ஐக்கிய நாடுகளின் உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் (UN FAO) சமீபத்திய வன அறிக்கை என்ன கூறுகிறது? -குஷ்பூ குமாரி

 2025ஆம் ஆண்டு உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் உலகளாவிய வன வள மதிப்பீடு (Global Forest Resources Assessment (GFRA)): இந்தியாவின் வனப்பகுதி மேம்பட்டுள்ளதா? ணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பின் சமீபத்திய அறிக்கையிலிருந்து பிற முக்கிய விவகாரங்கள் என்ன?

தற்போதைய செய்தி

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)) வெளியிட்ட புதிய அறிக்கையின்படி, இந்தியா உலகளவில் மொத்த வனப்பரப்பளவில் 9-வது இடத்திற்கு முன்னேறியுள்ளது மற்றும்  வருடாந்திர வன பரப்பளவு அதிகரிப்பில் 3-வது இடத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளது. மேலும், நிலையான வன மேலாண்மை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பில் இந்தியா 10-வது இடத்திலிருந்து 9-வது இடத்திற்கு உயர்ந்துள்ளது ஒரு ‘பெரிய சாதனை’ என்று ஒன்றிய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ் கூறினார்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு உலகளாவிய வன வள மதிப்பீடுகளை (Forest Resources Assessments (FRAs)) நடத்தி வருகிறது. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை தயாரிக்கப்படும் வன வள மதிப்பீடுகள், நிலையான வன மேலாண்மையின் அனைத்து கருப்பொருள் கூறுகளையும் உள்ளடக்கிய, மாநிலம், மேலாண்மை மற்றும் வன வளங்களின் பயன்பாடுகள் குறித்த விரிவான மற்றும் வெளிப்படையான உலகளாவிய மதிப்பீடுகளாகும்.

2. அறிக்கையின்படி, உலகில் 4.14 பில்லியன் ஹெக்டேர் வனங்கள் உள்ளன. இது மொத்த நிலப்பரப்பில் 32 சதவீதம் மற்றும் ஒரு நபருக்கு 0.50 ஹெக்டேர் வனங்களுக்கு சமமானதாகும். காடழிப்பு விகிதம் குறைந்து வருகிறது. இருப்பினும், 2015ஆம் ஆண்டு முதல் 2025 ஆண்டு வரை ஆண்டுக்கு 10.9 மில்லியன் ஹெக்டேர் என்ற விகிதத்தில் காடழிப்பு இன்னும் நடக்கிறது.

3. ரஷ்யா, பிரேசில், கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற நாடுகள்  உலகளவில் மிகப்பெரிய வனப்பகுதிகளைக் கொண்ட முதல் ஐந்து நாடுகளாகத் தொடர்கின்றன. இருப்பினும், உலகளவில் வருடாந்திர வனப்பகுதி இழப்பு விகிதம் அதிகரித்துள்ளது. 2000 மற்றும் 2015-ஆம் ஆண்டிற்கு இடையில், ஆண்டுக்கு சராசரியாக 3.68 மில்லியன் ஹெக்டேர் வன இழப்பு நடந்துள்ளது. இது இப்போது சீனா, கனடா மற்றும் அமெரிக்காவில் நிகர வன ஆதாயங்கள் (net forest gains) குறைவதால் வனப்பரப்பு 4.12 மில்லியன் ஹெக்டேராக அதிகரித்துள்ளது.

4. பால்க்லேண்ட் தீவுகள், ஜிப்ரால்டர், ஹோலி சீ, மொனாக்கோ, நவ்ரு, ஸ்வால்பார்ட் & ஜான் மேயன், மற்றும் டோகெலாவ் உள்ளிட்ட 7 இடங்களில் வனபப்குதிகளே இல்லை என்று அறிக்கை கூறுகிறது. மறுபுறம், 49 நாடுகள் தங்கள் நிலத்தில் 10%-க்கும் குறைவான நிலப்பரப்பில் மட்டுமே வனங்களை கொண்டுள்ளன. இது வனங்கள் உலகம் முழுவதும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

5. இந்தியா, 2015 முதல் 2025 வரை ஆண்டுதோறும் 191,000 ஹெக்டேர் (0.27% ஆண்டு நிகர மாற்றம்) வனப்பகுதி அதிகரிப்புடன், உலக அளவில் வனப்பகுதி நிகர ஆதாயத்தில் 3-வது இடத்தைப் பிடித்தது. சீனாவும் ரஷ்யாவும் 2015ஆம் ஆண்டு முதல் 2025ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் வனப்பகுதி நிகர ஆதாயத்தில் முதல் இரு இடங்களைப் பிடித்தன. மறுபுறம், பிரேசில், அங்கோலா மற்றும் ஐக்கிய தான்சானிய குடியரசு ஆகிய நாடுகள் அதிகபட்ச ஆண்டு வனப்பகுதி நிகர இழப்பைப் பதிவு செய்த நாடுகளாக உள்ளன.

6. இந்தியாவில் 72,739 ஹெக்டேர் வனங்கள் உள்ளன. இது உலகின் மொத்த வனப்பகுதியில் சுமார் 2% ஆகும். இது பெருவைவிட ஒரு இடம் மேலே உள்ளது. 2015ஆம் ஆண்டில், இந்தியா 10-வது இடத்தில் இருந்தது. இந்தியாவின் வனங்களின் அதிகரிப்பு பெரும்பாலும் மூங்கில் மற்றும் ரப்பர் போன்ற மரங்களை நடுவதன் மூலம் வருகிறது.

7. உணவு மற்றும் வேளாண் அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)), உலக காடுகளின் நிலை அறிக்கையை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை வெளியிடுகிறது. 2024-ஆம் ஆண்டு பதிப்பின்படி, 2010-ஆம் ஆண்டு முதல் 2020-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், இந்தியா ஆண்டுதோறும் 266,000 ஹெக்டேர் வனங்களைப் பெற்று, வனப் பரப்பளவு அதிகரிப்பில் உலகளவில் 3-வது இடத்தில் உள்ளது.

தரவரிசை	நாடுகள்	வனப்பகுதிகள் (1,000 ஹெக்டேர்)	வனப்பகுதி (உலக வனப்பகுதிகளில் சதவீதம்)
1	ரஷ்யா	832 630	20
2	பிரேசில்	486 087	12
3	கனடா	368 819	9
4	அமெரிக்கா	308 895	7
5	சீனா	227 153	5
6	காங்கோ ஜனநாயக குடியரசு	139 189	3
7	ஆஸ்திரேலியா	133 562	3
8	இந்தோனேசியா	95 969	2
9	இந்தியா	72 738	2
10	பெரு	67 160	2

வனங்களின் முக்கியத்துவம்

1. வனங்கள் குடிநீரை மீள்சுழற்சி செய்யவும், இயற்கையான வடிகட்டிகளாக செயல்படவும் மிகவும் முக்கியமானதாக உள்ளன. மரத்தின் வேர்கள் அமைப்புகள் மழைநீர் வடிகால்களில் இருந்து அதிகப்படியான உணவுச்சத்துகள் மற்றும் மாசுபடுத்திகளை உறிஞ்சி, நீர்நிலைகளுக்குள் நுழைவதற்கு முன்பு, தண்ணீரைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கின்றன.

2. அதே மரத்தின் வேர்கள் மண்ணை ஒன்றாகப் பிடித்து நிலச்சரிவுகளைத் தடுக்கின்றன. கனமழைக்குப் பிறகு தண்ணீரை உறிஞ்சுவதன் மூலம் வெள்ளப்பெருக்கைக் குறைக்கின்றன. மேலும், சதுப்புநிலக் காடுகளில் (mangrove forests), புயல்களின்போது வலுவான அலைகளைத் தடுப்பதன் மூலம் கடற்கரைகளைப் பாதுகாக்கின்றன.

4. காடுகள் நிலத்தில் உள்ள பல்லுயிர் பெருக்கத்தில் 80%-க்கும் அதிகமானவற்றை ஆதரிக்கின்றன. இதில் 80% நீர்வீழ்ச்சிகள் மற்றும் 75% பறவைகள் அடங்கும். வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் (Tropical rainforests) குறிப்பாக அதிக எடை கொண்ட உயிரினங்கள், உலகின் முதுகெலும்புள்ள உயிரினங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவற்றைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

5. வனங்கள், கடல்கள் மற்றும் மண்ணுடன் இணைந்து, பூமியில் மிகப்பெரிய கார்பன் தேக்கங்களாக உள்ளன. அவை பெருமளவில் காலநிலை வெப்பமயமாதல் வாயுக்களைக் கொண்டுள்ளன. அவை பெரும்பாலும் புதைபடிவ எரிபொருட்களை எரிப்பதன் மூலம் வெளியிடப்படுகின்றன.

பசுமை இந்தியா திட்டம் (Green India Mission)

1. ஜூன் மாதத்தில், ஒன்றிய அரசு பசுமை இந்தியா திட்டம் (Green India Mission (GIM)) எனப்படும் தேசிய பசுமை இந்தியா திட்டத்திற்கான திட்ட வரைபடத்தை மாற்றியமைத்தது. வன மற்றும் பசுமைப் பரப்பை அதிகரித்து மீட்டமைப்பதுடன், இத்திட்டம் ஆரவல்லி மலைத்தொடர், மேற்கு தொடர்ச்சி மலை, இமயமலை மற்றும் சதுப்புநிலப் பகுதிகளில் மீட்பு நடவடிக்கைகளில் முழுமையாக கவனம் செலுத்தும்.

2. பசுமை இந்தியா திட்டம், 2014ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவின் தேசிய காலநிலை மாற்ற செயல் திட்டத்தின் (National Action Plan on Climate Change (NAPCC)) கீழ் உள்ள எட்டு திட்டங்களில் ஒன்றாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. வனம் மற்றும் மரங்களின் பரப்பை அதிகரிப்பதன் மூலம் காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்த்துப் போராடுவதும், பாதிப்படைந்துள்ள சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் மற்றும் வனங்களின் சுற்றுச்சூழல் மறுசீரமைப்பதும் இதன் முக்கிய நோக்கமாகும்.

3. 2015-16ஆம் ஆண்டு முதல் 2020-21-ஆம் ஆண்டு வரை, இத்திட்டம் மத்திய மற்றும் மாநில திட்டங்கள் மூலம் 11.22 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்தில் மரம் நடுதல் மற்றும் வனத்தை உருவாக்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது.

4. ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான கட்டமைப்பு மாநாட்டிற்கு (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட காலநிலை மாற்றத்தை சமாளிப்பதற்கான அதன் தேசிய உறுதிமொழிகளின்படி, 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் கூடுதல் வனங்கள் மற்றும் மரங்களின் பரப்பு மூலம் 2.5 முதல் 3 பில்லியன் டன் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை கூடுதலாக உருவாக்குவதை இந்தியா இலக்காக நிர்ணயித்துள்ளது.

5. 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் 26 மில்லியன் ஹெக்டேர் சேதமடைந்த நிலத்தை மீட்டெடுப்பதாக இந்தியா உறுதியளித்துள்ளது. பசுமை இந்தியா திட்டம் மற்றும் பசுமை சுவர் திட்டம் (Green Wall project) போன்ற இணை நடவடிக்கைகள் இந்த இலக்குகளை அடைய உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

Original article:

What UN FAO’s latest forest report reveals? -Khushboo Kumari

Read More →

இந்திய குழந்தைகளின் உடல்நல உரிமைகளை மதியுங்கள் -ஜெயந்தி நடராஜன்

 குழந்தைகளுக்கான மருந்து பயன்பாட்டைக் கண்காணிக்க ஒரு முழுமையான கட்டமைப்பு தேவை.

மாசடைந்த இருமல் மருந்து குடித்து 25 குழந்தைகள் இறந்தது நாட்டை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. 'மனிதனை நாய் கடித்தது' என்ற பரபரப்பை அடிக்கடி எடுத்துக்காட்டும் ஒரு செய்தித் தொடரில், பொதுமக்கள் பெரும்பாலும் இரண்டு விஷயங்களை அறிந்திருக்கிறார்கள். அதில் 25 குழந்தைகள் இறந்தனர். மேலும், மத்தியப் பிரதேசத்தில் மருந்தை பரிந்துரைத்த ஒரு குழந்தை மருத்துவர் ஒரு பாட்டிலுக்கு ₹2.54 மட்டுமே சம்பாதித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அந்த இளம் உயிர்கள் ஒவ்வொன்றும் வெறும் ₹2.54-ஆக மதிப்பிடப்பட்டன.

நான்கு வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு சில இருமல் மருந்து மருந்துகளை மத்திய சுகாதார அமைச்சகம் ஏப்ரல் 2025-ல் தடை செய்திருந்த போதிலும், இவை அனைத்தும் நடந்தது அதிர்ச்சியளிக்கிறது. மாசுபாட்டின் அபாயத்தைக் காரணம் காட்டி, பொறுப்பு குறித்தும் நிறைய விவாதங்கள் நடந்துள்ளன. மருந்தின்  விநியோகத்தைக் கண்காணித்துத் தடுக்கும் கடமையில் எந்த நிறுவனம் தோல்வியடைந்தது. இந்தியாவில் உள்ள ஒழுங்குமுறை நிறுவனங்களில் சுகாதார சேவைகள் இயக்குநரகத்தின்கீழ் உள்ள மத்திய மருந்து தரக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு, பெரிய மருந்து உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் ஏற்றுமதி ஒப்புதல்களைக் கையாளும் இந்திய அரசின் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம் மற்றும் சிறு மற்றும் நடுத்தர உற்பத்தியாளர்களால் மருந்துகளை ஒழுங்குபடுத்துதல், பராமரித்தல், உற்பத்தி செய்தல், விற்பனை செய்தல் மற்றும் விநியோகித்தல் ஆகியவற்றைக் கையாளும் மாநில மருந்து கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகள் ஆகியோர் அடங்குவர்.

கவனம் செலுத்த வேண்டிய இடம்

நிறுவனங்களைக் குறை கூறுவதற்குப் பதிலாக, சட்டம் அதன் போக்கில் செல்ல அனுமதிப்பது நல்லது. இந்தியாவில் குழந்தைகளுக்கான மருந்துகளை விநியோகிப்பதற்கான ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்பில் முக்கியக் கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும். அரசியலமைப்பின் பிரிவு 39(f)-ன் கீழ் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ளபடி, குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதில் உள்ள சவால்களையும் இது நிவர்த்தி செய்ய வேண்டும், இது மாநிலக் கொள்கையின் முக்கியமான வழிகாட்டுதல் கொள்கையாகும்.

இந்திய மக்கள் தொகையில் 18 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகள் 39% உள்ளனர். இந்தியாவில் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக பல சட்டங்கள் மற்றும் கொள்கைகள் உள்ளன. தோராயமாக 13 என்பது, இவை 1974-ம் ஆண்டு தேசிய குழந்தைகளுக்கான கொள்கை முதல் 2014-ம் ஆண்டு இந்தியப் பிறந்த குழந்தை செயல் திட்டம் வரை உள்ளன. கர்ப்பத்திற்கு முந்தைய மற்றும் பிரசவத்திற்கு முந்தைய நோயறிதல் நுட்பங்கள் சட்டம் மற்றும் ஆதார் சட்டம் (நிதி மற்றும் பிற மானியங்கள், நன்மைகள் மற்றும் சேவைகளை இலக்காகக் கொண்ட விநியோகம்) போன்ற குழந்தைகளுக்கான சிறப்பு விதிகளுடன் சுமார் 10 சட்டங்களும் உள்ளன.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், இந்த நடவடிக்கைகள் முக்கியமானவை. பெரும்பாலானவை பணியிடத்தில் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதிலும், பாலியல் சுரண்டலைத் தடுப்பதிலும் அல்லது தண்டிப்பதிலும் கவனம் செலுத்துகின்றன. குழந்தைகளின் ஆரோக்கியம் மற்றும் கல்விக்கான முன்முயற்சிகளும் உள்ளன. இருப்பினும், மருந்தகக் கண்காணிப்புத் துறைக்கு குழந்தை மருந்துகளின் பாதுகாப்பைக் கண்காணித்தல் அதிக மேற்பார்வை தேவை. இதற்கு வலுவான உள்கட்டமைப்பின் வளர்ச்சியும் தேவைப்படுகிறது.

இதேபோன்ற சூழலில், டாக்டர் ஹாரி ஷிர்கி குழந்தைகளை "சிகிச்சை ஆதரவற்றவர்கள்" (therapeutic orphans) என்று அழைத்தார். குழந்தைகள் சிறியவர்கள் அல்ல. அவர்களின் உடலியல் பெரியவர்களிடமிருந்து பரவலாக வேறுபடுவதால், அவர்களின் உடல்கள் மருந்துகளுக்கு மிகவும் வித்தியாசமாக செயல்படுகின்றன. மேலும், மருந்துகளின் மருத்துவப் பரிசோதனைகள் பொதுவாக பெரியவர்கள்மீது நடத்தப்படுகின்றன. மேலும், நெறிமுறை மற்றும் பிற காரணங்களுக்காக குழந்தைகளிடம் ஒருபோதும் நடத்தப்படுவதில்லை. இதன் விளைவாக மருந்தளவு மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான குழந்தை மருத்துவ வழிகாட்டுதல்கள் இல்லாதது கடுமையான பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்துகிறது. பெரும்பாலும், குழந்தைகளுக்கான மருந்துகளின் அளவு மற்றும் நிர்வாகம் பெரியவர்களுக்கான வழிகாட்டுதல்களிலிருந்து பிரிக்கப்படுகிறது. இதனால் குழந்தைகள் அதிகப்படியான அளவு மற்றும் மிகவும் கடுமையான விளைவுகளுக்கு ஆளாக நேரிடும். குறிப்பாக பொது சுகாதாரப் பராமரிப்பில், குழந்தைகளுக்கான மருந்துகளின் சிறப்பு வளர்ச்சி உத்திகள் அவர்களின் சுகாதாரப் பராமரிப்புத் தேவைகளின் ஒரு மூலக்கல்லாக இருக்கும்.

வெளிநாடுகளில், குழந்தைகள் தொடர்பான மருந்துகளுக்கான ஒழுங்குமுறைக் கட்டமைப்பு மேம்பட்டவை. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில், இது குழந்தை மருத்துவ பயன்பாட்டு சந்தைப்படுத்தல் அங்கீகாரத்தின் கீழும், அமெரிக்காவில், குழந்தைகளுக்கான சிறந்த மருந்துகள் சட்டத்தின் (Best Pharmaceuticals for Children Act (BPCA)) கீழும் உள்ளது. மற்றவற்றுடன், இத்தகைய சட்டம் குழந்தை மருத்துவ மருந்துகள் குறித்த ஆராய்ச்சிக்கு ஊக்கத்தொகைகளையும் வழங்குகிறது. இந்தியாவிடம் ஒரு குறிப்பிட்ட கொள்கை அல்லது சட்டம் இல்லை மற்றும் பொதுவான வழிகாட்டுதல்களின் அடிப்படையில் செயல்படுகிறது. குழந்தைகள் தங்கள் உடல்நலத் தேவைகளுக்காக தங்கள் பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர்களை முழுமையாகச் சார்ந்து இருப்பதால், அரசாங்கம் தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை உருவாக்குவது அவசியம்.

சுகாதாரப் பராமரிப்பு தொடர்பான நிதிச் சுமைகள் பெரும்பாலும் பல ஏழைக் குடும்பங்களை ஆழ்ந்த வறுமையில் விழச் செய்கின்றன. இதனால் குழந்தைகளின் மருந்துத் தேவைகள் மலிவு விலையில் கிடைப்பது இன்னும் இன்றியமையாததாகிறது.

அத்தியாவசிய மருத்துவக் கருத்து

சுகாதாரப் பராமரிப்பில் அத்தியாவசிய மருத்துவக் கருத்தை அறிமுகப்படுத்துவது, உயிர்காக்கும் மருந்துகளை மேலும் கிடைக்கச் செய்யவும் மலிவு விலையில் வழங்கவும் உதவுகிறது. அத்தியாவசிய மருந்துகள் மக்களின் முன்னுரிமை சுகாதாரத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்கின்றன. அவை அனைத்து சுகாதாரப் பராமரிப்பு அமைப்புகளிலும் கிடைக்க வேண்டும். அவை நல்ல தரம் வாய்ந்ததாகவும் மலிவு விலையிலும் இருக்க வேண்டும். பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) குழந்தைகளுக்கான அத்தியாவசிய மருந்துப் பட்டியலை (Essential Medicine List for children (EML)) அறிமுகப்படுத்தியது. கொள்கை வகுப்பாளர்கள் தங்கள் சொந்த நாடுகளில் அத்தியாவசிய மருந்துப் பட்டியல்களைப் (EMLc) புதுப்பிக்க இதைப் பயன்படுத்துகின்றனர். பெரியவர்களுக்கான அத்தியாவசிய மருந்துப் பட்டியல் (EML) அவ்வப்போது திருத்தப்பட்டாலும், குழந்தைகளுக்கான EMLc தொடர்ந்து கவனிக்கப்படுவதில்லை. இதற்கு கொள்கை வகுப்பாளர்களின் உடனடி கவனம் தேவை.

குழந்தைகளுக்கான மருந்துகளை விநியோகிப்பதில் உள்ள பிற அடிப்படை பாதுகாப்பான நடைமுறைகளில், பராமரிப்பாளர்கள் மற்றும் மருந்தாளுநர்களுக்கு நிலையான கல்வி வழங்குதல், மருந்து குறிப்பேடுகளைப் படிப்பது, சரியான அளவை வழங்குவது மற்றும் பக்க விளைவுகளைக் கண்காணிப்பது கட்டாயமாக்குதல், குறிப்பாக மருந்துச் சீட்டு இல்லாமல் மருந்துகளை வாங்கும்போது ஆகியவை அடங்கும்.

குழந்தைகளுக்கு, குறிப்பாக இருமல், சளி மற்றும் காய்ச்சலுக்கு மருந்துச் சீட்டு இல்லாமல் கிடைக்கும் மருந்துகளை ஒழுங்குபடுத்துவது பொது சுகாதாரப் பராமரிப்பின் ஒரு முக்கிய பரிமாணமாகும். மருந்துச் சீட்டு இல்லாமல் கிடைக்கும் (Over-the-counter (OTC)) மருந்துகளின் பயன்பாடு கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் வேறுபடுகிறது. ஆனால் நகர்ப்புற சூழலில் இது மிகவும் பொதுவானது.

குழந்தைகளுக்கு மருந்துகளை வழங்குவதில் தெளிவான வழிகாட்டுதல்கள் அமல்படுத்தப்பட வேண்டிய மற்றொரு கவனம் செலுத்தும் பகுதி பொது சுகாதாரப் பராமரிப்பு நிலையங்கள் (Public health-care) ஆகும். மாற்று அல்லது தரமற்ற மருந்துகளுக்கு எதிராக பூஜ்ஜிய சகிப்புத்தன்மை கொள்கையை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மைனர் குழந்தைகளைப் பொறுத்தவரை, மருந்துகளின் தவறான பயன்பாட்டைத் தடுக்க கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும்.

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில், மாசடைந்த இருமல் மருந்து குறித்து உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) பல எச்சரிக்கைகளை வெளியிட்டுள்ளது. இந்த எச்சரிக்கைகளில் சில இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் தயாரிக்கப்பட்ட இருமல் மருந்தை உள்ளடக்கியது. இந்த மாசடைந்த மருந்துகள் காரணமாக காம்பியா, உஸ்பெகிஸ்தான், இந்தோனேசியா மற்றும் கேமரூன் ஆகிய நாடுகளில் குழந்தைகள் இறந்துள்ளனர். உலகாளாவிய தெற்கு நாடுகளுக்கு மருந்துகளை வழங்கும் ஒரு முக்கிய விநியோகராக இந்தியா மாறியுள்ளது. அதிக அளவு இருமல் மருந்தை ஏற்றுமதி செய்கிறது. ஏற்றுமதி செய்யப்படும் அனைத்து மருந்துகளும் முற்றிலும் பாதுகாப்பானவை என்பதை உறுதி செய்யும் பொறுப்பு இதற்கு இருக்கிறது.

இந்தியாவிற்கான தரவு தேவை

குழந்தைகள் மருந்துகளுக்கான இந்தியாவின் சுகாதாரக் கொள்கை மற்ற நாடுகளின் தரவை மட்டுமே நம்பியிருக்க முடியாது. இந்திய குழந்தைகளுக்கு தனித்துவமான மரபியல் உள்ளது, எனவே ஆராய்ச்சி முற்றிலும் இந்திய தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும். குழந்தைகளுக்கான மருந்துகள் குறித்த முடிவுகளை எடுக்க வயது வந்தோருக்கான மருந்துகளின் தரவைப் பயன்படுத்தக்கூடாது. நமது குழந்தைகளுக்கான சுகாதாரக் கொள்கையை உருவாக்குவதில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டியது நமது நம்பிக்கைக்குரிய கடமையாகும். இருமல் மருந்தின் நச்சுத்தன்மை குழந்தைகளில் ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டால் எவ்வாறு அதிகரிக்கக்கூடும் என்பது போன்ற சுற்றுச்சூழல் ஆபத்துகள் குறித்த விழிப்புணர்வு உட்பட பல்வேறு காரணிகளை பொறுப்பான கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நாங்கள் எதிர்பார்க்கிறோம். எனவே, குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் போது மாற்றியமைக்கப்படும் வயது வந்தோர் மருந்துகள், அங்கீகரிக்கப்படாத பயன்பாடு மற்றும் உரிமம் பெறாதவையாக மட்டுமே கருதப்பட முடியும். அவை பயன்படுத்தப்படவே கூடாது, ஏனெனில் அவை உருவாக்கம், வயது மற்றும் குறியீடுகள் அடிப்படையில் தடைசெய்யப்பட்டவை.

பொதுவாக, குழந்தைகளில் பாதுகாப்பான மருந்து பயன்பாட்டைக் கண்காணிப்பது மிகவும் முக்கியமானது. குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்பானது என்று நிரூபிக்கப்படாத மருந்துகளை குழந்தைகளுக்கு வழங்குவது அவர்களின் உரிமைகளை மீறுகிறது. குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் மருந்துகள் தொடர்பான பாதுகாப்பு நெறிமுறைகளைக் கண்காணிக்கவும் விழிப்புணர்வை ஊக்குவிக்கவும் இந்தியாவிற்கு ஒரு வலுவான மற்றும் முழுமையான உள்கட்டமைப்பு அவசரமாகத் தேவை.

ஜெயந்தி நடராஜன் ஒரு முன்னாள் மத்திய அமைச்சர், வழக்கறிஞர் மற்றும் கட்டுரையாளர்.

Original article:

Respect the health rights of India’s children -Jayanthi Natarajan

Read More →

பெரிய நிக்கோபாரில் துறைமுகம் சார்ந்த வளர்ச்சியின் மாயத்தோற்றம் -அபிஜித் சிங்

 உண்மைகள் காட்டுவது என்னவென்றால், திட்டத்தின் 'நன்மைகள்' அதன் கணிசமான 'செலவுகளை' குறைத்து மதிப்பிடும் பரந்த கூற்றுக்கள் ஆகும்.

பல விமர்சனங்களுக்குப் பிறகு இப்போது ஊடகங்களில் பரவலாக விவாதிக்கப்படும் பெரிய நிக்கோபாரில் ஒரு துறைமுகத்தை ஆதரிப்பவர்கள், இது இந்தியாவை கடல்சார் பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான முக்கிய மையமாக மாற்றும் என்று வாதிடுகின்றனர். இந்த திட்டம் தவறாக வழிநடத்தப்பட்டது, பழங்குடி சமூகங்களுக்கு தீங்கு விளைவித்தது மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஆபத்தானது என்ற கூற்றுக்களை அவர்கள் நிராகரிக்கின்றனர். அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் அதை ஒரு உத்திமுறையான மற்றும் வணிக ரீதியான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது என்ற கருத்தை  முன்வைக்கின்றனர்.

ஆனால் இந்தக் கூற்று இப்போது கேள்விக்குறியாகி வருகிறது. ஒரு நெருக்கமான பார்வையில், திட்டத்தின் நன்மைகள் மிகைப்படுத்தப்பட்டவை என்பதைக் காட்டுகிறது. அதே நேரத்தில், அதன் கட்டமைப்பு சிக்கல்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் செலவுகள் பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன அல்லது மறைக்கப்படுகின்றன. துறைமுகத்தின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வணிக வெற்றி மட்டுமல்ல, பொருளாதார மற்றும் உத்திமுறை மாற்றத்தின் துணிச்சலான வாக்குறுதிகளுக்குப் பின்னால் உள்ள உண்மையும் ஆபத்தில் உள்ளது.

ஒரு குறைபாடுள்ள சீரமைப்பு

ஆதரவாளர்களின் தர்க்கம் முதலில் புரிந்துகொள்ளத்தக்கதாகத் தெரிகிறது. இந்தியா இன்னும் கொழும்பு மற்றும் சிங்கப்பூர் போன்ற வெளிநாட்டு துறைமுகங்களை கப்பல் மாற்றி சரக்கேற்றலாக (transshipment) பெரிதும் நம்பியுள்ளது. கலாதியா விரிகுடாவில் (Galathea Bay) (பெரிய நிக்கோபார்) ஒரு மெகா துறைமுகம் இந்தியா இந்த வெளிநாட்டு மையங்களிலிருந்து (foreign hub) போக்குவரத்தை அகற்றவும், பிராந்திய கொள்கலன் வர்த்தகத்தில் அதிக பங்கைப் பெறவும் உதவும் என்று ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். 

இருப்பினும், துறைமுக திறனை உருவாக்குவது தானாகவே போக்குவரத்தை ஈர்க்கிறது என்ற தவறான அனுமானத்தின் அடிப்படையில் இந்த முன்மொழிவு அமைந்துள்ளது. கேரளாவில் உள்ள வல்லார்பாடம் துறைமுகத்தின் அனுபவமானது உண்மையல்ல என்பதை நிரூபிக்கிறது. கலம் மாற்றி சரக்கேற்றல் மையங்கள் உள்கட்டமைப்பில் மட்டுமல்ல, வலுவான வலையமைப்பு இணைப்பு (strong network connectivity), செலுத்தி இணைப்புகள் (feeder links), நிலையான சரக்கு தளம் (a steady cargo base) மற்றும் ஊழியரின் விசுவாசத்திலும் (carrier loyalty) செழித்து வளர்கின்றன. அதிக திறன் கொண்ட முனையத்தை உருவாக்குவதன் மூலம் இவற்றில் எதையும் உறுதிப்படுத்த முடியாது.

கலாதியா விரிகுடாவில் பெரிய கட்டமைப்பு சிக்கல்களை எதிர்கொள்கிறது. அதற்கு சரியான நிலப்பரப்பு இல்லை. துறைமுகத்தை ஆதரிக்க அருகிலுள்ள நகர்ப்புற மையம், தொழில்துறை மண்டலம் அல்லது தளவாடத் தளம் இல்லை. ஒவ்வொரு கொள்கலனையும் கொண்டுவந்து வெளியே எடுக்க வேண்டும். நிலையான வளர்ச்சியை உறுதி செய்ய உள்ளூர் தொழில் அல்லது சரக்குத் தளம் இல்லை. ஒரு கப்பல் மாற்றி சரக்கேற்றும் (transshipment) மையமாக இருந்தாலும், துறைமுகம் இன்னும் இல்லாத செலுத்தலுக்கான சேவைகளைச் (feeder services) சார்ந்திருக்கும். தெற்காசியா, கிழக்கு ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியாவை இணைக்கும் குறுகியதூர பாதைகளின் அடர்த்தியான வலையமைப்பின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் கொழும்பைப் போலல்லாமல், நிக்கோபார் மோசமான இணைப்பைக் கொண்டுள்ளது. அத்தகைய வலையமைப்பை உருவாக்குவதற்கு மிகப்பெரிய மானியங்களும் நீண்டகால அரசாங்க ஆதரவும் தேவைப்படும் - பெரும்பாலான கப்பல் நிறுவனங்கள் வணிகரீதியாக சாத்தியமானதாகக் காணாத ஒன்று.

உண்மையில், புவியியல்தான் இந்த திட்டத்தின் மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கலாம். இந்திய நிலப்பகுதியிலிருந்து சுமார் 1,200 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ள கலாத்தியா விரிகுடா, செலவு குறைந்த செலுத்தலின் சேவைகளை ஆதரிக்க முடியாத அளவுக்கு தொலைவில் உள்ளது. கொள்கலன்கள் மற்றும் பொருட்கள் முதல் துறைமுக பணியாளர்கள் மற்றும் எரிபொருள் வரை அனைத்தையும் அனுப்ப வேண்டியிருக்கும். இதனால், இயக்க செலவுகள் அதிகரிக்கும். அத்தகைய தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இடத்தைச் சேர்க்க கப்பல் அட்டவணைகள் கணிசமாக மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும். சில விமான நிறுவனங்கள் மட்டுமே இதை மதிப்புமிக்கதாகக் கருத வாய்ப்புள்ளது.

நீண்டகால விமான போக்குவரத்து உறவுகள் மற்றும் நிறுவப்பட்ட வலையமைப்புகள் இருந்தபோதிலும், கொழும்பு ஆண்டுக்கு எட்டு மில்லியனுக்கும் குறைவான இருபது அடி சமமான அலகுகளை (அல்லது Twenty-foot Equivalent Units(TEU), இது சரக்கு திறனின் அலகு) நிர்வகித்துள்ளது. நிக்கோபார், உறுதியான கப்பல் பாதைகள் இல்லாமல், அந்த எண்ணிக்கையை இரட்டிப்பாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த இலக்கை நம்புவது கடினமாகத் தெரிகிறது.

தவறான இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள கட்டாயங்கள்

சிலர் துறைமுகத்தின் உத்திமுறை பயன்பாட்டின் காரணமாக அதன் பொருளாதார மதிப்பு வலுவானது என்று வாதிடுகின்றனர். கிரேட் நிக்கோபாரில் ஒரு முன்னோக்கிய இராணுவ இருப்பு இருப்பது கடல்சார் விழிப்புணர்வை மேம்படுத்துகிறது. மேலும், இது கிழக்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் இந்தியாவின் தடுப்பு நிலைப்பாட்டை வலுப்படுத்துகிறது என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். இது உண்மையாக இருக்கலாம், ஆனால் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு மட்டுமே. தற்போதைய கடற்படை தளமான ஐஎன்எஸ் பாஸ் (INS Baaz) ஏற்கனவே கண்காணிப்பு நடவடிக்கைகளைக் கையாளுகிறது. ஒரு இராணுவப் பணிக்கு ஒரு வணிகத் துறைமுகம் ஏன் தேவைப்படுகிறது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. குறிப்பாக சீன கடற்படை இப்பகுதியில் இந்திய நலன்களை நேரடியாக சவால் செய்யவில்லை என்பதால் இது அவ்வாறு உள்ளது. இராஜதந்திர தேவைகள் வலுவான இருப்புக்கு அழைப்பு விடுத்தாலும், இந்த இலக்கை வெளிப்படையாகப் பின்பற்ற வேண்டும். வணிக வளர்ச்சியின் பின்னால் அதை மறைக்கக்கூடாது.

கலாத்தியா விரிகுடா, விழிஞம் (கேரளா) மற்றும் வாதவன் (மகாராஷ்டிரா) ஆகியவற்றுடன் ஒருங்கிணைந்து தடையற்ற கடல்சார் வளைவை உருவாக்கும் என்ற கூற்றுகள் கற்பனையானவை அல்ல. இந்த துறைமுகங்கள் வெவ்வேறு கடல்சார் பகுதிகளில் செயல்படுகின்றன என்பதை இந்த யோசனை புறக்கணிக்கிறது. அவை மிகவும் மாறுபட்ட வணிக யதார்த்தங்களையும் எதிர்கொள்கின்றன. சர்வதேச கப்பல் பாதைகளுக்கு அருகாமையில் இருக்கும் விழிஞம், கொழும்பிலிருந்து கப்பல் மாற்றி சரக்கேற்றல் போக்குவரத்தை ஈர்க்கக்கூடும். குறிப்பாக, இது விரைவான பயண நேரங்களையும் திறமையான விதிமுறைகளையும் வழங்கினால் இது சாத்தியமாகும். வாதவன் (மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஒரு துறைமுகத் திட்டத்தைக் குறிக்கிறது) அதன் சொந்த வணிக தர்க்கத்தைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் அது தானாகவே வெற்றிபெற முடியும். கலாத்தியா விரிகுடா புவியியல் ரீதியாக தனிமைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது தொழில்துறை தளவாடங்களிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் எந்த கரிம சரக்கு தளமும் இல்லை. எதிர்கால இந்திய கடல்சார் வளைவில் இதை ஒரு முக்கிய அங்கமாகக் கருதுவது, மைய செயல்பாட்டின் நடைமுறைத் தேவைகளைப் புறக்கணிப்பதாகும்.

தளவாடங்கள் இல்லாமை

வணிக வர்த்தக முறைகள் ஊழியர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் உறுதிமொழிகளை மாற்றுவதைத் தவிர்க்கின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன. ஏனெனில், அவை நிறுவப்பட்ட வர்த்தக வலையமைப்புகளை சீர்குலைக்க விரும்பவில்லை. முக்கிய கப்பல் வழித்தடங்கள் கொழும்பு மற்றும் சிங்கப்பூர் போன்ற துறைமுகங்களில் செயல்பாட்டு தள்ளுபடிகள் மற்றும் ஒருங்கிணைந்த தளவாடங்கள் போன்ற நன்மைகளைப் பெறுகின்றன. 

இந்திய துறைமுகங்கள் இந்த நன்மைகளைப் பொருத்துவது கடினம். அதிக முதலீடு இருந்தபோதிலும், இந்திய முனையங்கள் தொடர்ந்து துறைமுக அழைப்பு மற்றும் கையாளுதல் செலவுகளை கணிசமாக அதிக அளவில் வசூலிக்கின்றன. ஆந்திரப் பிரதேசத்தின் நெல்லூரில் உள்ள கிருஷ்ணபட்டணம் துறைமுகம் இதைத் தெளிவாக விளக்குகிறது. 2024-ம் ஆண்டில், கொள்கலன் சேவைகள் முழுமையாக திரும்பப் பெறப்பட்டு, மொத்த சரக்குகளுக்கு கவனம் செலுத்தப்பட்டது. செலவுகள் மற்றும் வலைப்பின்னல் ஒருங்கிணைப்பு கப்பல் நிறுவனங்களின் முடிவுகளை எவ்வாறு வலுவாக பாதிக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

விழிஞத்தை ஒரு வெற்றிக் கதையாகக் குறிப்பிடுபவர்களுக்கு, அதன் போக்குவரத்து கப்பல் போக்குவரத்து உறவுகளால் இயக்கப்படுகிறது, இயற்கையான தேவையால் அல்ல என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். துறைமுகம் 500 வணிக அழைப்புகளைப் பதிவு செய்திருந்தாலும், பெரும்பாலானவை MSC என்ற ஒரே கப்பல் நிறுவனத்திடமிருந்து வருகிறது. இது தற்செயலாக அல்ல. முனையத்தின் ஒரு பகுதியை சொந்தமாக்குவதில் MSC ஆர்வம் காட்டுவதால் இது குறிப்பிடத்தக்கது. கொழும்பிலிருந்து செயல்பாடுகளை மாற்றுவதற்கு வேறு எந்த பெரிய போக்குவரத்து கப்பல் நிறுவனமும் உறுதியளிக்கவில்லை என்பது ஒரு பரந்த உண்மையை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இது வலுவான போக்குவரத்துக் கப்பல் நிறுவன உறவுகள் இல்லாமல், நன்கு அமைந்துள்ள துறைமுகங்கள்கூட நிலையான போக்குவரத்தை ஈர்க்க போராடுகின்றன.

ஒரு பிரதான நிலப்பகுதி துறைமுகத்தின் செயல்திறனுடன் கலாத்தியா விரிகுடா பொருந்தாது என்று எதிர்பார்க்க முடியாது. இருப்பினும், வலுவான தளவாட சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு இல்லாத முனையம் மிகவும் கடினமான சவால்களை எதிர்கொள்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

பெரிய நிக்கோபார் திட்டம் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி லட்சியமானது. இருப்பினும், பொருளாதார மற்றும் தளவாட யதார்த்தங்களைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் லட்சியம் மட்டும் வெற்றிக்கு உத்தரவாதம் அளிக்காது. குறைவான வாடிக்கையாளர்களைக் கொண்ட உலகத்தரம் வாய்ந்த துறைமுகம் செல்வாக்கையோ அல்லது வளர்ச்சியையோ தராது. மாறாக இது தவறான லட்சியத்தைப் பற்றிய எச்சரிக்கையாக செயல்படும்.

அபிஜித் சிங் ஓய்வுபெற்ற கடற்படை அதிகாரி மற்றும் புது தில்லியில் உள்ள அப்சர்வர் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையில் கடல்சார் கொள்கை முன்முயற்சியின் முன்னாள் தலைவர் ஆவார்.

Original article:

The mirage of port-led development in Great Nicobar -Abhijit Singh

Read More →

ரஷ்யா மீது தடை விதித்தல் : ரஷ்யா மீதான டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் புதிய தடைகள் குறித்து . . .

 டிரம்ப் தனது இராஜதந்திர ரீதியில் உறுதியை பலவீனப்படுத்துவதன் மூலம் விளாதிமீர் புடினை பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைத்து வர முயல்கிறார்.

உக்ரைனில் போரை நிறுத்த, மாஸ்கோ போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை மேற்கொள்ள மறுத்ததற்கு தண்டனை நடவடிக்கையாக டிரம்ப் நிர்வாகம் ரஷ்யா மீது புதிய தடைகளை விதித்துள்ளது. வாஷிங்டன் ரஷ்ய எண்ணெய் நிறுவனங்களான ரோஸ்நெஃப்ட் (Rosneft) மற்றும் லுகோயிலை (Lukoil) குறிவைத்தது. ரஷ்யாவின் ஊடுருவல் மற்றும் உக்ரைன் மீதான தாக்குதல்கள் தொடங்கியதிலிருந்தே, போருக்கு நிதியளிக்க எண்ணெய் வர்த்தகத்தை ரஷ்யா பயன்படுத்துவது நேட்டோ உறுப்பினர்களுக்கு ஒரு சர்ச்சைக்குரிய விஷயமாக இருந்து வருகிறது. 

இது இந்தியா மற்றும் சீனா போன்ற ஆசிய சக்திகளையும் மறைமுகமாக மோதலுக்கு இழுத்துள்ளது. கோடையில், ரஷ்ய எண்ணெயை இறக்குமதி செய்வதற்கு இந்தியா மீது கூடுதலாக 25% வரி விதிப்பதன் மூலம் அத்பர் டிரம்ப் அழுத்தத்தை அதிகரித்தார். இது மற்ற நாடுகளுக்குப் பொருந்தும் 25% அடிப்படை விகிதத்திற்கு கூடுதலாகும். இருப்பினும், ரஷ்யாவின் கடல்வழி கச்சா எண்ணெயை அதிகமாக இறக்குமதி செய்யும் சீனா, இந்த கூடுதல் வரியால் பாதிக்கப்படவில்லை. 

இப்போது, சமீபத்திய தடைகள் ரஷ்யாவின் இரு வர்த்தக கூட்டணி நாடுகளையும் கடுமையாக பாதித்துள்ளன. குறைந்தது நான்கு பெரிய சீன எண்ணெய் நிறுவனங்கள் ரஷ்ய எண்ணெயை வாங்குவதை நிறுத்திவிட்டதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தியாவில், ஒரு தனியார் மற்றும் மூன்று அரசுக்கு சொந்தமான சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் "ரஷ்ய எண்ணெய் இறக்குமதியை மறுசீரமைக்க" திட்டமிட்டுள்ளதாக கூறப்படுகிறது. இது காலப்போக்கில் "பெரிய அளவில் குறைப்பு" ஏற்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

வெள்ளை மாளிகையின் இந்த நடவடிக்கையின் முக்கிய நிலையில், ரஷ்ய அதிபர் விளாதிமீர் புடினை பேச்சுவார்த்தைக்குக் கொண்டுவருவதற்கான அவரது முயற்சிகள் பெரும்பாலும் தோல்வியடைந்துள்ளன. ஆகஸ்ட் மாதம் அலாஸ்காவில் ஒரு கூட்டம் நடைபெற்றது. புடாபெஸ்டில் மற்றொரு உச்சிமாநாடு திட்டமிடப்பட்டது, ஆனால் போர்நிறுத்த பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்த பின்னர் அது ஒத்திவைக்கப்பட்டது. 

பிராந்திய மற்றும் நிறுவன ஒப்பந்தங்கள் குறித்த பரந்த ஒப்பந்தத்திற்கு முன்னோடியாக மோதல்களை நிறுத்த வழிவகுக்கும் ஒரு குறுகியகால ஏற்பாட்டை நோக்கி கிரெம்ளினைத் தள்ளவும் அதிபர் டிரம்ப் வழி வகுத்திருக்கலாம். சமீபத்திய தடைகள் போரை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதில் அதிபர் புடினின் தேர்வுகளை தீவிரமாகக் கட்டுப்படுத்தக்கூடும். ஏனெனில் வாஷிங்டன் இப்போது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் இணைந்து வருகிறது. 

ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஏற்கனவே மாஸ்கோவிற்கு எதிரான அதன் 19-வது தடைகள் தொகுப்பை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது. இந்த தடைகள் முக்கியமாக தொழில்நுட்ப விநியோகச் சங்கிலிகள், எரிசக்தி வருவாய்கள் மற்றும் நிதி வலைப்பின்னல்களை குறிவைக்கின்றன. இருப்பினும், கிரெம்ளினின் இராஜதந்திரத்தில் அவற்றின் சாத்தியமான தாக்கத்தைக் கொண்டாடுவது மிக விரைவில். தடைகளின் உண்மையான செயல்திறன் அவை எவ்வளவு தொடர்ந்து செயல்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைப் பொறுத்தது. 

இதில் மாஸ்கோ அதிக தள்ளுபடியில் கூட வெளிநாடுகளில் எண்ணெய் விற்பனையைத் தொடர பயன்படுத்தக்கூடிய பலவீனமான இடங்கள் மற்றும் தீர்வுகளை மூடுவது அடங்கும். அதிபர் டிரம்ப், தனது முன்னோடியாக  எதிர்கொண்ட அதே சிக்கலான பேச்சுவார்த்தை நிலைகளான தரைவழி விரோதங்களை முன்கூட்டியே முடிவுக்குக் கொண்டுவருதல், டான்பாஸ் மீதான கட்டுப்பாட்டை முடிவு செய்தல் மற்றும் பிராந்தியத்தில் நேட்டோ எவ்வளவு செல்வாக்கைக் கொண்டிருக்க முடியும் என்பதை வரையறுத்தல் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இந்த நிலைகளில் குறைந்தபட்சம் ஒன்றின் மீது ரஷ்யாவின் இராஜதந்திர விருப்பத்தைத் தடைகள் உடைக்க முடிந்தால் மட்டுமே, அமைதிக்கான வாய்ப்புகள் கணிசமாக ஒளிரும்.

Original article:

Sanctioning Russia: On the Trump administration’s fresh sanctions on Russia

Read More →

தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம் (2000)-ன் முக்கிய அம்சங்கள் -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

 தற்போதைய செய்தி: 

மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் அதன் உள்ளடக்கத் தடுப்புச் சட்டங்களில் ஒன்றில் திருத்தங்களைக் கொண்டு வருகிறது, இதன் கீழ் தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம், 2000-ன் பிரிவு 79 (3)(b)-ன் கீழ் அனுப்பப்படும் உள்ளடக்க அறிவிப்புகளை மத்திய மற்றும் மாநில மட்டங்களில் உள்ள மூத்த அதிகாரிகளால் மட்டுமே வழங்க முடியும் என்று குறிப்பிடுகிறது என்று அதிகாரிகள் புதன்கிழமை தெரிவித்தனர்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள், 2021-ல் செய்யப்பட்ட திருத்தங்களின்படி, YouTube, Instagram மற்றும் X போன்ற சமூக ஊடகத் தளங்களுக்கு உள்ளடக்கத் தடுப்பு அறிவிப்புகளை குறைந்தபட்சம் இணைச் செயலாளர் (Joint Secretary (JS)) நிலையில் உள்ள மூத்த அதிகாரி அல்லது இணைச் செயலாளர் நியமிக்கப்படாவிட்டால் இயக்குநர் அல்லது அதற்கு சமமான அதிகாரி அனுப்ப முடியும் என்பதை அமைச்சகம் தெளிவுபடுத்தும்.

 காவல் அதிகாரிகளுக்கு, குறைந்தபட்சம் துணை காவல் கண்காணிப்பாளர் (DIG) நிலையில் உள்ள, சிறப்பு அங்கீகாரம் பெற்ற அதிகாரி மட்டுமே அத்தகைய அறிவிப்புகளை அனுப்ப முடியும்.

சில மாநிலங்களில், துணை ஆய்வாளர்கள் மற்றும் உதவி துணை ஆய்வாளர்கள் போன்ற கீழ்நிலை காவல்துறை அதிகாரிகள் சமூக ஊடக நிறுவனங்களுக்கு உள்ளடக்க அறிவிப்புகளை அனுப்பி வருவதாக ஒரு மூத்த அரசு அதிகாரி கூறினார்.

தற்போது, ​​விதிகள் அத்தகைய வழிமுறைகளை அதிகாரியின் பதவியைக் குறிப்பிடாமல் “பொருத்தமான அரசு அல்லது அதன் நிறுவனம்” வெளியிட அனுமதிக்கின்றன.

எலோன் மஸ்க்கிற்குச் சொந்தமான சமூக ஊடகத் தளமான X, தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் இந்தப் பகுதியை சவால் செய்தது, அரசாங்கம் எந்தவொரு மத்திய அல்லது மாநில அதிகாரியும் உள்ளடக்க அறிவிப்புகளை வெளியிட அனுமதிப்பதன் மூலம் “இணையான” உள்ளடக்கத் தடுப்பு அமைப்பை உருவாக்குவதாகக் கூறியது. இந்த வழக்கில் கர்நாடக உயர் நீதிமன்றம் கடந்த மாதம் மத்திய அரசுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது.

 அரசாங்கத்தின் தற்போதைய மாற்றங்கள் X நிறுவனத்தின் வாதங்களுடன் தொடர்புடையவை அல்ல என்று மூத்த அதிகாரிகள் ஊடகங்களுக்குத் தெரிவித்தனர்.

விதி 3(1)(d)-ன் கீழ் வெளியிடப்பட்ட அனைத்து அறிவிப்புகளும் செயலாளர் அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட பதவியில் உள்ள ஒரு அதிகாரியால் ஒவ்வொரு மாதமும் மதிப்பாய்வு செய்யப்படும். ஒன்றிய அரசைப் பொறுத்தவரை, தகவல் தொழில்நுட்ப  செயலாளராக இருப்பார். மேலும், மாநிலங்களைப் பொறுத்தவரை, இது மாநில உள்துறை அல்லது மாநில தகவல் தொழில்நுட்ப  செயலாளராக இருப்பார்.

— தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தின் சமீபத்திய சட்ட மாற்றங்கள் X நிறுவனம் எழுப்பிய சில கவலைகளை நிவர்த்தி செய்வதாகத் தெரிகிறது. தகவல் தொழில்நுட்ப சட்டத்தின் பிரிவு 79(3)(b)-ன் படி, X நிறுவனம் போன்ற ஆன்லைன் இடைத்தரகர்கள் அரசு நிறுவனத்தால் கொடியிடப்பட்ட உள்ளடக்கத்தைத் தடுக்கவில்லை என்றால் அவர்களின் சட்டப் பாதுகாப்புகளை இழக்க நேரிடும்.

—இது தகவல் தொழில்நுட்ப சட்டத்தின் பிரிவு 69(A) இருந்து வேறுபட்டது. இது இந்தியாவின் இறையாண்மை, பாதுகாப்பு அல்லது பாதுகாப்பு தொடர்பான பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளடக்கத்தைத் தடுக்க அனுமதிக்கிறது. பிரிவு 79(3)(b)-ன் கீழ், எந்தவொரு சட்டவிரோத உள்ளடக்கத்தையும் அகற்ற உத்தரவிட முடியும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

சமூக ஊடகத் தளங்களுக்கு பாதுகாப்பான துறைமுகப் பாதுகாப்புகள் முக்கியம், ஏனெனில் அவை பயனர்களால் இடுகையிடப்படும் உள்ளடக்கத்திற்கு சட்டப்பூர்வ ஆதரவை வழங்குகின்றன.

YouTube மற்றும் Instagram போன்ற சமூக ஊடகத் தளங்கள் செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) மூலம் உருவாக்கப்பட்ட உள்ளடக்கத்தை குறியிட வேண்டும் என்ற வரைவு விதிகளையும் அரசாங்கம் முன்மொழிந்துள்ளது.

தகவல் தொழில்நுட்பம் (இடைநிலை வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் ஊடக நெறிமுறைகள் குறியீடு) விதிகள், 2021-ல் செய்யப்பட்ட வரைவு திருத்தங்களின்படி, AI உள்ளடக்கத்தை அனுமதிக்கும் தளங்கள் அதை தெளிவாக குறியிட வேண்டும் அல்லது அதன் தரவில் நிரந்தர தனித்துவமான அடையாளங்காட்டியைச் சேர்க்க வேண்டும்.

காட்சி உள்ளடக்கத்திற்கு, குறியிடுதலில் மொத்த அளவில் குறைந்தது 10%யை உள்ளடக்க வேண்டும். மேலும், ஒலிவடிவ உள்ளடக்கத்திற்கு, அது மொத்த கால அளவில் முதல் 10%-யை உள்ளடக்க வேண்டும்.

தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம், 2000-ன் பிரிவு 79, X, Telegram, Facebook மற்றும் Instagram போன்ற சமூக ஊடக இடைநிலையாளர்களுக்கு பயனர் இடுகையிடும் உள்ளடக்கத்திற்கான சட்ட நடவடிக்கையிலிருந்து  தடுப்பு முறையை வழங்குகிறது.

மூன்றாம் தரப்பு தகவல், தரவு அல்லது தகவல்தொடர்புகள் தங்கள் தளத்தில் பகிரப்படுவதற்கு இடைநிலையாளர்கள் சட்டப்பூர்வமாக பொறுப்பேற்க மாட்டார்கள் என்று பிரிவு 79 கூறுகிறது.

இருப்பினும், சட்டவிரோத உள்ளடக்கம் குறித்து உண்மையான தகவல் கிடைத்தாலோ அல்லது அரசாங்கத்தால் அல்லது அதன் நிறுவனத்தால் அறிவிக்கப்பட்டாலோ உடனடியாக அதை அகற்றாவிட்டால், இடைத்தரகர் பொறுப்பேற்க முடியும் என்று பிரிவு 79(3)(b) கூறுகிறது.

2015ஆம் ஆண்டு ஷ்ரேயா சிங்கால் vs  இந்திய அரசாங்கம் (Shreya Singhal vs Union of India) வழக்கில், உச்ச நீதிமன்றம் தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டத்தின் பிரிவு 66A ரத்து செய்தது. இது சிரமத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் தவறான தகவல்களை அனுப்புவதை குற்றமாகக் கருதியது. இதன் பிறகு, பிரிவு 69A இந்த விஷயத்தில் முக்கிய சட்டமாக மாறியது.

Original article:

key features of the IT Act, 2000 -Khushboo Kumari , Roshni Yadav

Read More →

இந்தியா-இலங்கை கடல்சார் எல்லை ஒப்பந்தங்கள் என்பவை என்ன? -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

 தற்போதைய செய்தி

        உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி சூர்ய காந்த் புதன்கிழமை கூறுகையில், இந்தியா மற்றும் இலங்கை நீதிமன்றங்கள் “பிராந்திய சுற்றுச்சூழல் அரசியலமைப்புவாதத்தின் மாதிரியை முன்னெடுக்க” இப்போது சரியான நேரம் வந்துவிட்டது என்றார்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

இந்தியாவிற்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான சுற்றுச்சூழல் ஒத்துழைப்பு வெறும் தொண்டு அல்லது இராஜதந்திரம் மட்டுமல்ல, உயிர்வாழ்வதற்கும் அவசியமானது என்று காந்த் வலியுறுத்தினார்.

சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மை மற்றும் பிராந்திய ஒத்துழைப்பை மேம்படுத்துவது குறித்த ‘இந்தோ-இலங்கை கொள்கை உரையாடல்’ நிகழ்வின்போது கொழும்பில் உள்ள சட்ட புலத்தில் பேசிய அவர், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பிராந்தியம் சமீபத்தில் கடல் வளங்கள் நிறைந்த “இராஜதந்திர வழித்தடமாக” மாறியுள்ளது. எனினும் சுற்றுச்சூழல் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கிறது என்றார்.

BIMSTEC மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடல் விளிம்பு சங்கம் (Indian Ocean Rim Association (IORA)) போன்ற முயற்சிகளை அவர் பாராட்டினார். அவை பிராந்திய நிலைத்தன்மைக்கு சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு முக்கியமானது என்பதை அதிகரித்து வரும் அங்கீகாரத்தைக் காட்டுகின்றன என்று குறிப்பிட்டார்.

மீன்வளத்திற்கான கூட்டுப் பணிக்குழுவை 2016-ல் மீண்டும் செயல்படுத்துதல், இந்தியா-இலங்கை கடல்சார் எல்லை ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஒத்துழைப்புக்கான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் (2022) போன்ற நடவடிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், எல்லைதாண்டிய சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளை நிர்வகிப்பதற்கான ஒருங்கிணைந்த வழிமுறை இன்னும் இல்லை என்று நீதிபதி காந்த் கூறினார். நீதித்துறை மற்றும் சிவில் சமூகத்தின் மேற்பார்வையில் தீர்வு இருக்கலாம் என்று அவர் பரிந்துரைத்தார்.

சுற்றுச்சூழல் உரிமைகளை மேம்படுத்துவதில் இந்தியா மற்றும் இலங்கை உச்சநீதிமன்றங்களின் பங்கை அவர் எடுத்துரைத்தார். இரு நீதிமன்றங்களும் சர்வதேச சுற்றுச்சூழல் தரநிலைகளை அதிகளவில் குறிப்பிடுகின்றன. இது பிராந்திய சுற்றுச்சூழல் அரசியலமைப்புவாதத்தின் தொடக்கத்தைக் காட்டுகிறது என்று அவர் கூறினார்.

வலுவான பிராந்திய நிறுவனங்கள் இல்லாத நிலையில், நீதிமன்றங்கள் நாடுகடந்த பொறுப்புக்கூறலுக்கான முக்கியத் தளங்களாக செயல்படுகின்றன என்று அவர் மேலும் கூறினார். அவற்றின் முடிவுகள் அரசாங்க நடவடிக்கைகளை பாதிக்கின்றன, சுற்றுச்சூழல் அறிக்கையிடலைக் கோருகின்றன, மேலும் பெரும்பாலும் கொள்கை மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்கும் என்றார்.

அவர் பின்வரும் படிகளை பரிந்துரைத்தார்:

1. சுற்றுச்சூழல் ஆலோசனைகளை வழங்கும் அதிகாரத்துடன் கடல் சூழலியல் குறித்த கூட்டு ஆணையத்தை நிறுவுதல்.

2. மாசுபாடு மற்றும் மீன்வள மேலாண்மை குறித்த தரவுகளைப் பகிர்வதற்கான நெறிமுறைகளை உருவாக்குதல்.

3. சுற்றுச்சூழல் உரிமைகளை விளக்குவதற்கான பொதுவான தரநிலைகளை உருவாக்க BIMSTEC-ன் கீழ் நீதித்துறை பட்டறைகளை நடத்துதல்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

1974ஆம் ஆண்டு, இந்திரா காந்தி பிரதமராக இருந்தபோது, ​​இந்தியாவும் இலங்கையும் ஒரு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. இது ஜூன் 26 அன்று கொழும்பிலும் ஜூன் 28 அன்று புது தில்லியிலும் கையெழுத்தானது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி, கச்சத்தீவு இலங்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறியது. இது இந்திய-இலங்கை கடல்சார் ஒப்பந்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்திய மீனவர்கள் மற்றும் பயணிகள் முன்பு போலவே கச்சத்தீவுக்கு தொடர்ந்து செல்லலாம் என்று ஒப்பந்தம் கூறியது. இதற்கு அவர்களுக்கு பயண ஆவணங்கள் அல்லது விசாக்கள் தேவையில்லை. இருப்பினும், இந்த ஒப்பந்தம் இந்திய மீனவர்களின் மீன்பிடி உரிமைகளை தெளிவாக வரையறுக்கவில்லை.

இந்திய மீனவர்கள் இன்னும் கச்சத்தீவை அணுக அனுமதிக்கப்பட்டனர். ஆனால் மீன்பிடி உரிமைகள் தீர்க்கப்படவில்லை. இந்திய மீனவர்கள் விசா இல்லாமல் கச்சத்தீவைப் பயன்படுத்தி ஓய்வெடுக்க, வலைகளை உலர வைக்க அல்லது கத்தோலிக்க ஆலயத்தைப் பார்வையிட மட்டுமே முடியும் என்று இலங்கை இந்த ஒப்பந்தத்தை விளக்கியது.

 1976ஆம் ஆண்டு, இந்தியாவின் அவசரநிலை காலத்தில், மற்றொரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. இது இரு நாடுகளும் மற்ற நாடுகளின் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலத்தில் (Exclusive Economic Zone (EEZ)) மீன்பிடிப்பதைத் தடை செய்தது. கச்சத்தீவு இரு நாடுகளின் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலங்களின் விளிம்பில் அமைந்துள்ளது. இது மீன்பிடி உரிமைகள் குறித்து தொடர்ந்து நிச்சயமற்றத் தன்மையை உருவாக்கி வருகிறது.

Original article:

What are the India-Sri Lanka Maritime Boundary Agreements? -Khushboo Kumari , Roshni Yadav

Read More →

தொழிலாளர் ஓய்வூதியத் திட்டம் (1995) பற்றி… -குஷ்பூ குமாரி, ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:

ஓய்வூதிய நிதியம், உறுப்பினர்கள் தங்கள் பணிக் காலத்தில் அடிக்கடி பணம் எடுப்பதால் அவர்களின் இருப்பு குறைகிறது என்று கூறியது. இது அதன் சமீபத்திய நடவடிக்கைக்குப் பின்னால் உள்ள முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாகும்.

இந்த திரும்பப் பெறும் (claims) கோரிக்கைகளில் சுமார் 95%, உறுப்பினர்கள் தங்கள் வேலையை இழந்த உடனேயே செய்யப்படுகின்றன. இருப்பினும், அவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதி பேர் பின்னர் தொழிலாளர் எதிர்கால வைப்பு நிதி அமைப்பில் (Employees' Provident Fund Organisation (EPFO)) மீண்டும் இணைவதாக அதிகாரப்பூர்வ தரவு காட்டுகிறது.

இது EPFO ​​உறுப்பினர்களின் வேலைவாய்ப்பு முறையையும் பிரதிபலிக்கிறது. அவர்களில் 65%-க்கும் அதிகமானோர் எதிர்கால வைப்பு நிதி மற்றும் ஓய்வூதியத்திற்கு ரூ.15,000 அல்லது அதற்கும் குறைவான மாத ஊதியத்தின் அடிப்படையில் பங்களிக்கின்றனர். இது கட்டாய EPF பங்களிப்புகளுக்கான வரம்பு ஆகும். தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் மேற்கோள் காட்டிய ஒரு மூத்த அதிகாரியின் கூற்றுப்படி, ரூ.15,000-க்கு மேல் ஊதியத்துடன் சுமார் 35% பேர் தானாக முன்வந்து பங்களிக்கின்றனர் என்றார்.

நோய், வீட்டுவசதி அல்லது கல்வி போன்ற காரணங்களுக்காக பகுதியளவு பணத்தைத் திரும்பப் பெறுவதிலிருந்து முதிர்வடையா இறுதித் தீர்வுத்தொகை (Premature final settlements) வேறுபட்டவை. இந்தத் தீர்வுகள் வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றன. 2024–25 ஆம் ஆண்டில், ஓய்வூதியம், ஆட்குறைப்பு அல்லது இடம்பெயர்வு வழக்குகள் உட்பட மொத்தம் 52.95 லட்சம் இறுதித் தீர்வுத்தொகை கோரிக்கைகள் இருந்தன. தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் மதிப்பாய்வு செய்த EPFO ​​தரவுகளின்படி, இவற்றில், சுமார் 95% இரண்டு மாத வேலையின்மைக்குப் பிறகு உறுப்பினர்களால் முதிர்வடையா இறுதித் தீர்வுத்தொகை கோரப்பட்டது. இந்த உறுப்பினர்களில், 46% (சுமார் 24.21 லட்சம் பேர்) பின்னர் பணியிடங்களில் மீண்டும் சேர்ந்து மீண்டும் EPF உறுப்பினர்களாக மாறியது கண்டறியப்பட்டது.

மதிப்பின் அடிப்படையில் இதே போக்கு காணப்படுகிறது, மொத்த இறுதி தீர்வுத் தொகையில் (final settlement) சுமார் 66% முன்கூட்டியே பணம் எடுப்பதன் மூலம் வருகிறது. இந்த பணம் எடுப்பது வேலையில்லாத உறுப்பினர்களால், 1952ஆம் ஆண்டின் EPF திட்டத்தின் பத்தி 69(2)-ன் கீழ் செய்யப்படுகிறது. இந்த விதி, குறைந்தது இரண்டு தொடர்ச்சியான மாதங்களுக்கு வேலையில்லாமல் இருந்தபிறகு முழுமையாக பணம் எடுப்பதையோ அல்லது இறுதித் தொகை எடுப்பதையோ அனுமதிக்கிறது.

இது போன்ற எந்தவொரு முன்கூட்டிய இறுதித் தீர்வும், ஒரு நபரை மரணம் ஏற்பட்டால் குடும்ப ஓய்வூதியத்திற்கு தகுதியற்றவராக மாற்றக்கூடும். உறுப்பினர் EPS மற்றும் EPF கணக்குகள் இரண்டிலிருந்தும் பணம் எடுப்பார் என்றால், ஓய்வு அல்லது ஓய்வு நேரத்தில் ஓய்வூதியத் தொகையையும் இது குறைக்கிறது. ஊழியர் ஓய்வூதியத் திட்டம், 1995-ன் கீழ், ஒரு உறுப்பினர் பின்னர் ஓய்வூதிய சலுகைகளுக்குத் தகுதி பெற குறைந்தபட்சம் 10 ஆண்டுகள் ஓய்வூதியம் பெறும் சேவையை முடிக்க வேண்டும்.

EPFO அதன் பணம் எடுக்கும் விதிகளில் பல மாற்றங்களைச் செய்துள்ளது. பணம் எடுக்கும் வகைகளை 13-ல் இருந்து மூன்றாகக் குறைத்துள்ளது. அதில் அத்தியாவசியத் தேவைகள் (நோய், கல்வி மற்றும் திருமணம் போன்றவை), வீட்டுத் தேவைகள் மற்றும் சிறப்பு சூழ்நிலைகள் என்று வகைப்படுத்தியுள்ளது. மேலும், உறுப்பினர்கள் 25 சதவீத குறைந்தபட்ச இருப்பைப் பராமரிக்க வேண்டும் என்ற விதியையும் இது அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

கல்வி அல்லது நோய்க்கான பணத்தை எடுப்பதற்கான வரம்புகள் மிகவும் நெகிழ்வானதாக மாற்றப்பட்டுள்ளன: திருமணம் மற்றும் கல்விக்கான 3 பகுதி பணம் எடுப்புகள் என்ற தற்போதைய வரம்பிற்கு மாறாக, உறுப்பினர் காலத்தில் கல்விக்காக 10 முறையும், திருமணத்திற்கு 5 முறையும் பகுதி பணம் எடுப்புகள் செய்யப்படலாம். நோய் மற்றும் 'சிறப்பு சூழ்நிலைகள்' பிரிவுகளின் கீழ், ஒவ்வொரு நிதியாண்டிலும் 3 முறை மற்றும் 2 முறை பணம் எடுப்பது அனுமதிக்கப்படும்.

இந்த முடிவுகள் பல தரப்பிலிருந்தும் விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டன. தொழிலாளர் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு அமைச்சகம் பின்னர் தெளிவுபடுத்தியது. ஒருவர் வேலையை விட்டு வெளியேறிய உடனேயே தனது PF தொகையில் 75% திரும்பப் பெறலாம். இது மற்ற திரும்பப் பெறும் வகைகளைப் போலவே உள்ளது. மீதமுள்ள 25% ஒரு வருடம் வேலையில்லாமல் இருந்த பிறகு எடுக்கப்படலாம். முன்கூட்டியே இறுதித் தீர்வுத் தொகைக்கான (premature final settlement) குறைந்தபட்ச காலத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், PF பங்களிப்பில் 25 சதவீதத்தை மட்டுமே பாதிக்கின்றன. அதே நேரத்தில் PF இன் 75% எந்த நேரத்திலும் திரும்பப் பெறலாம்.

Original article:

About the Employees’ Pension Scheme, 1995. -Khushboo Kumari , Roshni Yadav

Read More →