கூட்டம் காலனித்துவ ஆட்சிக்கு எதிரான மக்களின் மனநிலையைப் பிரதிபலித்தது. தேசியவாத செய்தித்தாள் வந்தே மாதரம் இந்த நிகழ்வை "மெட்ராஸில் தேசியவாதத்தின் வெற்றி" (The Triumph of Nationalism in Madras) என்று விவரித்தது.


 இந்தக் கூட்டம் முதல் பக்க செய்தியில் இடம்பிடித்தது. சுப்பிரமணிய ஐயர் ஒரு தீர்மானத்தை முன்மொழிந்தார். சக்கரை செட்டியார் முன்மொழிந்த திருத்தத்தை பாரதியார் ஆதரித்தார். கூட்டத்தின் தீர்மானம், அனைத்து இந்தியர்களும் காலனித்துவவாதிகளையும் அவர்களின் பொருட்களையும் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. இந்த நிகழ்வை அறிவிக்கும் செய்தித்தாளின் நகலைக் கண்டெடுத்த மணிகண்டன், அதன் முக்கியத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறார். சுப்பிரமணிய பாரதியின் அரசியல் வாழ்க்கையில் இந்த சந்திப்பு ஒரு முக்கிய தருணம். சென்னை மேயராக இருந்த பாரதியின் நண்பர் சக்கரை செட்டியார், சுதேச கீதங்கள் (தொகுதி-2)-ன் முன்னுரையில் இதைக் குறிப்பிட்டார். இந்தப் புத்தகம் பாரதியின் மனைவி செல்லம்மாளால் வெளியிடப்பட்டது.


முன்னுரையில், சக்கரை செட்டியார் பாரதி மற்றும் பலர் துணிச்சலான நடவடிக்கைகளை எடுத்த இரண்டு நிகழ்வுகளை நினைவு கூர்ந்தார். இந்த நடவடிக்கைகள் பகுத்தறிவு மிதவாதிகளால் "முரட்டுத்தனமான நடத்தை" என்று விமர்சிக்கப்பட்டது. ஆனால், அவற்றை இளமை உற்சாகம் மற்றும் லட்சியத்திற்கான ஆர்வத்தின் எடுத்துக்காட்டுகள் என்று சக்கரை செட்டியார் எழுதினார். 


தேசியவாதிகள் மத்தியில் மிகுந்த உற்சாகம் நிலவியதாக அந்தப் பத்திரிகை செய்தி வெளியிட்டுள்ளது. இவ்வளவு பெரிய தேசியவாத பெரும்பான்மையை இதற்கு முன்பு சென்னையில் பார்த்ததில்லை என்று அது குறிப்பிட்டது. கூட்டம் "திலக் மகாராஜ் கீ ஜெய்" மற்றும் "பாபு பிபின் பால் கீ ஜெய்" போன்ற கோஷங்களை எழுப்பி, ஆரவாரத்துடன் கூட்டத்தை முடித்தது.


“பிரமாண்டமான கூட்டம்” 


மார்ச் 17, 1907 அன்று, வந்தே  மாதர இதழ் "மெட்ராஸில் ஒரு பிரமாண்டமான சுதேசி கூட்டம்: புதிய உணர்வின் வெற்றி" (Grand Swadeshi Meeting at Madras: Triumph of the New Spirit) என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது. அந்தக் கட்டுரை மெரினா கடற்கரையில் 5,000க்கும் மேற்பட்டோர் கூடியிருந்ததாக குறிப்பிட்டது. கூட்டத்திற்கு தி இந்துவின் நிறுவனர்களில் ஒருவரான ஜி. சுப்பிரமணிய ஐயர் தலைமை தாங்கினார். சுதேசி இயக்கம் குறித்து சிதம்பரனார் ஒரு சக்திவாய்ந்த மற்றும் ஊக்கமளிக்கும் உரையை நிகழ்த்தினார். 


அவர் சுதேசியை விஷ்ணுவின் நவீன அவதரம் என்று வர்ணித்தார். இந்த அவதாரம் நாட்டை தேசிய சுதந்திரத்தின் மகிமைக்கு எழுப்ப வந்தது என்று அவர் விளக்கினார். அவரது உரையில் "வந்தே மாதரம்" என்ற உரத்த ஆரவாரம் எழுப்பப்பட்டது. வந்தே மாதரம் செய்தித்தாள் மூலம் அடிக்கடி சுதேசி இயக்கம் மற்றும் வ.உ.சிதம்பரனரின் உரைகளை உள்ளடக்கியது என்று குறிப்பிட்டார். மார்ச் 19, 1907 அன்று, கடலூரில் நடந்த ஒரு பெரிய கூட்டத்தில் வ.உ.சிதம்பரனரின் உரையை செய்தித்தாள் செய்தி வெளியிட்டது. சுதேசி நீராவி வழிசெலுத்தல் நிறுவனம் மற்றும் சுதேசி தொழில்களை எவ்வாறு மேம்படுத்துவது என்பது பற்றி அவர் பேசினார். 1908ஆம் ஆண்டில், சிதம்பரனார், சுப்பிரமணிய சிவா மற்றும் வ.உ.சிதம்பரனரின் நண்பரான பத்மநாப ஐயங்கார் ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டனர். வந்தே மாதரம் வ.உ.சிதம்பரனரின் சக ஊழியராக “பத்மநாப ஐயங்கார் - வாழும் தேசிய சுய தியாகம்" என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டது. தமிழ்நாட்டில் போதுமான கவனத்தைப் பெறத் தவறிய பத்மநாப ஐயங்காருக்கு இந்த கட்டுரை முக்கியத்துவம் அளித்தது.




Original article:

Share: