அரசியலில் பெண்களை எவ்வாறு பிரதிநிதித்துவப்படுத்தலாம்? - விபுல் அனேகாந்த், சஞ்சய் குமார்

 நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்குவது மட்டுமே அவர்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிக்க ஒரே வழி என்று தோன்றுகிறது 


கடந்த ஆண்டு மகளிர் இட ஒதுக்கீடு மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்டது. அரசியலில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிக்க அரசியல் கட்சிகள் அல்லது நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் இட ஒதுக்கீடு சிறந்ததா என்ற விவாதத்தை அது முடித்தது. பெண்களின் அரசியல் பங்கேற்பை அதிகரிக்க ஒரே வழி நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் அவர்களுக்கு இடங்களை ஒதுக்குவதுதான் என்பதை ராஜஸ்தான் சட்டமன்றத் தேர்தல்கள் காட்டின. காங்கிரஸ் மற்றும் பாஜக பெண் வேட்பாளர்கள் இருவரும் தேர்தலில் சிறப்பாக செயல்படவில்லை.

ராஜஸ்தான் வழக்கு


ராஜஸ்தான் சட்டசபை தேர்தலில் பெண் வேட்பாளர்களை அரசியல் கட்சிகள் தேர்வு செய்ததால் மக்கள் அதிருப்தி அடைந்துள்ளனர். போட்டியிட்ட பெண்களின் செயல்பாடு என்ன? ராஜஸ்தானில் மொத்தம் 200 சட்டமன்ற இடங்கள் உள்ளன. ஆனால், ஒரு வேட்பாளர் இறந்ததால் 199 இடங்களுக்கு மட்டுமே தேர்தல் நடத்தப்பட்டது. பாஜக 20 பெண் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியது. இதில், ஒன்பது பெண்கள் சட்டசபையில் வெற்றி பெற்றனர். அதாவது பாஜகவின் பெண் வேட்பாளர்கள் 45% வெற்றி பெற்றுள்ளனர். இது கட்சியின் ஆண் வேட்பாளர்களின் வெற்றி விகிதத்தை விட குறைவாக இருந்தது, இது 60% ஆகும்.


காங்கிரஸ் வேட்பாளர்களுக்கும் இதே நிலைதான். 28 பெண் வேட்பாளர்களில், ஒன்பது பேர் ராஜஸ்தான் சட்டமன்றத்தில் (32%) இடங்களை வென்றனர். சட்டசபைக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மொத்த பெண்களின் எண்ணிக்கை பாஜகவுக்கும் காங்கிரஸ் இரண்டிற்கும் சமமாக இருந்தது. இருப்பினும், காங்கிரஸுடன் ஒப்பிடும்போது பாஜக பெண் வேட்பாளர்களின் வெற்றி விகிதம் அதிகமாக இருந்தது.


7 சட்டமன்ற தொகுதிகளில் காங்கிரஸ் மற்றும் பாஜக பெண் வேட்பாளர்கள் போட்டியிட்டனர். இந்த இரு கட்சிகளும் கடும் போட்டி நிலவி வருவதால், இந்த இரண்டு பெண் வேட்பாளர்களில் ஒருவரை வாக்காளர்கள் தேர்வு செய்வார்கள் என எதிர்பார்க்கலாம். ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளில், பாஜக மற்றும் காங்கிரஸ் தலா மூன்றையும், சாதுல்பூர் தொகுதியில் பகுஜன் சமாஜ் கட்சியும் வெற்றி பெற்றன. இந்த ஏழு சட்டமன்றத் தொகுதிகளில், பாஜக அதன் ஒட்டுமொத்த 42% வாக்குகளுடன் ஒப்பிடும்போது 34% வாக்குகளைப் பெற்றது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது, இருப்பினும் காங்கிரஸ் இந்தத் தொகுதிகளிலும் ராஜஸ்தான் முழுவதிலும் கிட்டத்தட்ட இதேபோன்ற வாக்குகளைப் பெற்றது. 


பெண் வேட்பாளர்களை விட ஆண் வேட்பாளர்களை வாக்காளர்கள் விரும்புவதையே இது காட்டுகிறது. சதுல்பூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் பகுஜன் சமாஜ் கட்சி வேட்பாளர் மனோஜ் குமார் 32.9% வாக்குகளும், காங்கிரஸ் வேட்பாளர் கிருஷ்ண பூனியா 31.6% வாக்குகளும், பாஜக வேட்பாளர் சுமித்ரா பூனியா 30.1% வாக்குகளும் பெற்றனர். அரசியல் கட்சிகள் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு சீட்டு கொடுக்க ஏன் தயங்குகின்றன என்பதையும், அரசியலில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிக்க கட்சிக்குள் கட்டாய ஒதுக்கீடு ஏன் முன்னோக்கிச் செல்ல முடியாது என்பதையும் இவை அனைத்தும் ஓரளவுக்கு விளக்குகின்றன.


வேறு சில போக்குகளைப் பார்ப்போம். 13 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில், பாஜகவின் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு எதிராக ஆண் வேட்பாளர்களை காங்கிரஸ் நிறுத்தியது. இதில் பாஜக 6 இடங்களிலும், காங்கிரஸ் 7 இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றன. வாக்காளர்களின் ஒட்டுமொத்த உணர்வு பாஜகவுக்கு ஆதரவாக இருந்தாலும், பாஜகவின் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு எதிராக காங்கிரஸ் ஆண் வேட்பாளர்களை நிறுத்தியபோது காங்கிரஸ் சிறப்பாக செயல்பட்டது என்பது கவனிக்கத்தக்கது.


இதேபோல், 21 சட்டமன்றத் தொகுதிகளில் காங்கிரஸின் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு எதிராக ஆண் வேட்பாளர்களை பாஜக நிறுத்தியது. இதில், பாஜகவின் ஆண் வேட்பாளர்கள் 15 இடங்களிலும், காங்கிரஸின் பெண் வேட்பாளர்கள் ஆறு இடங்களிலும் வெற்றி பெற்றனர். இரு கட்சிகளைச் சேர்ந்த பெண் வேட்பாளர்களும் மற்ற கட்சியைச் சேர்ந்த ஆண் வேட்பாளர்களுக்கு எதிராக போட்டியிடும்போது குறைந்த வெற்றி விகிதத்தைக் கொண்டிருந்தனர். ஆண் வேட்பாளர்களை விரும்பும் வாக்காளர்கள் குழு இருப்பதை இது காட்டுகிறது. மேலும் இதனால் பெண் வேட்பாளர்கள் வெற்றி பெற முடியாத நிலை உள்ளது. குறிப்பாக கடுமையான போட்டியில் பெண் வேட்பாளர்களுக்கு இடம்  கொடுப்பதற்கு முன் இருமுறை யோசிக்க இது கட்சிகளை கட்டாயப்படுத்துகிறது..


செல்வாக்கு இல்லை


தேர்தலில் பெண்களுக்கு அதிக சீட்டு கொடுப்பதால், எப்போதும் அதிக பெண்கள் சட்டமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள் என்று அர்த்தம் இல்லை. இது ஒரு சிறிய விளைவை ஏற்படுத்தும், பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிக்கும் என்று மக்கள் நம்பினர், ஆனால் இது நடக்கவில்லை. 2021 மேற்கு வங்க சட்டசபை தேர்தலில் திரிணாமுல் காங்கிரஸ் 46 பெண்களை பரிந்துரைத்தது. இதில் 32 பேர் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றனர். ஆனால், சட்டசபையில் மொத்த பெண் எம்எல்ஏக்களின் எண்ணிக்கை உயரவில்லை. இது உண்மையில் 2016 இல் 41 இல் இருந்து 2021 இல் 40 ஆக குறைந்தது.


இதேபோல், உத்தரபிரதேச சட்டமன்றத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் தனது மொத்த இடங்களில் 40% பெண் வேட்பாளர்களுக்கு வழங்கியது, ஆனால் இது சட்டமன்றத்தில் அதிக பெண்கள் இருப்பதை விளைவிக்கவில்லை. ஃபர்ஸ்ட்-பாஸ்ட்-தி-போஸ்ட் (first-past-the-post) முறையில், ஒரு கட்சி பாலின ஒதுக்கீட்டை செயல்படுத்தினால், அது மற்ற கட்சிகளையும் அவ்வாறே செய்ய ஊக்குவிக்காது.


விபுல் அனேகாந்த் டெல்லி காவல்துறையில் துணை போலீஸ் கமிஷனர். 


சஞ்சய் குமார்  பேராசிரியர் வளரும் சமூகங்களின் ஆய்வு மையம்




Original article:

Share:

வளைகுடா நாடுகள் இல்லாத ஒரு சிறப்புரிமை இராஜதந்திர கூட்டாண்மை -ராஜீவ் அகர்வால்

 இந்திய இராஜதந்திர கூட்டாண்மை ஒப்பந்தங்கள் இடையே,  ஐக்கிய அரபு நாடுகளுடன் கொண்ட ஒப்பந்தங்கள் போல வேறெதிலும் ஒற்றுமையும் பரஸ்பர மரியாதையும் இல்லை.


பிரதமர் நரேந்திர மோடி 2024 பிப்ரவரி 13 முதல் 14 வரை ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கு (UAE) பயணம் மேற்கொள்கிறார். அபுதாபியில் போச்சாசன்வாசியில் (Bochasanwasi) ஸ்ரீ அக்ஷர் புருஷோத்தம் சுவாமிநாராயண் சன்ஸ்தா (Shri Akshar Purushottam Swaminarayan Sanstha) கட்டிய கோயிலை அவர் திறந்து வைக்கிறார். இது 2015 முதல் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கு அவர் மேற்கொள்ளும் ஏழாவது பயணம் ஆகும், கடந்த எட்டு மாதங்களில் இது மூன்றாவது பயணமாகும். ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) உடனான இந்தியாவின் உறவு,  மிகவும் முக்கியமான இருதரப்பு உறவுகளில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது. ஐக்கிய அரபு அமீரகம் இந்தியாவின் இராஜதந்திரபங்குதாரர் மட்டுமல்ல, ஐக்கிய அரபு அமீரக பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் செயல்பாடு மிக முக்கியமான பகுதியாகும். ஐக்கிய அரபு அமீரக அதிபர் ஷேக்  முகமது பின் சயீத் அல் நஹ்யானுக்கும் (Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan) பிரதமர் மோடிக்கும் இடையே நெருங்கிய நட்பு உள்ளது.


ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஜனாதிபதியால் நன்கொடையாக வழங்கப்பட்ட 27 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் கட்டப்பட்ட (Bochasanwasi Akshar Purushottam Swaminarayan Sanstha,) கோவில், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் (UAE) யில் திறக்கப்பட்ட இரண்டாவது பெரிய இந்து கோவில் ஆகும். துபாயில் உள்ள இந்து கோவில், அக்டோபர் மாதம் 2022-ல் திறக்கப்பட்டது.


மேலும், பிப்ரவரி 14-ம் தேதி துபாயில் நடைபெறும் உலக அரசாங்க உச்சி மாநாட்டிலும் (World Government Summit)   மோடி ‘ கௌரவ விருந்தினராக’ (Guest of Honour) உரையாற்றுகிறார்.



உறவுகளின் தூண்கள்


இந்தியாவிற்கும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்திற்கும் இடையிலான உறவு கோவில்கள், மதம் அல்லது முக்கியமான ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திடுவதை விட மேலானது. 10வது அதிர்வுறும் குஜராத் உச்சிமாநாட்டின் முக்கிய விருந்தினராக இந்த ஆண்டு ஜனவரி மாதம் காந்திநகரில் நடந்த சாலைக் கண்காட்சியின் போது ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஜனாதிபதி கௌரவிக்கப்பட்டபோது இந்த சிறப்புப் பிணைப்பு காணப்பட்டது. துபாயில் நடந்த COP28 காலநிலை உச்சிமாநாட்டில் (COP28 climate summit) பிரதமர் மோடி கலந்துகொண்டபோது, ​​உலகளாவிய காலநிலை பிரச்சனைகள் குறித்த அவர்களது பகிரப்பட்ட யோசனைகளும் தெளிவாகத் தெரிந்தன. கூடுதலாக, இந்தியா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகிய இரு நாடுகளும் இணைந்து குளோபல் கிரீன் கிரெடிட் (Global Green Credit Initiative) முயற்சியை தொடங்கின.


இந்த உறவின் மற்றொரு முக்கிய அம்சம் பொருளாதார கூட்டாண்மை ஆகும். 2022-23ல் இருதரப்பு வர்த்தகம் $85 பில்லியன் டாலராக வளர்ந்தது, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் (UAE) இந்தியாவின் மூன்றாவது பெரிய வர்த்தக பங்காளியாகவும், இந்தியாவின் இரண்டாவது பெரிய ஏற்றுமதி இடமாகவும் மாறியது. ஐக்கிய அரபு அமீரகம் இந்தியாவில் நான்காவது பெரிய ஒட்டுமொத்த முதலீட்டாளராக உள்ளது. பிப்ரவரி 18, 2022 அன்று வெறும் 88 நாட்களில் கையெழுத்திடப்பட்ட இந்தியா-ஐக்கிய அரபு அமீரகம் விரிவான பொருளாதார கூட்டாண்மை ஒப்பந்தம், ஐந்து ஆண்டு சேவைகளில் வர்த்தகத்தை 115 பில்லியன் டாலராக உயர்த்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. மேலும், பிப்ரவரி 1 2024 அன்று, இந்திய அரசு ஐக்கிய அரபு அமீரகத்துடன் இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடவும் ஒப்புதல் அளிக்க ஒப்புதல் அளித்தது, இது பொருளாதார உறவுகளை, குறிப்பாக உற்பத்தி மற்றும் வெளிநாட்டு நேரடி முதலீட்டை பெரிதும் மேம்படுத்தும்.


நிதி தொழில்நுட்பதுறையில்(Fintech) பரஸ்பர ஒருங்கிணைப்பு மற்றொரு பகுதியாகும். ஆகஸ்ட் 2019 முதல், இந்தியாவின் டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பின் (Digital Public Infrastructure) முக்கிய அங்கமான ரூபே கார்டு (Rupay card) ஆகஸ்ட் 2019 முதல் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. ஜூலை 2023 முதல், துபாய் விமான நிலையங்களில் ரூபாயைப் பயன்படுத்தி பரிவர்த்தனைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன. கூடுதலாக, ஆகஸ்ட் 2023 இல், இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதிக்காக அபுதாபி நேஷனல் ஆயில் நிறுவனத்திற்கு ஒரு ரூபாய் செலுத்தியபோது, இந்தியாவும் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும்  ரூபாய்-திர்ஹாம் (rupee-dirham ) தீர்வு முறையை செயல்படுத்தின.


சக்திப் பாதுகாப்பு


ஐக்கிய அரபு அமீரகம் எரிசக்தி பாதுகாப்பில் இந்தியாவின் நம்பகமான பங்காளியாகவும் உள்ளது, இந்தியாவில் தகுதியான எண்ணெய் இருப்புக்களை வைத்திருக்கும் ஒரே நாடு. மங்களூருவில் உள்ள மூலோபாய கச்சா எண்ணெய் சேமிப்பு நிலையத்தில் $400 மில்லியன் ஆரம்ப முதலீட்டில் முதலீடு செய்ய இந்தியன் ஸ்ட்ராடஜிக் பெட்ரோலியம் ரிசர்வ்ஸ் லிமிடெட் (Indian Strategic Petroleum Reserves Limited) மற்றும் அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் நிறுவனத்தில் ஒரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.


இந்த உறவில் தற்காப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பு மற்றும் மக்களிடையேயான உறவுகளும் உறவில் முக்கியமான அம்சமாகும்.


இரு நாடுகளும் ஒருவரையொருவர் விதிவிலக்கு செய்துகொள்வதற்காக அடிக்கடி வெளியேறி வருகின்றன. ஐக்கிய அரபு அமிரகத்தின் இஸ்லாமிய ஒத்துழைப்பு அமைப்பு (Organisation of Islamic Cooperation)  வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தை 2019 இல் நடத்தியபோது, ​​பாகிஸ்தான் உட்பட சில நாடுகளின் எதிர்ப்பையும் மீறி, இந்தியாவின் வெளியுறவு அமைச்சர் (மறைந்த) சுஷ்மா ஸ்வராஜை ஒரு முக்கிய பேச்சாளர்/கெளரவ விருந்தினராக அழைத்தது. முன்னதாக, 2018 இல், ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸின் வருடாந்திர கலாச்சார விழாவான அபுதாபி விழாவில் (ஏ.டி.எஃப்) இந்தியா ‘கெஸ்ட் ஆஃப் ஹானர்’ (Guest of Honour) நாடாக இருந்தது. ஆகஸ்ட் 2019 இல் ஐக்கிய அரபு அமீரகதிர்க்கு பிரதமர் மேற்கொண்ட பயணத்தின்போது, ​​ ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் உயர்மட்ட சிவிலியன் கௌரவமான ஆர்டர் ஆஃப் சயீத் (Order of Zayed) வழங்கப்பட்டது. ஜனவரி 2017 இல் டெல்லியில் நடந்த குடியரசு தின அணிவகுப்பில் ஷேக் முகமது பின் சயீத் அல் நஹ்யான் (அபுதாபியின் பட்டத்து இளவரசர் மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் ஆயுதப்படைகளின் துணைத் தளபதி) தலைமை விருந்தினராக கலந்து கொண்டார். செப்டம்பர் 2023 இல், இந்தியாவின் G-20 ஜனாதிபதியின் கீழ், G-20 உச்சிமாநாட்டிற்கு சிறப்பாக அழைக்கப்பட்ட சில நாடுகளில் UAE ஒன்றாகும். ஐஐடி டெல்லியில் அபுதாபி வளாகம் நிறுவப்பட்டது, மேலும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம்  ஹைதராபாத்தில் ஒரு தூதரகத்தை ஜூன் 2023 இல்


இராஜதந்திர உறவுகள்


இந்தியாவும் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் பிராந்தியத்தில் நெருக்கமாக ஒன்றிணைந்து செயல்படுகின்றன, மேலும் இந்தியா, இஸ்ரேல், அமெரிக்கா மற்றும் ஐக்கிய அரபு அமீரகம்  ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய (I2U2)  அல்லது மேற்கு ஆசிய குவாட்(Asian Quad comprising ) போன்ற முக்கியமான குழுக்களின் ஒரு பகுதியாகும். டெல்லியில் தில்லியில் நடைபெற்ற ஜி-20 உச்சிமாநாட்டின் போது கையெழுத்திடப்பட்ட இந்தியா-மத்திய கிழக்கு-ஐரோப்பா பொருளாதார வழித்தடத்தின் (ஐஎம்இசி) உள்கட்டமைப்பு திட்டத்தில் ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் உள்ளது. இந்த நடைபாதையானது அரேபிய தீபகற்பம் முழுவதும் இந்தியாவை ஐரோப்பாவுடன் இணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது, மேலும் இது சீனாவின் பெல்ட் அண்ட் ரோடு(China’s Belt and Road Initiative) முன்முயற்சிக்கு சாத்தியமான போட்டியாகும்.


காசா போர் பிராந்தியத்தை பாதித்துள்ள ஒரு முக்கியமான நேரத்தில் இந்த விஜயம் நடைபெறுகிறது. இந்த முக்கியமான பிரச்சினை குறித்து விவாதிக்க இரு தலைவர்களுக்கும் இது ஒரு வாய்ப்பை வழங்குகிறது.


இந்தியா உலகெங்கிலும் இராஜதந்திர கூட்டாண்மை ஒப்பந்தங்களைக் கொண்டுள்ளது, ஆனால் ஐக்கிய அரபு அமீரகதின் உடனான கூட்டாண்மை அனைத்து மட்டங்களிலும் பரஸ்பர மரியாதை மற்றும் ஒருங்கிணைப்புக்காக தனித்து நிற்கிறது. சில வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், இரு நாடுகளும் பிராந்தியத்தில் ஒருவருக்கொருவர் பங்களிப்பை மதிக்கின்றன. இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய தலைமைப் பங்களிப்பையும் அவர்கள் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். இந்த இராஜதந்திர கூட்டாண்மை எதிர்காலத்தில் மேலும் வலுப்பெறும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


ஓய்வு பெற்ற கர்னல் ராஜீவ் அகர்வால், புதுதில்லியில் உள்ள மனோகர் பாரிக்கர் பாதுகாப்பு ஆய்வுகள் மற்றும் பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தின் (எம்.பி-ஐ.டி.எஸ்.ஏ) உதவி இயக்குநராக உள்ளார். வெளியுறவு அமைச்சகத்தில் இயக்குநராகவும், ராணுவ புலனாய்வு இயக்குநராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்




Original article:

Share:

நடுத்தர வருமானம் எனும் கண்ணியைத் தவிர்த்தல் -தேவாங்ஷு தத்தா

 இந்தியாவின் சுதந்திர தரவரிசையை மேம்படுத்த கணிசமான சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்படாவிட்டால், அது 2030 க்கு அப்பால் உயர்-நடுத்தர வருமான வரம்பிற்குள் சிக்கிக்கொள்ளக்கூடும்.


2018 ஆம் ஆண்டில், 2025 க்குள் 5 டிரில்லியன் டாலர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை எட்டுவதை அரசாங்கம் இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. அந்த நேரத்தில், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி சுமார் 2.7 டிரில்லியன் டாலராக இருந்தது. எனவே அதற்கு 9 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான வளர்ச்சி விகிதம் தேவைப்பட்டது. மார்ச் 2024 க்குள் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி சுமார் 4.1 டிரில்லியன் டாலராக இருக்கும் என்றும், 2027 ஆம் ஆண்டில் 5 டிரில்லியன் டாலரை எட்டும் என்றும் இப்போது மிகவும் நம்பிக்கையான மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.உலக வங்கி 2022 ஆம் ஆண்டில் GDP ஐ சுமார் $3.4 டிரில்லியன் என மதிப்பிட்டுள்ளது. மேலும் சிலர் இது 3.9 இல் $2024 டிரில்லியனுக்கு அருகில் இருக்கலாம் என்று கூறுகின்றனர். இது சுமார் 7 சதவிகித வளர்ச்சி விகிதத்துடன் நியாயமானதாகத் தோன்றுகிறது. அதாவது, $4.1 டிரில்லியன் டாலர்களை அடைவதற்கு FY23 மற்றும் FY24 இல் கிட்டத்தட்ட 10 சதவிகித வளர்ச்சி விகிதம் தேவைப்படும். இந்த, இலக்கு நம்பத்தகாததாக இருக்கலாம், ஆனால் இதன் இலக்குகளை அமைக்கும் போது எதிர்மறையான அம்சமாக தோன்ற வாய்ப்பில்லை.


தனிநபர் வருமானத்தைப் பொறுத்தவரை, $5 டிரில்லியன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி என்பது ஒரு நபருக்கு சுமார் $3,600- $3,700 ஆகும். இது உலக வங்கியால் "கீழ்-நடுத்தர வருமானம்" (lower-middle income) என்று கருதப்படுகிறது. இதை ஒப்பிடுகையில், சீனா 12,700 டாலரை நெருங்குவதுடன் இது உயர்-நடுத்தர வருமானம் (Upper- middle income) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 2030 ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் பொருளாதாரம் 10 டிரில்லியன் டாலரை எட்டக்கூடும் என்று சில அரசாங்க கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆனால் இதில் பெரிய மாற்றங்கள் இல்லாமல் அது சாத்தியமில்லை. இருப்பினும், 2030 ஆம் ஆண்டளவில் இந்தியா உயர் நடுத்தர வருமான நிலைக்குள் திரும்ப வேண்டும். பல நாடுகள் பல பத்தாண்டுகளாக அந்த வருமான வரம்பில் சிக்கித் தவிக்கின்றன. சில ஒருபோதும் உயர் வருமான நிலையை அடையாது.


பல்வேறு காரணங்களுக்காக நாடுகள் பெரும்பாலும் உயர் நடுத்தர வருமானத்திலிருந்து உயர் வருமான நிலைக்கு செல்ல போராடுகின்றன. ஒரு காரணம் "அடிப்படை விளைவு", அங்கு பொருளாதாரம் பெரிதாகும்போது வளர்ச்சி இயல்பாகவே குறைகிறது. உற்பத்தித்திறன் ஆதாயங்களும் அடைய கடினமாகின்றன. கூடுதலாக, புள்ளிவிவரங்கள் ஒரு பாத்திரத்தை வகிக்கின்றன. நாடுகள் வருமான வரம்பின் மேல் முனையை அடையும்போது, மக்கள்தொகை வளர்ச்சி குறைகிறது, மேலும் தொழிலாளர் சக்தி வயதாகிறது மற்றும் சுருங்குகிறது.


உயர் வருமான நிலைக்கு வெற்றிகரமாக மாறும் நாடுகள் பொதுவாக சில குணாதிசயங்களைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. அவர்கள் நன்கு படித்த மக்கள் மற்றும் வலுவான கல்வி முறைகளைக் கொண்டுள்ளனர். இது உற்பத்தித்திறனை அதிகரிக்கிறது. அவர்கள் பயனுள்ள சட்டங்கள் மற்றும் சட்ட அமலாக்கத்தைக் கொண்டுள்ளனர். பாதுகாப்பான மற்றும் நிலையான சூழலை உருவாக்குகிறார்கள். அவர்களின் வரி முறைகள் தெளிவாகவும் நியாயமானதாகவும், நேர்மையான அதிகாரிகளால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. பெரும்பாலானவை ஜனநாயக நாடுகளில் உள்ள பல உயர் வருமானம் கொண்ட நாடுகள் நல்ல சமூக பாதுகாப்பை வழங்குகின்றன. மேலும் அவற்றின் நாணயங்கள் சுதந்திரமாக மாற்றக்கூடியவையாக உள்ளன. 


2023 இல் ‘Freedom House’  தரவரிசைகளின்படி, 195 நாடுகளில், 84 நாடுகள் "சுதந்திரம்" (Free) என்று கருதப்பட்டன. மீதமுள்ளவை "சுதந்திரம் அற்ற" (Not free) அல்லது "ஓரளவு சுதந்திரம்" (Partially Free) என வகைப்படுத்தப்பட்டன. இந்த பட்டியலை உலக வங்கியின் உயர் வருமான பட்டியலுடன் ஒப்பிடுகையில், சவுதி அரேபியா, ஓமன், ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸ், குவைத் மற்றும் சிங்கப்பூர் போன்ற சில நாடுகள் மட்டுமே "இலவசம்" (Free) என்று கருதப்படாமல் உயர் வருமானமாக தகுதி பெறுகின்றன. அரபு நாடுகளைப் பொறுத்தவரை எண்ணெய் வளம் மற்றும் சிங்கப்பூரின் தனித்துவமான பண்புகள் போன்ற காரணிகள் இதற்கு முக்கிய காரணமாகும். 


இந்தியாவின் குறைந்த பெண் தொழிலாளர் பங்களிப்பு ஒரு சவாலாக உள்ளது. ஆனால் அதை அதிகரிப்பது தொழிலாளர் சக்தியை விரிவுபடுத்தும் மற்றும் சமூக அணுகுமுறைகள் மாறினால் பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்கும்.


சுதந்திர தரவரிசையின் அடிப்படையில் இந்தியா "ஓரளவு சுதந்திரம்" (Partially Free) என்று கருதப்படுகிறது. மேலும் அதன் தரவரிசை காலப்போக்கில் மோசமடைந்துள்ளது. காஷ்மீர், மணிப்பூர், சத்தீஸ்கர் போன்ற இடங்களில் தொடர்ந்து வன்முறை நடந்து வருகிறது. இது மின்னணு பொருளாதாரத்தை பாதிக்கும் இணைய முடக்கங்களுக்கு அடிக்கடி வழிவகுக்கிறது. சிக்கலான வரி மற்றும் வணிகக் குறியீடுகளுடன் இந்தியாவும் சவால்களை எதிர்கொள்கிறது, மேலும் ஊழல் ஒரு தொடர்ச்சியான பிரச்சினையாக உள்ளது. மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதங்களில் ஏற்கனவே குறிப்பிடத்தக்க சரிவு உள்ளது. பணியாளர்களின் குறிப்பிடத்தக்க பகுதியினர் 10 ஆண்டுகளுக்கும் குறைவான பள்ளிப்படிப்பைக் கொண்டுள்ளனர். தொலைதூரக் கல்வி மற்றும் கல்வித் தொழில்நுட்பத்தின் புதிய முறைகள் உதவியாக இருக்குமா? சில நலம்சார்ந்த முயற்சிகள் இருந்தாலும், சுகாதாரத்திற்கான செலவு குறைவாகவே உள்ளது. கடுமையான நாணயக் கட்டுப்பாடுகள் காரணமாக, முழுமையாக மாற்றத்தக்க ரூபாய் எதிர்பார்க்கப்படவில்லை. வணிகச் சூழலை மாற்றுவது குறிப்பிடத்தக்க சட்டமன்ற மற்றும் நிர்வாக முயற்சிகளைக் கோரும், மேலும் ஜனநாயக தரவரிசையில் இந்தியாவை "சுதந்திரமான" (free) நிலைக்கு மீட்டமைக்க இன்னும் பெரிய முயற்சிகள் தேவைப்படும். உயர்-நடுத்தர வருமான (upper-middle-income) வரம்பில் இந்தியா சிக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்புகள் அதிகம்.




Original article:

Share:

உத்தரகண்டின் பொதுச் சிவில் சட்டம் : அதிக குழப்பம், சில தீர்வுகள் -பினா அகர்வால்

 தற்போதுள்ள சட்டங்கள் மற்றும் உரிமைகளை போதுமான அளவு ஆய்வு செய்யாமல் எழுதப்பட்டு, பொதுமக்கள் கருத்து இல்லாமல் அவசரமாக நிறைவேற்றப்பட்ட உத்தரகண்ட் பொதுச் சிவில் சட்டம் (Uniform Civil Code), தீர்வுகளை வழங்கியதை விட அதிக குழப்பத்தை உருவாக்கியுள்ளது.  


உத்தரகண்டின் பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) பொது ஆலோசனை அல்லது விவாதம் இல்லாமல் நிறைவேற்றப்பட்டது. ஆரம்பத்தில், இது வாரிசு/பரம்பரை உட்பட சமத்துவமான பகுதிகளில் முற்போக்கானதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இதில் குறைபாடுகள் உள்ளன. குறிப்பாக "லிவ்-இன்" உறவுகள் (live-in  relationships) தொடர்பான உட்பிரிவுகளில் கூட கடுமையான சிக்கல்கள் உள்ளன.


இந்து சட்டத்தில் தனி மற்றும் கூட்டு குடும்ப சொத்துக்கு இடையிலான முந்தைய வேறுபாடுகளையும், முஸ்லீம் சட்டத்தின் கீழ் பெண்களுக்கு சமமற்ற பங்குகளையும் நீக்குவதன் மூலம் பரம்பரையில் பாலின சமத்துவத்தை உறுதி செய்வதை பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது பெண்ணுரிமை அறிஞர்கள் மற்றும் ஆர்வலர்களால் பரிந்துரைக்கப்பட்ட "பாலின சமத்துவ" (gender equal) குறியீடாகத் தோன்றுகிறது.


என்ன பிரச்சனை?  முதலாவதாக, பெண்களின் பங்குகளைக் கருத்தில் கொண்டு: இந்து முன்னணித் திருத்தச் சட்டம் 2005 (Hindu Succession Amendment Act 2005) இன் கீழ், நாடு முழுவதும் பொருந்தும், மகன்கள் மற்றும் மகள்கள் திருமணமான அல்லது திருமணமாகாதவர்கள் இருவரும் மிதாக்ஷரா (Mitakshara) சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் கூட்டுக் குடும்ப சொத்தில் பிறப்பால் சம உரிமைகளைக் கொண்டுள்ளனர். இது ஆண் சார்பு காரணமாக மகள்கள் வாரிசுரிமை பறிக்கப்படுவதிலிருந்து பாதுகாக்கிறது. குறிப்பாக கூட்டு சொத்துக்கு, தனி சொத்து மகன்களுக்கு பத்திரம் எழுதப்பட்டிருந்தாலும் கூட பாதுகாப்பு அளிக்கிறது.


பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதாவின் (UCC Bill) கீழ், அனைத்து சொத்துக்களையும் பத்திரம் எழுதி வைக்க முடியும், இது ஏற்கனவே பரம்பரை சொத்தில் பாரபட்சங்களை எதிர்கொள்ளும் மகள்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் செய்யப்பட்டதைப் போல, பத்திரம் இல்லை என்றால் மகள்கள் இன்னும் ஏதாவது மரபுரிமையாக இருப்பதை உறுதி செய்வதற்காக பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) மரண சாசன உரிமைகளை கட்டுப்படுத்தியிருக்கலாம்.


கூடுதலாக, வகுப்பு 1 வாரிசுகளில் இப்போது பத்திரத்தில் மகன், மகள், விதவை, தாய் மற்றும் தந்தை ஆகியோர் அடங்குவர். பெற்றோர் இருவரும் ஒன்றாக பகிர்ந்து கொள்ள உரிமை உண்டு. இதன் பொருள் இந்து முன்னணித் திருத்தச் சட்டம் 2005 (HSAA 2005) இன் கீழ் தாய் தனக்கு இருப்பதில் பாதியைப் பெறுகிறார். மேலும், ஒரு விதவை அல்லது மனைவியை இழந்தவர் மறுமணம் செய்தால் வாரிசுரிமைக்கான உரிமையை இழக்கிறார். இது நியாயமற்றது மற்றும் பிற்போக்குத்தனமானது. ஏனெனில் மறுமணம் மட்டுமே அவர்களை தகுதி நீக்கம் செய்யக்கூடாது.


முஸ்லீம் பெண்களுக்கு, பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதாவின் (UCC Bill) ஒரு மட்டத்தில் ஆதாயங்களைக் கொண்டுவருகிறது. ஏனெனில் அது மகள்கள் மற்றும் மகன்களுக்கு சமமான பங்குகளை உறுதியளிக்கிறது. அதேசமயம் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள முஸ்லீம் தனிநபர் சட்ட ஷரியத் விண்ணப்பச் சட்டத்தின் 1937, கீழ் ஆண்களின் சொத்துப் பங்குகளில் பாதிப் பங்குகளை பெண்கள் பங்கு பெறுகிறார்கள் மற்றும் விவசாய நிலத்தில் அவர்களின் உரிமைகள் பாரபட்சமான நில சீர்திருத்த சட்டங்களுக்கு உட்பட்டது. இருப்பினும், ஷரியா சாட்சிய உரிமைகளை கட்டுப்படுத்துகிறது, பெண்களுக்கு குறைந்தபட்சம் சில சொத்துக்கள் மற்றும் ஆண்களுக்கு எதிராக பாதுகாப்பை உறுதி செய்கிறது. ஷரியாவுக்கு முரணான ஒரு சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கு முஸ்லிம்களின் எதிர்ப்பைத் தவிர, பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) அத்தகைய பாதுகாப்பை வழங்கவில்லை.


கிறிஸ்தவ பெண்களுக்கு, பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதாவின் (UCC Bill) கீழ், விதவைகள் முன்பை விட குறைவான சொத்துக்களைப் பெறலாம். ஏனெனில் அது குழந்தைகளுடன் சமமாக பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.


இந்துக்களைப் பொறுத்தவரை, கூட்டுக் குடும்பச் சொத்தாக வைத்திருக்கும் நிலம் மற்றும் வணிகங்கள் போன்ற சொத்துக்களுக்கு என்ன நடக்கும் என்று பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) கேள்விகளை எழுப்புகிறது. இந்து பிரிக்கப்படாத குடும்ப சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட வணிகங்களின் நிலையை இது குறிப்பிடவில்லை. இது உத்தரகண்டில் உள்ள இந்து வணிக குடும்பங்களை பாதிக்கக்கூடும்.


முஸ்லிம்களைப் பொறுத்தவரை, பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) ஷரியா சட்டத்தில் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ள குறிப்பிட்ட பரம்பரை விதிகளை கவனிக்கவில்லை. இது குர்ஆனை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாரிசுகளின் சிக்கலான வரிசையைக் கருதுகிறது. உத்தரகண்ட் மக்கள் தொகையில் சுமார் 14 சதவீதம் பேர் முஸ்லிம்கள் என்பதால், இந்த மாற்றங்கள் மத பதட்டங்கள் மற்றும் சர்ச்சைகளுக்கு வழிவகுக்கும்.


மூன்றாவதாக, பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) பழங்குடி சமூகங்களை உள்ளடக்கவில்லை. மேகாலயா போன்ற இடங்களைத் தவிர, பெரும்பாலான மாநிலங்களில், பழங்குடியினர் சட்டங்கள் பாலின சமத்துவமற்றவை. இந்த விலக்கு பழங்குடியினரிடையே பாலின சமத்துவத்தை நிவர்த்தி செய்வதற்கான வாய்ப்பை இழக்கிறது.


இறுதியாக, குடியரசுத்தலைவரால் அங்கீகரிக்கப்பட்டால், பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill) மாநில சட்டமாக மாறும். இது மத்திய அரசாங்க சட்டங்களை மீறுவதாகும். ஒவ்வொரு மாநிலமும் இதைச் செய்தால், 28 வெவ்வேறு பொதுச் சிவில் சட்டங்கள் (UCC) இருக்கலாம். இது இந்தியாவுக்கு "பொதுச்" சிவில் சட்டம் என்ற கூற்றுக்கு முரணானது. முறையான ஆய்வு அல்லது பொது உள்ளீடு இல்லாமல் அவசரமாக நிறைவேற்றப்பட்ட பொதுச் சிவில் சட்ட மசோதா (UCC Bill), தீர்வுகளை விட அதிக குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.




Original article:

Share:

இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தங்களில் இந்தியாவுக்கு ஏன் ஒரு தொலைநோக்கு அணுகுமுறை தேவை? -ஆருஷ் கண்ணா

 அரசாங்கத்தின் புதுப்பிக்கப்பட்ட முயற்சி ஒரு நேர்மறையான நடவடிக்கையாகும், ஆனால் ஒவ்வொரு சூழ்நிலைக்கும் ஒரே தீர்வைப் பயன்படுத்துவதற்கான அணுகுமுறையை அது கைவிட வேண்டும்.


இடைக்கால மத்திய பட்ஜெட்டின் (interim Union budget) போது, நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன், அதிக அந்நிய நேரடி முதலீட்டை (Foreign Direct Investment(FDI)) ஈர்க்க இந்தியா தனது வர்த்தக உறுப்பினர்களுடன் இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தங்களை (Bilateral Investment Treaties (BIT) பேச்சுவார்த்தை நடத்த திட்டமிட்டுள்ளது என்று கூறினார். இந்தியாவின் இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள் குறைந்துள்ள நிலையில், குறிப்பாக 2016 ஆம் ஆண்டில் மாதிரி இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (Model BIT) ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து இந்த அறிவிப்பு வந்துள்ளது.


இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தங்கள் (Bilateral Investment Treaties (BIT) என்பது இரு நாடுகளுக்கிடையேயான தனிநபர்கள் மற்றும் நிறுவனங்களின் முதலீடுகளை ஊக்குவிக்கவும் பாதுகாக்கவும் இரு நாடுகளுக்கிடையேயான ஒப்பந்தங்கள் ஆகும். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் முதலீடுகளுக்கு சாதகமான நிலைமைகள் மற்றும் பாதுகாப்பை வழங்குவதற்காக இந்தியா இந்த ஒப்பந்தங்களை 1990 களின் நடுப்பகுதியில் தொடங்கியது.


முதல் இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (BIT) மார்ச் 14, 1994 அன்று இங்கிலாந்துடன் கையெழுத்தானது. 2010 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா தனது முதல் முதலீட்டாளர் ஒப்பந்த கோரிக்கையை தீர்த்தபோது இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (BIT) ஆட்சியின் கவனத்தை ஈர்த்தது. மேலும் 2011 ஆம் ஆண்டில் ஒயிட் இண்டஸ்ட்ரீஸ் vs இந்திய குடியரசுடனான (White Industries vs  Republic of India) சர்ச்சையில் அதன் முதல் பாதகமான தீர்ப்பை எதிர்கொண்டது. இதன் விளைவாக 4.1 மில்லியன் டாலர் செலுத்தப்பட்டது. 2015 ஆம் ஆண்டளவில், இந்தியா 17 அறியப்பட்ட இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (BIT) உரிமைகோரல்களை எதிர்கொண்டது. இவற்றில் மிகவும் முக்கியமானது கெய்ர்ன் எனர்ஜி பிஎல்சி (Cairn Energy Plc), ஒரு பிரிட்டிஷ் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு நிறுவனத்தை உள்ளடக்கியது, இது முதலீட்டாளர்-மாநில தகராறில் இந்திய அரசாங்கத்திற்கு எதிராக $1.2 பில்லியன் விருதைப் பெற்றது.


பொது கருவூலத்தின் சுமை காரணமாக, அரசாங்கம் 1993 இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (BIT) மாதிரியை மறுபரிசீலனை செய்து 2016 மாதிரி இருதரப்பு முதலீட்டின் ஒப்பந்தம் (BIT) ஏற்றுக்கொண்டது. இதன் விளைவாக, அரசாங்கம் 2015 வரை அது நிறைவேற்றிய 74 ஒப்பந்தங்களில் 68 ஐ இரத்து செய்தது மற்றும் திருத்தப்பட்ட உரையின் அடிப்படையில் மறுபேச்சுவார்த்தைகளைக் கோரியது.

இந்த ஒப்பந்தம், 2016 மாதிரியை ஏற்றுக்கொண்டது. அந்நிய முதலீட்டை ஊக்குவிப்பதற்கான ஒரு கவனமான அணுகுமுறையைக் காட்டிலும் ஒரு திடீர் பாதுகாப்பு நடவடிக்கையாக பார்க்கப்பட்டது. "நியாயமான மற்றும் சமமான நடத்தை" (fair and equitable treatment) மற்றும் "மிகவும் சாதகமான நாடு" (most favoured nation) போன்ற முக்கியமான சட்டக் கொள்கைகள் புதிய மாதிரியில் இல்லை. கூடுதலாக, 2016 மாதிரியில் முதலீட்டாளர்கள் சர்வதேச தலைமைத்துவத்திற்கு செல்வதற்கு முன்பு உள்ளூர் தீர்வுகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.


இதன் காரணமாக, மற்ற நாடுகளுடன் விதிமுறைகளை மறுபரிசீலனை செய்வதில் இந்தியா சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. இது அந்நிய நேரடி முதலீட்டை (Foreign direct investment (FDI)) பாதிக்கிறது. இந்தியாவில் அந்நிய நேரடி முதலீடு (FDI) 2023 ஏப்ரல்-செப்டம்பர் மாதங்களில் 24% குறைந்து 20.48 பில்லியன் டாலராக குறைந்துள்ளது என்று அரசாங்க தகவல்கள் காட்டுகின்றன. பங்கின் வரவானது, மறுமுதலீடு செய்யப்பட்ட வருவாய்கள் மற்றும் பிற மூலதனம் உள்ளிட்ட மொத்த அந்நிய நேரடி முதலீடு இந்த காலகட்டத்தில் 15.5% குறைந்து 32.9 பில்லியன் டாலராக இருந்தது. இது ஏப்ரல்-ஜூன் 2022 இல் 38.94 பில்லியன் டாலராக இருந்தது.


14 சுற்று பேச்சுவார்த்தைகளைக் கொண்ட இங்கிலாந்துடன் ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை (free trade agreement (FTA)) இறுதி செய்வதில் இந்தியா செயல்படுவதால், இந்தியா ஒரு காரணத்திற்காக 2016 மாதிரியிலிருந்து விலகிச் செல்கிறது. இந்த பேச்சுவார்த்தைகளில் ஒரு பெரிய பிரச்சினை என்னவென்றால், சர்ச்சைகள் எவ்வாறு தீர்க்கப்படுகின்றன என்பதுதான். முன்மொழியப்பட்ட சுதந்திர வர்த்தக உடன்படிக்கை (free trade agreement (FTA)) சர்வதேச தலைமை மூலம் தகராறுகளை விரைவாக தீர்ப்பதற்கான ஒரு செயல்முறையைக் கொண்டிருப்பதன் மூலம் உள்ளூர் தீர்வுகளை தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை தவிர்க்கலாம்.


2021 ஆம் ஆண்டில், வெளியுறவு விவகாரங்களுக்கான நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு (Parliamentary Standing Committee) தற்போதைய இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தம் (BIT) ஆட்சியில் சில மாற்றங்களை பரிந்துரைத்தது. தலைமைத்துவத்திற்குச் செல்வதற்கு முன்பு பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் சர்ச்சைகளை விரைவாக தீர்ப்பது இதில் அடங்கும். சர்ச்சைகளில் இந்தியா நன்கு பிரதிநிதித்துவம் பெறுவதை உறுதி செய்வதற்கும், உலகளாவிய தரங்களுக்கு ஏற்ப ஒப்பந்தங்களை புதுப்பிப்பதற்கும் முதலீட்டு தலைமையத்தில் உள்ளூர் நிபுணத்துவத்தை உருவாக்கவும் அவர்கள் பரிந்துரைத்தனர். ஒப்பந்த அமலாக்கத்தை எளிதாக்குவதற்கான இந்தியாவின் தரவரிசை இன்னும் குறைவாக உள்ளது. எனவே இந்த பரிந்துரைகளை நெருக்கமாக பின்பற்றுவது மிக முக்கியம்.


இந்தியா 5 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதாரத்தை அடைய, அதற்கு வலுவான சர்வதேச வர்த்தகம் மற்றும் நிலையான முதலீடுகள் தேவை. நீண்டகால அந்நிய முதலீடுகளை ஈர்ப்பதற்கும் பராமரிப்பதற்கும் நியாயமான இருதரப்பு முதலீட்டு ஒப்பந்தங்கள் (BITs) இருப்பது முக்கியம். அரசின் புதிய முயற்சி சரியான திசையில் சென்று கொண்டிருக்கிறது. எவ்வாறாயினும், எல்லை தாண்டிய நடவடிக்கைகளில் விரைவான மற்றும் நிலையான வளர்ச்சிக்கு வழி வகுக்கும் அதன் ஒரு அளவு-பொருத்தமான அணுகுமுறையை அது கைவிட வேண்டும்.


எழுத்தாளர், ஒரு வழக்கறிஞர், நியூமென் சட்ட அலுவலகங்களில் பங்குதாரர்




Original article:

Share:

எம்.எஸ்.சுவாமிநாதனுக்கு பாரத ரத்னா விருது: இந்தியா உணவுப் பாதுகாப்பை அடைய வேளாண் விஞ்ஞானி எவ்வாறு உதவினார்? -ஹரிஷ் தாமோதரன்

 98 வயதான மொன்கொம்ப் சாம்பசிவன் சுவாமிநாதன் கடந்த வருடம் செப்டம்பர் மாதம் 28 ஆம் தேதி காலமானார். 'பசுமைப் புரட்சியின் தந்தை' (Father of the Green Revolution) என்று அழைக்கப்படும் இவர், 1960 மற்றும் 1970 களில் விவசாயத்தை மாற்றியமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார். 


மறைந்த இந்திய வேளாண் விஞ்ஞானி எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன், முன்னாள் பிரதமர்கள் பி.வி.நரசிம்ம ராவ் மற்றும் சவுத்ரி சரண் சிங் ஆகியோருக்கு பாரத ரத்னா விருது வழங்கப்படும் என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடி வெள்ளிக்கிழமை பிப்ரவரி 9இல் அறிவித்தார்.


"நமது நாட்டின் விவசாயம் மற்றும் விவசாயிகளின் நலனுக்கு டாக்டர் எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் அவர்கள் செய்த குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்புகளை அங்கீகரிக்கும் வகையில் இந்திய அரசு அவருக்கு பாரத ரத்னா விருது வழங்கி கௌரவிப்பதில் நான் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைகிறேன். சவாலான காலங்களில் விவசாயத்தில் இந்தியா தன்னிறைவை அடைய உதவுவதில் அவர் முக்கிய பங்கு வகித்தார் மற்றும் இந்திய விவசாயத்தை நவீனமயமாக்க குறிப்பிடத்தக்க முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். பல மாணவர்களிடையே கற்றல் மற்றும் ஆராய்ச்சிக்கு ஊக்கமளிக்கும் ஒரு கண்டுபிடிப்பாளராகவும் வழிகாட்டியாகவும் அவரது விலைமதிப்பற்ற பணியையும் நாங்கள் அங்கீகரிக்கிறோம். டாக்டர் சுவாமிநாதனின் தொலைநோக்கு தலைமை இந்திய விவசாயத்தில் புரட்சியை ஏற்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல், நாட்டின் உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் செழிப்பை உறுதி செய்தது. ”அவர் எனக்கு நெருக்கமாக தெரிந்த ஒருவர், அவரது நுண்ணறிவுகளையும் ஆலோசனைகளையும் நான் எப்போதும் மதிக்கிறேன்”, என்று பிரதமர் எக்ஸ்  பதிவில் எழுதினார்.


98 வயதான மொன்கொம்ப் சாம்பசிவன் சுவாமிநாதன் கடந்த வருடம் செப்டம்பர் மாதம் 28 ஆம் திகதி காலமானார். 'பசுமைப் புரட்சியின் தந்தை' என்று அழைக்கப்படும் அவர், 1960 மற்றும் 70 களில் இந்தியாவின் உணவுப் பாதுகாப்பை அடைய உதவிய விவசாய மாற்றங்களில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.


தனது ஆரம்ப காலத்தில் சுவாமிநாதன் சிவில் சர்வீசஸ் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றார். ஆனால், அவரது உண்மையான ஆர்வம் விவசாயமாக இருந்தது. இது, அவரை துறையில் ஆராய்ச்சியில் கவனம் செலுத்த வழிவகுத்தது.


தனது தொழில் வாழ்க்கை முழுவதும், இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் விவசாயம் தொடர்பான பல்வேறு பதவிகளை வகித்தார். உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு கவுன்சிலின் (Food and Agricultural Organisation Council) சுயாதீன தலைவர் (1981-85), இயற்கை மற்றும் இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான சர்வதேச ஒன்றியத்தின் (International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources) தலைவர் (1984-90), 1989-96 முதல் இயற்கைக்கான உலகளாவிய நிதியத்தின் (World Wide Fund for Nature (India)) இந்தியத் தலைவர், இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் (Indian Council of Agricultural Research (ICAR)) இயக்குநர் ஜெனரல் போன்ற பதவிகள் இதில் அடங்கும்.


எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் யார்?


எம்.எஸ்.சுவாமிநாதன் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளைக்கு அளித்த பேட்டியில், சுவாமிநாதன் தனது தந்தையின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி மருத்துவத்தில் ஈடுபடாமல் விவசாயத்தில் ஆர்வம் காட்டியது பற்றி பேசினார்.


1942 ஆம் ஆண்டில், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் மற்றும் வங்காள பஞ்சத்தின் போது, நானும் பல மாணவர்களும் சுதந்திர இந்தியாவுக்கு பங்களிக்க வலுவான விருப்பத்தை உணர்ந்தோம். அதனால், மருத்துவம் படிக்காமல், கோவை வேளாண் கல்லுாரியில் விவசாயம் படிக்க முடிவு செய்தேன்.


2-3 மில்லியன் மக்கள் இறந்ததற்கு காரணமான வங்காள பஞ்சம், இரண்டாம் உலகப் போரால் பாதிக்கப்பட்ட பிரிட்டிஷ் கொள்கைகளால் ஏற்பட்டது. ஏனெனில் அவர்கள் தங்கள் காலனிகளில் உள்ள மக்களின் நலனை விட தங்கள் வீரர்களுக்கு தானியங்களை வழங்குவதற்கு முன்னுரிமை அளித்தனர், "நான் விவசாய ஆராய்ச்சியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன், மரபியல் மற்றும் இனப்பெருக்கம் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினேன், ஏனென்றால் பயிர் வகைகளை மேம்படுத்துவது சிறிய மற்றும் பெரிய விவசாயிகளுக்கு பயனளிக்கும்" என்று சுவாமிநாதன் விளக்கினார்.


பசுமைப் புரட்சி ஒரு அறிவியல் திருப்புமுனையாகவும், உயிர்வாழ்வதை உறுதி செய்வதற்கான ஒரு வழியாகவும் இருந்தது. சுவாமிநாதன் ஐரோப்பாவிலும் அமெரிக்காவிலும் ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டார். 1954 ஆம் ஆண்டில், கட்டாக்கில் உள்ள மத்திய அரிசி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (Central Rice Research Institute) பணியாற்றத் தொடங்கினார். ஜபோனிகா (Japonica) வகைகளிலிருந்து இண்டிகா வகைகளுக்கு உர பதிலுக்கான மரபணுக்களை மாற்றுவதே அவரது குறிக்கோளாக இருந்தது.


இந்த வேலையை "சரியான மண் வளம் மற்றும் நீர் மேலாண்மையுடன் செழித்து வளரக்கூடிய உயர் விளைச்சல் வகைகளை உருவாக்குவதற்கான முதல் முயற்சி" என்று அவர் விவரித்தார்.


சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, காலனித்துவ ஆட்சியின் தாக்கம் மற்றும் நவீனமயமாக்கலுக்கான வரையறுக்கப்பட்ட வளங்கள் இந்தியாவில் இல்லை இதன்  காரணமாக இந்திய விவசாயம் போராடியது. தனக்கு தேவையான அத்தியாவசிய பயிர்களை அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் இருந்து இறக்குமதி செய்ய வேண்டியிருந்தது.


பஞ்சாப், ஹரியானா மற்றும் மேற்கு உத்தரபிரதேசம் ஆகிய பகுதிகளில் உள்ள இந்திய விவசாயிகளுக்கு அதிக மகசூல் தரும் பல்வேறு விதைகள், போதுமான நீர்ப்பாசன வசதிகள் மற்றும் உரங்கள் ஆகியவற்றை முதன்மையாக வழங்கிய பசுமைப் புரட்சி இதை எப்படி மாற்றியது என்பதை சுவாமிநாதன் நினைவு கூர்ந்தார்.


“1947 இல், இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தபோது, நாம் ஆண்டுக்கு 6 மில்லியன் டன் கோதுமையை உற்பத்தி செய்தோம். 1962 வாக்கில், கோதுமை உற்பத்தி ஆண்டுக்கு சுமார் 10 மில்லியன் டன்கள் ஆனது. ஆனால் 1964 மற்றும் 1968க்கு இடையில், கோதுமையின் வருடாந்திர உற்பத்தி சுமார் 10 மில்லியன் டன்னிலிருந்து சுமார் 17 மில்லியன் டன்னாக அதிகரித்தது. இது, உற்பத்தியில் ஒரு குவாண்டம் வளர்ச்சியாக இருந்தது. அதனால்தான் இது ஒரு புரட்சிகர நடவடிக்கை என்று அழைக்கப்பட்டது. இந்திய விவசாயிகள் முன்பு நிபுணர்களால் நிராகரிக்கப்பட்டதால் இது நம்பிக்கையை அதிகரித்தது. வெளிநாட்டு வல்லுநர்கள், இந்தியா “கப்பலுக்கு வாய்க்கு” (ship-to-mouth existence) முன்னணியில் இருப்பதாகக் கூறினார்கள். இதன் பொருள் இந்தியா அமெரிக்காவிலிருந்து வரும் PL480 கோதுமையை நம்பியிருந்தது. 1966 ஆம் ஆண்டில், கடுமையான வறட்சியின் ஆண்டாக, இந்தியா 10 மில்லியன் டன்கள் PL480 கோதுமையை இறக்குமதி செய்தது.


பசுமைப் புரட்சிக்கு சுவாமிநாதன் எவ்வாறு பங்களித்தார்


அரிசி குறித்த சுவாமிநாதனின் பணிக்குப் பிறகு, அவரும் பிற விஞ்ஞானிகளும் கோதுமை பயிரின் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தினர்.


"கோதுமை ஒரு வித்தியாசமான கதை, ஏனென்றால் மெக்ஸிகோவில் உள்ள நார்மன் போர்லாக்கிடமிருந்து (Norman Borlaug) நோரின் குட்டை மரபணுக்களை நாங்கள் பெற வேண்டியிருந்தது" என்று சுவாமிநாதன் விளக்கினார். போர்லாக் என்ற அமெரிக்க விஞ்ஞானி, அதிக உற்பத்தித்திறன் கொண்ட பயிர் வகைகளை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார். பின்னர் பசுமைப் புரட்சிக்கு அவர் செய்த பங்களிப்புகளுக்காக 1970 ஆம் ஆண்டு அமைதிக்கான நோபல் பரிசை வென்றார்.


தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் அறிக்கையின்படி, பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் மற்றும் விஞ்ஞானிகள் இந்த ஆராய்ச்சிக்கு பங்களித்தனர். இருப்பினும், அதிகரித்த உரம் மற்றும் நீர் பயன்பாட்டிற்கு பதிலளிக்கக்கூடிய புதிய மரபணு விகாரங்களை அறிமுகப்படுத்தும் சுவாமிநாதனின் ராஜதந்திர பார்வை முக்கியமானது.


பாரம்பரிய கோதுமை மற்றும் அரிசி வகைகள் உயரமானவை மற்றும் மெல்லியதாகவும் இருந்தன. அதாவது அவற்றின் கதிர்கள் தானியங்களால் கனமாக இருக்கும்போது அவை கனமான தானியங்களை கொண்டிருந்ததால் தரையில் தட்டையாக விழுந்தன. சுவாமிநாதன் தனது நெல் ஆராய்ச்சி மூலம் தாவரங்களின் உயரத்தைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார், ஆனால் இது பெரும் சவாலாக இருந்தது.


மியூட்டாஜெனீசிஸைப் (mutagenesis) பயன்படுத்தி அரை-குள்ள கோதுமை வகைகளை உருவாக்கும் அவரது உத்தி - தாவரங்களை இரசாயனங்கள் அல்லது கதிர்வீச்சுக்கு அவற்றின் டிஎன்ஏவில் விரும்பத்தக்க மாற்றங்களை அறிமுகப்படுத்துதல் - வேலை செய்யவில்லை: தாவர உயரங்களைக் குறைப்பது தானியத்தின் அளவை ஒரே நேரத்தில் குறைக்க வழிவகுத்தது. -கோளப் பந்து அமைப்பு (bearing panicles) அல்லது இயர்ஹெட்ஸ்” (earheads) என்று இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் செய்தி வெளியிட்டுள்ளது..


ஒரு சிறந்த வகைக்கான தனது தேடலில், சுவாமிநாதன் அமெரிக்க விஞ்ஞானி ஆர்வில் வோகலை அணுகினார், அவர் கெய்ன்ஸ் என்று அழைக்கப்படும் அதிக மகசூல் தரும் 'குள்ள கோதுமையை' உருவாக்க உதவினார், இதில் நோரின் -10 என்ற வகையிலிருந்து குள்ளமான மரபணுக்கள் உள்ளன. மெக்ஸிகோவில் தனது வசந்தகால கோதுமை வகைகளில் இதே போன்ற மரபணுக்களை இணைத்த நார்மன் போர்லாக்கை சுவாமிநாதனைத் தொடர்பு கொள்ளுமாறு வோகல் பரிந்துரைத்தார். அரசு கோதுமை இனப்பெருக்கத் திட்டத்தைத் தொடங்க அனுமதித்து. இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்திற்கு சுவாமிநாதன் முன்மொழிந்த முன்மொழிவைத் தொடர்ந்து, போர்லாக் பின்னர் இந்தியாவுக்கு வருகை தந்தார்.


சுவாமிநாதன் கூறுகையில், "நாங்கள் 1963 இல் குள்ள கோதுமை இனப்பெருக்கத் திட்டத்தைத் தொடங்கினோம், ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள், அது 'கோதுமை புரட்சிக்கு' வழிவகுத்தது. இந்த சாதனையை நினைவு கூறும் வகையில் அப்போதைய பிரதமராக இருந்த இந்திரா காந்தி சிறப்பு தபால் தலையையும் வெளியிட்டார்.


பசுமைப் புரட்சியின் பக்க விளைவுகள்


பசுமைப் புரட்சி, இந்தியாவில் உணவு தன்னிறைவுக்கு முக்கியமானது என்றாலும், ஏற்கனவே வளமான விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாக விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது, குறிப்பாக அதிக உற்பத்தித்திறன் கொண்ட மாநிலங்களில் இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.


ஜனவரி 1968 ஜனவரியில் வாரணாசியில் நடந்த இந்திய அறிவியல் காங்கிரஸில் பேசிய சுவாமிநாதன் இந்தப் பிரச்சனைகளை கவனித்தார். பல்வேறு உள்ளூர் பயிர் வகைகளை பெரிய பகுதிகளில் ஒரு சில உயர் விளைச்சல் விகாரங்களுடன் மாற்றுவதன் அபாயங்கள், மண் பாதுகாப்பு இல்லாமல் போகும் மேலும்  தீவிர நில சாகுபடி பாலைவனமாதலுக்கு வழிவகுக்கும் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்றும் நிலத்தடி நீரின் அதிகப்படியான பயன்பாடு குறித்தும் அவர் எச்சரித்தார்.


விவசாயிகளுக்கும் தனது ஆதரவை வழங்கினார். 2004-06ல் தேசிய விவசாயிகள் ஆணையத்தின் தலைவராக இருந்த அவர், விவசாயிகள் தங்கள் பயிர்களை அரசுக்கு விற்கும் குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையானது எடையிடப்பட்ட சராசரி உற்பத்தி செலவை விட குறைந்தபட்சம் 50 சதவீதம் அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார்.


சுவாமிநாதன் தனது பங்களிப்புகளுக்காக 1987 ஆம் ஆண்டில் முதலாவது உலக உணவு பரிசை (World Food Prize) பெற்றார். 1960களில் இந்தியாவில் அதிக மகசூல் தரும் கோதுமை மற்றும் அரிசி வகைகளை அறிமுகப்படுத்தியதற்காகவும், பரவலான பஞ்சத்தைத் தடுத்ததற்காகவும் அவர் கௌரவிக்கப்பட்டார். சில ஆண்டுகளில், கோதுமை உற்பத்தியை இரட்டிப்பாகி, இந்தியா தன்னிறைவு அடைந்து, மில்லியன் கணக்கானவர்களை பட்டினியிலிருந்து காப்பாற்றியது என்று பாராட்டுப் பத்திரத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


இது 2023இல் முதன்முதலில் வெளியிடப்பட்ட கட்டுரையின் புதுப்பிக்கப்பட்ட பதிப்பாகும்.




Original article:

Share:

மோடி அரசின் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணிக்கு எதிரான வெள்ளை அறிக்கை : நிர்மலா சீதாராமனின் அரசியல் விவாத ஆவணத்தால் பொருளாதார தோல்விகளை மறைக்க முடியாது -பிரவீன் சக்ரவர்த்தி

 உற்பத்தி, வளர்ச்சி, சமூகத் துறை சார்ந்த செலவினங்கள், விவசாயம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பொருளாதார அம்சங்களில் மன்மோகன் சிங் அரசானது நரேந்திர மோடியை விட சிறப்பாக செயல்பட்டது.


ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியுடன் இதை ஒப்பிடுகையில், ஒரு ஐந்து வயது சிறுமியின் பெற்றோர்கள், பத்தாண்டுகளுக்குப் பிறகு 15 வயதை எட்டியதற்கு அவர்களின் முயற்சிகள் மட்டுமே காரணம் என்று ஒரு "வெள்ளை அறிக்கையை" (white paper) பெருமையாகக் கூறி, கொண்டாடினால், அது மிகவும் அபத்தமானது மற்றும் கேலிக்குரியது. இதேபோல், நிர்மலா சீதாராமனும் அவரது குழுவும் கடந்த பத்தாண்டில் இந்தியாவின் பொருளாதார மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சிக்கு நரேந்திர மோடி அரசாங்கத்தின் முயற்சிகள் மட்டுமே காரணம் என்று வலியுறுத்தி ஒரு "வெள்ளை அறிக்கையை" (white paper) வெளியிட்டனர். சம்பந்தப்பட்ட அனைவருக்கும் மதிப்பளித்து, கிரிக்கெட் வீரர் ரவீந்திர ஜடேஜா அல்லது நடிகர் அக்‌ஷய் குமார் போன்ற ஒருவர் இந்த நேரத்தில் பிரதமராக இருந்திருந்தாலும், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் வளர்ச்சி, கழிப்பறைகள் மற்றும் வீடுகள் கட்டுதல், விமான நிலையங்கள், துறைமுகங்கள் மற்றும் நெடுஞ்சாலைகளின் வளர்ச்சி மற்றும் இந்தியாவின் நிலைப்பாடன ஜி20 தலைவர் பதவி ஆகியவை ஏற்பட்டிருக்கும். முக்கியமான கேள்வி குழந்தையின் வயது முன்னேற்றத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல, இது பெரும்பாலும் தவிர்க்க முடியாதது, ஆனால் குழந்தையின் உயரம், ஆரோக்கியம் மற்றும் அவளது வயதுக்கான ஒட்டுமொத்த நல்வாழ்வு ஆகியவற்றைப் பற்றியது.


நிர்மலா சீதாராமனின் வெள்ளை அறிக்கையின் இணைப்பு 2 ஆனது, இந்தியாவின் சராசரி தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியானது (average per capita GDP) 2014 ல் சுமார் 4,000 டாலரில் இருந்து மோடியின் காலத்தில் 6,000 டாலராக உயர்ந்தது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (per-capita GDP) ஆண்டுதோறும் அதிகரிப்பது பொதுவானது. இதில், குறிப்பிடப்படாத விஷயம் என்னவென்றால், இந்தியாவின் வருடாந்திர சராசரி தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (annual average per capita GDP) வளர்ச்சி மன்மோகன் சிங் கீழ் 5.9% ஆக இருந்தது, மோடியின் கீழ் 3.8% ஆக குறைந்தது. அதாவது, சராசரி இந்தியர்களின் வருமானம் மோடியின் காலத்தை விட மன்மோகன் சிங் காலத்தில் மிக வேகமாக வளர்ந்தது.


மோடியின் ஆட்சியில் அந்நிய முதலீடு (foreign investment) மற்றும் கையிருப்பு (reserves) கிட்டத்தட்ட இரு மடங்காகிவிட்டது என்றும் அந்த அறிக்கை பெருமை பேசுகிறது. இருப்பினும், உண்மை என்னவென்றால், ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் (UPA) கீழ் நிகர அந்நிய முதலீடு (net foreign investment) மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.2% ஆக இருந்தது. இது தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியின் (NDA) கீழ் 0.8% ஆக இருந்தது. அந்நிய செலாவணி கையிருப்பு இரு மடங்காக மட்டுமல்ல, கிட்டத்தட்ட மூன்று மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. மேலும் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் (UPA)  கீழ் வெளிநாட்டு ஏற்றுமதி மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 17% ஆகவும், தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியின் (NDA) கீழ் 14% ஆகவும் இருந்தது. உதாரணமாக, உரத்த மற்றும் தற்பெருமை பேசும் நரேந்திர மோடியின் காலத்தை விட அமைதியான மற்றும் மரியாதைக்குரிய மன்மோகன் சிங்கின் ஆட்சிக் காலத்தில் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களும் நுகர்வோரும் இந்தியாவின் பொருளாதாரம் மற்றும் தயாரிப்புகளில் அதிக ஆர்வம் காட்டினர்.


பெறுநிறுவன இந்தியா (corporate India) பகிரங்கமாக மோடிக்கு பாராட்டு தெரிவித்தாலும், அவர்களின் நடவடிக்கைகள் வேறுவிதமாக உள்ளன. மன்மோகன் சிங் காலத்தில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 26 சதவீதமாக இருந்த இந்திய நிறுவனங்களின் தனியார் முதலீடு மோடி காலத்தில் 22 சதவீதமாக குறைந்தது. "மேக் இன் இந்தியா" (Make in India) பிரச்சாரங்கள் இருந்தபோதிலும், நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் குறைவான பொருட்களை உற்பத்தி செய்தன. உற்பத்தி 2004 இல் மொத்த மதிப்பு கூட்டலில் (Gross value added (GVA)) 15.3% ஆக இருந்து 2014 இல் 17% ஆக உயர்ந்தது. ஆனால் 2024 இல் 14% ஆக குறைந்தது. மன்மோகன் சிங்கின் கீழ் 2004 இல் 15.3% ஆக இருந்த மொத்த மதிப்பு கூட்டில் (Gross Value Added (GVA)) உற்பத்தியின் பங்கு 2014 இல் 17% ஆக அதிகரித்தது. இருப்பினும், 2024 இல் இது 14% ஆகக் குறைந்துள்ளது. மன்மோகன் சிங்கின் ஆட்சிக் காலத்தில், விரிவான கோஷங்கள் அல்லது நிகழ்வுகளை நம்பாமல், உற்பத்தியாளர்கள் இந்தியாவில் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதில் அதிக நம்பிக்கையுடன் இருந்ததாக இது தெரிவிக்கிறது. விவசாயிகள் கூட மோடியின் தலைமையை நம்பவில்லை. ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி (UPA) ஆட்சியில் 34 சதவீதமாக இருந்த உணவு தானிய உற்பத்தி வளர்ச்சி தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி (NDA) ஆட்சியில் 31 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது. உள்நாட்டுப் பங்குச் சந்தைகள் மோடியின் ஆட்சியை ஆதரித்தன என்பதும் உண்மைக்குப் புறம்பானது. ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் (UPA) போது பாம்பே பங்குச் சந்தை (Bombay Stock Exchange (BSE)) சென்செக்ஸ் ஆண்டுக்கு 13.4% வளர்ந்தது. இது தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியின் (NDA) 8.2% ஆக வளர்ந்தது.


மோடி அரசு தனது உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டு சாதனைகளை வலியுறுத்தி வருகிறது. இது இதுவரை இல்லாத வேகமானது என்று கூறுகிறது. இருப்பினும், ஒட்டுமொத்த மூலதன செலவினங்கள், இரயில் மின்மயமாக்கல் மற்றும் விமான நிலையங்களின் எண்ணிக்கை விரைவாக அதிகரித்தாலும், தேசிய நெடுஞ்சாலை கட்டுமானம் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் (UPA) போது வேகமாக இருந்தது. தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியின் (NDA) கீழான 1.5 மடங்கு என்பதை ஒப்பிடும்போது ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியின் ஆட்சியில் 1.7 மடங்கு அதிகரித்தது.


ஆனால் இந்த பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு அப்பால், முக்கியமான சமூகத் துறைகளில் மோடி அரசாங்கத்தின் செயல்திறன் மோசமாக உள்ளது. கல்விக்கான பட்ஜெட் செலவு 2004 இல் 2.2% இலிருந்து 2014 இல் 4.6% ஆக இரட்டிப்பாகியது. ஆனால் 2024 இல் 2.9% ஆக குறைந்தது. இந்தியாவில் அதிக எண்ணிக்கையிலான கோவிட் இறப்புகள் இருந்தபோதிலும், சுகாதார செலவினங்கள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1.7% ஆக இருந்தன. இது மன்மோகன் சிங் ஆட்சிக் காலத்தில் இருந்ததைப் போலவே இருந்தது. ஏழைகளுக்கான மானியங்கள் 2014 இல் மொத்த செலவினங்களில் 16% ஆக இருந்து 2024 இல் 9% ஆக குறைந்தது. ஆயுட்காலம் 2004 முதல் 2014 வரை கிட்டத்தட்ட ஐந்து ஆண்டுகள் அதிகரித்துள்ளது. ஆனால் 2014 முதல் 2024 வரை இரண்டு ஆண்டுகள் குறைக்கப்பட்டது. எளிமையான சொற்களில், மன்மோகன் சிங் ஆட்சிக் காலத்தில் பிறந்த ஒரு குழந்தை 69 வயது வரை வாழ எதிர்பார்க்கலாம், அதே நேரத்தில் மோடியின் ஆட்சியில் இது 67 ஆண்டுகள் மட்டுமே.


இங்கே முக்கிய பிரச்சினை: கல்வி, சுகாதாரம், மானியங்கள் மற்றும் ஆயுட்காலம் அதிகரிப்பு ஆகியவற்றிற்கு அதிக செலவு செய்த போதிலும், மன்மோகன் சிங் அரசு 4.5% நிதிப் பற்றாக்குறையுடன் பதவியை விட்டு வெளியேறியது. அதே நேரத்தில் மோடி அரசாங்கம் 5.8% பற்றாக்குறையுடன் வெளியேறியது. அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் பொருளாதார சிந்தனையாளர்களின் வாதங்கள் இருந்தபோதிலும், ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி (UPA) பற்றாக்குறைகளை மிகச் சிறப்பாக கையாண்டது. மோடி அரசாங்கம் அதிக பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதாக பெருமை பேசுகிறது. ஆனால் உலகளாவிய கச்சா எண்ணெய் விலைகள் பெரும்பாலும் பணவீக்கத்தை இயக்குகின்றன என்பதை அது குறிப்பிடவில்லை. இந்த விலைகள் 2003இல் பீப்பாய்க்கு 30 டாலரில் இருந்து ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி (UPA) காலத்தில் 105 டாலராகவும், தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி (NDA) காலத்தில் 80 டாலராகவும் குறைந்தன.


இந்த உண்மைகளைத் தவிர, ஒப்பீட்டிற்கான குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் வெள்ளை அறிக்கை ஏமாற்றுகிறது. கழிப்பறை கட்டுமானம், கிராமப்புற மின்மயமாக்கல் அல்லது மகப்பேறு நன்மைகள் போன்ற அளவுருக்களை ஒப்பிடுவதற்கு அட்டவணை 5 தோராயமாக வெவ்வேறு தொடக்க மற்றும் இறுதி ஆண்டுகளைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது. அதிக மாற்று விகிதம் தேசத்திற்கு நன்மை பயக்கும் என்று எப்போதும் நம்புவது புத்திசாலித்தனம் அல்ல என்றாலும், ஜனவரி 2011 முதல் நவம்பர் 2013 வரை மட்டுமே மாற்று விகிதங்களை ஒப்பிடுவதன் மூலம் வெள்ளை அறிக்கை நேர்மையற்றது. வெள்ளை அறிக்கை அத்தகைய நேர்மையின்மையால் நிரம்பியுள்ளது.


இந்த வெள்ளை அறிக்கையில் ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி (UPA) ஆட்சியின் போது பொருளாதாரம் குறித்து தொழிலதிபர்கள், சர்வதேச நாணய நிதிய (International Monetary Fund (IMF) நிர்வாகிகள் மற்றும் பொருளாதார ஆசிரியர்கள் போன்ற வெளியாட்கள் தெரிவித்த 12 விமர்சன கருத்துக்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. மன்மோகன் சிங்கின் கீழ் பொருளாதாரம் போராடியது என்ற கூற்றை ஆதரிப்பதே இது. சுவாரஸ்யமாக, பொது விவாதங்கள் தடைசெய்யப்பட்ட தற்போதைய சூழலைப் போலல்லாமல், அந்த நேரத்தில் மக்கள் எவ்வாறு வெளிப்படையாக பேச முடிந்தது என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. மன்மோகன் சிங்கின் ஆட்சிக் காலத்தில் பொது விவாதங்களாக இருந்தவை இப்போது மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால் தனிப்பட்ட விவாதங்களாக உள்ளன. அவை பகிரங்க பாராட்டுகளால் மறைக்கப்படுகின்றன. நிர்மலா சீதாராமன் பொருளாதாரத்தை கையாள்வதை நிரூபிக்க கதையைக் கட்டுப்படுத்துவதை நம்பக்கூடாது.


வெள்ளை அறிக்கை உண்மையில் ஒரு அரசியல் மற்றும் ஒரு அறிவார்ந்த முகப்பைக் கொண்ட ஒரு விவாத ஆவணம் ஆகும். அனைத்து உரத்த பிரச்சாரங்களுக்குப் பிறகும், தரவு தெளிவாக உள்ளது: மன்மோகன் சிங் அரசாங்கம் பொருளாதாரத்தை வேகமாக வளர்த்தது, அதிக வெளிநாட்டு முதலீடுகளை ஈர்த்தது, அதிக தனியார் துறை நம்பிக்கையைப் பெற்றது, அதிக ஏற்றுமதி செய்தது, நெடுஞ்சாலைகளை விரைவாக அமைத்தது, கல்வி மற்றும் நலனுக்காக அதிக செலவு செய்தது, உலகளாவிய நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டது, இன்னும் நரேந்திர மோடி அரசாங்கத்தை விட நிதிகளை சிறப்பாக நிர்வகித்தது. ஆனால் எந்த தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளராவது இந்த உண்மையை உரக்கச் சொல்வார்களா?


கட்டுரையாளர் அகில இந்திய தொழில் வல்லுநர்கள் காங்கிரஸின் தலைவர்.




Original article:

Share: