மீத்தேன் உமிழ்வு, சக்திவாய்ந்த பசுமை இல்ல வாயு குறித்து இந்தியாவின் நிலைப்பாடு என்ன? -ரேணுகா

 புவி வெப்பமடைதலில் 30% மீத்தேன் காரணமாகும். ஆனால், மீத்தேன் உமிழ்வுகளை கையாள்வதற்கான முக்கிய உலகளாவிய முயற்சிகள் என்ன? இதில் இந்தியாவின் நிலைப்பாடு என்ன, மற்றும் இந்தியா ஏன் உலகளாவிய மீத்தேன் உறுதிமொழியில் (Global Methane Pledge) கையெழுத்திடவில்லை?

பசுமை இல்ல வாயு (Greenhouse Gas (GHG)) வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பது காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு மிக முக்கியமானது. கார்பன்-டை-ஆக்சைடுக்குப் பிறகு, மீத்தேன் புவி வெப்பமடைதலில் தோராயமாக மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கு காரணமான மிகவும் சக்திவாய்ந்த பசுமை இல்ல வாயு ஆகும். இது நிறமற்ற, மணமற்ற வாயு ஆகும். இது இயற்கை மற்றும் மானுடவியல் மூலங்களைக் (anthropogenic sources) கொண்டுள்ளது. இயற்கையாகவே, இது நீருக்கடியில் தாவரங்களின் சிதைவு காரணமாக ஈரநிலத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. கரையான்கள், எரிமலைகள், காட்டுத்தீ போன்றவை பிற இயற்கை ஆதாரங்களில் அடங்கும்.

மானுடவியல் மீத்தேன் உமிழ்வுகளுக்குப் காரணமான முதன்மைத் துறைகள்: விவசாயம், இது 40% உமிழ்வைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் விலங்கு எரு மற்றும் நெல் சாகுபடி ஆகியவை அடங்கும். இதன் பிறகு, புதைபடிவ எரிபொருள் துறை மீத்தேன் உமிழ்வுகளில் 35% ஆகும். கழிவு மேலாண்மை தோராயமாக 20% உமிழ்வுகளுக்கு பொறுப்பாகும். இது நிலப்பரப்புகள், திறந்தவெளிக் குப்பைகள் மற்றும் கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு அமைப்புகளில் கரிமப் பொருட்களின் சிதைவிலிருந்து உருவாகிறது.

மீத்தேன் மின்சார உற்பத்தி, வெப்பமாக்கல், சமையல் மற்றும் தொழில்துறை செயல்முறைகளுக்கு எரிபொருளாக பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இது ஹைட்ரஜன், அம்மோனியா மற்றும் மெத்தனால் உற்பத்திக்கான முக்கிய மூலப்பொருளாகவும் செயல்படுகிறது. மேலும் போக்குவரத்திலும் அழுத்தப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு மற்றும் இயற்கை எரிவாயு (Compressed Natural Gas Liquefied Natural Gas (CNG/LNG)) மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க உயிர்வாயுவாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அதன் பயன்பாடு இருந்தபோதிலும், மீத்தேன் ஒரு முக்கிய காலநிலை கவலையாக உருவெடுத்தது. கார்பன் டை ஆக்சைடு உடன் ஒப்பிடும்போது இது குறுகிய ஆயுட்காலம் கொண்டது. ஆனால், கதிர்வீச்சைப் பிடிப்பதில் மிகவும் திறமையானது. காலநிலை நெருக்கடி தீவிரமடைகையில், மீத்தேன் உமிழ்வைச் சமாளிப்பது பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கான அவசர மற்றும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் உத்தியாக மாறியுள்ளது.

மீத்தேன் தணிப்புக்கான உலகளாவிய முயற்சிகள்

மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பது நீண்ட காலமாக காலநிலை மாற்றத்தைக் குறைக்கும் முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாகும். 1992 ஐ.நா. காலநிலை மாற்ற கட்டமைப்பு மாநாடு (UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) பொதுவான ஆனால் வேறுபட்ட பொறுப்புகள் மற்றும் அந்தந்த திறன்கள் (Common but Differentiated Responsibilities and Respective Capabilities (CBDR-RC)) என்ற கொள்கையை ஏற்றுக்கொண்டு காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்தது மற்றும் பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வுகளை குறைக்கும் கடமையை வளர்ந்த நாடுகள் மீது வைத்தது. எனினும், வெறும் கட்டமைப்பு மாநாடாக இருந்ததால், UNFCCC பசுமை இல்ல வாயுக்களை குறிப்பிடவில்லை அல்லது கட்டுப்பாட்டு இலக்குகளை நிர்ணயிக்கவில்லை.

இந்த மாநாட்டில் பேசப்பட்டதை செயல்படுத்த, கியோட்டோ நெறிமுறை (Kyoto Protocol) 1997-ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு 2005-ல் நடைமுறைக்கு வந்தது. இது 6 பசுமை இல்ல வாயுக்களை பட்டியலிட்டது. மீத்தேன் அதில் ஒன்றாகும். கியோட்டோ நெறிமுறை வளர்ந்த நாடுகள் மீது பிணைப்பு உமிழ்வு குறைப்பு இலக்குகளை விதித்தது. 2015-ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட பாரிஸ் ஒப்பந்தம், ஒரு தன்னார்வ அணுகுமுறையை நோக்கி (தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட அணுகுமுறை) ஒரு மாற்றத்தைக் குறித்தது. அதே நேரத்தில் வளர்ந்த நாடுகள் உமிழ்வு இலக்குகளை நிர்ணயிப்பதில் முன்னணியில் இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில், மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பது புவி வெப்பமடைதலைக் குறைப்பதற்கான மிகவும் பயனுள்ள மற்றும் மலிவு உத்திகளில் ஒன்றாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

26-வது காலநிலை மாநாட்டில் (Conference of the Parties (COP)), உலகளாவிய மீத்தேன் உறுதிமொழி (Global Methane Pledge (GMP)) ஒரு தன்னார்வ சர்வதேச முயற்சியாகத் தொடங்கப்பட்டது. இதன் முதன்மை இலக்கு 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் உலகளாவிய மீத்தேன் உமிழ்வை 2020 அளவுகளிலிருந்து குறைந்தது 30 சதவீதம் குறைப்பதாகும். மீத்தேன் உமிழ்வுகள் குறித்த உலகளாவிய அறிக்கையிடலை மேம்படுத்துவதற்காக, ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (United Nations Environment Programme (UNEP)) சர்வதேச மீத்தேன் உமிழ்வு ஆய்வகத்தையும் (nternational Methane Emission Observatory (IMEO)) அறிமுகப்படுத்தியது.

மீத்தேன் தரவு சேகரிப்பை மேலும் ஆதரிக்க, ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் 2022-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற 27-வது காலநிலை மாநாட்டில் மீத்தேன் எச்சரிக்கை மற்றும் மறுமொழி அமைப்பை (Methane Alert and Response System (MARS)) அறிமுகப்படுத்தியது. MARS என்பது மீத்தேன் உமிழ்வுகள் குறித்த தரவை வழங்கும் உலகளாவிய செயற்கைக்கோள் கண்டறிதல் மற்றும் அறிவிப்பு அமைப்பாகும். இந்த முயற்சிகளின் அடிப்படையில், 28-வது காலநிலை மாநாட்டில் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு டிகார்பனைசேஷன் சாசனத்தை (Oil and Gas Decarbonisation Charter (ODGC)) நிறுவியது. இந்த அறிக்கை, 2030க்குள் உற்பத்தியின் முதற்கட்ட மெத்தேன் வாயு வெளியீடுகளை இல்லாமல் ஆக்கும் இலக்கை அடைவதையே குறிக்கிறது.

அஜர்பைஜானின் பாகுவில் நடந்த COP29-ல், 30-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் கரிமக் கழிவுகளிலிருந்து மீத்தேன் குறைப்பது குறித்த பிரகடனத்தை அங்கீகரித்தன. இது உலகளாவிய காலநிலை முயற்சிகளில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது. இந்த அறிவிப்பு, உணவுக் கழிவுகள், விவசாயக் கழிவுகள் மற்றும் கழிவுநீர் போன்ற கரிமக் கழிவுகளிலிருந்து மீத்தேன் வெளியேற்றத்தை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. இவை மானுடவியல் மீத்தேன் வெளியேற்றத்தில் கிட்டத்தட்ட 20% ஆகும்.

அதிநவீன தீர்வுகளை ஆராய்தல்

மீத்தேன் முதல் சந்தைகள் கூட்டாண்மை என 2004-ல் தொடங்கப்பட்ட உலகளாவிய மீத்தேன் முன்முயற்சி (Global Methane Initiative (GMI)), மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கான ஒத்துழைப்புகளை வளர்ப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாகும். இது உலகளாவிய மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்காக காலநிலை மற்றும் சுத்தமான காற்று கூட்டணி (Climate and Clean Air Coalition (CCAC)), உலகளாவிய மீத்தேன் மையம் மற்றும் உலக வங்கி குழு போன்ற பிற முக்கிய சர்வதேச சுற்றுச்சூழல் முயற்சிகள் மற்றும் நிறுவனங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது.

கடந்த 20-ஆண்டுகளாக மீத்தேன் காலநிலை மற்றும் சுகாதார பாதிப்புகள் குறித்து உலகளாவிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும், சர்வதேச ஒத்துழைப்பை வளர்க்கவும், மீத்தேன் குறைப்பு முயற்சிகளில் முதலீடுகளைத் திரட்டவும் உலகளாவிய மீத்தேன் முன்முயற்சி உதவியுள்ளது.

மீத்தேன் தணிப்பு தொடர்பான பல்வேறு நிகழ்வுகளுக்கு உலகளாவிய மீத்தேன் முன்முயற்சி முக்கிய ஆதரவாளராகவும் இருந்து வருகிறது. அத்தகைய ஒரு நிகழ்வான மீத்தேன் தணிப்பு: தொழில்நுட்பம் மற்றும் கண்டுபிடிப்பு உச்சி மாநாடு, இது ஜூன் 2-4, 2025 அன்று அமெரிக்காவின் டெக்சாஸின் ஆஸ்டினில் நடைபெறும். தொழில்துறை கார்பனைசேஷன் நெட்வொர்க்கால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட இந்த உச்சிமாநாடு, எரிசக்தி நிறுவனங்கள், அரசு சாரா நிறுவனங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்பாளர்களை ஒன்றிணைக்கும். இது எரிசக்தித் துறையிலிருந்து மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அறிவுப் பகிர்வு தளமாகச் செயல்படும்.

எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையில் மீத்தேன் உமிழ்வை அளவிடுதல், கண்காணித்தல் மற்றும் குறைப்பதற்கான அதிநவீன தீர்வுகள் மற்றும் சிறந்த நடைமுறைகளை ஆராய்வதில் இந்த விவாதம் கவனம் செலுத்தும்.

மீத்தேன் உமிழ்வு குறித்த இந்தியாவின் நிலைப்பாடு

இந்தியா, உலக மீத்தேன் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடவில்லை. காரணம், கார்பன் டயாக்ஸைடிலிருந்து (வாழ்நாள் சுமார் 100 வருடங்கள்) மீத்தேன் வாயுவுக்கு (வாழ்நாள் 12 வருடங்கள்) கவனம் மாறுவது குறித்த கவலை தான். இந்தியாவில் மெத்தேன் வெளியீட்டின் முக்கிய காரணங்கள் கால்நடை மேய்த்தல் (உள்வாயுக் குமிழியூட்டம்) மற்றும் நெல் சாகுபடி போன்ற விவசாய செயல்களே. இவை சிறு மற்றும் குறைந்த நிலப்பரப்புடைய விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்துடன் நேரடி தொடர்புடையவை.

உலகளாவிய மீத்தேன் உறுதிமொழியை செயல்படுத்துவது விவசாயிகளின் வருமானம், நெல் உற்பத்தி மற்றும் உலகளாவிய நெல் ஏற்றுமதியில் இந்தியாவின் குறிப்பிடத்தக்க பங்கை மோசமாக பாதிக்கலாம். மேலும், இந்தியாவில் இந்த உமிழ்வுகள் “உயிர்வாழ்வு உமிழ்வுகளாக” (survival emissions) கருதப்படுகின்றன. அவை உணவு பாதுகாப்புக்கு அவசியமானவை. வளர்ந்த நாடுகளில் விவசாயம் தொழில்மயமாக்கப்பட்டுள்ள இடங்களில் உள்ள “ஆடம்பர உமிழ்வுகள்” (luxury emissions) அல்ல. மீத்தேன் உமிழ்வுகளை குறைக்க, ஏற்கனவே பொருளாதாரமாக ஒதுக்கப்பட்ட சிறு விவசாயிகள் மீது கூடுதல் சுமையை சுமத்த முடியாது.

ஆயினும்கூட, மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை இந்தியா மேற்கொண்டுள்ளது. தேசிய நிலையான வேளாண்மை இயக்கத்தின் (National Mission for Sustainable Agriculture (NMSA)) கீழ், அரசாங்கம் நெல் சாகுபடியில் மீத்தேன்-குறைக்கும் நடைமுறைகளை ஊக்குவித்து வருகிறது. நெல் தீவிரப்படுத்துவதற்கான அமைப்பு, நேரடி விதை அரிசி மற்றும் பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் திட்டம் போன்ற மீத்தேன் குறைப்பு முயற்சிகள் செயல்படுத்தப்படுகின்றன.

மேலும், கால்நடைகளில் மீத்தேன் உற்பத்தியைக் குறைக்க, இன மேம்பாடு மற்றும் சமச்சீர் பங்கீடு போன்ற முயற்சிகளை தேசிய கால்நடை இயக்கம் மூலம் கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் பால்வளத் துறை (Department of Animal Husbandry and Dairying (DAHD)) எடுத்துள்ளது. GOBAR-Dhan மற்றும் தேசிய உயிரி எரிவாயு மற்றும் கரிம உரத் திட்டம் போன்ற திட்டங்கள் கால்நடை கழிவுகளை உயிரி எரிவாயு உற்பத்தி மற்றும் கரிம உரத்திற்கு பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கின்றன. சுத்தமான ஆற்றலை ஊக்குவிக்கின்றன மற்றும் கிராமப்புறங்களில் பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கின்றன.

எரிசக்தித் துறை: மீத்தேன் குறைப்புக்கான செலவு குறைந்த வழி

புவி வெப்பமடைதலில் மீத்தேன் சுமார் 30% காரணமாகும். கவனிக்கப்படாவிட்டால், மனித நடவடிக்கைகளால் ஏற்படும் உலகளாவிய மீத்தேன் வெளியேற்றம் 2020 மற்றும் 2030-க்கு இடையில் 13% வரை அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மீத்தேன் உமிழ்வுகளை குறைப்பது உலகம் எடுக்கக்கூடிய மிக முக்கியமான காலநிலை நடவடிக்கையாகும். எனினும், இது சொல்வதை விட செய்வது கடினம். குறிப்பாக, இந்தியா போன்ற வளரும் நாட்டிற்கு, மீத்தேன் உமிழ்வுகள் உணவு பாதுகாப்புடன் தொடர்புடையவை.

நிலைமையைச் சமாளிக்க, வளர்ந்த நாடுகளிலிருந்து வளரும் நாடுகளுக்கு காலநிலை நிதியின் கணிசமான ஓட்டம் மீத்தேன் வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பது உட்பட லட்சிய காலநிலை நடவடிக்கையை செயல்படுத்த உதவும். கூடுதலாக, பயிர் பல்வகைப்படுத்தல் திட்டங்கள் ஒற்றைப் பயிரிடுவதிலிருந்து மிகவும் மாறுபட்ட மற்றும் நிலையான விவசாய முறையை நோக்கி மாறுவதை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் முயற்சிகளுக்கு உதவும்.

இதேபோல், குறிப்பிடத்தக்க மீத்தேன் உமிழ்வுகளுக்குக் காரணமான எரிசக்தித் துறை, மீத்தேன் குறைப்புக்கு மிகவும் உடனடி மற்றும் செலவு குறைந்த வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது. வரலாற்று ரீதியாக புதைபடிவ எரிபொருட்களின் மிகப்பெரிய உற்பத்தியாளர்களாகவும் நுகர்வோராகவும் இருந்த வளர்ந்த நாடுகள், சீர்திருத்தங்களை வழிநடத்த நல்ல நிலையில் உள்ளன. காலநிலை நிதி, தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் மற்றும் திறன் மேம்பாடு மூலம் வளரும் நாடுகளில் மீத்தேன் குறைப்பை ஊக்குவிக்க அவர்கள் தேர்வு செய்யலாம்.

மேலும், புதைபடிவ எரிபொருள் துறையிலிருந்து மீத்தேன் உமிழ்வைக் குறைப்பதைக் கண்டறிந்து அளவிடுவது எளிது. மேலும், ஒப்பீட்டளவில் சில பெரிய நிறுவனங்கள் பங்கேற்பாளர்களாக இருப்பது, விவசாயத் துறையுடன் ஒப்பிடும்போது செயல்பாடுகளை மிகவும் எளிதாக்கும். தீர்வுகள் வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்புடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. நடைபெறவிருக்கும் மீத்தேன் தணிப்பு (Methane Mitigation Summit) உச்சிமாநாடு எரிசக்தித் துறையில் நடவடிக்கைகளை விரைவுபடுத்தும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், இங்கு வெற்றி பெறுவது குறைக்க மிகவும் கடினமான துறைகளில் பரந்த முயற்சிகளுக்கு களம் அமைக்கும்.

Original article:

What is India’s stance on methane emissions, potent greenhouse gas? -Renuka

Read More →

நீதித்துறை சேவையில் சேருவதற்கு மூன்று ஆண்டுகள் பயிற்சி அவசியம் என்ற ஆணை வரவேற்கத்தக்கதா? -ஆராத்ரிகா பௌமிக்

 மே 20 அன்று, உச்ச நீதிமன்றம் தொடக்க நிலை நீதித்துறை சேவைக்கு (entry-level judicial service) விண்ணப்பிக்க குறைந்தபட்சம் மூன்று ஆண்டுகள் சட்டப் பயிற்சியை கட்டாய நிபந்தனையாக கொண்டுவந்துள்ளது. 1993-ம் ஆண்டு தீர்ப்பால் முதலில் கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட (originally mandated) பயிற்சித் தேவையை நீக்கிய நீதிமன்றத்தின் 2002 தீர்ப்பை இந்தத் தீர்ப்பு ரத்து செய்கிறது. மூன்று ஆண்டு பயிற்சித் தேவை வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையா? ஆராத்ரிகா பவுமிக் நடுவர் நடத்திய உரையாடலில் பிரசாந்த் ரெட்டி டி. மற்றும் பாரத் சுக் இந்த கேள்வியைப் பற்றி விவாதிக்கின்றனர்.

இது வரவேற்கத்தக்க சீர்திருத்தமா?

பாரத் சுக் : மூன்று ஆண்டுகள் வழக்கறிஞர்கள் பார்(சட்ட) பயிற்சி செய்வது ஒரு விண்ணப்பதாரரின் சட்டத் திறன்களை பெரிதும் மேம்படுத்தும் என்று நான் நம்பவில்லை. இது ஒரு நீதித்துறைப் பணிக்கு அவர்களை நன்கு தயார்படுத்துவதில்லை. சட்டப் பணியின் விரிவான மற்றும் சிக்கலான தன்மையில் உண்மையான அனுபவத்தைப் பெற மூன்று ஆண்டுகள் மிகக் குறைவு. இந்த முடிவுக்கு உண்மையான தரவுகளிலிருந்து ஆதரவு இல்லாததாகவும் தெரிகிறது. அது சரிசெய்வதாகக் கூறும் ஆழமான சிக்கல்களை இது திறம்பட கையாள்வதில்லை.

பிரசாந்த் ரெட்டி : இது சரியான திசையின் ஒரு படி என்று நான் நம்புகிறேன். இருப்பினும், இது இன்னும் போதுமானதாக இருக்காது. வெறுமனே, நீதிபதிகளாக மாறுவதற்கு முன்பு விண்ணப்பதாரர்கள் அதிக நீதிமன்ற அனுபவத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். கிட்டத்தட்ட அனைத்து உயர் நீதிமன்றங்களும் இதை ஒப்புக்கொள்கின்றன. 23 உயர் நீதிமன்றங்களில், 21 உயர் நீதிமன்றங்கள் இளம் சட்டப் பட்டதாரிகளை நேரடியாக நீதித்துறை சேவையில் சேர்ப்பது மோசமான முடிவுகளுக்கு வழிவகுத்ததாகக் கூறின. 2021-ம் ஆண்டில், இந்திய பார் கவுன்சில் (Bar Council of India) இதை கடுமையாக விமர்சித்தது. வழக்கறிஞர் துறையில் நடைமுறை அனுபவம் இல்லாத நீதிபதிகள் பெரும்பாலும் திறமையற்றவர்களாகவும், வழக்குகளைக் கையாள்வதில் திறமையானவர்களாகவும் இல்லை என்று அவர்கள் கூறினர்.

அதற்குப் பதிலாக நீதித்துறை பயிற்சி திட்டங்களை வலுப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துவது மிகவும் பயனுள்ளதா?

பிரசாந்த் ரெட்டி : புதிதாக நியமனம் செய்யப்பட்ட நீதிபதிகளுக்கு நல்ல முறையில் பயிற்சி அளிக்க நீதித்துறை பயிற்சி நிறுவனங்கள் (Judicial academies) போதிய வசதிகள் இல்லை. மிக முக்கியமாக, ஒரு வகுப்பறை அமைப்பிற்குள் நிஜ உலக திறன்களை (real-world skills) வழங்குவது கடினம். இதைச் சிறப்பாகச் செய்ய, ஒரு ஆசிரியருக்கு மிகக் குறைவான பயிற்சியாளர்கள் இருக்க வேண்டும். இது இந்தத் திறன்களுக்குத் தேவையான தனிப்பட்ட கருத்து மற்றும் வழிகாட்டுதலை அனுமதிக்கிறது. மேலும், சில விஷயங்களைப் பள்ளிகளில் கற்பிக்க முடியாது. இவை அனுபவங்கள் மூலம் பெறப்படுகின்றன. ஒரு சமீபத்திய சட்டப் பட்டதாரி, 30 அல்லது 40 வயதுடைய ஒருவரைவிட உலகை மிகவும் வித்தியாசமாகப் பார்க்கிறார். காலப்போக்கில், தனிப்பட்ட மற்றும் பணி அனுபவங்கள் உணர்ச்சி முதிர்ச்சியை உருவாக்குகின்றன. முடிவுகளை எடுக்கும்போது நீதிபதிகளுக்கு இந்த முதிர்ச்சி மிகவும் முக்கியமானது. இந்தப் பிரச்சினையை ஆய்வு செய்யும் உச்சநீதிமன்றக் குழுவிற்கு அளித்த கருத்துக்களில் உத்தரகாண்ட் உயர் நீதிமன்றம் இதைக் குறிப்பிட்டுள்ளது.

பாரத் சுக் : ஒரு திறமையான நீதிபதியாக மாறுவதற்கு வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஆழமான புரிதல் அவசியம் என்பதையும், ஒரு வருட நீதித்துறை பயிற்சித் திட்டத்தின் எல்லைக்குள் மட்டுமே அத்தகைய புரிதலை வளர்க்க முடியாது என்பதையும் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எவ்வாறாயினும், நீதிபதிகள் கணிசமான வாழ்க்கை மற்றும் தொழில்முறை அனுபவத்துடன் அமைப்பில் நுழைவார்கள் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கிறோம் என்றால், நீதித்துறை சேவையை அதை விட மிகவும் முக்கியமானதாக மாற்ற வேண்டும். ஒரு விண்ணப்பதாரர் ஜூனியர் சிவில் நீதிபதியாக அல்லது முதல் வகுப்பு மாஜிஸ்திரேட்டாக நியமிக்கப்படும் நேரத்தில், அவர்கள் சுமார் 29-30 வயதுடையவர்களாக இருக்கலாம். பணிச்சூழல்கள் மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட சலுகைகளின் அடிப்படையில், இது ஒரு முக்கியக்கட்ட வாழ்க்கைப் பாதையாக இருக்காது, குறிப்பாக அவர்கள் 33 அல்லது 35 வயதிற்குள் மாவட்ட நீதிபதி பணியிடத்திற்கு நேரடியாகத் தகுதிபெற முடியும்.

பயிற்சித் தேவை வெறும் சம்பிரதாயமாக குறைக்கப்படாமல் இருப்பதை எப்படி உறுதி செய்வது?

பாரத் சுக் : நீங்கள் சரியாகச் சொன்னது போல், இது வெறும் சம்பிரதாயமாக மாறும் அபாயம் உள்ளது. அத்தகைய அனுபவத்தை மதிப்பிடுவதற்கு எந்த உறுதியான அளவுருக்களையும் தீர்ப்பு வழங்கவில்லை. இது அத்தகைய சான்றிதழின் நோக்கத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், இந்த செயல்முறையை நியாயமற்றதாக்குகிறது. மதிப்பீடு ஆவணங்கள் அடிப்படையிலானதாக இருந்தால், மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட மற்றும் வெளிப்படையான அமைப்பு அவசியம். எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு டிஜிட்டல் நாட்குறிப்பை நிறுவலாம், விண்ணப்பதாரர்கள் சரிபார்க்கக்கூடிய பதிவுகளை, ஆணைத் தாள்கள் (order sheets) மற்றும் நீதிமன்றத்தில் ஆஜரான விவரங்கள் போன்றவற்றை பாதுகாப்பான போர்ட்டலில் பதிவேற்ற வேண்டும். பொதுத் துறை நிறுவனங்கள் அல்லது உள் சட்டத் துறைகள் போன்ற வழக்குகள் அல்லாத பணிகளில் பணிபுரியும் விண்ணப்பதாரர்கள் எவ்வாறு மதிப்பிடப்படுவார்கள் என்பது குறித்த தெளிவுரையும் இந்தத் தீர்ப்பு வழங்கவில்லை.

பிரசாந்த் ரெட்டி : நான் பாரதத்துடன் (இந்தியா) உடன்படுகிறேன். இது ஒரு அடிப்படையில் குறைபாடுள்ள மற்றும் மோசமாக கருதப்பட்ட சீர்திருத்தமாகும். இந்த செயல்முறை மிகவும் ஜனநாயகமாக இருந்திருந்தால், பொது ஆலோசனையுடன், அதை செயல்படுத்துவதில் உள்ள பல நடைமுறை சவால்களை பங்குதாரர்கள் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கலாம். இந்தியாவில் சட்ட நடைமுறை எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் பற்றி நாம் சிந்திக்கும்போது சிக்கல் தெளிவாகிறது. பெரும்பாலான இளைய வழக்கறிஞர்களுக்கு, குறிப்பாக அவர்களின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில், ஒத்திவைப்பு கேட்பது (adjournments) போன்ற சிறிய பணிகள் மட்டுமே வழங்கப்படுகின்றன. அவர்கள் உண்மையான வழக்குகளில் அரிதாகவே பங்கேற்கிறார்கள். இந்த வரையறுக்கப்பட்ட வேலையை அர்த்தமுள்ள நீதிமன்ற அறை அனுபவம் என்று அழைப்பது மிகவும் சிக்கலானது.

நீதித்துறையில் சேருவதில் இருந்து சிறந்த திறமைகளை இது தடுக்குமா, குறிப்பாக விளிம்புநிலை அல்லது ஏழைப் பின்னணியில் உள்ள விண்ணப்பதாரர்கள்?

பாரத் சுக் : ஆம். முன்னதாக, அத்தகைய தேவை இல்லாதபோது, ​​நீதித்துறை சேவை பல சட்ட பட்டதாரிகளுக்கு நியாயமான வாய்ப்பை வழங்கியது. குறிப்பாக, குறைவாக அறியப்பட்ட சட்டக் கல்லூரிகளைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு, பொதுச் சேவைக்கு ஒரு சமமான களத்தையும், அர்த்தமுள்ள வழியையும் வழங்கியது. மேலும், வழக்குத் தொடரும் திறனைக் கண்டறிந்தவர்கள், 20களின் பிற்பகுதியில் நுழைவு-நிலை சிவில் நீதிபதிகள் (entry-level civil judges) அல்லது மாஜிஸ்திரேட்களாகத் (magistrates) தொடங்குவதற்கான நடைமுறையைக் கைவிடத் தயங்கலாம்.

நீதித்துறை சேவைத் தேர்வுகளில் ஏற்படும் தொடர்ச்சியான தாமதங்களும் தவறுகளும் தீவிர விண்ணப்பதாரர்களை ஊக்கப்படுத்துவதில்லை என்பதையும் நினைவில் கொள்வது அவசியம். இந்தப் பிரச்சினைகளைச் சரிசெய்ய மாற்றங்கள் இல்லாமல், பலர் விண்ணப்பித்தாலும், நீதித்துறை சிறந்த விண்ணப்பதாரர்களை இழக்க நேரிடும். இவர்கள்தான் அமைப்பை மேம்படுத்தவும் மாற்றவும் கூடியவர்கள்.

பிரசாந்த் ரெட்டி : தேர்வுக்கான தகுதி வயது அதிகரிக்கும் போது, ​​குறைவான நபர்களே விண்ணப்பிப்பார்கள். 20களின் பிற்பகுதியில் உள்ள விண்ணப்பதாரர்களுக்கு, பெரும்பாலானவர்கள் 20களின் முற்பகுதியில் இருந்த அதே ஊதியம் மற்றும் சலுகைகளை வழங்குவது, தேர்வை குறைவான அளவில் ஈடுபடுத்துவதாக மாற்றும். இருப்பினும், போட்டி கடினமாக இருப்பதாலும், வழக்குகளில் குறைவான வாய்ப்புகள் இருப்பதாலும், சில சட்டப் பட்டதாரிகள் எப்போதும் நீதித்துறை சேவையில் சேர விரும்புவார்கள். தேர்வு மிகவும் திறமையான விண்ணப்பதாரர்களை ஈர்க்கிறதா என்பது பெரிய கேள்வி. தற்போதைய தேர்வு வடிவம், ஒரு நேர்காணல் நிலை சேர்க்கப்பட்டாலும், சிறந்த திறமையாளர்களை ஈர்ப்பதில் வெற்றிபெறாது என்று நான் நம்புகிறேன்.

மாவட்ட நீதித்துறையில் பெண் நீதிபதிகளின் விகிதம் 2017-ல் 30% ஆக இருந்து 2025-ல் 38.3% ஆக உயர்ந்துள்ளது என்று இந்திய நீதி அறிக்கை காட்டுகிறது. பணி அனுபவம் குறித்த விதி ஆண்களை விட பெண்களை அதிகம் பாதிக்குமா?

பிரசாந்த் ரெட்டி : நிச்சயமாக. பல பெண்கள் போதுமான பணம் அல்லது குடும்ப ஆதரவு இல்லாததால் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். இது மூன்று வருட சட்டப் போராட்டங்களைத் தொடர்வதை அவர்களுக்கு கடினமாக்குகிறது. மறுபுறம், நீதித்துறையில் ஒரு தொழில் அதிக நிதி நிலைத்தன்மையையும் சமூக மரியாதையையும் வழங்குகிறது. பெரும்பாலான மாநிலங்கள் மாவட்ட நீதித்துறையில் பெண்களுக்கு இடங்களை ஒதுக்கியுள்ளன. இது நீதித்துறையை பெண்களுக்கு ஒரு ஈடுபாடான தொழில் தேர்வாக வைத்திருக்க உதவுகிறது. இருப்பினும், நீதிமன்றத்தின் அமைப்பு வழக்கறிஞர் சங்கத்தின் பன்முகத்தன்மையைப் பொறுத்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம். நீதித்துறையில் பெண்கள் இல்லாதிருந்தால், அது பெரும்பாலும் சட்டத் தொழிலில் விலக்கு அளிக்கப்படுவதற்கான பரந்த சிக்கல்களை பிரதிபலிக்கிறது.

பாரத் சுக் : சமீபத்திய ஆண்டுகளில், மாவட்ட நீதித்துறையில் பாலின பிரதிநிதித்துவத்தை மேம்படுத்துவதில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. கூடுதல் சவால்கள் எதுவும் இல்லை என்றால், இந்த முன்னேற்றம் உயர் நீதித்துறையிலும் காணப்படலாம். வழக்குகளில் நுழையும்போது பெண்கள் பல தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். பல பெண்கள் பழமைவாத குடும்பங்களிலிருந்து எதிர்ப்பை எதிர்கொள்கின்றனர். இந்த குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் பெண்கள் கல்வி அல்லது பெருநிறுவன சட்டத்தில் தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுக்க விரும்புகிறார்கள். பெண் நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது பிரதிநிதித்துவத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. இது சட்ட அமைப்பிற்குள் அதிக உணர்திறனை உருவாக்கவும் உதவுகிறது.

இது ‘நீதிமன்றக் கொள்கை வகுப்பின்’ உதாரணமா? அப்படியானால், அதைத் தவிர்க்க வேண்டுமா?

பிரசாந்த் ரெட்டி : நிச்சயமாக. இதுவும் அரசியலமைப்புச் சட்ட விரோதமான வழக்கு ஆகும். அரசியலமைப்பின் பிரிவு 234-ன் கீழ், மாவட்ட நீதித்துறை உறுப்பினர்களுக்கான தகுதி விதிகளை நிர்ணயிக்கும் அதிகாரம் நிர்வாகத்திடம் உள்ளது. இது மாநில பொது சேவை ஆணையங்கள் மற்றும் அந்தந்த உயர் நீதிமன்றங்களுடன் கலந்தாலோசித்து செய்யப்பட வேண்டும். இந்த அதிகாரங்களை உச்ச நீதிமன்றம் தானே எடுத்துக்கொள்ள அதிகாரம் இல்லை. இருப்பினும், 1991-ஆம் ஆண்டு முதல் அகில இந்திய நீதிபதிகள் சங்க (All India Judges’ Association) வழக்கிலிருந்து, உச்ச நீதிமன்றம் இந்த அதிகாரத்தை எடுத்து வருகிறது.

பாரத் சுக் : இந்த அளவிலான சீர்திருத்தத்தை ஆதரிப்பதற்கு முன், முழுமையான மற்றும் நம்பகமான தரவைச் சேகரிப்பது முக்கியம். எடுத்துக்காட்டாக, முன் வக்காலத்து அனுபவம் (prior advocacy experience) இல்லாத நீதித்துறை அதிகாரிகள் மீது, அவ்வாறு செய்பவர்களை விட அதிக புகார்கள் அல்லது ஒழுங்கு நடவடிக்கைகள் உள்ளதா? இந்த அமைப்பு நீதித்துறை அதிகாரிகளை நீண்ட காலம் வைத்திருக்க முடியுமா? இந்தக் கேள்விகள் சிக்கலானவை மற்றும் தரவுகளின் அடிப்படையில் பகுப்பாய்வு தேவை. இருப்பினும், நீதிமன்றம் வரையறுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் மட்டுமே வழக்குகளைக் கையாளுகிறது. இதன் காரணமாக, இந்தக் கேள்விகளை அதனால் சரியாகப் படிக்க முடியாது.

பிரசாந்த் ரெட்டி டி, "Tareekh Pe Justice: Reforms for India’s District Courts" என்ற புத்தகத்தின் இணை ஆசிரியர்; பரத் சக், டெல்லியைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் மற்றும் முன்னாள் சிவில் நீதிபதி.

Original article:

Is the three-year practice mandate for judicial service welcome? -Aaratrika Bhaumik

Read More →

கடலில் ஆபத்து : கேரளா மற்றும் மூழ்கும் MSC எல்சா 3 கப்பல் குறித்து…

 கடல்சார் பேரழிவுகளை (maritime disasters) கையாளும் விதத்தை இந்தியா மேம்படுத்துவதுடன், அதற்கான நடவடிக்கைகள் விரைவாகவும் மிகவும் பயனுள்ளதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

மே 24-ம் தேதி பிற்பகலில், MSC Elsa 3 (லைபீரிய கண்டெய்னர் கப்பல்), 640-க்கும் மேற்பட்ட கொள்கலன்களை (கன்டெய்னர்கள்) ஏற்றிக்கொண்டு, கொச்சி கடற்கரையில் செயல்பாட்டுப் பிரச்சனை காரணமாக கடற்கரையில் சாய்ந்தது. ஏறக்குறைய முப்பது ஆண்டுகள் பழமையான இந்தக் கப்பலின் கட்டமைப்பு ரீதியாக பாதுகாப்பானது என்று கூறப்படுகிறது. கப்பலை சரி செய்யும் முயற்சி தோல்வியடைந்ததை அடுத்து, பணியாளர்கள் கப்பலை கைவிட்டனர். இப்போது, ​​எல்சா 3 கடலின் அடிப்பகுதியில் 50 மீட்டர் கீழே ஆழத்தில் உள்ளது. சரக்கு அறிக்கையின்படி (cargo manifest), கப்பலில் அபாயகரமான பொருட்களுடன் 13 கொள்கலன்கள் இருந்ததாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். பன்னிரண்டு கால்சியம் கார்பைடு, ஒரு எதிர்வினை கலவை, மற்றும் ஒரு "ரப்பர் கரைசல்" (rubber solution) இருந்தது. சுமார் 50 கன்டெய்னர்கள், பல காலியாக, மிதந்துகொண்டிருந்தன மற்றும் பருவமழையால் சுற்றித் தள்ளப்பட்டன. ரப்பர் கரைசல் கடல்நீருடன் வினைபுரிந்து கேரளா கடற்கரையில் பிளாஸ்டிக் துகள்களாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். மற்றொரு மாசு அபாயமான கால்சியம் கார்பைடு கொண்ட ஐந்து கொள்கலன்கள் கடலின் அடிவாரத்தில் கிடக்கின்றன. அவை, சேதத்தை ஏற்படுத்தும் முன் பாதுகாப்பாக அப்புறப்படுத்தப்பட வேண்டும். சில எண்ணெய் மாசுபாடுகளும் பதிவாகியுள்ளன. பிளாஸ்டிக் துகள்களை எப்படி பாதுகாப்பாக அப்புறப்படுத்துவது என்பது குறித்து இன்னும் தெளிவு இல்லை.

கொள்கலன்கள் உலக வர்த்தகம் (world trade) மற்றும் தளவாடங்களை (logistics) பெரிதும் மேம்படுத்தியுள்ளன. ஆனால், ஒவ்வொரு கொள்கலனும் எடுத்துச் செல்லும் பொருட்களைக் கண்காணிப்பதும் கட்டுப்படுத்துவதும் ஒரு உலகளாவிய பிரச்சனையாகும். அதாவது, கொள்கலன்கள் பல கைகள் (passes several hands), கப்பல்கள் மற்றும் துறைமுகங்கள் (ships and yards) தாண்டிச் செல்கின்றன. இதனால் இதற்கான மேற்பார்வை கடினமாகிறது.

MSC Elsa 3 அதன் சரக்கு இடத்திற்குள் இன்னும் சுமார் 600 கொள்கலன்கள் சிக்கியுள்ளன. கப்பலின் தொட்டிகளில் 365 டன் கனரக எரிபொருள் எண்ணெய் மற்றும் 60 டன் டீசல் உள்ளன. இந்த எண்ணெய் இன்னும் கசிவு ஏற்படவில்லை என்பது அதிர்ஷ்டமான ஒன்றாகும். ஆனால் விரைவான நடவடிக்கை எடுக்கப்படாவிட்டால் அது கசிய அதிக வாய்ப்பு உள்ளது.

2017-ஆம் ஆண்டில் ஒரு எல்பிஜி கேரியருடன் மோதிய எண்ணெய் டேங்கரிலிருந்து 250 டன் கனரக எரிபொருள் எண்ணெயால் சென்னை கடற்கரை மோசமானது. எம்எஸ்சி எல்சா 3 என்பது ஒரு நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த குப்பைக் கிடங்கு ஆகும். அதை விரைவாக அப்புறப்படுத்த வேண்டும்.

நிலைமையைக் கையாள மீட்புக் குழுக்கள் பணியமர்த்தப்படுகின்றன. அவர்கள் சர்வதேசக் காப்பீட்டு விதிகளைப் பின்பற்றுவார்கள். தேசிய எண்ணெய் கசிவு பேரிடர் தற்செயல் திட்டம் (National Oil Spill Disaster Contingency Plan (NOS-DCP)) கடலோர காவல்படை இதுபோன்ற அவசரநிலைகளுக்குப் பொறுப்பான முக்கிய நிறுவனம் என்று கூறுகிறது.

சென்னையில் இந்த கசிவு நடந்தபோது, ​​எதிர்வினை சில நாட்கள் தாமதமாகி, முகமைகளுக்கு இடையே குழப்பமும் ஒருங்கிணைப்பு இல்லாமையும் இருந்தது. ஆனால், கேரளாவில், பயனுள்ள எதிர்வினையை அமைக்க போதுமான நேரம் இருந்தது.

கேரளா பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பெரிய திட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது. இது அதன் கடற்கரைக்கு அதிக கப்பல்கள் வர வழிவகுக்கும். இந்திய கடல் எல்லைக்குள் அதிகமான தேசிய மற்றும் சர்வதேச கப்பல் போக்குவரத்தை கொண்டு வரவும் அரசாங்கம் திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்தியா விரைவில் அதன் கடற்கரையில் பல்வேறு சரக்குகளை ஏற்றிச் செல்லும் பல்வேறு கப்பல்களைக் காணும். இந்த பேரழிவை கேரளா எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறது என்பது, ஒரு பெரிய கடல்சார் அவசரநிலையை இந்தியா எவ்வளவு சிறப்பாகக் கையாள முடியும் என்பதைக் காண்பிக்கும்.

Original article:

​Danger in the sea: On Kerala and the MSC Elsa 3 sinking

Read More →

விரைவில், திருக்குறள் வட இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானின் திராவிட மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்படும் -லாஸ்ய சேகர்

 திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்புத் திட்டம் குருக், கோண்டி, மால்டோ மற்றும் பிராஹுயி ஆகிய திராவிட மொழிகளில் புதிய வரலாறு படைக்கிறது.

திருக்குறளின் காலத்தால் அழியாத ஞானம் புதிய வரலாறு படைக்க உள்ளது. மத்திய செம்மொழித் தமிழாய்வு நிறுவனம் (Central Institute of Classical Tamil (CICT)) நான்கு நடுத்தர மற்றும் சிறிய திராவிட மொழிகளான குருக், கோண்டி, மால்டோ மற்றும் பிராஹுயி ஆகிய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கிறது. திராவிடம் மறுமலர்ச்சி மையம் (Dravidianism Revival Centre) என்ற இலாப நோக்கற்ற குழு, திறமையானவர்களைக் கண்டுபிடித்து, வளங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு, ஆதரவளிப்பதன் மூலம் இந்தத் திட்டத்திற்கு உதவுகிறது.

திருக்குறளின் மொழிபெயர்ப்பு இந்த மொழிகளில் ஒரு இலக்கிய சாதனையாக அமைகிறது. இவை வாய்மொழி பாரம்பரியத்தில் வளமானவை. ஆனால், தங்கள் எழுத்து வடிவங்களை வளர்த்துக் கொள்கின்றன. முன்னாள் இந்திய வருவாய் சேவை அதிகாரியும் குருக் மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவருமான மகேஷ் S. மீன்ஸ் தமிழ் ஆய்வுக் கட்டுரையை குருக் மொழியில் மொழிபெயர்க்கிறார். கோண்டி மொழியில், விக்கிமீடியா இன்குபேட்டரில் (Wikimedia Incubator) கட்டுரைகளை வெளியிட்டு மொழியை ஊக்குவித்து வரும் வரப்பிரசாத் சீடம் இந்தப் பணியை மேற்கொண்டுள்ளார்.

விக்கிமீடியா இன்குபேட்டர் என்றால் என்ன ? விக்கிமீடியா இன்குபேட்டர் என்பது புதிய மொழிகளில் விக்கிப்பீடியாவை உருவாக்க முயற்சிக்கும் தளமாகும்.

இரண்டு லட்சத்திற்கும் குறைவான மக்களால் பேசப்படும் மால்டோவிற்கு - ரெவ். ஜார்ஜ் எட்வர்ட் திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பில் ஈடுபட்டுள்ளார். பலூசிஸ்தானின் பிராஹுயி மொழிக்கு, பேராசிரியர் முஹம்மது அஃப்சல் புரோஹி அதை மொழிபெயர்த்துள்ளார். அவர் பாகிஸ்தானின் சிந்து மாகாணத்தில் உள்ள ஜாம்ஷோரோவில் மெஹ்ரான் பொறியியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகத்தின் (Mehran University of Engineering and Technology (MUET)) கட்டிடக்கலைத் துறையில் பேராசிரியராக உள்ளார். அவர் முன்னர் யுனெஸ்கோ மொஹென்ஜோ-தாரோ பாதுகாப்புப் பிரிவின் இயக்குநராக இருந்தார்.

திராவிட குடும்பம்

இந்த மொழிகள் திராவிடக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என்பதை அறிவியல் ஆய்வுகள், மானுடவியலாளர்கள் (anthropologists) மற்றும் மொழியியலாளர்கள் (linguists) உறுதி செய்கின்றனர். குருக் என்பது கிழக்கு இந்தியா, வங்கதேசம், நேபாளம் மற்றும் பூட்டானில் குருக் / ஒராவன் பழங்குடியினரால் பேசப்படும் வட திராவிட மொழியாகும். கோண்டி மொழி, திராவிட குடும்பத்தின் தென்-மத்திய கிளையைச் சேர்ந்தது. இந்த மொழி, மத்திய இந்தியா முழுவதும் கோண்ட் சமூகங்களால் பேசப்படுகிறது.

மால்டோ, வட திராவிட குழுவின் பகுதியாகும். இது ராஜ்மஹல் மலைகள் மற்றும் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மால்டோ (பஹாரியா) பழங்குடியினரால் பேசப்படுகிறது. திராவிட மொழி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியான பிரஹுய், பாகிஸ்தானின் பலுசிஸ்தான் மாகாணத்திலும், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈரானின் சில பகுதிகளிலும் பேசப்படுகிறது - ஈரான், பாரம்பரிய திராவிட மையப்பகுதியிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருந்தாலும், ஹரப்பாவுக்கு முந்தைய மெஹர்கர் நாகரிகத்தின் (கிமு 7000–5500) மையத்தில் அமைந்துள்ளது. பின்லாந்து இந்தியவியலாளர் அஸ்கோ பர்போலாவின் கூற்றுப்படி, இந்த கலாச்சாரம் பின்னர் சிந்து சமவெளிக்கு குடிபெயர்ந்தது, இறுதியில் வெண்கல யுக (Bronze Age) சிந்து சமவெளி நாகரிகத்திற்கு வழிவகுத்தது.

இந்த மொழிகளில் எழுத்துப் பாரம்பரியம் அதிகமாக இல்லையென்றாலும், பாடல்கள் மற்றும் கவிதைகளால் வாய்மொழி பாரம்பரியம் சிறப்பாக உள்ளது. பண்டைய தமிழ் சங்க இலக்கியங்களில், தலைவன் எனப்படும் ஆண் நாயகன், பாங்கன் எனப்படும் மற்றொரு ஆணுடன் நெருங்கிய உணர்வுப் பிணைப்பை பகிர்ந்துகொள்வது வழக்கம். இதேபோன்ற ஒரு மரபு குறுகு கலாச்சாரத்திலும் காணப்படுகிறது, அங்கு ஒரு சிறுவன், தந்தைதாயின் அனுமதியுடன், வேறு கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சிறுவனுடன் இயார் அல்லது சங்கி எனப்படும் சகோதரத் தொடர்பை உருவாக்க முடியும் என்று டாக்டர் ஜே. ரவிக்குமார் ஸ்டீபன் ஜி., டிராவிடியனிசம் ரிவைவல் சென்டரின் நிறுவனர் கூறுகிறார்.

இந்திய மானுடவியலாளர் லலிதா பிரசாத் வித்யார்த்தி மால்டோ பழங்குடியினரின் நம்பிக்கை அமைப்புகளை விரிவாக ஆய்வு செய்து அவர்களின் மொழியை திராவிட குடும்பத்தின் கீழ் வகைப்படுத்தினார். அவரது ஒப்பீட்டு ஆய்வுகளில், ரஷ்ய மொழியியலாளர் மிகாயில் S. ஆண்ட்ரோனோவ் இந்த மொழியை வட திராவிட மொழிகளில் வைத்தார்.

கோண்டி மற்றும் தமிழ் மொழிகள் மற்றும் பிற திராவிட மொழிகள் அவற்றின் குறிப்பிடத்தக்க இலக்கண மற்றும் தொடரியல் ஒற்றுமைகள் காரணமாக பகிரப்பட்ட தோற்றம் இருப்பதற்கான சான்றுகள் உள்ளன. "கோண்டி மற்றும் தமிழ் ஆயிரக்கணக்கான ஒத்த சொற்கள் (பொது மூதாதையரைக் கொண்ட சொற்கள்) மற்றும் இலக்கண அம்சங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. இதனால் அவை இரண்டும் திராவிட மொழி குடும்பத்தின் தெற்கு மற்றும் மத்திய திராவிட கிளையைச் சேர்ந்தவை" என்று திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள சர்வதேச திராவிட மொழியியல் பள்ளியின் ஜூனியர் ரிசர்ச் ஃபெலோ டாக்டர் அன்னி திஷா ஜெரால்ட் கூறினார்.

மற்ற திராவிட குடும்பத்திலிருந்து புவியியல் ரீதியாக தனிமைப்படுத்தப்பட்ட பிராஹுயி, திராவிட நிலத்துடன் வலுவான தொடர்பைக் காட்டுகிறது. அறியப்பட்ட 37 பிராஹுய் பழங்குடியினர், பண்டைய தமிழகத்தின் சிறு மன்னர்களான “குருநில மன்னர்களை” (Kurunila mannarkal) நினைவூட்டும் ஒரு தனித்துவமான அரசியலை உருவாக்கினர். இந்த பழங்குடி ஆட்சியாளர்கள் தென்னிந்திய வரலாற்றின் ஆரம்பகால தமிழ் சேர மன்னர்களின் கூட்டமைப்பான “நாடு வலி” (Nadu Vali) போலவே ஒரு கூட்டமைப்பை உருவாக்கினர் என்று ரவிக்குமார் ஸ்டீபன் கூறினார்.

‘நாடு வலி’ என்ற சொல், சேரநாட்டின் ஒட்டுமொத்த ஆட்சி பலத்தையோ அல்லது பல சிறு நிலங்களின் (nadus) குறுநில மன்னர்களின் கூட்டு ஆற்றலையோ குறிக்கலாம். இது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட அரசை விட, பல சிறு ஆட்சியாளர்கள் ஒரு முதன்மை சேர மன்னனின் கீழ் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும் ஒரு கூட்டமைப்பு (federation) அமைப்பைக் குறிக்கலாம்.  இதில், ‘வலி’ என்றால் பலம், ஆற்றல், அல்லது ஆட்சி என்று பொருள். சங்க இலக்கியங்களில் இது ஆட்சியின் அதிகாரத்தையோ, மன்னனின் வீரத்தையோ, அல்லது புலமையையோ குறிக்கும். சில சூழல்களில், ‘வலி’ என்பது தலைவனையோ ஆளுமையையோ குறிக்கலாம்.

ஓர் இலக்கிய சாதனை

மேற்கு வங்கம் மற்றும் ஜார்க்கண்ட் அரசாங்கங்கள் குருக் மொழியை (Kurukh) மாநில மொழிகளில் ஒன்றாக அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்துள்ளன. 1990-களில் குருக்கிற்கான பிரத்யேக எழுத்துகளின் வளர்ச்சி ஜார்க்கண்ட், ஒடிஷா மற்றும் மேற்கு வங்கம் முழுவதும் பள்ளிகள் மற்றும் பயிற்சி மையங்களில் மொழி கற்பித்தலை மேம்படுத்தியது.

இதற்கிடையில், தெலங்கானாவில் உள்ள மொழியியலாளர்கள் 8-வது அட்டவணையில் கோண்டியைச் சேர்ப்பதற்காக வாதிடுகின்றனர். மால்டோ அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் மற்றும் தரப்படுத்தப்பட்ட எழுத்துவடிவைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இது முறையான கல்வி அமைப்புகளில் அதன் வளர்ச்சியைத் தடுத்துள்ளது.

19-ஆம் நூற்றாண்டின் ஜெர்மன் மிஷனரிகளைப் போலல்லாமல், தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த இன்றைய கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் இந்திவழிப் பள்ளிகளை நிறுவியுள்ளனர். இது மால்டோ மொழியின் வீழ்ச்சிக்கு குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை அளித்துள்ளதாக பிஷப் டாக்டர் ரவிக்குமார் கூறுகிறார்.

பல பிராஹுயி பேசுபவர்கள் இருமொழி பேசுபவர்களாக உள்ளனர். பெரும்பாலும் தினசரி வாழ்வில் பலோச்சி அல்லது உருதுவைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது மொழி பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளுக்கு வழிவகுத்துள்ளது. இருப்பினும், பலூசிஸ்தான் பல்கலைக்கழகம் இளங்கலை முதல் முனைவர் பட்டம் வரை பிரஹுய் படிப்புகளை வழங்குவதன் மூலம் உதவ முயற்சிக்கிறது.

அத்தகைய நேரத்தில், திருக்குறள் போன்ற பாரம்பரிய நூல்களின் மொழிபெயர்ப்பு அரசியல் மற்றும் இலக்கிய நோக்கங்களுக்கு சேவை செய்கிறது. "ஜார்கண்ட் அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ அங்கீகாரம் - டாக்டர் நாராயணன் ஒராவனால் உருவாக்கப்பட்ட தோலோங் சிகி எழுத்துக்கு (Tolong Siki script) - இந்த பகுதியில் குருக் மொழியின் அங்கீகாரத்தை உயர்த்தியுள்ளது. அதனால் தான் திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்புத் திட்டம் குருக்கிற்கு முக்கியமான இடத்தை உருவாக்கும் என்று முன்னாள் வருவாய் சேவை அதிகாரியும் மொழிபெயர்ப்பாளருமான மகேஷ் மீன்ஸ் கூறினார். திருக்குறள் அன்றாட வாழ்க்கையைப் பற்றி, குறிப்பாக காதல் மற்றும் விவசாயத்தைப் பற்றி, தமிழ் மற்றும் குருக் மொழி பேசும் மக்கள் இருவருக்கும் முக்கியமானதாக உணரும் வகையில் இருக்கிறது என்று மகேஷ் கூறினார். 

தெலங்கானாவின் ஆதிலாபாத் மக்களுடன் தொடர்புகொள்ள இந்திய நிர்வாக சேவை அதிகாரிகள் கூட கற்றுக்கொள்ளும் மொழியான கோண்டி, புதிர்கள், நாட்டுப்பாடல்கள் மற்றும் புதிர்கள் வடிவில் ஏராளமான வாய்மொழி இலக்கியங்களைக் கொண்டுள்ளது. 100 கோண்டி பேசுபவர்களில் இருவரால் மட்டுமே குஞ்சலா எழுத்தில் மொழியைப் படிக்கவும் எழுதவும் முடியும். மொழிபெயர்க்கப்பட்டதும், திருக்குறள் எங்களுக்கு ஒரு தத்துவ வழிகாட்டியாக சேவை செய்யும்" என்று தெலுங்கு மற்றும் குஞ்சலா எழுத்தைப் பயன்படுத்தி கோண்டி மொழிபெயர்ப்பின் 17 அத்தியாயங்களை முடித்துள்ள வரப்பிரசாத் கூறினார். இது கோண்டி மொழியின் மிகவும் பழமையான எழுத்தாகும். மற்ற எழுத்து, மசாரம், சத்தீஸ்கர், மத்திய பிரதேசம் மற்றும் மகாராஷ்டிராவில்  பிரபலமானது.

மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் திருக்குறளுடனான தங்கள் தொடர்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். "திருக்குறளை மொழிபெயர்க்கும்போது, அது ப்ராஹுய் மலைகளிலும் நீர்நிலைகளிலும் எழுதப்பட்டது போல உணர்ந்தேன். திருவள்ளுவர் இங்கு மன்னனுடனும் மக்களுடனும் பேசுவதை என்னால் கற்பனை செய்ய முடிந்தது," என்று பேராசிரியர் முஹம்மது அஃப்ஸல் ப்ரோஹி கூறினார்.

மொழிபெயர்ப்பு ஒரு மொழியை வளப்படுத்துகிறது. மேலும், எழுத்து இலக்கியம் இல்லாதது ஒரு மொழியின் அழிவுக்கு வழிவகுக்கிறது. "தமிழ் காப்பிய உருமாற்றமான கம்பரின் ராமாயணம், பல உண்மையான மற்றும் மொழி பெயர்க்கப்பட்ட பதிப்புகளை தாண்டி, தமிழ் கதை கவிதைக்கு உயர் தரத்தை அமைத்தது. பைபிள், மகாபாரதம், பின்னர் ஜான் பன்யனின் Pilgrim’s Progress போன்ற பிற படைப்புகள், “ராட்சண்ய யாத்ரிகம்” (Ratchanya Yathrigam) என்ற பெயரில் தூய கவிதை வடிவத்தில் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட சில அற்புதமான படைப்புகள்" என்று ரவிக்குமார் கூறினார்.

சவால்கள்

மொழிபெயர்ப்புத் திட்டம் பல சவால்களை எதிர்கொண்டுள்ளது. அவற்றில் மிக முக்கியமானது தகுதியான மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் மற்றும் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வேலையின் மீளாய்வாளர்களைக் கண்டுபிடிப்பதில் உள்ள சிக்கல்கள் ஆகும். "மால்டோவிற்கு மொழிபெயர்ப்பாளர்களைக் கண்டுபிடிக்க எனக்கு மூன்று வருடங்களுக்கும் மேல் ஆனது. சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் வாய்மொழி மூலம் வெளிப்பாடு மூலம், என்னால் இந்த சாதனையை அடைய முடிந்தது" என்று ரவிகுமார் கூறினார்.

இரண்டாவதாக, உள்ளடக்க மொழிபெயர்ப்பு (content translation) ஒரு கடினமான பணியாக இருந்தது. ஏனெனில், மால்டோ மொழிபெயர்ப்பாளரைத் தவிர, மற்ற அனைவருக்கும் தமிழ் தெரியாது. "ஆங்கிலம், இந்தி, பெங்காலி மற்றும் தெலுங்கு போன்ற பல்வேறு மொழிகளில் திருக்குறளின் தற்போதைய மொழிபெயர்ப்புகளை நான் அவர்களுக்கு வழங்கினேன்," என்று ரவிகுமார் கூறினார்.

இந்த மொழிகள் அறிவியல் மற்றும் தத்துவ வகைகளில் வெளிப்பட்டிருக்காததால், பல சொற்கள் இல்லை. மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பாதிரியார் ஃபெர்டினான்ட் ஹான் போன்ற ஜெர்மன் லூதரன் மிஷனரிகளால் உருவாக்கப்பட்ட நூற்றாண்டு பழமையான அகராதிகளின் உதவியுடன் புதிய சொற்களை உருவாக்கி வருகின்றனர்.

மொழிபெயர்ப்பு திட்டத்தில் விரிவான உண்மை சரிபார்ப்பு மற்றும் மறுஆய்வு முறை தேவைப்படுகிறது. "திருக்குறள் மதச்சார்பற்ற மற்றும் உலகளாவிய மதிப்புகளால் நிறைந்தது. ஆனால், சில மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் தங்கள் சொந்த மத அல்லது கலாச்சார சார்புகளைச் சேர்க்கின்றனர். உதாரணமாக, மூன்றாவது குறளில், இறைவனை 'மலர்மிசை ஏகினான்' என்று விவரிக்கும் இடத்தில், பலர் 'கமல்' (தாமரை) என்ற சொல்லைச் சேர்த்து, ஒரு குறிப்பிட்ட மத சின்னத்தை மறைமுகமாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்," என்று ரவிக்குமார் கூறினார்.

அரசியல் உணர்வுகள் மொழிபெயர்ப்பு முயற்சிகளுக்கு சவால்களை உருவாக்கலாம். உதாரணமாக, பிரஹுய் மொழிபெயர்ப்பின் விவகாரத்தில் - மொழிபெயர்ப்பாளர் பாகிஸ்தானிய குடிமகனாக இருந்தால் - அமைச்சர்கள் மட்டத்தில் அனுமதிகள் தேவைப்பட்டன. "துயரமான பஹல்காம் சம்பவத்திற்கு சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு பிரஹுய் மொழிபெயர்ப்பாளர் மத்திய கல்வி அமைச்சரிடம் விண்ணப்பத்தை சமர்ப்பித்தார். அதற்கான பதில் இன்னும் காத்திருக்கிறது" என்று டாக்டர் ரவிக்குமார் ஸ்டீபன் கூறினார்.

இத்தகைய சிக்கல்கள் இருந்தபோதிலும், ஒவ்வொரு திராவிட மொழியிலும் திருக்குறளை அணுகக்கூடியதாக மாற்ற மத்திய செம்மொழித் தமிழ் நிறுவனம் (Central Institute of Classical Tamil (CICT)) உறுதியாக உள்ளது.

சி.ஐ.சி.டி.யின் இயக்குநர், பேராசிரியர் ஆர். சந்திரசேகரன், திருக்குறளை ஏற்கனவே படகா, கொடவா, கொராகா, மற்றும் துளு போன்ற தெற்கு திராவிட மொழிகளில் மொழிபெயர்த்து வெளியிட்டுள்ளார்.

Original article:

Soon, Thirukkural will be translated into the Dravidian languages of northern India, Pakistan -Laasya Shekhar

Read More →

உலகளாவிய தெற்கின் நகர்ப்புற எதிர்காலத்தை மறுவடிவமைப்பு செய்தல் -திக்ஷு சி குக்ரேஜா

 உலகளாவிய தெற்கு அதன் சொந்த கருத்துக்களைப் பின்பற்ற வேண்டும். 1900ஆம் ஆண்டுகளின் பழைய மேற்கத்திய வழிகளைப் பின்பற்றுவதை யோசிக்காமல் நிறுத்த வேண்டிய நேரம் இது.

நமது கிரகம் ஒரு தோட்டம் போல சிறியதாக இருந்தால், சேதத்தை நாம் தெளிவாகக் காண்போம்: மரங்கள் நன்றாக வளரவில்லை, பூக்கள் வாடுகின்றன, நீர் மறைந்து போகின்றன, மற்றும் உயிர்கள் மறைந்து போகின்றன. அறிவியல் தொழில்நுட்பம் தெளிவாக உள்ளது. நமது சுயநலத் தேர்வுகள் உலகம் முழுவதும் கடுமையான காலநிலை பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

உலகளாவிய தெற்கில் (வளரும் நாடுகள்) நகரங்கள் வேகமாக வளர்ந்து வருகின்றன. மேலும், இது வறுமை, காலநிலை அபாயங்கள் மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களை நிர்வகித்தல் போன்ற பெரிய சவால்களைக் கொண்டுவருகிறது. 2050ஆம் ஆண்டில் உலக நகர மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 90% பேர் இந்தப் பகுதிகளில் வாழ்வார்கள். இந்த மிகப்பெரிய மாற்றத்தைக் கையாள, நகரங்களை எவ்வாறு திட்டமிடுகிறோம் மற்றும் நிர்வகிக்கிறோம் மற்றும் காலநிலை பிரச்சினைகளில் நாம் எவ்வாறு செயல்படுகிறோம் என்பதை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

உலகின் தெற்கு நாடுகளில் உள்ள நகரங்கள், மக்கள் குடியேற்றம் மற்றும் பொருளாதார மாற்றங்களால் வேகமாக வளர்கின்றன. இந்த வேகமான வளர்ச்சி, 'நகர சேவைகள் பிளவை' அதிகரிக்கிறது, சுமார் 30% நகரவாசிகள் முறைசாரா குடியிருப்புகளில் வாழ்கின்றனர். மும்பையின் தாராவியில், சுயமாக ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட ஒரு சுற்றுச்சூழல் செழிக்கிறது — 6.5 கோடி இந்தியர்கள் அடிமட்ட புத்தாக்கங்களை உருவாக்குகின்றனர், இதன் $1-பில்லியன் மறுசுழற்சி பொருளாதாரம் நகரத்தின் 80% கழிவுகளை மறுபயன்பாடு செய்கிறது. இந்த சமூகங்கள், தங்களை அழிக்காமல், முறையான நகர அமைப்பில் இணைக்கும் உள்ளடக்கிய திட்டமிடலை கோருகின்றன.

முறைசாரா வேலைகளும் பொதுவானவை. 80% வரை மக்கள் முறையான அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இல்லாத வேலைகளில் வேலை செய்கிறார்கள். நியாயமான நகரப் பொருளாதாரங்களை உருவாக்க இந்த வகையான வேலையை அங்கீகரித்து ஆதரிப்பது முக்கியம். கொலம்பியாவில் உள்ள மெடலின் கேபிள் கார்கள் போன்ற திட்டங்கள், ஏழை மலைப்பகுதிப் பகுதிகளை நகரத்தின் மற்ற பகுதிகளுடன் இணைக்கின்றன, கூட்டாண்மைகளும் சமூக முயற்சிகளும் எவ்வாறு மற்ற நகரங்கள் சிறந்த, உள்ளடக்கிய வழிகளில் வளர உதவும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

நகர மக்கள் தொகை அதிகரித்து வருவதால், வீட்டுவசதி மற்றும் போக்குவரத்துக்கான தேவை அதிகரித்து வருகிறது. சுற்றுச்சூழலுக்கு தீங்கு விளைவிக்காமல் இந்தத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் அரசாங்கங்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டும். உதாரணமாக, இந்தூர் இந்தியாவின் தூய்மையான நகரமாக தொடர்ந்து ஆறு ஆண்டுகளாக பெயரிடப்பட்டுள்ளது. உள்ளூரில் கழிவுகளை நிர்வகிப்பதன் மூலமும், வீட்டிலேயே உரம் தயாரிக்க மக்களை ஊக்குவிப்பதன் மூலமும் இது சாத்தியமானது.

காலநிலை நெருக்கடி நகரங்களுக்கு ஒரு கடுமையான அச்சுறுத்தலாகும். தீவிர வானிலை அடிக்கடி நிகழ்கிறது மற்றும் ஏழைகளை அதிகம் பாதிக்கிறது. சூரத்தில், செயற்கை நுண்ணறிவால் இயக்கப்படும் வெள்ள எச்சரிக்கைகள் முறைசாரா குடியிருப்புகளில் வசிக்கும் மக்களைப் பாதுகாக்க உதவுகின்றன. பாங்காக்கில், "sponge city" என்றும் அழைக்கப்படும் சுலாலாங்கோர்ன் பூங்கா, மழைக்காலத்தின் போது கனமழையை உறிஞ்சுவதற்கு ஈரநிலங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. அதே நேரத்தில் ஒரு பொது கலை இடமாகவும் செயல்படுகிறது.

நகர்ப்புறக் கொள்கைகளில் காலநிலை நீதியை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். அனைத்து மக்களும் காலநிலை அபாயங்களிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவதை உறுதிசெய்கிறது. இந்தியா மற்றும் பிரேசில் போன்ற நாடுகள் நல்ல உதாரணங்களைக் காட்டுகின்றன. இந்தியாவின் காலநிலை மாற்றம் குறித்த தேசிய செயல் திட்டமும் சாவோ பாலோவின் பசுமை உள்கட்டமைப்பும் காலநிலைக்கு ஏற்ற நகரங்களை உருவாக்குவதில் படிப்பினைகளை வழங்குகின்றன. சுற்றுச்சூழல் சவால்களைச் சமாளிக்க நகரங்களுக்கு திறன் சார்ந்த தண்ணீர் வடிவமைப்பு எவ்வாறு உதவும் என்பதையும் சிங்கப்பூர் காட்டுகிறது.

சதுப்புநிலங்களை மீட்டெடுப்பது மற்றும் நகர்ப்புற காடுகளை நடுவது போன்ற இயற்கை சார்ந்த தீர்வுகள் நகரங்கள் காலநிலை மாற்றத்தை சமாளிக்க உதவுகின்றன. இந்த முறைகள் நகரங்களைப் பாதுகாக்கின்றன மற்றும் பல்லுயிரியலை அதிகரிக்கின்றன. மேலும், ஜகார்த்தா மற்றும் மும்பை போன்ற கடலோர நகரங்களுக்கு மிகவும் முக்கியமானவை.

நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் (Sustainable Development Goals (SDGs)) நகரப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க உலகளாவிய திட்டத்தை வழங்குகின்றன. ஆனால், நகரங்கள் உள்ளூர் தேவைகளுக்கு ஏற்ப அவற்றை சரிசெய்ய வேண்டும். உதாரணமாக, இந்தியாவின் திறன்மிகு நகரங்கள் திட்டம் (Smart Cities Mission) நகர நிர்வாகத்தை மேம்படுத்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. தென்னாப்பிரிக்காவில், சமூகத்தால் வழிநடத்தப்படும் வீட்டுவசதித் திட்டங்கள் உள்ளூர் ஈடுபாடு எவ்வாறு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. உள்ளூர் சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப உலகளாவிய திட்டங்கள் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன என்பதை இந்த எடுத்துக்காட்டுகள் நிரூபிக்கின்றன.

நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளை உள்ளூர்மயமாக்குவது என்பது நகரங்கள் முன்னுரிமைகளை எவ்வாறு அமைக்கின்றன என்பதை மாற்றுவதாகும். மாசுபாட்டைக் குறைக்க நைரோபி மின்சார பொதுப் போக்குவரத்தை நோக்கி நகர்கிறது. பிரேசிலில், பொதுப் பணம் எவ்வாறு செலவிடப்படுகிறது என்பதைத் தீர்மானிக்க குடிமக்கள் உதவுகிறார்கள், திட்டங்கள் உள்ளூர் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதை உறுதி செய்கின்றன.

நிலையான நகரங்களை உருவாக்க, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலைப் பயன்படுத்துதல், நகர்ப்புற இடங்களை மறுவடிவமைப்பு செய்தல் மற்றும் மக்கள் வாழ, வேலை செய்ய மற்றும் விளையாடக்கூடிய பகுதிகளை உருவாக்குதல் போன்ற பெரிய மாற்றங்களைச் செய்ய வேண்டும். குரிடிபாவின் பொது போக்குவரத்து, கிகாலியின் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த திட்டமிடல் மற்றும் நைரோபியின் 3D-அச்சிடப்பட்ட பிளாஸ்டிக் செங்கற்களின் பயன்பாடு ஆகியவை நல்ல எடுத்துக்காட்டுகளாகும். சுழற்சி பொருளாதாரம் (circular economy) நகர்ப்புற கழிவுகளை கணிசமாகக் குறைக்க முடியும். மறுசுழற்சி மற்றும் வள மீட்பு சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தைக் குறைக்கும் சுய-நிலையான அமைப்புகளை உருவாக்க முடியும்.

நகரங்களை நிலையானதாக மாற்றுவதற்கு நல்லாட்சி மிகவும் முக்கியமானது. கேரளாவைப் போலவே, பரவலாக்கப்பட்ட அமைப்புகள் நகரங்கள் வலுவாகவும் அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாகவும் மாற உதவுகின்றன. அரசாங்கத்திற்கும் தனியார் நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான கூட்டாண்மைகளும் நேர்மறையான மாற்றத்தைக் கொண்டு வரலாம். எடுத்துக்காட்டாக, சிங்கப்பூரின் வீட்டுவசதி மற்றும் மேம்பாட்டு வாரியம் மலிவு விலையில் வீடுகளை வழங்க தனியார் குழுக்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. மொபைல் பயன்பாடுகள் போன்ற தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துவது, நகர முடிவுகளில் மக்கள் எளிதாக பங்கேற்க அனுமதிக்கிறது மற்றும் அரசாங்கத்திற்கும் குடிமக்களுக்கும் இடையே நம்பிக்கையை உருவாக்குகிறது.

உலகளாவிய தெற்கு நிலையான வளர்ச்சிக்கு உதவும் பல பாரம்பரிய தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் கட்டுமான முறைகளைக் கொண்டுள்ளது. இந்திய கட்டிடங்களில் இயற்கை குளிர்வித்தல் அல்லது ஆப்பிரிக்க கிராமங்களில் மழைநீரை சேகரிப்பது போன்ற பழைய நுட்பங்கள் மலிவானவை மற்றும் பயனுள்ளவை. இந்த முறைகள் நவீன பயன்பாட்டிற்காக புதுப்பிக்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, இந்தியாவில் உள்ள ஆரோவில் எர்த் இன்ஸ்டிடியூட் (Auroville Earth Institute), நவீன பொருட்களைவிட குறைவான ஆற்றல் தேவைப்படும் பூமித் தொகுதிகளைக் கொண்டு கட்டுவதற்கு பண்டைய வழிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. மெக்ஸிகோ மற்றும் வியட்நாம் போன்ற நாடுகளும் காலநிலை சவால்களை கையாளக்கூடிய வீடுகளை உருவாக்க உள்ளூர் பொருட்கள் மற்றும் பழைய கட்டிட பாணிகளைப் பயன்படுத்துகின்றன.

உலகளாவிய தெற்கிற்கு ஒன்றாக வேலை செய்வது மிகவும் முக்கியம். பிரிக்ஸ் மற்றும் C40 நகரங்கள் நெட்வொர்க் போன்ற குழுக்கள் நாடுகள் அறிவைப் பகிர்ந்து கொள்ள உதவுகின்றன. இந்தியாவும் பிரான்சும் இணைந்து தொடங்கியுள்ள சர்வதேச சூரிய சக்தி கூட்டணியில், தூய்மையான எரிசக்தியில் 140க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் ஈடுபட்டுள்ளன.  ஒன்றாக ஆராய்ச்சி செய்து பசுமைத் திட்டங்களில் முதலீடு செய்வதன் மூலம், நாடுகள் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும். பிரேசிலும் இந்தியாவும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திட்டங்களில் செயல்படுகின்றன. மேலும், ஆப்பிரிக்க நாடுகள் பிராந்தியத்தை சிறப்பாக இணைக்க பகிரப்பட்ட ரயில் பாதைகள் மற்றும் மின் கட்டமைப்புகளை உருவாக்குகின்றன.

உலகளாவிய தெற்கு அதன் சொந்த யோசனைகளுடன் வழிநடத்த வேண்டும். இன்றைய உலகிற்கு பொருந்தாத பழைய மேற்கத்திய மாதிரிகளை நகலெடுப்பதை நிறுத்த வேண்டிய நேரம் இது. நாம் இப்போது காலநிலை சவால்கள் மற்றும் வேகமான தொழில்நுட்ப மாற்றங்களின் காலத்தில் வாழ்கிறோம். எனவே, தீர்வுகளானது வெளிப்புறத் திட்டங்களிலிருந்து அல்லாமல் உள்ளூர் தேவைகளிலிருந்து வர வேண்டும்.

திக்ஷு சி குக்ரேஜா சிபி குக்ரேஜா கட்டிடக் கலைஞர்களின் நிர்வாக தலைவராக உள்ளார் மற்றும் அல்பேனியா குடியரசின் கௌரவ தூதராகவும் உள்ளார்.

Original article:

Reimagining the urban future of Global South -Dikshu C Kukreja

Read More →

ஒரு பயனுள்ள, நம்பகமான தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் -கங்கேஷ் வர்மா, யாகூப் ஆலம்

 தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (Data Protection Board (DPB)) எவ்வாறு அமைக்கப்படுகிறது என்பதை மேம்படுத்துவதற்கு, அதை மேலும் சுதந்திரமாகவும் நம்பகமானதாகவும் மாற்றுவதற்கு வரைவு விதிகளைப் பயன்படுத்த ஒரு நல்ல வாய்ப்பு உள்ளது.

இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில், மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் (Ministry of Electronics and Information Technology (MeitY)) டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவு பாதுகாப்புச் சட்டத்திற்கான வரைவு விதிகள் குறித்து பொதுமக்களிடம் கருத்துகளைக் கேட்டது. தற்போது, ​​அரசாங்கம் இந்தக் கருத்தை மதிப்பாய்வு செய்து வருகிறது. மேலும், இறுதி விதிகள் விரைவில் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன. எனவே, தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) எவ்வளவு சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் இந்த விதிகளின் கீழ் அது எவ்வாறு செயல்படும் என்பதைப் பார்ப்பது முக்கியம்.

தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (Data Protection Board (DPB)) என்பது சட்டத்தை அமல்படுத்தி முடிவுகளை எடுக்கும் ஒரு அமைப்பாகும். இது மக்களிடமிருந்து வரும் புகார்களையும் அரசாங்கத்தின் அறிக்கைகளையும் கையாளும், பிரச்சினைகளை விசாரிக்கும் மற்றும் சட்டத்தை மீறும் அமைப்புகளுக்கு அபராதம் விதிக்கும். வரைவு விதிகள் தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) எவ்வாறு செயல்படும் என்பதை விளக்குகின்றன. ஆனால், சட்டம் தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB)  எளிய அமைப்பு மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட அதிகாரங்களைக் கொண்டிருப்பதால், விதிகளால் மட்டுமே எல்லாவற்றையும் சரிசெய்ய முடியாது. இருப்பினும், தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை மேம்படுத்த விதிகள் உதவும் மூன்று முக்கிய பகுதிகள் உள்ளன.

சிறப்பாகச் செயல்பட, தரவுப் பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) ஒரு சுதந்திரமான மற்றும் திறமையான அமைப்பாக அமைக்கப்பட வேண்டும். அதன் வேலையைச் செய்ய போதுமான சுதந்திரம் மற்றும் அதை பொறுப்புடன் வைத்திருக்க சரியான அமைப்புகளுடன் இருக்க வேண்டும்.

சுதந்திரத்தை உறுதி செய்வதில் ஒரு முக்கிய பகுதி, வாரிய உறுப்பினர்கள் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதுதான். தற்போதைய திட்டம், தரவுப் பாதுகாப்பு வாரியத்தில் யார் இருக்க வேண்டும் என்பதை பரிந்துரைக்கும் ஒரு தேர்வுக் குழுவை அமைக்கும் அதிகாரத்தை மத்திய அரசுக்கு வழங்குகிறது. அதில் தலைவர் உட்பட அனைவரையும் நியமிக்கும் அதிகாரத்தை கொண்டுள்ளது.

தலைவரின் தேர்வுக் குழுவிற்கு அமைச்சரவை செயலாளர் தலைமை தாங்குவார். மேலும், சட்ட விவகார செயலாளர்கள் மற்றும் மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் அரசாங்கத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இரண்டு நிபுணர்கள் ஆகியோர் இதில் அடங்குவர். மற்ற தரவுப் பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) உறுப்பினர்களுக்கான தேர்வுக் குழுவில் மின்னணுவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சக (MeitY) செயலாளர் தலைமை தாங்குவார். மேலும், சட்ட விவகார செயலாளர் மற்றும் அரசாங்கத்தால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இரண்டு நிபுணர்களும் இதில் அடங்குவர்.

இந்த அமைப்பில் பெரும்பாலும் மத்திய அரசு அதிகாரிகள் அடங்குவர். அரசாங்கம் இதில் ஈடுபடும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டாலும், பன்முகத்தன்மை இல்லாவிட்டால் அத்தகைய குழு பக்கச்சார்பான முடிவுகளுக்கு வழிவகுக்கும். இதைத் தவிர்க்க, குழுவில் பாராளுமன்றம், நீதித்துறை, பொது சமூகம் மற்றும் பிற ஆர்வமுள்ள குழுக்கள் போன்ற பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்கள் இடம்பெற வேண்டும். இது செயல்முறையை மிகவும் நியாயமானதாகவும், பரந்த அளவிலான கருத்துக்களைக் கொண்டுவருவதாகவும் இருக்கும்.

போட்டி ஆணையம் மற்றும் மத்திய தகவல் ஆணையம் போன்ற இந்தியாவில் உள்ள பிற அமைப்புகள் ஏற்கனவே மிகவும் சமநிலையான தேர்வுக் குழுக்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. பொதுமக்களின் நம்பிக்கை மற்றும் நல்லாட்சிக்கு உண்மையிலேயே சுதந்திரமான தரவுப் பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) முக்கியமானது. மேலும், அதன் உறுப்பினர்களை நியாயமாகத் தேர்ந்தெடுப்பது அந்த இலக்கை நோக்கிய ஒரு முக்கிய படியாகும்.

இரண்டாவதாக, நியமனங்கள் எவ்வாறு செய்யப்படுகின்றன மற்றும் தரவு பாதுகாப்பு வாரியம் (DPB) எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதில் வெளிப்படைத்தன்மை இருப்பது மிகவும் முக்கியம். சட்டத்தின்படி, தரவு நிர்வாகம், சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பது, தகவல் தொழில்நுட்பம் மற்றும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் ஆகியவற்றில் அவர்களின் திறன்களின் அடிப்படையில் தேர்வுக் குழுக்கள் வேட்பாளர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும். அவர்கள் வேட்பாளர்களின் நேர்மை மற்றும் நிஜ உலக அனுபவத்தையும் பார்ப்பார்கள்.

செயல்முறையை வெளிப்படையானதாக மாற்ற, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வேட்பாளர்களின் பெயர்களை குழு பகிரங்கமாகப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். மேலும், அவர்கள் ஏன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர் என்பதை விளக்க வேண்டும்.

தரவு பாதுகாப்பு வாரியத்தின் (DPB) முடிவுகளிலிருந்து என்ன எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்பதை மக்கள் அறிந்திருக்கும்போது, ​​அவர்களின் பிரச்சினைகளை வாரியத்திற்குக் கொண்டு வரலாமா வேண்டாமா என்பது குறித்து அவர்கள் சிறந்த தேர்வுகளைச் செய்யலாம். இது வாரியம் எவ்வளவு சிறப்பாகச் செயல்படுகிறது என்பதைக் கண்காணிக்கவும் உதவுகிறது மற்றும் அதன் செயல்திறனை பகுப்பாய்வு செய்ய அனுமதிக்கிறது.

இதை உறுதி செய்வதற்கான ஒரு வழி, தீர்வு செயல்முறையை முடிந்தவரை திறந்த முறையில் செய்வதாகும். இதில் DPB-ன் முடிவுகளையும் அவற்றின் பின்னணியில் உள்ள காரணங்களையும் வெளியிடுவது அடங்கும்.

கடினமான தரவு தனியுரிமை சிக்கல்கள் மற்றும் புதிய தொழில்நுட்பங்களை அது எவ்வாறு கையாளக்கூடும் என்பது குறித்து DPB வழக்கமான ஆலோசனைகளை வழங்கினால் அது உதவியாக இருக்கும். இருப்பினும், இது தற்போது வாரியத்தின் பொறுப்புகளில் ஒரு பகுதியாக இருக்காது.

இறுதியாக, முடிவுகள் எவ்வாறு எடுக்கப்படுகின்றன என்பதில் வெளிப்படைத்தன்மையை மேலும் ஆதரிக்க, வாரியம் அதன் கூட்டங்களின் முடிவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று விதிகள் கோரலாம்.

மூன்றாவதாக, DPB-க்கு உறுப்பினர்களை நியமிப்பதில் அல்லது புகார்களைக் கையாள்வதில் எந்த தாமதமும் இருக்கக்கூடாது. சட்ட அமைப்புகளுக்கான நியமனங்கள் தாமதமானால், சட்டங்களை அமல்படுத்துவதும் கொள்கை முடிவுகளை எடுப்பதும் கடினமாகிவிடும். இது பொதுமக்களின் புகார்கள் மற்றும் மேல்முறையீடுகளின் தேக்கத்தையும் உருவாக்குகிறது, இது மக்களின் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க வடிவமைக்கப்பட்ட அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கையைக் குறைக்கிறது. இதைத் தவிர்க்க, எந்தவொரு பதவியும் காலியாக இருப்பதற்கு முன்பு புதிய நியமனங்கள் செய்யப்பட வேண்டும் என்று விதிகள் கூற வேண்டும். இதனால், வாரியம் சீராக இயங்க முடியும்.

டிபிபி-யை மேலும் சுதந்திரமான, தெளிவான, நம்பகமான அமைப்பாக மாற்ற, வரைவு விதிகள் மூலம் அதன் வடிவமைப்பை மேம்படுத்தலாம். தனியுரிமை போன்ற முக்கிய அரசியலமைப்பு மதிப்புகளைப் பாதுகாக்கும் நிறுவனங்கள் சுதந்திரமாக இருந்தால், அவை திறமையாகவும் நம்பகமாகவும் செயல்படும். இது பொதுமக்கள், சந்தை, தொழில்துறையின் நம்பிக்கையை வலுப்படுத்தும்.

கங்கேஷ் வர்மா மற்றும் யாகூப் ஆலம் ஆகியோர் Saraf and Partners என்ற சட்ட நிறுவனத்தில் தொழில்நுட்பம் மற்றும் கொள்கை பயிற்சி நிறுவனத்துடன் இணைந்து பணியாற்றுகின்றனர்.

Original article:

An effective, credible Data Protection Board -Gangesh Varma, Yakoob Alam

Read More →