டிஜிட்டல் அணுகலை அடிப்படை உரிமையாக உறுதிப்படுத்திய உச்ச நீதிமன்றத்தின் 2025 தீர்ப்பில் எந்தெந்த அரசியலமைப்புச் சட்டப் பிரிவுகள் பயன்படுத்தப்பட்டன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள்:


  • இரண்டு மனுக்களுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக உச்சநீதிமன்ற அமர்வு (நீதிபதிகள் ஜே பி பர்திவாலா மற்றும் ஆர் மகாதேவன்) மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் பொது அமைப்புகளுக்கு பல வழிகாட்டுதல்களை வழங்கியது. பார்வைக் குறைபாடுகள் உள்ளவர்கள் மற்றும் அமிலத் தாக்குதலில் இருந்து தப்பியவர்களுக்கு டிஜிட்டல் KYC செயல்முறையை எளிதாக்க வேண்டும் என்று இந்த மனுக்கள் கேட்டுக்கொண்டன. 


  • கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் வங்கி போன்ற பல அத்தியாவசிய சேவைகள் இப்போது டிஜிட்டல் ஆகிவிட்டதால், வாழ்க்கை உரிமையில் (அரசியலமைப்பின் பிரிவு 21-ன் கீழ்) டிஜிட்டல் சேவைகளுக்கான நியாயமான அணுகல் இருக்க வேண்டும் என்று நீதிபதி மகாதேவன் கூறினார்.


  • குறைபாடுகள் உள்ளவர்கள், கிராமப்புற மக்கள், வயதான குடிமக்கள், ஏழை சமூகங்கள் மற்றும் பல்வேறு மொழி குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள் போன்ற பலர் அணுகல் மற்றும் திறன்கள் இல்லாததால் டிஜிட்டல் உலகத்திலிருந்து இன்னும் விலக்கப்படுகிறார்கள் என்று நீதிபதிகள் சுட்டிக்காட்டினர்.


  • அனைத்து அரசு மற்றும் தனியார் அமைப்புகளும் டிஜிட்டல் அணுகல் விதிகளைப் பின்பற்றுவதை உறுதி செய்யுமாறு நீதிமன்றம் பல்வேறு அமைச்சகங்களுக்கு அறிவுறுத்தியது. இந்த விதிகள் பின்பற்றப்படுவதை உறுதிசெய்ய ஒவ்வொரு துறையிலும் ஒரு சிறப்பு அதிகாரியை அவர்கள் நியமிக்க வேண்டும்.


  • அத்தகைய அனைத்து நிறுவனங்களும் சான்றளிக்கப்பட்ட நிபுணர்களால் தொடர்ந்து அணுகல் சோதனைகளுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். குறிப்பாக, புதிய முறைகள் தொடங்கப்படும்போது பார்வையற்றவர்கள் சோதனை செயலிகள் அல்லது வலைத்தளங்களில் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.


  • அனைவரும் பங்கேற்கும் வகையில், கண் சிமிட்டுதல் போன்ற முறைகளை மட்டும் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, ஒருவரின் அடையாளத்தைச் சரிபார்க்க வெவ்வேறு வழிகளை (உதாரணமாக, நேரடி புகைப்படங்களுக்கு) அனுமதிக்குமாறு அனைத்து வங்கிகள் மற்றும் நிதி நிறுவனங்களுக்கு ரிசர்வ் வங்கி அறிவுறுத்தப்பட்டது.


  • அமிலத் தாக்குதலில் இருந்து தப்பியவர்கள் கண் சிமிட்டுதல் அல்லது தலையை சாய்த்தல் போன்ற முக அசைவுகளைச் செய்ய முடியாது என்று மனுக்களில் ஒன்று விளக்கியது, இவை தற்போது டிஜிட்டல் KYC விதிகளின் கீழ் தேவைப்படுகின்றன.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?:


  • டிஜிட்டல் KYC என்பது காகித அடிப்படையிலான முறைகளுக்குப் பதிலாக மின் ஆவணங்கள், பயோமெட்ரிக் தரவு அல்லது ஆதார் போன்ற டிஜிட்டல் முறைகளைப் பயன்படுத்தி ஒரு நபரின் அடையாளத்தைச் சரிபார்க்கும் ஒரு வழியாகும்.


  • முகத்தில் காயங்கள் மற்றும் கண் தீக்காயங்களுடன் அமிலத் தாக்குதலுக்கு ஆளானவர்களால் ஒரு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. தற்போதைய விதிகள் சிமிட்டுதல் அல்லது தலையை சாய்த்தல் போன்ற முக அசைவுகளை தேவைப்படுத்துகின்றன. அதை அவர்களால் செய்ய முடியாது என்று அவர்கள் கூறினர்.


  • KYC செயல்பாட்டில் உள்ள சிக்கல்களை எடுத்துக்காட்டும் ஒரு பார்வையற்ற நபரால் மற்றொரு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது. செல்ஃபி எடுக்க இயலாமை, கையால் எழுதப்பட்ட கையொப்பங்களில் சிக்கல் மற்றும் குறுகிய OTP நேரங்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இந்த சிக்கல்கள் குறைபாடுகள் உள்ளவர்களுக்கு எதிராக பாகுபாடு காட்டுவதாக அது வாதிட்டது.


Original article:
Share:

நவீன தொழில்நுட்பங்களின் முதுகெலும்பான அரிய பூமி தனிமங்களில் இந்தியாவின் பங்கு என்ன? - ரேணுகா

 நடந்துகொண்டிருக்கும் வர்த்தகப் போருக்கு மத்தியில், ஸ்மார்ட்போன்கள், குறைமின்கடத்தி உற்பத்தி மற்றும் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் வரையிலான தொழில்நுட்பங்களில் பயன்படுத்தப்படும் அரிய பூமி தனிமங்களின் (rare earth elements (REEs)) ஏற்றுமதியை சீனா நிறுத்தி வைத்துள்ளது. இதில் இந்தியாவின் பங்கு என்ன?


நடந்துவரும் அமெரிக்க-சீனா வர்த்தகப் போருக்கு மத்தியில், பெய்ஜிங் அரிய பூமி தனிமங்களின் ஏற்றுமதியை நிறுத்தி வைத்துள்ளது. ஸ்மார்ட்போன்கள், குறைமின்கடத்தி உற்பத்தி மற்றும் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் வரையிலான தொழில்நுட்பங்களுக்கு இந்த கூறுகள் முக்கியமானவை.


ஆனால், அரிய பூமி தனிமங்கள் என்றால் என்ன? அவற்றின் புவியியல் முக்கிய பகுதி (hotspots) என்றால் என்ன? அவை ஏன் “தொழில்நுட்பத்தின் விதைகள்” (seeds of technology) என்று அழைக்கப்படுகின்றன? உலகளாவிய அரிய பூமி தனிமங்கள் இருப்பு மற்றும் உற்பத்தியில் இந்தியாவின் பங்கு என்ன? 


அரிய பூமி தனிமங்களின் கூறுகள் யாவை?


2005-ல் International Union of Pure and Applied Chemistry (IUPAC)-ஆல் வரையறுக்கப்பட்ட அரிய பூமி தனிமங்கள் 17 தனிமங்களின் குழுவாகும். இந்த தனிமங்கள் அதிக அடர்த்தி மற்றும் அதிக கடத்துத்திறன் போன்ற ஒத்த பண்புகளைப் பகிர்ந்து கொள்கின்றன. 17 தனிமங்களில் 15 லாந்தனைடுகள் மற்றும் ஸ்காண்டியம் மற்றும் யட்ரியம் ஆகியவை அடங்கும்.


அரிய பூமி தனிமங்களின் முக்கிய ஆதாரங்கள் பாஸ்னாசைட், லோபரைட் மற்றும் மோனாசைட் போன்ற கனிமங்கள் ஆகும். அவற்றின் அணு எண்களின் அடிப்படையில், அவை இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன: சீரியம் குழு (ஒளி அரிய பூமி தனிமங்கள்) என்றும் அழைக்கப்படும் ஒளி குழு மற்றும் யிட்ரியம் குழு (கனமான அரிய பூமினிமங்கள்) என்றும் அழைக்கப்படும் கனமான குழுவாகும்.


பெயர் இருந்தபோதிலும் - அரிய பூமி தனிமங்கள் - இந்த கூறுகள் மிகவும் அரிதானவை அல்ல. அவை பூமியின் மேலோட்டத்தில் ஏராளமாக காணப்படுகின்றன. இருப்பினும், சுரங்கத்திற்கு பொருளாதார ரீதியாக சாத்தியமான செறிவுகளில் அவை அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. எனவே, அரிய பூமி தனிமங்களை பிரித்தெடுத்தல் மற்றும் செயலாக்குவது சிக்கலானது மற்றும் விலை உயர்ந்தது. அவற்றை தனிமைப்படுத்தவும் சுத்திகரிக்கவும் உயர்தர நுட்பங்களும் சிறப்பான உழைப்பும் தேவைப்படுகின்றன.


உலகளாவிய கையிருப்பு மற்றும் பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள அரிய பூமி தனிமங்களின் உண்மையான உற்பத்தி அளவு ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாட்டிற்கு இதுவே காரணமாகும்.


1788-ல் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதிலிருந்து, அரிய பூமி தனிமங்கள் மனித வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டன. 99% தோரியம் ஆக்சைடு மற்றும் 1% சீரியம் ஆக்சைடு கொண்ட ஒளிரும் விளக்கு மேலங்கியில் (incandescent lamp mantle) முதல் வணிகப் பயன்பாடு இருந்தது. முதல் வெற்றிகரமான தொழில்நுட்ப பயன்பாடானது சன்கிளாசஸ் (நியோபன்) ஆகும். மிக நீண்ட காலமாக, அரிய பூமி தனிமங்கள் புவியியல் தோற்றம் மற்றும் பாறைகளின் உருவாக்கம் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்ய அறிவியல் ஆராய்ச்சியிலும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 


இருப்பினும், கடந்த 30ஆண்டுகளில், தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தால் உந்தப்பட்ட பல்வேறு துறைகளில் அரிய பூமி தனிமங்களின் பயன்பாட்டில் ஒரு எழுச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. அவை “நவீன தொழில்நுட்பத்தின் விதைகளாக” கருதப்படுகின்றன. ஸ்மார்ட்ஃபோன்கள், கணினித் திரைகள் மற்றும் தொலைக்காட்சிகள் போன்ற நுகர்வோர் எலக்ட்ரானிக்ஸ்களில் அவற்றின் பயன்பாடு முதல் எக்ஸ்ரே இயந்திரங்கள், எம்ஆர்ஐ முகவர்கள் மற்றும் புற்றுநோய் சிகிச்சை பயன்பாடுகள் போன்ற மருத்துவ சாதனங்களில் அவற்றின் பயன்பாடு வரை, அரிய பூமி தனிமங்கள் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த நம் வாழ்வில் அனைத்து இடங்களிலும் காணப்படுகின்றன.


லேசர்கள், ஏவியோனிக்ஸ், ரேடார், துல்லியமாக வழிநடத்தும் வெடிமருந்துகள், விமான இயந்திரங்கள் போன்ற முக்கியமான தொழில்நுட்பங்களில் பயன்படுத்தப்படுவதால், பாதுகாப்புத் துறைக்கும் அரிய பூமி தனிமங்கள் இன்றியமையாததாகிவிட்டன. மேலும், அவற்றின் தனித்துவமான காந்தப் பண்பு காரணமாக, காற்றாலை விசையாழிகள், மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் ஸ்மார்ட் பேட்டரிகள் போன்ற பசுமை தொழில்நுட்பங்களிலும் அரிய பூமி தனிமங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தூய்மையான ஆற்றல், டிஜிட்டல் மயமாக்கல் மற்றும் மேம்பட்ட பாதுகாப்பு அமைப்புகளை நோக்கிய உலகளாவிய மாற்றத்துடன், அரிய பூமி தனிமங்களுக்கான தேவை எதிர்காலத்தில் உயரத் தயாராக உள்ளது. நவீன மற்றும் வளர்ந்து வரும் தொழில்நுட்பங்களின் முதுகெலும்பாக அவற்றின் நிலையை வலுப்படுத்துகிறது.


புவியியல் முக்கியப் பகுதி  என்றால் என்ன


அரிய பூமி தனிமங்கள் உலகம் முழுவதும் சமமாக சிதறடிக்கப்படுகின்றன. சில குறிப்பிட்ட பகுதிகள் முக்கியப் பகுதிகளாக உள்ளன. உலகின் அரிய பூமி தனிமங்கள் கையிருப்பில் சீனா மிகப்பெரிய பங்கைக் கொண்டுள்ளது. 44 மில்லியன் மெட்ரிக் டன்கள் மற்றும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 2,70,000 மெட்ரிக் டன்களை உற்பத்தி செய்கிறது. யுனைடெட் ஸ்டேட்ஸ் புவியியல் ஆய்வு (2025) படி, சீனா உலகின் மொத்த அரிய பூமி தனிமங்கள் உற்பத்தியில் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொண்டுள்ளது.  அது 3,90,000 மெட்ரிக் டன்கள் ஆகும்.


மங்கோலியாவின் உள் பகுதியில் உள்ள பயான் ஓபோ பகுதியில் அதன் பெரிய வைப்புத்தொகை காரணமாக, 1990களில் இருந்து சீனா அரிய பூமி தனிமங்களின் முன்னணி உலகளாவிய சப்ளையராகத் தொடர்கிறது. 21 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் அரிய பூமி தனிமங்கள் இருப்புக்களுடன் பிரேசில் அடுத்த இடத்தில் உள்ளது.


அமெரிக்காவில் 1.9 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் இருப்பு உள்ளது. 1970கள் மற்றும் 1980களின் முற்பகுதியில், கலிபோர்னியாவில் உள்ள பெரிய இருப்புக்கள் மற்றும் மேம்பட்ட சுரங்க தொழில்நுட்பங்கள் காரணமாக, அமெரிக்கா உலகின் முன்னணி அரிய பூமி தனிமங்களை உற்பத்தி செய்யும் நாடாக இருந்தது. ஆனால், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அரசியல் காரணங்களால் இந்தத் தலைமை 1990களில் குறைந்தது.


1985 மற்றும் 1995க்கு இடையில், சீனாவின் அரிய மண் உற்பத்தி 8,500-லிருந்து 50,000 மெட்ரிக் டன்களாக அதிகரித்தது. இது சீனாவின் உலகளாவிய சந்தைப் பங்கை 21%-லிருந்து 60%-ஆக அதிகரிக்க உதவியது. உலகளாவிய அரிய பூமி தனிமங்களின் சந்தையைக் கட்டுப்படுத்த சீனா தனது குறைந்த உற்பத்திச் செலவுகளையும் சிறந்த தொழில்நுட்பத்தையும் பயன்படுத்தியது. 2010-ஆம் ஆண்டில் ஜப்பான் போன்ற நாடுகளையும் சமீபத்தில் அமெரிக்காவையும் அழுத்த இந்தக் கட்டுப்பாட்டைப் பயன்படுத்தியது.


இந்தியா எந்த இடத்தில் உள்ளது? 


உலகின் 3-வது பெரிய அரிய பூமி தனிமங்கள் இருப்புக்களை இந்தியா கொண்டுள்ளது. 6.9 மில்லியன் மெட்ரிக் டன்கள்இந்தியாவில் உள்ளது. இவை பெரும்பாலும் ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகா, ஒடிசா மற்றும் கேரளாவில் காணப்படுகின்றன. குறிப்பாக, கேரளாவின் மோனசைட் மணல் அரிய பூமி தனிமங்களில் நிறைந்துள்ளது. மோனசைட் என்பது அரிய மண் மற்றும் தோரியம் இரண்டையும் கொண்ட ஒரு கனிமமாகும். மேலும், இது இந்தியாவின் அரிய பூமி தனிமங்களின் முக்கிய மூலமாகும்.


மார்ச் 2021 நிலவரப்படி, இந்திய கனிம ஆண்டு புத்தகம் (2023) படி, இந்தியாவில் 12.73 மில்லியன் டன் மோனசைட் வளங்கள் இருந்தன. ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் அதிகபட்சமாக—3.78 மில்லியன் டன்கள்—ஒடிசா, தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா உள்ளன. இந்தியாவின் பெரும்பாலான அரிய பூமி தனிமங்கள் லந்தனம், சீரியம் மற்றும் சமாரியம் போன்ற இலகுவானவை. அவை ஏற்கனவே அதிக அளவில் கிடைக்கின்றன. ஆனால், டிஸ்ப்ரோசியம் மற்றும் டெர்பியம் போன்ற கனமான அரிய பூமி தனிமங்கள் பற்றாக்குறையாக உள்ளன. இந்த கனமான அரிய பூமி தனிமங்களின் உலகளாவிய உற்பத்தியில் சீனா ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது.


இந்தியாவில் அதிக அரிய பூமி தனிம இருப்புக்கள் இருந்தாலும், அது உலகளாவிய மொத்தத்தில் 1%-க்கும் குறைவாகவே உற்பத்தி செய்கிறது. ஒரு முக்கிய காரணம், தனியார் நிறுவனங்கள் அரிய பூமி தனிமங்களை சுரங்கத்தில் அரிதாகவே பயன்படுத்துகின்றன. இதுவரை, (முந்தைய இந்தியன் ரேர் எர்த்ஸ் லிமிடெட் (IREL) இந்த வேலையைச் செய்யும் முக்கிய நிறுவனமாக இருந்து வருகிறது. ஆனால் சமீபத்தில், இந்திய அரசாங்கம் அரிய பூமி தனிமங்களின் துறையை தனியாருக்குத் திறந்துள்ளது.


குறைந்த உற்பத்திக்கு மற்றொரு காரணம், இந்தியாவில் மேம்பட்ட தொழில்நுட்பம் மற்றும் சுரங்க உட்கட்டமைப்பு இல்லாததாகும். சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுகாதார அபாயங்கள் குறித்தும் கடுமையான கவலைகள் உள்ளன. இந்தியாவில் அரிய பூமி தனிமங்களின் முதன்மை ஆதாரமான மோனசைட்டில், அதிக அளவு தோரியம் உள்ளது. இது ஒரு கதிரியக்கப் பொருளாகும். அதன் பிரித்தெடுத்தல் மற்றும் செயலாக்கம் கடுமையான ஒழுங்குமுறைக் கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்பட்டது.


இருப்பினும், அரிய பூமி தனிமங்கள் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை அறிந்து, உள்ளூர் உற்பத்தியை அதிகரிக்க இந்திய அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது. 2023-ஆம் ஆண்டில், சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் (மேம்பாடு மற்றும் ஒழுங்குமுறை) சட்டம், 1957 திருத்தப்பட்டது, மேலும் "அரிய மண்" குழுவின் கனிமங்கள் முக்கியமான கனிமங்களாக வகைப்படுத்தப்பட்டன. 2025ஆம் ஆண்டில், இந்த கனிமங்களின் நிலையான விநியோகத்தை உறுதி செய்வதற்காக அரசாங்கம் தேசிய முக்கியமான கனிம பணியைத் தொடங்கியது. முக்கியமான கனிமங்கள் மீதான கூட்டாண்மைகளை மேம்படுத்த ஆஸ்திரேலியா மற்றும் அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளுடன் இந்தியா ஒப்பந்தங்களைச் செய்துள்ளது.


சவால்கள் மற்றும் முன்னோக்கி செல்லும் வழி


தூய்மையான தொழில்நுட்பத்தில் அவற்றின் பயன்பாடு இருந்த போதிலும், அரிய பூமி தனிமங்களின் உற்பத்தி அவ்வளவு சுத்தமாக இல்லை. இது தூசி, கழிவு நீர் மற்றும் கதிரியக்க கழிவுகள் உட்பட பெரும் மாசுபாட்டை உருவாக்குகிறது. இது உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மனித ஆரோக்கியத்தில் கடுமையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், அரிய பூமி தனிமங்களுக்கான உலகளாவிய போட்டி தீவிரமடைந்து வருவது, வள தேசியவாதம் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி சீர்குலைவுகள் பற்றிய கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. 


இதைக் கருத்தில் கொண்டு, நிலையான சுரங்க நடைமுறைகளை உலகம் புதுமைப்படுத்துவது மற்றும் சர்வதேசக் கூட்டாண்மைகளை வளர்ப்பது மிகவும் முக்கியமானது. இந்தியாவின் அரிய பூமி தனிமங்களின் உள்நாட்டு உற்பத்தியை விரைவுபடுத்துவதற்கும், ஆற்றல் பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்ப கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் முக்கியமான துறைகளில் இராஜதந்திர தன்னாட்சிக்கான அதன் விருப்பத்தை ஆதரிப்பதற்கும் இது வாய்ப்புகளை வழங்குகிறது. மின்னணுக் கழிவுகளை மறுசுழற்சி செய்வது போன்ற நடைமுறைகள் தேவை-விநியோக இடைவெளி மற்றும் இயற்கை வளங்களின் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைத்தல் போன்ற பிரச்சினைகளுக்கு விடை அளிக்கும்.


பதினேழு அரிய பூமி தனிமங்கள்: 15 லாந்தனைடுகள் மற்றும் ஸ்காண்டியம் (Sc) மற்றும் Yttrium (Y)


1. லந்தனம் (லா)               7. யூரோபியம் (Eu)          13. துலியம் (Tm)

2. சீரியம் (Ce)                     8. காடோலினியம் (Gd)  14. ய்ட்டர்பியம் (Yb)

3. பிரசியோடைமியம் (Pr)   9. டெர்பியம் (டிபி)          15. லுடேடியம் (லு)

4. நியோடைமியம் (Nd)       10. டிஸ்ப்ரோசியம் (Dy)  16. ஸ்காண்டியம் (Sc)

5. ப்ரோமித்தியம் (Pm)        11. ஹோல்மியம் (Ho)      17. Yttrium (Y)

6. சமாரியா (Sm)                 12. எர்பியம் (Er)



Original article:
Share:

உலகப் பொருளாதார நிச்சயமற்ற நிலைகளுக்கு மத்தியில் இந்தியாவின் நிதிச் சமநிலை. -மீரா மல்ஹான், அருணா ராவ்

 அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்பின் வர்த்தக வரிகள் உலகளாவிய வர்த்தகத்தைப் பாதிக்கும் அதே வேளையில், இந்தியாவும் ஒரு பெரிய நிதிப் பற்றாக்குறை பிரச்சினையை எதிர்கொள்கிறது. ஆனால், நிதிப் பற்றாக்குறை என்றால் என்ன? பொருளாதாரத்தை நிலையானதாகவும் வளர்ச்சியுடனும் வைத்திருக்க அரசாங்கம் அதை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துகிறது?


இந்தியாவின் நிதிப் பற்றாக்குறை வளர்ந்து வரும் கவலையாக உள்ளது. வர்த்தக சிக்கல்களை சரிசெய்யவும், உள்ளூர் தொழில்களைப் பாதுகாக்கவும், அதன் நிதி இலக்குகளை கடைபிடிக்கவும் வரிகளில் மாற்றங்களை அரசாங்கம் பரிசீலித்து வருகிறது.


இருப்பினும், இந்த மாற்றங்கள் வர்த்தக உறவுகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும் பொருட்களை அதிக விலை கொண்டதாக மாற்றக்கூடும். நீண்ட காலத்திற்கு, இது அரசாங்கத்தின் மீதான நிதி அழுத்தத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். அதனால்தான் நிதிப் பற்றாக்குறை உண்மையில் என்ன அர்த்தம் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.


நிதிப் பற்றாக்குறை என்றால் என்ன?


ஒரு நிதியாண்டில் அரசாங்கம் சம்பாதிப்பதைவிட (கடன் வாங்கிய பணத்தை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளாமல்) அதிக பணத்தை செலவிடும்போது நிதிப் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. இது அரசாங்கம் எவ்வளவு பணம் கடன் வாங்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகிறது.


எளிதில் சொன்னால், பற்றாக்குறை என்பது ஆண்டின் தொடக்கத்தில் அரசாங்கம் எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கும் இறுதியில் எவ்வளவு கடன்பட்டிருக்கிறது என்பதற்கும் உள்ள வித்தியாசமாகும். அரசாங்கத்தின் கடன் நாட்டின் வருமானத்தை (GDP) விட வேகமாக வளர்ந்து கொண்டே இருந்தால், அது நிதிச் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தும். இது அதிகப்படியான கடனுக்கு வழிவகுக்கும், மேலும் நாட்டை அதன் பில்களை செலுத்த முடியாதபடி கூட செய்யலாம்.


நிதிப் பற்றாக்குறையின் சூத்திரத்தின் மூலமும் இதைப் புரிந்து கொள்ளலாம்: 


அரசாங்கச் செலவுகள் அல்லது செலவினங்களில் சம்பளம், ஓய்வூதியங்கள், உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள், சுகாதாரம் மற்றும் கடந்தகால கடன்களுக்கான வட்டி செலுத்துதல் ஆகியவை அடங்கும். 


அரசாங்க வருவாயின் ஆதாரங்களை (கடன்கள் தவிர்த்து) இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம்: 


வரி வருவாய்

வரி அல்லாத வருவாய்

நேரடி வரிகள் (வருமான வரி, கார்ப்பரேட் வரி)

கட்டணம் மற்றும் அபராதம், அரசுக்கு சொந்தமான நிறுவனங்களின் லாபம், இயற்கை வளங்களிலிருந்து கிடைக்கும் கட்டணங்கள்

மறைமுக வரிகள் (ஜிஎஸ்டி, கலால் வரி, சுங்கம்).

அரசுகளுக்கிடையேயான மானியங்கள் அல்லது இடமாற்றங்கள், பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் விற்பனை மற்றும் வெளிநாட்டு உதவி


பற்றாக்குறையின் வகைகள்


நிதிப் பற்றாக்குறையைத் தவிர, மத்திய பட்ஜெட்டில் பல வகையான பற்றாக்குறைகளும் அடங்கும்.அவை:

  • வருவாய் பற்றாக்குறை: வருவாய் செலவினம் வருவாய் கடன்களை விட அதிகமாக இருக்கும்போது இது நிகழ்கிறது.

  • முதன்மைப் பற்றாக்குறை: இது முந்தைய கடன்களுக்கான வட்டித் தொகையைக் கழித்து நிதிப் பற்றாக்குறையாகக் கணக்கிடப்படுகிறது. முதன்மைப் பற்றாக்குறை என்பது அரசாங்கத்தின் வட்டி அல்லாத செலவினங்கள் மொத்த வருவாயைக் கழிப்பதாகும்.

  • மொத்த அல்லது நிலையான பற்றாக்குறையை இவ்வாறு எழுதலாம்:




(G = அரசாங்கத்தின் வட்டி அல்லாத செலவுகள்; T = மொத்த வருவாய் (வரி மற்றும் வரி அல்லாத); i = அரசாங்கக் கடனுக்கான வட்டி விகிதம்; கடன் = நிலுவையில் உள்ள அரசாங்கக் கடன்), முதன்மை பற்றாக்குறை G-T ஆகும். 


இந்தக் குறிப்பீட்டின் மூலம், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் கடன் விகிதத்தில் ஏற்படும் மாற்றத்தை இவ்வாறு எழுதலாம்: 





பட்ஜெட் பற்றாக்குறை என்பது அரசாங்கம் சம்பாதிப்பதைவிட அதிகமாக செலவிடுவதைக் குறிக்கிறது. இது தேசிய கடனை அதிகரிக்கிறது. ஆனால், கடன் ஒரு பெரிய பிரச்சனையாக மாறுமா என்பது கடனுடன் ஒப்பிடும்போது பொருளாதாரம் (GDP) எவ்வளவு வேகமாக வளர்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது. பொருளாதாரம் கடனைவிட வேகமாக வளர்ந்தால், கடன் குறைவாக கவலைக்குரியதாகிறது. ஆனால், கடன் வேகமாக வளர்ந்தால், அது ஒரு தீவிரமான பிரச்சினையாக மாறும்.


நிதிப் பற்றாக்குறை என்பது அரசாங்கம் செலவிடுவதற்கும் அது வருவாயில் சேகரிக்கும் தொகைக்கும் இடையிலான இடைவெளி ஆகும். இந்த இடைவெளி பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்க உதவும். ஆனால், நீண்ட காலத்திற்கு அரசாங்கம் அதன் நிதிகளை நிர்வகிக்க முடியுமா என்பது பற்றிய கவலைகளையும் எழுப்புகிறது. அதனால்தான் மக்கள் பட்ஜெட் பற்றாக்குறையின் பெரிய படத்தைப் பார்க்கிறார்கள்.


பட்ஜெட் பற்றாக்குறை


பட்ஜெட் பற்றாக்குறைகள் பெரும்பாலும் பிரபலமாக உள்ளன. ஏனெனில், அவை அரசாங்கம் அதிகமாக செலவு செய்து வரிகளைக் குறைக்க அனுமதிக்கின்றன. இதன் பொருள் மக்கள் அதிக பொது சேவைகளை அனுபவிக்கிறார்கள் மற்றும் உடனடியாக குறைந்த வரி செலுத்துகிறார்கள். ஆனால், இந்த செலவினத்தின் செலவு எதிர்கால சந்ததியினரின் மீது திணிக்கப்படுகிறது. அவர்கள் இன்னும் பங்களிக்கவில்லை. நன்மைகளை இப்போது பார்ப்பது எளிது. ஆனால், பொருளாதாரத்தில் ஏற்படும் எதிர்மறை விளைவுகள் மறைக்கப்பட்டு பின்னர் தோன்றும்.


நிதிப் பற்றாக்குறை, மொத்த தொகை மற்றும் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகிய இரண்டு வழிகளில் அளவிடப்படுகிறது. "பற்றாக்குறை" என்ற வார்த்தை மோசமாகத் தோன்றலாம். ஆனால், மிதமான நிதிப் பற்றாக்குறை உண்மையில் நல்லதாக இருக்கலாம். இது பெரும்பாலும் அரசாங்கம் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு போன்ற பயனுள்ள விஷயங்களுக்கு செலவிடுவதைக் குறிக்கிறது. இது எதிர்காலத்தில் பொருளாதாரம் வளர உதவும்.


இதன் சாரம் : 

  • நீண்டகால வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு பணம் செலவிடப்பட்டால் அதிக நிதிப் பற்றாக்குறை எப்போதும் மோசமானதல்ல. 

  • பற்றாக்குறையை சமநிலையில் வைத்திருப்பது வளர்ச்சியை அனுமதிக்கும் அதே வேளையில் நிலைத்தன்மையைப் பராமரிக்க உதவுகிறது. நிதிப் பற்றாக்குறை நாட்டை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, அரசாங்கம் பணத்தை எவ்வாறு பெறுகிறது, அதை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறது என்பதைப் பார்க்க வேண்டும்.

நிதிப் பற்றாக்குறை மேலாண்மை 


பட்ஜெட் இடைவெளியை (நிதிப் பற்றாக்குறை) ஈடுகட்ட, அரசாங்கம் வழக்கமாக பத்திரங்களை விற்பதன் மூலம் பணத்தை கடன் வாங்குகிறது. முதலீட்டாளர்கள் இந்த பத்திரங்களை வாங்குகிறார்கள். ஆனால், அரசாங்கத்தின் நிதி பலவீனமாக இருந்தால், குறைவான மக்களே அவற்றை வாங்க விரும்புகிறார்கள். இது அரசாங்கத்தை அதிக வட்டி விகிதங்களை வழங்க கட்டாயப்படுத்துகிறது. இது அதன் கடன் செலவை அதிகரிக்கிறது.


இருப்பினும், இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை இது அப்படி இல்லை. இந்தியா தனது கடனைக் குறைத்து அதன் பட்ஜெட்டை மிகவும் கவனமாக நிர்வகிப்பதில் செயல்பட்டு வருகிறது. இந்த செயல்முறை நிதி ஒருங்கிணைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. 2025-26-ஆம் ஆண்டுக்குள் நிதிப் பற்றாக்குறையை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4.5%-க்கும் குறைவாகக் குறைக்க அரசாங்கம் இலக்கு வைத்துள்ளது. நிதிப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்படுத்துவது முக்கியம், ஏனெனில்:

  • அதிக கடன் பணவீக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

  • ஒரு சிறிய, நிர்வகிக்கக்கூடிய பற்றாக்குறை பொருளாதாரம் சிறப்பாகக் கையாளப்படுவதைக் காட்டுகிறது.

2025-ஆம் ஆண்டுக்கான மத்திய பட்ஜெட்டை தாக்கல் செய்யும்போது நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் இந்த இலக்கை மீண்டும் கூறினார்.


2024-25-ஆம் ஆண்டில், அரசாங்கம் சந்தையில் இருந்து ₹14.13 லட்சம் கோடி கடன் வாங்க திட்டமிட்டுள்ளது. இது 2023-24-ஆம் ஆண்டில் கடன் வாங்க திட்டமிட்டதை விடக் குறைவு. அதிக ஜிஎஸ்டி வசூல் அதிக பணத்தை ஈட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுவதால் இது சாத்தியமாகும். இருப்பினும், அரசாங்கம் சம்பாதிப்பதைவிட அதிகமாக செலவிடும்போது, ​​கூடுதல் பணம் எங்கே செல்கிறது?


அரசாங்கம் இந்தப் பற்றாக்குறையை பின்வருவனவற்றிற்குப் பயன்படுத்துகிறது:

  • பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரிக்க

  • சமூக நலத் திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்க

  • அவசரநிலைகளைக் கையாள


இந்த வகையான செலவு பொருளாதாரம் வளர உதவும். கடன் வாங்குதல் பாதுகாப்பான வரம்புகளுக்குள் இருக்கும் வரை, கடனை குறைவாக வைத்திருப்பது மற்றும் நிதி ரீதியாக பொறுப்புடன் இருப்பது போன்ற ஒட்டுமொத்த இலக்குகளை இது ஆதரிக்கிறது.


ஏன் நிதிக் கட்டுப்பாடு முக்கியமானது?


அதிக நிதிப் பற்றாக்குறை என்பது அரசாங்கம் சம்பாதிப்பதைவிட அதிகமாக செலவிடுவதைக் குறிக்கிறது. இது தேவையற்ற செலவுகளுக்கு வழிவகுக்கும் மற்றும் விலைகள் உயர வழிவகுக்கும் (பணவீக்கம்). இந்த இடைவெளியை ஈடுகட்ட, அரசாங்கம் அதிக பணம் கடன் வாங்க வேண்டும். இதனால் கடன்களுக்கான தேவை அதிகரிக்கும்.  இது வட்டி விகிதங்களை அதிகரிக்கக்கூடும்.


அதிக வட்டி விகிதங்கள் வணிகங்களுக்கு கடன் வாங்குவதற்கு அதிக விலை கொடுக்கின்றன, இது அவர்களின் முதலீடுகளை குறைக்கிறது மற்றும் பொருளாதாரத்தை மெதுவாக்குகிறது. மேலும், அதிக கடன்கள் காலப்போக்கில் அரசாங்கத்தின் பட்ஜெட்டைக் கட்டுப்படுத்தலாம், வளர்ச்சிக்கான திட்டங்களை பாதிக்கலாம். எனவே, அரசாங்கங்கள் தங்கள் செலவினங்களையும் கடனையும் கவனமாக நிர்வகிப்பது முக்கியம்.

Original article:
Share:

மறக்கப்பட்ட ஒரு தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்ட மசோதா முறையை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தல் -மேகுல் சப்ரா, அதர்வா தேஷ்முக்

 தனிநபர் மசோதா, இந்தியாவின் சட்டமன்ற நிலப்பரப்புக்கு ஒரு தங்கச் சுரங்கமாக மாறும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது.


தனிநபர் மசோதாக்கள் (Private Member’s Bills (PMBs)) அமைச்சர்கள் அல்லாத நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் புதிய சட்டங்களை பரிந்துரைக்க அனுமதிக்கின்றன. இந்தியாவின் நாடாளுமன்ற அமைப்பில், பெரும்பாலான சட்டங்கள் அரசாங்கத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, அமைச்சகங்களால் வரைவு செய்யப்பட்டு, அமைச்சர்களால் தாக்கல் செய்யப்படுகின்றன. இதற்கு நேர்மாறாக, ஆளும் கட்சி அல்லது எதிர்க்கட்சியைச் சேர்ந்த தனிப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களிடமிருந்து தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்கள் வருகின்றன. ஒவ்வொரு அமர்விலும், வெள்ளிக்கிழமைகள் பொதுவாக தனிநபர் மசோதாக்கள் பற்றிய விவாதத்திற்காக ஒதுக்கப்படுகின்றன. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தங்கள் கட்சியின் அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றாமல் தாங்களாகவே செயல்படக்கூடிய சில வழிகளில் தனிநபர் மசோதாகளும் ஒன்றாகும்.


இருப்பினும், இந்த முக்கியமான தலையீடு படிப்படியாக சிதைந்து வருகிறது. அடிக்கடி ஏற்படும் இடையூறுகள், முன்கூட்டிய ஒத்திவைப்புகள் மற்றும் அரசாங்க அலுவல்களுக்கு அதிகரித்து வரும் முன்னுரிமை ஆகியவை தனிநபர் மசோதாவை ஒரு தீவிரமான சபை நடவடிக்கைக்குப் பதிலாக ஒரு அடையாளமாக குறைத்துள்ளன. தனிநபர் மசோதாவைப் புறக்கணிப்பது ஒரு நடைமுறைக் குறைபாடாகும். மேலும், அது ஜனநாயகப் பின்னடைவையும் குறிக்கிறது.


தனிநபர் மசோதா போக்குகள், 17வது மற்றும் 18வது மக்களவை 


சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, வெறும் 14 தனிநபர் மசோதாக்கள் மட்டுமே நிறைவேற்றப்பட்டு குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலைப் பெற்றுள்ளன. மேலும், 1970 முதல் எந்த மசோதாவும் இரண்டு அவைகளையும் கடந்ததில்லை. 17வது மக்களவையில் (2019-24), 729 தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்களும், மாநிலங்கவையில் 705 மசோதாக்களும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. இருப்பினும், மக்களவையில் இரண்டு மசோதாக்கள் மற்றும் மாநிலங்களவையில் 14 மட்டுமே விவாதிக்கப்பட்டன.


18வது மக்களவையில், இதுவரை 20 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மட்டுமே தனிநபர் மசோதாக்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளனர். 2024ன் தொடக்க மற்றும் வரவு செலவு அறிக்கை கூட்டத்தொடர்களில், மக்களவையில் 64 தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. ஆனால், ஒன்று கூட விவாதிக்கப்படவில்லை.


குளிர்காலக் கூட்டத்தொடரில், மக்களவையில் இரண்டு வெள்ளிக்கிழமைகள் இடையூறுகளால் பாதிக்கப்பட்டன. மற்றொரு, வெள்ளிக்கிழமை அரசியலமைப்பு குறித்த பொது விவாதத்தால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. வரவு செலவு அறிக்கை கூட்டத்தொடரில்கூட, வழக்கமாக தனிநபர் உறுப்பினர்ரகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட முதல் வெள்ளிக்கிழமை, ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கை குறித்த விவாதங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. மக்களவையில் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை மட்டுமே தனிநபர் தொடர்பான செயல்பாடுகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்டது. அதுவும் ஒரு தீர்மானத்திற்காக மட்டுமே. மாநிலங்களவையில், வரவு செலவு அறிக்கை கூட்டத்தொடரின் போது பட்டியலிடப்பட்ட தனிநபர் மசோதாகளில், ஒரே வெள்ளிக்கிழமை 49 மட்டுமே அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. மேலும், ஒன்றின் மீது மட்டுமே விவாதம் தொடங்கியது, ஆனால், அவை காலவரையின்றி ஒத்திவைக்கப்பட்டதால் (adjourned) அது குறைக்கப்பட்டது.


தனிநபர் மசோதாக்கள் நீண்ட காலமாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கட்சிசார்பின்றி தனிப்பட்ட நம்பிக்கைகள், தொகுதி கோரிக்கைகள் அல்லது உருவாகும் சமூகத் தேவைகளைப் பிரதிபலிக்கும் சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கான தளத்தை வழங்கியுள்ளன.


குறிப்பிடத்தக்க ஒரு உதாரணம், தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் சுப்ரியா சூலே அவர்கள் அக்டோபர் 28, 2019 அன்று லோக் சபாவில் அறிமுகப்படுத்திய “இணைப்பை துண்டிக்கும் உரிமை” (Right to Disconnect) மசோதாவாகும். இந்த மசோதா ஊழியர்களுக்கு அதிகாரப்பூர்வ வேலை நேரத்திற்கு அப்பாற்பட்ட வேலை தொடர்பான தகவல்தொடர்பிலிருந்து விலகுவதற்கான சட்டப்பூர்வ உரிமையை வழங்குவதை முன்மொழிந்தது, டிஜிட்டல் காலத்தில் வேலை தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அதிகரித்துவரும் அத்துமீறலை நிவர்த்தி செய்தது. இது ஆரம்ப நிலையை தாண்டி முன்னேறவில்லை என்றாலும், மன ஆரோக்கியம், வேலை-வாழ்க்கை சமநிலை மற்றும் அதிகமாக இணைக்கப்பட்ட பொருளாதாரத்தில் தொழிலாளர் உரிமைகள் குறித்த முக்கியமான தேசிய உரையாடலை இந்த மசோதா தூண்டியது. இது தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்கள் எவ்வாறு முன்னோக்கி சிந்திக்கும் மற்றும் பாரம்பரியமற்ற யோசனைகளுக்கான வாகனங்களாக இருக்கலாம் என்பதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.


கடைசியாக தனிநபர் மசோதா சட்டமாக்கப்பட்டு 50 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. அவை இன்னும் பொருத்தமானவையாக உள்ளனவா? 


மாறாக, சில தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்கள் அதிக உறுதியான சட்டமியற்றும் தாக்கத்தைக் கொண்டிருந்தன. 2014-ல், திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் மாநிலங்கவையின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திருச்சி சிவா அவர்கள் “திருநங்கைகளின் உரிமைகள்” (Rights of Transgender Persons) மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தினார். ஏப்ரல் 24, 2015 அன்று, இந்த மசோதா 40 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மாநிலங்களவையால் நிறைவேற்றப்பட்ட முதல் தனிநபர் மசோதாவாக வரலாற்றை உருவாக்கியது. இது மக்களவையில் நிறைவேற்றப்படவில்லை என்றாலும், அரசாங்கத்தால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்ட திருநங்கைகள் (உரிமைகள் பாதுகாப்பு) சட்டம், 2019-க்கு இது அடித்தளமிட்டது. இந்த மசோதா தனிநபர் முன்முயற்சிகள் எவ்வாறு சட்டமியற்றும் கொள்கையை வடிவமைக்க முடியும் என்பதையும், சமூக ரீதியாக உணர்திறன் வாய்ந்த பிரச்சினைகளில் அரசாங்க நடவடிக்கையை கட்டாயப்படுத்த முடியும் என்பதற்கு ஒரு சக்திவாய்ந்த நினைவூட்டலாகும்.


தனிநபர் மசோதாக்கள் ஆளும் கட்சியின் உறுப்பினர்களுக்கும் தன்னிச்சையாக சிந்திக்க இடமளிக்கின்றன. பாரதிய ஜனதா கட்சியின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் கோபால் சினாய்யா ஷெட்டி அவர்களின் அனைத்து அரசு மற்றும் தனியார் மருத்துவமனைகளிலும் மூத்த குடிமக்களுக்கு இலவச மருத்துவ மற்றும் சுகாதார வசதிகளை அளிக்கும் மசோதா இதற்கு ஒரு உதாரணம். அவரது தலையீடானது, அரசாங்க முன்னுரிமைகளால் அடிக்கடி கட்டுப்படுத்தப்படும் கருவூல அமர்வு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள்கூட தனிப்பட்ட நுண்ணறிவு அல்லது தொகுதி கருத்துக்களின் அடிப்படையில் சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்த தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்களைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.


தன்னிச்சையான செயல்பாட்டிற்கான இடம் சுருங்குகிறது (Shrinking space for independent action)


தனிப்பட்ட சட்டமியற்றல் முன்முயற்சிக்கான குறைக்கப்பட்ட இடத்திற்கு பங்களித்த மாற்றங்களை ஒருவர் புறக்கணிக்க முடியாது. 10-வது அட்டவணை மூலம் கட்சித்தாவல் தடை சட்டத்தை (Anti-Defection Law) அறிமுகப்படுத்திய 52-வது அரசியலமைப்பு திருத்தம், அரசியல் நிலைத்தன்மையை உறுதிசெய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இருப்பினும், குறிப்பாக கருவூல அமர்வு உறுப்பினர்கள், தங்கள் கட்சியின் சட்டமியற்றல் கொள்கையை தன்னிச்சையாக கேள்வி கேட்பதற்கோ அல்லது அதிலிருந்து விலகுவதற்கோ உள்ள திறனை வரம்புக்குட்படுத்தும் எதிர்பாராத விளைவையும் இது கொண்டுள்ளது. இத்தகைய கட்டமைக்கப்பட்ட சூழலில், தனிநபர் மசோதா என்பது கட்சி எல்லைகளைக் கடந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் ஆக்கபூர்வமான கொள்கை மாற்றுகளை பரிந்துரைக்கக்கூடிய சில வழிகளில் ஒன்றாக உள்ளது.


இந்தியாவில் வாக்காளர்கள் கட்சி சின்னங்களில் போட்டியிடும் வேட்பாளர்களுக்கு வாக்களிக்கலாம் என்றாலும், அவர்களின் தேர்வுகள் பெரும்பாலும் தனிநபரின் நேர்மை, நிபுணத்துவம் மற்றும் தொகுதிக்குள் உள்ள சாதனைப் பதிவு ஆகியவற்றால் சமமாக பாதிக்கப்படுகின்றன. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் கட்சியின் நிலைப்பாட்டை மீண்டும் வலியுறுத்துவதற்காக மட்டுமல்லாமல், தங்கள் தொகுதியினரின் ஆர்வங்கள் மற்றும் கவலைகளுக்கு குரல் கொடுப்பதற்காகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்.


தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதா செயல்முறையைப் பாதுகாக்க, ஒரு தொடர் நடைமுறை மற்றும் கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்கள் பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும்.

சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்


முதலாவதாக, தனிநபர் மசோதாக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நேரத்தை புனிதமானதாகக் (sacrosanct) கருதுவது அவசியம். தேசிய அவசரநிலை சூழ்நிலைகளைத் தவிர, நடைமுறை மற்றும் வணிக நடத்தை விதிகளில் திருத்தங்கள் இந்த நேரத்தை மீறுவதிலிருந்து வெளிப்படையாகப் பாதுகாக்க வேண்டும். தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நேரங்கள் பாதுகாக்கப்படுவது மட்டுமல்லாமல், நிலைத்தன்மையுடன் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். பயனுள்ள விவாதம் மற்றும் தனிநபர் உறுப்பினர் மசோதாக்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் திறனையும் செயல்படுத்துகிறது.


தரம், பொருத்தம் மற்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கான மசோதாக்களைத் திரையிடுவதற்குப் பொறுப்பான தனிநபர் மசோதாகளுக்காக குறிப்பாக ஒரு மறுஆய்வுக் குழுவை நிறுவுவது குறித்து நாடாளுமன்றம் பரிசீலிக்கலாம். பொது முக்கியத்துவம் மற்றும் கட்சிகளுக்கு இடையிலான ஆதரவின் அடிப்படையில் விவாதத்திற்கான முன்னுரிமைப் பட்டியலைக்கூட இது பரிந்துரைக்கலாம். அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அல்லது பரவலாக ஆதரிக்கப்படும் மசோதாக்கள் காலக்கெடுவிற்குள் அவையை அடைவதற்கு ஒரு விரைவான வழிமுறையும் அறிமுகப்படுத்தப்படலாம்.


அரசாங்கம் தனது சொந்த சட்டமியற்றும் பணிகளுக்கு போதுமான நேரம் இல்லை என்று நினைத்தால், வெள்ளிக்கிழமைகளை தனிநபர் மசோதாக்களுக்கு ஒதுக்குவதற்குப் பதிலாக நாடாளுமன்றத்தின் வேலை நேரத்தை அதிகரிப்பது பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். தற்போது, ​​இரு அவைகளும் காலை 11 மணி முதல் மாலை 4:30 மணி வரை செயல்படும். இதில் மதிய உணவு இடைவேளையும் அடங்கும். ஒன்று அல்லது இரண்டு மணிநேரங்களை மட்டும் கூடுதலாகச் சேர்ப்பது கூட, நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான நேரத்தைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில், பூஜ்ஜிய நேரம் (Zero Hour) மற்றும் கேள்வி நேரத்தை சிறப்பாகப் பயன்படுத்த உதவும். இந்தியா விரைவில் தொகுதி மறுவரையறை செய்தல் மூலம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும் வாய்ப்புள்ள நிலையில், சீர்திருத்தத்தின் அவசரம் முன்னெப்போதையும்விட  அதிகமாக உள்ளது.


சர்வதேச நடைமுறையிலிருந்து மாற்றியமைக்கக்கூடிய ஒரு கட்டாய சீர்திருத்தம் இங்கிலாந்து நாடாளுமன்றத்தின் பத்துநிமிட விதி - எந்தவொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பிரையும் ஒரு தனி நபர் உறுப்பினர் மசோதாவுக்கு ஆதரவாக 10 நிமிடங்கள் வரை ஒரு குறுகிய உரையை நிகழ்த்தலாம். அதன் அறிமுகத்துடன், அதன் பிறகு மற்றொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சமமான நேரத்திற்கு அதை எதிர்க்கலாம். இது நீண்டநேர இடைவெளிகள் இல்லாமல் மசோதாக்களை அறிமுகப்படுத்தவும், கேட்கவும், பதிவு செய்யவும் அனுமதிக்கிறது. இந்திய சூழலில் இதேபோன்ற ஒரு விதியை ஏற்றுக்கொள்வது, தற்போதுள்ள தனி நபர் மசோதா நடைமுறைகளுக்கு கூடுதலாகவோ அல்லது மாற்றாகவோ அதிக எண்ணிக்கையிலான சட்டமன்ற யோசனைகள் பொதுக் களத்தில் நுழைவதற்கான ஒரு வழியை உருவாக்கலாம்.


இந்திய குடியரசுத்தலைவர்/மாநிலங்கவை தலைவர் ஜக்தீப் தன்கர் கூறுகையில், ஜனநாயகத்தை ஆழப்படுத்துவதில் தனி நபர்களின் பங்கை வலியுறுத்தியுள்ளார். மேலும், அவர்தனி நபர் மசோதாக்களை இந்தியாவின் சட்டமன்ற நிலப்பரப்புக்கு "தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்டவை, எதிர்காலத்தை நோக்கமாகக் கொண்டவை மற்றும் ஒரு தங்கச் சுரங்கம்" என்று அவர் விவரித்தார். இந்த பொறிமுறையானது உண்மையாக ஆதரிக்கப்படும்போது அதன் மதிப்பு மற்றும் திறனை இந்த வார்த்தைகள் காட்டுகின்றன.


மெஹுல் சாப்ரா & அதர்வா தேஷ்முக் 2024-25ஆம் ஆண்டிற்கான நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான சட்ட உதவியாளர்களாக (Legislative Assistants to Members of Parliament (LAMP)) உள்ளனர். 


Original article:
Share:

இந்திய நீதி அறிக்கை 2025, நீதி அமைப்பு சாதாரண குடிமகனை எவ்வாறு தோல்வியடையச் செய்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது -மாதுரிமா தனுக

 தாமதமான விசாரணைகள், நகர்ப்புற காவல் துறை சார்பு, சிறைச்சாலை நெரிசல் மற்றும் சட்ட நிறுவனங்களில் பொறுப்புத்தன்மை இல்லாமை ஆகியவற்றின் மீது பெரும்பாலும் பாரபட்சம் காட்டுகிறது.


இந்த மாதம் வெளியிடப்பட்ட இந்திய நீதி அறிக்கை (India Justice Report (IJR)) 2025 இன் நான்காவது பதிப்பு, நீதித்துறையின் நான்கு முக்கிய துறைகளான நீதித்துறை, காவல்துறை, சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சட்ட உதவி ஆகியவற்றில் உள்ள முக்கியமான சிக்கல்களை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தியாவின் நீதி அமைப்பை பலவீனமாகவும், மெதுவாகவும், பெரும்பாலும் சாதாரண மக்களுக்கு நீதி வழங்க முடியாததாகவும் மாற்றியிருக்கும் அமைப்பில் கடுமையான இடைவெளிகள் இருப்பதை இது காட்டுகிறது.


"அநீதி" (injustice) பற்றிய சொற்றொடர் பொதுவானவை. அவற்றைப் பற்றி நாம் செய்தித்தாள்களில் படிக்கிறோம், செய்தி சேனல்களில் பார்க்கிறோம், அல்லது திரைப்படங்கள் மற்றும் வலைத் தொடர்களில் பார்க்கிறோம். பாதிக்கப்பட்டவர்கள் காவல் நிலையங்களிலிருந்து திருப்பி அனுப்பப்படும் காட்சிகளைக் கண்டு நம்மில் சிலர் தயங்குகிறோம். நீதிமன்றங்கள் பெரும்பாலும் வழக்குகளை ஒத்திவைப்பதை நாம் கவனிக்கிறோம். ஏழைகள் மற்றும் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் போராட்டங்கள் நீண்ட குற்றவியல் நடைமுறைகளில் சிக்கித் தவிப்பதையும் நாம் காண்கிறோம். இருப்பினும், பலர் அதை "சாதாரணமானது" என்றும் வழக்கமான வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகவும் ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்.


நீதித்துறையின் பிரச்சினைகள் ஒவ்வொரு நாளும் மில்லியன் கணக்கான மக்களை பாதிக்கின்றன. காவல்துறையினர் நம்மைப் பாதுகாக்க வேண்டியிருந்தாலும், அவர்களை அணுக நாம் பயப்படுகிறோம். வழக்குகள் முடிவடைய அதிக நேரம் எடுப்பதால் நாம் நீதிமன்ற அமைப்பு முறையை நம்பவில்லை. காவல் வன்முறை மற்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை தவறாக நடத்துவதற்கு நாம் பழகிவிட்டோம். மேலும், பொறுப்பானவர்களை அரிதாகவே பொறுப்பேற்க வைக்கிறோம். இந்த பிரச்சினைகளை நாம் புறக்கணிக்கலாம், ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், நீதி அமைப்பு தோல்வியடையும் போது நாம் அனைவரும் பாதிக்கப்படுகிறோம்.


எனவே, பிரச்சினை எங்கே உள்ளது? இது வெறும் விருப்பமின்மை அல்லது திறனின்மையா, அல்லது முழு அமைப்பும் குறைபாடா? மாநிலங்கள் எவ்வளவு சிறப்பாக நீதியை வழங்க முடியும் என்பதை தரவரிசைப்படுத்துவதன் மூலம் பிரச்சினையின் ஆரம்பத்தை கண்டறிய இந்திய நீதி அறிக்கை (IJR) முயற்சிக்கிறது. இது நான்கு முக்கிய பகுதிகளைப் பார்க்கிறது. அவை மனித வளங்கள், உள்கட்டமைப்பு, பட்ஜெட்டுகள் மற்றும் பணிச்சுமை போன்றவை ஆகும். இந்த அமைப்பு எவ்வளவு பன்முகத்தன்மை கொண்டது என்பதையும் இது ஆராய்கிறது. நீதியை மேம்படுத்த அரசாங்கங்கள் எடுக்கும் முயற்சிகள் பற்றிய நுண்ணறிவுகளை இந்திய நீதி அறிக்கை (IJR) வழங்குகிறது. இந்த ஆண்டு, இது தடயவியல் போராட்டங்களையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது மற்றும் மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையங்களையும் பார்க்கிறது.


காவல் துறையைப் பொறுத்தவரை, காவல் வளங்கள் முக்கியமாக நகரங்களில் இருப்பதாக அறிக்கை காட்டுகிறது. 2017ஆம் ஆண்டு மற்றும் 2023ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில் கிராமப்புற காவல் நிலையங்கள் குறைந்துள்ளன. காவல்துறை-மக்கள் தொகை விகிதம் 100,000 பேருக்கு 155 அதிகாரிகள், இது 197 என்ற இலக்கை விடக் குறைவு. இது நீண்ட விசாரணைகளுக்கும் பொதுப் பாதுகாப்பிற்கும் வழிவகுக்கிறது.


நீதித்துறையைப் பொறுத்தவரை, நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளில் 20% அதிகரிப்பு இருப்பதாக அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. அவை ஐந்து கோடியைத் தாண்டியுள்ளன. போதுமான நீதிமன்ற அரங்குகள் இல்லை. மேலும், நீதிமன்றங்களில் பல காலியிடங்கள் உள்ளன. உயர் நீதிமன்றங்கள் மற்றும் மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் காலியிடங்கள் முறையே 33% மற்றும் 21% ஆகும். மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் பணிச்சுமையை அதிகரித்து வருகின்றன.  ஒவ்வொரு நீதிபதியும் 2,200 வழக்குகளைக் கையாளுகின்றனர். இருப்பினும், வழக்கு தீர்வு விகிதம் 94% ஆகும். இது மெதுவான நீதிக்கு வழிவகுக்கிறது மற்றும் அமைப்பின் மீதான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையைக் குறைக்கிறது.


சிறைகளில், நெரிசல் ஒரு முக்கிய பிரச்சினையாக உள்ளது. சில சிறைச்சாலைகள் அவற்றின் திறனில் 400% க்கும் அதிகமாக இயங்குகின்றன. 76 சதவீத கைதிகள் விசாரணைக்காக காத்திருக்கிறார்கள். இந்த கைதிகள் இன்னும் குற்றவாளிகள் என்று நிரூபிக்கப்படவில்லை. மேலும், அவர்கள் நீண்ட காலம் காவலில் உள்ளனர். நான்கு கைதிகளில் ஒருவர் தங்கள் விசாரணைக்காக ஒன்று முதல் மூன்று ஆண்டுகள் வரை காத்திருக்கிறார். சிறை ஊழியர்களைப் பொறுத்தவரை, 30% பதவிகள் காலியாக உள்ளன. பெரும்பாலான மாநிலங்களில், ஒவ்வொரு 699 கைதிகளுக்கும் ஒரு சீர்திருத்த அதிகாரியும், ஒவ்வொரு 775 கைதிகளுக்கும் ஒரு மருத்துவரும் உள்ளனர். ஒரு கைதிக்கு சராசரியாக ஒரு நாளைக்குச் செலவிடும் தொகை ரூ.121 மட்டுமே.  இது நிதி, சரியான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சீர்திருத்தங்கள் இல்லாததைக் காட்டுகிறது. இது மாதிரி சிறைச்சாலைகள் மற்றும் சீர்திருத்த சேவைகள் சட்டம், 2023 இன் (Model Prisons & Correctional Services Act) இலக்குகளை அடைவதில் இருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளது.


சட்ட உதவி பற்றிய அறிக்கை சில கவலைகளை எழுப்புகிறது. நிதியை திறம்பட பயன்படுத்துதல், வளங்களை சீரற்ற முறையில் விநியோகித்தல் மற்றும் சமூக அடிப்படையிலான சட்ட உதவி சேவைகளின் சரிவு ஆகியவற்றில் உள்ள சிக்கல்களை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, ஒரு சட்ட மருத்துவமனை 163 கிராமங்களுக்கு சேவை செய்கிறது. சட்ட உதவிப் பணியாளர்களில் 41,553 வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் 43,050 துணை சட்ட தன்னார்வலர்கள் உள்ளனர். இந்தியா ஒரு சட்ட உதவி பாதுகாப்பு ஆலோசனை அமைப்பையும் தொடங்கியுள்ளது. இந்த அமைப்பு மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் குற்றவியல் வழக்குகளில் சட்ட பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குகிறது. சட்ட சேவைகளைப் பயன்படுத்துபவர்களின் எண்ணிக்கை 2019ஆம் ஆண்டு 12 லட்சத்திலிருந்து 2024ஆம் ஆண்டில் 15.5 லட்சமாக அதிகரித்துள்ளது.  இது தேசிய கட்டணமில்லா உதவிஎண் (national toll-free helpline), இணையவழி தளம் (online portal) மற்றும் இலக்கு வைக்கப்பட்ட தொடர்பு (targeted outreach) காரணமாக இருக்கலாம்.


தடயவியல் தொடர்பான சிக்கல்களையும் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இவற்றில் நீண்டகால நிதி பற்றாக்குறை, காலாவதியான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் திறமையான ஊழியர்களின் பற்றாக்குறை ஆகியவை அடங்கும். மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையங்களும் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. மூத்த பதவிகளில் பல காலியிடங்கள் மற்றும் புகார்களைக் கையாள பலவீனமான அமைப்புகள் உள்ளன.


தரவு, பகுப்பாய்வு மற்றும் நுண்ணறிவுகள் சீர்திருத்தத்திற்கு வழிவகுக்கும். ஆனால், முக்கிய குழுக்கள் சிந்தித்து செயல்பட நேரம் எடுத்துக் கொண்டால் மட்டுமே. நீதித்துறை, மாநில அரசுகள், காவல்துறை, சிறைச்சாலைகள், தடயவியல் துறைகள் மற்றும் சட்ட சேவைகள் அதிகாரிகள் இந்த இடைவெளிகளை நேர்மறையான நடவடிக்கைகளுடன் சரிசெய்ய திட்டங்களை உருவாக்க முடியும். முறையான மாற்றம் கடினமானது. ஆனால், சீர்திருத்தத்திற்கான வழி ஒவ்வொரு பிரச்சினையையும் படிப்படியாகக் கையாள்வதாகும். மிக முக்கியமானது பிரச்சினையை ஒப்புக்கொள்ளும் விருப்பமும் அதைத் தீர்ப்பதற்கான அர்ப்பணிப்பும் ஆகும்.


நீதி அமைப்பை சீர்திருத்துவதற்கு தேவையான உந்துதலாக IJR செயல்படும் என்பது ஒரு நம்பிக்கையாகும்.


எழுத்தாளர் ஒரு வழக்கறிஞர், தேசிய சட்ட சேவைகள் ஆணையத்தின் முன்னாள் ஆலோசகர் மற்றும் இந்தியாவின் காமன்வெல்த் மனித உரிமைகள் முன்முயற்சியில் சிறை சீர்திருத்தங்களுக்கான முன்னாள் திட்டத் தலைவர்.


Original article:
Share: