உட்புற காற்றின் தரம் மற்றும் சுத்திகரிப்பு குறித்து தெரிந்துகொள்ள வேண்டியன - ஷாசாத் கனி

 உட்புற காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்துவது சுவாச நோய்கள், இருதய நிலைமைகள் மற்றும் நரம்பியல் கோளாறுகளுடன் கூடிய முதன்மை மாசுபடுத்தியான பி.எம்-2.5 இன் வெளிப்பாட்டை நிர்வகிப்பதில் தொடங்குகிறது.


நம்மில் அதிக சலுகை பெற்றவர்கள் பொதுவாக ஒவ்வொரு நாளின் பெரும்பகுதியை வீட்டுக்குள்ளேயே செலவிடுகிறார்கள். அவர்கள் வீடுகள், அலுவலகங்கள், உடற்பயிற்சி கூடங்கள் மற்றும் குளிரூட்டப்பட்ட வாகனங்களில் தங்கியுள்ளனர். இந்த இடங்களில், காற்றின் தரத்தை கட்டுப்படுத்த முடியும். வெளிப்புற வெளிப்பாடு பொதுவாக பயணங்கள் அல்லது பணிகளுக்கு மட்டுமே. இந்த நேரத்தில், சரியாக பொருத்தப்பட்ட N95 மாஸ்க் அணிவது தீங்கு விளைவிக்கும் மாசுபாட்டின் வெளிப்பாட்டைக் குறைக்க மிகவும் நம்பகமான வழியாகும்.


ஆனால் பெரும்பான்மையான இந்தியர்களுக்கு, வெளிப்புற காற்று தவிர்க்க முடியாதது. தெருவோர விற்பனையாளர்கள், விநியோக தொழிலாளர்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் வெளிப்புற வீடுகளில் வசிப்பவர்கள் மாசுபாட்டின்  நீண்டகால தாக்கத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்.


அவை, தங்களுக்கான தூய்மையான காற்றை உருவாக்குவதற்கான வளங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இதனால், மாசுபாட்டால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.


உட்புற காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்துவது PM2.5க்கு வெளிப்படுவதை நிர்வகிப்பதன் மூலம் தொடங்குகிறது. இது கவலைக்குரிய முக்கிய மாசுபாடு ஆகும். PM-2.5 சுவாச நோய்கள், இருதய நிலைகள் மற்றும் நரம்பியல் கோளாறுகள் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.


வட இந்தியாவின் பெரும்பாலான பகுதிகளிலும் மற்றும் நாடு முழுவதும் உள்ள நகரங்களிலும், PM-2.5 அளவுகள் உலக சுகாதார அமைப்பின் பாதுகாப்பான வரம்புகளை விட கிட்டத்தட்ட எல்லா ஆண்டுகளிலும் அதிகமாக உள்ளது. இது வாங்கக்கூடியவர்களுக்கு உட்புற காற்றின் தரத்தை நிர்வகிப்பதை முக்கியமானதாக ஆக்குகிறது.


முதல் படி வெளிப்புற மாசுபாடுகளின் நுழைவைக் குறைப்பதாகும். ஜன்னல்கள் மற்றும் கதவுகளை மூடி வைத்திருப்பது மாசுபட்ட காற்று உள்ளே நுழைவதை தடுக்க உதவுகிறது. ஜன்னல்கள், கதவுகள் மற்றும் துவாரங்களைச் சுற்றியுள்ள இடைவெளிகளை மூடுவது காற்று கசிவைக் குறைக்கிறது.


காற்று சுத்திகரிப்பாளரைப் பயன்படுத்துவது, குறிப்பாக படுக்கையறைகள் போன்ற இடங்களில் நீங்கள் அதிக நேரம் செலவிடுவது, மாசுபாட்டின் வெளிப்பாட்டைக் குறைக்க உதவுகிறது. சுத்திகரிப்பான் சுத்தம் செய்ய வேண்டிய காற்றின் அளவைக் கட்டுப்படுத்துவது செயல்திறனை மேம்படுத்த உதவுகிறது. மற்ற அறைகளுக்கு கதவுகளை மூடுவதன் மூலம் இதைச் செய்யலாம்.


மூடப்பட்ட இடங்களின் தேவை "வெளிப்புற காற்று சுத்திகரிப்பாளர்களின்" (outdoor air purifiers) (புகை மூட்டம் போன்றது) குறைவான செயல்திறன் தன்மையை கொண்டது. வெளிப்புற காற்று பரந்த மற்றும் தொடர்ந்து நகரும் என்பதால் அவர்கள் கணிசமாக மாசுபாட்டை குறைக்க முடியாது.


வெளிப்புற மாசுபடுத்திகள் எளிதில் ஊடுருவும் வெளிப்புற வீடுகளில் வசிப்பவர்களுக்கு உட்புற சுத்திகரிப்பு கூட சில வரம்புகளைக் கொண்டுள்ளது.

உட்புற மாசுபாட்டின் ஆதாரங்கள்


வெளிப்புற காற்று மாசுபாடு பெரும்பாலும் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அதே வேளையில், உட்புற ஆதாரங்களும் காற்றின் தரத்தில் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.


திட எரிபொருளைக் கொண்டு சமைப்பது நுண்ணிய துகள்கள், கார்பன் மோனாக்சைடு மற்றும் பிற தீங்கு விளைவிக்கும் வாயுக்களை வெளியிடுகிறது. சமையலறைகளில் பெரும்பாலும் வீட்டில் அதிக அளவு மாசு உள்ளது. மேலும், நவீன அடுப்புகளைக் கொண்ட வீடுகளில் கூட, மோசமான காற்றோட்டம் தீங்கு விளைவிக்கும் மாசுபடுத்திகளை உருவாக்க வழிவகுக்கும்.


உட்புற காற்று மாசுபாடு ஆண்களை விட பெண்களை அதிகம் பாதிக்கிறது. அதாவது, பெண்கள் பொதுவாக சமையலறையில் அதிக நேரம் செலவிடுகிறார்கள். இதன் விளைவாக, அவை உட்புற காற்று மாசுபாடு அதிகம் வெளிப்படுகின்றன.


தூபம் அல்லது மெழுகுவர்த்திகளை எரிப்பது நுண்ணிய துகள்கள் மற்றும் ஆவியாகும் கரிம சேர்மங்களை வெளியிடுவதன் மூலம் உட்புற காற்றின் தரத்தை மேலும் மோசமாக்குகிறது.


பல கட்டிடங்கள், பணியிடங்கள் மற்றும் ஜிம்கள் காற்று வடிகட்டுதல் அமைப்புகளைக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறுகின்றன. ஆனால், இந்த கூற்றுக்கள் பெரும்பாலும் சுதந்திரமான கண்காணிப்பு இல்லாமல் சரிபார்க்க முடியாது. பி.எம்-2.5 அளவை வீட்டிற்குள் அளவிட குறைந்த விலை காற்றின் தர சென்சார்களைப் பயன்படுத்துவது கூடுதல் சுத்திகரிப்பு தேவையா என்பதை மதிப்பிட உதவும்.


மையப்படுத்தப்பட்ட சுத்திகரிப்பு அமைப்புகள் இல்லாத வீடுகளுக்கு, குறிப்பாக வெளிப்புற காற்று தொடர்ந்து மோசமாக இருக்கும் வட இந்தியா போன்ற பகுதிகளில், காற்று சுத்திகரிப்பில் முதலீடு செய்வது எப்போதும் அவசியம்.


காற்று தெளிவாகத் தோன்றினாலும், மாசுபாட்டின் குறியீடுகளாக தெரிவுநிலை அல்லது ஊடக அறிக்கைகளை நம்புவது தவறாக வழிநடத்தும். அருகிலுள்ள காற்று தர மானிட்டர்களிலிருந்து தரவைச் சரிபார்ப்பது மிகவும் துல்லியமான படத்தை வழங்குகிறது. மேலும், உட்புற காற்றின் தர நிர்வாகத்தின் தேவையை வலுப்படுத்துகிறது.


ஒரு காற்று சுத்திகரிப்பு என்பது அடிப்படையில் ஒரு உயர் திறன் துகள் காற்று (High Efficiency Particulate Air(HEPA)) வடிகட்டியுடன் இணைக்கப்பட்ட ஒரு விசிறி ஆகும். இது, PM-2.5 போன்ற நுண்ணிய துகள்களை சிக்க வைக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. பல நவீன சுத்திகரிப்பாளர்கள் சென்சார்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன. அவை, காற்றின் தரத்தின் அடிப்படையில் விசிறியின் வேகத்தை தானாகவே சரிசெய்து, செயல்திறனை மேம்படுத்துகின்றன. பட்ஜெட்டில் இருப்பவர்களுக்கு, உயர் திறன் துகள் காற்று (HEPA) வடிகட்டி மற்றும் விசிறியைப் பயன்படுத்தி தானே (Do-it-yourself (DIY)) சுத்திகரிப்பு செய்யலாம்.


PM-2.5 துகளைச் சிக்க வைக்க உயர் திறன் துகள் காற்று (HEPA) வடிப்பான்கள் முக்கியமானவை. அதே நேரத்தில், செயல்படுத்தப்பட்ட கரிம வடிப்பான்கள், துகள்களுக்கு மட்டும் அவசியமில்லை என்றாலும், வாயு மாசுபடுத்திகளைப் பிடிக்க பயனுள்ளதாக இருக்கும்.


காற்று சுத்திகரிப்பாளர்களுக்கான முக்கிய மெட்ரிக் சுத்தமான காற்று விநியோக விகிதம் (Clean Air Delivery Rate (CADR)) ஆகும். ஒரு சுத்திகரிப்பான் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் காற்றை எவ்வளவு விரைவாக வடிகட்ட முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது. பெரிய அறைகளுக்கு அதிக CADR மதிப்பீடுகள் மிகவும் முக்கியம்.


ஓசோனை உற்பத்தி செய்யும் சுத்திகரிப்பாளர்களைத் தவிர்ப்பது முக்கியம். இந்த சுத்திகரிப்பாளர்கள் தீங்கு விளைவிக்கும். அடுக்கு மண்டலத்தில் உள்ள ஓசோன் புற ஊதா கதிர்வீச்சிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், தரை மட்ட ஓசோன் உட்புறக் காற்றின் தரத்தை மோசமாக்கும். இது இரசாயன எதிர்வினைகள் மூலம் அதிக மாசுக்களை உருவாக்குகிறது.


கார்களில், ஜன்னல்களை மூடிய மறுசுழற்சி முறையில் காற்றுச்சீரமைப்பியைப் பயன்படுத்துவது, வாகனத்திற்குள் நுழையும் வெளிப்புறக் காற்றின் அளவைக் குறைக்க உதவுகிறது. இது உள்ளே பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்குகிறது. இருப்பினும், இது ஒரு முரண்பாடான யதார்த்தத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இதில், ஏசி கார்கள் மாசுபடுத்தும் காற்றிலிருந்து இதில் பயணிப்பவர்களைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் மாசுக்களை வெளியிடுகின்றன.


காற்று சுத்திகரிப்பு மற்றும் இதே போன்ற நடவடிக்கைகள் அவற்றை வாங்கக்கூடியவர்களுக்கு சுகாதார அபாயங்களைக் குறைக்கும் என்றாலும், இந்த தீர்வுகள் இயல்பாகவே சமத்துவமற்றவை. இந்த தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு பரந்த மாற்றங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதற்கான அவசரத்தையும் குறைக்கலாம், இது சிக்கலைத் தொடரும்.


வெளிப்பாட்டைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் தற்காலிகமானவை மற்றும் தனிநபர்கள் மீது கவனம் செலுத்துகின்றன. அவை, காற்று மாசுபாட்டின் அறிகுறிகளைக் குறிக்கின்றன. அதன் மூல காரணங்களை அல்ல. இந்த நடவடிக்கைகள் தற்போதுள்ள ஏற்றத்தாழ்வுகளை மோசமாக்கலாம். வெளிப்புற காற்றின் தரத்தை மேம்படுத்துவதே உண்மையான தீர்வாகும்.


ஷாஜாத் கனி ஒரு ஏரோசல் விஞ்ஞானி. டெல்லி ஐஐடியில் உள்ள வளிமண்டல அறிவியல் மையத்தில் உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார்.




Original article:

Share:

நகர்ப்புற வறுமைக்கு, கிராமப்புறத்திலிருந்து நகர்ப்புற இடம்பெயர்வு எவ்வாறு பங்களிக்கிறது? - ரித்விக் பட்கிரி

 மக்கள் கிராமப்புறங்களிலிருந்து நகரங்களுக்கு இடம்பெயரும்போது, நகரங்களின் மனித நடவடிக்கை தேவையின் விரிவாக்கத்துடன் நகர்ப்புற மக்கள்தொகையும் வளர்கிறது. இந்த இடம்பெயர்வைத் தவிர, நகர்ப்புற வறுமைக்கு பங்களிக்கும் பிற காரணிகள் யாவை?


நகர்ப்புற வறுமையின் பல்வேறு பாதிப்புகளை அடையாளம் காண, குறிப்பாக குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களிடையே அடையாளம் காணுவதற்கு, இந்திய அரசு சமீபத்தில் வீடு வீடாக கணக்கெடுப்பை எடுக்க அறிவித்தது. இதில், வீட்டுப் பணியாளர்கள் (domestic workers) மற்றும் ஜிக் தொழிலாளர்கள் (gig workers) உட்பட ஆறு குறிப்பிட்ட குழுக்களை குறிவைப்பதை இந்த கணக்கெடுப்பு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவில் பன்முக வறுமை (multidimensional poverty) குறித்த நிதி ஆயோக்கின் விவாத அறிக்கை, நகர்ப்புற வறுமையைவிட கிராமப்புற வறுமை வேகமாக குறைந்துள்ளது என்பதை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியுள்ள நிலையில் இந்த முயற்சி வரவேற்கத்தக்க நடவடிக்கையாகும்.


கூடுதலாக, சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (International Labour Organisation (ILO)) மற்றும் மனித மேம்பாட்டு நிறுவனம் (Institute for Human Development) ஆகியவற்றின் இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கை-2024, இந்தியாவில் நகர்ப்புற வறுமை விகிதம் 2012-ம் ஆண்டில் 13.7% ஆக இருந்து 2022-ம் ஆண்டில் 12.55% ஆக குறைந்துள்ளது என்று குறிப்பிடுகிறது. இருப்பினும், அதிகரித்து வரும் நகரமயமாக்கலால் உந்தப்பட்ட நகர்ப்புற வறுமை அதிகரித்து வருவதாக பல வல்லுநர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.


நகர்ப்புற வறுமையை நாம் எவ்வாறு வரையறுக்கிறோம்?, மேலும் அது நகரமயமாக்கல் செயல்முறையுடன் எவ்வாறு தொடர்புடையது? நகர்ப்புற வறுமை பெரும்பாலும் அதிக வாழ்க்கைக்கானச் செலவுகள், மலிவு வீட்டுவசதிக்கான கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணுகல் மற்றும் தொழில்துறை நகரங்களில் மிகவும் கவனிக்கத்தக்க சுகாதாரம் மற்றும் சுகாதார வசதிகள் போன்ற சவால்களால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது.


இந்தியாவில், வறுமை பெரும்பாலும் கிராமப்புறங்களின் அடிப்படையின் மூலம் பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், நகர்ப்புற வறுமை பெரும்பாலும் கிராமப்புற துயரத்தின் விளைவாகக் கருதப்படுகிறது. 1990-ம் ஆண்டுகளில் பொருளாதார தாராளமயமாக்கலைத் தொடர்ந்து, விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சி நகர்ப்புறங்களில் திறன் பெற்ற தொழிலாளர்களுக்கான தேவையை அதிகரித்தது. இருப்பினும், சில மாநிலங்கள் மற்றும் பிராந்தியங்களில் சீரற்ற வளர்ச்சி மற்றும் பொருளாதார நன்மைகளின் செறிவு நாட்டில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை அதிகரித்தது. இது குறைந்த வளர்ச்சியடைந்த பிராந்தியங்களிலிருந்து மக்கள் மிகவும் வளமான பகுதிகளுக்கு இடம்பெயர்வதற்கு வழிவகுத்தது. இது, நகர்ப்புற வறுமை அதிகரிப்பதற்கு முக்கியப் பங்களித்தது.


2020-21-ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, இந்தியாவின் மொத்த மக்கள்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள், நகர்ப்புறங்களில் மொத்த மக்கள்தொகையில் 34.6% புலம்பெயர்ந்தோர் உள்ளனர். இதில், மக்கள் கிராமப்புறங்களிலிருந்து நகரங்களுக்கு இடம்பெயரும்போது, நகரங்களின் மனித நடவடிக்கை தேவையின் விரிவாக்கத்துடன் நகர்ப்புற மக்கள்தொகையும் வளர்கிறது. இந்த செயல்முறை நகரமயமாக்கல் என்று அழைக்கப்படுகிறது. விரைவான நகரமயமாக்கல் வீட்டுவசதி மீது அழுத்தத்தை செலுத்துகிறது. இதன் விளைவாக, நெரிசல் மற்றும் முறைசாரா குடியிருப்புகளின் பெருக்கம் ஏற்படுகிறது. இது "வறுமையின் நகரமயமாக்கலுக்கு" (urbanization of poverty) பங்களிக்கிறது.


எனவே, நகர்ப்புற வறுமை என்பது வறுமை அல்லது வருமான இழப்பு நிலையை மட்டுமல்ல, வீட்டுவசதி, நீர், சுகாதாரம், ஆரோக்கியம், கல்வி, வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் சமூக பாதுகாப்பு போன்ற அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கான அணுகல் இல்லாமையையும் குறிக்கிறது. இந்தியாவில் நகர்ப்புற வறுமையின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம் நகர்புற குடிசைப் பகுதிகளுடனான (slum area) அதன் உறவாகும். 2011-ம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு வரையறையின்படி, ஒரு நகர்புற குடிசைப் பகுதி (slum area) என்பது 60-70 குடும்பங்களைக் கொண்ட ஒரு தொகுப்பாகும். இது தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகம் (National Sample Survey Office (NSSO)) மற்றும் திட்டக் குழுவின் (Planning Commission) 20 வீடு நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரையறையுடன் முரண்படுகிறது.


வீட்டுவசதி மற்றும் நகர்ப்புற வறுமை ஒழிப்பு அமைச்சகத்தின் தேசிய அறிக்கையின்படி, 2001-ம் ஆண்டில் இந்தியாவில் நகர்ப்புற குடும்பங்களில் சுமார் 23.5 சதவீதம் பேர் குடிசைவாசிகளாக இருந்தனர். இது, 2011-ம் ஆண்டில் 17 சதவீதமாக குறைந்தது. இருப்பினும், அதே காலகட்டத்தில், நகர்ப்புற குடிசைப்பகுதியில் (slum area) உள்ள மொத்த குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 10.5 மில்லியனிலிருந்து 13.75 மில்லியனாக உயர்ந்தது.

மக்கள் பெரும்பாலும் நகர்ப்புற குடிசைப் பகுதி (slum area) மக்களை பெரிய பெருநகரங்களுடன் தொடர்புபடுத்துகிறார்கள். இருப்பினும், பெரிய நகரங்களைவிட சிறிய மற்றும் நடுத்தர நகரங்களில் வறுமை மிகவும் கடுமையானதாகவும் பரவலாகவும் இருக்கும் என்று சில ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. உண்மையில், இந்தியாவின் நகர்ப்புற குடிசைப் பகுதி (slum area) மக்களில் சுமார் 62 சதவீதம் பேர் பெரிய நகரங்களுக்கு வெளியே வாழ்கின்றனர்.


எனவே, நகர்ப்புற வறுமை குறித்த விவாதம் நகர்ப்புற குடிசைப் பகுதி (slum area) மட்டும் கட்டுப்படுத்தப்படக்கூடாது. நகர்ப்புற குடிசைப் பகுதி (slum area) என்ற வரையறையிலிருந்து விலக்கப்பட்ட 60-க்கும் குறைவான வீடுகளைக் கொண்ட தொகுப்புகள் பெரும்பாலும் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய குடியிருப்பாளர்களைக் கொண்டுள்ளன என்று நிபுணர்கள் வாதிட்டனர். இந்த விலக்கு இந்தியாவில் உள்ள குடிசைப்பகுதிகளின் எண்ணிக்கையை கணிசமாகக் குறைத்து கணக்கிடுவதற்கு வழிவகுக்கிறது.


மேலும், ஏழை வீடுகள் மற்றும் குடியிருப்புகளைக் கொண்ட இந்த விலக்கப்பட்ட தொகுப்புகள் வெள்ளத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடிய தாழ்வான பகுதிகள், ஆற்றங்கரைகள், கழிவுநீர் வடிகால்களின் பக்கங்கள், இரயில் பாதைகள், நிலச்சரிவுகள் ஏற்படக்கூடிய மலைப்பகுதிகள், கழிவுக் குவியல்கள் அல்லது மாசுபடுத்தும் தொழிற்சாலைகளுக்கு அருகில் போன்ற சுற்றுச்சூழல் அபாயகரமான பகுதிகளில் அமைந்துள்ளன. நகர்ப்புற ஏழைக் குடும்பங்களில் பாதிக்கும் மேலானவை ஒரு சிறந்த சிறைக்கூடத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட அளவைவிட சிறிய இடங்களில் வாழ்கின்றன.


இதன் விளைவாக, நகர்ப்புற ஏழைகள் சுற்றுச்சூழல் பேரழிவுகள் மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கத்திற்கு ஆளாகிறார்கள்.


நகர்ப்புற வறுமை என்பது நகர்ப்புற ஏழைகளுக்கு இருக்கும் வேலை வகைகளுடன் நெருக்கமாக தொடர்புடையது. "முறைசாரா துறை" (informal sector) என்ற கருத்தை அறிமுகப்படுத்திய 1972 சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (International Labour Organisation (ILO)) அறிக்கை இதை விளக்குகிறது. நவீன துறையில் போதுமான வேலை வாய்ப்புகளை வழங்க முடியாதபோது புலம்பெயர்ந்தோர் மற்றும் நகர்ப்புற குடியிருப்பாளர்கள் பெரும்பாலும் சிறிய அளவிலான வேலைகளை மேற்கொள்கின்றனர். முறைசாரா துறையானது எளிதான நுழைவு, சிறிய அளவிலான செயல்பாடுகள் மற்றும் உழைப்பு மிகுந்த வேலை ஆகியவற்றால் வரையறுக்கப்படுகிறது. இது உள்ளூர், தழுவிய தொழில்நுட்பம் மற்றும் முறையான கல்வி முறைக்கு வெளியே கற்றுக் கொள்ளப்பட்ட திறன்களை நம்பியுள்ளது. இந்தத் துறையில் சந்தைகள் கட்டுப்பாடற்றவை மற்றும் அதிக போட்டித்தன்மை கொண்டவை.


முறைசாரா துறை வேலைகளுக்கான எடுத்துக்காட்டுகள் வீட்டுத் தொழிலாளர்கள், வீட்டுப் பணியாளர்கள், சிறு வணிகர்கள், தெரு வியாபாரிகள், கூலிகள், சுமை தூக்கிகள், சிறு கைவினைஞர்கள், முடிதிருத்தும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஜிக் பொருளாதார தொழிலாளர்கள் ஆகியோர் அடங்குவர். முறைசாரா துறை பொதுவாக பெரியது. இது தொடர்ந்து மாறிவரும், வளர்ந்து வரும் துறையாகும்.


நகர்ப்புறங்களில் உள்ள அனைத்து தொழிலாளர்களில் 80 சதவீதம் பேர் முறைசாரா துறையில் பணிபுரிகின்றனர். இந்த வேலைகள் பெரும்பாலும் குறைந்த ஊதியம், பாதுகாப்பற்றவை மற்றும் சுகாதார காப்பீடு, ஓய்வூதியங்கள் அல்லது வேலைக்கான நிலைத்தன்மை போன்ற பலன்கள் இல்லாமல் உள்ளன. இந்த பொருளாதார நடவடிக்கைகள் அரசாங்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை. கூடுதலாக, இந்த வேலைகள் பல சாதி, மதம் மற்றும் பாலின பரிமாணங்களையும் கொண்டுள்ளன.


தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின் (National Sample Survey Office(NSSO)) வீட்டு நுகர்வு செலவு அறிக்கையின்படி, இந்தியாவில் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற சமத்துவமின்மை குறைந்துள்ளது. நகர்ப்புறங்களுடன் ஒப்பிடும்போது கிராமப்புறங்களில் சரிவு குறைவாக இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. 2011-12ஆம் ஆண்டில் 29.7 சதவீதத்துடன் ஒப்பிடும்போது, 2022-23ஆம் ஆண்டில் ஒட்டுமொத்த நுகர்வுக்கான செலவினங்களில் முதல் 10 சதவீத நகர்ப்புற குடும்பங்கள் 25.7 சதவீதமாக உள்ளன என்பதை அறிக்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இருப்பினும், நுகர்வுக்கான செலவினங்களில் குறைந்தது 50 சதவீதத்தின் பங்கு 28.6 சதவீதமாகும்.


இது இந்தியாவில் சமத்துவமின்மை அதிகரித்துள்ளது என்று கூறிய மற்ற நிபுணர்களின் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு இது முரணானது. தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின் (NSSO) தரவு பணக்கார குடும்பங்களை குறைத்து மதிப்பிடுகிறது. இதனால், நுகர்வு சமத்துவமின்மையை குறைத்து மதிப்பிடுகிறது என்றும் சில நிபுணர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். உதாரணமாக, நகர்ப்புற குடும்பங்களில் முதல் 5 சதவீதத்தினரின் சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் செலவு ரூ.20,824 மட்டுமே என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


இந்தியாவில் உள்ள கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற வறுமை இரண்டிற்கும் தரவுகள் பற்றிய சந்தேகங்கள் இருந்தாலும், விரிவான புரிதல் தேவைப்படுகிறது. கிராமப்புற வறுமை நீண்ட காலமாக ஒரு முக்கிய கொள்கை பிரச்சினையாக உள்ளது. இருப்பினும், நகர்ப்புற வறுமையை நிவர்த்தி செய்யும் நோக்கத்தில் பிரதான் மந்திரி ஆவாஸ் யோஜனா (Pradhan Mantri Awas Yojana) - நகர்ப்புறம், ஜல் ஜீவன் திட்டம் (Jal Jeevan Mission) - நகர்ப்புறம் மற்றும் தீன்தயாள் அந்த்யோதயா யோஜனா (Deendayal Antyodaya Yojana) - தேசிய நகர்ப்புற வாழ்வாதார இயக்கம் (National Urban Livelihoods Mission) போன்ற திட்டங்கள் உள்ளன. இந்த திட்டங்கள் வீட்டுவசதி, குடிநீர், சுகாதாரம், சுயதொழில் மற்றும் திறமையான கூலி வேலை வாய்ப்புகளை வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகின்றன.


இருப்பினும், நகர்ப்புற வறுமையைப் பிடிப்பதில் முறைசாரா பிரிவுகள் மற்றும் குடிசைப்பகுதிகளை மதிப்பிடுவதில் உள்ள சிரமம் ஒரு பொருத்தமான பிரச்சினையாக உள்ளது. இதன் விளைவாக, சமூக பாதுகாப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு வலைகளை விரிவுபடுத்துவது முன்னுரிமையாக இருக்க வேண்டும். இந்தத் திட்டங்களின் கீழ் பதிவுசெய்யப்பட்ட குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் பலன்களைப் பெறுவதில்லை அல்லது அவற்றைப் பற்றி அறிந்திருக்கவில்லை என்று இந்தியாவில் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இந்தத் திட்டங்களால் பெண் தொழிலாளர்கள் பயன்பெறுவது குறைவு. எனவே, கொள்கை அமலாக்கத்தில் ஒரு பரந்த அணுகுமுறையைக் கடைப்பிடிப்பது நகர்ப்புற வறுமைக் குறைப்பு முயற்சிகளை மேலும் உள்ளடக்கியதாகவும் பயனுள்ளதாகவும் மாற்ற உதவும்.




Original article:

Share:

புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் தடை ஒப்பந்தம்

 1. புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் அல்லாத ஒப்பந்தத்தின் (Fossil Fuel Non-Proliferation Pact (FF-NPT)) முக்கிய நோக்கமானது, புதைபடிவ எரிபொருள் பிரித்தெடுப்பதை நிறுத்துவதற்கும், தற்போதைய உற்பத்தியைக் குறைப்பதற்கும், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுக்கான நியாயமான மாற்றத்தை நிர்வகிப்பதற்கும் அரசாங்கங்களுக்கு சட்டப்பூர்வமாகக் கட்டுப்பட வேண்டும்.

2. அணு ஆயுதங்களின் அபாயங்களைக் குறைக்க சர்வதேச ஒப்பந்தங்கள் பயன்படுத்தப்பட்டது போல், உலகிற்கு இப்போது புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் தடை ஒப்பந்தம் தேவைப்படுகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் புதைபடிவ எரிபொருட்களை படிப்படியாக அகற்றும், பொருளாதாரங்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் சமூகங்கள் புதைபடிவ எரிபொருட்களிலிருந்து விலகிச் செல்ல உதவும். இது, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுக்கான உலகளாவிய அணுகலை உறுதிசெய்து, அனைவருக்கும் நியாயமான மாற்றத்தை ஊக்குவிக்கும்.

3. பாரிஸ் ஒப்பந்தம் இறுதி செய்யப்பட்ட நேரத்தில், புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் அல்லாத ஒப்பந்தத்தின் (FF-NPT) யோசனை முன்மொழியப்பட்டது. அப்போதிருந்து, இது பரந்த அளவிலான குழுக்களின் ஆதரவைப் பெற்றது. ஐ.நா.வின் முன்னாள் பொதுச்செயலாளர் பான் கி-மூன், அமேசான் பழங்குடியின மக்கள் மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தால் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய பல சிறிய தீவு மாநிலங்களும் இதில் அடங்குவர்.

4.  புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் அல்லாத ஒப்பந்தம் (FF-NPT) மூன்று தூண்களில் செயல்படுகிறது:

1. பரவலுக்கான தடை : இது நிலக்கரி, எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு உற்பத்தியின் வளர்ச்சியை நிறுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்ட உலகளாவிய ஒத்துழைப்பு மாதிரியாகும்.

2. நியாயமான நிலைக்கு வெளியே : இது தற்போதுள்ள புதைபடிவ எரிபொருள் உற்பத்தியை படிப்படியாக நிறுத்துவதற்கான நியாயமான திட்டத்தை உள்ளடக்கியது. மற்ற நாடுகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் போது உமிழ்வுகளை வேகமாக மாற்றுவதற்கான திறன் மற்றும் வரலாற்றுப் பொறுப்பு கொண்ட நாடுகளுக்கு உதவுவதில் இது கவனம் செலுத்துகிறது.

3. வெறும் நிலைமாற்றம் : புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை விரைவாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கும், புதைபடிவ எரிபொருட்களிலிருந்து பொருளாதாரத்தை பல்வகைப்படுத்துவதற்கும் இது அழைப்பு விடுக்கிறது. மாற்றத்தின் போது எந்த ஒரு தொழிலாளியோ, சமூகமோ அல்லது நாடும் பின்வாங்காமல் இருப்பதை உறுதி செய்வதே இதன் முக்கிய குறிக்கோள் ஆகும்.

5. COP29-ல் வழங்கப்பட்ட அறிவியல் மதிப்பீடுகள், பாரிஸ் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான 2015-ம் ஆண்டைவிட இந்த ஆண்டு புதைபடிவ எரிபொருள் உமிழ்வு சுமார் 8% அதிகமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2024-ம் ஆண்டு பதிவாகியதில் அதிக வெப்பமாக இருக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. பருவநிலை நெருக்கடியைச் சமாளிக்கும் பாதையில் உலகம் இல்லை என்பதையே இது காட்டுகிறது. புதைபடிவ எரிபொருள் உற்பத்தி செய்யும் முக்கிய நாடுகள், புவி வெப்பமடைதலை 1.5 டிகிரி செல்சியஸாகக் கட்டுப்படுத்தத் தேவையானதை விட, 2030-ம் ஆண்டுக்குள் 110% அதிக படிம எரிபொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

6. புதைபடிவ எரிபொருள் பரவல் அல்லாத ஒப்பந்தம் (FF-NPT) பசிபிக் பகுதியில் உள்ள 13 சிறிய தீவு வளரும் மாநிலங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நாடுகளில் வனுவாட்டு, துவாலு, டோங்கா, பிஜி மற்றும் சாலமன் தீவுகள் ஆகியவை அடங்கும். இந்த நாடுகள் புவி வெப்பமடைதலுக்கு மிகக் குறைவான பொறுப்பைக் கொண்டிருந்தன, ஆனால் அவை அதன் விளைவுகளுக்கு மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவை. டிசம்பர் 2023-ம் ஆண்டில், உலகின் மிகப்பெரிய நிலக்கரி உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் ஏற்றுமதியாளர்களில் ஒருவரான கொலம்பியாவும் COP28 இல் FF-NPTக்கு ஒப்புதல் அளித்தது.

7. முன்மொழியப்பட்ட புதைபடிவ எரிபொருள் ஒப்பந்தம் பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தை ஆதரிக்க உதவும். இது புதிய கூட்டு அளவீட்டு இலக்கை (New Collective Quantified Goal) செயல்படுத்துவதன் மூலம் இதைச் செய்யும். இந்த இலக்கு 2025-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு வளரும் நாடுகளின் காலநிலை நடவடிக்கைகளுக்கு உதவ புதிய நிதி இலக்கை நிர்ணயிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. நாடுகளால் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட காலநிலை செயல் திட்டங்களான தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்புகளையும் இது ஆதரிக்கும். கூடுதலாக, இந்த ஒப்பந்தம் வெறும் மாற்றம் தொடர்பான வேலைக்கான திட்டங்களுக்கு உதவும்.

8. 2024-ம் ஆண்டில் இந்தியாவின் புதைபடிவ எரிபொருள் உமிழ்வு 4.6% அதிகரிக்கும் என்று உலக கார்பன் திட்டம் (Global Carbon Project) கணித்துள்ளது.




Original article:

Share:

மேக விதைப்புத் தொழில்நுட்பம் என்றால் என்ன?

 முக்கிய அம்சங்கள் :


1. செயற்கை மழையை உருவாக்க மேக விதைப்பு (cloud seeding) தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்த ஒன்றிய அரசிடம் டெல்லி அரசு அனுமதி கேட்டுள்ளது. இது நகரின் கடுமையான காற்றுமாசு நெருக்கடிக்கு தற்காலிகத் தீர்வாக இருக்கும். செயற்கை மழை காற்றில் உள்ள மாசுக்களை குறைக்கவும், போக்குவரத்தில் தெளிவை மேம்படுத்தவும் உதவும் என்று சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் கோபால் ராய் கூறினார்.


2.  மேக விதைப்புக்கு ஈரப்பதம் கொண்ட மேகங்கள் தேவை. இருப்பினும், டெல்லியின் குளிர்கால மாதங்களில் இந்த மேகங்கள் பொதுவாக இருக்காது. குளிர்காலத்தில் வறண்ட மற்றும் மேகமற்ற சூழ்நிலைகள் செயற்கை மழையை உருவாக்கும் முயற்சிகளை பயனற்றதாக்குகிறது.


3. டெல்லியில் குளிர்கால வானிலை அடிக்கடி வெப்பநிலை மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. இந்த மாசுபாடுகளை தரைக்கு அருகில் சிக்க வைக்கிறது. மேக விதைப்புக்குத் தேவையான மேகங்கள் உருவாவதையும் தடுக்கின்றன. மேக விதைப்பு சாத்தியமாக இருந்தாலும், அது தனித்தனி மழையை மட்டுமே உருவாக்கும். டெல்லியின் மாசு நெருக்கடியை தீர்க்க இது போதாது. இப்பிரச்னைக்கு தீர்வு காண, நீடித்த மற்றும் பரவலாக மழை பெய்ய வேண்டும். இருப்பினும், இது சாத்தியமில்லை.


4.  மேக விதைப்பின் அதிகரிப்பானது வானிலை மற்றும் கவனமாக செயல்படுத்துவதைப் பொறுத்தது. செயற்கை மழை தற்காலிகமாக மாசுகளை அகற்றும். இருப்பினும், உமிழ்வுகளின் மூல காரணங்களை இது சமாளிக்கவில்லை. இதன் விளைவாக, மாசுக்கான அளவு மீண்டும் விரைவாக அதிகரிக்கும்.


டெல்லியின் குளிர்கால காற்று மாசுபாட்டிற்கான முக்கிய காரணங்கள் :


  • வாகன உமிழ்வு

  • அருகிலுள்ள மாநிலங்களில் வேளாண்மை கழிவுகளின் எரிப்பு

  • தொழில்துறை நடவடிக்கைகள்


இந்த மூலங்களிலிருந்து வரும் நுண் துகள்கள் (PM2.5 மற்றும் PM10) காற்றின் தரத்தை மிகவும் மோசமாக்குகிறது.


5. டெல்லியின் மாசு நெருக்கடிக்கு செயற்கை மழை ஒரு நடைமுறையான அல்லது நிலையான தீர்வு அல்ல என்று பல நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். மாசுபாட்டின் மூல காரணங்களை நிவர்த்தி செய்வது அவசியம் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். இந்த காரணங்களில் வாகனங்கள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் விவசாய நடைமுறைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து உமிழ்வு போன்ற மாசுபாட்டின் மூல காரணங்களை நிவர்த்தி செய்வது நீண்ட கால முன்னேற்றத்திற்கு அவசியம்.


மேக விதைப்பு தகவல்கள் பற்றி : 


மேக விதைப்பு என்பது செயற்கை மழையை உருவாக்கப் பயன்படும் வானிலை மாற்ற தொழில்நுட்பமாகும். வளிமண்டலத்தில் போதுமான மேகங்கள் இருக்கும்போது மட்டுமே இது வேலை செய்கிறது. காற்றில் உள்ள ஈரப்பதம் அழுத்த நிலையை அடையும் போது மழை ஏற்படுகிறது. மேக விதைப்பு இந்த செயல்முறையை விரைவுபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆவி சுருங்குதல் நிலைக்கு உதவும் இரசாயன 'அணுக்கருக்களை' (nuclei) அறிமுகப்படுத்துவதன் மூலம் இது செய்கிறது. இந்த "விதைகள்" சில்வர் அயோடைடு, பொட்டாசியம் அயோடைடு, உலர் பனி (திட கார்பன் டை ஆக்சைடு) அல்லது திரவ புரொப்பேன் ஆக இருக்கலாம். விதைப்புகள் விமானம் மூலம் வழங்கப்படுகின்றன அல்லது தரையில் இருந்து தெளிக்கப்படுகின்றன.


மேக விதைப்பு இந்தியாவிற்கு புதிதல்ல. வறட்சியை சமாளிக்க கர்நாடகா, ஆந்திரா மற்றும் மகாராஷ்டிரா போன்ற மாநிலங்களில் இதற்கு முன்பு முயற்சி மேற்கொளப்பட்டது. இதேபோன்ற சோதனைகள் ஆஸ்திரேலியா, அமெரிக்கா, ஸ்பெயின் மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகளிலும் நடத்தப்பட்டுள்ளன. ஐக்கிய அரபு எமிரேட்ஸில், அபுதாபியில் 52 புயல்களை உருவாக்க மேக விதைப்பு வழிவகுத்தது. கடந்த ஆண்டு வரை, இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (Indian Meteorological Department (IMD)) 30 வெற்றிகரமான மேக விதைப்பு சம்பவங்களைக் கொண்டிருந்தது. விமான நிலையங்களில் மூடுபனியை அகற்ற ரஷ்யா மற்றும் பிற குளிர்பிரதேச நாடுகளில் இந்த தொழில்நுட்பம் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.




Original article:

Share:

இந்தியாவில் எல்லை நிர்ணயத்தின் நோக்கம் என்ன, நியாயமான தேர்தல் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு அது ஏன் முக்கியமானது? - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள் :


1. சில வடகிழக்கு மாநிலங்களில் எல்லை நிர்ணயம் ஏன் தொடங்கப்படவில்லை என உச்சநீதிமன்றம் கேள்வி எழுப்பியுள்ளது. 2020-ம் ஆண்டு குடியரசுத் தலைவரின் உத்தரவு இருந்தபோதிலும், அதற்கான பணியைத் தாமதப்படுத்தும் முந்தைய அறிவிப்பை ரத்து செய்தது.


2. இதற்கான அறிக்கை ரத்து செய்யப்பட்டவுடன், எல்லை நிர்ணய நடவடிக்கையை தொடங்கியிருக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது.


3.   தாமதம் குறித்து கேள்வி எழுப்பிய நீதிபதி சஞ்சய் குமார், குடியரசுத் தலைவரின் உத்தரவுக்குப் பிறகு சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.


4. இந்திய தலைமை நீதிபதி (CJI) சஞ்சீவ் கண்ணா, சட்டத்தை பின்பற்றுவதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார். ஒத்திவைப்புக்கான அறிவிப்பு (deferment notice) ரத்து செய்யப்பட்டவுடன், செயல்முறைக்கான சட்டத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும் என்று அவர் மீண்டும் வலியுறுத்தினார்.


5. அசாமில் ஏற்கனவே எல்லை நிர்ணயம் செய்யப்பட்டுள்ளதாக நீதிமன்றத்தில் தெரிவிக்கப்பட்டது. இருப்பினும், மற்ற மாநிலங்களில் எல்லை நிர்ணயத்தின் நிலை தெளிவாக குறிப்பிடவில்லை.


6.   உச்ச நீதிமன்றம் அடுத்த விசாரணையை ஜனவரி 2025-ம் ஆண்டுக்கு நிர்ணயித்தது. இதற்கான, எல்லை நிர்ணயத்தின் முன்னேற்றம் குறித்த புதுப்பிப்புகளை வழங்குமாறு ஒன்றிய மற்றும் தேர்தல் ஆணையத்திற்கு அறிவுறுத்தியது.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?


1. மக்கள்தொகையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை பிரதிபலிக்கும் வகையில் மக்களவை மற்றும் சட்டமன்ற தொகுதிகளின் எல்லைகளை மறுவடிவமைக்கும் செயல்முறையே எல்லை நிர்ணயம் ஆகும். இந்த செயல்பாட்டில், ஒரு மாநிலத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களின் எண்ணிக்கையும் மாறக்கூடும். சமமான மக்கள் தொகை பிரிவுகளுக்கு சமமான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குவதும், புவியியல் பகுதிகளை நியாயமான முறையில் பிரிப்பதும் இதன் முக்கிய நோக்கமாகும். இது எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியும் ஆதாயம் அடையாமல் தடுக்க உதவுகிறது. எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழுவின் உத்தரவுகளை நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடர முடியாது.


2. முந்தைய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் தரவுகளின் அடிப்படையில் எல்லை நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது. இதற்கான முதல் பணி, 1950-51-ல், தேர்தல் ஆணையத்தின் உதவியுடன் குடியரசுத் தலைவரால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. 1952-ம் ஆண்டில் எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழு சட்டம் (Delimitation Commission Act) நிறைவேற்றப்பட்ட பின்னர், எதிர்காலத்தில் மேற்கொள்ளப்படும் அனைத்து நடவடிக்கைகளும் எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழுக்களினால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இந்த ஆணையங்கள் 1952, 1963, 1973 மற்றும் 2002-ம் ஆண்டுகளில் அமைக்கப்பட்டன.


3.  1981 மற்றும் 1991 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புக்கு பிறகு எல்லை நிர்ணயம் செய்யப்படவில்லை. ஒரு மாநிலத்தில் உள்ள மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கைக்கும் மாநிலத்தின் மக்கள்தொகைக்கும் இடையிலான விகிதம், முடிந்தவரை அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும் என்ற விதியின் காரணமாக இது நடந்தது. இது திட்டமிடப்படவில்லை என்றாலும், மக்கள்தொகைக் கட்டுப்பாட்டில் அதிக அக்கறை இல்லாத மாநிலங்கள் நாடாளுமன்றத்தில் அதிக இடங்களைப் பெறலாம் என்று அர்த்தம். மறுபுறம், குடும்பக் கட்டுப்பாட்டை ஊக்குவித்த தென் மாநிலங்கள் குறைவான இடங்களுடன் முடிவடையும். இந்தக் கவலைகள் காரணமாக, 2001-ம் ஆண்டு வரை எல்லை நிர்ணயத்தை இடைநிறுத்துவதற்காக 1976-ம் ஆண்டில் அரசியலமைப்பு திருத்தம் செய்யப்பட்டது.




Original article:

Share:

இந்தியாவின் விசாரணைக் கைதிகள் - அஜய் சிஹ்னா கற்பூரம்

 முதல் முறை குற்றவாளிகளுக்கு தளர்த்தப்பட்ட ஜாமீன் தரங்களை வழங்கும் (Bharatiya Nagarik Suraksha Sanhita (BNSS)) பிரிவு 479 என்ன கூறுகிறது? இந்த விவகாரத்தில் உச்சநீதிமன்றம் என்ன கூறியுள்ளது? இந்தியாவில் விசாரணைக் கைதிகளின் நிலை என்ன?

ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா செவ்வாயன்று, குற்றம் சாட்டப்பட்ட குற்றத்திற்காக அதிகபட்ச தண்டனையில் மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கு மேல் கழித்த விசாரணைக் கைதிகளை விடுவிக்க வேண்டும் என்று கூறினார். நவம்பர் 26-ஆம் தேதி அரசியலமைப்பு தினத்திற்கு முன்னதாக இது நடக்க வேண்டும் என்று அவர் பரிந்துரைத்தார்.

ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா, 2023-ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் படி, முதல் முறையாக குற்றவாளிகளுக்கு பிணை வழங்குவது பற்றிய புதிய தளர்வு விதிகளை எடுத்துரைத்தார். "அரசியலமைப்பு தினத்திற்கு முன்பு, தண்டனையின் மூன்றில் ஒரு பகுதியை சிறையில் கழித்த மற்றும் இன்னும் நீதி கிடைக்காத ஒரு கைதி கூட இந்தியாவின் சிறைகளில் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்த விரும்புகிறோம்" என்று அவர் கூறினார்.

முதல் முறை குற்றவாளிகளுக்கு தளர்த்தப்பட்ட பிணை தரங்களை வழங்கும் பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் பிரிவு 479 என்ன கூறுகிறது? இந்த விவகாரத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் என்ன கூறியுள்ளது? இந்தியாவில் விசாரணைக் கைதிகளின் நிலை என்ன?

"ஒரு விசாரணைக் கைதியை காவலில் வைக்கக்கூடிய அதிகபட்ச காலத்தை“ பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் பிரிவு 479 கூறுகிறது.

பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் பிரிவு 479, மரண தண்டனை அல்லது ஆயுள் தண்டனையுடன் கூடிய குற்றங்களில் குற்றம் சாட்டப்படாத கைதி பிணையில் விடுவிக்கப்படுவார் என்று கூறுகிறது. அந்தச் சட்டத்தின் கீழ் குற்றத்திற்காகக் அதிகபட்ச சிறைத் தண்டனைக் காலத்தின் பாதி வரை கைதி தடுத்து சிறையில் வைக்கப்பட்டிருந்தால் இது நடக்கும்.இந்த தரநிலை குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (Code of Criminal Procedure, 1973 (CrPC)) முந்தைய பிரிவு 436Aயிலும் வழங்கப்பட்டது.

ஆனால், பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் படி "முதல் முறை குற்றவாளிகள்" தொடர்பான வழக்குகளில் தரத்தை மேலும் தளர்த்தியுள்ளது, அத்தகைய குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்கள் சிறையில் அதிகபட்ச தண்டனையில் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கழித்த பின்னர் ஜாமீனில் விடுவிக்கப்படுவார்கள்.

"அத்தகைய நபர் முதல் முறை குற்றவாளியாக இருந்தால் (கடந்த காலத்தில் எந்தவொரு குற்றத்திற்கும் ஒருபோதும் தண்டிக்கப்படவில்லை) எனில் அவர் அந்த சட்டத்தின் கீழ் குறிப்பிடப்பட்ட அதிகபட்ச சிறைத்தண்டனை காலத்தின் மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை நீட்டிக்கும் காலத்திற்கு தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்தால், நீதிமன்றத்தால் பிணையில் விடுவிக்கப்படுவார்" என்று பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

எவ்வாறாயினும், ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட குற்றங்களில் விசாரணை அல்லது விசாரணைகள் நடந்து கொண்டிருந்தால் அல்லது ஒரே நபர் தொடர்பான "பல வழக்குகளில்" குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபருக்கு "நீதிமன்றத்தால் ஜாமீனில் விடுவிக்கப்பட மாட்டார்" என்பதை இந்த விதி தெளிவுபடுத்துகிறது.

உச்ச நீதிமன்றத்தின் விளக்கம்

ஆகஸ்ட் மாதத்தில்  நீதிபதிகள் ஹிமா கோஹ்லி மற்றும் சந்தீப் மேத்தா ஆகியோர் 1382 சிறைகளில் உள்ள மனிதாபிமானமற்ற நிலைமைகள் (Inhuman conditions in 1382 prisons) தொடர்பான வழக்கில் விசாரணைக் கைதிகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகள் குறித்து விசாரணை நடத்தினர்.

சிறைச்சாலைகளில் நெரிசல், கைதிகளின் இயற்கைக்கு மாறான மரணங்கள் மற்றும் பயிற்சி பெற்ற சிறை ஊழியர்களின் பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சினைகளை எடுத்துக்காட்டி இந்தியாவின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி ஆர் சி லஹோட்டி நீதிமன்றத்திற்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பிய பின்னர் இந்த வழக்கு ஒரு பொதுநல மனுவாக விசாரிக்கப்பட்டது. இந்த வழக்கில் சிறைச்சாலைகள் தொடர்பான வழக்குகளை கடந்த 2013-ம் ஆண்டு முதல் நீதிமன்றம் விசாரித்து வருகிறது.

மூத்த வழக்கறிஞர் மற்றும் நீதிமன்றத்திற்கு உதவ அமர்வு நியமித்த 'நீதிமன்றத்தின் நண்பர்' (amicus curiae) கௌரவ் அகர்வால் ஆகஸ்ட் 13 அன்று பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் 479வது பிரிவு "விரைவில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்  என்றும்  இது சிறைச்சாலைகளில் உள்ள நெரிசலுக்கு தீர்வு காண உதவும்” என்று விளக்கினார்.

ஆகஸ்ட் 23 அன்று, புதிய விதி அதிக நன்மை அளிக்கும் என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. ஜூலை 1, 2024 முதல் பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டம் நடைமுறைக்கு வருவதற்குமுன், முதல் முறை குற்றவாளிகளுக்கு எதிராகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட வழக்குகளுக்குப் பிரிவு 479 "பின்னோக்கிப்" பொருந்தும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. கூடுதல் அரசு வழக்கறிஞர் ஐஸ்வர்யா பாடி, இந்த உத்தரவு பிறப்பிக்கப்படுவதற்கு முன்பு இந்த முடிவுக்கு ஒன்றிய அரசின் விருப்பத்தை தெரிவித்தார்.

அனைத்து மாநில அரசுகள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் பிரிவு 479-ன் பலன்களை நீட்டிக்க தகுதியுள்ள விசாரணைக் கைதிகளின் எண்ணிக்கை, அவர்களை விடுவிக்க சம்பந்தப்பட்ட நீதிமன்றங்களில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை, பிரமாணப் பத்திரங்கள் தாக்கல் செய்யப்படும் தேதிக்குள் விடுவிக்கப்பட்ட விசாரணைக் கைதிகளின் எண்ணிக்கை" ஆகியவற்றை விவரிக்கும் பிரமாணப் பத்திரங்களை இரண்டு மாதங்களுக்குள் தாக்கல் செய்ய வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது.

இந்த தரவுகளுடன் அறிக்கைகளை அனுப்புமாறு சிறை கண்காணிப்பாளர்களுக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. இந்த அறிக்கைகள் மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள் தங்கள் இறுதி பிரமாண பத்திரங்களுக்கு தேவையான தகவல்களை சேகரிக்க உதவும்.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், பிரிவு 479 ஏற்கனவே இந்த பிரிவின் கீழ் ஒரு நபரை ஜாமீனில் விடுவிக்க நீதிமன்றத்திற்கு ஒரு விண்ணப்பத்தை அனுப்ப சிறை கண்காணிப்பாளருக்கு ஒரு கடமையை விதிக்கிறது. அதிகபட்ச தண்டனையில் பாதி அல்லது மூன்றில் ஒரு பங்கு முடிந்தவுடன் பிரிவு 479 பொருந்தும்.

இருப்பினும், அக்டோபர் 22 அன்று, நீதிபதிகள் ஹிருஷிகேஷ் ராய் மற்றும் எஸ்.வி.என்.பாட்டி ஆகியோர் அடங்கிய புதிய அமர்வு, 36 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் 19 மாநிலங்கள் மட்டுமே பதில் மனுத் தாக்கல் செய்துள்ளதாக குறிப்பிட்டது. இந்த பதில்கள் நீதிமன்றத்தின் ஆகஸ்ட் உத்தரவை செயல்படுத்த எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளை பற்றி விரிவாகக் கூறுகின்றன.

நவம்பர் 19 அன்று, பாரதிய நாகரிக் சுரக்ஷா சன்ஹிதா சட்டத்தின் பிரிவு 479-ன் கீழ் ஜாமீன் பெற தகுதியுள்ள அனைத்து விசாரணைக் கைதிகளையும், குறிப்பாக பெண்களையும் அடையாளம் காணுமாறு உச்ச நீதிமன்றம் மீண்டும் அனைத்து சிறை கண்காணிப்பாளர்களுக்கும் உத்தரவிட்டது.

தேசிய குற்ற ஆவணக் காப்பகத்தின் அறிக்கையின்படி (National Crime Records Bureau’s report) சிறை புள்ளிவிவரம் இந்தியா 2022, டிசம்பர் 2023-ல் வெளியிடப்பட்டது. இந்திய சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டுள்ள 5,73,220 பேரில், 4,34,302 பேர் விசாரணைக் கைதிகள், அவர்களுக்கு எதிரான வழக்குகள் இன்னும் நிலுவையில் உள்ளன. இது இந்தியாவில் உள்ள மொத்த கைதிகளில் 75.8% ஆகும். சிறைகளில் உள்ள 23,772 பெண்களில், 18,146 (76.33%) பேர் விசாரணைக் கைதிகள் என்று அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.

விசாரணைக் கைதிகளில் எத்தனை பேர் முதல் முறை குற்றவாளிகள் என்று அறிக்கை பதிவு செய்யவில்லை. டிசம்பர் 31, 2022 நிலவரப்படி, விசாரணைக் கைதிகளில் 8.6% பேர் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேல் சிறையில் உள்ளனர்.




Original article:

Share:

தமிழ்நாட்டின் வெப்ப அலை கொள்கை ஒரு தொடக்கம் மட்டுமே -வாசுதேவன் முகுந்த்

 அரசாங்கத்தின் கொள்கை குறுகிய கால நிவாரணத்தை வழங்குகிறது. இருப்பினும், சிக்கலைத் தீர்ப்பதற்கான நீண்டகால நடவடிக்கைகள் பற்றி இதில் குறிப்பிடப்படவில்லை. 

அக்டோபரில், தீவிர வெப்பத்தை மாநிலப் பேரிடராக தமிழ்நாடு அரசு அறிவித்தது. இந்த முடிவு நல்ல தொடக்கமாக பார்க்கப்படுகிறது. ஏனெனில், இது வெப்பம் தொடர்பான நோய் அல்லது இறப்பு அபாயத்தில் உள்ளவர்களுக்கு அரசாங்க ஆதரவையும், கொடிய வெப்ப அலைகளின் போது இழப்பீட்டையும் பெற உதவுகிறது. இது காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் புதிய அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து மக்களைப் பாதுகாக்கும் அரசின் பொறுப்பை அதிகரிக்கிறது. இருப்பினும், இது எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும்.

முதலாவதாக, அரசிதழில் வெளியிடப்பட்ட அறிவிப்பில் "வாய்வழி நீரேற்றம் திரவங்களை (ORS) வழங்குதல் உட்பட மருத்துவ பராமரிப்பு" மற்றும் "நீர் கியோஸ்க்குகளில் குடிநீர்" ஆகியவற்றை அரசாங்கம் வழங்கும் என்று கூறுகிறது. இவை கொள்கையில் உள்ள ஊக்குவிப்புகளாகும். ஆனால், அரசு சரியான முறையில் செயல்படத் தவறினால் அல்லது இந்த நடவடிக்கைகள் போதுமானதாக இல்லை என கருதினால், அபராதம் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை.

அறிவிப்பின் அடுத்த பத்தி கூடுதல் விவரங்களை வழங்குகிறது. வெப்பம் தொடர்பான மரணம் "அதிக சுற்றுப்புற வெப்பநிலையின் வெளிப்பாட்டின் வரலாற்றின் அடிப்படையில் மற்றும் அதிவெப்பநிலை பிற காரணங்களை நியாயமான முறையில் விலக்கியதன் அடிப்படையில்" கண்டறியப்படுகிறது. மரணத்தைச் சுற்றியுள்ள சூழ்நிலைகளிலிருந்து நோயறிதல் கண்டறிய பட வேண்டும். கூடுதலாக, சுற்றுச்சூழல் வெப்பநிலை தொடர்பான விசாரணை அறிக்கைகளையும் மதிப்பாய்வு செய்ய வேண்டும். 

வெப்ப அலையின் காலநிலை மதிப்பீடுகள் பொதுவாக இரண்டு காரணிகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. முதலில், ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் வரலாற்று சராசரியிலிருந்து சுற்றுப்புற வெப்பநிலை எவ்வளவு வேறுபடுகிறது என்பதைப் பார்க்கிறார்கள். இரண்டாவதாக, வெப்ப அலையின் காரணமாக இழந்த உயிர்களின் எண்ணிக்கையை ஆய்வு செய்கிறார்கள்.

ஒரு வெப்ப அலையானது முதலில் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களை பாதிப்பதன் மூலம் மக்களை காயப்படுத்துகிறது அல்லது கொல்கிறது. குறைவாக பாதிக்கப்படக்கூடியவர்கள் பின்னர் பாதிக்கப்படுகின்றனர். புதிய கொள்கையானது, சரியான நேரத்தில் உதவி வழங்கப்படாத ஆபத்தில் உள்ளவர்களைக் காப்பாற்றுவதற்கு அரசுக்கு உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த பாதுகாப்பு தேவைப்படும் நபர்களின் எண்ணிக்கையை குறைப்பதே முக்கிய குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும். இந்த இலக்கை அடைய அரசுக்கு உதவும் கருவிகள் கொள்கையில் இல்லை.

இந்த விவரம் ஒரு முக்கியமான நினைவூட்டலாக செயல்படுகிறது: ஒரு நல்ல தொடக்கம் பாதி வேலை முடிந்ததற்கு சமம். இருப்பினும், காலநிலை மாற்றம் மக்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதில் மட்டுமே அரசாங்கங்கள் கவனம் செலுத்துவதால், தீர்க்கப்படாத சிக்கலையும் நினைவில் வைத்து கொள்வது அவசியம்.

அதிக வெப்பத்தின் அபாயங்களை முன்கூட்டியே அல்லது காலநிலை மாற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்ட சூழ்நிலைகளில் குறைக்க நடவடிக்கை எடுக்காமல், வெப்ப அலை அல்லது அதன் உத்தியோகபூர்வ அறிவிப்பின் விளைவுகளை மட்டுமே நிவர்த்தி செய்வதன் மூலம் இக்கொள்கை அரசின் பொறுப்பைத் தவிர்க்கிறது. இந்த செயலற்ற தன்மை ஒரு பேரழிவிற்கு வழிவகுக்கும், வெப்பநிலை சட்டப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட வெப்ப அலை அளவை அடைவதற்கு முன்பே உயிர்களை ஆபத்தில் ஆழ்த்துகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, வெப்பம் தொடர்பான பிரச்சினைகளால் ஒருவர் இறந்துவிட்டார் என்று மருத்துவர் தீர்மானித்தால், அவரால் சுயமாக காற்றோட்டம் பெறமுடியவில்லை, ஆனால் வானிலைத் துறை வெப்ப அலையை அறிவிக்கவில்லை என்றால், அந்த நபரின் குடும்பம் புதிய கொள்கையின்படி இழப்பீடு பெற தகுதியுடையதாக இருக்காது.

ஒரு குறிப்பில், அறிவிக்கப்பட்ட வெப்ப அலையின் போது ஒருவர் இறந்தால், அந்த வெப்பமே தனிநபருக்கு முன்பே இருக்கும் பாதிப்புகள் மற்றும் இணை நோய் விதத்தை விட குறைவான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். குறைந்த பட்சம், அதிக வெப்பம் இணை நோய் உள்ளவர்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதை தமிழ்நாடு சுகாதாரத்துறை தெளிவுபடுத்த வேண்டும். எந்த நோய்த்தொற்றுக்கு குடும்பங்கள் இழப்பீட்டு ஆறுதல் தொகை (solatium) பெறுவார்கள் என்பதையும் சுகாதாரத்துறை விளக்க வேண்டும்.

இறுதியாக, மோசமான வெப்ப அலைகளுக்கு காரணமான சில மானுடவியல் கூறுகளை நிவர்த்தி செய்யக்கூடிய காலநிலை மாற்ற திட்டத்தை தமிழ்நாடு  அரசு தொடங்கியுள்ளது. ஆனால், காலநிலை மாற்றத்தைத் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் மற்றும் அதனுடன் எதிர்காலத்திற்கு ஏற்ப மாற்றியமைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் நீண்ட காலமாகும். மாறாக, வெப்ப அலைகளின் ஆபத்தை குறைக்க பல குறுகிய கால தீர்வுகள் உள்ளன. சிறந்த நகர்ப்புற திட்டமிடல், அதிக பசுமையான இடங்கள் மற்றும் முறைசாரா துறையில் வேலை நிலைமைகளை வலுவாக செயல்படுத்துதல் ஆகியவை நல்ல பலனை வழங்கும்.

அறிவிக்கப்பட்ட வெப்ப அலையின் போது வெப்பக் காயங்களுக்கு மக்கள் பாதிக்கப்படுவதைக் குறைக்க இது தவறிவிட்டது. மாநில பேரிடர் நிவாரண நிதியில் இருந்து நிவாரணம் வழங்கப்படுகிறது. மறைமுகமான நீண்ட காலப் பொறுப்புகளை உள்ளடக்கிய கொள்கையை வருங்காலத்தில் விரிவுபடுத்தாவிட்டால் தமிழகம் மரங்களுக்குக் காடுகளை இழக்க நேரிடும்.




Original article:

Share: