நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கை 2025 -குஷ்பு குமாரி

 தற்போதைய செய்தி:

ஐ.நா நிலையான வளர்ச்சி தீர்வுகள் வலையமைப்பு (UN Sustainable Development Solutions Network) வெளியிட்ட நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கை (Sustainable Development Report (SDR))  2025-ன் படி, இந்தியா முதல்முறையாக நிலையான வளர்ச்சிக் குறியீட்டில் (Sustainable Development Index) முதல் 100 இடங்களுக்குள் 99-வது இடத்தையும், 67 மதிப்பெண்ணையும் பெற்றுள்ளது. நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கை ஆனது 193 ஐ.நா உறுப்பு நாடுகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளில் (Sustainable Development Goals (SDGs)) ஒவ்வொரு ஆண்டும் அடையப்படும் முன்னேற்றத்தை மதிப்பாய்வு செய்கிறது. இந்த ஆண்டின் SDG குறியீட்டில் 193 ஐ.நா உறுப்பு நாடுகளில் 167 நாடுகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

இந்த ஆண்டு SDG-கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதன் 10-வது ஆண்டு நிறைவைக் குறிக்கிறது. SDR-ன் இந்த 10-வது பதிப்பு "2030 மற்றும் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளுக்கான நிதியுதவி" (Financing the SDGs by 2030 and Mid-Century) என்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. 2025 நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கையின் (Sustainable Development Report (SDR)) படி, 17 உலகளாவிய இலக்குகளில் எதுவுமே 2030-க்குள் முழுமையாக அடையக்கூடிய பாதையில் இல்லை. மேலும், நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளில் (Sustainable Development Goals (SDGs)) 17 சதவீதம் மட்டுமே திட்டமிட்டபடி முன்னேறி வருகின்றன. மோதல்கள், கட்டமைப்பு பாதிப்புகள் மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட நிதி வசதி ஆகியவை உலகின் பல பகுதிகளில் SDG முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கின்றன.

2. இந்த ஆண்டு, ஒட்டுமொத்த SDG முன்னேற்றத்தைக் கண்காணிக்க, SDGக்கு ஒன்று என 17 தலைப்பு குறிகாட்டிகளைப் பயன்படுத்தும் நெறிப்படுத்தப்பட்ட SDG குறியீடு (SDGi) என்று முதன்முறையாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. காலப்போக்கில் சில நாடுகளிலிருந்து தரவு காணாமல் போவதால் ஏற்படும் பிழைகளைக் குறைப்பதே இதன் இலக்காகும்.

3. நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கையின் (Sustainable Development Report (SDR))  படி, "நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-2 பசியின்மையின் (Zero Hunger) கீழ் தரவுத்தொகுப்பில் '6 மாதங்கள் முதல் 23 மாதங்கள் வரையிலான குழந்தைகளிடையே குறைந்தபட்ச உணவு வகைபாடு' குறித்த ஒரு புதிய குறிகாட்டி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது."

4. அறிக்கையின் படி, உலகளாவிய அளவில், நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-2 பசியின்மை, நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-11, நிலையான நகரங்கள் மற்றும் சமூகங்கள் (Sustainable Cities and Communities), நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-14 நீருக்கடியில் உயிரினங்கள் (Life Below Water), நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-15 நிலம்வாழ் உயிரினங்கள்  (Life on Land) மற்றும்  நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு-16 அமைதி, நீதி மற்றும் வலுவான நிறுவனங்கள்  (Peace, Justice and Strong Institutions) ஆகியவை பாதையில் இருந்து விலகி, பெரும் சவால்களை எதிர்கொண்டு (டாஷ்போர்டுகளில் சிவப்பு நிறத்தில் குறிக்கப்பட்டு) 2015-ஆம் ஆண்டு இருந்து எந்த விதமான முன்னேற்றத்தையும் அடையவில்லை அல்லது மிகக் குறைந்த முன்னேற்றத்தை எட்டியதாகக் சுட்டிக்காட்டுகின்றது."

5. நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு குறியீட்டு மதிப்பெண் 0 முதல் 100 வரையிலான அளவில் வழங்கப்படுகிறது. மேலும், இது SDG-களில் உகந்த செயல்திறனை நோக்கிய சதவீதமாக விளக்கப்படலாம். ஒரு நாட்டின் மதிப்பெண்ணுக்கும் 100-க்கும் இடையிலான இடைவெளி, இலக்குகளை முழுமையாக அடைய எவ்வளவு முன்னேற்றம் தேவை என்பதைக் காட்டுகிறது.

 

6. ஃபின்லாந்து (Finland) இம்முறை 87 மதிப்பெண்ணுடன் முதல் இடத்தில் உள்ளது. மேலும், குறியீட்டில் முதல் 20 நாடுகளில் 19 நாடுகள் ஐரோப்பாவில் உள்ளன. இந்தியா 67 மதிப்பெண்ணுடன் 99-வது இடத்தில் உள்ளது. முதல்முறையாக முதல் 100 நாடுகளுக்குள் இடம்பெற்று குறிப்பிடத்தக்க சாதனையை படைத்துள்ளது. இந்தியா கடந்த நான்கு ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து முன்னேறி வருகிறது, 2024-ஆம் ஆண்டில் 109-வது இடத்திலிருந்து, 2023-ஆம் ஆண்டில் 112-வது இடத்திலும், 2022-ஆம் ஆண்டில் 121-வது இடத்திலும் மற்றும் 2021-ஆம் ஆண்டில், 120-வது இடத்திலிருந்து முன்னேற்ற பாதையை நோக்கி சென்றுள்ளது.

7. பிராந்திய ஒப்பீட்டில், இந்தியா அதன் பல அண்டை நாடுகளை விட பின்தங்கி உள்ளது. பூட்டான் 70.5 மதிப்பெண்களுடன் 74-வது இடத்தில் உள்ளது. நேபாளம் 68.6 புள்ளிகளுடன் 85-வது இடத்தில் உள்ளது. மாலத்தீவுகள் 53-வது இடத்தில் உள்ளது. இலங்கை 93-வது இடத்தில் உள்ளது. வங்கதேசம் 114-வது இடத்திலும், பாகிஸ்தான் 140-வது இடத்திலும் உள்ளன.

2025-ஆம் ஆண்டு தரவரிசை	நாடு	2025- ஆம் ஆண்டு  மதிப்பெண்
1	பின்லாந்து	87.0
2	ஸ்வீடன்	85.7
3	டென்மார்க்	85.3
4	ஜெர்மனி	83.7
5	பிரான்ஸ்	83.1

98	பெலிஸ்	67
99	இந்தியா	67
100	மங்கோலியா	66.7

159	நைஜர்	50.3
158	மடகாஸ்கர்	51.0

நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் (Sustainable Development Goals (SDGs))

ஐக்கிய நாடுகள் சபை நிலையான வளர்ச்சியை "எதிர்கால தலைமுறைகள் தங்கள் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் திறனை பாதிக்காமல், தற்போதைய தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வளர்ச்சி" என்று வரையறுக்கிறது. நிலையான வளர்ச்சிகள் 2000-ஆம் ஆண்டில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட மற்றும் 2015-ஆம் ஆண்டிற்குள் அடையப்பட வேண்டிய மில்லினியம் வளர்ச்சி இலக்குகளின் (Millennium Development Goals (MDGs)) அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளன.

2030-ஆம் ஆண்டிற்கான கொள்கை

2030-ஆம் ஆண்டுக்கான நிலையான வளர்ச்சிக்கான கொள்கை, 2030 கொள்கை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஐக்கிய நாடுகள் சபையால்  உருவாக்கப்பட்டது. இதில் 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் நாடுகள் அடைய விரும்பும் 17 இலக்குகள் அடங்கும்.

நிதி ஆயோக்- நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு குறியீடு (NITI Aayog- SDG Index)

நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளுக்கான குறியீடு மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களின் முன்னேற்றத்தை சுகாதாரம், கல்வி, பாலின சமத்துவம், பொருளாதார வளர்ச்சி, நிறுவனங்கள், காலநிலை மாற்றம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் உள்ளிட்ட பல்வேறு அளவுருகளில் மதிப்பீடு செய்கிறது. டிசம்பர் 2018-ல் முதன்முதலில் தொடங்கப்பட்ட இந்த குறியீடு இந்தியாவில் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகளில் முன்னேற்றத்தைக் கண்காணிப்பதற்கான முதன்மைக் கருவியாக மாறியுள்ளது.

நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு இந்தியா குறியீடு மதிப்பெண்கள் 0-100 இடையே உள்ளன. மாநிலம்/யூனியன் பிரதேசங்களின் மதிப்பெண் எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாக இலக்கை அடைந்துள்ளது. மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் அவற்றின் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு இந்தியா குறியீடு மதிப்பெண்ணின் அடிப்படையில் நான்கு வகைகளில் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன — ஆர்வலர்கள் (aspirant): 0–49 என்று மதிப்பெண்களை அடைந்துள்ளனர் என்று பொருள்; செயல்பாட்டாளர்கள் (performer): 50–64 என்று மதிப்பெண்களை அடைந்துள்ளனர் என்று பொருள்; முன்னோடிகள் (front-runner): 65–99 என்று மதிப்பெண்களை அடைந்துள்ளனர் என்று பொருள், சாதனையாளர்கள் (achiever): 100 என்று மதிப்பெண்களை அடைந்துள்ளனர் என்று பொருள். நிதி ஆயோக் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு குறியீட்டின் படி, 2023-24-ஆம் ஆண்டிற்க்கான இந்தியாவின் மதிப்பெண் 71 -ஆக இருந்தது.

எதிர்காலத்திற்கான ஐ.நா உச்சிமாநாடு (UN Summit for the Future)

1. 2024-ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதத்தில், நடைபெற்ற எதிர்காலத்திற்கான ஐ.நா உச்சிமாநாட்டில் ஐ.நா உறுப்பு நாடுகள் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் மற்றும் பயனுள்ள பலதரப்புவாதத்திற்கான தங்கள் உறுதிப்பாட்டை மீண்டும் உறுதிப்படுத்தின. எதிர்காலத்திற்கான ஒப்பந்தம் (Pact for the Future), உலகளாவிய டிஜிட்டல் ஒப்பந்தம் (Global Digital Compact) மற்றும் எதிர்கால தலைமுறைகள் பற்றிய பிரகடனம் (Declaration on Future Generations) ஆகியவை ஒருமித்த கருத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.

2. எதிர்காலத்திற்கான உச்சிமாநாடு (Summit of the Future (SoTF)) செப்டம்பர் 22-23 அன்று, நியூயார்க்கில் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையின் (United Nations General Assembly (UNGA)) முன்னதாக நடைபெற்றது. உச்சிமாநாட்டின் கருப்பொருள் சிறந்த நாளைக்கான பலதரப்பு தீர்வுகள் (multilateral solutions for a better tomorrow) ஆகும்.

3. ஐ.நா பொதுச் செயலாளர் அன்டோனியோ குட்டெரெஸ் இந்த உச்சிமாநாட்டை "ஒரு தலைமுறையில் ஒருமுறை நடைபெறும் ஐ.நா உச்சிமாநாடு" என்று அழைத்துள்ளார். இந்த ஆண்டு ஐ.நா. நிறுவப்பட்ட 80வது ஆண்டில் அடியெடுத்து வைப்பதால், இது அதன் வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான சாதனையாக பார்க்கப்படுகிறது.

4. 2025-ஆம் ஆண்டுக்கான ஐ.நா-பன்முகத்தன்மை குறியீட்டில், பார்படோஸ் 92 மதிப்பெண்களுடன் முதலிடத்திலும், ஜமைக்கா இரண்டாவது இடத்திலும் உள்ளன. இந்தியா 63.8 மதிப்பெண்களுடன் 113-வது இடத்திலும் உள்ளது. இந்த குறியீடு ஐக்கிய நாடுகள் சபை இணைந்து செயல்படுவதற்கு எந்தளவு நாடுகள் ஆதரவளிக்கின்றன என்பதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், பிராந்திய மற்றும் இருதரப்பு மன்றங்களில் அல்லது BRICS, G20, G7, OECD மற்றும் பிற குழுக்களுக்குள் மேற்கொள்ளப்படும் முயற்சிகள் கருத்தில் கொள்ளப்படவில்லை.

"பலதரப்புவாதம் என்பது வெவ்வேறு கருத்துகள் மற்றும் இலக்குகளைக் கொண்ட பல நாடுகள் ஒன்றிணைந்து செயல்படும் சர்வதேச அரசியல் மற்றும் இராஜதந்திரத்தை குறிக்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பு நாடுகள் உலகளாவிய பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க ஒன்றிணையும் முதன்மை பலதரப்பு மன்றமாகும்." என்று ஐக்கிய நாடுகள் சபை தெரிவித்துள்ளது.

5. நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கையின் (Sustainable Development Report (SDR)) படி, இந்த ஒப்பந்தம் நாடுகள் 56 வெவ்வேறு நடவடிக்கைகளை எடுக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறது. இந்த நடவடிக்கைகள் வளர்ச்சி இலக்குகளை அடையவும், அமைதியை உருவாக்கவும், அனைவரையும் ஒன்றாகப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கவும் உதவும். உலகளவில் நாடுகள் எவ்வாறு இணைந்து செயல்படுகின்றன என்பதை மாற்றுவது மற்றும் உலகின் நிதி அமைப்புகளை மேம்படுத்துவதும் இந்த நடவடிக்கைகளில் அடங்கும் என்று 2024-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் சபை  தெரிவித்தது.

Original article:

Sustainable Development Report (SDR) 2025 -Khushboo Kumari

Read More →

நேட்டோ உச்சிமாநாட்டில் டிரம்ப் ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்: கூட்டத்தின் 3 முக்கிய அம்சங்கள் -அனகா ஜெயக்குமார்

 நேட்டோ நட்புநாடுகள் தங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 5% பாதுகாப்புக்காக செலவிட ஒப்புக்கொண்டதால், டிரம்ப் உச்சிமாநாட்டை "மிகவும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒரு மைல்கல்" (“a very historic milestone”) என்று அழைத்தார்.

ஜூன் 25 அன்று முடிவடைந்த இந்த ஆண்டு நேட்டோ உச்சிமாநாட்டில் அமெரிக்க ஜனாதிபதி டொனால்ட் டிரம்ப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். நேட்டோ உறுப்பினர்கள் தங்கள் பாதுகாப்பு செலவினங்களை அவர்களின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 5%-ஆக உயர்த்த ஒப்புக்கொண்டதால், இது ஒரு பெரிய வெற்றியாகக் கருதி அவர் வாஷிங்டனுக்குத் திரும்பினார்.

5% பாதுகாப்பு செலவு இலக்கு

நேட்டோ உறுப்பு நாடுகள் தங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 5% பாதுகாப்புக்காக செலவிடுவதை நோக்கமாகக் கொண்டதால், டிரம்ப் இந்த உச்சிமாநாட்டை "மிகவும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒரு மைல்கல்" என்று அழைத்தார். மக்கள் அவரிடம், "நீங்கள் சாதித்துவிட்டீர்கள், ஐயா!" என்று கூறியதாக அவர் கூறினார். அவர் அதை தனியாகச் செய்தாரா என்று தனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால், தான் அதைச் செய்ததாக நினைத்ததாகவும் அவர் கூறினார்.

5%-ல், 3.5% நேரடியாக இராணுவச் செலவு மற்றும் ஆயுதங்களுக்குச் செல்லும். மீதமுள்ள 1.5% பாதுகாப்பு தொடர்பான விஷயங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படலாம். அதாவது முக்கியமான உள்கட்டமைப்பைப் பாதுகாத்தல், நெட்வொர்க்குகளைப் பாதுகாத்தல், அவசரநிலைகளுக்குத் தயாராக இருத்தல், புதிய தொழில்நுட்பத்தை ஆதரித்தல் மற்றும் பாதுகாப்புத் தொழில்களை மேம்படுத்துதல் போன்றவை இதில் அடங்கும்.

நேட்டோ உறுப்பினர்கள் 5% இலக்கை படிப்படியாக அடைய ஆண்டுதோறும் திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். 2029ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கத் தேர்தலுக்குப் பிறகு அவர்களின் முன்னேற்றம் சரிபார்க்கப்படும்.

பல நேட்டோ நாடுகள் ஏற்கனவே மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2% என்ற பழைய இலக்கை அடைய போராடுகின்றன. உதாரணமாக, அமெரிக்கா 2024-ல் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3.2%-ஐ பாதுகாப்புக்காக செலவிட்டது. போலந்து (4.1%), எஸ்டோனியா (3.4%) மற்றும் லாட்வியா (3.4%) மட்டுமே அமெரிக்காவைவிட அதிகமாக செலவிட்டன.

2024ஆம் ஆண்டில் ஸ்பெயின் 1.24% மட்டுமே செலவிட்டது. மேலும் புதிய 5% இலக்கை அடைய முயற்சிக்கப் போவதில்லை என்று கூறியது. இது டிரம்பை கோபப்படுத்தியது. மேலும், இதன் காரணமாக அவர் ஸ்பெயின் மீது வர்த்தகத் தடைகளை விதிக்கக்கூடும்.

கவனத்தை ஈர்க்கும் பிரிவு 5

கூட்டுப் பாதுகாப்பு பிரிவு என்றும் அழைக்கப்படும் பிரிவு 5, நேட்டோவின் பின்னணியில் உள்ள முக்கிய யோசனையாகும். ஒரு உறுப்பு நாடு தாக்கப்பட்டால், அது அனைத்து உறுப்பினர்கள் மீதான தாக்குதலாகக் கருதப்படும் என்று அது கூறுகிறது. பின்னர் ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் வடக்கு அட்லாண்டிக் பகுதியில் பாதுகாப்பை மீண்டும் கொண்டுவர இராணுவப் படையைப் பயன்படுத்துவது உட்பட நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.

இந்த "ஒருவருக்காக அனைவரும், அனைவருக்காக ஒருவர்" என்ற கோட்பாடு, பல ஆண்டுகளாக அந்த அமைப்பு மேலும் உறுப்பினர்களை ஈர்க்க உதவியுள்ளது. 2022இல் ரஷ்யா-உக்ரைன் போர் வெடித்தபோது, பாரம்பரியமாக நடுநிலையாக இருந்த பின்லாந்து மற்றும் ஸ்வீடன் நாடுகள் அதில் சேர முயற்சி செய்தன.

தனது பிரச்சாரத்தின் போது, ​​டிரம்ப் மீண்டும் நேட்டோவை விமர்சித்தார். தான் அதிபரானால், பாதுகாப்புக்காக போதுமான அளவு செலவிடாத நாடுகளை அமெரிக்கா பாதுகாக்காமல் போகலாம் என்று அவர் கூறினார். ஆனால் புதன்கிழமை, அவரும் மற்ற நேட்டோ உறுப்பினர்களும் தாக்கப்பட்டால் ஒருவருக்கொருவர் உதவுவதாக உறுதியாக உறுதியளித்தனர்.

நேட்டோவின் வலிமைக்கு அமெரிக்கா முக்கியமானது என்றும் டிரம்ப் கூறினார். இந்த நாடுகளில் உள்ள மக்கள் தங்கள் சொந்த நாடுகளைப் பாதுகாப்பதில் அக்கறை கொண்டுள்ளனர் என்றும், அவர்களுக்கு உதவ அமெரிக்கா உள்ளது என்றும் அவர் செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்.

உக்ரைனில் இருந்து கவனம் செலுத்துங்கள்

2022-ஆம் ஆண்டு முதல், ஒவ்வொரு நேட்டோ உச்சிமாநாட்டிலும் ரஷ்யாவுடனான போரில் உக்ரைனுக்கு உதவுவதாக உறுதியளித்துள்ளனர். பெரும்பாலான நேட்டோ நாடுகள் ரஷ்யாவை நேரடி அச்சுறுத்தலாகக் கருதுகின்றன. 2024-ஆம் ஆண்டு உச்சிமாநாட்டில், உக்ரைனின் அதிபர் ஜெலென்ஸ்கியை அமெரிக்க அதிபர் பைடன் அன்புடன் வரவேற்றார். மேலும், எதிர்காலத்தில் உக்ரைன் நிச்சயமாக நேட்டோவில் சேரும் என்று நேட்டோ தலைவர் மார்க் ரூட்டே உறுதியளித்தார்.

ஆனால், ஜனவரியில் டிரம்ப் அமெரிக்க அதிபராக திரும்பியபோது இது மாறியது. அவரது முதல் பதவிக்காலத்தில் (2017–2021), டிரம்ப் ரஷ்ய அதிபர் புடினுடன் நட்புறவைக் கொண்டிருந்தார். இது வழக்கமான அமெரிக்க-ரஷ்யா போட்டிக்கு எதிரானது. தனது இரண்டாவது பதவிக்காலத்தில், டிரம்பின் அரசாங்கம் உக்ரைன் நேட்டோவில் சேர முடியாது என்று கூறியது. ஜெலென்ஸ்கி "நன்றியற்றவர்" என்று விமர்சித்தது. மேலும், ரஷ்யாவிற்கு எதிரான உக்ரைனின் போராட்டத்திற்கு அமெரிக்க இராணுவ உதவியை நிறுத்தியது.

இதன் காரணமாக, நேட்டோ உச்சிமாநாட்டில் உக்ரைன் பிரச்சினை குறைவான முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. ரஷ்யாவின் "கொடூரமான ஆக்கிரமிப்புப் போரை" அழைத்த கடந்த ஆண்டு அறிக்கையைப் போலல்லாமல், இந்த ஆண்டு அறிக்கை ரஷ்யாவை ஐரோப்பாவில் பாதுகாப்புக்கு "நீண்டகால அச்சுறுத்தல்" என்று மட்டுமே குறிப்பிட்டது மற்றும் ரஷ்யாவை நேரடியாகக் குறை கூறவில்லை.

Original article:

Trump dominates NATO summit: 3 takeaways from the meeting -Anagha Jayakumar

Read More →

ஏர் இந்தியா விமான விபத்து குறித்த விவரங்களை வெளியிடுவதில் உள்ள தாமதம் கவலையை ஏற்படுத்தி உள்ளது - கேப்டன். ஏ.ரங்கநாதன்

 டாடாஸ் மற்றும் போயிங் விமானிகள், பணியாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்களுக்கு உறுதியளிக்க சில நேர்மறையான தகவல்களை விரைவில் வெளியிட வேண்டும்.

ஜூன் 12 அன்று அகமதாபாத்தில் ஏர் இந்தியா விமானம் AI 171 விபத்துக்குள்ளானதில் இருந்து இரண்டு வாரங்கள் கடந்துவிட்டன. முக்கிய டிஜிட்டல் விமான தரவு ரெக்கார்டர் (digital flight data recorder (DFDR)) மற்றும் காக்பிட் குரல் ரெக்கார்டர் (cockpit voice recorder (CVR)) ஆகியவை மீட்கப்பட்டுள்ளன. முதற்கட்ட அறிக்கைகள் அவை சேதமடைந்துள்ளதாகவும், தேசிய போக்குவரத்து பாதுகாப்பு வாரியத்திற்கு (National Transportation Safety Board (NTSB)) குறிவிலக்கம் (decoding) செய்வதற்காக அமெரிக்காவிற்கு அனுப்பப்படுவதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதையடுத்து, இந்தியாவில் குறிவிலக்கம் (decoding) செய்யப்படுவதாக அதிகாரிகள் அறிவித்தனர்.

போயிங் 787-8 ட்ரீம்லைனர் விமானத்தை குற்றம் சாட்டி வதந்திகள் மற்றும் தகவல்கள் பரவி வருவதால், பல்வேறு யூடியூப் வல்லுநர்கள் பல்வேறு விளக்கங்களை வெளியிட்டு வருவதால், பயணிகள் மட்டுமின்றி, ஏர் இந்தியாவின் இயக்கக் குழுவினருக்கும் அச்சம் ஏற்பட்டுள்ளது. பொது விமானப் போக்குவரத்து இயக்குனரகம் (Directorate-General of Civil Aviation (DGCA)) மற்றும் தெளிவான தகவல்களை வழங்கவில்லை. இந்த மௌனத்தின் காரணமாக, பறப்பது பாதுகாப்பானது என்று நான் மக்களுக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன். பிரச்சனை விமானம் அல்ல, அமைப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதில்தான் உள்ளது.

அகமதாபாத் விமான விபத்து: ஏன் நமக்கு? விமான விபத்தின் உணர்ச்சிகரமான பின்விளைவுகள்

நமக்கு கிடைத்த ஒரே காட்சி ஆதாரம், விமான நிலைய நிர்வாகியால் வெளியிடப்பட்ட சிசிடிவி காட்சிகள். இது புறப்படுதலின் முதல் பகுதியைக் காட்டவில்லை என்றாலும், இரண்டாவது பகுதியைப் பற்றிய முக்கியமான துப்பு தருகிறது, மேலும் “மனித தவறு” தான் காரணம், விமானம் அல்ல என்று தெரிகிறது. முழு புறப்படுதல் காட்சி வீடியோவில் இருந்திருந்தால், விமானம் ஓடுதளத்தின் முழு நீளத்தைப் பயன்படுத்தவில்லை, மாறாக ஒரு குறுக்குவெட்டு புள்ளியிலிருந்து புறப்பட்டது என்ற வதந்தியை அது முடிவுக்கு கொண்டு வந்திருக்கும். விமான பயண கண்காணிப்பு சேவை வழங்குநர், முழு ஓடுதள நீளமும் பயன்படுத்தப்பட்டது என்று தெளிவுபடுத்தியுள்ளார், ஆனால் ஒரு புதிய சந்தேகம் எழுந்துள்ளது: விமானம் புறப்படுவதை விரைவுபடுத்த ஓடுதளத்தின் முடிவில் உள்ள திருப்பு பகுதியைப் பயன்படுத்தியதா என்பது. ஏர் இந்தியா மற்றும் போயிங் நலன்களுக்காக, DFDR கண்டுபிடிப்புகள் உடனடியாக வெளியிடப்படும் என்று நம்பப்படுகிறது.

வீடியோவில், விமானம் 4-வினாடி குறியில் வலதுபுறத்தில் இருந்து வருவதை நீங்கள் காணலாம். அதே நேரத்தில், மற்றொரு விமானம் டாக்ஸிவே B-ல், ஓடுபாதை 23-ன் முடிவில் இருந்து சுமார் 600 அடி தொலைவில் டாக்ஸி செய்து கொண்டிருக்கிறது. 7-வினாடி குறியில், AI 171-ன் அனைத்து சக்கரங்களும் B சந்திப்பிற்கு அருகில் ஓடுபாதையில் உள்ளன. விமானம் புறப்படத் தேவையான வேகத்தை எட்டவில்லை என்பதை இது காட்டுகிறது. 8-வினாடி குறியில், AI 171 ஓடுபாதையின் முடிவில் கிட்டத்தட்ட உள்ளது. ஆனால், இன்னும் மேலே எழவில்லை. வழக்கமாக, புறப்படும் சுழற்சி சுமார் 5 வினாடிகள் ஆகும். 174 முடிச்சுகள் வேகத்தில், விமானம் அந்த நேரத்தில் சுமார் 1,500 அடி பயணிக்கும்.  இது அதை ஓவர்ரன் பகுதிக்குள் தள்ளும். இந்தப் பகுதி நடைபாதை அமைக்கப்படவில்லை மற்றும் மணல் மற்றும் சரளைகளால் மூடப்பட்டிருக்கும்.

முதல் சுழற்சி அறிகுறி 15-வது வினாடியில் தோன்றுகிறது, மேலும் ஒரு புழுதி மேகம் எழுவதைப் பார்க்கலாம். இரண்டு வினாடிகள் கழித்து, விமானத்தின் முன்பகுதி வலது பக்கமாக ஆடுவதை (யாவ்) காணலாம், இது வலது இயந்திரத்தின் தோல்வியைக் குறிக்கிறது. அடுத்த மூன்று வினாடிகளுக்கு, இடது இயந்திரத்திலிருந்து வெளியேறும் புகை, புழுதி மற்றும் குப்பைகளை வீசுவதைக் காணலாம். இடது இயந்திரமும் நிற்கிறது, மேலும் விமானத்தின் முன்பகுதி உயர்ந்த நிலை, உடனடி ஸ்டாலை தெளிவாகக் குறிக்கிறது. இயந்திரத்தில் குப்பைகள் உட்கொள்ளப்பட்டது மற்றும் ஓடுதளப் பகுதியில் பறக்கும் போது சாத்தியமான பறவை உட்கொள்ளல், வெளிப் பொருள் சேதத்தால் இரு இயந்திரங்களும் தோல்வியடைந்திருக்கலாம். குறைந்த தெளிவுத்திறன் கொண்ட வீடியோவில் பறவைகள் தெரியவில்லை என்றாலும், அகமதாபாத் விமான நிலையத்தின் ஓடுதளம் மற்றும் டாக்ஸிவே ஆகியவை பசுமையான புல் மற்றும் களைகளால் சூழப்பட்டுள்ளன. அது வீடியோவில் தெரிகிறது.

அகமதாபாத் ஏர் இந்தியா விமான விபத்து: இரண்டு வாரங்கள் கழித்து, AI 171 விமான விபத்தின் கருப்பு பெட்டி தரவு பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகிறது.

எழும் பல கேள்விகள்

1. விமான மேலாண்மை கணினியில் யாராவது தவறான எடை மற்றும் வெப்பநிலையை உள்ளிட்டார்களா?

2. விமானிகள் விமானம் புறப்படுவதற்கு முன் மிகவும் சூடாக இருந்தபோதிலும் முழு ஓடுபாதையையும் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்த்தார்களா?

3. விமானம் சாதாரணமாக வேகமாகச் செல்லவில்லை என்பதை விமானிகள் ஏன் கவனிக்கவில்லை? அவர்கள் தங்கள் பிரதான திரையில் வேகப் போக்கு வெக்டரைப் பார்க்கவில்லையா? இது 10 வினாடிகளில் எதிர்பார்க்கப்படும் வேகத்தைக் காட்டுகிறது  100 நாட்ஸில், அது V2 வேகத்தை விட அதிகமாகக் காட்டவேண்டும். அவர்கள் இதைப் பார்த்திருந்தால், இன்னும் 3,000 அடி ஓடுபாதை மீதமுள்ளபோது ஏன் அவர்கள் புறப்படுவதை நிறுத்தவில்லை? இதை கவனித்து இருந்தால் ஓடுபாதை முடிவதற்கு முன்பே விமானம் பாதுகாப்பாக நின்றிருக்கலாம்.

4. அவர்கள் B சந்திப்பிற்கு அருகில் இருந்தபோதும், குறைந்த வேகத்தைக் கவனித்தபோதும், அவர்களிடம் இன்னும் 600 அடி ஓடுபாதை, 60 மீட்டர் நடைபாதை பகுதி மற்றும் பாதுகாப்பு மண்டலமாக 240 மீட்டர் உறுதியான தரை இருந்தது. ஒட்டுமொத்தமாக, இது சுவருக்கு அப்பால் 1,600 அடிக்கு மேல் விமானத்தை முழு பிரேக்குகள் மற்றும் ரிவர்ஸ் த்ரஸ்ட் (reverse thrust) மூலம் நிறுத்த அனுமதித்து இருக்கலாம். மேலும், இது விமானத்தில் சேதமடைந்திருக்கலாம்.

சூழ்நிலை விழிப்புணர்வு மற்றும் செயல்திறன் அறிவு இல்லாதது கவலைக்குரிய ஒரு பகுதியாகும். ஓடுபாதை அடையாளங்களைப் பொறுத்தவரை பயிற்சி குறைபாடுடையதாகத் தெரிகிறது. ஓடுபாதை அடையாளங்கள் மற்றும் தரையிறங்கும் பகுதிகளை அங்கீகரிக்காத வரலாற்றை ஏர் இந்தியா கொண்டுள்ளது.

1. ஜனவரி 20, 1999: ஏர் இந்தியா போயிங் 747 (VT-EVA) விமானம் பிராங்பேர்ட்டில் தரையிறங்கியது. இறுதி அணுகுமுறை நிலையானதாக இல்லாததால், விமானம் சரியான தரையிறங்கும் மண்டலத்திற்கு சுமார் 1,000 மீட்டர் முன்பு தரையிறங்கியது. சரியான நேரத்தில் மீண்டும் தரையிறங்க முயற்சிக்க குழுவினர் முடிவு செய்யவில்லை. இதற்கான காரணங்கள், மேலே இருந்து சறுக்கு பாதையை அணுகுவது, கவனம் தேவைப்படும் ஹைட்ராலிக் பிரச்சினை, விரைவாக மோசமடைந்து வரும் தெரிவுநிலை, மற்றும் குறைந்த தெரிவுநிலை தரையிறக்கங்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கப்படாவிட்டாலும் குழுவினர் கைமுறையாக தரையிறங்குவதைத் தொடர்ந்தது ஆகியவை சிக்கல்களில் அடங்கும். விமானிகளிடையே மோசமான குழுப்பணி மற்றும் தகவல் தொடர்பு ஆகியவை சிக்கலை அதிகரித்தன.

2. மே 22, 2010: ஏர் இந்தியா எக்ஸ்பிரஸ் விமானம் 812 மிக உயரமாகவும் வேகமாகவும் நெருங்கி, தாமதமாகத் தொட்டு, ஓடுபாதையை மீறி, ஒரு மரண விபத்தை ஏற்படுத்தியது.

3. ஜனவரி 14, 2014: ஏர் இந்தியா B 787-800, பதிவு எண் VT-ANM, சிட்னி, NS இலிருந்து மெல்போர்ன், VI (ஆஸ்திரேலியா) செல்லும் AI-301 விமானம், மெல்போர்ன் சர்வதேச விமான நிலையத்தை நோக்கி இறங்கிக் கொண்டிருந்தது. விமானம் மெல்போர்னின் எசென்டன் விமான நிலையத்தின் ஓடுதளம் 35 (1,500 மீட்டர்/4,930 அடி நீளம்) உடன் சீரமைக்கப்பட்டு அந்த ஓடுதளத்தை நோக்கி இறங்கியது. அப்போது வானப் போக்குவரத்து கட்டுப்பாட்டாளர் தலையிட்டு, விமானக் குழுவினருக்கு இடது புறமாகத் திரும்புமாறு அறிவுறுத்தினார். பின்னர், அவர்களின் ஓடுதளம் அவர்களின் இரண்டு மணி நிலையில் இருப்பதாகவும், அவர்கள் இன்னும் ஓடுதளம் 34-க்கு காட்சி அணுகலுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் கூறினார்.

4. செப்டம்பர் 7, 2018: டெல்லியிலிருந்து திருவனந்தபுரத்திலிருந்து மாலேக்கு பறந்து கொண்டிருந்த ஏர் இந்தியா விமானம் 263, மாலே விமான நிலையத்தில் கட்டுமானத்தில் இருந்த ஓடுபாதையில் தற்செயலாக தரையிறங்கியது.

5. ஆகஸ்ட் 7, 2020: ஏர் இந்தியா எக்ஸ்பிரஸ் விமானம் 1344 ஓடுபாதையைவிட்டு விலகிச் சென்றதால் 21 பேர் உயிரிழந்தனர். விமானம் மிக உயரமாகவும் வேகமாகவும் வந்து மிகவும் தாமதமாக தரையிறங்கியது.

6. டிசம்பர் 5, 2024: மோபாவிலிருந்து ஹைதராபாத் செல்லும் ஏர் இந்தியா விமானம் (AI2592) தவறுதலாக ஒரு டாக்ஸிவேயில் இருந்து புறப்படுவதற்கு கிட்டத்தட்ட புறப்பட்டது. விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாடு விமானிகளிடம் உடனடியாக புறப்படுவதை நிறுத்தச் சொன்னது.

பயிற்சி மற்றும் பாதுகாப்பு விதிகளில் பெரிய சிக்கல்கள் உள்ளன. சோர்வு மற்றும் மன அழுத்தம் அதிக மனித தவறுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. மேலும், விமான நிறுவனம் இதை சரிசெய்ய வேண்டும். பலர் இறந்துள்ளனர். மேலும், இந்த தவறுகள் ஏன் நடக்கின்றன என்பதை யாரும் புரிந்து கொள்ளாததால் பயம் உள்ளது. யாரும் இதற்கும் பொறுப்பேற்கவில்லை. மேலும் நிலைமையை சரிசெய்ய டாடாக்கள் கடுமையாக செயல்பட வேண்டும். ஒரு விமானி புறப்பட்ட பிறகு திரும்பிச் சென்றால் அல்லது குழுவினர் பயந்து நோய்வாய்ப்பட்டவர்களை அழைத்தால் அது நல்லதல்ல. இது விமான நிறுவனம் பாதுகாப்பாக இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. விமானிகள், பணியாளர்கள் மற்றும் பொதுமக்களை அமைதிப்படுத்த டாடாக்கள் மற்றும் போயிங் நிறுவனங்கள் நேர்மறையான புதுப்பிப்புகளை விரைவாகப் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். அதிக நேரம் காத்திருப்பது அவர்களுக்கு கடுமையான சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும்.

கேப்டன் ஏ. ரங்கநாதன் முன்னாள் விமான பயிற்றுவிப்பாளர் பைலட் மற்றும் விமான பாதுகாப்பு ஆலோசகர் ஆவார். அவர் இந்தியாவின் பொது விமானப் பாதுகாப்பு ஆலோசனைக் குழுவின் (CASAC) முன்னாள் உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.

Original article:

Delay in revealing details about Air India crash is causing anxiety -Capt. A. Ranganathan

Read More →

இந்தியாவின் புதிய சவாலாக, சீனா தலைமையிலான முத்தரப்புக் கூட்டணி -ஹர்ஷ் வி.பந்த், ஆதித்ய கவுடாரா சிவமூர்த்தி

 பெய்ஜிங் தலைமையிலான முத்தரப்புக் கூட்டங்கள் இந்தியாவின் நீண்டகால நலன்களுக்கு சவால் விடுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.

கடந்த வாரம், சீனா, பாகிஸ்தான் மற்றும் வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகள் சீனாவின் குன்மிங்கில் தங்கள் முதல் சந்திப்பை நடத்தின. அவர்கள் மிகவும் நெருக்கமாக பணியாற்றுவது மற்றும் ஒத்துழைப்பதற்கான புதிய வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பது பற்றிப் பேசினர். முன்னதாக, மே மாதத்தில், சீனா, பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளும் சீனா-பாகிஸ்தான் பொருளாதார வழித்தடத்தை விரிவுபடுத்தவும் உறவுகளை வலுப்படுத்தவும் இதேபோன்ற சந்திப்பை நடத்தின.

சீனாவின் தலைமையில் நடைபெறும் இந்த சந்திப்புகள், பிராந்தியத்தில் பாகிஸ்தானின் பங்கு பலவீனமாக இருக்கும் போதும், இந்தியா ஆப்கானிஸ்தானுடன் சிறந்த உறவுகளை உருவாக்கி வரும்போதும், வங்கதேசத்துடனான இந்தியாவின் உறவுகள் மோசமடைந்து வரும் போதும் நடைபெறுகின்றன. இந்தக் கூட்டங்களை நடத்துவதன் மூலம், சீனா இந்தப் பிராந்தியத்தில் பாகிஸ்தானுக்கு பெரிய பங்கைக் கொடுக்கவும், அருகிலுள்ள பிரச்சினைகளில் இந்தியாவை ஓய்வில்லாத நிலையில் வைத்திருக்கவும் விரும்புகிறது.

அணிசேர்வுகளை வடிவமைத்த ஒரு போர்

1962-ல் இந்தியாவுக்கும் சீனாவுக்கும் இடையே நடந்த போர், பிராந்திய கூட்டணிகளையும் புவிசார் அரசியலையும் பெருமளவில் வடிவமைத்தது. இந்தப் போரைத் தொடர்ந்து, சீனா பாகிஸ்தானை ஒரு கூட்டாளியாகக் கண்டது, இது இந்தியாவை உடனடி அச்சுறுத்தல்களில் ஈடுபடுத்தி, பீஜிங்கின் நலன்கள், பாதுகாப்பு மற்றும் அந்தஸ்துக்கு சவால் விடாமல் தடுக்கும். மறுபுறம், பாகிஸ்தான் சீனாவை ஒரு நாடாகக் கருதியது, இது இந்தியாவுக்கு எதிரான அதன் ஆக்கிரமிப்புக்கு பொருளாதார மற்றும் இராணுவ உதவிகளை தயங்காமல் வழங்கும். இன்றுவரை, பாகிஸ்தான் உதவிகள், முதலீடுகள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டுக்கு சீனாவைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. உண்மையில், 2024 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில், பாகிஸ்தான் சீனாவிடமிருந்து 29 பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் கடனாகப் பெற்றிருந்தது. பாகிஸ்தானின் ஆயுத இறக்குமதிகளில் 80%க்கும் மேல் சீனாவிலிருந்து வருவதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மேலும், சீனா ஐக்கிய நாடுகள் பாதுகாப்பு சபை மற்றும் பிற பன்முக தளங்களில் பாகிஸ்தான் ஆதரவு பயங்கரவாதிகளைப் பாதுகாத்துள்ளது.

இந்த நெருங்கிய நட்பு மே 2025-ல் இந்தியாவின் ஆபரேஷன் சிந்தூரின் போது தெளிவாகத் தெரிந்தது. பஹல்காமில் பாகிஸ்தான் ஆதரவு பெற்ற தாக்குதலுக்கு இந்தியாவின் பதிலை சீனா "வருந்தத்தக்கது" என்று கூறி, அதற்குப் பதிலாக பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைப்பு விடுத்தது. ஏப்ரல் 2025-ல் பஹல்காம் பயங்கரவாதத் தாக்குதல் குறித்து விசாரணை நடத்த வேண்டும் என்ற பாகிஸ்தானின் கோரிக்கையை சீனாவும் ஆதரித்தது. மோதலின்போது, ​​ரேடார்கள், ட்ரோன்கள், ஏவுகணைகள், வழிகாட்டுதல் அமைப்புகள் மற்றும் போர் விமானங்கள் போன்ற பல சீனாவில் தயாரிக்கப்பட்ட ஆயுதங்கள் மற்றும் உபகரணங்களை பாகிஸ்தான் பயன்படுத்தியது. ஆபரேஷன் சிந்தூருக்குப் பிறகு, பாகிஸ்தான் வெளியுறவு அமைச்சர் சீனாவின் வெளியுறவு அமைச்சரைச் சந்தித்து தங்கள் "வலிமையான நட்பை" உறுதிப்படுத்தினார். இந்த விவாதத்திலிருந்து ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் பிற நாடுகளுடனான ஒரு புதிய சந்திப்பு ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

ஒரு யோசனையின் மறுமலர்ச்சி

இந்தியாவுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க சீனாவும் பாகிஸ்தானும் மற்ற நாடுகளுடன் இணைந்து செயல்படுவது என்ற யோசனை புதியதல்ல. 1965-ஆம் ஆண்டு, கிழக்கு பாகிஸ்தான், சீனா மற்றும் நேபாளத்தைப் பயன்படுத்தி இந்தியாவின் முக்கியமான சிலிகுரி வழித்தடத்தை துண்டிக்க பாகிஸ்தான் யோசித்தது. இன்று, சீனாவும் பாகிஸ்தானும் வலுவான இந்தியாவை எதிர்கொள்வதால் இந்த யோசனை மீண்டும் எழுந்துள்ளது. உரி (2016), புல்வாமா (2019) மற்றும் பஹல்காம் ஆகிய இடங்களில் பாகிஸ்தானின் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் இந்தியாவை கடுமையாகத் தாக்கின. பாகிஸ்தானின் அணுசக்தி அச்சுறுத்தல்களை இனி ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டோம் என்று இந்தியா காட்டியுள்ளது. பாகிஸ்தானைத் தனிமைப்படுத்த தனது இராஜதந்திர சக்தியையும் வலுவான பொருளாதாரத்தையும் பயன்படுத்தியுள்ளது. பஹல்காம் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, இந்தியா சிந்து நீர் ஒப்பந்தத்தை நிறுத்தியது, வர்த்தகத்தைத் தடுத்தது, துறைமுக அணுகலைக் கட்டுப்படுத்தியது மற்றும் பாகிஸ்தானின் இராணுவத் தளங்களை குறிவைத்தது. இது பாகிஸ்தானின் இராணுவத்தை பலவீனப்படுத்தியுள்ளது மற்றும் அதன் வரம்புகளைக் காட்டுகிறது.

டோக்லாம் மற்றும் கால்வானில் சீனாவின் நடவடிக்கைகளுக்கு இந்தியா கடுமையாக பதிலளித்துள்ளது. இது சீனாவை ஆச்சரியப்படுத்தியது. சீனாவின் ஆக்கிரமிப்புக்கு எதிராக இந்தியா நட்பு நாடுகளுடன் நெருக்கமாக இணைந்து செயல்படுகிறது.

அதே நேரத்தில், இந்தியாவின் புத்திசாலித்தனமான ராஜதந்திரமும் உள்ளூர் அரசியலும் தெற்காசியாவில் சீனாவின் செல்வாக்கைக் குறைத்துள்ளன. மாலத்தீவில், சீனா முதலில் இந்தியாவுக்கு எதிராகப் பேசிய போதிலும், அதிபர் முகமது முய்சுவையோ அல்லது நாட்டின் பொருளாதாரத்தையோ முழுமையாக நம்பவில்லை. இப்போது, ​​முய்சு பொருளாதாரத்தில் உதவிக்காக இந்தியாவிடம் திரும்பியுள்ளார். நேபாளத்தில், அது பெல்ட் அண்ட் ரோடு முன்முயற்சி (BRI) ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டாலும், நிதிப் பிரச்சினைகள் உள்ளன. மேலும், பணிகள் மெதுவாக உள்ளன. இலங்கையில், அதிபர் அனுர குமார திசாநாயக்க இந்தியாவுடன் வலுவான உறவுகளை வளர்த்துக் கொள்கிறார்.  மேலும் இந்தியாவின் சிக்கல்களை புரிந்து செயல்படுகிறார். வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், அவர் சீனாவுக்கு முன்பு இந்தியாவுக்கு பயணம் செய்தார். வங்கதேசத்தில், சில வேறுபாடுகள் இருந்தாலும், வங்கதேசம் மற்றும் நேபாளம் இடையேயான எரிசக்தி திட்டத்தை இந்தியா நிறுத்தவில்லை.

இந்த அதிகரித்துவரும் கவலைகள், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் வங்காளதேசத்துடன் முத்தரப்புக்கு அழுத்தம் கொடுக்க சீனாவை தூண்டியிருக்கலாம். 2021 மற்றும் 2024-ஆம் ஆண்டுகளில் அந்தந்த ஆட்சி மாற்றங்களுக்கு முன்பு, இரு நாடுகளும் பாகிஸ்தான் மற்றும் அதன் அரசு ஆதரவு பெற்ற பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான இந்தியாவின் போராட்டத்திற்கு உறுதியான ஆதரவாளர்களாக இருந்தன. இருப்பினும், ஆட்சி மாற்றத்துடன், பாகிஸ்தானும் சீனாவும் இரு நாடுகளையும் தங்கள் சுற்றுப்பாதைக்கு நெருக்கமாக இழுக்க முயற்சித்தன. இந்தியாவிற்கும் தாலிபானுக்கும் இடையிலான நடைமுறை ஈடுபாடு குறித்து அவர்கள் எச்சரிக்கையாக இருக்கிறார்கள், பாகிஸ்தான் அதன் செல்வாக்கை இழந்துவிடும் என்று அஞ்சுகின்றனர். அதே நேரத்தில், வங்கதேசத்தில் புதிய அரசாங்கத்துடன் பாதுகாப்பு, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் ஈடுபாடுகளை பாகிஸ்தான் அதிகரித்துள்ளது.

வரலாற்று ரீதியாக, வங்கதேசம் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் இரண்டும் பாகிஸ்தானுடன் நெருங்கிய உறவுகளை அனுபவித்து வருகின்றன மற்றும் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்கு வளமான நிலத்தை வழங்குகின்றன. பாகிஸ்தானின் செல்வாக்கு, சீனாவின் ஆதரவு மற்றும் அதன் பொருளாதார செல்வாக்கு, இதனால் புதிய பயங்கரவாதம் மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்பான சவால்களை உருவாக்கலாம். இது பிராந்தியத்தில் பாகிஸ்தானை பொருத்தமான நாடாக மாற்றவும், இந்தியாவிற்கும் அதன் அண்டை நாடுகளுக்கும் இடையே பிளவுகளை உருவாக்கவும், டெல்லியை உடனடி பாதுகாப்பு மற்றும் பயங்கரவாதம் தொடர்பான சவால்களில் ஆக்கிரமித்து வைத்திருக்கவும், சீன BRI திட்டங்கள், ஆர்வங்கள் மற்றும் பிராந்தியத்தில் முதலீடுகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

சீனாவின் முயற்சிகள் மற்றும் பின்னடைவுகள்

இந்தியாவின் மிகப்பெரிய சவால் சீனா, பாகிஸ்தான் அல்ல என்பதை இப்பிராந்தியத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றங்கள் மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபிக்கின்றன. பாகிஸ்தானும் சீனாவும் நம்பிக்கையான இந்தியாவை எதிர்கொண்டுள்ள நிலையில், முத்தரப்பு உறவின் மூலம் இந்தியாவுக்கு சவால்விடும் வாய்ப்பை சீனா காண்கிறது. பயங்கரவாதத்தை எதிர்த்துப் போராட தெற்காசிய நாடுகளின் ஆதரவை இந்தியா நாடும் நேரத்தில், சீனாவின் முயற்சிகள் புதிய பின்னடைவை உருவாக்கும். தெற்காசிய நாடுகள் இந்தியாவிற்கும் சீனாவிற்கும் இடையில் சமநிலையைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில், பெய்ஜிங் இஸ்லாமாபாத்தை பிராந்தியத்தில் புதிய சிக்கல்களை உருவாக்க பயன்படுத்துகிறது. அதன் பங்கில், டெல்லி தொடர்ந்து எதிர்ப்புகளை வெளிப்படுத்த வேண்டும் மற்றும் அதன் அண்டை நாடுகளின் எந்தவொரு தவறான செயல்களும் கடுமையான பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் அரசியல் செலவினங்களைக் கொண்டிருக்கக்கூடும் என்ற கருத்தை தெரிவிக்க வேண்டும்.

ஹர்ஷ் வி. பந்த் Observer Research Foundation நிறுவனத்தின் துணைத் தலைவராக உள்ளார். ஆதித்யா கவுடாரா சிவமூர்த்தி அதே நிறுவனத்தில் சுற்றுப்புற ஆய்வுகளில் இணை உறுப்பினராக உள்ளார்.

Original article:

A China-led trilateral nexus as India’s new challenge -Harsh V. Pant, Aditya Gowdara Shivamurthy

Read More →

அரசியலமைப்பு நீதிமன்றங்களில் சமத்துவத்தைக் கடைபிடித்தல் - காளீஸ்வரம் ராஜ்

 இந்திய உச்சநீதிமன்றம் சட்டத்துறையில் உள்ள நியாயமற்ற அமைப்பை ஆதரித்திருக்கக் கூடாது.

சமீபத்தில், வழக்கறிஞர்கள் மூத்த வழக்கறிஞர்களாக எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை மாற்ற உச்சநீதிமன்றம் முடிவு செய்தது. டெல்லி NCT-ன் ஜிதேந்தர் @ கல்லா vs மாநில (அரசு) (2025) (Jitender @ Kalla vs State (Govt.) of NCT Of Delhi) என்ற வழக்கில், 2017 மற்றும் 2023-ஆம் ஆண்டு இந்திரா ஜெய்சிங் vs இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் (Indira Jaising vs Supreme Court of India) வழக்குகளில் முந்தைய தீர்ப்புகளை நீதிமன்றம் மறுபரிசீலனை செய்தது மற்றும் உடனடி தீர்ப்பின் இந்த புதிய தீர்ப்பின் அடிப்படையில் புதிய விதிகளை உருவாக்க உயர் நீதிமன்றங்களுக்கு உத்தரவிட்டது. இந்த முடிவு மே 13, 2025 அன்று வந்தது. இது நீதித்துறைக்குள் உள்ள ஒரு உள் பிரச்சினையைக் கையாண்டது என்ற தவறான கருத்து காரணமாக அதிக பொதுமக்களின் கவனத்தைப் பெறவில்லை.

இருப்பினும், சட்டத்துறை பொதுமக்களைப் பாதிக்கிறது. நீதித்துறைக்குள் சமத்துவமற்ற முறையில் நடத்தப்படுவது நீதி எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் பாதிக்கிறது மட்டுமல்லாமல் இந்தியாவின் ஜனநாயகத்தையும் பாதிக்கிறது. இந்த நியாயமற்ற அமைப்பை அரசியல் மற்றும் நீதிமன்றங்கள் இரண்டும் ஆதரிக்கின்றன.

"சிலர் மற்றவர்களைவிட கூடுதல் சமமானவர்கள்" (“some are more equal than others”) என்ற கருத்து, 1961ஆம் ஆண்டு வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 16 மூலம் இந்தியாவின் சட்ட அமைப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. இந்தச் சட்டம் வழக்கறிஞர்களை மூத்த வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் வழக்கமான வழக்கறிஞர்கள் என இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கிறது. சிறப்புத் திறன், அனுபவம் அல்லது அந்தஸ்து உள்ள வழக்கறிஞர்களுக்கு நீதிமன்றங்கள் 'மூத்த வழக்கறிஞர்' பட்டத்தை வழங்க முடியும் என்று அது கூறுகிறது. ஆனால், இந்த யோசனை நியாயமற்றது. ஏனெனில், இது சமமானவர்களை சமமற்ற முறையில் நடத்துகிறது. இது சட்டத் தொழிலில் ஒரு வலுவான பிளவை உருவாக்கி, வழக்கறிஞர்களின் ஒரு உயர்மட்டக் குழுவை உருவாக்கியுள்ளது. இது சம நீதி என்ற கருத்தை பாதித்துள்ளது மற்றும் அமெரிக்காவின் நிலைமையைப் போலவே சட்டத் துறையையும் அதிக வணிகமயமாக்கலை நோக்கித் தள்ளியுள்ளது.

அமெரிக்காவின் நிலைமை

‘The Echo Chamber’ (2014) என்ற ராய்ட்டர்ஸ் செய்தி நிறுவனம், அமெரிக்காவில், ஒரு சிறிய குழு உயர் வழக்கறிஞர்கள் நாட்டின் சட்டங்களில் பெரும் செல்வாக்கைக் கொண்டுள்ளனர் என்று கூறுகிறது. 2004 மற்றும் 2012-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், தங்கள் கட்சிக்காரர்களின் வழக்குகளை விசாரிக்க உச்ச நீதிமன்றத்தை கோரிய 17,000 வழக்கறிஞர்களில், 66 வழக்கறிஞர்கள் மட்டுமே மிகவும் வெற்றிகரமானவர்கள் என்று அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. இந்த சில வழக்கறிஞர்கள் உச்சநீதிமன்றத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட வழக்குகளில் 43%-ஐ கையாண்டனர். இருப்பினும், அவர்கள் அனைத்து வழக்கறிஞர்களிலும் 1%-க்கும் குறைவாகவே இருந்தனர். இந்த வழக்கறிஞர்களில் பெரும்பாலோர் பெரிய நிறுவனங்களுக்காக பணிபுரிந்தனர். இது பெரிய நிறுவனங்களுக்கு நியாயமற்ற நன்மையை அளித்தது மற்றும் உச்சநீதிமன்றத்தை அனைவருக்கும் குறைவாக திறந்திருக்கச் செய்தது.

இந்தியாவில், நாம் இன்னும் இந்த நிலையை எட்டவில்லை. ஆனால், நாம் கவனமாக இல்லாவிட்டால் இந்திய அமைப்பு இதே போன்ற பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளக்கூடும். அதனால்தான் சட்டத் துறையில் அதிகரித்து வரும் சமத்துவமின்மையை இந்தியா நிறுத்த வேண்டும். இருப்பினும், இரண்டு நீதிமன்ற தீர்ப்புகள்- இந்திரா ஜெய்சிங் மற்றும் ஜிதேந்தர் இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் வலுவான காரணங்கள் இல்லாமல் வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 16-ஐ ஆதரித்தனர். இதைச் செய்வதன் மூலம், நீதிமன்றம் பிரச்சினையை சரிசெய்யத் தவறிவிட்டது. இது சமத்துவமின்மையை மேலும் மோசமாக்கியது. இது நீதி அமைப்புக்கு தீங்கு விளைவிக்கும்.

இந்திரா ஜெய்சிங் வழக்கில் (2017) நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தீர்ப்பில் நீதிமன்ற அமைப்பை மாற்ற முயன்றது. நீதித்துறை வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சீர்திருத்தங்களுக்கான மனுவையும் நீதிமன்றம் பரிசீலித்தது. வழக்கறிஞர்களை 'மூத்தவர்' அல்லது 'சாதாரண' என்று வகைப்படுத்துவது தவறு என்று இந்த மனு கூறியது. வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 16 மற்றும் தொடர்புடைய உச்ச நீதிமன்ற விதிகளை அது கேள்வி எழுப்பியது. மூத்த வழக்கறிஞர்கள் நீதிமன்றத்தில் முதலில் பேச வேண்டும் என்ற விதியையும் அது எதிர்த்தது. ஆனால், நீதிமன்றம் இந்த வாதங்களுடன் உடன்படவில்லை. ஜிதேந்தர் வழக்கிலும், நீதிமன்றம் இந்த விதிகளை ஆதரித்தது மற்றும் சிறந்த வழக்கறிஞர்கள் எவ்வாறு தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதில் சிறிய மாற்றங்களை மட்டுமே பரிந்துரைத்தது.

கேட்கப்படாத கேள்விகள்

இதுவரை பயன்படுத்தப்பட்ட புள்ளி அடிப்படையிலான முறை உண்மையில் புறநிலையானது அல்ல என்றும் எளிதில் ஒருதலைபட்சமாக இருக்கலாம் என்றும் சமீபத்திய தீர்ப்பு கூறியது. இருப்பினும், ஒரு வழக்கறிஞர் 'பதவி'-க்கு (மூத்த வழக்கறிஞர் என்று பெயரிடப்படுதல்) விண்ணப்பிக்கும்போது, ​​அது சம்மதம் அளிப்பதாகக் கணக்கிடப்படும் என்று கூறி நீதிமன்றம் இந்த முறையைத் தொடர அனுமதித்தது. இது சட்டத்தின்படி தேவைப்படுகிறது. இந்த செயல்முறைக்கு புதிய விதிகளை உருவாக்க நீதிமன்றம் உயர் நீதிமன்றங்களைக் கேட்டது. ஆனால், இதில் தவறுகளும் நியாயமற்ற முடிவுகளும் இன்னும் நடக்கலாம். எனவே, பெரிய கேள்விகளுக்கு வழக்கறிஞர்களை வகுப்புகளாகப் பிரிக்க வேண்டுமா?, இது அரசியலமைப்பால் அனுமதிக்கப்படுகிறதா? என்பது குறித்து  பதிலளிக்கப்படவில்லை.

2017-ஆம் ஆண்டில், இந்திரா ஜெய்சிங் வழக்கில், அதிகாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துவது சட்டத்தை ரத்து செய்ய போதுமானதல்ல என்று நீதிமன்றம் கூறியது. ஆனால், சிலர் இந்த முறை நியாயமற்றது என்றும், மூத்த பட்டம் வழங்கப்படாத வழக்கறிஞர்களுக்கு எதிராக பாகுபாடு காட்டுவதாகவும் வாதிட்டனர். தெளிவான விதிகள் உருவாக்கப்பட்டு பின்பற்றப்பட்டாலும், இந்த பிளவு உண்மையில் சட்ட அமைப்பை மேம்படுத்த உதவாது. ஏனெனில், சாதாரண வழக்கறிஞர்களும் அதே வேலையைச் செய்கிறார்கள் என்று அவர்கள் கூறினர்.

இருப்பினும், நீதிமன்றம் இந்த விஷயத்தை நிராகரித்தது. அது விதிகளை அமைக்கும் வரை, அமைப்பு செல்லுபடியாகும் என்று கூறியது. ஆனால், இது உண்மையில் முக்கிய கேள்விக்கு பதிலளிக்கவில்லை. முரண்பாடாக, 2017-ல் இயற்றப்பட்ட அதே விதிகள் 2025-ல் ஜிதேந்தர் வழக்கில் நீதிமன்றத்தால் குறைபாடுள்ளவை மற்றும் பாரபட்சமானவை என்று அறிவிக்கப்பட்டன. இருப்பினும், இந்த சட்டங்களில் உள்ள அடிப்படை சிக்கலை நீதிமன்றம் மறுபரிசீலனை செய்யவில்லை. அதற்குப் பதிலாக வழக்கை மேலும் விவாதத்திற்காக ஒரு பெரிய அமர்வுக்கு அனுப்பியது.

நியாயமான அமைப்பை நோக்கி

இந்திய சட்டத் தொழில் எப்போதும் இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்துடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. தேசிய இயக்கத்தின் பல தலைவர்கள் சமூகத்திற்கு சேவை செய்து தியாகங்களைச் செய்த வழக்கறிஞர்கள் ஆவர். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்தியா பல ஆண்டுகளாக நேருவிய சமதர்மத்தைப் பின்பற்றி ஒரு சமதர்ம குடியரசாக மாறுவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. ஜனவரி 3, 1977 அன்று 42-வது திருத்தம் மூலம் 'சமதர்ம' (socialist) என்ற சொல் அரசியலமைப்பின் முகவுரையில் சேர்க்கப்பட்டது.

அரசியலமைப்பில் சமத்துவத்தின் வரலாற்றைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, ஜெய்சிங் வழக்கில் நீதிமன்றம் நைஜீரியா, ஆஸ்திரேலியா, சிங்கப்பூர் மற்றும் அயர்லாந்து போன்ற பிற நாடுகள் செய்ததை நகலெடுத்தது. இந்திய சூழலில் அரசியலமைப்பு மற்றும் அனுபவ அடிப்படையில் சட்டப்பூர்வ திட்டம் கடுமையாக சவால் செய்யப்பட்டபோது, ​​வேறு இடங்களில் அத்தகைய வகைப்பாடு நடைமுறை இருந்துள்ளது என்பதை நியாயப்படுத்த முடியாது.

இது பெரிய பிரச்சனைகளுக்கு வழிவகுத்தது. இந்த செயல்முறை நியாயமற்றது மற்றும் சக்திவாய்ந்த வழக்கறிஞர்களின் ஒரு சிறிய உயரடுக்கு குழுவை உருவாக்கியது. இது வழக்கறிஞர்களிடையே சாதி போன்ற அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளது என்று சட்ட நிபுணர் எஃப்.எஸ். நாரிமன் கூறினார். நீதிபதிகள் தங்களைப் போன்ற வழக்கறிஞர்களை ஆதரிப்பதாக பலர் கருதுகின்றனர். கல்வியாளர்களில் இந்த யோசனை ‘homo social morphing’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதன் காரணமாக, பெண்கள் மற்றும் பிற ஓரங்கட்டப்பட்ட குழுக்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டனர். நியாயமற்ற விதிகளின் அடிப்படையில் ஒரு சிறிய சலுகை பெற்ற குழு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இது நீதிமன்றமும்கூட குறைபாடுடையது என்று ஒப்புக்கொண்டது.

இந்த ஆழமான அநீதி என்பது ஆயிரக்கணக்கான திறமையான வழக்கறிஞர்கள் இந்திய நீதிமன்றங்களில் கேட்கப்படுவதில்லை அல்லது காணப்படுவதில்லை என்பதாகும். பெரும்பாலும், ஒரு சில "நட்சத்திர வழக்கறிஞர்கள்" (“star lawyers”) நல்ல காரணமின்றி அமைப்பை ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள். இது ஒரு அறிவுசார் பிளவை உருவாக்குகிறது. இது வெவ்வேறு பின்னணிகளைச் சேர்ந்த நீதிபதிகள் மற்றும் வழக்கறிஞர்களைக் கொண்டிருப்பது என்ற கருத்தை பாதிக்கிறது மற்றும் நீதிமன்றம் சமூகத்தை உண்மையாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதைத் தடுக்கிறது. சமீபத்திய வக்ஃப் (திருத்தம்) சட்ட வழக்கில் காணப்படுவதுபோல், பல முக்கியமான தேசிய வழக்குகள் ஒரு சில பிரபலமான வழக்கறிஞர்களால் மட்டுமே கையாளப்படுகின்றன. இது நீதிமன்றத்திற்குச் செல்வதை பணக்காரர்களால் மட்டுமே அணுகக் கூடிய ஒன்றாக மாற்றுகிறது. இது இந்தியாவின் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது. அனைவரையும் சமமாக நடத்த வேண்டிய ஒரு பணியில், நீதிமன்றம் இந்த அநீதியை ஆதரித்திருக்கக்கூடாது.

காளீஸ்வரம் ராஜ் உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர்

Original article:

Practising equality in constitutional courts -Kaleeswaram Raj

Read More →

ஓய்வெடுக்க நேரமில்லை : இந்தியாவின் தரவரிசை மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கை குறித்து ...

 SDG தரவரிசையில் இந்தியா சிறப்பாக முன்னேறியது. ஆனால், நிர்வாகத்தில் பின்தங்கியுள்ளது

நிலையான வளர்ச்சி அறிக்கையில் இந்தியா முதல் 100 நாடுகளில் இடம் பெற்றுள்ளது. 2016-ம் ஆண்டில் நிலையான வளர்ச்சி தீர்வுகள் வலையமைப்பு (Sustainable Development Solutions Network (SDSN)) தரவு வெளியிடத் தொடங்கியதிலிருந்து இந்தியா இதை அடைந்தது இதுவே முதல் முறை. SDSN ஒரு சுதந்திரமான அமைப்பாகும். இது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கீழ் செயல்படுகிறது. அதன் வெளியீடுகளை கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் அரசாங்கங்கள் நெருக்கமாகப் பின்பற்றுகின்றன.

2016-ம் ஆண்டில், 157 நாடுகளில் இந்தியா 110-வது இடத்தைப் பிடித்தது. அதன் பின்னர், இந்தியா நிலையான முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது. மேலும் இந்த ஆண்டு, 167 நாடுகளில் 99வது இடத்தைப் பிடித்தது. சமீபத்திய தரவரிசை சிறந்த குறிகாட்டிகள் மற்றும் விரிவான ஒப்பீடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

இருப்பினும், இந்தியா இந்த முன்னேற்றத்தின் காரணமாக சில மாற்றங்களை மேற்கொள்ள வேண்டிய நேரம் இதுவல்ல. 11 இடங்கள் முன்னேற ஏன் இவ்வளவு நேரம் எடுத்தது என்பதை நாடு புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இன்னும் கவனம் செலுத்த வேண்டிய இடைவெளிகளையும் அது அடையாளம் காண வேண்டும்.

வளர்ச்சிக் கண்ணோட்டத்தில், வறுமையைக் குறைப்பதில் இந்தியா சிறப்பாகச் செயல்பட்டதாக SDSN குறிப்பிடுகிறது (நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 1). ஆனால் இந்தியாவில் வறுமை எவ்வாறு அளவிடப்படுகிறது என்பதில் சிக்கல்கள் உள்ளன. இதற்கான மதிப்பீடு சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. 2018 முதல் வீட்டு நுகர்வு குறித்த பொதுவில் கிடைக்கக்கூடிய தரவு எதுவும் இல்லை என்பதே இதற்குக் காரணம் ஆகும். மேலும், வறுமைக் கோடு (இரங்கராஜன் குழுவின் அடிப்படையில் கிராமப்புறங்களுக்கு ₹33/நாள் மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கு ₹47/நாள்) புதுப்பிக்கப்படவில்லை.

இதுபோன்ற போதிலும், ப்ராக்ஸி தரவு (Proxy data) வறுமையைக் குறைப்பதில் பெரிய முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது. NSSO தரவுகளின் அடிப்படையில், 2012-ம் ஆண்டில், மக்கள் தொகையில் 22% பேர் ஏழைகளாக இருந்தனர். 2023-ம் ஆண்டில், உலக வங்கி இந்த எண்ணிக்கை 12% ஆகக் குறைந்துள்ளதாக மதிப்பிட்டுள்ளது. இது அந்தக் காலகட்டத்தில் வறுமை கிட்டத்தட்ட பாதியாகக் குறைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஆனால் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 2 (பூஜ்ஜிய பசி) கவலைக்குரிய ஒரு காரணமாகவே உள்ளது. ஊட்டச்சத்து உணவை அணுகுவதில் வருமானக் குழுக்களுக்கும் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறப் பகுதிகளுக்கும் இடையில் ஒரு பெரிய இடைவெளி உள்ளது. தேசிய குடும்ப சுகாதார கணக்கெடுப்பு (National Family Health Survey (NFHS)) 2019-21-ஆம் ஆண்டில் இந்தியர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகமானோர் (35.5%) வளர்ச்சி குன்றியதாகக் காட்டுகிறது. இது 2015-16-ஆம் ஆண்டில் 38.4%-ஐ விட சற்று சிறப்பாக உள்ளது. உயரத்திற்கு ஏற்ற எடை குறைவு என்பது 21.0%-லிருந்து 19.3%-ஆகக் குறைந்துள்ளது. 15-49 வயதுடையவர்களிடையே உடல் பருமன் 2006 முதல் 2021 வரை கிட்டத்தட்ட இரு மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. இது பெரும்பாலும் பணக்கார நகர்ப்புறங்களில் காணப்படுகிறது.

மின்சார அணுகல் (SDG 7) என்பது இந்தியா சிறப்பாகச் செயல்பட்ட மற்றொரு குறிகாட்டியாகும். கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் நாடு உலகளாவிய வீட்டு மின்மயமாக்கலை கிட்டத்தட்ட அடைந்துள்ளது. இருப்பினும், மின்சார விநியோகத்தின் தரம் மற்றும் கால அளவு பிராந்தியத்தின் அடிப்படையில் மற்றும் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களுக்கு இடையில் பரவலாக வேறுபடுகிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை, முக்கியமாக சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்தை, பயன்படுத்தும் நான்காவது பெரிய நாடாக இந்தியா இப்போது இருப்பது சுவாரஸ்யமாக உள்ளது.

இந்தியா உள்கட்டமைப்பு வழங்குதலில் (SDG 9) தனது மதிப்பெண்ணை மேம்படுத்தியுள்ள நிலையில், குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்களாக விரைவான மொபைல் ஊடுருவல் மற்றும் UPI-இணைப்பு டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனை முறைகள் மூலம் நிதி உள்ளடக்கம் உள்ளன. இருப்பினும், கோவிட்-19 தொற்றுநோய் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற இணைய ஊடுருவலுக்கு இடையேயான கடுமையான வேறுபாட்டை வெளிப்படுத்தியது, இது உயர் கல்வி பலன்களை (SDG 4) அடைய இந்த வேறுபாடு நிவர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். மோடி ஆட்சிக் காலத்தில், இந்தியாவின் ஆளுமை, சட்டத்தின் ஆட்சி, பத்திரிகை சுதந்திரம் மற்றும் வலுவான, சுதந்திரமான நிறுவனங்கள் (SDG 16) ஆகியவற்றில் செயல்பாடு தொடர்ந்து பின்தங்கியே உள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Original article:

No time to rest: On India’s ranking and the Sustainable Development Report

Read More →

தவறவிட்ட வாய்ப்பு : இந்தியா, பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டம் மற்றும் ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பு குறித்து…

 பயங்கரவாதத்திற்கு எதிராக வலுவான நிலைப்பாட்டை எடுக்க ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பை (Shanghai Cooperation Organisation) இந்தியா வலியுறுத்த வேண்டும்

ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பின் (Shanghai Cooperation Organisation (SCO)) பாதுகாப்பு அமைச்சர்களின் கிங்டாவோ கூட்டமானது (Qingdao meeting) கூட்டு அறிக்கை இல்லாமல் முடிந்தது. 10 நாடுகள் குழுவிற்குள் பிரச்சினைகள் இருப்பதை இது காட்டுகிறது. பாதுகாப்பு அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங் கூட்டுப் பிரகடனத்திலிருந்து (joint declaration) விலக வேண்டியிருந்தது. பிரகடனத்தில் பயங்கரவாதம் பற்றி குறிப்பிடப்படாததால் இது நடந்தது. இதற்கு காரணம் "ஒரு தேசத்தின்" (one nation) அழுத்தம், இது பாகிஸ்தானைக் குறிக்கிறது.

பஹல்காம் தாக்குதல் மற்றும் ஆபரேஷன் சிந்தூர் நடந்த சில வாரங்களுக்குப் பிறகு இந்த சந்திப்பு நடந்ததால் இது புரிந்துகொள்ளத்தக்கது. இந்த நிகழ்வுகள் பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் இந்தியாவை வலிமையாக்கியது. இன்னும் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால், வரைவுத் தீர்மானத்தில் பயங்கரவாதம் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. சீனாவும் ரஷ்யாவும் கூட, அதன் ஏற்பாட்டாளரும் உறுப்பினருமான, "பலுசிஸ்தானில் ஏற்படும் இடையூறுகள்" (disturbances in Balochistan) பற்றிய குறிப்பை உள்ளடக்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. இது பாகிஸ்தானின் வேண்டுகோளின் பேரில் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அதே நேரத்தில், பஹல்காம் தாக்குதல் மற்றும் எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்தை அவர்கள் விட்டுவிட்டனர், அதை இந்தியா குறிப்பிட விரும்பியது.

இது அதிர்ச்சியளிக்கிறது, ஏனெனில் 2002-ல் SCO-ன் நிறுவன சாசனம் பிராந்தியத்தில் பயங்கரவாதம், பிரிவினைவாதம் மற்றும் தீவிரவாதத்தை நிறுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியது. மேலும், SCO-ன் பிராந்திய பயங்கரவாத எதிர்ப்பு கட்டமைப்பின் இயக்குநரும் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டனர். SCO செயலகமும் சீன வெளியுறவு அமைச்சகமும் "நவீன பாதுகாப்பு சவால்கள் மற்றும் அச்சுறுத்தல்களில் ஒத்துழைப்பு" பற்றி தெளிவற்ற அறிக்கைகளை மட்டுமே வெளியிட்டன. இப்போது, ​​ஜூலை மாதம் SCO வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தையும் ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர் மாதங்களில் நடைபெறும் SCO உச்சி மாநாட்டையும் அனைவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அப்போது இந்தியாவின் கவலைகள் முறையாகக் கவனிக்கப்படுமா என்று அனைவரின் பார்வையும் இங்கு உள்ளது.

இந்தியா, பிரதமர் நரேந்திர மோடி சிந்தூர் ஆபரேஷனுக்குப் பிறகு அறிவித்த மூன்று முக்கிய அம்சங்களைக் கொண்ட “புதிய இயல்பு” செய்தியை வழங்குவதில் ஏதேனும் குறைபாடுகள் உள்ளனவா என ஆய்வு செய்ய வேண்டும். குறிப்பாக, சீனாவின் தலைமையில் இந்த விஷயத்தில் உதவாத பங்கு கவலை அளிக்கிறது, ஏனெனில் சமீபத்தில் இந்தியாவுடனான உறவில் சீனா சற்று மென்மையாகி உள்ளது. சார்க் குழுவைப் போலல்லாமல், இந்தியாவின் ஆதிக்கம் இருந்த இடத்தில், எஸ்.சி.ஓ (SCO) சீனா, ரஷ்யா மற்றும் மத்திய ஆசிய நாடுகளின் முதன்மை நிறுவனர்களை மையமாகக் கொண்டு செயல்படுகிறது. இந்தியாவின் பிரதிநிதியான சிங், இஸ்ரேலின் ஜூன் 13 அன்று எஸ்.சி.ஓ உறுப்பு நாடான ஈரான் மீதான தாக்குதல் குறித்து இஸ்ரேலை விமர்சிக்கும் அறிக்கையில் இருந்து இந்தியா விலகியதைத் தொடர்ந்து இதில் பங்கேற்றார். சிந்தூர் ஆபரேஷனுக்குப் பிறகு, இந்திய அரசு 32 நாடுகளுக்கு நாடாளுமன்ற பிரதிநிதிகளை அனுப்பியது, ஆனால் எஸ்.சி.ஓ உறுப்பு நாடுகளுக்கு எதையும் அனுப்பவில்லை. இதனால், அரசு இந்த குழுவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் வாய்ப்பை இழந்திருக்கலாம், இருப்பினும் வெளியுறவு அமைச்சர் எஸ். ஜெய்சங்கர் ஜூன் மாதம் இந்தியா-மத்திய ஆசிய மன்றக் கூட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். 2023-ல் இந்தியாவின் முறை வந்தபோது எஸ்.சி.ஓ-வின் நேரடி உச்சி மாநாட்டை நடத்தாமல் தவிர்த்த முடிவு இன்னும் எரிச்சலை ஏற்படுத்தியிருக்கலாம். இந்த முக்கியமான பிராந்திய மன்றமான குழுவுடன் உறவை முறித்துக்கொள்வது, பாகிஸ்தானுக்கு ஒரு திறந்த மேடையை விட்டுவிடும். குறை கூறுவதற்கு பதிலாக, பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான பிராந்திய ஆதரவை வலுப்படுத்துவதில் உறுப்பு நாடுகளின் நலன்கள் இருப்பதாக அரசு அவர்களை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

Original article:

Missed opportunity: On India, the terror fight and the SCO

Read More →