10 ஆண்டுகளில், "பெண் குழந்தைகளை காப்போம், பெண் குழந்தைகளுக்குக் கற்பிப்போம் (Beti Bachao Beti Padhao)" திட்டம் சாதித்தவைகளும் தவறவிட்டவைகளும் -ஹரிகிஷன் சர்மா

 "பெண் குழந்தைகளை காப்போம், பெண் குழந்தைகளுக்குக் கற்பிப்போம் (Beti Bachao Beti Padhao (BBBP))" திட்டத்தின் முக்கிய நோக்கங்கள் என்ன? பல ஆண்டுகளாக பிறப்பு பாலின விகிதங்களில் மாநிலங்களும் யூனியன் பிரதேசங்களும் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன? 

சரியாக பத்தாண்டிற்கு முன்பு, ஜனவரி 22, 2015 அன்று, குழந்தை பாலின விகிதத்தில் சரிவைக் கட்டுப்படுத்த பிரதமர் நரேந்திர மோடி இத்திட்டத்தை (BBBP) தொடங்கினார்.

ஆரம்பத்தில் 100 மாவட்டங்களுக்கு திட்டமிடப்பட்டது. இது 2015-16 ஆண்டில் 61 கூடுதல் மாவட்டங்களுக்கும் பின்னர் நாட்டின் அனைத்து 640 மாவட்டங்களுக்கும் விரிவுபடுத்தப்பட்டது.

இத்திட்டத்தின் நோக்கங்கள் என்ன?

அதன் நோக்கங்களில் பாலின-சார்பு பாலினத் தேர்வைத் தடுப்பது மற்றும் பெண் குழந்தைகளின் உயிர்வாழ்வு, கல்வி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் ஆகியவற்றை உறுதி செய்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

பெண் குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்து நிலை, பள்ளிகளில் அவர்களின் வருகை, பள்ளிகளில் போதிய உள்கட்டமைப்பு வசதிகளை வழங்குதல் போன்ற பல இலக்குகளை அது நிர்ணயித்துள்ளது. இது விளம்பரப் பிரச்சாரங்கள், ஆய்வுகள் மற்றும் சோதனைகள் மூலம் கர்ப்பத்தை சட்டவிரோதமாகக் கண்டறிவதை நிறுத்துதல் மற்றும் பிற நடவடிக்கைகள் மூலம் செய்யப்பட வேண்டும். 

தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முக்கியமான மாவட்டங்களில் பிறப்பு விகிதத்தை (ஆண் மற்றும் பெண் பிறப்பு விகிதம்) ஒவ்வொரு ஆண்டும் 2 புள்ளிகளால் மேம்படுத்துவதே முதல் மற்றும் முக்கிய இலக்காகும்.

மாவட்ட அளவிலான பிறப்பின் போது பாலின விகிதம் (Sex Ratio at Birth (SRB)) தரவு பொதுக் களத்தில் கிடைக்கவில்லை என்றாலும், 2023-24 ஆண்டுக்கான பொருளாதார ஆய்வு, தேசிய SRB 1000 ஆண்களுக்கு (2014-15) 918 என்பதில் இருந்து 930 ஆக (2023-24, தற்காலிகமாக) மேம்பட்டதாகக் குறிப்பிடுகிறது. இந்தத் தரவு சுகாதாரம் மற்றும் குடும்பநல அமைச்சகத்தின் சுகாதார மேலாண்மை தகவல் அமைப்பிலிருந்து (Health Management Information System (HMIS)) வருகிறது. HMIS தரவுகள் பொது வெளியில் கிடைக்கவில்லை.

தனித்தனியாக, பெரிய மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களை உள்ளடக்கிய (10 மில்லியன் மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மக்கள்தொகை கொண்ட) மாதிரி பதிவு முறையின் (SRS) தரவு, 2014-16 மற்றும் 2018-20 ஆண்டுக்கு இடையில் அகில இந்திய அளவில் SRB 9 புள்ளிகளால் அதிகரித்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தரவு கிடைக்கும். 2018-20ஆம் ஆண்டிற்கான SRS தரவு உள்ள 22 மாநிலங்களில், பிறக்கும் போது பாலின விகிதம் 13 மாநிலங்களில் அதிகரித்தது, ஒன்பது மாநிலங்களில் குறைந்துள்ளது மற்றும் ஒரு மாநிலத்தில் அப்படியே இருந்தது (மகாராஷ்டிரா) அதிகபட்ச அதிகரிப்பு 54 புள்ளிகள் ராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து ஹரியானா (38 புள்ளிகள்), இமாச்சலப் பிரதேசம் (33 புள்ளிகள்) மற்றும் குஜராத் (29 புள்ளிகள்) பதிவு செய்யப்பட்டது.

பிறப்பின் போது பாலின விகிதம் (Sex Ratio at Birth (SRB)) வீழ்ச்சி கண்ட மாநிலங்களில், ஒடிசா தொடர்ந்து அதிகபட்சமாக 23 புள்ளிகள் சரிவை பதிவு செய்தது கர்நாடகா (19 புள்ளிகள்) மற்றும் பீகார் (13 புள்ளிகள்) பெற்றுள்ளன.

பிறக்கும் போது பாலின விகிதம்

மாநிலங்கள்	2014-16	2018-20
ஆந்திரப் பிரதேசம்	913	926
அசாம்	896	923
பீகார்	908	895
சத்தீஸ்கர்	963	958
டெல்லி	857	860
குஜராத்	848	877
ஹரியானா	832	870
ஹிமாச்சல பிரதேசம்	917	950
ஜம்மு காஷ்மீர்	906	921
ஜார்கண்ட்	918	914
கர்நாடகா	935	916
கேரளா	959	974
மத்திய பிரதேசம்	922	919
மகாராஷ்டிரா	876	876
ஒடிசா	948	925
பஞ்சாப்	893	897
ராஜஸ்தான்	857	911
தமிழ்நாடு	915	917
தெலுங்கானா	901	892
உத்தரகாண்ட்	850	844
உத்தரப்பிரதேசம்	882	905
மேற்கு வங்காளம்	937	936
இந்தியா	898	907

ஆதாரம்: மாதிரி பதிவு அமைப்பு அறிக்கை; மற்றும் இந்தியாவில் பெண்கள் மற்றும் ஆண்கள், 2023

2. ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தை இறப்பு விகிதத்தில் பாலின இடைவெளி குறைக்கப்பட்டது

இரண்டாவது இலக்கானது ஐந்து வயதிற்கு முன் குழந்தை இறப்புகளில் பாலின இடைவெளியைக் குறைப்பதாகும், இது 1,000 உயிருள்ள பிறப்புகளுக்கு அளவிடப்படுகிறது.

2014 ஆம் ஆண்டில், BBBP தொடங்கப்படுவதற்கு சற்று முன்பு, தேசிய அளவில் ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட இறப்பு விகிதம் சிறுமிகளுக்கு 49 ஆகவும், ஆண்களுக்கு 42 ஆகவும் இருந்தது. இது 7 புள்ளிகளின் பாலின வேறுபாடு ஆகும். ஆண்டுக்கு 1.5 புள்ளிகள் குறைக்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.  2020ஆம் ஆண்டில், இந்த வேறுபாடு 2 புள்ளிகளாக இருந்தது (பெண்கள் 33 மற்றும் சிறுவர்கள் 31). இருப்பினும், மாநிலங்களில் முன்னேற்றம் மாறுபடும்.

22 மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில், ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தை இறப்பு விகிதம் ஹிமாச்சல பிரதேசம், கேரளா, டெல்லி, குஜராத் மற்றும் மத்திய பிரதேசத்தில் எதிர்மறையாக உள்ளது. அதாவது ஆண்களைவிட பெண் குழந்தைகளின் விகிதம் குறைவாக உள்ளது.  இது கிட்டத்தட்ட மூன்று மாநிலங்களில் உள்ள அளவுகளுக்கு சமம். ஜம்மு & காஷ்மீர், பஞ்சாப், அஸ்ஸாம், பீகார், ராஜஸ்தான் மற்றும் சத்தீஸ்கர் ஆகிய மாநிலங்களில் இது தேசிய சராசரியைவிட அதிகமாக உள்ளது.

ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தை இறப்பு விகிதம் பெண் மற்றும் ஆண் இடையே உள்ள இடைவெளி

மாநிலங்கள்	2014	2020
ஆந்திரப் பிரதேசம்	2	1
அசாம்	7	5
பீகார்	9	5
சத்தீஸ்கர்	11	8
டெல்லி	5	-3
குஜராத்	3	-2
ஹரியானா	6	0
ஹிமாச்சல பிரதேசம்	2	-9
ஜம்மு & காஷ்மீர்	4	3
ஜார்கண்ட்	8	2
கர்நாடகா	3	1
கேரளா	3	-8
மத்திய பிரதேசம்	10	-1
மகாராஷ்டிரா	1	1
ஒடிசா	3	2
பஞ்சாப்	7	4
ராஜஸ்தான்	10	6
தமிழ்நாடு	-1	0
தெலுங்கானா	3	1
உத்தரகாண்ட்	7	1
உத்தரப்பிரதேசம்	11	1
மேற்கு வங்காளம்	4	0
இந்தியா	7	2

ஆதாரம்: அந்தந்த ஆண்டுகளுக்கான SRS அறிக்கைகளிலிருந்து கணக்கிடப்பட்டது.

3. நிறுவன பிறப்புகளில் அதிகரிப்பு

மூன்றாவது இலக்கானது நிறுவன விநியோகங்களை ஆண்டுக்கு குறைந்தது 1.5 சதவீதம் அதிகரிப்பதாகும். தேசிய குடும்ப சுகாதார ஆய்வுகளின் தரவுகள், பல ஆண்டுகளாக நிறுவன பிரசவங்களின் விகிதம் அதிகரித்துள்ளதைக் காட்டுகிறது.

BBBP தொடங்கப்பட்டபோது, ​​78.9 சதவீத பிறப்புகள் மருத்துவமனைகள் மற்றும் சமூக சுகாதார மையங்கள் போன்ற நிறுவனங்களில் நடந்தன (2015-16க்கான NFHS-4 தரவு). 2019-21 ஆண்டில், இந்த எண்ணிக்கை 9.7 சதவீத புள்ளிகள் அதிகரித்து 88.6 சதவீதமாக இருந்தது (NFHS-5). ஏறக்குறைய அனைத்து மாநிலங்களும் நிறுவன விநியோகங்களில் அதிகரிப்பைக் கண்டன.

நிறுவன விநியோகங்கள் (%) 

மாநிலங்கள்	NFHS-4 (2015-16)	NFHS-5 (2019-21)	மாற்றம்
அந்தமான் & நிக்கோபார் தீவுகள்	96.4	98.9	2.5
ஆந்திரப் பிரதேசம்	91.5	96.5	5
அருணாச்சல பிரதேசம்	52.2	79.2	27
அசாம்	70.6	84.1	13.5
பீகார்	63.8	76.2	12.4
சண்டிகர்	91.6	96.9	5.3
சத்தீஸ்கர்	70.2	85.7	15.5
தாத்ரா & நகர் ஹவேலி மற்றும் டாமன் & டையூ	#	96.5
டெல்லி	84.4	91.8	7.4
கோவா	96.9	99.7	2.8
குஜராத்	88.5	94.3	5.8
ஹரியானா	80.4	94.9	14.5
ஹிமாச்சல பிரதேசம்	76.4	88.2	11.8
ஜம்மு & காஷ்மீர்	#	92.4
ஜார்கண்ட்	61.9	75.8	13.9
கர்நாடகா	94	97	3
கேரளா	99.8	99.8	0
லடாக்	#	95.1
லட்சத்தீவு	99.3	99.6	0.3
மத்திய பிரதேசம்	80.8	90.7	9.9
மகாராஷ்டிரா	90.3	94.7	4.4
மணிப்பூர்	69.1	79.9	10.8
மேகாலயா	51.4	58.1	6.7
மிசோரம்	79.7	85.8	6.1
நாகாலாந்து	32.8	45.7	12.9
ஒடிசா	85.3	92.2	6.9
புதுச்சேரி	99.9	99.6	-0.3
பஞ்சாப்	90.5	94.3	3.8
ராஜஸ்தான்	84	94.9	10.9
சிக்கிம்	94.7	94.7	0
தமிழ்நாடு	98.9	99.6	0.7
தெலுங்கானா	91.5	97	5.5
திரிபுரா	79.9	89.2	9.3
உத்தரகாண்ட்	68.6	83.2	14.6
உத்தரப்பிரதேசம்	67.8	83.4	15.6
மேற்கு வங்காளம்	75.2	91.7	16.5
இந்தியா	78.9	88.6	9.7

NFHS தரவு

4. பிறப்புக்கு முந்தைய சோதனைகள் அதிகரித்து வருகின்றன

BBBP ஆனது, 1வது மூன்று மாத பிறப்புக்கு முந்தைய சோதனையில் (ANC) வருடத்திற்கு குறைந்தபட்சம் 1% அதிகரிப்பைக் கணித்துள்ளது. தாய்மார்களின் இறப்பு நிகழ்வுகளைக் குறைக்க இது அவசியம். BBBP தொடங்கப்பட்ட 2015-16 ஆண்டில் முதல் மூன்று மாதங்களில் (NFHS-4), 58.6 சதவீத தாய்மார்கள் மட்டுமே பிரசவத்திற்கு முந்தைய சோதனை செய்திருந்தனர்.  இருப்பினும், அதன் பிறகு, இந்த எண்ணிக்கை தேசிய அளவில் அதிகரித்துள்ளது.

துணை தேசிய அளவில், பஞ்சாப், சத்தீஸ்கர் போன்ற சில மாநிலங்களைத் தவிர, இது அதிகரித்துள்ளது. NFHS-5-ல் உள்ள தரவுகளின்படி, 2019-21 ஆம் ஆண்டின் முதல் மூன்று மாதங்களில் 70 சதவீத தாய்மார்கள் பிரசவத்திற்கு முந்தைய பரிசோதனை செய்தனர். கர்ப்ப பராமரிப்புக்கான அரசாங்கத்தின் வழிகாட்டுதல்களின்படி, ANC-க்காக கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் முதல் வருகை அல்லது பதிவு கர்ப்பம் சந்தேகிக்கப்படும் உடனேயே நடைபெற வேண்டும்.

முதல் மூன்று மாதங்களில் பிரசவத்திற்கு முந்தைய பரிசோதனை செய்த தாய்மார்கள் (%)

மாநிலங்கள்	NFHS-4 (2015-16)	NFHS-5 (2019-21)
அந்தமான் & நிக்கோபார் தீவுகள்	68.4	77.1
ஆந்திரப் பிரதேசம்	82.3	81.7
அருணாச்சல பிரதேசம்	36.9	53.1
அசாம்	55.1	63.8
பீகார்	34.6	52.9
சண்டிகர்	67.4	82.3
சத்தீஸ்கர்	70.8	65.7
தாத்ரா & நகர் ஹவேலி, டாமன் & டையூ	#	77.7
டெல்லி	63	76.4
கோவா	84.4	70.3
குஜராத்	73.8	79.3
ஹரியானா	63.2	85.2
ஹிமாச்சல பிரதேசம்	70.5	72.4
ஜம்மு & காஷ்மீர்	#	86.6
ஜார்கண்ட்	52	68
கர்நாடகா	65.9	71
கேரளா	95.1	93.6
லடாக்	#	85.7
லட்சத்தீவு	90.6	99.6
மத்திய பிரதேசம்	53	75.4
மகாராஷ்டிரா	67.6	70.9
மணிப்பூர்	77	79.9
மேகாலயா	53.3	53.9
மிசோரம்	65.6	72.7
நாகாலாந்து	24.7	49.5
ஒடிசா	64	76.9
புதுச்சேரி	80.6	82.4
பஞ்சாப்	75.6	68.5
ராஜஸ்தான்	63	76.3
சிக்கிம்	76.2	63.7
தமிழ்நாடு	64	77.4
தெலுங்கானா	83.1	88.5
திரிபுரா	66.4	63.2
உத்தரகாண்ட்	53.5	68.8
உத்தரப்பிரதேசம்	45.9	62.5
மேற்கு வங்காளம்	54.9	72.6
இந்தியா	58.6	70

ஆதாரம்: இந்தியாவில் பெண்கள் மற்றும் ஆண்கள், 2023

5. இடைநிலைக் கல்வியில் பெண்களின் சேர்க்கையை அதிகரிக்க வேண்டும்

2018-19ஆம் ஆண்டிற்குள் இடைநிலைக் கல்வியில் பெண்களின் சேர்க்கையை 82%ஆக உயர்த்துவது BBBP திட்டத்தின் இலக்குகளில் ஒன்றாகும். 2014-15 ஆண்டில் இந்த எண்ணிக்கை 75.5 சதவீதமாக இருந்தது. 2018-19 ஆண்டில் மாணவர் சேர்க்கை விகிதம் 76.9 சதவீதமாக இருந்ததால், இந்தத் திட்டத்தால் இந்த இலக்கை அடைய முடியவில்லை.

இடைநிலை (IX-X) கல்வியில் மொத்த சேர்க்கை விகிதம்  

ஆண்டுகள்	மொத்த பதிவு விகிதம் (%)
2013-14	73.5
2014-15	75.7
2015-16	77
2016-17	76.2
2017-18	76.2
2018-19	76.9
2019-20	77.8
2020-21	79.5
2021-22	79.4

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/beti-bachao-beti-padhao-decade-status-9795468/ 

Read More →

ஓய்வுபெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளை 'தற்காலிக' (Ad Hoc) அடிப்படையில் நியமிக்க உச்ச நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்தது ஏன்? -அஜோய் சின்ஹா ​​கற்பூரம்

 உச்ச நீதிமன்றமும், சில முந்தைய சட்ட ஆணையங்களும், இத்தகைய நியமனங்களை ஆதரித்தன. அவை, அவற்றுக்கான விரிவான வழிகாட்டுதல்களையும் வழங்கியுள்ளன.

ஜனவரி 21 செவ்வாய்க்கிழமை, உச்சநீதிமன்றம் ஒரு ஆலோசனையை வழங்கியது. ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகளை தற்காலிகமாக நியமிக்க முன்மொழிந்தது. இந்த நீதிபதிகள் (தேவைக்கேற்ப) தற்காலிக அடிப்படையில் பணியமர்த்தப்படுவார்கள். பல உயர் நீதிமன்றங்களில் நிலுவையில் உள்ள குற்றவியல் வழக்குகளின் அதிகரித்து வரும் தேக்கத்தை நிவர்த்தி செய்வதே இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கமாகும்.

இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 224A, ஓய்வுபெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளை பணிக்குத் திரும்பக் கேட்க உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதிக்கு அனுமதிக்கிறது. இது இந்திய குடியரசுத் தலைவரின் அனுமதியுடன் மட்டுமே நிகழ முடியும். இந்த விதி அரிதாகவே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதுபோன்ற நியமனங்களைச் செய்வதற்கு விரிவான நடைமுறை உள்ளது. உச்ச நீதிமன்றம் இந்த நடைமுறையை முன்னர் ஆய்வு செய்துள்ளது.

செவ்வாயன்று, உச்சநீதிமன்றம் தனது 2021-ம் ஆண்டு தீர்ப்பை மாற்ற பரிந்துரைத்தது. அந்த முடிவில் தற்காலிக நீதிபதி நியமனங்கள் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே செய்ய முடியும் என்று கூறப்பட்டது. இதைப் பற்றி கீழே  குறிப்பிட்டுள்ளது.

ஒரு தற்காலிக நீதிபதி எவ்வாறு நியமிக்கப்படுகிறார்?

அரசியலமைப்புப் பிரிவு 224A "உயர் நீதிமன்ற அமர்வுகளில் ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகளை நியமித்தல்" என்ற தலைப்பில் உள்ளது. எந்தவொரு மாநிலத்திலும் உள்ள ஒரு உயர் நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி ஓய்வு பெற்ற நீதிபதியை நீதிபதியாக பணியமர்த்துவதற்குக் கோரலாம் என்று அது கூறுகிறது. இது எந்த நேரத்திலும் நிகழலாம். ஆனால், குடியரசுத் தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன் மட்டுமே இது செயல்படும். ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி அந்த உயர் நீதிமன்றத்திலிருந்து அல்லது வேறு எந்த உயர் நீதிமன்றத்திலிருந்தும் பணியமர்த்துவதற்கு கோரலாம்.

அத்தகைய நியமனங்கள் குடியரசுத் தலைவரின் உத்தரவின் அடிப்படையில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட சலுகைகளுக்கு உரிமையுடையவை மற்றும் அந்த உயர் நீதிமன்ற நீதிபதியின் அனைத்து அதிகார வரம்பு, அதிகாரங்கள் மற்றும் சலுகைகளையும் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், அவர்களை அதிகாரப்பூர்வ நீதிபதிகளாகக் கருத முடியாது. கூடுதலாக, ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி மற்றும் இந்திய குடியரசுத் தலைவர் இருவரும் நியமனத்திற்கு உடன்பட வேண்டும்.

உயர் நீதிமன்ற நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கான விரிவான நடைமுறை 1998-ம் ஆண்டு நடைமுறை குறிப்பாணையில் (Memorandum of Procedure (MOP)) கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது. நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கான கொலீஜியம் அமைப்பு (collegium system) நிறுவப்பட்ட பிறகு இந்த நடைமுறை உருவாக்கப்பட்டது.

ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி நியமனத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்த பிறகு, தலைமை நீதிபதி அவரது பெயர் மற்றும் நியமனம் குறித்த விவரங்களை மாநில முதல்வருக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்று நடைமுறை குறிப்பாணை (Memorandum of Procedure (MOP)) கூறுகிறது. பின்னர், முதல்வர் பரிந்துரையை மத்திய சட்ட அமைச்சருக்கு அனுப்புவார். பின்னர், இந்த பரிந்துரை மற்றும் தலைமை நீதிபதியின் ஆலோசனையை இந்திய பிரதமருக்கு அனுப்புவதற்கு முன் இந்திய தலைமை நீதிபதியிடம் ஆலோசனை செய்வார். குடியரசுத் தலைவருக்கு ஒப்புதல் அளிப்பது குறித்து பிரதமர் ஆலோசனை வழங்குவார்.

இருப்பினும், லோக் பிரஹாரி வழக்கில் அதன் பொதுச் செயலாளர் எஸ்.என். சுக்லா ஐஏஎஸ் (ஓய்வு) vs இந்திய ஒன்றியம் 2021 (General Secretary S.N. Shukla IAS (Retd.) vs Union of India), இந்த பரிந்துரையை "உச்சநீதிமன்றத்தின் கொலீஜியம் மூலம் அனுப்ப வேண்டும்" என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. இந்த கொலிஜியத்தில் தலைமை நீதிபதி மற்றும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் இரண்டு மூத்த நீதிபதிகள் உள்ளனர். இந்த நியமன செயல்முறையை எப்போது தொடங்கலாம் என்பதற்கான வழிகாட்டுதல்களையும் நீதிமன்றம் வழங்கியது.

ஒரு தற்காலிக நீதிபதியை எப்போது நியமிக்கலாம்?

லோக் பிரஹாரி வழக்கில், உச்சநீதிமன்றம் நீதிமன்றங்களில் தேங்கி நிற்கும் வழக்குகள் மற்றும் உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகளுக்கான காலியிடங்களைத் தீர்ப்பதற்கான நடவடிக்கைகளைப் பரிசீலித்து வந்தது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் பல காலியிடங்கள் புதிய நியமனங்களால் நிரப்பப்படுவதில்லை என்று நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. அந்த நேரத்தில், கிட்டத்தட்ட 40% உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி பதவிகள் காலியாக இருந்தன. 1979, 1988 மற்றும் 2003ஆம் ஆண்டுகளில் வெளியிடப்பட்ட சட்ட ஆணையத்தின் அறிக்கைகளையும் நீதிமன்றம் பரிசீலித்தது. இது, ஏற்கனவே பல பத்தாண்டுகால அனுபவமுள்ள ஓய்வுபெற்ற நீதிபதிகளை தற்காலிகமாக நியமிப்பது என்பது, அதிகரித்து வரும் வழக்குகளின் தேக்கத்தை சமாளிக்க ஒரு சாத்தியமான தீர்வாகும் என்று பரிந்துரைத்தது.

இதை, உச்ச நீதிமன்றம் ஒப்புக்கொண்டாலும், அரசியலமைப்புப் பிரிவு 224A ஆனது வழக்கமான நீதிபதி நியமனங்களுக்கு "பரிந்துரை செய்வதில் செயலற்ற தன்மையை" ஊக்குவிக்கும் என்று கவலை தெரிவித்தது. இதன் விளைவாக, அரசியலமைப்புப் பிரிவு 224A-ன் கீழ் நியமன செயல்முறை (appointment process) எப்போது தொடங்கலாம் என்பது குறித்து நீதிமன்றம் வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியது.

சில சூழ்நிலைகளில் மட்டுமே தற்காலிக நீதிபதிகளை நியமிக்க முடியும் என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. 20%-க்கும் குறைவான காலியிடங்களுக்கு பரிந்துரைகள் மேற்கொள்ளப்படாத போது இது நிகழலாம். இந்தச் செயலில் உள்ள நீதிபதிகளின் எண்ணிக்கை மற்றும் நீதிபதி நியமனங்களுக்கான நிலுவையில் உள்ள திட்டங்கள் இரண்டையும் நீதிமன்றம் பரிசீலித்தது. வழக்கமான காலியிடங்களை நிரப்புவதற்கான செயல்முறை தொடங்கிய பின்னரும், அவர்களின் நியமனங்களுக்காகக் காத்திருக்கும்போதும் மட்டுமே அரசியலமைப்புப் பிரிவு 224A பயன்படுத்தப்படுவதை உறுதி செய்வதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும்.

அரசியலமைப்புப் பிரிவு 224A-ன் கீழ் நீதிபதிகளை நியமிப்பதற்கு "தூண்டுதல் நிலை" (Trigger Point) இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது. உயர் நீதிமன்றத்தில் அனுமதிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையில் 20%-க்கும் அதிகமான காலியிடங்கள் இருந்தால் இந்த தூண்டுதல் நிலை பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது. நியமனங்களுக்கான எந்தவொரு முன்மொழிவுகளையும் இது விலக்குகிறது. கூடுதலாக, நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளில் 10%-க்கும் அதிகமானவை 5 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நிலுவையில் இருந்தால் தூண்டுதல் நிலை பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது.

மேலும், ஒவ்வொரு தலைமை நீதிபதியும் ஓய்வுபெற்ற மற்றும் விரைவில் ஓய்வு பெறவிருக்கும் நீதிபதிகளைக் கொண்ட ஒரு "குழுவை" உருவாக்கி, தற்காலிக நியமனங்களைச் செய்ய பரிந்துரைக்கப்பட்டது. இந்த நீதிபதிகள் பொதுவாக 2 முதல் 3 ஆண்டுகளுக்கு நியமிக்கப்பட வேண்டும். ஒரு உயர் நீதிமன்றத்தில் இரண்டு முதல் ஐந்து தற்காலிக நீதிபதிகள் இருக்க வேண்டும். இந்த வழிகாட்டுதல்கள் அவ்வப்போது மதிப்பாய்வு செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது.

கடந்த காலங்களில், தற்காலிக நீதிபதிகள் எப்போது நியமிக்கப்பட்டார்கள்?

2021-ம் ஆண்டில், பிரிவு 224A-ன் கீழ் தற்காலிக நீதிபதிகள் நியமிக்கப்பட்டதற்கான மூன்று வழக்குகள் மட்டுமே இருப்பதாக உச்ச நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. நீதிமன்றம் அதை "செயலற்ற ஏற்பாடு" (dormant provision) என்று விவரித்தது. இந்த நிகழ்வுகளில் பின்வருவன அடங்கும்:

1. 1972-ம் ஆண்டில் மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றத்திற்கு நீதிபதி சூரஜ் பான் நியமிக்கப்பட்டார். தேர்தல் மனுக்களை விசாரிக்க ஒரு வருட காலத்திற்கு அவர் நியமிக்கப்பட்டார்.

2. 1982-ம் ஆண்டில் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி பி. வேணுகோபால் நியமிக்கப்பட்டார். ஆகஸ்ட் 1983-ம் ஆண்டில் அவரது பதவிக்காலம் மேலும் ஒரு வருடம் நீட்டிக்கப்பட்டது.

3. அயோத்தி நில உரிமை வழக்குகளை விசாரிக்க 2007-ம் ஆண்டில் அலகாபாத் உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி ஓ. பி. ஸ்ரீவஸ்தவா நியமிக்கப்பட்டார்.

4. 2021 தீர்ப்புக்குப் பிறகு தற்காலிக நீதிபதிகள் நியமிக்கப்பட்டதற்கான பதிவுகள் எதுவும் இல்லை.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/explained-law/supreme-court-ad-ho-judge-appointment-need-9795039/ 

Read More →

உலகளாவிய சுகாதார சவால்களை சமாளிக்க நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 3 எவ்வாறு உதவுகிறது? - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள் :

1. பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான அமைச்சரவை, 2021-22, 2022-23 மற்றும் 2023-24ஆம் ஆண்டுகளில் தேசிய சுகாதார இயக்கத்தின் (National Health Mission (NHM)) கீழ் முன்னேற்றம் குறித்து புதன்கிழமை தெரிவிக்கப்பட்டது.

2. அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு இந்தத் திட்டத்தைத் தொடர அமைச்சரவை ஒப்புதல் அளித்தது. மகப்பேறு இறப்பு விகிதம் (maternal mortality rate), குழந்தை இறப்பு விகிதம் (infant mortality rate), 5 வயதுக்குட்பட்ட இறப்பு விகிதம் (under-5 mortality rate) மற்றும் மொத்த கருவுறுதல் விகிதம் (total fertility rate) ஆகியவற்றில் விரைவான சரிவு குறித்தும் அமைச்சரவைக்கு தெரிவிக்கப்பட்டது. கூடுதலாக, காசநோய் (Tuberculosis (TB)), மலேரியா (malaria), கலா-அசார் (kala-azar), டெங்கு (dengue), தொழுநோய் (leprosy) மற்றும் வைரஸ் ஹெபடைடிஸ் (viral hepatitis) உள்ளிட்ட பல்வேறு நோய்த் திட்டங்களில் முன்னேற்றம் தெரிவிக்கப்பட்டது. தேசிய அரிவாள் செல் இரத்த சோகை ஒழிப்பு இயக்கம் (National Sickle Cell Anaemia Elimination Mission) போன்ற புதிய முயற்சிகளும் சிறப்பிக்கப்பட்டன.

3. தட்டம்மை-ரூபெல்லா தடுப்பூசி பிரச்சாரம் (measles-rubella vaccination campaign) இலக்கில் 97.9%-ஐ எட்டியது. தாய்வழி இறப்பு விகிதம் 2014-15ஆம் ஆண்டில் 130-ல் இருந்து 2018-20ஆம் ஆண்டில் 97 ஆகக் குறைந்துள்ளது, இது 25% குறைவு. 1990 முதல் 83% குறைவு ஏற்பட்டுள்ளது, இது உலகளாவிய சராசரி சரிவான 45%-ஐ விட மிக அதிகம் என்று மத்திய அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் ஊடகங்களுக்கு விளக்கமளித்தபோது கூறினார்.

4. 5 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் இறப்பு விகிதம், அதாவது 1,000 பிறப்புகளுக்கு 5 வயதை அடைவதற்கு முன்பே இறக்கும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை, குறைந்துள்ளது. இது 2014-ம் ஆண்டில் 45-ல் இருந்து 2020-ம் ஆண்டில் 32 ஆகக் குறைந்துள்ளது. இதேபோல், குழந்தை இறப்பு விகிதம் 2014-ம் ஆண்டில் 1,000 பிறப்புகளுக்கு 39-ல் இருந்து 2020-ம் ஆண்டில் 28 ஆகக் குறைந்துள்ளது. இந்தத் திட்டத்தின் முக்கிய சாதனைகளில் ஒன்று 5.23 லட்சம் சுகாதாரப் பணியாளர்களைச் சேர்த்தது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா? :

1. ஐக்கிய நாடுகள் சபை நிலையான வளர்ச்சியை, தற்போதைய சூழ்நிலையின் அடிப்படையில் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் மேம்பாடு என்று வரையறுக்கிறது. எதிர்கால சந்ததியினர் தங்கள் சொந்தத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் திறனை சமரசம் செய்யாமல் இது மேற்கொள்கிறது.

2. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் 193 உறுப்பு நாடுகள் ஒரு புதிய ஆவணத்தில் உடன்பட்டன. ஜூலை 2012 முதல் நீடித்த பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடர்ந்து இந்த ஒப்பந்தம் ஏற்பட்டது. இந்த ஆவணம் "நமது உலகத்தை மாற்றியமைத்தல்: நிலையான வளர்ச்சிக்கான 2030 செயல்திட்டம்" (Transforming Our World: The 2030 Agenda for Sustainable Development) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

-இந்த செயல் திட்ட நிகழ்ச்சியில், 17 குறிக்கோள்கள் மற்றும் 169 இலக்குகள் உள்ளன. அடுத்த பதினைந்து ஆண்டுகளுக்குள் அனைத்து உறுப்பு நாடுகளும் இலக்குகளை அடைய வேண்டும், இதன்மூலம் ‘2030-க்கான செயல்திட்டம்’ (Agenda for 2030) என்ற அடையாளத்தை அளிக்கிறது.

3. அனைத்து வடிவங்களிலும் வறுமையை முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல், பசியை ஒழித்தல், உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் மேம்பட்ட ஊட்டச்சத்தை அடைதல் மற்றும் நிலையான விவசாயத்தை மேம்படுத்துதல், உள்ளடக்கிய மற்றும் சமமான தரமான கல்வியை உறுதி செய்தல், பாலின சமத்துவத்தை அடைதல் மற்றும் அனைத்து பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளுக்கு அதிகாரம் அளிக்கவும், அனைவருக்கும் தண்ணீர் மற்றும் சுகாதாரம் கிடைப்பதை உறுதி செய்தல் மற்றும் நிலையான மேலாண்மை, அனைவருக்கும் மலிவு, நம்பகமான, நிலையான மற்றும் நவீன எரிசக்திக்கான அணுகலை உறுதி செய்தல், நீடித்த உள்ளடக்கிய மற்றும் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சி, முழு மற்றும் உற்பத்தி வேலைவாய்ப்பை ஊக்குவித்தல், நெகிழக்கூடிய உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குதல், உள்ளடக்கிய மற்றும் நிலையான தொழில்மயமாக்கலை ஊக்குவித்தல் மற்றும் புதுமைகளை வளர்ப்பது, நாடுகளுக்குள்ளும் நாடுகளுக்கிடையிலும் சமத்துவமின்மையைக் குறைத்தல், நகரங்கள் மற்றும் மனித குடியிருப்புகளை உள்ளடக்கிய, பாதுகாப்பான, மீள்தன்மை மற்றும் நிலையானதாக ஆக்குதல், நிலையான நுகர்வு மற்றும் உற்பத்தி முறைகளை உறுதி செய்தல், காலநிலை மாற்றம் மற்றும் அதன் தாக்கங்களை எதிர்த்து அவசர நடவடிக்கை எடுக்கவும், பெருங்கடல்கள், கடல்கள் மற்றும் கடல் வளங்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் நிலையான முறையில் பயன்படுத்துதல், நிலப்பரப்பு சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளின் நிலையான பயன்பாட்டைப் பாதுகாத்தல், மீட்டமைத்தல் மற்றும் ஊக்குவித்தல், காடுகளை நிலையான முறையில் நிர்வகித்தல், பாலைவனமாக்குதலை எதிர்த்துப் போராடுதல் மற்றும் நிலச் சீரழிவை நிறுத்துதல் மற்றும் தலைகீழாக மாற்றுதல் மற்றும் பல்லுயிர் இழப்பை நிறுத்துதல், நிலையான வளர்ச்சிக்கான அமைதியான மற்றும் உள்ளடக்கிய சமூகங்களை ஊக்குவித்தல், அனைவருக்கும் நீதிக்கான அணுகலை வழங்குதல் மற்றும் அனைத்து நிலைகளிலும் பயனுள்ள, பொறுப்புணர்வு மற்றும் உள்ளடக்கிய நிறுவனங்களை உருவாக்குதல், செயல்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் நிலையான வளர்ச்சிக்கான உலகளாவிய கூட்டாண்மைக்கு புத்துயிர் அளித்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-key-deportation-quadrilateral-security-dialogue-and-sustainable-development-goals-9795687/  

Read More →

இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் குவாட் (Quad) அமைப்பின் முக்கியத்துவம் - பிரியா குமாரி சுக்லா

 1. டிசம்பர் 2004-ம் ஆண்டில் இந்தியப் பெருங்கடலில் ஏற்பட்ட சுனாமிக்குப் பிறகு, இந்தியா, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்கா ஆகியவை பேரிடர்கால நிவாரணத்தில் இணைந்து பணியாற்ற ஒரு முறைசாரா கூட்டணியை (informal alliance) உருவாக்கின. இதை, 2007-ம் ஆண்டில், ஜப்பானின் பிரதமர் ஷின்சோ அபே இந்தக் கூட்டணியை அதிகாரப்பூர்வமாக்கினார். இதன் அடிப்படையில், அதை நாற்கர பாதுகாப்பு உரையாடல் (Quadrilateral Security Dialogue) அல்லது குவாட் (Quad) என்று அழைக்கப்பட்டது.

2. ஆனால், இந்த புதிய குழு அதன் உறுப்பினர்களிடையே ஒற்றுமை இல்லாததால் பல சவால்களை எதிர்கொண்டது. மேலும், குவாட் அமைப்பு ஒரு சீன எதிர்ப்பு கூட்டணி (anti-China bloc) என்றும் சிலர் குற்றம் சாட்டினர். இதன் விளைவாக, கடல்சார் பாதுகாப்பில் முக்கியமாக கவனம் செலுத்திய குவாட் அமைப்பின் முதல் நடவடிக்கையால் இறுதியில் கலைந்துவிட்டது. 2017-ம் ஆண்டில், சீனாவிலிருந்து அதிகரித்து வரும் சவாலுடன், நான்கு நாடுகளும் குவாட் அமைப்பை மீண்டும் கொண்டு வந்து அதன் இலக்குகளை விரிவுபடுத்தின.

3. இருந்தபோதிலும், குவாட் ஒரு பொதுவான பலதரப்பு அமைப்பிலிருந்து வேறுபட்டது. இதற்கு ஐரோப்பிய ஒன்றியம் (EU) அல்லது ஐக்கிய நாடு (UN) போன்ற செயலகம் அல்லது நிரந்தர முடிவெடுக்கும் அமைப்பு இல்லை. அதற்குப் பதிலாக, இது உறுப்பு நாடுகளுக்கு இடையேயான ஒப்பந்தங்களை விரிவுபடுத்துவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது அவற்றின் பகிரப்பட்ட மதிப்புகளையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. நேட்டோவைப் (NATO) போலல்லாமல், குவாட் அமைப்பு கூட்டுப் பாதுகாப்புக்கான (collective defence) ஏற்பாடுகளை உள்ளடக்கவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, ஒற்றுமை மற்றும் இராஜதந்திர ஒற்றுமையைக் காட்ட கூட்டு இராணுவப் பயிற்சிகளை நடத்துகிறது.

4. 2020-ம் ஆண்டில், இந்தியா-அமெரிக்கா-ஜப்பான் மலபார் கடற்படைப் பயிற்சிகள் (India-US-Japan Malabar naval exercises) ஆஸ்திரேலியாவையும் உள்ளடக்கியதாக விரிவடைந்தன. 2017-ம் ஆண்டில் மீண்டும் எழுச்சி பெற்றதிலிருந்து குவாட் அமைப்பின் முதல் அதிகாரப்பூர்வ குழு இதுவாகும். ஒரு பத்தாண்டிற்கு மேலாக நான்கு நாடுகளுக்கு இடையேயான முதல் கூட்டு இராணுவப் பயிற்சி இதுவாகும். மார்ச் 2021-ம் ஆண்டில், குவாட் அமைப்பின் தலைவர்கள் மெய்நிகர் முறையில் (virtually) சந்தித்தனர். பின்னர், அவர்கள் 'குவாட்டின் உணர்வு' (The Spirit of the Quad) என்ற கூட்டு அறிக்கையை வெளியிட்டனர். இந்த அறிக்கை அமைப்பின் அணுகுமுறை மற்றும் நோக்கங்களை கோடிட்டுக் காட்டியது. அந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில், முதல் நேரலை சந்திப்பு வாஷிங்டன் டிசியில் நடைபெற்றது.

5. அமைப்பின் முதன்மை நோக்கங்களில் கடல்சார் பாதுகாப்பு, காலநிலை மாற்றத்தின் அபாயங்களை நிவர்த்தி செய்தல், பிராந்தியத்தில் முதலீட்டிற்கான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை உருவாக்குதல் மற்றும் தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்புகளை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும். 2020-21ஆம் ஆண்டில், கோவிட்-19 நெருக்கடியை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கும், குறிப்பாக தடுப்பூசி உத்திக்கு எதிராகவும் இந்த அமைப்பு ஒத்துழைத்தது.

6. குவாட் உறுப்பினர்கள் கூட்டணி அமைப்பை விரிவுபடுத்துவதில் ஆர்வம் காட்டியுள்ளனர். தென் கொரியா, நியூசிலாந்து மற்றும் வியட்நாம் போன்ற நாடுகளை உள்ளடக்கிய "குவாட் பிளஸ்" (Quad Plus) ஒன்றை அவர்கள் பரிசீலித்து வருகின்றனர்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-key-deportation-quadrilateral-security-dialogue-and-sustainable-development-goals-9795687/ 

Read More →

டொனால்ட் டிரம்ப் ஏன் இந்தியர்களை நாடு கடத்த விரும்புகிறார்? - பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள் :

1. பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கும், அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பிற்கும் இடையிலான சந்திப்புக்கான சாத்தியக்கூறுகள் குறித்து விவாதங்கள் நடந்து வருவதாக வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன. இது, பிப்ரவரி 11-12 தேதிகளில் பாரிஸில் நடைபெறும் AI உச்சிமாநாட்டின் (AI summit) போது இந்த சந்திப்பு நடைபெறலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

2. ஜெய்சங்கர் செய்தியாளர்களிடம், "நம்பிக்கையின் அளவுகள் மிக அதிகமாக உள்ளன" (levels of trust are very high) என்றும், "நம்பிக்கை என்பது மிகவும் முறைப்படுத்தப்பட்ட உணர்வு" (the trust is a more systemic sentiment) என்று அவர் மேலும் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

4. ரூபியோ (Rubio) "பொருளாதார உறவுகளை மேம்படுத்துவதற்கும், முறைகேடான புலம்பெயர்வு (irregular migration) தொடர்பான கவலைகளை நிவர்த்தி செய்வதற்கும் இந்தியாவுடன் இணைந்து பணியாற்ற டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் விருப்பத்தை வலியுறுத்தினார்" என்று வெளியுறவுத்துறை செய்தித் தொடர்பாளர் டாமி புரூஸ் அறிக்கையில் இதைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

5. மக்களின் புலம்பெயர்வு, மேலும், இந்த சிக்கலின் காரணமாக அரசாங்கத்திற்கு தெளிவான நிலைப்பாடு உள்ளது என்று ஜெய்சங்கர் எடுத்துரைத்தார். இந்த நிலைப்பாடு கொள்கைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது மற்றும் அனைத்து நாடுகளுக்கும் பொருந்தும். அரசாங்கம் மக்களின் சட்டப்பூர்வ நகர்வை வலுவாக ஆதரிக்கிறது. அவர்கள் உலகளாவிய பணியிடம் என்ற கருத்தை நம்புகிறார்கள்.

6. பொருளாதார ஒத்துழைப்பு குறித்து, நாடுகளுக்கு பல வாய்ப்புகள் உள்ளன என்றும், முன்னேற்றமானது தொழில்நுட்பத்தை மையமாகக் கொண்டு வருவதாக அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். மேலும், அவருக்கு கிடைத்த செய்தி என்னவென்றால், இந்தியா ஒரு கூட்டணி நாடாக மதிக்கப்படுகிறது. இதனால், ஒன்றாக வேலை செய்ய விரும்பும் குறிப்பிட்ட பகுதிகள் உள்ளன என்பனவாகும்.

7. டிரம்ப் 2.0 நிர்வாகத்தில் இந்தியாவுக்கும் (டெல்லி) அமெரிக்காவுக்கும் (வாஷிங்டன் டிசி) இடையிலான உரையாடலில் சட்டவிரோத புலம்பெயர்வு (Illegal immigration) மற்றும் கட்டணங்கள் (tariffs) என்ற இரட்டைக் கருப்பொருள்கள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

1. டிரம்ப் நிர்வாகம், வெளியேற்றுதலுக்கு (deportations) நடவடிக்கை எடுத்தால், முதலில் பாதிக்கப்படப்போவது நவம்பர் 2024 நிலவரப்படி 20,407 "ஆவணம் இல்லாத" (undocumented) இந்தியர்கள் ஆவர். இந்த நபர்கள், "இறுதிக்கட்ட நீக்க ஆணைகளை" (final removal orders) எதிர்கொள்கின்றனர் அல்லது தற்போது அமெரிக்க குடியேற்றம் மற்றும் சுங்க அமலாக்கம் (Immigration and Customs Enforcement (ICE)) தடுப்பு மையங்களில் உள்ளனர். இவர்களில், 17,940 "ஆவணங்களற்ற" (paperless) இந்தியர்கள் தடுப்புக்காவலில் இல்லை. அவர்கள் "இறுதிக்கட்ட நீக்க ஆணைகளின்" கீழ் உள்ளனர். மேலும் 2,467 பேர் தடுப்புக்காவலில் உள்ளனர். அவர்கள் குடியேற்றம் மற்றும் சுங்க அமலாக்கம் (ICE) தடுப்பு மையங்களின் அமலாக்க மற்றும் நீக்க நடவடிக்கைகளின் (Enforcement and Removal Operations (ERO)) கீழ் வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

2. குடியேற்றம் மற்றும் சுங்க அமலாக்கத்தில் (Immigration and Customs Enforcement (ICE)) உள்ள இந்தியர்கள் தேசிய அளவில் நான்காவது பெரிய குழுவாக ஆக்குகிறது. நவம்பர் 2024 நிலவரப்படி, அனைத்து நாடுகளிலிருந்தும் குறிப்பிடப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கையானது 37,000-க்கும் மேற்பட்ட குடிமக்கள் அல்லாதவர்கள் (non-citizens) தடுத்து வைக்கப்பட்டனர்.

3. தற்செயலாக, குடியேற்றம் மற்றும் சுங்க அமலாக்கம் (ICE) இந்தியாவை ஈராக், தெற்கு சூடான் மற்றும் போஸ்னியா-ஹெர்சகோவினாவுடன் பட்டியலிட்டுள்ளது. இந்த 15 நாடுகள் "ஒத்துழைக்காத" (uncooperative) நாடுகளின் பட்டியலில் அமெரிக்காவிலிருந்து தங்கள் "ஆவணங்களற்ற' (undocumented) குடிமக்களை திரும்ப ஏற்றுக்கொள்ள தயங்குகிறார்கள்.

4. "ஒத்துழைக்காதது" (uncooperative) என வகைப்படுத்துதல் : தூதரக நேர்காணல்களை (consular interviews) நடத்த மறுப்பதன் மூலம், குடியேற்றம் மற்றும் சுங்க அமலாக்கத்தின் (Immigration and Customs Enforcement (ICE)) "நீக்க" (removal) முயற்சிகளுக்கு "தடையாக" (hindering) உள்ளது. இதனால், பட்டயம் நீக்கும் பணிகளை (charter removal missions) ஏற்க மறுப்பது, அகற்றும் நடவடிக்கைகளை தாமதப்படுத்துவது இதில் அடங்கும்.

5. ICE-ன் 2024 ஆண்டு அறிக்கையின்படி, வெளியேற்றப்பட்ட இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை நான்கு ஆண்டுகளில் கிட்டத்தட்ட ஐந்து மடங்கு அதிகரித்துள்ளது, இது, 2021-ம் ஆண்டில் 292ஆக இருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 1,529ஆக உயர்ந்துள்ளது.

6. எனினும், வெளியேற்றம் தொடர்பான தரவு பெரும்பாலும் தளர்வாக கணக்கிடப்படுகிறது. கடந்த அக்டோபரில், ஒரு பட்டய விமானமானது (charter flight) குறிப்பிடப்படாத எண்ணிக்கையிலான 'ஆவணமற்ற' (undocumented)  இந்தியரான முதியோர்களை பஞ்சாபிற்கு அழைத்து வந்தது. இந்தத் தகவலைப் பகிர்ந்த உள்நாட்டுப் பாதுகாப்புத் துறையின் உதவிச் செயலர், அக்டோபர் 2023 மற்றும் செப்டம்பர் 2024-க்கு இடையில் 1,100 இந்தியர்கள் பட்டய மற்றும் வணிக விமானங்கள் (charter and commercial flights) மூலம் திருப்பி அனுப்பப்பட்டதாகவும் அவர் கூறினார்.

7. டிசம்பர் 6 அன்று, வெளியுறவுத்துறை இணை அமைச்சர் கீர்த்தி வர்தன் சிங் மக்களவையில் குறிப்பிட்டதாவது, "அமெரிக்க அரசின் தரவுகளின்படி, நவம்பர் 2023 முதல் அக்டோபர் 2024 வரை மொத்தம் 519 இந்தியர்கள் இந்தியாவிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர்" என்று கூறினார்.

8. ICE-ன் நீக்கப் பதிவுகளில் தன்னார்வ ரீதியில் திரும்பப் பெறுதல், புறப்பாடு (departures) மற்றும் திரும்பப் பெறுதல்களைச் (withdrawals) சேர்ப்பதன் மூலம் முரண்பாடுகள் வரக்கூடும். இந்த சந்தர்ப்பங்களில், குடிமகன் அல்லாத ஒருவர் புலம்பெயர்வு தொடர்பான விளைவுகளை எதிர்கொள்ளாமல் அமெரிக்காவை விட்டு வெளியேறவோ அல்லது சேர்க்கைக்கான விண்ணப்பத்தை திரும்பப் பெறவோ அனுமதிக்கப்படுகிறார். இவை இறுதிக்கட்ட நீக்க ஆணைகளின் (final removal orders) கீழ் நடக்கும் திருப்பி அனுப்புதல்களுடன் இணைக்கப்படுகின்றன.

9. அமெரிக்காவில் உள்ள குடியுரிமை பெறாதவர்கள் குடியேற்ற மேல்முறையீட்டு வாரியத்திடம் (Board of Immigration Appeals (BIA)) மேல்முறையீடு செய்யலாம். குடியேற்றம் தொடர்பாக, நீதிபதி நீக்க ஆணையை பிறப்பித்தால் இந்த மேல்முறையீடு செய்யப்படும். நீதிபதியின் முடிவை குடியேற்ற மேல்முறையீட்டு வாரியம் (BIA) ஒப்புக்கொண்டால், அந்த உத்தரவு இறுதியானது.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-key-deportation-quadrilateral-security-dialogue-and-sustainable-development-goals-9795687/ 

Read More →

அரசியலமைப்பின் பின்னால் உள்ள வழிகாட்டும் கொள்கைகளை முகவுரை எவ்வாறு தெளிவுபடுத்துகிறது. - அமீர் அலி

 இந்திய அரசியலமைப்பின் விரிவான தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, அரசியலமைப்பின் சாரத்தை வெளிக்காட்டுவதில் முகவுரை முக்கியப் பங்காற்றுகிறது. 

"ஸ்வர்ணிம் பாரத்: விராசத் அவுர் விகாஸ்" (தங்க இந்தியா: மரபு மற்றும் முன்னேற்றம்) என்ற கருப்பொருளுடன் இந்தியா தனது 76-வது குடியரசு தினத்தைக் கொண்டாடத் தயாராகி வருகிறது. ஜனவரி 26, 1950 அன்று தொடங்கிய இந்திய அரசியலமைப்பின் முக்கிய மதிப்புகளைப் பற்றி சிந்திக்க இந்த நாள் ஒரு முக்கிய தருணமாகும்.

இந்த நாளில், முகவுரையில் உள்ள முக்கிய மதிப்புகளான இறையாண்மை, சமத்துவம், மதச்சார்பற்ற, ஜனநாயக மற்றும் குடியரசு ஆகியவற்றைப் பற்றி நாம் சிந்திக்க வேண்டும். இந்த மதிப்புகள் இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு  வலுவான அடித்தளத்தை உருவாக்குகின்றன. இந்த மதிப்புகள் அனைத்து குடிமக்களிடையேயும் நீதி, சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவத்தை ஊக்குவிக்கிறது

முகவுரை "இந்திய மக்களாகிய நாம்" (We, the people of India) என்ற சக்திவாய்ந்த வார்த்தைகளுடன் தொடங்குகிறது. இந்த வார்த்தை முக்கியமானது ஏனெனில், இது உலகெங்கிலும் உள்ள சில மக்கள் இயக்கங்கள் "மக்கள்" என்ற கருத்தை கட்டுப்படுத்தப்படாத, உணர்ச்சிபூர்வமான வழிகளில் எவ்வாறு பயன்படுத்துகின்றன என்பதிலிருந்து வேறுபடுகிறது. முகவுரையில், மக்கள் அரசியலமைப்பால் வழிநடத்தப்படும் ஒரு பொறுப்பான குழுவாகக் காணப்படுகிறார்கள். இது மக்களின் அதிகாரத்தை தவறாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்க உதவுகிறது மற்றும் அது கொடுங்கோன்மையாக மாறுவதைத் தடுக்கிறது.

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு, இந்திய மக்கள் குடியரசை வடிவமைக்கத் தேர்ந்தெடுத்த முக்கியக் கருத்துகளை முகவுரை அறிமுகப்படுத்துகிறது: இறையாண்மை, சோசலிச, மதச்சார்பற்ற, ஜனநாயக மற்றும் குடியரசு. இந்த ஒவ்வொரு சொற்களையும் பார்த்து அவற்றின் ஆழமான அர்த்தத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் புரிந்துகொள்வோம்.

இறையாண்மை (Sovereign): "இறையாண்மை" என்பது அரசியல் அறிவியல் மற்றும் அரசியலமைப்புவாதத்தில் ஒரு முக்கிய கருத்தாகும். இதற்கு மூன்று முக்கிய அர்த்தங்கள் உள்ளன: இறையாண்மை என்பது அரசுக்கு உச்ச அதிகாரம் உள்ளது மற்றும் எந்த உயர் அதிகாரத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளாது என்பதாகும். இரண்டாவதாக, மாநிலத்தின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு தீங்கு விளைவிக்கும் கிளர்ச்சி அல்லது புறக்கணிப்பு அச்சுறுத்தல் இல்லை. மூன்றாவதாக, இறையாண்மை நாடாளுமன்றத்தில் மக்கள் பிரதிநிதித்துவம் மூலம் வெளிக்காட்டப்படுகிறது. மக்களின் விருப்பம் அனைவருக்குமான வயதுவந்தோர் வாக்குரிமை (universal adult franchise) மூலம் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறது.

சமூகவுடைமை (Socialist) : முகவுரையின் அசல் பதிப்பில் "சமூகவுடைமை" என்ற வார்த்தை இல்லை. இது 1976ஆம் ஆண்டு 42வது அரசியலமைப்பு திருத்தத்தின் மூலம் "மதச்சார்பற்ற" (secular) என்ற வார்த்தையுடன் சேர்க்கப்பட்டது. "சமூகவுடைமை" என்ற வார்த்தையைச் சேர்ப்பது சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. உதாரணமாக, டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் சமூகவுடைமை என்ற வார்த்தையை சேர்ப்பதை எதிர்த்தார். ஏனெனில், அது எதிர்கால அரசாங்கங்களின் நடவடிக்கைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் என்று அவர் கருதினார்.

"சமூகவுடைமை" என்ற வார்த்தையும் சமீபத்தில் சவால் செய்யப்பட்டது. நவம்பர் 2024–ல், உச்ச நீதிமன்றம் இந்த வார்த்தை ஒரு தெளிவான பொருளைப் பெற்றுள்ளதால் அது நீடிக்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தது. பல விமர்சகர்கள், 1990-களில் இருந்து இந்தியா தாராளமயமாக்கல் கொள்கைகளைத் தொடங்கியுள்ளது. இந்தக் கொள்கைகள் சுதந்திர சந்தைகளில் கவனம் செலுத்துகின்றன. விமர்சகர்கள் சுதந்திர சந்தைகளை சமூகவுடைமைக்கு எதிரானதாகக் கருதுகின்றனர்.

மதச்சார்பற்ற (Secular): “மதச்சார்பற்ற" என்ற சொல் வெவ்வேறு காலங்களில் கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், முகவுரையில் அதன் இருப்பு அதற்கு ஒரு தெளிவான அர்த்தத்தை அளித்துள்ளது. இந்தியாவில், "மதச்சார்பற்ற" என்பது மேற்கத்திய நாடுகளில் புரிந்து கொள்ளப்படுவது போல் மதமின்மையைக் குறிக்காது. மதச்சார்பற்ற என்ற வார்த்தை, மேற்கில் புரிந்து கொள்ளப்பட்ட விதம் போல் இல்லாமல், மதத்தில் உள்ள குறைபடுகள் அல்லது மறுப்பைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, இந்தியாவின் பல மதங்கள் மற்றும் நம்பிக்கை உள்ள அமைப்புகளிடையே மதநல்லிணக்கத்தை பாதுகாப்பதற்கும், மத விஷயங்களில் அரசு நடுநிலை வகிக்கும் என்பதே இதன் பொருளாகும். மதம் மக்களின் வாழ்வில் மிகவும் முக்கியமானதாக இருக்கும் ஒரு சமூகத்தில் இது ஒரு மேம்பட்ட  அணுகுமுறையாகும்.

  ஜனநாயகம் (Democratic): இந்தியாவில் ஜனநாயகம் எவ்வாறு வளர்ச்சியடைந்துள்ளது என்பதன் காரணமாக "ஜனநாயகம்" என்ற சொல் ஒரு சிறப்பு அர்த்தத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பிறகு, 1951ஆம் ஆண்டு முதல் தேர்தல்கள் அனைவருக்குமான வயதுவந்தோர் வாக்குரிமையின் (universal adult franchise) அடிப்படையில் நடத்தப்பட்டு வருகின்றன. அனைத்து பெரியவர்களும் வாக்களிக்கலாம் என்பதை அதன் பொருளாகும். இந்தியாவில் ஜனநாயகம் செயல்படுமா என்று சிலர் சந்தேகித்தனர், அதிக வறுமை மற்றும் கல்வியறிவின்மை சவால்களாக இருப்பதை சுட்டிக்காட்டினர். பொதுவாக பணக்கார சமூகங்களில் ஜனநாயகம் சிறப்பாக செயல்படுகிறது என்று அவர்கள் வாதிட்டனர்.

எவ்வாறாயினும், ஆட்சியாளர்களிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்று பிறகு பல ஆண்டுகளான பிறகு, இந்திய ஜனநாயகத்தின் வெற்றி உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன் வீரியம் மற்றும் உயிர்ச்சக்தி ஆகியவை நிலையான மேற்கத்திய தாராளவாத ஜனநாயகங்களுக்கு ஒரு மாறுபட்ட குறிப்பை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

குடியரசு (Republic): ஆங்கிலேய ஆட்சியிலிருந்து இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற வரலாற்றில் முகவுரையில் உள்ள "குடியரசு" என்ற சொல் முக்கியமானது. ஆகஸ்ட் 1947-ல், இந்தியா ஆங்கிலேய சாம்ராஜ்யத்திற்குள் தன்னாட்சி நாடு (dominion status) என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்றது. இது தேசிய இயக்கத்தின் முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது மற்றும் பூர்ண ஸ்வராஜ் (முழு சுதந்திரம்) கோரிக்கைக்கு வழிவகுத்தது. இது முதலில் 1921-ல் செய்யப்பட்டு 1930-ல் அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

இந்தியா ஜனவரி 26, 1950 அன்று ஒரு குடியரசாக மாறியது. இது தன்னாட்சி நாடு என்ற அந்தஸ்தால் வழங்கப்பட்ட வரையறுக்கப்பட்ட சுதந்திரத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது. அரசியலமைப்பின் முகவுரையில், "குடியரசு" என்ற வார்த்தையின் அர்த்தம், குடியரசுத் தலைவர் (head of the state) தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும். பரம்பரை மன்னர் என்ற நடைமுறையில் அல்ல. இந்த நடைமுறை இன்றும் ஐக்கிய இராச்சியத்தில் (United Kingdom) தொடர்ந்து வருகிறது.

1990களில் ஜெர்மன் கோட்பாட்டாளர் ஜூர்கன் ஹேபர்மாஸ் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்திய அரசியலமைப்பு தேசபக்தி என்ற கருத்து, இந்தியாவில் ஒரு தனித்துவமான மற்றும் வலுவான அர்த்தத்தைப் பெற்றுள்ளது. இந்தியாவில் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் வலுவான தேசபக்தி உணர்வு, இந்திய அரசியலமைப்பின் முகவுரையின் சிறப்பு முக்கியத்துவத்தால் பாதிக்கப்படுகிறது.

இந்திய அரசியலமைப்பின் முக்கிய கருத்துக்களையும் நோக்கத்தையும் முகவுரை எவ்வாறு தெளிவுபடுத்துகிறது என்பதை விளக்க உதவும் முக்கியமான முக்கிய நீதிமன்ற தீர்ப்புகளும் உள்ளன.

கேசவானந்த பாரதி வழக்கில் (Keshavananda Bharati case, 1973), அரசியலமைப்பின் மற்ற பகுதிகளைப் புரிந்துகொள்ள முகவுரை உதவுவதால், முகவுரை அரசியலமைப்பின் ஒரு பகுதியாகும் என்று நீதிமன்றம் முடிவு செய்தது. இந்தத் தீர்ப்பு "அடிப்படைக் கட்டமைப்பு" (basic structure) கோட்பாட்டையும் அறிமுகப்படுத்தியது. அதில் அரசியலமைப்பின் ஒரு பகுதியாக முகவுரையும் சேர்க்கப்பட்டது.

இந்தத் தீர்ப்பு பெருபாரி யூனியன் வழக்கிலிருந்து (Berubari Union Case (1960) ஒரு மாற்றத்தைக் குறித்தது. அதில் முகவுரை அரசியலமைப்பின் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படவில்லை. இருப்பினும், அது அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கான திறவுகோலாகக் (key) கருதப்பட்டது.

நவீன அரசியலமைப்புகள் (modern Constitutions) ஒரு நாடு எவ்வாறு நியாயமாகவும் சட்டப்பூர்வமாகவும் நிர்வகிக்கப்படுகிறது என்பதற்கான விதிகளை அமைக்கும் முக்கியமான ஆவணங்கள். இந்திய அரசியலமைப்பு உலகிலேயே மிக நீண்டதாக எழுதப்பட்ட (longest-written Constitution) அரசியலமைப்பாகும். அதன் விரிவான தன்மை காரணமாக, அரசியலமைப்பின் முக்கிய கருத்துக்களைக் வெளிக்காட்டுவதில் முகவுரை முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/how-the-preamble-clarifies-guiding-principles-behind-the-constitution-9795410/ 

Read More →

உலக சுகாதார அமைப்பிலிருந்து அமெரிக்கா வெளியேறியது பற்றி..

 அமெரிக்கா தனது சொந்த நலனுக்காக உலக சுகாதார அமைப்பில் மீண்டும் இணைய வேண்டும். 

உலக சுகாதார அமைப்பிலிருந்து (World Health Organization (WHO)) அமெரிக்கா விலகிக்கொள்வதாக அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் அறிவித்தார். WHO ஒரு சார்புடையது என்று குற்றம் சாட்டி இந்த முடிவை அவர் நியாயப்படுத்தினார். இந்த முடிவு குறுகிய பார்வை கொண்டதாக கருதப்படுகிறது மற்றும் உலக சுகாதார சமூகத்தை கவலையடையச் செய்துள்ளது. இந்த முடிவு திரும்பப் பெறப்படாவிட்டால் அல்லது மறுபரிசீலனை செய்யப்படாவிட்டால், அது "பட்டாம்பூச்சி விளைவை" (butterfly effect) ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று நிபுணர்கள் நம்புகின்றனர். பட்டாம்பூச்சி விளைவு என்பது அமைப்பில் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்கள் கூட கணிக்கமுடியாத விளைவுகளை ஏற்படுத்தும். தனது பதவியேற்புக்குப் பிறகு, முதல் செயலாக்க ஆணைகளில் கையெழுத்திடும் போது, அதிபர் ​​டொனால்ட் டிரம்ப், "உலக சுகாதார அமைப்பு எங்களை ஏமாற்றிவிட்டது" என்று அறிவித்தார். 12 மாதங்களில் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சுகாதார நிறுவனத்திலிருந்து அமெரிக்கா வெளியேறும் என்று அவர் அறிவித்தார். உலக சுகாதார அமைப்பிற்கு அமெரிக்கா வழங்கும் அனைத்து நிதி பங்களிப்புகளையும் நிறுத்தும் என்றும் அவர் கூறினார்.

COVID-19 தொற்றுநோயை WHO தவறாகக் கையாண்டதாக அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் குற்றம் சாட்டினார். சீனாவைவிட அமெரிக்கா அதிக நிதியை வழங்கிய போதிலும், அந்த அமைப்பு சீனாவை நோக்கி ஒரு சார்புடையதாக இருப்பதாகவும் அவர் குற்றம் சாட்டினார். இந்த நடவடிக்கை முற்றிலும் ஆச்சரியமல்ல. தனது முந்தைய பதவிக் காலத்தில், டிரம்ப் WHO-வை தொடர்ந்து விமர்சித்தார். அதன் செயல்பாடு மெதுவாக இருப்பதாகவும், "சீனாவால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதாகவும்" அவர் குற்றம் சாட்டினார். 2020ஆம் ஆண்டில், WHO-க்கு அமெரிக்க நிதியுதவியை நிறுத்த அவர் முயன்றார். இருப்பினும், அவரது பதவிக்காலம் முடிந்ததும் இந்த முயற்சி தோல்வியடைந்தது.

அமெரிக்கா வெளியேறுவது ஏன் முக்கியமானதாக பார்க்கப்படுகிறது? தொடக்கத்தில், உலக சுகாதார அமைப்பின் நிறுவன உறுப்பினர் அமெரிக்கா என்று அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் சொல்வது சரிதான். உலக சுகாதார அமைப்பின் மொத்த நிதியில் சுமார் 18% வழங்கும் அமெரிக்கா அந்த அமைப்பின் மிகப்பெரிய நிதி பங்களிப்பாளராகவும் உள்ளது. இந்த நிதியை திரும்பப் பெறுவது உலகளாவிய சுகாதாரத் திட்டங்களில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். இதில் HIV/AIDS, காசநோய் மற்றும் சில தொற்று நோய்களை ஒழிப்பதற்கான முயற்சிகள் அடங்கும். உலக சுகாதார அமைப்பு உலகளவில் உயிர்காக்கும் மருந்துகளுக்கு நியாயமான அணுகலை உறுதி செய்வதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது வலுவான சுகாதார அமைப்புகளை உருவாக்கவும், நோய் தாக்குதல்களைக் கண்டறிந்து தடுக்கவும் செயல்படுகிறது. 

அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தனது குறைகளைத் தாண்டிப் பார்க்க முடிந்தால், உலகளாவிய சுகாதாரப் பிரச்சினைகளை தனியாக தீர்க்க முடியாது என்பதை அவர் காண்பார். நோய்கள் எல்லைகளில் நிற்காது, கடுமையான நடவடிக்கைகள் அல்லது எல்லைகள் அவை பரவுவதைத் தடுக்க முடியாது. கோவிட்-19 தொற்றுநோயிலிருந்து வரும் முக்கிய பாடம் என்னவென்றால், தொற்றுநோய்களை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கு நாடுகள் முழுவதும் தரவு மற்றும் தொழில்நுட்பத்தைப் பகிர்ந்துகொண்டு நாம் ஒன்றாகச் செயல்படும்போது அனைவரும் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். உலக சுகாதார அமைப்பு அமெரிக்காவைத் தொடர்புகொண்டு, அதன் முடிவை மறுபரிசீலனை செய்து மீண்டும் இணையுமாறு கேட்டுக் கொண்டுள்ளது. மருத்துவம் அறிவியல் பல அற்புதங்களைக் கண்டிருக்கிறது. சுகாதார சமூகம் இன்னும் ஒரு நம்பிக்கையுடன் உள்ளது. இது போன்ற காரணிகள் அமெரிக்காவை மீண்டும் உலக சுகாதார அமைப்புக்கு கொண்டு வரும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/editorial/who-is-right-on-the-us-leaving-the-world-health-organization/article69132267.ece 

Read More →