மார்ச் 1, 2024 அன்று தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் வழங்கிய அறிவுரை ஏன் திரும்பப் பெறப்பட்டது? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 மக்களவைத் தேர்தலுக்கு முன்பு, மார்ச் 1, 2024 அன்று, தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை அமைச்சகம் ஒரு ஆலோசனையை வெளியிட்டது. "சோதனைக்கு உட்பட்டவை" (under-testing) அல்லது "நம்பகமற்றவை" (unreliable) என்று கருதப்படும் சேவைகளைத் தொடங்குவதற்கு முன் அரசாங்க ஒப்புதலைப் பெறுமாறு செயற்கை நுண்ணறிவுத் தளங்களைக் கேட்டுக் கொண்டது. இருப்பினும், இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு அமைச்சகம் இந்த விதியை திரும்பப்பெற்றது.

முக்கிய அம்சங்கள்:

• மார்ச் 7, 2024 அன்று, ஆலோசனை வழங்கப்பட்ட ஒரு வாரத்திற்குப் பிறகு, தேசிய மென்பொருள் மற்றும் சேவை நிறுவனங்களின் சங்கம் நாஸ்காம் பதிலளித்தது. நாஸ்காம் இந்தியாவின் மிகப்பெரிய தொழில்நுட்பத் துறை குழுவாகும். மேலும், மெட்டா, கூகிள், அமேசான், மைக்ரோசாப்ட் மற்றும் பிற மென்பொருள் நிறுவனங்கள் (software as a service (SaaS)) தகவல் தொழில்நுட்ப  அமைச்சகத்திற்கு கடிதம் எழுதி, ஆலோசனையின் வரம்பைக் கட்டுப்படுத்த பொருந்தக்கூடிய விதிமுறைகளை தளர்த்துதல், செயற்கை நுண்ணறிவு நிறுவனங்கள் அரசாங்க அனுமதியைப் பெறுவதற்கான சர்ச்சைக்குரிய தேவையை நீக்குதல் மற்றும் இணக்கத்தின் காரணமாக நிறுவனங்கள் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை மற்றும் நிலை அறிக்கையைத் தயாரிக்க வேண்டிய அவசியத்தைக் கைவிடுதல் ஆகிய மூன்று முக்கிய கோரிக்கைகளை முன்வைத்தன என்று தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் ஆய்வு செய்யப்பட்ட ஆவணங்கள் காட்டுகின்றன.

• இதுபோன்ற எதிர்மறையான கருத்துக்களைப் பெற்ற பிறகு, அரசாங்கம் தனது அணுகுமுறையை மாற்றியது. மார்ச் 15, 2024 அன்று, தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் ஒரு திருத்தப்பட்ட ஆலோசனையை வெளியிட்டது. தொழில்துறை அமைப்பு மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவு நிறுவனர்களின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் அது மாற்றங்களைச் செய்தது. "சோதனைக்கு உட்படுத்தப்படாத, நம்பகத்தன்மையற்ற" செயற்கை நுண்ணறிவு சேவைகளைத் தொடங்குவதற்கு அரசாங்க அனுமதி தேவை என்ற விதியை அமைச்சகம் நீக்கியது. மேலும், ஆலோசனையின் நோக்கத்தை சில இடைத்தரகர்களுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படுத்தியது. கூடுதலாக, நிறுவனங்கள் நிலை அறிக்கையைத் தயாரிக்க வேண்டிய தேவையையும் அது நீக்கியது.

• ஆலோசனையின் வார்த்தைகள் தெளிவாக இல்லை என்றும் பயனர்களுக்கு கூடுதல் தகவல்களை வழங்குவதற்கான அதன் இலக்கை அடையவில்லை என்றும் நாஸ்காம் அரசாங்கத்திடம் கூறியது. இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் மாற்றங்களைச் செய்தது. "சோதனைக்கு உட்பட்ட, நம்பகத்தன்மையற்ற" செயற்கை நுண்ணறிவு சேவைகளைத் தொடங்க அனுமதி கோரும் விதியை அது நீக்கியது. நிறுவனங்கள் நிலை அறிக்கையைத் தயாரிக்க வேண்டிய தேவையையும் நீக்கியது.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• மார்ச் 1, 2024 அன்று, கூகுள் மற்றும் OPEN AI போன்ற புதிய செயற்கை நுண்ணறிவு நிறுவனங்களுக்கு தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் ஒரு ஆலோசனையை வெளியிட்டது. இது புதிய செயற்கை நுண்ணறிவு மாதிரிகள் மற்றும் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் தளங்களுக்கும் பொருந்தும். அவர்களின் சேவைகள் இந்திய சட்டங்களின் கீழ் சட்டவிரோத பதில்களை உருவாக்கவோ அல்லது தேர்தல்களின் நேர்மைக்கு தீங்கு விளைவிக்கவோ கூடாது என்று அந்த ஆலோசனையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

• பெரிய மொழி மாதிரிகள் (large language models (LLMs)) உட்பட "சோதனைக்கு உட்படுத்தப்படாத" அல்லது "நம்பகமற்ற" செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகளை வழங்கும் தளங்கள், அவற்றை இந்திய பயனர்களுக்கு வழங்குவதற்கு முன்பு ஒன்றிய அரசிடமிருந்து ஒப்புதல் பெற வேண்டும். செயற்கை நுண்ணறிவு (AI)-உருவாக்கிய வெளியீடு தவறானதாகவோ அல்லது நம்பகத்தன்மையற்றதாகவோ இருக்கலாம் என்பதையும் அவை தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும்.

• வெளிநாடுகளில் முதலீடு செய்துள்ள நிறுவனங்கள் உட்பட சில புத்தொழில் நிறுவனங்கள், இந்த ஆலோசனையை விமர்சித்தன. இது வளர்ந்து வரும் தொழில்துறையை பாதிக்கக்கூடிய ஒழுங்குமுறை மீறல் என்று கூறின Perplexity AI-ன் நிறுவனர் அரவிந்த் ஸ்ரீனிவாஸ், இது "இந்தியாவின் மோசமான நடவடிக்கை" என்று கூறினார். அமெரிக்க முதலீட்டு நிறுவனமான ஆண்ட்ரீசென் ஹொரோவிட்ஸின் கூட்டாளியான மார்ட்டின் காசாடோ, இதை "புதுமைக்கு எதிரான" மற்றும் "மக்கள் விரோதமானது" என்றும் அழைத்தார்.

Original article:

Why the advisory issued by IT Ministry on March 1, 2024 was rolled back? -Priya Kumari Shukla

Read More →

பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கும் விவசாய தொழில்நுட்பங்கள் -அனாமிகா அஜய், சுரஜிதா துருக்

 இந்தியாவின் வேளாண் உணவு முறைகள் பெண்களின் ஊதியம் மற்றும் ஊதியம் இல்லாத உழைப்பை பெரிதும் நம்பியிருப்பதாக தேசிய புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுகின்றன. இந்த அமைப்புகளில் விவசாயம், கால்நடை வளர்ப்பு, வேளாண் காடுகள் மற்றும் மீன்பிடித்தல் ஆகியவை அடங்கும்.

நிறுவனங்கள் பெண்களின் நேரத்தை கட்டுப்படுத்துகின்றன, இது அவர்களின் உற்பத்தித்திறனைப் பாதிக்கிறது. உற்பத்தி வளங்களை அணுகுவதிலும் கட்டுப்படுத்துவதிலும் பெண்கள் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். விவசாய உள்ளீடுகள் மற்றும் அறிவியல் அறிவுக்கான அணுகல் பெண்களுக்கு குறைவாகவே உள்ளது. நிறுவனத் தடைகள் பெண்கள் விவசாய முடிவுகளை எடுக்கும் திறனைக் குறைக்கின்றன. பாலின ஏற்றத்தாழ்வுகள் சாதி மற்றும் வர்க்கத்துடன் இணைந்து தீர்மானிக்கிறது. இது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையில் உழைப்பும் அதிகாரமும் எவ்வாறு பிரிக்கப்படுகின்றன என்பதைப் பாதிக்கிறது. பெண்களுக்கு உழைப்பு மிகுந்த, குறைந்த ஊதியம் தரும் மற்றும் கண்ணுக்குத் தெரியாத பணிகள் ஒதுக்கப்படுகின்றன. இந்தத் துறையில் பெரும்பாலான தொழில்நுட்ப தலையீடுகள் ஆண்களின் வேலை திறன் மற்றும் உற்பத்தித்திறனை அதிகரிப்பதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தியுள்ளன என்பதற்கான சான்றுகள் காட்டுகின்றன. உண்மையில், இயந்திரமயமாக்கல் இந்தத் துறைகளில் பெண்கள் தங்கள் ஊதிய வேலையை இழக்க வழிவகுத்துள்ளது. பெண்களின் பணிச்சுமையைக் குறைக்க தொழில்நுட்பங்கள் வடிவமைக்கப்படும்போது, ​​அது அவர்களின் உற்பத்தித்திறனை அதிகரிக்க வழிவகுக்கிறது.

கடந்த 10 ஆண்டுகளில், எம் எஸ் சுவாமிநாதன் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை, பெண் விவசாயிகள் மற்றும் மீன் தொழிலாளர்களுக்கு பாலினப் பிரிவினையை நீக்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், பெண்களின் உற்பத்தித்திறன், முடிவெடுத்தல் மற்றும் அவர்களின் நேரத்தின் மீதான கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கங்களை ஏற்படுத்தும் தொழில்நுட்பங்களை அணுகுவதற்கு உதவுகிறது. இந்த அறக்கட்டளை, ஒடிசாவின் கோராபுட் மாவட்டத்தில் உள்ள பழங்குடி சமூகங்களுடன் இணைந்து சிறு தினை விவசாயத்தை புதுப்பிக்க பணியாற்றி வருகிறது. இது இப்பகுதியில் உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து பாதுகாப்பின்மையை சமாளிக்க உதவுகிறது. சிறு தினை விவசாயத்தில், ஆண்கள் வேலை, வளங்கள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் நிதி குறித்து பெரும்பாலான முடிவுகளை எடுக்கிறார்கள். பெண்களுக்கு குறைந்த மதிப்புள்ள பணிகள் வழங்கப்படுகின்றன.

டிராக்டர்கள் ஆண்பால் சக்தியின் அடையாளமாகக் காணப்படுகின்றன, மேலும் ஆண்கள் தங்கள் ஆதிக்கத்தை வலுப்படுத்த விவசாய இயந்திரங்களை கட்டுப்படுத்துகிறார்கள் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. பெண்களின் பணிச்சுமையைக் குறைக்கும் தொழில்நுட்பங்களில் முதலீடு செய்வதற்கு குடும்பங்கள் முன்னுரிமை அளிப்பதில்லை. பெண்களுக்கு பொதுவாக களையெடுத்தல், கதிரடித்தல், உமி நீக்குதல் மற்றும் பொடியாக்குதல் போன்ற நேரத்தை எடுத்துக்கொள்ளும் மற்றும் உடல் ரீதியாக தேவைப்படும் பணிகள் வழங்கப்படுகின்றன. இருப்பினும், பெண்கள் தகவல், தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் இயந்திரங்களை அணுக அனுமதிப்பது மற்றும் அவற்றைப் பயன்படுத்துவதற்கான திறன்களை வளர்த்துக் கொள்ள அவர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், பெண்கள் ஆணாதிக்க ஒரே மாதிரியான சிந்தனைகளை உடைத்து வெளியே வருகின்றனர்.

மீன்பிடித் துறையிலும் பெண்கள் பல சவால்களைச் சந்தித்துள்ளனர். பெரிய இயந்திரமயமாக்கப்பட்ட கப்பல்கள் மற்றும் இழுவைப் படகுகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது பெண்கள் பல சிரமங்களை எதிர்கொண்டனர். புதிய மையப்படுத்தப்பட்ட துறைமுகங்கள் மற்றும் தரையிறங்கும் மையங்கள் அவர்களின் கிராமங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் கட்டப்பட்டன. இது ஆண்களுக்கு சம்பாதிக்க அதிக வாய்ப்புகளை வழங்கியது. ஆனால், பெண்கள் மீன் பதப்படுத்துதல், உலர்த்துதல் மற்றும் விற்பனை செய்தல் போன்ற கடினமான வேலைகளைச் செய்தனர்.

இந்த துறைமுகங்களில் அதிக அளவில் கொள்முதல் செய்பவர்கள் மற்றும் ஏற்றுமதி வர்த்தகர்கள் அதிகமாக இருப்பதால், சிறிய அளவிலான பெண் விற்பனையாளர்கள் ஏலதாரர்கள் மற்றும் மீன் விற்பனையாளர்கள் என ஒதுக்கப்பட்டுள்ளனர். ஒரு மீன் விற்பனையாளருக்கு, குறைந்தளவில் மீன் கிடைப்பது கடுமையான பிரச்சினைகளுக்கு வழிவகுக்கும். தெருவோர வியாபாரிகள் சிறிய அளவிலான மீன்களை வாங்கக்கூட சிரமப்படுகிறார்கள். அவர்கள் அவ்வாறு செய்யும்போது, ​​அவர்களுக்கு ஒரு நாளைக்கு ரூ.800க்கு மேல் வருமானம் கிடைப்பதில்லை. இந்த வருமானத்தில் பெரும்பகுதி பயணம் மற்றும் கடன்களை அடைப்பதற்காக செலவிடப்படுகிறது. பெண் விற்பனையாளர்களுக்கு மிகப்பெரிய சவால்களில் ஒன்று, தகவல் பரிமாற்றமாகும். மீன் எங்கே கிடைக்கிறது, எந்த சந்தைகளில் விற்க வேண்டும், அல்லது சிறந்த வணிக மாதிரிகளை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது போன்ற போதுமான விவரங்கள் அவர்களிடம் இல்லை.

பெண் மீன்பிடித் தொழிலாளர்களுக்கு டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களை வழங்குவது அவர்களின் பணியை பெரிதும் மேம்படுத்தியுள்ளது. தமிழ்நாட்டின் நாகப்பட்டினம், மயிலாடுதுறை, கடலூர் மற்றும் ராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் குறைந்த வருமானம் கொண்ட பெண்களுக்கு எம் எஸ் சுவாமிநாதன் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை உதவியுள்ளது. அவர்கள் மொபைல் போன்கள், டேப்லெட்டுகள், ஹெல்ப்லைன்கள் மற்றும் ஆடியோ ஆலோசனைகளை வழங்கினர். இணையத்தைப் பயன்படுத்துதல், டிஜிட்டல் பணம் செலுத்துதல், சரக்கு மேலாண்மை மற்றும் ஆன்லைன் வணிகம் ஆகியவற்றிலும் பெண்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. சிறிய மாற்றங்களும் டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பங்களுக்கான அணுகலும் சிறு அளவிலான மீன் தொழிலாளர்களின் வேலையை பெரிதும் மேம்படுத்தியுள்ளன. அவர்கள் இப்போது சவால்களை சிறப்பாகக் கையாளவும், பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்களுக்கு எளிதாகத் தகவமைத்துக் கொள்ளவும் முடியும்.

பாலினம் சார்ந்த தொழில்நுட்பங்கள் பெண்கள் தடைகளைத் தாண்டிச் சென்று சுயாதீனமான தேர்வுகளைச் செய்ய உதவுகின்றன. இருப்பினும், ஆணாதிக்கம் வலுவாகவும் மாற்றுவதற்கு கடினமாகவும் உள்ளது. பாலினம் சார்ந்த தொழில்நுட்பங்களில் முதலீடு செய்வதோடு, ஆண்கள், குடும்பங்கள், சமூகங்கள், சந்தை மற்றும் அரசு ஆகியவற்றைப் பொறுப்பேற்க வைக்கும் ஒரு செயல்படுத்தும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

MSSRF-ல் அஜய் முதன்மை விஞ்ஞானி, துருக் பாலின மேம்பாட்டு ஆய்வாளர்.

Original article:

Technologies that give women a say on farms -Anamika Ajay, Surajita Turuk

Read More →

விரைவு வர்த்தகத்தின் (quick commerce) எழுச்சிக்குப் பின்னால் இருப்பது என்ன? -சப்தபர்ணோ கோஷ்

 டார்க் ஸ்டோர்கள் என்றால் என்ன, அவை Q-வணிகத்தை எவ்வாறு எளிதாக்குகின்றன? இந்த டிஜிட்டல் தளங்களில் வணிக அனுபவத்தை மேம்படுத்த வாடிக்கையாளர் தரவு எவ்வாறு உதவுகிறது?

கோவிட்-19 ஊரடங்கின் போது மக்களுக்கு விரைவான டெலிவரி தேவைப்பட்டபோது, ​​விரைவு வர்த்தகம் முதலில் பயனுள்ளதாக மாறியது. குறிப்பாக, இந்தியாவின் நகரங்களில் ஊரடங்கு முடிந்த பிறகும், விரைவு வர்த்தகம் (quick commerce) தொடர்ந்து வளர்ந்து மக்கள் பொருட்களை வாங்கும் முறையை மாற்றியது.

விரைவான வர்த்தகம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது?

விரைவு வர்த்தகம் (Q-commerce) என்பது ஒரு வகையான மின் வணிகமாகும். இது தயாரிப்புகளை மிக விரைவாக, பொதுவாக 10 முதல் 20 நிமிடங்களுக்குள் வழங்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்த விரைவான விநியோகத்தை சாத்தியமாக்க, நிறுவனங்கள்  விநியோக மையங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.

டார்க் கடைகள் என்பவை ஆன்லைன் ஆர்டர்களுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படும் கிடங்குகள். வாடிக்கையாளர்கள் அங்கு நேரில் ஷாப்பிங் செய்ய முடியாது. விரைவான டெலிவரிகளை உறுதி செய்வதற்காக இந்தக் கடைகள் வாடிக்கையாளர்களுக்கு அருகில் அமைந்துள்ளன.

பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனைக் கடைகள் அல்லது நவீன பல்பொருள் அங்காடிகளைப் போலல்லாமல், விரைவு வர்த்தகம் (இது ஒரு மொபைல் செயலி மூலம் செயல்படுகிறது) அதன் சேவைகளை மேம்படுத்த வாடிக்கையாளர் தரவைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்தத் தரவு அவர்களுக்கு தனிப்பயனாக்கப்பட்ட ஷாப்பிங் அனுபவத்தை வழங்க உதவுகிறது. தேவையின் அடிப்படையில் அவர்களின் பங்குகளை சிறப்பாக நிர்வகிக்கவும் இது உதவுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, குறிப்பிட்ட பருவங்களில் அல்லது குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் பிரபலமாக இருக்கும் தயாரிப்புகளை எப்போது சேமித்து வைக்க வேண்டும் என்பதை அவர்களால் கணிக்க முடியும்.

வணிகக் குறிகளுக்கு (Brand) இதில் என்ன இருக்கிறது?

ஐஐஎம் அகமதாபாத்தில் உள்ள போக்குவரத்து மற்றும் தளவாட மையத்தின் ஆய்வில், விரைவான வர்த்தகம் சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு நுகர்வோர் மத்தியில் அவர்களின் பிராண்ட் விழிப்புணர்வை அதிகரிப்பதன் மூலம் உதவுகிறது என்று கூறுகிறது.

EY-பார்த்தெனனின் (EY-Parthenon) நுகர்வோர் தயாரிப்பு மற்றும் சில்லறை விற்பனைத் துறையின் தலைவரும் தேசியத் தலைவருமான ஆங்ஷுமன் பட்டாச்சார்யா, பொதுவாக ஒரு குறிப்பிட்ட வயது மற்றும் பொருளாதார பின்னணியைச் சேர்ந்த குறைந்த விலை தொழிலாளர்கள் கிடைப்பது இந்தியாவில் விரைவான வர்த்தகத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் செயல்திறனில் முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளது என்று குறிப்பிட்டார்.

விரைவான வர்த்தகத்தின் வெற்றிக்கு மற்றொரு காரணம், நுகர்வோருக்குக் கிடைக்கும் பல்வேறு வகையான தயாரிப்புத் தேர்வுகள் ஆகும். பெரிய அளவிலான செயல்பாடுகள் விரைவான வர்த்தக தளங்களுக்கு செலவு நன்மையை அளிக்கின்றன என்றும் பட்டாச்சார்யா விளக்கினார். உதாரணமாக, ஒரு நிறுவனம் உறைந்த அல்லது குளிரூட்டப்பட்ட பொருட்களை விற்க விரும்பினால், அவர்கள் உள்ளூர் கடையில் ஒரு உறைவிப்பான் வைக்க வேண்டும். இது மிகவும் விலை உயர்ந்தது. விரைவான வர்த்தக தளங்கள் பெரிய அளவிலான செயல்பாடுகள் மூலம் இந்த செலவைக் குறைக்கின்றன.

நாம் எப்படி தாமதமாக பொருட்களை  வர்த்தகம் செய்தோம்?

ஆலோசனை நிறுவனமான நீல்சென்ஐக்யூ (NeilsenIQ) நடத்திய ஆய்வில், நகர்ப்புற நுகர்வோரில் 41% பேர் நவீன வர்த்தகத்தை விரும்புகிறார்கள், 25% பேர் பொது வர்த்தகத்தை விரும்புகிறார்கள், 22% பேர் மின் வணிகத்தைத் தேர்வு செய்கிறார்கள், 12% பேர் விரைவான வர்த்தகத்தை விரும்புகிறார்கள்.

மற்றொரு ஆலோசனை நிறுவனமான டெலாய்ட் (Deloitte), பெரிய FMCG தயாரிப்புகள் தங்கள் மொத்த மின் வணிக விற்பனையில் விரைவான வர்த்தக விற்பனையை இரட்டிப்பாக்கியுள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளது. விரைவான வர்த்தகம் இப்போது அவர்களின் ஆன்லைன் விற்பனையில் சுமார் 35% ஆகும்.

2024ஆம் ஆண்டு டெலாய்ட் நுகர்வோர் கணக்கெடுப்பு, உணவு மற்றும் பானங்களை வாங்கும்போது பாரம்பரிய மின் வணிகத்தைவிட விரைவான வர்த்தகத்தை மக்கள் விரும்புகிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிந்துள்ளது. ஏனெனில் இதுபோன்ற கொள்முதல்கள் பெரும்பாலும் உந்துதலின் பேரில் அல்லது உடனடித் தேவைகளுக்காக செய்யப்படுகின்றன. இருப்பினும், வீடு, அழகு மற்றும் தனிப்பட்ட பராமரிப்புப் பொருட்கள் போன்ற தயாரிப்புகளுக்கு, மக்கள் மின் வணிகத்தை விரும்புகிறார்கள். ஏனெனில், இவை பொதுவாக திட்டமிடப்பட்ட கொள்முதல்கள் ஆகும்.

பல்பொருள் அங்காடிகள் போன்ற நவீன வர்த்தகம், அனைத்து வகையான தயாரிப்புகளுக்கும் மிகவும் விரும்பப்படும் தேர்வாகவே உள்ளது. ஏனெனில் நுகர்வோர் மாதாந்திர மளிகைப் பொருட்களுக்கு பெரிய அளவுகள் கிடைப்பது, சிறந்த விலைகள் மற்றும் அதிக தள்ளுபடிகள் ஆகியவற்றை விரும்புகிறார்கள்.

மற்றொரு முக்கியமான காரணி, இலவச டெலிவரி பெற தேவையான குறைந்தபட்ச இறக்குமதி செலவினம் ஆகும். பட்டாச்சார்யாவின் கூற்றுப்படி, வாடிக்கையாளர்கள் ஒரு சிறிய வசதிக் கட்டணத்தை செலுத்துவதில் எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. பெரும்பாலான சில்லறை விற்பனைக் கடைகள் இரவு 8 மணிக்குள் மூடப்படும் என்று அவர் விளக்கினார். எனவே, இரவு 10 மணிக்குள் ஒருவருக்கு ஏதாவது தேவைப்பட்டால், விரைவான வர்த்தகம் மட்டுமே ஒரே வழி. 

சிறிய ஆர்டர்களுக்கு கூடுதல் கட்டணம் வசூலிப்பதற்குப் பதிலாக, இந்த தளங்கள் சரியான கலவையான தயாரிப்புகள், பிரீமியம் பிராண்டுகள் மற்றும் அவற்றின் சொந்த வணிக அடையாளங்களை வழங்குவதன் மூலம் லாபம் ஈட்ட முடியும் என்றும் EY-பார்த்தனான் தலைவர் குறிப்பிட்டார். மனிதவளம் மற்றும் வாகன பயன்பாட்டில் செயல்திறனை மேம்படுத்துவதும் லாபத்திற்கு முக்கியமாகும் என்றும் அவர் கூறினார்.

இந்திய விரைவு வர்த்தக சந்தை தற்போது $3.34 பில்லியன் மதிப்புடையது. இது 2029ஆம் ஆண்டுக்குள் $9.95 பில்லியனாக வளரும் என்று கிராண்ட் தோர்டன் பாரத் (Thorton Bharat) தெரிவித்துள்ளது. 2024 நிதியாண்டில் சந்தை 76% வளர்ச்சியடைந்தது.

நிதிச் சேவை நிறுவனமான மோதிலால் ஓஸ்வாலின் தனி அறிக்கை, Zomato-வுக்குச் சொந்தமான Blinkit, 2025 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் 46% சந்தைப் பங்கைக் கொண்டிருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. Zepto 29% பங்கையும், Swiggy Instamart 25% பங்கையும் வைத்திருந்தது.

பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனையாளர்கள் பற்றி என்ன?

இந்தியா முழுவதும் உள்ள வேகமாக விற்பனையாகும் நுகர்வோர் பொருட்கள் (Fast-Moving Consumer Goods (FMCG)) பங்குதாரர்கள் மற்றும் விநியோகஸ்தர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசு சாரா நிறுவனங்கள், அகில இந்திய நுகர்வோர் பொருட்கள் விநியோகக் கூட்டமைப்பு (All-India Consumer Products Distribution Federation (AICPDF)) உடன் இணைந்து, சமீபத்தில் இந்திய போட்டி ஆணையத்தில் (Competition Commission of India (CCI)) புகார் அளித்துள்ளன. பிளிங்கிட், ஜெப்டோ மற்றும் ஸ்விக்கி இன்ஸ்டாமார்ட் ஆகிய மூன்று விரைவு வர்த்தக நிறுவனங்கள் நியாயமற்ற வணிக நடைமுறைகளில் ஈடுபடுவதாக அவர்கள் குற்றம் சாட்டியுள்ளனர்.

விநியோகஸ்தர்கள் மன்றம், அதிக விலை நிர்ணயம் மற்றும் அதிக தள்ளுபடி குறித்து கவலைகளை எழுப்பியது. போட்டியாளர்களை சந்தையிலிருந்து வெளியேற்றுவதற்காக ஆன்லைன் தளங்கள் தயாரிப்பு விலைகளை விலையை குறைவாக நிர்ணயிப்பதாக அவர்கள் கூறினர். இதை அடைந்த பிறகு, தளங்கள் தங்கள் இழப்புகளை மீட்டெடுக்க விலைகளை உயர்த்துகின்றன.

இந்த தளங்கள் துணிகர முதலீட்டாளர்கள் அல்லது வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து வலுவான நிதி ஆதரவைக் கொண்டுள்ளன என்றும், இது அவர்களுக்கு ஒரு நன்மையை அளிக்கிறது என்றும் மன்றம் குறிப்பிட்டது. கூடுதலாக, வாடிக்கையாளர் இருப்பிடம், சாதன வகை அல்லது வாங்கும் பழக்கம் போன்ற காரணிகளின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு விலைகளைப் பயன்படுத்துவதற்கு பயன்பாட்டுத் தரவைப் பயன்படுத்துவதாக தளங்கள் குற்றம் சாட்டப்பட்டன.

பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனையாளர்கள் போட்டியிட போராடுவதாகவும், இதனால் மில்லியன் கணக்கான சில்லறை விற்பனையாளர்கள் மற்றும் விநியோகஸ்தர்கள் நஷ்டத்தை சந்திக்க நேரிடும் என்றும் கூட்டமைப்பு எச்சரித்தது.

தமிழ்நாடு நுகர்வோர் பொருட்கள் விநியோகஸ்தர்கள் சங்கத்தின் நிறுவனர் மற்றும் தலைவரான பி.எம். கணேஷ்ராம், கூறுகையில், பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனையாளர்கள் மற்றும் பெரிய நிறுவனங்கள் இரண்டும் வணிகம் செய்ய சம வாய்ப்புகள் இருக்க வேண்டும். கோடிக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்கும் வேலைகளுக்கும் பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனையை நம்பியிருப்பதால் இது முக்கியமானது என்றார். பாரம்பரிய சில்லறை விற்பனை பாதிக்கப்பட்டால், அவர்களுக்கு வேறு வேலைகள் கிடைப்பது கடினமாக இருக்கும், ஏனெனில் அவர்களில் பலருக்கு போதுமான கல்வியறிவு இல்லாமல் இருக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டார்.

Original article:

What is behind the rise of quick commerce? -Saptaparno Ghosh

Read More →

BioE3 திட்டம் என்றால் என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 ஆய்வகத்தில் புரதங்களை உருவாக்குவது குறித்த ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்க உயிரி தொழில்நுட்பத் துறை திட்டமிட்டுள்ளது. நாடு முழுவதும் உள்ள வீடுகளில் உணவுமுறையை மேம்படுத்துவதே இந்த ஆராய்ச்சியின் நோக்கமாகும். அரசாங்கத்தால் சமீபத்தில் தொடங்கப்பட்ட BioE3 முயற்சியின் கீழ் இந்த நிதி வழங்கப்படும்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

• உண்மையான புரத மூலங்களைப் போலவே சுவை மற்றும் புரத கட்டமைப்பில் இருக்கும் "ஸ்மார்ட் புரதங்களை" உருவாக்குவதே இந்த திட்டத்தின் நோக்கமாகும். இந்தப் புரதங்கள் இயற்கை புரதங்களைப் போலவே இருக்கும். உணவு ஆதாரங்களை காலநிலைக்கு ஏற்றவாறு மாற்றுவதே இதன் நோக்கமாகும்.

• உயிரி தொழில்நுட்பத் துறை, ஆராய்ச்சி மானியங்களுக்கு விண்ணப்பிக்க விஞ்ஞானிகளை அழைத்துள்ளது. இந்த புரதங்களை உருவாக்குவதற்கும் பெரிய அளவிலான உற்பத்தியில் உள்ள சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்கும் ஆராய்ச்சிக்கு நிதியளிக்கும். புரதங்களை பாதுகாப்பாகவும், குறைவாகவும், திறமையாகவும் தயாரிப்பதற்கான ஒரு அமைப்பை உருவாக்குவதே இதன் நோக்கமாகும்.

• புரதங்களை உற்பத்தி செய்வதற்கான மூன்று முறைகளில் இந்தத் துறை அதிக கவனம் செலுத்தும்.

• முதல் முறை நொதித்தல் (fermentation) மூலம் பெறப்பட்ட புரதங்கள் ஆகும். அவை நுண்ணுயிரிகளிலிருந்து வருகின்றன. சில வகையான பாசிகள், பாக்டீரியாக்கள் மற்றும் பூஞ்சைகள் இந்த புரதங்களை உருவாக்க முடியும். இந்த புரதங்களை இறைச்சிக்கு மாற்றாகப் பயன்படுத்தலாம். குறைந்த விலை உயிரி உற்பத்தி செயல்முறைகளை உருவாக்குவதே முக்கிய சவாலாகும். இந்த செயல்முறைகள் புரத உற்பத்தியை மலிவு விலையில் வழங்க வேண்டும். அவை வணிக ரீதியான நம்பகத்தன்மையையும் உறுதி செய்ய வேண்டும்.

• துறை ஆவணத்தின்படி, இந்த முறையில் ஆராய்ச்சி செய்வது, நொதித்தலுக்கான மறுசீரமைப்பு நுண்ணுயிர் அமைப்புகளை வடிவமைத்து மேம்படுத்துதல், அதிக மகசூலுக்கான பாதைகளை ஒழுங்குபடுத்துதல், திரிபு உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தவும் துணை தயாரிப்புகளைக் குறைக்கவும் மரபணு திருத்தத்தைப் பயன்படுத்துதல் மற்றும் ஒவ்வாமை மற்றும் நச்சுகளை அகற்ற செயல்முறைகளை மேம்படுத்துதல் ஆகியவற்றை நோக்கமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். குளுக்கோசுக்குப் பதிலாக விவசாய துணை தயாரிப்புகள் அல்லது பிற ஆதாரங்களை கருத்தரித்தல் செயல்முறைக்கு பயன்படுத்தக்கூடிய செயல்முறைகளை உருவாக்குவதிலும் இந்த ஆராய்ச்சி கவனம் செலுத்தும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

• BioE3 கொள்கையின் குறிக்கோள் ஒரு தெளிவான திட்டத்தை உருவாக்குவதாகும். இந்தத் திட்டம் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களைப் பின்பற்ற உதவும். இது உயிரி உற்பத்தியை மேம்படுத்துவதற்கான புதிய ஆராய்ச்சியையும் ஆதரிக்கும்.

• உயிரி உற்பத்தியை ஆதரிப்பதற்கான வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் கொள்கைகளை BioE3 கொள்கை வழங்குகிறது. நாடு முழுவதும் பல்வேறு துறைகளில் உயிரி உற்பத்தியை மேம்படுத்துவதை (‘Fostering High Performance Biomanufacturing’) இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

• மேம்படுத்தப்பட்ட செயல்திறன், நிலைத்தன்மை மற்றும் தரம் ஆகியவற்றிற்கான உயிரி உற்பத்தி செயல்முறையில் புரட்சியை ஏற்படுத்துவதையும், உயிரியல் அடிப்படையிலான உயர் மதிப்பு தயாரிப்புகளின் வளர்ச்சி மற்றும் உற்பத்தியையும் துரிதப்படுத்துவதையும் கொள்கை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

• 2023-24-ஆம் ஆண்டு தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஒன்றிய அரசின் நிதிநிலை அறிகையில் இந்தியாவின் பசுமை வளர்ச்சி தொலைநோக்குப் பார்வையை BioE3 கொள்கை ஆதரிக்கிறது. இது பிரதமரின் “சுற்றுச்சூழலுக்கான வாழ்க்கை முறை முயற்சியை” (‘Lifestyle for Environment (LiFE)) பின்பற்றுகிறது. இது நிலைத்தன்மைக்கான கூட்டு முயற்சியை ஊக்குவிக்கிறது.

• இந்தியாவை 'நிகர-பூஜ்ஜிய' கார்பன் பொருளாதாரமாக மாற்றும் பிரதமரின் இலக்கை இந்தக் கொள்கை ஆதரிக்கிறது. 2024-25ஆம் ஆண்டுக்கான இடைக்கால நிதிநிலை அறிகையில் உயிரி உற்பத்தி மற்றும் உயிரி ஃபவுண்டரி முயற்சியை ஒரு திட்டமாக அரசாங்கம் அறிவித்தது.

Original article:

What is the BioE3 scheme? -Priya Kumari Shukla

Read More →

ஓர் இந்திய-அமெரிக்க வர்த்தக ஒப்பந்தம் மற்றும் உலக வர்த்தக அமைப்பு (WTO) சட்டங்களின் சோதனை -பிரபாஷ் ரஞ்சன்

 அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் உலக வர்த்தக அமைப்பின் உறுப்பினர்களாக இருப்பதால், அவர்களின் இருதரப்பு வர்த்தகம் WTO சட்டத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தரங்களுடன் ஒத்துப்போக வேண்டும். அமெரிக்காவின் அழுத்தத்திற்கு இந்தியா அடிபணியக் கூடாது.

பிப்ரவரி 13, 2025 அன்று பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அமெரிக்க குறுகிய பயணத்தின் போது, ​​இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் வர்த்தக ஒப்பந்தத்திற்கான பேச்சுவார்த்தைகளைத் தொடங்க ஒப்புக்கொண்டன. இந்த ஒப்பந்தம் பல துறைகளை உள்ளடக்கும் மற்றும் 2025ஆம் ஆண்டு  இலையுதிர்காலத்தில் இறுதி செய்யப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பொருளாதார வல்லுநர்கள் கட்டணங்கள் மற்றும் வர்த்தக அளவைக் கணக்கிடுவதில் கவனம் செலுத்துகின்றனர். 

இருப்பினும், சர்வதேச வர்த்தக சட்டத்தின் கண்ணோட்டத்தில் இந்த வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்வதும் முக்கியம். சர்வதேச வர்த்தக சட்டத்தின் பெரும்பகுதி, கட்டணங்கள் மற்றும் வர்த்தகம் தொடர்பான பொது ஒப்பந்தத்தில் (General Agreement on Tariffs and Trade (GATT)) எழுதப்பட்டுள்ளது மற்றும் உலக வர்த்தக அமைப்பால் (World Trade Organization (WTO)) நிர்வகிக்கப்படுகிறது.

அமெரிக்காவும் இந்தியாவும் WTO-வின் உறுப்பினர்கள். இதன் பொருள் அவர்களின் வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் WTO விதிகளைப் பின்பற்ற வேண்டும். இதன் காரணமாக, அவற்றுக்கிடையே முன்மொழியப்பட்ட இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தம் (BTA) மிகவும் முக்கியமானது.

தற்போது, ​​BTA எதை உள்ளடக்கும் என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. பிப்ரவரி 13 அன்று வெளியான அமெரிக்க-இந்திய கூட்டுத் தலைவர்கள் அறிக்கையில் பல துறை இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தம் (Bilateral Trade Agreement (BTA)) பற்றி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால், எந்த விவரங்களும் வெளியிடப்படவில்லை.

இந்த ஒப்பந்தம் ஒரு சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தம் (Free Trade Agreement (FTA)) என்று அழைக்கப்படவில்லை என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இருப்பினும், ஒப்பந்தத்தின் உள்ளடக்கம்தான் முக்கியமானது, அதன் பெயர் அல்ல.

சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்

WTO அமைப்பு மிகவும் விருப்பமான நாடு (most favoured nation (MFN)) கொள்கையில் செயல்படுகிறது. இது வர்த்தக நாடுகளுக்கு இடையே பாகுபாடு காட்டுவதை தடை செய்கிறது. எனவே, சில நாடுகளுக்கு முன்னுரிமை அணுகலை வழங்கும் சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் (FTA)  MFN விதியை மீறுகிறது. இருப்பினும் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் நாடுகள் இன்னும் FTAகளை நிறுவ முடியும்.

இந்த நிபந்தனைகளில் ஒன்று, GATT-ன் பிரிவு XXIV.8(b)-ல் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்டுள்ளது. FTA-க்குள் "கணிசமான அனைத்து வர்த்தகத்திற்கும்" சுங்க வரிகள் மற்றும் பிற வர்த்தகத் தடைகளை உறுப்பினர் நாடுகள் அகற்ற வேண்டும். ஒப்பந்தத்தில் "கணிசமான அனைத்து வர்த்தகம்" என்ற சொல் வரையறுக்கப்படவில்லை என்றாலும், உறுப்பு நாடுகளுக்கு இடையேயான வர்த்தகத்தின் மிக உயர்ந்த சதவீதத்தை FTA உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.

உலகளாவிய வர்த்தகத்தில் ஒரு முக்கிய விதியான MFN (மிகவும் விரும்பத்தக்க நாடு) கொள்கைக்கு FTAக்கள் (சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள்) விதிவிலக்காக இருப்பதால் இந்த விதி உள்ளது. FTAக்கள் இந்த விதியை மீறுவதால், அவை கண்டிப்பாக கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும் மற்றும் எளிதில் அனுமதிக்கப்படக்கூடாது.

இந்தியாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் இடையிலான முன்மொழியப்பட்ட இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தம் (BTA) சட்டப்பூர்வமாக செல்லுபடியாகும் வகையில் அது இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான கிட்டத்தட்ட அனைத்து வர்த்தகத்தையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும். இது உலக வர்த்தக அமைப்புக்கும் (WTO) தெரிவிக்கப்பட வேண்டும்.

இந்த ஒப்பந்தம் உண்மையில் இந்தியாவின் பொருளாதாரத்திற்கு பயனளிக்குமா என்பது குறித்து விவாதம் நடந்து வருகிறது. இது குறித்து மக்களுக்கு வெவ்வேறு கருத்துக்கள் உள்ளன.

சட்டப்படி, இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில தயாரிப்புகளுக்கு மட்டுமே வரிகளை (இறக்குமதி வரிகள்) குறைத்தால், மற்ற நாடுகளுக்கு அதே நன்மையை வழங்காமல், அது WTO விதிகளை மீறும்.

இடைக்கால ஒப்பந்தங்கள், செயல்படுத்தும் பிரிவு

இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் சில பொருட்களுக்கு WTO விதிகளை மீறாமல் 'இடைக்கால ஒப்பந்தம்' ('interim agreement.') என்று அழைப்பதன் மூலம் ஒரு வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை (BTA) உருவாக்க முடியும். இந்த ஒப்பந்தம் பின்னர் ஒரு முழுமையான சுதந்திர வர்த்தக ஒப்பந்தத்திற்கு (FTA) வழிவகுக்கும். FTAக்கள் இறுதி செய்யப்படுவதற்கு நேரம் எடுக்கும் என்பதால், GATT-ன் பிரிவு XXIV, நாடுகள் சில நிபந்தனைகளை பூர்த்தி செய்யும் வரை, FTA-ஐ நோக்கிய ஒரு படியாக 'இடைக்கால ஒப்பந்தங்களில்' கையெழுத்திட அனுமதிக்கிறது.

முதலாவதாக, GATT இன் பிரிவு XXIV.5-ன் கீழ், சுதந்திர வர்த்தகப் பகுதியை உருவாக்குவதற்கு அவசியமானால், நாடுகள் ‘இடைக்கால ஒப்பந்தத்தில்’ நுழையலாம். இரண்டாவதாக, இந்த ‘இடைக்கால ஒப்பந்தம்’ ஒரு நியாயமான காலக்கெடுவுக்குள் FTA-ஐ நிறுவுவதற்கான திட்டம் அல்லது அட்டவணையை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும். இது பொதுவாக 10 ஆண்டுகளுக்கு மிகாமல் இருக்க வேண்டும்.

எவ்வாறாயினும், இந்தியாவும் அமெரிக்காவும் எதிர்காலத்தில் உண்மையான FTAவில் கையெழுத்திட விரும்பினால் மட்டுமே முன்மொழியப்பட்ட BTA-ஐ 'இடைக்கால ஒப்பந்தமாக' அறிவிக்க வேண்டும். MFN-சீரற்ற வர்த்தக ஒப்பந்தத்தை மறைத்து நேரத்தை வாங்குவதற்கு மட்டுமே 'இடைக்கால ஒப்பந்தம்' அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்துவது அரசியல் ரீதியாக பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.  ஆனால், சட்டப்பூர்வமாக பாதுகாப்பற்றதாக இருக்கலாம்.

WTO சட்டம் 'செயல்படுத்தும் பிரிவு' எனப்படும் மிகவும் விரும்பப்படும் நாடு (MFN) கொள்கைக்கு விதிவிலக்கு அளிக்கிறது. இது WTO நாடுகள் வரிகளைக் குறைப்பதன் மூலம் வளரும் நாடுகளின் தயாரிப்புகளுக்கு சிறந்த சந்தை அணுகலை வழங்க அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், இந்தியாவிற்கும் அமெரிக்காவிற்கும் இடையிலான முன்மொழியப்பட்ட வர்த்தக ஒப்பந்தம் (இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தம் அல்லது BTA) இந்த பிரிவின் கீழ் பொருந்துவதாகத் தெரியவில்லை.

இந்த ஒப்பந்தத்தில், இரு நாடுகளும் ஒருவருக்கொருவர் தயாரிப்புகள் மீதான வரிகளைக் குறைக்கத் திட்டமிட்டுள்ளன. அமெரிக்க தயாரிப்புகள் மீதான வரிகளைக் குறைப்பதற்கான இந்தியாவின் சமீபத்திய நடவடிக்கைகளை அமெரிக்கா பாராட்டுவதாகவும் கூட்டு அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இது அமெரிக்க தயாரிப்புகளுக்கு இந்தியா சிறந்த சந்தை அணுகலை வழங்குகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது, இது வளரும் நாடுகளுக்கு பயனளிக்கும் நோக்கில் 'செயல்படுத்தும் பிரிவு' நோக்கத்திற்கு எதிரானது.

WTO சட்டத்தை மதிப்பது

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் 'பரஸ்பர வரிகள்' (‘reciprocal tariffs’) என்ற யோசனையின் அர்த்தம், அமெரிக்கப் பொருட்கள் மீது மற்ற நாடுகள் விதிக்கும் வரிகளுக்கு இணையாக அமெரிக்கா தனது வரிகளை உயர்த்தும் என்பதாகும். இருப்பினும், இது இரண்டு முக்கியமான WTO கொள்கைகளுக்கு எதிரானது:

1. மிகவும் விரும்பப்படும் நாடு (MFN): இந்தக் கொள்கையின் பொருள் நாடுகள் தங்கள் அனைத்து வர்த்தக நாடுகளையும் சமமாக நடத்த வேண்டும் என்பதாகும்.

2. சிறப்பு மற்றும் வேறுபட்ட நடைமுறை (Special and Differential Treatment (S&DT)): இது வளரும் நாடுகள் வளர்ந்த நாடுகளைவிட குறைவாக தங்கள் வரிகளைக் குறைக்க அனுமதிக்கிறது.

அமெரிக்கா 'பரஸ்பர வரிகள்' அணுகுமுறையைப் பின்பற்றினால், வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டதைவிட அதிக வரிகளை வசூலிக்கக்கூடாது என்ற WTO-விற்கான அதன் உறுதிப்பாட்டையும் அது மீறும்.

நியாயமான உலகளாவிய வர்த்தக விதிகளை ஆதரிக்கும் இந்தியா போன்ற நாடுகள், WTO கொள்கைகளை பலவீனப்படுத்தும் எந்த மாற்றங்களையும் கடுமையாக எதிர்க்க வேண்டும். வரவிருக்கும் வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகள் (BTA பேச்சுவார்த்தைகள்) இந்தியாவின் உறுதியான நிலைப்பாட்டையும், அமெரிக்க அழுத்தத்திலிருந்து WTO விதிகளைப் பாதுகாக்கும் திறனையும் சோதிக்கும்.

பிரபாஷ் ரஞ்சன், ஜிண்டால் குளோபல் சட்டப் பள்ளி, சர்வதேச முதலீடு மற்றும் வர்த்தக சட்டங்களுக்கான மையத்தின் பேராசிரியர் மற்றும் இயக்குனர் ஆவார். 

Original article:

An India-U.S. trade agreement and the test of WTO laws -Prabhash Ranjan

Read More →

மாநில அளவில் அதிகாரப் பரவலாக்கத்தின் தோல்விகள் -ஆதித்ய சின்ஹா

 சரியான நேரத்தில் தேர்தல்கள் மற்றும் மாநில நிதி ஆணையங்கள் அமைக்கப்பட்ட போதிலும், மாநிலங்களில் உள்ள பஞ்சாயத்துகள் இன்னும் நிதிப் பிரச்சினைகளுடன் போராடுகின்றன.

அதிகாரப் பரவலாக்கம் (decentralization), முழுமையடையாதபோது, ​​அது ஒரு ஆழமான முரண்பாட்டை உருவாக்குகிறது. இது சுயாட்சியின் மாயையைத் தருகிறது. ஆனால், உண்மையான அதிகாரத்தை வழங்கவில்லை.  உண்மையான பரவலாக்கம் (True decentralisation) என்பது பணிகளை மறுபகிர்வு செய்வதற்கு அப்பாற்பட்டது. இதற்கு அதிகாரத்தின் முழுமையான மறுசீரமைப்பு தேவைப்படுகிறது. இது பொறுப்பின் தெளிவான விநியோகத்தையும் கோருகிறது. கூடுதலாக, அது நிர்வாகத்தில் சட்டபூர்வமான தன்மையை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

ஒரு அமைப்பு அரசாங்கத்தின் கீழ் அடுக்குகளுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதாகக் கூறுகிறது. இருப்பினும், அது அவர்களுக்குச் செயல்படுவதற்கான வழிமுறைகளை மறுக்கிறது. இது ஒரு காஃப்கேசிய கட்டமைப்பை (Kafkaesque structure) உருவாக்குகிறது. இந்த கட்டமைப்பில், பொறுப்பு வெவ்வேறு நிலைகளில் பரவியுள்ளது. இருப்பினும், கட்டுப்பாடு மேலே குவிந்துள்ளது.

இந்தியா ஒரு முக்கியமான திருப்புமுனையில் உள்ளது. 73வது மற்றும் 74வது அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் உள்ளூர் நிர்வாகத்தின் ஒரு புதிய காலகட்டத்தை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், பெரும்பாலான மாநிலங்கள் இன்னும் நிதி வளங்களையும், அதிகாரத்துவத்தையும் இறுக்கமாகக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. பஞ்சாயத்துகளும் நகராட்சிகளும் (நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள்-ULBs) திட்டமிடுதல், செயல்படுத்துதல் மற்றும் நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றிற்கு பொறுப்பானவையாகச் செயல்படுகிறது. ஆனால், நிதி சுதந்திரம் அல்லது நிர்வாக அதிகாரம் இல்லாமல், அவை தாங்களாகவே செயல்படுவதற்குப் பதிலாக அரசாங்கத்தைச் சார்ந்தே உள்ளன.

மாநில அரசாங்கங்களில் கூட, அதிகாரம் பெரும்பாலும் நிறுவனங்களிடையே பரவலாக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், இது பொதுவாக அரசியல் மற்றும் அதிகாரத்துவ உயரடுக்கால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. இந்த முழுமையற்ற செயல்முறை திறமையின்மையை விட அதிகமாக ஏற்படுகிறது. அனைவரையும் உள்ளடக்கிய மற்றும் காலப்போக்கில் மாற்றியமைக்கும் ஒரு நிர்வாகக் கருத்தை இது பலவீனப்படுத்துகிறது. உண்மையான பரவலாக்கம் என்பது அதிகாரத்தை மாற்றுவது மட்டுமல்ல. இது அதிகாரத்தை மறுபரிசீலனை செய்வதையும் உள்ளடக்கியது. அதிகாரம் சாதாரணமாக மரபுவழி உரிமையாகக் கடத்தப்படாமல், சட்டபூர்வமான தன்மை, திறன் மற்றும் உண்மையான சுதந்திரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு அமைப்பை உருவாக்குவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

அரசியலமைப்பின் 11வது மற்றும் 12வது அட்டவணைகள் பஞ்சாயத்துகள் மற்றும் நகராட்சிகளின் அதிகாரங்கள் மற்றும் பொறுப்புகளை வரையறுக்கின்றன. இருப்பினும், அவை காலாவதியானவை மற்றும் இந்தியாவின் மாறிவரும் நிர்வாகத் தேவைகளுடன் பொருந்தவில்லை.

இதில் ஒரு முக்கிய பிரச்சினை என்னவென்றால், கிராமப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு (Rural Local Bodies (RLB)) கழிவுநீர் மேலாண்மையில் கட்டுப்பாடு வழங்கப்படவில்லை. இதன் விளைவாக, அவற்றின் நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ள பகுதிகளுக்கு சரியான கழிவுநீர் அமைப்பு இல்லை. நகர்ப்புறங்களைப் போல செயல்படும் ஆனால் இன்னும் அதிகாரப்பூர்வமாக கிராமப்புறமாக வகைப்படுத்தப்படும் இடங்களில் இந்தப் பிரச்சினை இன்னும் மோசமாக உள்ளது.

இந்தப் பகுதிகள் இன்னும் கிராமப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளால் (RLB) நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இதன் விளைவாக, முக்கியமான நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சேவைகள் சரியான நிர்வாகத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இந்த சேவைகளை வழங்குவதற்கு எந்த குறிப்பிட்ட அமைப்பும் பொறுப்பல்ல. இதன் விளைவாக, மாவட்ட நிர்வாகம் இந்த சேவைகளுக்கான பொறுப்பை முறைசாரா முறையில் ஏற்றுக்கொள்கிறது. இதன் பொருள் அடிப்படை உள்கட்டமைப்பை அணுகுவது முறையான அமைப்பை விட அதிகாரிகளின் முடிவுகளைப் பொறுத்தது. தெளிவான அதிகாரம் இல்லாதது சேவை வழங்கலை பலவீனப்படுத்துகிறது. குடியிருப்பாளர்கள் நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட நிர்வாக அமைப்பை விட தற்காலிக நிர்வாகத் தேர்வுகளை நம்பியுள்ளனர்.

சமீபத்திய முன்னேற்றம்

மேலும், ஒவ்வொரு மாநிலமும் பஞ்சாயத்துகளின் நிதி நிலையை மதிப்பாய்வு செய்யவும், மாநிலத்தின் ஒருங்கிணைந்த நிதியில் இருந்து வரிகள் (taxes), தீர்வை வரிகள் (duties), சுங்கங்கள் (tolls), கட்டணங்கள் (fees) மற்றும் மானியங்கள் (grants) ஆகியவற்றைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும் ஒவ்வொரு மாநிலமும் ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மாநில நிதிக் குழுவை (State Finance Commission (SFC)) அமைக்க வேண்டும் என்று அரசியலமைப்புப் பிரிவு 243 (I) கட்டளையிடுகிறது.

அரசியலமைப்பு திருத்தச் சட்டத்தின் (Constitutional Amendment Act (CAA)) இணக்கச் சட்டங்கள் ஆணையத்தின் கட்டமைப்பை வரையறுக்கின்றன. அவை, அதன் உறுப்பினர்களின் தகுதிகள் மற்றும் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான செயல்முறையையும் குறிப்பிடுகின்றன. பின்னர், ஆணையத்தின் பரிந்துரைகள் மாநில சட்டமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன.

பகுதி IX சேர்க்கப்பட்டதிலிருந்து கடந்த 30 ஆண்டுகளில், குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதற்கானச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன. பஞ்சாயத்து தேர்தல்கள் தொடர்ந்து நடத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும், பல மாநிலங்கள் பல மாநில நிதிக் குழுக்களை (SFC) நிறுவியுள்ளன.

இருப்பினும், இந்த முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், பெரும்பாலான மாநிலங்களில் உள்ள பஞ்சாயத்துகள் இன்னும் நிதி வரம்புகளுடன் போராடுகின்றன. இந்த நிதி பற்றாக்குறை அவற்றின் வளர்ச்சியையும் செயல்திறனையும் கட்டுப்படுத்துகிறது. அரசியலமைப்பு திருத்தச் சட்டத்திற்குப் (CAA) பிறகு அவற்றின் கடமைகளும், பொறுப்புகளும் அதிகரித்துள்ளதால் சிக்கல் மோசமடைந்துள்ளது.

இந்த சிக்கலை நன்கு புரிந்துகொள்ள, புதிதாக வெளியிடப்பட்ட “மாநிலங்களில் பஞ்சாயத்துகளுக்கு அதிகாரப் பகிர்வு நிலை குறியீடு-2024” ஐப் (Status of Devolution to Panchayats in States Index) படிக்க வேண்டும். இது ”பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைச்சகம்” (Ministry of Panchayati Raj) மற்றும் ”இந்திய பொது நிர்வாக நிறுவனம்” (Indian Institute of Public Administration) ஆகியவற்றால் வெளியிடப்பட்டது. இந்த அறிக்க்கையை, VN அலோக் எழுதியுள்ளார்.

தரவுகளை வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், தற்போதைய அமைப்பில் உள்ள குறைபாடுகளையும் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. பஞ்சாயத்து நிதிகளில் மூன்று முக்கிய சிக்கல்கள் உள்ளன.

நிதிச் சிக்கல்கள்

முதலாவதாக, குறைந்த வருவாய் உருவாக்கம் மற்றும் குறைந்தளவிலான நிதி சுதந்திரம் ஆகியவை முக்கியமான சவால்களாக உள்ளன. பஞ்சாயத்துகள் முதன்மையாக சொத்து வரியை நம்பியுள்ளன. ஆனால், மோசமான நிர்வாகம் குறைந்த வசூல் விகிதங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. சொந்த மூல வருவாயானது அவர்களின் மொத்த செலவினத்தில் 5-10 சதவீதத்தை மட்டுமே பங்களிக்கிறது. இதனால், அவர்கள் மாநில மற்றும் ஒன்றிய அரசாங்கங்களின் நிதியை பெரிதும் சார்ந்திருக்க கட்டாயப்படுத்துகிறது.

கூடுதலாக, வருவாய் வசூல் மாநிலங்கள் முழுவதும் வேறுபடுகிறது. சில பஞ்சாயத்துகள் தொழில்முறை மற்றும் பொழுதுபோக்கு வரிகளை வசூலிக்க முடியும். மற்றவை இந்த அதிகாரங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை. முத்திரை வரிகள் (stamp duties) மற்றும் வாகன வரிகள் (vehicle taxes) மீதான கூடுதல் கட்டணம் போன்ற ஒதுக்கப்பட்ட வருவாயையும் மாநிலங்கள் கழிக்கின்றன. இது பஞ்சாயத்துகளின் நிதித் திறனை மேலும் கட்டுப்படுத்துகிறது.

மேலும், வரி மதிப்பீடு மற்றும் அமலாக்கத்திற்கான வலுவான அமைப்புகள் இல்லாதது சிக்கல்களை ஏற்படுத்துகிறது. பலர் தங்கள் வரிக்கான பொறுப்புகளை குறைத்து மதிப்பிடுகிறார்கள். இது வசூலிக்கப்படும் வரியின் அளவைக் குறைக்கிறது. உள்ளூர் அரசாங்கங்கள் (பஞ்சாயத்துக்கள்) தங்கள் சொந்த வருவாயை உயர்த்த போராடுகின்றன. இதன் விளைவாக, குடிநீர், சுகாதாரம் மற்றும் கிராமப்புற சாலைகள் போன்ற அடிப்படை சேவைகளை அவர்களால் வாங்க முடியாது. பெரிய பொருளாதார மற்றும் நலத்திட்டங்களையும் அவர்களால் ஆதரிக்க முடியவில்லை.

இரண்டாவதாக, பலவீனமான நிதிப் பகிர்வு, மானியங்களை அதிகமாகச் சார்ந்திருத்தல், மற்றும் நிதிப் பயன்பாட்டில் திறமையின்மை ஆகியவை பஞ்சாயத்துக்கான நிதியை மேலும் குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறது. ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நிதிப் பகிர்வை பரிந்துரைக்க வேண்டும் என்று அரசியலமைப்பு மாநில நிதிக் குழுக்களை (SFC) கட்டாயப்படுத்தினாலும், பல மாநிலங்கள் அவை உருவாக்கத்தை தாமதப்படுத்துகின்றன அல்லது அவற்றின் பரிந்துரைகளை செயல்படுத்தத் தவறிவிடுகின்றன.

இதன் விளைவாக, மாநில அரசுகள் பெரும்பாலும் தற்காலிக மற்றும் கணிக்க முடியாத இடமாற்றங்களை வழங்குகின்றன. இது பஞ்சாயத்து நிலையில் நிதித் திட்டமிடலை சீர்குலைக்கிறது. பெரும்பாலான நிதி உதவி MGNREGA, ஜல் ஜீவன் மிஷன் (Jal Jeevan Mission) மற்றும் ஸ்வச் பாரத் மிஷன் (Swachh Bharat Mission) போன்ற மத்திய நிதியுதவி திட்டங்கள் (Centrally Sponsored Schemes (CSS)) மூலம் வருகிறது. இந்தத் திட்டங்கள் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. வளங்களை ஒதுக்குவதில் பஞ்சாயத்துகளின் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

கூடுதலாக, பல மாநிலங்கள் இன்னும் தனித்தனி நிறுவனங்கள் மூலம் சுகாதாரம் மற்றும் நீர் வழங்கல் போன்ற சேவைகளை கட்டுப்படுத்துகின்றன. இது பஞ்சாயத்துகள் இந்த வளங்களை நேரடியாக நிர்வகிப்பதைத் தடுக்கிறது. நிதி வழங்கப்பட்டாலும் கூட, அதிகாரத்துவத்தில் தாமதங்கள் மற்றும் சிக்கலான நடைமுறைகள் அவற்றின் பயன்பாட்டை மெதுவாக்குகின்றன. இது மோசமான சேவை விநியோகத்திற்கு வழிவகுக்கிறது.

மூன்றாவதாக, பலவீனமான நிறுவனங்கள், வரையறுக்கப்பட்ட கடன் வாங்கும் சக்தி மற்றும் நிதி வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாமை ஆகும். பஞ்சாயத்துகள் வரிகளை சரியாக மதிப்பிடவோ அல்லது வசூலிக்கவோ முடியாததால் பணத்துடன் போராடுகின்றன. அவற்றில் திறமையான ஊழியர்கள் மற்றும் சரியான நிர்வாகம் இல்லாததால், அவற்றின் நிதி நிலைமை மோசமடைகிறது.

உள்ளூர் அதிகாரசபை கடன் சட்டம்-1914 (Local Authorities Loans Act) உள்ளூர் அரசாங்கங்களை கடன் வாங்க அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், பஞ்சாயத்துகள் கடன் வாங்குவதில் கடன் வாங்கும் தகுதி மற்றும் கடன் வாங்கும் அதிகாரங்கள் குறித்த தெளிவு இல்லாததால் அவை அரிதாகவே கடன் வாங்குகின்றன. நிதிகளுக்கு அவர்களைப் பொறுப்பேற்க வைக்கும் தெளிவான அமைப்பும் இல்லை. இது நிதியின் திறமையற்ற பயன்பாடு, ஊழல் மற்றும் பொதுச் செலவினங்களில் வெளிப்படைத்தன்மை இல்லாமைக்கு வழிவகுக்கிறது.

பல மாநிலங்கள் பஞ்சாயத்துகளின் நிதித் தரவை வெளியிடுவதில்லை. இது பொதுமக்களின் ஆய்வைக் கட்டுப்படுத்துகிறது மற்றும் ஜனநாயக பொறுப்புணர்வை பலவீனப்படுத்துகிறது. மேலும், மாநில அரசுகள் இன்னும் உள்ளூர் நிர்வாகத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. இது உள்ளூர் மட்டங்களுக்கு அதிகாரம் மற்றும் வளங்களை திறம்பட மாற்றுவதை கட்டுப்படுத்துகிறது.

பிரச்சினை நிதி பற்றியது மட்டுமல்ல. அடிப்படைத் தேவைகளை எவ்வாறு வழங்குகிறோம் என்பதை நாம் தீவிரமாக மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற பகுதிகளுக்கு இடையிலான தற்போதைய பிரிவு வளர்ச்சியை மெதுவாக்குகிறது. கிராமப்புறங்களை நகர்ப்புறமாக மாற்றுவது விஷயங்களை மேம்படுத்துமா? நமது நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் நிலையைக் கருத்தில் கொண்டு, அவசியமில்லை. கேள்வி என்னவென்றால், உண்மையில் செயல்படும் ஒரு நிர்வாக மாதிரியை உருவாக்க 73வது மற்றும் 74வது திருத்தங்களை மாற்றியமைக்க வேண்டுமா?

ஆதித்ய சின்ஹா எழுத்தாளர் மற்றும் ஒரு பொதுக் கொள்கை நிபுணர் ஆவார்.

Original article:

Decentralisation: Failures at the State level -Aditya Sinha

Read More →

புதிய வருமான வரி சட்டம் ஒரு துணிச்சலான சீர்திருத்தம் -சஞ்சய் நாயர்

 புதிய வருமான வரி மசோதா (2025), ஐந்து முக்கிய இலக்குகளைக் கொண்டுள்ளது. அரசாங்கம் இவற்றை "5Cகள்" என்று அழைக்கிறது. அவை ஒருங்கிணைப்பு (consolidation), தெளிவு (clarity), தொடர்ச்சி (continuity), உறுதிப்பாடு (certainty) மற்றும் சரியான தன்மை (correctness) ஆகியவை ஆகும்.

புதிய வருமான வரி மசோதா (2025), இந்தியாவின் மிகவும் சிக்கலான சட்டங்களில் ஒன்றை எளிமைப்படுத்துவதற்கான ஒரு லட்சிய மற்றும் தனித்துவமான முயற்சியாகும். வரி முறையை சீர்திருத்த இந்திய அரசாங்கம் கடுமையான முயற்சியை (Herculean) மேற்கொண்டது. இந்தப் பணி மிகவும் சவாலானது. இது பல ஆண்டுகால வரிச் சட்டங்கள் கவனமாகவும் விரிவாகவும் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டது. ஒவ்வொரு பிரிவும் மற்றும் உட்பிரிவும் முழுமையாக ஆராயப்பட்டது. அமைப்பை மிகவும் திறமையானதாகவும், வெளிப்படையானதாகவும், நவீனமாகவும் மாற்றுவதற்கான வலுவான உறுதிப்பாட்டை இது காட்டுகிறது. இந்த முயற்சி மற்றவர்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக அமைகிறது. நிர்வாகம் மற்றும் ஒழுங்குமுறையின் பிற துறைகளிலும் இதேபோன்ற துணிச்சலான சீர்திருத்தங்களை இது ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, இந்திய வருமான வரிச் சட்டம் பல திருத்தங்கள் மற்றும் சேர்த்தல்களுக்கு உட்பட்டது. இது வரி செலுத்துவோர் மற்றும் நிர்வாகிகள் இருவருக்கும் ஒரு சிக்கலான ஆவணமாக மாற்றியது. அதன் தொடக்கத்திலிருந்து, இந்தச் சட்டம் கிட்டத்தட்ட 65 முறை மாற்றியமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றங்கள் 4,000 க்கும் மேற்பட்ட மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது.

இதன் விளைவாக, இந்தச் சட்டத்தைப் புரிந்துகொள்வதும் பின்பற்றுவதும் கடினமாகிவிட்டது. அதில் தேவையற்ற விதிகள் இருந்தன மற்றும் சிக்கலான மொழி பயன்படுத்தப்பட்டது. இணக்கத்தை மிகவும் சவாலானதாக மாற்றும் பல குறுக்கு இணைப்புகளும் இருந்தன.

சட்டத்தைத் திருத்துவது மட்டும் பிரச்சினையைத் தீர்க்காது என்பதை அரசாங்கம் உணர்ந்தது. அதற்கு பதிலாக, அதற்கு முழுமையான மறுசீரமைப்பு தேவைப்பட்டது. நவீன பொருளாதார நிலைமைகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களுக்கு ஏற்றவாறு சட்டத்தை மாற்றுவதே குறிக்கோளாக இருந்தது.

 புதிய வருமான வரி மசோதா, 2025, ஐந்து முக்கிய இலக்குகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. அவை, ஒருங்கிணைப்பு (consolidation), தெளிவு (clarity), தொடர்ச்சி (continuity), உறுதிப்பாடு (certainty) மற்றும் சரியான தன்மை (correctness) ஆகியவை ஆகும்.

இந்தச் சட்டச் சீர்திருத்தம் சாதாரணமான நடவடிக்கை அல்ல. ஆறு மாத காலப்பகுதியில், நிதி அமைச்சகத்தின் அதிகாரிகள், மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியம் (Central Board of Direct Taxes (CBDT)) மற்றும் மத்திய மறைமுக வரிகள் மற்றும் சுங்க வாரியம் (Central Board of Indirect Taxes and Customs (CBITC)) ஆகியவற்றின் முக்கிய பங்குதாரர்களுடன் இணைந்து ஒரு ஒத்திசைவான, நெறிப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் பயனுள்ள வரிக் குறியீட்டை உருவாக்க அயராது உழைத்தனர். இந்த முயற்சியின் அளவு தீவிரமான சீர்திருத்தங்களைச் சிந்திக்கும் எந்தவொரு அரசாங்கத் துறைக்கும் தடையை எழுப்புகிறது. வரிவிதிப்பில் இத்தகைய பெரிய சட்ட திருத்தம் செய்யப்படுமானால், தொழிலாளர் சட்டங்கள், பெருநிறுவன விதிமுறைகள் அல்லது சுற்றுச்சூழல் கொள்கைகள் போன்ற நிர்வாகத்தின் மற்ற பகுதிகளிலும் இதேபோன்ற தெளிவு மற்றும் எளிமைப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

புதிய மசோதாவின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளில் ஒன்று சிக்கலான தன்மையைக் குறைப்பதாகும். மொத்த வார்த்தைகளின் எண்ணிக்கை 5.12 லட்சத்தில் இருந்து 2.6 லட்சம் வார்த்தைகளாக குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இதில், அத்தியாயங்கள் 47ல் இருந்து 23 ஆக குறைக்கப்பட்டுள்ளது. பிரிவுகளின் எண்ணிக்கை 819ல் இருந்து 536 ஆக குறைக்கப்பட்டுள்ளது. அட்டவணைகள் மற்றும் விதிமுறைகளின் அறிமுகம் விதிகளின் கட்டமைக்கப்பட்ட, தெளிவான விளக்கத்தை வழங்குகிறது. வரியானது இணக்கத்தை எளிதாக்குகிறது. மேம்படுத்தப்பட்ட தெளிவானது வரி இணக்கத்தை அதிகரிக்கும் என்றும், இதன் விளைவாக வருவாய் வசூலை மேம்படுத்தும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த மசோதா பல சீர்திருத்தங்களை அறிமுகப்படுத்துகிறது. இது "மதிப்பீட்டு ஆண்டு" (assessment year) மற்றும் "முந்தைய ஆண்டு" (previous year) என்ற காலாவதியான சொற்களை உலகளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட "வரி ஆண்டு" (tax year) என்ற வார்த்தையுடன் மாற்றுகிறது. இந்த மாற்றம் இந்தியாவின் வரி முறையை சர்வதேச தரங்களுடன் சீரமைக்கிறது. இது குழப்பத்தைக் குறைத்து இணக்கத்தை எளிதாக்குவதன் மூலம் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு உதவும். மறுமதிப்பீட்டு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்க தேவையான தகவல்களின் வரையறையையும் இந்த மசோதா விரிவுபடுத்துகிறது. இது வரி நிர்வாகத்தில் பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. கூடுதலாக, இந்த மசோதா வரி இணக்கத்திற்கான எளிமைப்படுத்தப்பட்ட டிஜிட்டல் கட்டமைப்பை உருவாக்குகிறது. அதாவது, இதில் தாக்கல் செய்தல், கண்காணித்தல் மற்றும் பணம் செலுத்துதல்களை எளிதாக்க இணையவழி தளங்களைப் பயன்படுத்துவதை இது ஊக்குவிக்கிறது.

மேலும், வரி-மீட்பு வழிமுறைகள் (Tax-recovery mechanisms) மிகவும் கட்டமைக்கப்பட்ட மற்றும் வெளிப்படையானதாக மாற்றப்பட்டு, அதிகாரத்துவ திறமையின்மையைக் குறைக்கிறது. திருத்தப்பட்ட வருமானத்தின் மீதான வரிக்கான அரசியலமைப்புப் பிரிவு 267 இன் கீழ் விதிகளையும் மசோதா அறிமுகப்படுத்துகிறது. இது, வரி செலுத்துவோர் கடுமையான அபராதங்களை எதிர்கொள்ளாமல் தாக்கல் செய்வதில் உள்ள பிழைகளை சரிசெய்ய அனுமதிக்கிறது. இந்த நடவடிக்கை தன்னார்வ இணக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் மற்றும் அதிக வரி செலுத்துவோர் நட்புரீதியான முறையை உருவாக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

டிஜிட்டல் நிதிக்கான விதிகளை அரசாங்கம் புதுப்பித்துள்ளது. அரசியலமைப்புப் பிரிவு 2(111) இன் கீழ் மெய்நிகர் டிஜிட்டல் சொத்துக்களின் (virtual digital assets (VDA)) வரையறையை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. கிரிப்டோகரன்சிகள் மற்றும் டிஜிட்டல் சொத்துக்கள் விரைவாக வளர்ந்து வருகின்றன. இந்த மாற்றம் புதிய டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்திற்கான வலுவான வரிவிதிப்பு முறையை உருவாக்க உதவுகிறது.

இதேபோல், மூலங்களில் வரி கழித்தல் (tax deducted at source (TDS)) விதிகளை எளிமைப்படுத்துவது வணிகங்கள் மற்றும் தனிநபர்கள் இணங்குவதை எளிதாக்குகிறது. இந்த விதிகள் இப்போது ஒரே பிரிவாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளன. பூஜ்யம் அல்லது குறைந்த TDS மற்றும் மூலத்தில் வரி வசூலிக்கப்பட்ட (TCS) சான்றிதழ்களைப் பெறுவதற்கான விதியையும் இந்த மசோதா விரிவுபடுத்துகிறது. இது அனைத்து வகையான பணம் வழங்கல்கள் மற்றும் பரிவர்த்தனைகளுக்கும் பொருந்தும். இது வரி செலுத்துவோருக்கு அதிக நெகிழ்வுத்தன்மையை அளிக்கிறது.

சர்வதேச வரிவிதிப்பு கண்ணோட்டத்தில், புதிய மசோதா, வரி ஒப்பந்தங்களில் முன்னர் தெளிவாக வரையறுக்கப்படாத விதிமுறைகளை தெளிவுபடுத்தும் அதிகாரத்தை ஒன்றிய அரசுக்கு வழங்குகிறது. இது எல்லை தாண்டிய பரிவர்த்தனைகளை மேலும் கணிக்கக்கூடியதாக மாற்றும் மற்றும் குழப்பத்தைக் குறைக்கும். தொடர்புடைய நிறுவனங்களின் (associated enterprises (AE)) வரையறையில் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களும் முக்கியமானவை. அவை நோக்கத்தை கணிசமாக விரிவுபடுத்துகின்றன. இது பரிமாற்ற விலை நிர்ணய விதிகளைப் (transfer pricing regulations) பாதிக்கலாம் மற்றும் கடந்த கால நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியிருக்கும்.

இந்த மசோதா வெறும் சட்டமன்ற புதுப்பிப்பு மட்டுமல்ல. இது ஒரு நோக்க அறிக்கை ஆகும். இது இந்தியாவின் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பை உருவாக முடியும் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. இதை மிகவும் வெளிப்படையானதாகவும், திறமையானதாகவும், பயனர் நட்புறவாகவும் மாற்றுவதே இதன் நோக்கம். இந்த சீர்திருத்தம் மற்ற ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளுக்கு ஊக்கமளிக்க வேண்டும். 

சஞ்சய் நாயர் அசோசாமின் தலைவர் ஆவர்.

Original article:

New income tax Bill is a piece of bold reform -Sanjay Nayar

Read More →