தமிழ்நாட்டின் வைகை நதிக்கரையில் ஒரு காலத்தில் அமைதியான கிராமமாக இருந்த இடம், இப்போது இந்தியாவின் மிக முக்கியமான தொல்பொருள் தளங்களில் ஒன்றாக மாறி வருகிறது. கீழடியில் அகழ்வாராய்ச்சிகள் மேம்பட்ட நகர்ப்புற குடியேற்றத்திற்கான சான்றுகளைக் கண்டறிந்துள்ளன. இந்த குடியேற்றம் கிமு 8 முதல் 5 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இருக்கலாம் என கண்டறிந்துள்ளனர்.
முக்கிய அம்சங்கள் :
1. கீழடி அகழ்வாராய்ச்சி 2014-ல் தொடங்கியது. இது இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையத்தின் (Archaeological Survey of India (ASI)) கீழ் தொல்பொருள் ஆய்வாளர் கே. அமர்நாத் ராமகிருஷ்ணா தலைமையில் நடைபெற்றது. இந்த தளம் ஒரு மேம்பட்ட நகர்ப்புற நாகரிகத்தின் எச்சங்களை வெளிப்படுத்தியது. இவற்றில் செங்கல் கட்டமைப்புகள், தொழில்துறை உலைகள், வடிகால் அமைப்புகள், எழுத்துகளுடன் கூடிய மட்பாண்டங்கள் (pottery with graffiti) மற்றும் டெரகோட்டா கலைப்பொருட்கள் ஆகியவை அடங்கும்.
2. இராமகிருஷ்ணா தனது இறுதி அறிக்கையை ஜனவரி 2023-ல் சமர்ப்பித்தார். இதில் இந்த இடமானது, கிமு 8 மற்றும் 3-ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் இருந்தது என்று அவர் முடிவு செய்தார். இந்த முடிவு முடுக்கி நிறை நிறமாலை அளவியலைப் (Accelerator Mass Spectrometry(AMS)) பயன்படுத்தி தேதியிட்ட பாறைப்படிவியல் பகுப்பாய்வு (stratigraphic analysis) மற்றும் கலைப்பொருட்களை (artefacts) அடிப்படையாகக் கொண்டது.
3. இருப்பினும், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு மேல் கழித்து, மே 2025 இல், ஏஎஸ்ஐ-யின் ஆய்வு மற்றும் அகழ்வாராய்ச்சி பிரிவு அறிக்கையை திருப்பி அனுப்பி, இரண்டு பெயரிடப்படாத நிபுணர்களின் கருத்துகளின் அடிப்படையில் ராமகிருஷ்ணாவிடம் அதை திருத்துமாறு கேட்டுக்கொண்டது. ஏஎஸ்ஐ-யின் கடிதம், முன்மொழியப்பட்ட கால வரையறை "மிகவும் தொன்மையானது" (very early) என்று வாதிட்டு, மிக ஆரம்பகால காலத்தை "பிசி 300-க்கு முந்தைய காலத்தில், அதிகபட்சமாக" (at the maximum, somewhere in pre-300 BCE) திருத்த வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தது. ராமகிருஷ்ணா, ஒரு முறையான எழுத்து பதிலில், தனது காலவரிசையின் அறிவியல் அடிப்படையை பாதுகாத்து, வரிசையை மீண்டும் பணியாற்ற வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை நிராகரித்தார்.
4. இதற்கான ஆய்வுகளின், கண்டுபிடிப்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அவற்றில் கார்னிலியன் மணிகள் போன்ற வர்த்தகப் பொருட்கள் அடங்கும். அவை, பானை ஓடுகளில் தமிழ்-பிராமி கல்வெட்டுகள் போன்ற கல்வியறிவின் அறிகுறிகளையும் காட்டுகின்றன. இந்த கண்டுபிடிப்புகள் தென்னிந்தியாவில் முன்னர் நினைத்ததைவிட மிகவும் முன்னதாகவே ஒரு செழிப்பான நாகரிகம் இருந்ததைக் குறிக்கின்றன.
5. கீழடியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை தமிழ்நாட்டிற்கு மட்டுமல்ல, இந்தியா முழுவதற்கும் முக்கியமானவையாகும். அவை, பழைய வரலாற்றுக் கதைகளை சவால் செய்கின்றன. துணைக் கண்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஒரே நேரத்தில் நகரமயமாக்கல் வளர்ந்திருக்கலாம் என்பதையும் இவை காட்டுகின்றன.
6. தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் அட்ரிஜா ராய்சௌத்ரி ‘மதுரைக்கு அருகாமையில் இருந்ததால் கீழடி தொல்பொருள் வரைபடத்தில் இடம்பிடித்தது, அங்குள்ள கண்டுபிடிப்புகள் கிராமத்தை ஆழ்ந்த தமிழ் உணர்வின் முக்கிய மையத்திற்கு கொண்டு சென்றன’ என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையில் எழுதுகிறார். கீழடியில் பணிபுரியும் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் போதுமான அறிவியல் ஆதாரங்களைக் கண்டறிந்துள்ளதாகக் கூறுகிறார்கள். இந்த ஆதாரம், நாகரிகமும் எழுத்தறிவும் கிமு 6-ம் நூற்றாண்டிலேயே தெற்கில் தொடங்கியது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த மாற்றங்கள் முதலில் வடக்கின் கங்கை சமவெளிகளில் நடந்தன என்ற முந்தைய நம்பிக்கையை இது சவால் செய்கிறது.
7. தொல்பொருள் ஆய்வாளரும் வரலாற்றாசிரியருமான நயன்ஜோத் லாஹிரி, கீழடியில் ஏற்பட்ட உற்சாகத்திற்கு முக்கிய காரணம் அது சங்க கால தளமாக இருப்பதே என்று விளக்குகிறார். “சங்க கலாச்சாரம் தென்னிந்தியாவின் உயிரோட்டமான கலாச்சார பாரம்பரியத்தின் ஒரு பகுதியாகும். இது ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் போன்றவை,” என்று அவர் கூறுகிறார். “எனவே, உதாரணமாக, ஹஸ்தினாபுர், சோன்பத், புராண கிலா போன்ற இடங்களில் — இவை இதிகாசங்களின் பகுதிகளாகும் — அகழ்வாராய்ச்சி நடைபெற்றால், அது மக்களின் கற்பனையை உடனடியாக கவர்கிறது, ஏனெனில் அவர்கள் இவற்றைப் பற்றி படித்திருக்கிறார்கள். தெற்கில் உள்ள சங்க தளங்களுக்கும் இது ஒத்ததாகும்.”
சங்க இலக்கியம்
சங்கம் என்பது தென்னிந்தியாவின் ஆரம்பகால இலக்கியமாகும். இது பழைய தமிழில் எழுதப்பட்ட நூல்களின் தொகுப்பைக் குறிக்கிறது. இந்த தொகுப்பில் எட்டு கவிதைத் தொகுப்புகள், 10 ஐதீகங்கள், இலக்கணம் குறித்த ஒரு படைப்பு மற்றும் 18 சிறு படைப்புகள் உள்ளன. மொத்தத்தில், 473 கவிஞர்களின் சுமார் 2,381 கவிதைகள் உள்ளன. கூடுதலாக, 102 கவிதைகள் அறியப்படாத ஆசிரியர்களால் எழுதப்பட்டன. சங்க நூல்களின் சரியான தேதிகள் குறித்து அறிஞர்கள் உடன்படவில்லை. இருப்பினும், பெரும்பாலானவை அவை கிமு மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்கும், கிபி மூன்றாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடையில் எழுதப்பட்டதாக ஒப்புக்கொள்கின்றன. சங்கக் கவிதைகள் இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை, அகம் மற்றும் புறம் ஆகும். அகக் கவிதை இல்லற வாழ்வை / காதலை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. புறம் போர், மரணம், சமூகம் மற்றும் ராஜ்ஜியத்தைக் கையாள்கிறது. |
8. கீழடிக்கு முன் தென்னிந்தியாவில் ஆரம்பகால நகர்ப்புற கலாச்சாரம் இல்லை என்று லஹிரி வாதிடுகிறார். பொருந்தல் மற்றும் கொடுமணல் ஆகிய இரண்டு தொல்பொருள் இடங்களை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இந்த இடங்கள் 2009 முதல் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர் கே. ராஜன் என்பவரால் தோண்டப்பட்டன. இந்த இடங்களிலிருந்து கிடைத்த கண்டுபிடிப்புகள், மௌரியர்கள் தென்னிந்தியாவிற்கு வருவதற்கு முன்பே தமிழ்நாட்டில் நகர்ப்புற வளர்ச்சி மற்றும் எழுத்துவடிவம் தொடங்கியது என்பதைக் காட்டுகின்றன.
இந்த இடத்திலிருந்து கண்டுபிடிப்புகள்
9. சமீபத்தில், கீழடியில் பணிபுரியும் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு படிக குவார்ட்ஸ் எடை அலகு (crystal quartz weighing unit) கண்டுபிடித்தனர். இந்தப் பொருள் சங்க காலத்தைச் சேர்ந்தது. கீழடி என்பது தமிழ்நாட்டின் மதுரைக்கு தென்கிழக்கே 12 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்று அகழ்வாராய்ச்சி தளமாகும்.
10. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு டெரகோட்டா ஹாப்ஸ்காட்ச் (terracotta hopscotch) மற்றும் ஒரு இரும்பு ஆணியையும் (iron nail) கண்டுபிடித்தனர். அவர்கள் கருப்பு மற்றும் சிவப்பு நிற மட்பாண்டங்கள் மற்றும் சிவப்பு வழுக்கும் பாத்திரங்களைக் (red slipped ware) கண்டுபிடித்தனர். கூடுதலாக, அவர்கள் ஒரு மண் பாம்பு சிலையைக் (earthen snake figurine) கண்டுபிடித்தனர்.
11. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு வரலாற்றாசிரியர்களையும் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்களையும் உற்சாகப்படுத்தியுள்ளது. கடந்தகாலத்தில், எடை அலகுகள் பெரும்பாலும் கற்களால் செய்யப்பட்டன.
12. தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸின் அட்ரிஜா ராய்சௌத்ரி குறிப்பிட்டதாவது, “சங்க நூல்களுடனான தொடர்பு கீழடியில் கிடைத்த கண்டுபிடிப்புகளில் மிக முக்கியமான பகுதியாக இருக்கலாம். சங்க நூல்களுடன் நெருக்கமாக இணைப்பதன் மூலம் கலைப்பொருட்களின் கதையைச் சொல்ல ஒரு தெளிவான முயற்சி உள்ளது. இந்த நூல்களின் வசனங்கள் புதிய அருங்காட்சியகத்தின் சுவர்களில் காட்டப்பட்டுள்ளன. இதில், காட்டப்பட்டுள்ள கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கலைப்பொருளிலும் ஒரு குறுகிய விளக்கம் உள்ளது. இந்தக் குறிப்பில் சங்கத் தொகுப்பிலிருந்து அதைக் குறிக்கும் கவிதையின் வரிசை எண்ணும் அடங்கும்.”
13. கீழடியின் பொறுப்பான தொல்பொருள் அதிகாரி அஜய் குமார் கூறுப்பிட்டதாவது, “சங்க நூல்களில் உள்ள பல பாடல்கள் இரும்பு எவ்வாறு தயாரிக்கப்பட்டது என்பதை விவரிக்கின்றன.” கீழடியில் காணப்படும் இரும்பு உருக்கும் கருவிகள் நூல்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள செயல்முறையுடன் ஒத்துப்போகின்றன என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.
14. குமார் ‘புறநானுறு’ என்ற உரையிலிருந்து ‘கலம் செய் கோவே’ (kalam sei kovey) என்ற மற்றொரு கவிதையைக் குறிப்பிடுகிறார். இந்தக் கவிதையின் அடக்கம் செய்யும் மரபுகளைப் பற்றிப் பேசுகிறது. இரண்டு பேரை ஒன்றாக அடக்கம் செய்யும் அளவுக்கு ஒரு கலசம் அகலமாக இருக்க வேண்டும் என்று இது அறிவுறுத்துகிறது. அந்த இடத்தில் அப்படிப்பட்ட ஒரு கலசத்தைக் கண்டுபிடித்ததாக குமார் கூறுகிறார். இந்தக் கலசத்தில் இரண்டு பேரின் எச்சங்கள் இருந்தன.
15. அட்ரிஜா ராய்சௌத்ரி அந்த இடத்திலிருந்து பிற கண்டுபிடிப்புகள் பற்றி எழுதுகிறார். இவற்றில் கார்னிலியன் மணிகள், வாசிக்கும் பகடை, இரும்பு கத்திகள் மற்றும் இரும்பு அரிவாள் ஆகியவை அடங்கும். இவற்றில் பல பொருட்கள் சங்க நூல்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. கீழடியில் உள்ள மட்பாண்டத் துண்டுகளில் காணப்படும் ‘ஆதன்’ (Aadhan) போன்ற பெயர்கள் சங்க இலக்கியங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
ராக்கிகர்ஹி மற்றும் ரத்னகிரி அகழ்வாராய்ச்சிகள்
1. 5,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான ராகிகரியின் (Rakhigarhi) ஹரப்பா தளத்தில் தற்போது அகழ்வாராய்ச்சி பணிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த தளம் ஹரியானாவின் ஹிசார் மாவட்டத்தில், காகர்-ஹக்ரா நதி சமவெளியில் அமைந்துள்ளது. இந்த நேரத்தில், ஒன்றிய அரசு ராகிகரியில் உள்ள மேடுகளை பாதுகாக்கப்பட்டதாக அறிவித்தது. இந்த மேடுகள் இப்போது பண்டைய நினைவுச்சின்னங்கள் மற்றும் தொல்பொருள் தளங்கள் மற்றும் எச்சங்கள் சட்டம், 1958-ன் (Ancient Monuments and Archaeological Sites and Remains Act) கீழ் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
2. ராகிகர்ஹி இந்தியாவின் இரண்டு முக்கிய ஹரப்பா தளங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. மற்றொரு முக்கிய தளம் குஜராத்தில் அமைந்துள்ள தோலவிரா ஆகும்.
3. 2022-ம் ஆண்டில், ராகிகர்ஹியில் உள்ள ஏழு மேடுகளில் மூன்றில் மூன்று மாத கால அகழ்வாராய்ச்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. இந்த அகழ்வாராய்ச்சியில் சில வீடுகள், பாதைகள் மற்றும் வடிகால் அமைப்பு ஆகியவை வெளிப்பட்டன. நகை தயாரிக்கும் அலகாக இருக்கக்கூடியவற்றையும் இது கண்டுபிடித்தது. கூடுதலாக, செம்பு மற்றும் தங்க நகைகளின் துண்டுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. டெரகோட்டா பொம்மைகளும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. இவை தவிர, ஆயிரக்கணக்கான மண் பானைகள் மற்றும் முத்திரைகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
4. இந்த தளம் முதலில் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையத்தின் (ASI) அமரேந்திர நாத் தோண்டியெடுத்தார். முன்னதாக, பாகிஸ்தானில் உள்ள மொஹஞ்சதாரோ மிகப்பெரிய ஹரப்பா தளமாக கருதப்பட்டது. பேராசிரியர் வசந்த் ஷிண்டே மற்றும் அவரது குழுவினர் ராகிகரியில் புதிய அகழ்வாராய்ச்சிகளைத் தொடங்கியபோது இது மாறியது.
5. ராகிகரி ஹரப்பா நாகரிகத்தின் ஆரம்ப மற்றும் முதிர்ந்த கட்டங்களைக் கொண்டுள்ளது என்பதைக் கண்டுபிடிப்புகள் காட்டுகின்றன. இந்த தளம் சுமார் 5,000 ஆண்டுகள் பழமையானது. இங்கிருந்து ஒரு முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு ஒரு உருளைவடிவ முத்திரை ஆகும்.
6. உருளைவடிவ முத்திரையின் ஒரு பக்கத்தில் ஐந்து ஹரப்பா எழுத்துக்கள் உள்ளன. மறுபுறம், இது ஒரு முதலையின் சின்னத்தைக் கொண்டுள்ளது.
7. சடங்கு முறையானது ஒரு விலங்கு பலியிடும் குழியால் (animal sacrificial pit) காட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த குழி மண்-செங்கலால் வரிசையாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. மண் தரையில் முக்கோண மற்றும் வட்ட வடிவ நெருப்பு பலிபீடங்களும் உள்ளன. ராகிகரியில் உள்ள கல்லறையிலிருந்து எலும்புக்கூடு எச்சங்கள் மீது டிஎன்ஏ ஆய்வு (DNA study) செய்யப்பட்டது. ஹரப்பா மக்கள் ஒரு சுதந்திரமான பூர்வீகத்தைக் கொண்டிருந்தனர் என்பதைக் கண்டறிந்தது. ஹரப்பா மக்கள் புல்வெளி மேய்ச்சல் மக்கள் அல்லது பண்டைய ஈரானிய விவசாயிகளுடன் மூதாதையர் தொடர்புகளைக் கொண்டுள்ளனர் என்ற கோட்பாட்டை இந்த ஆய்வு தெளிவாக நிரூபிக்கிறது.
8. ராகிகரி முதல் முறையாக இரட்டை அடக்கம் பற்றிய ஆதாரத்தை வழங்குகிறது, இதில் எலும்புக்கூடுகள் தெளிவாக ஆண் (38) மற்றும் பெண் (25) என அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.
இரத்னகிரி அகழ்வாராய்ச்சிகள்
1. 5 முதல் 13-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான இரத்னகிரியில் உள்ள பௌத்த வளாகத்தில் நடந்த அகழ்வாராய்ச்சியில் முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு மகத்தான புத்தரின் தலை, ஒரு பெரிய பனை, ஒரு பழங்கால சுவர் மற்றும் பொறிக்கப்பட்ட பௌத்த நினைவுச்சின்னங்களைக் கண்டறிந்தனர். இந்த கண்டுபிடிப்புகள் கி.பி 8 மற்றும் 9-ஆம் நூற்றாண்டுகளைச் சேர்ந்தவை என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது ஒடிசாவின் ஜஜ்பூர் மாவட்டத்தில் ஒரு முக்கிய பௌத்த வரலாற்று தளமாக ரத்னகிரியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.
2. இந்த இடத்தில் முதல் அகழ்வாராய்ச்சிகள் 1958 மற்றும் 1961-க்கு இடையில் நடந்தன. இவை 1981 முதல் 1983 வரை இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு மையத்தின் (ASI) முதல் பெண் இயக்குநர் ஜெனரலாகப் பணியாற்றிய தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளரான டெபாலா மித்ராவால் வழிநடத்தப்பட்டன. இருப்பினும், 1961-க்குப் பிறகு மேலும் அகழ்வாராய்ச்சிகள் எதுவும் நடத்தப்படவில்லை. சில கட்டமைப்புகள் மற்றும் சிற்பங்கள் இன்னும் ஓரளவு தெரிந்த போதிலும் இது மேற்கொள்ளப்பட்டது. ரத்னகிரியில் தொடர்வதற்குப் பதிலாக, ASI அதன் கவனத்தை ஒடிசாவில் உள்ள பிற பௌத்த தளங்களுக்கு மாற்றியது.
3. ரத்னகிரி என்றால் "நகைகளின் மலை" (Hill of Jewels) ஆகும். இது புவனேஸ்வரிலிருந்து 100 கி.மீ வடகிழக்கில் அமைந்துள்ளது. இந்த தளம் பிருபா மற்றும் பிராமணி நதிகளுக்கு இடையில் ஒரு மலையில் அமைந்துள்ளது. ஒடிசாவில் மிகவும் பிரபலமான பௌத்த தலமாக ரத்னகிரி உள்ளது. இது மாநிலத்தில் உள்ள அனைத்து பௌத்த தலங்களிலும் மிகவும் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப்பட்ட இடமாகும்.
4. ஒடிசாவின் பிரபலமான வைர முக்கோணத்தில் உள்ள மூன்று முக்கியமான தளங்களில் ரத்னகிரி ஒன்றாகும். மற்ற இரண்டு தளங்கள் உதயகிரி மற்றும் லலித்கிரி போன்றவை ஆகும். இந்த மூன்று பௌத்த பாரம்பரிய தளங்களும் ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாக அமைந்துள்ளன. அவர்கள் தென்கிழக்கு ஒடிசாவின் ஜஜ்பூர் மற்றும் கட்டாக் மாவட்டங்களில் உள்ளனர்.
லலித்கிரி ஒடிசா சுற்றுலா தளத்தின்படி, உள்ளூர் மக்களால் லலித்கிரி நால்டிகிரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஒடிசாவின் புத்த வைர முக்கோணத்தில் உள்ள மிகப் பழமையான தளங்களில் ஒன்றாகும். இந்த இடத்திலிருந்து ஒரு முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு ஒரு நினைவுச்சின்ன கலசம் ஆகும். கலசத்தில் கோண்டலைட், ஸ்டீடைட், வெள்ளி மற்றும் தங்கத்தால் ஆன நான்கு கொள்கலன்கள் உள்ளன. இந்த நினைவுச்சின்னங்கள் பகவான் புத்தருக்குச் சொந்தமானதாக இருக்கலாம் என்று நிபுணர்கள் நம்புகின்றனர். |
5. ரத்னகிரி தளம் வஜ்ராயன புத்த மதப் பள்ளியின் ஒரு முக்கியமான ஆரம்பகால மையமாக நம்பப்படுகிறது. வஜ்ராயனம் தந்திரயானம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்தப் பள்ளி வஜ்ரத்தின் மூலம் மாய சக்தியைப் பெறுவதாக நம்பப்பட்டது. வஜ்ர என்றால் இடி அல்லது வைரம் என்று பொருள். இந்த நம்பிக்கையின் காரணமாக, ஒடிசாவில் உள்ள மூன்று புத்த மதத் தலங்கள் 'வைர முக்கோணம்' (Diamond Triangle) என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
உதயகிரி
உதயகிரி மூன்று தளங்களில் மிகப்பெரியது. இது கிழக்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் இரண்டு மலைத்தொடர்களின் அடிவாரங்களுக்கு இடையில் அமைந்துள்ளது. மக்கள் பெரும்பாலும் இந்த தளத்தை புவனேஸ்வருக்கு அருகிலுள்ள உதயகிரி மற்றும் கந்தகிரி குகைகளுடன் குழப்பிக் கொள்கிறார்கள். ஒடிசா சுற்றுலா தளத்தின்படி, உதயகிரி பற்றிய ஒரு முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், ரத்னகிரி மற்றும் லலித்கிரியைப் போலல்லாமல், இங்கு எந்த சிற்பங்களோ அல்லது வேதங்களோ கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. இந்த கண்டுபிடிப்புகள் இந்த தளத்தில் வஜ்ராயன தாந்த்ரீக வழிபாட்டுடன் தெளிவான தொடர்பு இல்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. |
6. ரத்னகிரி மடாலயம் இந்தியாவில் வளைந்த கூரையுடன் கூடிய ஒரே புத்த மடாலயமாகும். அதன் உச்சியில், இந்த மடாலயம் சுமார் 500 துறவிகள் தாயகமாக இருந்ததாக வரலாற்று சான்றுகள் தெரிவிக்கின்றன. அவர்கள் புத்த மதத்தின் தந்திராயன (Tantrayana form of Buddhism.) வடிவத்தைப் பின்பற்றினர்.
Original article:
