8-வது ஊதியக் குழு -குஷ்பு குமாரி

 8-வது ஊதியக் குழுவை அமைக்க ஒன்றிய அரசு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. அதன் தலைவர் மற்றும் உறுப்பினர்கள் விரைவில் நியமிக்கப்படுவார்கள். ஊதியக் குழு என்றால் என்ன? 


ஜனவரி 16-ம் தேதி அன்று, ஒன்றிய அரசு 8-வது ஊதியக் குழுவை அமைப்பதாக அறிவித்தது. இந்தக் குழு கிட்டத்தட்ட 50 லட்சம் ஒன்றிய அரசு ஊழியர்களின் சம்பளத்தில் திருத்தம் மேற்கொள்ளும். இது 65 லட்சம் ஓய்வூதியதாரர்களுக்கான பணம் வழங்கலைப் புதுப்பிக்கும். பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையில் நடைபெற்ற அமைச்சரவைக் கூட்டத்தில் இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டதாக ஓன்றிய அமைச்சர் அஸ்வினி வைஷ்ணவ் தெரிவித்தார். இந்தக் குழுவின் தலைவர் மற்றும் இரண்டு உறுப்பினர்கள் விரைவில் நியமிக்கப்படுவார்கள் என்றும் அமைச்சர் குறிப்பிட்டார்.

முக்கிய அம்சங்கள் : 


1. இந்திய அரசாங்கத்தால் அமைக்கப்பட்ட ஊதியக் குழு, ஒன்றிய அரசு ஊழியர்களின் ஊதியம் மற்றும் இழப்பீட்டை தீர்மானிக்கிறது. இது ஓய்வூதியதாரர்களுக்கான பணம் வழங்கலையும் தீர்மானிக்கிறது. 8-வது ஊதியக் குழு சம்பளம் மற்றும் ஓய்வூதிய அமைப்பில் மாற்றங்களை பரிந்துரைக்கும். இது ஊதியம் மற்றும் பணம் வழங்கலில் அதிகரிப்புக்கு வழிவகுக்கும்.


2. ஊதியக் குழுக்கள் ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகளுடன் கலந்தாலோசிக்கின்றன. அரசு ஊழியர்களுக்கான ஊதியக் கட்டமைப்புகள், சலுகைகள் மற்றும் பணம் வழங்களை பரிந்துரைப்பதற்கு முன்பு அவர்கள் மற்ற பங்குதாரர்களையும் கலந்தாலோசிக்கின்றனர். அரசுக்கு சொந்தமான நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் அவர்களின் பரிந்துரைகளை ஏற்றுக்கொள்கின்றன.


3. ஊதியக் குழுவின் பரிந்துரைகள் நுகர்வுக்கான அதிகரிப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும். இது அரசு ஊழியர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தையும் மேம்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு 10 வருடங்களுக்கும், ஒன்றிய அரசு ஊழியர்களின் சம்பளத்தை மாற்றியமைக்க ஒரு ஊதியக் குழு செயல்படுகிறது.


4. ஒன்றிய அரசு ஊழியர்கள் மற்றும் ஓய்வூதியதாரர்களுக்கு அகவிலைப்படி மற்றும் அகவிலை ஊதிய நிவாரணத்தை திருத்துவதற்கான செயல்முறையை ஆணையம் பரிந்துரைக்கிறது. இது பணவீக்கத்தின் தாக்கத்தை ஈடுசெய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அவை பரிந்துரைகள் மட்டுமே, ஊதியக் குழுவின் பரிந்துரைகளை ஏற்க வேண்டிய கட்டாயம் அரசுக்கு இல்லை.


அகவிலைப்படி (Dearness allowance (DA)) 


அகவிலைப்படி (DA) என்பது சம்பளத்தின் ஒரு முக்கிய அங்கமாகும். இது வாழ்க்கைச் செலவை சரிசெய்ய உதவுகிறது மற்றும் பணவீக்கத்தின் தாக்கத்தைக் குறைக்கிறது. ஊழியர்கள் மற்றும் ஓய்வூதியதாரர்களுக்கான அகவிலைப்படி, தொழில்துறை தொழிலாளர்களுக்கான சமீபத்திய நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டை (Consumer Price Index for Industrial Workers (CPI-IW)) பயன்படுத்தி கணக்கிடப்படுகிறது. இந்தக் குறியீடு தொழிலாளர் பணியகத்தால் ஒவ்வொரு மாதமும் வெளியிடப்படுகிறது


5. 1947-ம் ஆண்டு முதல், 7-வது ஊதியக் குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கடைசியாக 2014-ம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டு ஜனவரி 1, 2016 அன்று செயல்படுத்தப்பட்டது. 7-வது ஊதியக் குழு 2016-17 நிதியாண்டில் ரூ.1 லட்சம் கோடி செலவின அதிகரிப்பை ஏற்படுத்தியது. நீதிபதி அசோக் குமார் மாத்தூர் 7-வது ஊதியக் குழுவின் தலைவராக உள்ளார்.


6. ஊதிய உயர்வால் பயனடையும் 49 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட ஒன்றிய அரசு ஊழியர்களும் கிட்டத்தட்ட 65 லட்சம் ஓய்வூதியதாரர்களும் உள்ளனர். 7-வது ஊதியக் குழுவின் பதவிக்காலம் 2026-ம் ஆண்டில் முடிவடைகிறது. இந்த செயல்முறையைத் தொடங்குவது, பதவிக்காலம் முடிவதற்கு முன்பு பரிந்துரைகளைப் பெறவும் மதிப்பாய்வு செய்யவும் போதுமான நேரத்தை அளிக்கிறது என்று வைஷ்ணவ் கூறினார். 2025-ம் ஆண்டில் புதிய ஊதியக் குழுவை அமைப்பது, 7-வது ஊதியக் குழுவின் பதவிக்காலம் முடிவதற்கு முன்பு அதன் பரிந்துரைகள் பெறப்படுவதை உறுதி செய்யும் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.


1. பணவீக்கம் என்பது பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான பொதுவான விலை நிலை காலப்போக்கில் அதிகரிக்கும் விகிதமாகும். இது பணத்தின் வாங்கும் சக்தி அல்லது உண்மையான வருமானத்தில் குறைவை ஏற்படுத்துகிறது. அதாவது, பணவீக்கம் உயரும்போது, ​​ஒவ்வொரு நாணய அலகும் முன்பைவிட குறைவான பொருட்களையும் சேவைகளையும் வாங்க முடியும்.


2. உயரும் பணவீக்கம் குடும்பங்களின் நிதி நலனைப் பாதிக்கிறது. குறிப்பாக, குறைந்த வருமானம் அல்லது நிலையான வருமானம் உள்ளவர்களுக்குப் பொருந்தும். பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் விலை அதிகரிக்கும் போது, அது அதே பெயரளவு வருமானத்துடன் வாங்கக்கூடிய பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளின் அளவைக் குறைக்கிறது. இதனால், குடும்பங்களின் வாழ்க்கைச் செலவு பாதிக்கப்படுகிறது. 


3. அதிக பணவீக்கம் ஒருவரின் பணத்தை வங்கி அல்லது அது போன்ற சேமிப்புகளில் வைத்திருப்பதன் மூலம் கிடைக்கும் உண்மையான வட்டியை குறைக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சேமிப்பு வைப்புத்தொகையிலிருந்து 6% பெயரளவு வட்டியைப் பெறுவது என்பது பணவீக்கமும் 6%ஆக இருந்தால் உண்மையான வட்டியைப் பெறுவதில்லை என்பதாகும். மறுபுறம், கடன் வாங்குபவர்கள் பணவீக்கம் உயரும்போது பயனடைகிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் குறைந்த "உண்மையான" வட்டி விகிதத்தை செலுத்துகின்றனர்.


4. பணவீக்கத்தை அளவிடுவதற்கு வெவ்வேறு முறைகள் உள்ளன. இவற்றில் நுகர்வோர் விலைக் குறியீடு (Consumer Price Index (CPI)), மொத்த விலைக் குறியீடு (Wholesale Price Index (WPI)), மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி பணவீக்கம் (GDP deflator), உற்பத்தியாளர் விலைக் குறியீடு (Producer Price Index (PPI)) மற்றும் ஊதிய பணவீக்கம் (wage inflation) ஆகியவை அடங்கும். ஒவ்வொரு முறையும் விலை மாற்றங்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது.




Original article:

Share:

போபால் யூனியன் கார்பைடு கழிவுகளை அகற்றுவதில் உள்ள சிக்கல் - பிரியலி பிரகாஷ், வாசுதேவன் முகுந்த்

 பிதாம்பூரில் உள்ள மக்களுக்கு, உமிழ்வுகள் தங்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் என்ற கவலையை நிவர்த்தி செய்வதற்காக மத்தியப் பிரதேச அரசானது கழிவுகளை எரிப்பதை தற்காலிகமாக நிறுத்தியுள்ளது. 


ஜனவரி 2-ம் தேதி அன்று, மத்தியப் பிரதேச அரசாங்க அதிகாரிகள் போபாலில் செயல்படாமல் உள்ள யூனியன் கார்பைடு ஆலையில் (Union Carbide) இருந்து தார் மாவட்டத்தில் உள்ள பிதாம்பூர் தொழில்துறை நிலையத்துக்கு 358 டன் அபாயகரமான கழிவுகளை மாற்றினர். 4,000-க்கும் மேற்பட்டவர்களைக் கொன்ற மற்றும் ஆயிரக்கணக்கானோரைக் காயப்படுத்திய அல்லது சுகவீனப்படுத்திய எரிவாயுவின் பேரழிவு நிகழ்வானது கிட்டத்தட்ட 40 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கடந்த ஆண்டு டிசம்பர் 3-ம் தேதி அன்று, மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் இந்த கழிவுகளை அகற்ற அதிகாரிகளுக்கு நான்கு வார காலக்கெடுவை நிர்ணயித்தது. 


கழிவுகளின் நிலை என்ன? 


1984 டிசம்பர் 2-3 ஆகிய தேதிகளின் இடைப்பட்ட இரவில் ஏற்பட்ட பேரழிவானது, உரங்களை உற்பத்தி செய்வதற்காக வைக்கப்பட்டிருந்த யூனியன் கார்பைடு ஆலையில் இருந்து கசிந்த நச்சு வாயுக்களின் விளைவாகும். ஆலையில் உள்ள கழிவுகளில் இந்த உரங்களை தயாரிப்பதற்குத் தேவையான பொருட்கள் இருந்தன.


பல வருடங்களாக போபாலில் வைக்கப்பட்டதால், சிவில் சமூகக் குழுக்களிடமிருந்து பல மனுக்கள் வந்த பிறகு, மத்தியப் பிரதேச அரசு கழிவுகளை எரிக்க முடிவு செய்தது. இது, கிட்டத்தட்ட 200 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள பிதாம்பூரில் உள்ள ஒரு சுத்திகரிப்பு, சேமிப்பு மற்றும் அகற்றல் வசதியுள்ள கிடங்கில் (treatment, storage, and disposal facility (TSDF)) இதைச் செய்ய அவர்கள் திட்டமிட்டனர். அபாயகரமான கழிவு மேலாண்மை விதிகளின்படி (Hazardous Waste Management Rules) கழிவுகளை பேக் செய்து லேபிளிட (packaged and labelled) அதிகாரிகள் ஏற்பாடு செய்தனர். அவர்கள் அதை பாதுகாப்பான நீண்ட தூர கொள்கலன்களில் கொண்டு சென்றனர்.


ஆனால், இந்தக் கழிவுகளை எரிப்பதால் ஏற்படும் தீங்கு விளைவிக்கும் உமிழ்வுகளுக்குப் பயந்து, தொழில்துறை நகரத்தில் உள்ளூர் மக்கள் நடத்திய போராட்டங்கள் அரசின் திட்டங்களை தற்காலிகமாக இடைநிறுத்தியுள்ளன. 


ஜனவரி 6, 2025 அன்று, மத்தியப் பிரதேச உயர் நீதிமன்றம் மாநில அரசுக்கு ஒரு உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. இதில், கழிவுகளை பாதுகாப்பாக அப்புறப்படுத்த நீதிமன்றம் அரசுக்கு ஆறு வாரங்கள் அவகாசம் அளித்தது. இதற்கு அரசு தரப்பில், கழிவுகளை அகற்றும் செயல்முறை குறித்த விழிப்புணர்வைப் பரப்பவும் மாநில அரசு அதிகாரிகள் நீதிமன்றத்திடம் அவகாசம் கேட்டனர். சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலில் அதன் விளைவுகளைக் குறைப்பதற்கான நடவடிக்கைகள் குறித்து மக்களுக்குத் தெரிவிப்பதே அவர்களின் நோக்கமாகும்.


ஒன்றிய அரசு மாநிலத்திற்கு ₹126 கோடியை ஒதுக்கியுள்ளது. இந்தத் தொகை கழிவுகளை எரிக்கப் பயன்படுத்தப்படும். இந்தச் செயல்முறையிலிருந்து கிடைக்கும் எச்சங்கள் சுத்திகரிப்பு, சேமிப்பு மற்றும் அகற்றல் வசதியுள்ள (treatment, storage, and disposal facility (TSDF)) குப்பைக் கிடங்கில் வைக்கப்படும்.


பீதாம்பூர் எதற்கு? 


2007-ம் ஆண்டில், மத்தியப் பிரதேச அரசு குஜராத்தின் அங்கலேஷ்வரில் உள்ள ஒரு TSDF-ல் சில கழிவுகளை அப்புறப்படுத்த முயன்றது. இந்த வசதி ஒரு எரிப்பு இயந்திரத்துடன் பொருத்தப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், அந்த வசதி கழிவுகளை ஏற்க மறுத்துவிட்டது.


ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, உச்ச நீதிமன்றம் பிதாம்பூர் இடமானது கிடங்கில் கழிவுகளை பாதுகாக்க மிகவும் பொருத்தமான இடமாகத் தேர்ந்தெடுத்தது. மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள ஒரே சுத்திகரிப்பு, சேமிப்பு மற்றும் அகற்றல் வசதி கிடங்கு (TSDF) இதுதான் என்று மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (Central Pollution Control Board (CPCB)) கூறியது. இங்கு ஒரு குப்பைக் கிடங்கு (landfill) மற்றும் ஓர் எரிசிதைப்பு உலையும் (an incinerator) உள்ளது.

2013-ம் ஆண்டில், மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) உச்சநீதிமன்றத்தில் ஒரு பிரமாணப் பத்திரத்தை (affidavit) சமர்ப்பித்தது. இதில், யூனியன் கார்பைடு ஆலையில் இருந்து வரும் கழிவுகளை பிதாம்பூர் TSDF கையாள முடியும் என்பதை பிரமாணப் பத்திரம் உறுதிப்படுத்தியது.


அதற்கு அடுத்த ஆண்டு, இப்போது ஒரு பத்தாண்டிற்கு முன்பு மத்தியப் பிரதேசம் ஒரு 'சோதனை ஓட்டத்தை' (trial run) ஏற்பாடு செய்தது. இதன் போது ராம்கி குழுமத்தால் (Ramky Group) இயக்கப்பட்ட சுத்திகரிப்பு, சேமிப்பு மற்றும் அகற்றல் வசதி கிடங்கில் (TSDF) 10,157 கிலோ கழிவுகளை எரித்தது. சென்னை மற்றும் ஹைதராபாத்தில் உள்ள தனியார் ஆய்வகங்களின் நிபுணர்களின் உதவியுடன் மத்திய மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியம் இந்த செயல்முறையை கண்காணித்தது. உள்ளூர் எதிர்ப்பை தவிர்ப்பதற்காக அரசு இரகசியமாக எரிக்கும் தேதியை சில நாட்களுக்கு முன்கூட்டியே அறிவித்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


போபால் எரிவாயு துயர நிவாரணம் மற்றும் மறுவாழ்வுத் துறை (Bhopal Gas Tragedy Relief and Rehabilitation Department) இயக்குநர் சுதந்திர குமார் சிங், சோதனையிலிருந்து வெளியேற்றப்படும் உமிழ்வுகள் அனுமதிக்கப்பட்ட வரம்புகளுக்குள் இருப்பதாகக் கூறினார். மேலும், சுற்றுச்சூழல் அல்லது பொது சுகாதாரத்தில் எந்த எதிர்மறையான விளைவுகளும் இல்லை என்று மாநில மக்கள் தொடர்பு அலுவலகமும் தெரிவித்துள்ளது. மீதமுள்ள கழிவுகளை அதே முறையில் எரித்து அப்புறப்படுத்தலாம் என்று இது பரிந்துரைத்தது.


கழிவுகள் தீங்கு விளைவிப்பதா? 


'சோதனை' கழிவுகள் பல்வேறு வகைகளைக் கொண்டிருந்தன. 4.8 டன் தோண்டியெடுக்கப்பட்ட கழிவுகள், 1.6 டன் மிதப்பதப்படுத்தப்பட்ட எச்சங்கள், 1.3 டன் நாப்தால் கழிவுகள், 1.3 டன் கார்பரில் எச்சங்கள் மற்றும் 0.8 டன் உலை எச்சங்கள் இருந்தன. ஆலையில் அவற்றின் மிகுதியின் அடிப்படையில் ஒவ்வொரு கழிவு வகையின் நிறை ஒதுக்கப்பட்டதாக அரசு தெரிவித்துள்ளது. நாப்தால் என்பது நாப்தால்-1 ஆகும். இது கார்பரைல் (carbaryl) உற்பத்தியில் ஒரு முன்னோடியாகும். இது ஆலை தயாரிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட பூச்சிக்கொல்லியாகும்.


டிசம்பர் 2024-ம் ஆண்டில், CPCB போபாலின் பிராந்திய இயக்குநர் (மத்திய) பிதம்பூர் TSDF-ஐச் சுற்றியுள்ள ஐந்து நீர் மாதிரிகளை சேகரித்து பரிசோதித்ததாக மாநில மக்கள் தொடர்பு அலுவலகத்தின் செய்திக்குறிப்பு பகிர்ந்து கொண்டது. இந்த அறிக்கை (WW24.25-188.189) குப்பைக் கிடங்கிற்கு அருகிலுள்ள இரண்டு திறந்தவெளி கிணறுகளில் உள்ள நீர் நிறம், குளோரைடு, சல்பேட், ஃப்ளோரைடின் செறிவுகள், கடினத்தன்மை மற்றும் மொத்த கரைந்த திடப்பொருட்களின் அடிப்படையில் அனுமதிக்கப்பட்ட வரம்புகளை மீறியது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த மதிப்புகள் IS 10500-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தரநிலைகளை மீறியது.


இருப்பினும், பகுப்பாய்வில் ஈடுபட்டுள்ள விஞ்ஞானிகள் அதிக மதிப்புகள் நிலத்தடி நீரின் பொதுவான தரத்தை பிரதிபலிப்பதை நம்புவதாக வெளியீட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த மதிப்புகள் TSDF செயல்பாடுகளுடன் இணைக்கப்படவில்லை என்றும் அவர்கள் கூறினர்.


குறிப்பிடப்படாத ஊடக அறிக்கைக்கும் இந்த வெளியீட்டால் பதிலளித்தது. TSDF-ஐச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் உள்ள மக்களுக்கு தோல் நோய்கள் அதிகரித்துள்ளதாக அறிக்கை கூறியது. போபாலில் உள்ள அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனம் (All India Institute of Medical Sciences (AIIMS)) மற்றும் இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சிலின் நிபுணர்கள் (Indian Council of Medical Research surveyed) 12 கிராமங்களை ஆய்வு செய்தனர். இந்த கிராமங்களில் தோல் மற்றும் சுவாச நோய்கள் பரவுவது தேசிய சராசரியை விட குறைவாக இருப்பதை அவர்கள் கண்டறிந்தனர்.


2015-ம் ஆண்டில் நம்பகமான ஊடக அறிக்கைகள், எரிக்கப்பட்ட கழிவுகளைவிட நான்கு மடங்கு சாம்பல் மற்றும் எச்சங்கள் உருவாகியுள்ளதாகக் கூறின. இந்தக் கழிவுகளை குப்பைக் கிடங்கில் அப்புறப்படுத்துவதாக மத்திய மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் (CPCB) குறிப்பிட்டது. சாயக்கழிவுகள் மண்ணில் வெளியேறுவதைத் தடுக்க பாதுகாப்புகளையும் இது செயல்படுத்தும்.


அபாயகரமான கழிவுகளைக் கொண்ட குப்பைக் கிடங்குகளில் உள்ள கலவையான லைனர்கள் (composite liners) சிதைவடையும் என்று அமெரிக்க சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு நிறுவனம் (Environmental Protection Agency (EPA)) கூறியுள்ளது. இந்த லைனர்களை வழக்கமான இடைவெளியில் மீண்டும் நிறுவ வேண்டும்.


அடுத்து என்ன? 


மத்தியப் பிரதேச அரசு, கழிவுகளை எரிப்பதை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்துள்ளது. இரண்டு முறை தற்கொலை முயற்சிகள் உட்பட உள்ளூர் ஆர்ப்பாட்டங்கள், அகற்றும் செயல்முறையின் பாதுகாப்பில் பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்த வழிவகுத்ததாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.


ஜனவரி 4-ம் தேதி, போராட்டக்காரர்கள் TSDF மீது கற்களை வீசினர். கழிவுகளை ஏற்றிச் சென்ற லாரி காணாமல் போனதாக வதந்திகள் பரவின. பின்னர் போலீசார் மூன்று பேரை கைது செய்தனர்.


சுமார் 50 முதன்மை பயிற்சியாளர்களை தயார் செய்துவரும் நிலையில் உள்ளது. இவர்களில் அறிவியல் ஆசிரியர்கள், பேராசிரியர்கள் மற்றும் அதிகாரிகள் அடங்குவர். கழிவுகளின் சரியான நிலை குறித்து அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்படும். பின்னர், எந்தவொரு தவறான தகவலையும் சரிசெய்ய அவர்கள் மக்களைத் தொடர்புகொள்வார்கள் என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


இன்னொரு சோதனை ஓட்டம் இருக்கும். 90 கிலோ எடையுள்ள ஒரு தொகுதி 1,200ºC வெப்பநிலையில் எரிக்கப்படும் என்று சிங் கூறினார். நாப்தால்-1 போன்ற பெரும்பாலான கரிம சேர்மங்கள் 590-650ºC வெப்பநிலையில் அழிக்கப்படுகின்றன என்று EPA கூறுகிறது. 980-1,200ºC-ல் அபாயகரமான கழிவு எரியூட்டிகளை இயக்குவதன் மூலம் கழிவுகளிலிருந்து கரிமப் பொருட்களை அகற்ற முடியும்.


இதன் விளைவாக ஏற்படும் உமிழ்வுகள் சட்ட வரம்புகளை மீறவில்லை என்றால், மீதமுள்ளவை மூன்று மாதங்களுக்கு தலா 270 கிலோ தொகுதிகளாக எரிக்கப்படும். உமிழ்வுகள் வரம்பை மீறினால், தொகுதி அளவு குறைக்கப்படும் என்று சிங் தி இந்துவிடம் தெரிவித்தார். கால அளவு ஒன்பது மாதங்களுக்கு நீட்டிக்கப்படும். உயர் நீதிமன்றத்தில் அடுத்த விசாரணை பிப்ரவரி 18-ம் தேதி திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.




Original article:

Share:

இந்தியாவின் உண்மையான வளர்ச்சி விகிதம் மற்றும் முன்கணிப்பு -சி.ரங்கராஜன், டி.கே.ஸ்ரீவஸ்தவா

 அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், இந்தியாவின் எதிர்பார்ப்பு நிலையான வளர்ச்சி விகிதமாகும். உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி விகிதம் 6.5%ஆக இருக்க வாய்ப்புள்ளது.

 

2024-25ஆம் ஆண்டில் தேசிய கணக்குகளுக்கான முதல் முன்கூட்டிய மதிப்பீடுகள் (First Advance Estimates (FAE)) மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை 6.4% மற்றும் பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை 9.7% காட்டுகின்றன. இந்த புள்ளிவிவரங்கள் ரிசர்வ் வங்கியின் திருத்தப்பட்ட வளர்ச்சி மதிப்பீடுகளை விடக் குறைவானதாகும். 2024ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தில் பணவியல் கொள்கை அறிக்கையில் ரிசர்வ் வங்கி 6.6% உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியைக் கணித்திருந்தது. ஜூலை 2024-ல் சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 2024-25 ஒன்றிய அரசின் நிதி நிலை அறிக்கையில் 10.5% பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியையும் மதிப்பிட்டது. 


6.4% வருடாந்திர வளர்ச்சி என்பது முதல் பாதியில் 6% வளர்ச்சியும், இரண்டாம் பாதியில் 6.7% வளர்ச்சியும் ஆகும். இது 5.4% என்ற இரண்டாம் காலாண்டின் வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது எதிர்பார்க்கப்படும் முன்னேற்றத்தைக் காட்டுகிறது. 2024-25 வருடாந்திர மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியில், முந்தைய ஆண்டில் 8.2%ஆக இருந்த கூர்மையான சரிவு, மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. மொத்த மதிப்புக் கூட்டல் (Gross Value Added (GVA)), 7.2% மற்றும் 6.4%க்கு இடையே சிறிய வேறுபாடு உள்ளது. மொத்த மதிப்பு கூட்டலைப் பொறுத்தவரை, உற்பத்தித் துறை வளர்ச்சியில் கணிசமான அளவு சரிவைச் சந்தித்தது. இது 2023-24-ல் 9.9% ஆக இருந்ததிலிருந்து 2024-25-ல் 5.3% ஆகக் குறைந்தது.

 

2025-26-க்கான வளர்ச்சி வாய்ப்புகள் 


2021-22 முதல் 2024-25 வரை நிலையான விலைகளில் மொத்த நிலையான மூலதன உருவாக்க விகிதம் (Gross Fixed Capital Formation rate (GFCF)) 33.3% முதல் 33.5% வரை உள்ளது. இது சுமார் 33.4% வரை நிலையாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. 2025-26ஆம் ஆண்டில் இதே அளவு இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சராசரி அதிகரிக்கும் மூலதன வெளியீட்டு விகிதம் (incremental capital output ratio (ICOR)) 5ஐ விட சற்று அதிகமாக உள்ளது. 2025-26-ல் அதிகரிக்கும் மூலதன வெளியீட்டு விகிதம் 5.1ஆக இருந்தால், 6.5% உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி நிலையானதாகக் கருதப்படும்.


டொனால்ட் டிரம்ப் பதவியேற்பது பொருளாதாரத்தில் அதிக நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்கக்கூடும் என்றாலும், உலகப் பொருளாதாரத்தில் பெரிய மாற்றம் இருக்காது. இந்தியா பெரும்பாலும் உள்நாட்டு தேவையை நம்பியிருக்க வேண்டியிருக்கும். இந்திய அரசாங்கம் தனது முதலீட்டுச் செலவினங்களைத் தளர்த்தாமல் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். 2024-25ஆம் ஆண்டில் குறைவான வளர்ச்சி, அரசாங்க முதலீட்டு வளர்ச்சியில் ஏற்பட்ட மந்தநிலை காரணமாகும். நிதியாண்டில் 8 மாதங்களுக்குப் பிறகும் இந்த வளர்ச்சி எதிர்மறையாக (-12.3%)உள்ளது.


2024-25ஆம் ஆண்டில், பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 9.7%ஆக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது பட்ஜெட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 10.5%-ஐ விடக் குறைவு. இதன் விளைவாக, பட்ஜெட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட 1.03 மிதப்பு பராமரிக்கப்பட்டால், பட்ஜெட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மொத்த வரி வருவாய் (Gross Tax Revenue (GTR)) ₹38.4 லட்சம் கோடியை அடைய முடியாது. கணக்குகள் கட்டுப்பாட்டுத் தலைவர் (General of Accounts (CGA)) தரவுகளின்படி, முதல் 8 மாதங்களுக்கு மொத்த வரி வருவாய் வளர்ச்சி 10.7% ஆக இருந்தது. இந்த வளர்ச்சி ஆண்டு முழுவதும் தொடர்ந்தால், உணரப்பட்ட மிதப்பு சுமார் 1.1 ஆக இருக்கும். இது பட்ஜெட்டில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட மிதப்புவிட அதிகமாகும். இந்த விஷயத்தில், வரி வருவாய் பற்றாக்குறை மிகக் குறைவாக இருக்கும். எனவே, நிதிப் பற்றாக்குறையின் மீதான எந்தவொரு வருவாய் கட்டுப்பாடும் அல்லது அழுத்தமும் அரசாங்கத்தின் மூலதனச் செலவின இலக்கான ₹11.1 லட்சம் கோடியை அடையும் திறனைப் பாதிக்காது.

 

சரிவுக்கான காரணம் 


இருப்பினும், முதல் 8 மாதங்களுக்குப் பிறகு, இந்திய அரசின் மூலதனச் செலவு ₹5.14 லட்சம் கோடியை எட்டியுள்ளது. இது பட்ஜெட் இலக்கில் 46.2% ஆகும். மீதமுள்ள 4 மாதங்களில், அரசாங்கம் அதன் மூலதனச் செலவினத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். ஆனால் அது இன்னும் இலக்கை அடைய வாய்ப்பில்லை. 2024-25 ஆம் ஆண்டில் ஒட்டுமொத்த உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியில் ஏற்பட்ட சரிவுக்கு இதுவே முக்கிய காரணமாகும்.


2025-26ஆம் ஆண்டை எதிர்நோக்குகையில், இந்திய அரசு மூலதனச் செலவின வளர்ச்சியை விரைவுபடுத்துவதில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்த வேண்டும். 2024-25ஆம் ஆண்டிற்கான திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்தது 20% அதிகரிப்பை இலக்காகக் கொள்ள வேண்டும். நிலையான அரசாங்க மூலதனச் செலவு தனியார் முதலீட்டை பாதிக்கலாம். அரசாங்கத்தின் முதலீட்டுச் செலவு தனியார் முதலீட்டையும் ஊக்குவிக்கவும் துரிதப்படுத்தவும் வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.


நடுத்தர முதல் நீண்ட கால வளர்ச்சி வாய்ப்புகள் 


அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில், இந்தியா 6.5% என்ற உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி விகிதத்தை எதிர்பார்க்கலாம். இது சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் (nternational Monetary Fund’s (IMF)) இந்தியப் பொருளாதாரத்திற்கான கணிப்புக்கு ஏற்ப உள்ளது. அக்டோபர் 2024 வெளியீட்டில், IMF 2025-26 முதல் 2029-30 வரை இந்தியாவிற்கு 6.5% உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியைக் கணித்துள்ளது. இந்த உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியுடன், மறைமுக விலைக் குறைப்பான் (IPD) அடிப்படையில் சுமார் 4% பணவீக்க விகிதம் இருக்கலாம். இதன் விளைவாக, பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 10.5% முதல் 11% வரை இருக்கலாம். 


உலகளாவிய நிலைமைகள் மேம்படும் மற்றும் நிகர ஏற்றுமதிகள் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சிக்கு கணிசமாக பங்களிக்கும் ஆண்டுகளில், உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 7%-ஐ கூட எட்டக்கூடும். இந்தியா நீண்ட காலத்திற்கு 6.5% உண்மையான வளர்ச்சியையும், 10.5%-11% பெயரளவு வளர்ச்சியையும், ஆண்டுக்கு சராசரியாக 2.5% மாற்று விகித தேய்மானத்தையும் பராமரித்தால், அடுத்த 25 ஆண்டுகளில் ஒரு வளர்ந்த நாட்டிற்கு இணையான தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி அளவை எட்ட வேண்டும். இருப்பினும், இந்தப் பணி எளிதானதாக இருக்காது. அடிப்படை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருவதால் 6.5%-ல் வளர்ச்சியடைவது கடினமாக இருக்கும். முந்தைய ஆண்டுகளில், வளர்ச்சி விகிதம் அதிகமாக இருக்க வேண்டும். தற்போது, ​​சாத்தியமான வளர்ச்சி விகிதம் 6.5%ஆக உள்ளது. ஆனால், அது மாறக்கூடும்.


6.5% வளர்ச்சி விகிதத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, 2024-25ஆம் ஆண்டில் 6.4% வளர்ச்சியை ஏமாற்றமாகக் கருதக்கூடாது. 2023-24ஆம் ஆண்டில் 8.2% வளர்ச்சியை விதிவிலக்காக கருத வேண்டும். முதல் முன்கூட்டிய மதிப்பீடுகளின்படி, நடப்பு ஆண்டின் வளர்ச்சி விகிதமான 6.4%, இந்தியாவின் சாத்தியமான வளர்ச்சி விகிதத்துடன் தொடர்புடையதாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். 


சி.ரங்கராஜன், பிரதமரின் பொருளாதார ஆலோசனைக் குழுவின் முன்னாள் தலைவர் மற்றும் இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் ஆளுநர் ஆவார். டி.கே. ஸ்ரீவஸ்தவா, மெட்ராஸ் ஸ்கூல் ஆஃப் எகனாமிக்ஸின் கௌரவ பேராசிரியராகவும், 16வது நிதி ஆணையத்தின் ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.




Original article:

Share:

எழுத்துரு வாசிப்பு: சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் எழுத்துருக்களை புரிந்துகொள்வது குறித்து…

 சிந்து சமவெளி நாகரிக எழுத்துக்களைப் புரிந்துகொள்வது அரசியல் காரணிகளால் மறைக்கப்படக்கூடாது. 

 

சிந்து சமவெளி நாகரிக (Indus Valley Civilisation (IVC)) எழுத்துருவைப் புரிந்துகொள்வதற்கு $1 மில்லியன் பரிசாக வழங்கப்படும் என்று தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சர் ஸ்டாலின் அறிவித்தார். இந்த அறிவிப்பு சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தின் மீது பொதுமக்களின் ஆர்வத்தை அதிகரிக்க செய்துள்ளது. தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள், வரலாற்றாசிரியர்கள் மற்றும் மொழியியலாளர்களுக்கு சிந்து சமவெளி நாகரிக எழுத்துக்கள் புரியாத புதிராகவே உள்ளன. சிந்து சமவெளி நாகரிக கண்டுபிடிப்பின் 100வது ஆண்டு நிறைவின்போது அவர் இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டார். 


இந்தக் கண்டுபிடிப்பு முதன்முதலில் செப்டம்பர் 1924-ல் இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறையின் தலைவரான ஜான் மார்ஷலால் (John Marshall) வெளியிடப்பட்டது. ஹரப்பா நாகரிகம் என்றும் அழைக்கப்படும் சிந்து சமவெளி நாகரிகம், வெண்கல காலத்தில் (கிமு 3000-1500) இருந்தது. இது 1.5 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவை உள்ளடக்கியது. இந்தப் பகுதியில் நவீன இந்தியா, பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தானின் சில பகுதிகள் இடம் பெற்றிருந்தன. ஹரப்பா நாகரிகம் மெசபடோமியா, எகிப்து மற்றும் சீனாவின் நாகரிகங்களைப் போலவே முன்னேறியதாக இருந்தது. 


ஹரப்பா நாகரிகம் பெரும்பாலும் நகர்ப்புறமாக இருந்தது. சிந்து சமவெளி நாகரிகத்திலிருந்து பல மதிப்புமிக்க தொல்பொருள் பொருட்கள் மற்றும் பொருட்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தை பற்றிய ஆய்வை ஆதரிக்கின்றன. இருப்பினும், முத்திரைகள் மற்றும் பலகைகளைப் பற்றி புரிந்துகொள்வது இன்னும் முழுமையாக வெற்றி பெறவில்லை. 


சில நிபுணர்கள் முடிவுகளில் திருப்தி அடையவில்லை. சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, மேற்கத்திய அறிஞர்கள் குழு ஒன்று, ஹரப்பா நாகரிகம் உட்பட பண்டைய நகர்ப்புற குடியிருப்புகளுக்கு எழுத்து அவசியமில்லை என்று வாதிட்டது. கண்டுபிடிக்கப்பட்ட "ஒரு சில அறியப்படாத சின்னங்களை" எழுத்துக்கான சான்றாகக் கருத முடியாது என்று அவர்கள் கூறினர். அதன் பின்னர், சிந்து சமவெளி நாகரிகம் அதிக கல்வியறிவு பெற்றிருக்கிறதா என்று அறிஞர்கள் விவாதித்து வருகின்றனர். முதலமைச்சர் ஸ்டாலினின் அறிவிப்பை இந்த சூழலில் முக்கியமானதாக பார்க்க வேண்டும். 


சிலர் இந்த எழுத்தை "ஆதி-திராவிட" (proto-Dravidian) “ஆரியர் அல்லாத" மற்றும் "ஆரியத்திற்கு முந்தைய" எழுத்து என்று நம்புகிறார்கள். இதன் காரணமாக தென் மாநிலமான தமிழ்நாடு இந்த வாய்ப்பை வழங்கியிருக்கலாம். தமிழ்நாட்டில் காணப்படும் சிந்து சமவெளி அடையாளங்கள் மற்றும் சுவரெழுத்து (graffiti) அடையாளங்கள் குறித்த ஆய்வையும் மாநில அரசு ஆதரிக்கிறது. இது இப்பகுதியில் இருந்து சுவரெழுத்து மற்றும் தமிழ்-பிராமியில் (Tamil-Brāhmī) பொறிக்கப்பட்ட பானைத் துண்டுகளை ஆவணப்படுத்தி டிஜிட்டல் மயமாக்கும் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.


சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தில் உள்ள சிக்கலை தீர்ப்பதில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர். முக்கியமான பிரச்சினை என்னவென்றால், சிந்துவெளி முத்திரைகளின் முழு தரவுத்தளமும் பொதுமக்களுக்கு தெரிவிக்கப்படவில்லை என்ற புகார் உள்ளது. ஒன்றிய மற்றும் மாநில அதிகாரிகள் இந்த வளங்களை இலவசமாக அணுக அனுமதிக்க வேண்டும். இருப்பினும், அவை அவற்றுக்கான சூழலையும் வழங்க வேண்டும். மிக முக்கியமாக, ஆய்வுகள் குறுக்கீடு இல்லாமல் செய்யப்பட வேண்டும். முன்மொழியப்பட்ட ஆய்வின் கண்டுபிடிப்புகள் நிறுவப்பட்ட கதைகளால் பாதிக்கப்படக்கூடாது. 


இது அறிவுசார் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கலாம். இலங்கை, வங்காளதேசம், பாகிஸ்தான் மற்றும் ஆப்கானிஸ்தான் உள்ளிட்ட தெற்காசிய நாடுகள் இந்த நாகரிகத்தில் உள்ள மர்மத்தைத் தீர்க்க ஒன்றிணைந்து செயல்பட முடியும். இருப்பினும், அரசியல் வேறுபாடுகள் ஆய்வைப் பாதித்தால், அது உலகிற்கும் இந்தியாவிற்கும் தீங்கு விளைவிக்கும்.




Original article:

Share:

தேர்தல்களில் பெண்களின் பங்கேற்பு குறித்த தேர்தல் ஆணையத்தின் தரவு என்ன சொல்கிறது? -குஷ்பு ஸ்ரீவஸ்தவா, புல்கிட் புட்டன்

 பெண் வாக்காளர்களின் வாக்கு சதவீதம் 1971ஆம் ஆண்டில் 49.1% ஆக இருந்து 2024ஆம் ஆண்டில் 65.8% ஆக உயர்ந்துள்ளது. கடந்த இரண்டு பொதுத் தேர்தல்களிலும் ஆண்களின் பங்களிப்பைவிட பெண்களின் வாக்குப்பதிவு அதிகமாக இருந்தது. 


ஜனநாயகம் மாறுபட்ட பிரதிநிதித்துவத்திற்கு அழைப்பு விடுத்தாலும், பாரம்பரிய பாலின பாத்திரங்கள் அரசியல் இடங்களில் பெண்களின் பங்கேற்பை தொடர்ந்து கட்டுப்படுத்துகின்றன. சாதி, வர்க்கம், மதம் மற்றும் பிராந்தியம் போன்ற அடையாளங்களை வெட்டுவதால் இந்த சவால்கள் அதிகரிக்கின்றன. தேர்தல் மேலாண்மை அமைப்புகள் (electoral management bodies (EMBs)), அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் சிவில் சமூக அமைப்புகள் (civil society organisations (CSOs)) போன்ற நிறுவனங்களின் முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், பெண்கள் வாக்களிப்பது, பிரச்சாரம் மற்றும் தலைமைப் பாத்திரங்களில் தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். அத்துடன் அரசியல் அறிவு மற்றும் அணுகுமுறைகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகளை எதிர்கொள்கின்றனர். 


கடந்த ஆண்டு நடைபெற்ற இந்தியாவின் பொதுத் தேர்தல் மற்றும் இந்திய தேர்தல் ஆணையம் (இசிஐ) கிடைக்கச் செய்த தரவு ஆகியவை முன்னேற்றம் மற்றும் தொடர்ச்சியான சவால்கள் இரண்டையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது. தேர்தல் நடைமுறையில் பெண்களின் ஈடுபாடு குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களுக்கு உட்பட்டுள்ளது. பெண் வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. 1971ஆம் ஆண்டில் 130.6 மில்லியனிலிருந்து 2024ஆம் ஆண்டில் 476.3 மில்லியனாக உள்ளது.  இது மக்கள்தொகை சமத்துவத்தை பிரதிபலிக்கிறது. 


ஆனால், உண்மையான அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் தொடர்ந்து நழுவிச் செல்கிறது. வாக்காளர் பாலின விகிதம் 910-லிருந்து 946 ஆக மேம்பட்டது, ஆனால் முன்னேற்றம் பிராந்தியங்களில் சீரற்றதாக உள்ளது. அருணாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்கள் வாக்காளர் பட்டியலில் கிட்டத்தட்ட சமமான பிரதிநிதித்துவத்தை அடைந்துள்ளன (இரு மாநிலங்களிலும் பெண்கள் பட்டியலில் 50% க்கும் சற்று அதிகமாக உள்ளனர்).  இதற்கு நேர்மாறாக, பீகார் (47%) போன்ற மாநிலங்கள் இன்னும் குறிப்பிடத்தக்க பாலின இடைவெளிகளை எதிர்கொள்கின்றன. வாக்காளர் பதிவு இயக்கங்கள், விழிப்புணர்வு பிரச்சாரங்கள், தேர்தல் கல்வியறிவு முயற்சிகள் மற்றும் CSOகளின் அணிதிரட்டல்கள் ஆகியவை முந்தையவற்றின் முன்னேற்றத்திற்கு காரணமாக இருக்கலாம். 


பெண் வாக்காளர்களின் வாக்குப்பதிவு ஒரு பிரகாசமான இடமாக உள்ளது. இது 1971ஆம் ஆண்டில் 49.1% ஆக இருந்தது,  2024ஆம் ஆண்டில் 65.8% ஆக உயர்ந்துள்ளது.  கடந்த இரண்டு பொதுத் தேர்தல்களிலும் ஆண்களின் பங்களிப்பைவிட பெண்களின் வாக்குப்பதிவு அதிகமாக இருந்தது.  வாக்குப்பதிவு எண்கள், அதிக பரவசத்தை உருவாக்கும் அதே வேளையில், அரசியல் தலைமை, கட்சி படிநிலைகள் மற்றும் சட்டமன்ற அமைப்புகளில் பெண்களின் தொடர்ச்சியான பிரதிநிதித்துவத்தையும் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகின்றன. இது, இந்தியாவின் ஜனநாயக கட்டமைப்பில் உள்ள கட்டமைப்பு இடைவெளிகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இது பெண்களின் ஈடுபாட்டை வெறுமனே வாக்களிக்கும் முறையான செயலுக்கு கட்டுப்படுத்துகிறது. அதே நேரத்தில் நிர்வாக தளங்களுக்கான அணுகலைக் குறைக்கிறது. இந்தத் துண்டிப்பு விவாதங்களின் தலைப்பாக உள்ளது. அரசியல் கட்சிகள் பெண்களை சிறப்பாக அங்கீகரிக்க செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இது பெண்களை மையமாகக் கொண்ட பல திட்டங்கள், வடிவமைக்கப்பட்ட பிரச்சாரங்கள் மற்றும் கொள்கை வாக்குறுதிகள் (பாதுகாப்பு, கல்வி, பொருளாதார அதிகாரமளித்தல் மற்றும் தனிப்பட்ட நிறுவனம் போன்ற முக்கியமான பகுதிகளில்) தெளிவாகத் தெரிகிறது. 


வாக்குப்பதிவில் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் நீடிக்கின்றன. அசாம் (81.71%) மற்றும் அருணாச்சல பிரதேசம் (81.07%) போன்ற வடகிழக்கு மாநிலங்கள் மற்றும் கேரளா (71.86%) போன்ற தென் மாநிலங்கள் (71.86%) வலுவான பங்களிப்பைக் காட்டுகின்றன. மாறாக, பீகார் (59.45%) மற்றும் உத்தரபிரதேசம் (57.22%) சமூக-கலாச்சார தடைகள், போதுமான வாக்காளர் அணிதிரட்டல் முயற்சிகள் மற்றும் தளவாட தடைகள் காரணமாக பின்தங்கியுள்ளன. இந்தப் போக்குகள், அரசியல் கோட்பாட்டாளர் ஆன் பிலிப்ஸ் (Anne Phillips) குறிப்பிட்டது போல், வெறும் விளக்கமான பிரதிநிதித்துவம் அல்ல, மாறாக, கணிசமான பிரதிநிதித்துவத்தின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இதன் பொருள், கொள்கைகளை உருவாக்குவதில் பெண்களுக்கு உண்மையான சக்தி மற்றும் செல்வாக்கு இருப்பதை உறுதிசெய்ய, வெறும் எண்களை எண்ணுவதைத் தாண்டிச் செல்வதாகும்.


'வெல்ல முடியாத' தொகுதிகளில் பெண் வேட்பாளர்களை நிறுத்தி, அதன் மூலம் அவர்களின் வெற்றி வாய்ப்புகளை மட்டுப்படுத்தும் போக்கு அரசியல் கட்சிகளிடையே ஒரு உதாரணம். தேர்தலில் போட்டியிடும் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துள்ள நிலையில், அவர்களின் வேட்புமனுவை அர்த்தமுள்ள பிரதிநிதித்துவமாக மாற்றுவதில் வெற்றி இன்னும் மட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகவும், அமைப்பு ரீதியான சவால்கள் நிறைந்ததாகவும் உள்ளது.  இது அரசியல் கட்சிகளால் பயன்படுத்தப்படும் வேலை வாய்ப்பு உத்திகளை சுட்டிக்காட்டுகிறது.  இதுவும் கட்சி வாரியான மாறுபாட்டைக் கொண்டுள்ளது. 2024 தேர்தல் தரவுகளின்படி, பாஜக (44.29% வெற்றி விகிதம்) மற்றும் காங்கிரஸ் (31.71% வெற்றி விகிதம்) போன்ற கட்சிகள் ஒப்பீட்டளவில் பயனுள்ள வேட்பாளர் தேர்வு உத்திகளை நிரூபித்தன.  இருப்பினும், பகுஜன் சமாஜ் கட்சி (0% வெற்றி விகிதம், 97.37% இழப்பு விகிதம்) மற்றும் சிபிஎம் (0% வெற்றி விகிதம், 71.43% பறிமுதல் விகிதம்) போன்ற கட்சிகள் அத்தகைய செயல்திறனைப் பிரதிபலிக்கத் தவறிவிட்டன. இந்த ஏற்றத்தாழ்வு, பெண்களுக்கான உண்மையான அரசியல் அதிகாரத்தை அடையாளவாதம் எவ்வாறு தொடர்ந்து குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்துகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. 

இந்த எண்கள் முன்னேற்றம் மற்றும் செய்யப்பட்ட நிறுவன முயற்சிகளைப் பற்றி பேசுகின்றன. ஆனால், அவை கட்டுமானத் தடைகள், நிதிக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் அடையாளவாதம் ஆகியவற்றின் பிடிவாதமான விடாப்பிடியின் வெளிப்பாடுகள் ஆகும். உண்மையான ஜனநாயகத்திற்கு எண்ணிக்கை சமத்துவத்தைவிட அதிகமாக தேவைப்படுகிறது.  அரசியல் கட்சிகள், CSOகள் மற்றும் EMBகள் உள்ளிட்ட பங்குதாரர்கள், தேர்தல்களை மிகவும் சமமானதாக மாற்றுவதற்கான முறையான கட்டாயத்தை அங்கீகரிக்க வேண்டும். 


நிதி அதிகாரமளித்தல் திட்டங்கள், தலைமைத்துவ பயிற்சி மற்றும் இந்த தடைகளை நிவர்த்தி செய்ய பாலின ஒதுக்கீட்டை திறம்பட செயல்படுத்துதல் உள்ளிட்ட முறையான சீர்திருத்தங்களும் தேவை. பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டுக்கான உந்துதல் நாரி சக்தி வந்தன் அதினியம் (Nari Shakti Vandan Adhiniyam ) 2023 ஆண்டில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தது.  இது மக்களவை மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்களை பெண்களுக்கு ஒதுக்குகிறது.  இந்த சட்டமன்ற மைல்கல் முன்னேற்றத்தைக் குறிக்கிறது. ஆனால், இன்னும் நீண்டதூரம் செல்ல வேண்டும். அரசியல் வெளிகளில் பாலின சமத்துவத்தை அடைவதற்கு எண் பிரதிநிதித்துவத்தைவிட அதிகமாக தேவைப்படுகிறது. இது கணிசமான அதிகாரப் பகிர்வு மற்றும் அமைப்பு ரீதியான சீர்திருத்தங்களைக் கோருகிறது. இந்திய ஜனநாயகத்திற்கு பங்கேற்புக்கும் அதிகாரத்திற்கும் இடையே பாலங்கள் தேவை. 


குஷ்பு ஸ்ரீவஸ்தவா, உதவிப் பேராசிரியராகவும், புல்கித் புட்டன், மும்பை TISS தேர்தல் மேலாண்மை ஆய்வு மையத்தின் பேராசிரியராகவும் பணியாற்றி வருகின்றனர். 

                      



Original article:

Share:

நடுத்தர வர்க்க மக்களுக்கு பட்ஜெட் எவ்வாறு உதவ முடியும்? - மானஸ் ஆர் தாஸ்

 நிரந்திர வைப்புத் தொகைக்கு (Fixed Deposit (FD)) வட்டி வருமானத்திற்கு வரி விலக்கு, சுகாதார காப்பீடு மீதான ஜிஎஸ்டியை ரத்து செய்வது ஆகியவை பரிசீலிக்கக்கூடிய சில நடவடிக்கைகள். 


பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி, நிதியமைச்சர் 2025-26 நிதியாண்டிற்கான பட்ஜெட்டை தாக்கல் செய்வார். 


தற்போதைய அரசின் கடைசி இரண்டு ஆட்சிக் காலங்களில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட பட்ஜெட்கள் நாட்டிற்கு பெரும் பொருளாதார ரீதியில் பயனளித்துள்ளன. இருப்பினும், முக்கியமாக மாத சம்பளதாரர்கள் மற்றும் ஓய்வூதியதாரர்களை உள்ளடக்கிய நடுத்தர வர்க்கம், வரவிருக்கும் பட்ஜெட்டில் சில பிரத்யேக நன்மைகளை எதிர்பார்க்கிறது. 


நடுத்தர வர்க்கம் தங்கள் நுகர்வுத் தேவை, வங்கிகள் மூலம் சேமிப்பு, சிறு சேமிப்பு திட்டங்கள் மற்றும் சமீபகாலமாக, மூலதன சந்தை மற்றும் வருமான வரி செலுத்துதல் ஆகியவற்றின் மூலம் பொருளாதாரத்தை ஆதரிக்கிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


நடுத்தர வர்க்கத்தினர் நிதியமைச்சரிடமிருந்து தெளிவான நிதி சலுகைகளைப் பெற வேண்டும். இதனால் அவர்கள் பொருளாதாரத்திற்கு தொடர்ந்து பங்களிக்க உதவும்.


வங்கி வைப்புத்தொகை தொடர்பானவை 


அதிக வருமானம் ஈட்டுபவர்கள் மற்றும் பணக்காரர்கள் அல்லது பெரும் பணக்காரர்களுடன் ஒப்பிடும்போது நடுத்தர வர்க்கத்தில் சம்பளம் பெறுபவர்கள் மற்றும் ஓய்வு பெற்றவர்கள் ஒப்பீட்டளவில் ஆபத்தை விரும்புவதில்லை. 


எனவே, அவர்கள் தங்கள் சேமிப்புகளை வங்கிகளின் குறைந்த ஆபத்தான நிரந்தர வைப்புத்தொகையில் (Fixed Deposits (FDs)) முதலீடு செய்ய விரும்புகிறார்கள். 


மேலும், வங்கிகளில் இந்த சேமிப்பாளர்கள் 'தனிநபர் கடன்களை' (எ.கா., வீட்டுவசதி, கல்வி மற்றும் வாகனக் கடன்கள்) பெறலாம். இது நாட்டின் வங்கி அதிகாரிகளால் ஊக்குவிக்கப்பட்டு, கடந்த சில காலங்களில் அபரிமிதமான வளர்ச்சியைக் கண்டுள்ளது. 


இந்த பின்னணியில், அனைவருக்கும் நிரந்தர வைப்புத்தொகையில்  இருந்து முழு வட்டி வருமானத்தையும் வருமான வரியிலிருந்து விலக்கு அளிப்பதை நிதியமைச்சர் பரிசீலிக்க வேண்டும் என்று முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. 


தற்போது, வருமான வரிச் சட்டத்தின் 80TTB-ன் கீழ் மூத்த குடிமக்கள் பல வகையான வைப்புத்தொகைகளிலிருந்து வட்டி வருமானத்தில் ₹50,000 வரை விலக்கு கோரலாம். மேலும், பணவீக்க விகித உயர்வு வரம்பை உயர்த்துவதை நியாயப்படுத்துகிறது. 


நிரந்தர வைப்புத்தொகையில் இருந்து வட்டி வருமானத்திலிருந்து அரசாங்கம் எவ்வளவு வரி சம்பாதிக்கிறது என்பது பகிரங்கமாகத் தெரியவில்லை. எனவே, மத்திய நேரடி வரிகள் வாரியம் இந்த தரவை வெளியிட வேண்டும். 


மூத்த குடிமக்களுக்கு பொது மக்களுக்கு வட்டி விகிதத்திற்கு மேல் சில கூடுதல் வட்டி கிடைக்கும். FD-களைப் பொறுத்தவரை கூடுதல் வட்டி விகிதம் வழக்கமாக 25bps முதல் 65bps வரை இருக்கும்.  பணவீக்கம் இருந்தபோதிலும் இது நீண்ட காலமாக நிலையானதாக உள்ளது. கூடுதல் வட்டி விகிதத்தை 50 bps முதல் 100 bps வரை உயர்த்த வேண்டும். 


2011 ஆம் ஆண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சேமிப்பு வங்கி (Savings Bank (SB)) வட்டி விகிதத்தின் கட்டுப்பாடு நீக்கத்தின் தாக்கத்தை மதிப்பீடு செய்ய ரிசர்வ் வங்கிக்கு பட்ஜெட் அறிவுறுத்த வேண்டும். இது SB சந்தையை சிதைத்துள்ளது. SB வைப்புகளின் ஏற்ற இறக்கத்தை அதிகரித்துள்ளது மற்றும் வைப்புத்தொகையாளர்களால் வங்கிகள் மூலம் உரிமை கோரப்படாத கணக்குகள் மற்றும் வைப்புகள் பெருகியுள்ளன. 


அதே நேரத்தில், குறிப்பிடத்தக்க விளைவுகளுடன் சுவாரஸ்யமாக முன்னேறி வரும் டிஜிட்டல் வங்கி, இணைய வங்கி மூலம் தங்கள் வழக்கமான நிலுவகைளைச் செலுத்தும்போது மக்கள் தங்கள் சேமிப்பு கணக்குகளில் போதுமான இருப்புகளை பராமரிக்க வேண்டும். இல்லையெனில், கணக்கு வைத்திருப்பவர்கள் அபராதம் செலுத்த வேண்டும். இதன் விளைவாக, வங்கிகள் சேமிப்பு வங்கி (Savings Bank (SB)) வைப்புத்தொகையாளர்களின் செலவில் குறைந்த செலவு நிதியைத் திரட்டுகின்றன. 


உரிமை கோரப்படாத வைப்புத்தொகைகளின் பிரச்சினை, தீர்க்க முடியாததாகத் தோன்றுகிறது. மேலும், சட்ட தீர்வுகளைக் கோருகிறது. வங்கிகளின் சட்டத் துறைகள் மற்றும் ரிசர்வ் வங்கியுடன் ஒத்துழைக்க சட்டம் மற்றும் நிதி அமைச்சகத்திற்கு பட்ஜெட் அறிவுறுத்த வேண்டும். 


மும்பை டோரஸ் முதலீட்டு மோசடி, நிதி கல்வியறிவை மேம்படுத்துவதற்கான முயற்சிகள் வெற்றிபெறவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. அரசாங்கம் இந்த பிரச்சினையை பட்ஜெட்டில் தீர்க்க வேண்டும். வைப்புத்தொகையாளர் கல்வி மற்றும் விழிப்புணர்வு நிதியைப் பயன்படுத்த ரிசர்வ் வங்கிக்கு அறிவுறுத்த வேண்டும். வங்கிகள் மற்றும் வங்கி அல்லாத நிறுவனங்களும் ஊக்கத்தொகைகள் மூலம் தங்கள் நிதி கல்வியறிவு திட்டங்களை வலுப்படுத்த ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும்.


ஆகஸ்ட் 14, 2024 அன்று வைப்புத்தொகை காப்பீடு மற்றும் கடன் உத்தரவாதக் கழகம் நடத்திய சர்வதேச வைப்புத்தொகை காப்பீட்டாளர்கள் சங்கம்-ஆசிய பசிபிக் பிராந்தியக் குழுவின் சர்வதேச மாநாட்டில் இந்தியாவில் வைப்புத்தொகை காப்பீட்டு முறையில் (Deposit Insurance System (DIS)) சீர்திருத்தங்கள் தொடர்பான பல்வேறு பிரச்சினைகள் விவாதிக்கப்பட்டன. 


மாநாட்டில் உரையாற்றிய மூன்று ரிசர்வ் வங்கியின் துணை ஆளுநர்கள் ஆபத்து அடிப்படையிலான சலுகை முறையை அறிமுகப்படுத்துவது தற்போதைய மிக முக்கியமான தேவை என்று எடுத்துரைத்தனர். 


 


உள்நாட்டு-முறையான முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வங்கிகள் (D-SIBs) மற்றும் பிற "மிகப்பெரிய-தோல்வி" (TBTF) வங்கிகள் போன்ற பெரிய வங்கிகள், சிறிய, போராடும் கூட்டுறவு வங்கிகளைப் போலவே அதே காப்பீட்டு தொகையைச் செலுத்துவது நியாயமற்றதாகத் தெரிகிறது. தற்போது, ​​அனைத்து வங்கிகளும் ஒவ்வொரு ₹100 வைப்புத்தொகைக்கும் ஆண்டுக்கு 12 பைசா செலுத்துகின்றன. அபாயத்தின் அடிப்படையில் தொகைகள் சரிசெய்யப்பட்டால், இந்த பெரிய, நிலையான வங்கிகள் குறைவாகவே செலுத்தும். இது அவர்களின் சில்லறை வைப்புத்தொகையாளர்களுக்கு அதிக வட்டி விகிதங்களை வழங்க சேமிப்பைப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கும்.


வைப்புத்தொகை காப்பீட்டுத் திட்டத்தை (Deposit Insurance Scheme (DIS)) புதுப்பிக்க பட்ஜெட்டில் ஒரு சிறப்புக் குழு அமைக்கப்பட வேண்டும். 1961ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்தத் திட்டம், நவீன வங்கித் தேவைகளுக்கு ஏற்ப திருத்தப்பட வேண்டும்.


இந்த அனைத்து நடவடிக்கைகளும் வங்கிகளில் வைப்புத்தொகை திரட்டலை ஊக்குவிக்க உதவும். 


 மருத்துவ காப்பீடு 


தொற்றுநோய்க்குப் பிறகு, மக்கள் அதிக சுகாதார உணர்வுடையவர்களாக மாறிவிட்டனர். ஆனால், அதே நேரத்தில், சிகிச்சையின் செலவு பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளது.  மருத்துவக் காப்பீட்டுக்கான தேவையும் அப்படித்தான். 


குறிப்பாக தீவிர நோய்களுக்கு சுகாதாரத் திட்டங்கள் மீதான கட்டணம் அதிகமாக உள்ளது. இதன் மீதான சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (ஜிஎஸ்டி) ரத்து செய்யப்பட வேண்டும் மற்றும் செலுத்தப்பட்ட பிரீமியத்திற்கான வருமான வரி விலக்கு வரம்பு கணிசமாக உயர்த்தப்பட வேண்டும். 


பொது வருங்கால வைப்பு நிதி 


பொது வருங்கால வைப்பு நிதி (Public Provident Fund (PPF)) சம்பள வர்க்கத்தினருக்கு, குறிப்பாக ஓய்வுக்குப் பிறகு ஒரு 'பாதுகாப்பு வலையாக' செயல்படுகிறது. இருப்பினும், PPFக்கான பங்களிப்பின் ஆண்டு வரம்பு மிக நீண்ட காலமாக ₹1.5 லட்சமாக தேக்கமடைந்துள்ளது. இது  குறைந்தபட்சம் ₹2 லட்சமாக உயர்த்தப்பட வேண்டும். 


தவிர, கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள சில செயல்பாட்டு சிக்கல்கள் உள்ளன. அவற்றையும் நிதியமைச்சர் கவனிக்க வேண்டும். 


PPF கணக்கை வைத்திருப்பவர் ஒரு வருடத்தில் ஒரு முறைக்கு பதிலாக இரண்டு முறை PPF கணக்கிலிருந்து திரும்பப் பெற அனுமதிக்க வேண்டும். இது மொத்த வரம்புக்கு உட்பட்டதாக இருக்கலாம். 


கிளைக்குச் செல்வதற்குப் பதிலாக மின்னணு முறையில் திரும்பப் பெற அனுமதிக்க வேண்டும். 


பொதுவாக, சிறுசேமிப்புத் திட்டங்களுக்கும் வட்டி விகிதங்களை நிர்ணயிக்கும் தற்போதைய அமைப்பின் பொருத்தப்பாடு இன்று மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும். 


புதிய முறையை நோக்கி நகர அரசாங்கம் மக்களை ஊக்குவித்தாலும், பழைய முறை இருக்கும் வரை, இந்த விதிவிலக்குகள் நடைமுறைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவை என்பதால் இவற்றை புறக்கணிக்க முடியாது. இரண்டு முறைக்குப் பதிலாக ஒரு முறையை மட்டுமே வழங்கப்பட வேண்டிய நேரம் தற்போது உருவாகியுள்ளது. 


இந்த விலக்குகள் பழைய முறையை புதிய முறையைவிட சிறந்ததாக்கினால், அரசாங்கம் புதிய முறையில் அடுக்குகள் அல்லது விகிதங்களை சரிசெய்யலாம். இதனால், புதிய முறைகள் கவர்ச்சிகரமானதாக இருக்கும்.


மானஸ் ஆர் தாஸ், கட்டுரையாளர் மற்றும் SBI வங்கியின் முன்னாள் மூத்த பொருளாதார நிபுணர்.  




Original article:

Share: