மாநிலங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு முன்மொழியப்பட்ட தீர்வு -டி. சுரேஷ் குமார்

 பேரிடர் நிவாரண நிதி வழங்குவதற்கான கட்டமைப்பை மாற்றியமைக்க திமுக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் (DMK MP) விரும்புகிறார்.


இயற்கை பேரிடர்களால் ஏற்படும் சேதங்களை கையாள மாநிலங்களுக்கு உதவ ஒன்றிய அரசு நிதி வழங்குவது சர்ச்சைக்குரியதாகவே உள்ளது. தேசிய பேரிடர் மீட்பு நிதியிலிருந்து (National Disaster Response Fund (NDRF)) தமிழ்நாடு ₹6,675 கோடியைக் கோரியது. ஃபெங்கல் புயலுக்குப் பிறகு நிவாரணம் மற்றும் மறுசீரமைப்பு பணிகளை மேற்கொள்ள மாநிலத்திற்கு இந்தத் தொகை தேவைப்பட்டது. கடந்த டிசம்பரில் இந்தப் புயல் 14 மாவட்டங்களை பாதித்ததுடன், 40 நபர்கள் இறந்தனர் மற்றும் தமிழ்நாட்டில் பரவலான சேதத்தை ஏற்படுத்தியது. இருப்பினும், இந்தக் கோரிக்கை ஒன்றிய பட்ஜெட்டில் கவனிக்கப்படவில்லை.


கடந்த சில ஆண்டுகளில், தமிழ்நாடு பல பேரழிவுகளை எதிர்கொண்டுள்ளது. இவை டிசம்பர் 2023-ம் ஆண்டில் மிச்சாங் புயல் (Cyclone Michaung) மற்றும் தென் மாவட்டங்களில் அதிக வெள்ளத்துடன் தொடங்கின. இந்த வானிலை நிகழ்வுகளின் தீவிரம் மற்றும் அதிர்வெண் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. சில பகுதிகளில் வெறும் 24 மணி நேரத்தில் ஒரு வருடம் முழுவதுக்குமான மழை பெய்துள்ளது. திட்டமிடல் மற்றும் தயாரிப்பு நடவடிக்கைகளில் மாநில அரசு மேற்கொண்ட முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இந்த வானிலை மாற்றங்கள் குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார நெருக்கடியை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அவை மாநிலத்தின் நிதியை வீணாக்குகின்றன. உடனடி நிவாரணம் மற்றும் நீண்டகால மறுசீரமைப்புத் தேவைகளை ஈடுகட்ட மாநில பேரிடர் மீட்பு நிதி (State Disaster Response Fund (SDRF)) போதுமானதாக இல்லை. ஒன்றிய பட்ஜெட் தாக்கல் செய்வதற்கு முன்பு நடந்த கூட்டத்தில் மாநில நிதியமைச்சர் தங்கம் தென்னரசு இதைத் தெரிவித்தார்.


ஒன்றிய அரசு முன்னதாக ₹944 கோடியை பேரிடர் நிவாரண நிதியாக இதை விடுவித்தது. இருப்பினும், இது வெறும் தாமதமான பணம் என்று தென்னரசு வாதிட்டதுடன், இது ஒன்றிய அரசின் வழக்கமான மாநில பேரிடர் மீட்பு நிதியின் (SDRF) 75% பங்கின் ஒரு பகுதி என்று அவர் கூறினார். ஃபெங்கல் புயலுக்குப் (Cyclone Fengal) பிறகு தமிழக அரசு கோரியபடி, ஒன்றிய அரசு “மாநில பேரிடர் மீட்பு நிதியின் (SDRF) கீழ் எதையும் வெளியிடவில்லை” என்று அவர் கூறினார். முன்னதாக, மிச்சாங் புயலுக்குப் (Cyclone Michaung) பிறகு மாநிலத்தின் தேவையான ₹37,907 கோடிக்கு ஒன்றிய அரசு வெறும் ₹276 கோடியை வழங்கியது என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.


மத்திய நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் தமிழ்நாட்டிற்கு மாற்றாந்தாய் மனப்பான்மை என்ற கருத்தை மறுத்தார். 14-வது நிதி ஆணையம் தேசிய பேரிடர் மீட்பு நிதி (NDRF) மற்றும் மாநில பேரிடர் மீட்பு நிதி (SDRF) மூலம் நிதி ஒதுக்குவதற்கான ஒரு வழிமுறையை வகுத்துள்ளது என்று அவர் விளக்கினார். அதாவது, எந்தவொரு மாநிலத்திற்கும் சாதகமாகவோ அல்லது பாகுபாடு காட்டவோ இந்த வழிமுறையை ஒன்றிய அரசு மாற்ற முடியாது என்பதை அவர் வலியுறுத்தினார். நிதி ஆணையம் இதை ஒரு நிறுவன ஏற்பாடாக மாற்றியுள்ளது என்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இது மாநிலங்கள் முன்கூட்டியே பேரிடர் நிவாரண நிதியைப் பெறுவதை உறுதி செய்கிறது.


மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையே, குறிப்பாக தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணிக்கு வெளியே உள்ள கட்சிகளால் வழிநடத்தப்படும் கட்சிகளுக்கு இடையே, DMK மாநிலங்களவை எம்பி பி. வில்சன் என்பவர் பேரிடர் மேலாண்மைச் சட்டம்-2005 (Disaster Management Act) திருத்துவதற்கான மசோதாவை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளார். இந்த மசோதா பேரிடர் மேலாண்மையின் கட்டமைப்பு மற்றும் அமைப்பை மாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


பேரிடர் மேலாண்மை (திருத்த) மசோதா-2024 (Disaster Management (Amendment) Bill), தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை ஆணையத்தை தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை கவுன்சில் (National Disaster Management Council (NDMC)) மூலம் மாற்ற முன்மொழிகிறது. தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை கவுன்சில் (NDMC) பிரதமர் அல்லது பரிந்துரைக்கப்பட்ட அமைச்சரால் வழிநடத்தப்படும். ஒவ்வொரு மாநில அரசும் ஒரு அமைச்சரை உறுப்பினராக நியமிக்கும்.


நடுநிலையான முடிவுகளை உறுதி செய்வதற்காக, முடிவெடுப்பதற்கான எளிய பெரும்பான்மையை மசோதா பரிந்துரைக்கிறது. பிரதமர் அல்லது அவர்களின் வேட்பாளர் மொத்த வாக்குகளில் 15% வைத்திருப்பார், மீதமுள்ள 85% மாநில பிரதிநிதிகளிடையே மாநிலங்களவையில் அவர்களின் தொகுதி இடங்களின் பங்கின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்படும். உதாரணமாக, ஒரு மாநிலம் மாநிலங்களவையில் 10% இடங்களைப் பெற்றிருந்தால், தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை கவுன்சிலில் (NDMC) அதன் வாக்குகள் மொத்த வாக்குகளில் 8.5% மதிப்புடையதாக இருக்கும்.


முன்மொழியப்பட்ட தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை கவுன்சில் (NDMC), அவசரகால நிதிகளின் நியாயமான விநியோகத்தையும் நிதி ஒதுக்கீடு குறித்த சரியான நேரத்தில் முடிவுகளையும் உறுதி செய்வதற்காக தேசிய பேரிடர் மீட்பு நிதிக்கு (National Disaster Response Fund (NDRF)) வழிகாட்டுதல்களை அமைக்கும்.


பேரிடர் மேலாண்மைக்கு நிதி ஒதுக்கீடு செய்வதற்கும், அதைப் பயன்படுத்துவதற்கும் ஒரு கட்டமைக்கப்பட்ட, வெளிப்படையான மற்றும் நியாயமான அமைப்பை உருவாக்குவதே இந்தத் திருத்தத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும் என்று வில்சன் கூறுகிறார். இது பேரிடர்களால் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்ட மாநிலங்களுக்கு நிதி பற்றாக்குறை அல்லது நிதி புறக்கணிக்கப்படாமல் இருப்பதை உறுதி செய்யும். மேலும், இத்தகைய தேசிய பேரிடர் மேலாண்மை கவுன்சில் (NDMC), பேரிடர் தாக்கத்தின் தீவிரம் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட மாநிலங்களின் அவசரத் தேவைகளின் அடிப்படையில் நிதியுதவிக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் என்று குறிப்பிட்டார்.


வில்சனால் முன்மொழியப்பட்ட சட்டம் ஒரு தனியார் உறுப்பினர் மசோதா (Private Member’s Bill) ஆகும். இதற்கு பரந்த விவாதம் மற்றும் அதன் விவரங்களில் மாற்றங்கள் தேவைப்படும். இருப்பினும், தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் இதற்கு ஆதரவளிக்க வாய்ப்புள்ளது. இந்த மாநிலங்கள் தாங்கள் எதிர்பார்க்கும் பேரிடர் நிவாரண நிதிக்கும் ஒன்றிய அரசு உண்மையில் வழங்கும் தொகைக்கும் இடையில் இடைவெளி இருப்பதாக நம்புகின்றன. கடந்த ஆண்டு, கர்நாடகாவும் தமிழகமும் உச்ச நீதிமன்றத்திற்குச் சென்றன. இயற்கை பேரிடர்களைக் கையாளத் தேவையான நிதியை விடுவிக்க ஒன்றிய அரசுக்கு உத்தரவிடுமாறு அவர்கள் கோரினர்.




Original article:

Share:

அனல் மின்சார மாநிலங்களின் மாசு சுமையை குறைக்கவும் -அமரேந்திர தாஸ், நானேஷ்வர் ஜகத்

 அனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள், பிற மாநிலங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்கும் போது, ​​அவை உருவாக்கும் மாசுபாட்டிற்கு முறையாக இழப்பீடு வழங்க வேண்டும்.


ஆகஸ்ட் 2022-ல், இந்தியா பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்பை ஐக்கிய நாடுகளின் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான கட்டமைப்பு மாநாட்டிற்கு (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) புதுப்பித்தது. தேசிய அளவில் தீர்மானிக்கப்பட்ட பங்களிப்பில், சில உறுதிமொழிகளை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது:


1. இந்தியா பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு காலநிலைக்கு ஏற்ற மற்றும் தூய்மையான பாதையை ஏற்றுக்கொள்வது.


2. 2005-ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் உமிழ்வு தீவிரத்தை 45% குறைத்தல்.


3. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் புதைபடிவ எரிபொருள் அல்லாத எரிசக்தி வளங்களிலிருந்து நிறுவப்பட்ட மின்சார திறனில் சுமார் 50% ஐ அடைதல்.


4. தற்போது, ​​இந்தியாவின் மின்சார உற்பத்தியில் அனல் மின்சாரம் மிகப்பெரிய பங்கைக் கொண்டுள்ளது. புதிய திட்டத்தின் கீழ், அது இன்னும் 50% பங்கை உருவாக்கும்.


உமிழ்வுகளின் முகவர்


அனல் மின் உற்பத்தி அதிக அளவு கார்பன் வெளியேற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள் இந்த மாசுபாட்டின் சுமையை அதிகமாக வைத்து நுகர்வு மாநிலங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்குகின்றன. எனவே, அனல் மின் நிலையங்களால் ஏற்படும் மாசுபாட்டிற்கு யார் பணம் செலுத்த வேண்டும்? இந்தக் கட்டுரை ஒன்றியத் துறையின் கீழ் உள்ள அனல் மின் உற்பத்தியைப் பற்றி விவாதிக்கிறது மற்றும் அனல் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களுக்கான இழப்பீட்டு வழிமுறைகளை பரிந்துரைக்கிறது.


இந்தியாவின் மொத்த நிறுவப்பட்ட திறன் 4,56,757 மெகாவாட் ஆகும். இதில் ஒன்றியத் துறை 22.9%, மாநிலத் துறை 23.7% மற்றும் தனியார் துறை 53.4% ​​பங்கைக் கொண்டுள்ளன. அனல் மின் நிலையங்களிலிருந்து (2,37,268.91 மெகாவாட்) மொத்த மின் உற்பத்தி திறனில், தனியார் துறை மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் 85,899.095 மெகாவாட் (36.20%), மாநிலத் துறை 75,991.905 மெகாவாட் (32.03%) மற்றும் ஒன்றியத் துறையின் திறன் 7.7.7% (31915377) ஆகும். பல மாநிலங்களில் அமைந்துள்ள ஒன்றியத் துறை மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மொத்த மின் உற்பத்தி திறனில் 31.77% ஆகும். இந்தியாவில் மின்சார உற்பத்தியில் இருந்து 20,794.36 கிலோ கார்பன் வெளியேற்றம் இருப்பதாக நிதி ஆயோக் தரவு சுட்டிக் காட்டுகிறது.


இந்திய அரசின் நிலக்கரி அமைச்சகத்தின் ஏப்ரல் 1, 2023 தரவு, இந்தியாவில் மொத்த நிலக்கரி இருப்பு 378.21 பில்லியன் டன்களாக உள்ளதாக தெரிவித்துள்ளது. ஒடிசாவில் மட்டும் 94.52 பில்லியன் டன்கள் கிடைக்கிறது. இந்தியாவின் மொத்த எரிசக்தி விநியோகத்தில் சுமார் 59.12% நிலக்கரியிலிருந்து கிடைக்கிறது. இந்தியாவில், 2022-23-ல் நிலக்கரி, எண்ணெய் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு மூலம் முறையே 73.08% (11,80,427.19 மில்லியன் யூனிட்) மற்றும் 1.48% (23,885.04 மில்லியன் யூனிட்) மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. இதனால், இந்தியாவில் கார்பன் வெளியேற்றத்தில் அனல் மின் துறை முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.


ஒன்றிய மின்சார ஆணையத்தின் (Central Electricity Authority (CEA)) கூற்றுப்படி, 2022-23ஆம் ஆண்டில், மகாராஷ்டிராவில் புதுப்பிக்க முடியாத மின் உற்பத்தி திறன் 31,510.08 மெகாவாட் அல்லது மெகாவாட் ஆகவும், அதைத் தொடர்ந்து உத்தரப் பிரதேசம் (26,729.374 மெகாவாட்) மற்றும் குஜராத் (26,073.41 மெகாவாட்) மாநிலங்களும் உள்ளன. ராஜஸ்தான் மாநிலம் இந்தியாவில் அதிக புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சார உற்பத்தி திறனைக் கொண்டுள்ளது. இதன் திறன் 22,398.05 மெகாவாட் ஆகும். அதிக உற்பத்தி திறனைக் கொண்டிருந்தாலும், சில மாநிலங்கள் தாங்கள் உற்பத்தி செய்வதைவிட அதிக மின்சாரத்தை பயன்படுத்துகின்றன.


தேசிய அனல் மின் கழகத்தின் (National Thermal Power Corporation (NTPC)) வெப்ப மின்சார உற்பத்தி, அதிக மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள் அதில் பெரும்பகுதியை பயன்படுத்துவதில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. உத்தரப் பிரதேசம் மாநிலத்தில் NTPC உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தில் 40% மட்டுமே பயன்படுத்துகிறது. ஒடிசா 38.43% பயன்படுத்துகிறது. சத்தீஸ்கர் 29.92% பயன்படுத்துகிறது. NTPC உற்பத்தி செய்யும் மின்சாரத்தின் மிகப்பெரிய நுகர்வோர் குஜராத் (4,612 MW) ஆகும். இருப்பினும் NTPC மாநிலத்தின் மிகக் குறைந்த உற்பத்தி 17.7 MW ஆக உள்ளது. குஜராத் மற்றும் மகாராஷ்டிரா ஆகியவை ஒன்றியத் துறை மற்றும் பிற துறைகளால் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தைத் தவிர மற்ற மாநிலங்களிலிருந்து மின்சாரத்தை வாங்குகின்றன.


அனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள், நுகர்வு மாநிலத்துடன் ஒப்பிடும்போது, மாசுபாட்டின் விகிதாசார சுமையை அதிகமாகக் கொண்டுள்ளன. மொத்த மின் உற்பத்தி திறனில் திரிபுரா அனல் மின்சாரத்தில் அதிக (96.96%) பங்கைக் கொண்டுள்ளது என்று ஒன்றிய மின்சார ஆணையத்தின் தரவு காட்டுகிறது. அதைத் தொடர்ந்து பீகார் (95.57%), சத்தீஸ்கர் (94.35%), ஜார்கண்ட் (92.69%), டெல்லி (87.96%), மேற்கு வங்கம் (87.72%), மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் (81.8%). மாநிலத்தில் உற்பத்தி செய்யப்படும் அனைத்து மின்சாரமும் மாநிலத்திற்குள் பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. பீகார் 2022-23ல் 16,529.62 மெகாவாட் மின்சாரத்தை விற்பனை செய்தது.


2022-23ஆம் ஆண்டில் 535.29 மெகாவாட்டுடன் அனைத்து இந்திய மாநிலங்களிலும் அதிக நிகர மின்சாரம் விற்பனை செய்யும் மாநிலமாக சத்தீஸ்கர் உள்ளது என்றும், அதைத் தொடர்ந்து மத்தியப் பிரதேசம் (379.19 மெகாவாட்), இமாச்சலப் பிரதேசம் (153.43 மெகாவாட்), ராஜஸ்தான் (135.14 மெகாவாட்), மெகாவாட் (95.405) என NITI ஆயோக் தரவு காட்டுகிறது. ஒன்றியத் துறை அதிக அனல் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்து மற்றவர்களுக்கு விற்கும் மாநிலங்களாக இந்த மாநிலங்கள் உள்ளன. 2022-23ஆம் ஆண்டில் அதிக மின்சாரம் இறக்குமதி செய்யும் மாநிலமாக குஜராத் (528.17 மெகாவாட்), அதைத் தொடர்ந்து ஹரியானா (212.63 மெகாவாட்), மகாராஷ்டிரா (187.50 மெகாவாட்), டெல்லி (162.97 மெகாவாட்), பஞ்சாப் (160.82 மெகாவாட்), மற்றும் தமிழ்நாடு (128.37 மெகாவாட்) ஆகியவை உள்ளன.



இழப்பீடு இல்லை


இந்தியாவின் மின்சாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகள் ஒன்றியத் துறை அனல் மின் நிலையங்களிலிருந்து மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவதில்லை. இதன் விளைவாக, ஒன்றிய துறை மின் உற்பத்தியாளர்களின் நிகர ஏற்றுமதி மாநிலங்கள் மாசுபாட்டின் சுமையை அதிகமாகக் கொண்டுள்ளன. இதற்கிடையில், நிகர இறக்குமதி செய்யும் மாநிலங்கள் சுத்தமான மின்சாரத்தை பெறுகின்றன. ஒன்றியத் துறை அனல் மின்சாரத்தை முக்கியமாக ஜார்க்கண்ட், சத்தீஸ்கர் மற்றும் ஒடிசா போன்ற நிலக்கரி வளம் மிக்க மாநிலங்களில் உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த நிலக்கரி வளம் மிக்க மாநிலங்கள் அதிக வெப்ப மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்தாலும், அவற்றின் தனிநபர் மின்சார நுகர்வு பொருளாதார ரீதியாக சிறந்த மாநிலங்களைவிட மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. இதனால் நிலக்கரி வளம் மிக்க மாநிலங்கள் புதிய வடிவிலான வள எதிர்ப்பை எதிர்கொள்கின்றன.


கார்ப்பரேட் சமூகப் பொறுப்பு (Corporate Social Responsibility (CSR)) திட்டத்தின் கீழ், அனல்மின் உற்பத்தி நிறுவனங்கள் சுற்றியுள்ள பகுதிகளை மேம்படுத்துவதற்கு ஒரு சிறிய அளவிலான நிதியைச் செலவிடுகின்றன. இருப்பினும், சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பை சரிசெய்ய இந்தத் தொகை போதுமானதாக இல்லை. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை ஊக்குவிப்பதற்கும், தூய்மையான தொழில்நுட்பத்துடன் மாநிலங்களுக்கு உதவுவதற்கும் தேசிய தூய்மையான எரிசக்தி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிதியம் (National Clean Energy and Environment Fund) உருவாக்கப்பட்டது.


மின்சாரம் என்பது பொதுப்பட்டியலில் (Concurrent subject) உள்ளது. (அரசியலமைப்பின் 7-வது அட்டவணையின் பட்டியல் III-ன் பிரிவு 38-ன் கீழ் இடம் பெற்றுள்ளது.) இது ஒன்றிய மற்றும் மாநில அரசுகள் மின்சார விவகாரங்களில் சட்டங்களை உருவாக்க அனுமதிக்கிறது. மின்சார நுகர்வு மற்றும் விற்பனைக்கு மாநிலங்கள் சட்டப்பூர்வமாக வரி விதிக்கலாம். ஆனால், அதன் உற்பத்திக்கு அல்ல. மின்சார உற்பத்திக்கு ஒன்றிய அரசு எந்த குறிப்பிட்ட வரியையும் விதிக்கவில்லை.


அக்டோபர் 2023-ல், மின்சார அமைச்சகம் ஒரு உத்தரவை வெளியிட்டது. இது மாநில அரசுகள் மின்சார உற்பத்திக்கு கூடுதல் வரிகள் அல்லது வரிகளை விதிப்பதைத் தடை செய்கிறது. இந்த உத்தரவு அரசியலமைப்பு எல்லைகளை தெளிவுபடுத்தியது. மின்சாரம் பொருட்களுக்கு சரக்கு மற்றும் சேவை வரியிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்படுகிறது. பயன்பாடுகளால் மின்சாரம் பரிமாற்றம் அல்லது விநியோகம் தொடர்பான சேவைகளும் சரக்கு மற்றும் சேவை வரி-விலக்கு அளிக்கப்படுகின்றன. எனவே, மின்சார விற்பனையில் விதிக்கப்படும் மின்சார வரியை மின்சார நுகர்வு மாநிலங்கள் பெறுகின்றன. இருப்பினும், மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்களுக்கு எந்த வரி வருவாயும் கிடைப்பதில்லை. மாசுபாட்டின் சுமை மட்டுமே ஏற்படுகிறது.


தொடர ஒரு சூத்திரம்


மின்சாரம் ஒரே மாநிலத்தில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டு பயன்படுத்தப்பட்டால், அனைத்து நன்மைகளும் செலவுகளும் அந்த மாநிலத்திற்குள் பகிர்ந்து அளிக்கும். ஆனால், மின்சாரம் ஒரு மாநிலத்தில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டு மற்றொரு மாநிலத்தில் பயன்படுத்தப்படும்போது, ​​அது உற்பத்தி செய்யும் மாநிலத்திற்கு தீங்கு விளைவிக்கும். இத்தகைய சூழ்நிலையில், ஒன்றிய மின்துறையின் கீழ் அனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள் மற்ற மாநிலங்கள் நுகரும் அனைத்து மின்சாரத்திற்கும் இழப்பீடு வழங்க வேண்டும்.


இதை இரண்டு வழிகளில் செய்யலாம். ஒன்றியத் துறை மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் அமைந்துள்ள மாநிலங்கள் அனல் மின் உற்பத்திக்கு வரி விதிக்கலாம். இல்லையெனில், ஒன்றிய அரசு உற்பத்தி வரியை வசூலித்து உற்பத்தி செய்யும் மாநிலத்திற்கு மாற்றலாம். மற்ற பொறிமுறையானது இந்திய நிதி ஆணையத்தின் மூலம் ஒரு இழப்பீட்டு பொறிமுறையாக இருக்கும். கடந்த மூன்று நிதிக் கமிஷன்களும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பருவநிலை மாற்றக் கவலைகளின் கீழ் மாநிலங்களுக்கு நிதியை மாற்றுவதற்கான சூத்திரத்தை பரிந்துரைத்துள்ளன. இது மானியங்கள் மற்றும் கிடைமட்ட அதிகாரப்பகிர்வு அளவுகோல்கள் மூலம் செய்யப்பட்டது. 16-வது நிதிக் குழு இந்தியாவின் காலநிலை உறுதிமொழிகளைக் கணக்கில் வைத்துக்கொண்டு, அந்த இலக்குகளை அடைவதற்கான ஒரு திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டும். அனல் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் மாநிலங்கள், மற்ற மாநிலங்களின் மின்சார நுகர்வுச் சுமையைச் சுமப்பதற்கு நியாயமான இழப்பீடு வழங்கப்பட வேண்டும்.


அமரேந்திர தாஸ், இந்திய அரசின் அணுசக்தித் துறையின் கீழ் உள்ள தன்னாட்சி நிறுவனமான புவனேஸ்வர், தேசிய அறிவியல் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (National Institute of Science Education and Research (NISER)) புவனேஸ்வர். நானேஷ்வர் ஜகத், புவனேஸ்வர் தேசிய அறிவியல் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் உள்ளார்.




Original article:

Share:

அரசியலமைப்பு அறநெறி : கருத்தின் தோற்றம் மற்றும் நுணுக்கங்கள் -சாயி சுதர்சன் சத்தியமூர்த்தி

 அரசியலமைப்பு அறநெறி (Constitutional morality) என்பது அரசியலமைப்பு வடிவங்கள் மற்றும் பதவிகளுக்கு மரியாதை செலுத்தும் ஒரு குடிமைப் பண்பாடாகும். இது பொது பகுத்தறிவு, சுயக் கட்டுப்பாடு மற்றும் விமர்சனத்தை விழிப்புடன் பயன்படுத்துவதையும் குறிக்கிறது. அரசியலமைப்பின் விதிகள் புனிதமானவை என்பதை குடிமக்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.


கடந்த சில ஆண்டுகளாக, அரசியலமைப்பு  நீதிமன்றங்கள் "அரசியலமைப்பு நெறிமுறை" என்ற கருத்தை விளக்குவதற்கான ஒரு கருவியாகவும், சட்டங்களின் அரசியலமைப்பு சட்டத்தில் உள்ள குறைபாடுகளை சரி செய்வதற்காக ஒரு சோதனையாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளன. இன்று, அரசியலமைப்பு நெறிமுறை குறித்து மக்கள் வெவ்வேறு கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளனர். சிலர் அரசியலமைப்பு நெறிமுறையை ஒரு வலுவான பாதுகாப்பாகக் கருதுகின்றனர். பொது ஒழுக்கத்தின் மாறிவரும் தன்மையைக் கட்டுப்படுத்த இது உதவுகிறது என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். மற்றவர்கள் அதை "ஆபத்தான ஆயுதம்" என்று கருதுகின்றனர். 2018-ஆம் ஆண்டில், உச்சநீதிமன்றம் இந்த கருத்தை இரண்டு முக்கிய வழக்குகளில் பயன்படுத்தியது. நவ்தேஜ் சிங் ஜோஹர் VS  இந்திய ஒன்றியம் 2018-ஆம் ஆண்டு வழக்கில், நீதியை நிலைநிறுத்த அரசியலமைப்பு நெறிமுறையை பயன்படுத்தியது. ஜோசப் ஷைன் VS இந்திய ஒன்றியம் 2018-ஆம் ஆண்டு வழக்கில், நீதிமன்றம் அதை "சட்டத்திற்கான வழிகாட்டி" (guide to the law) என்று கூறியது. இந்த தீர்ப்புகள் பழைய கருத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பித்து அதற்கு புதிய முக்கியத்துவத்தை அளித்தன.


அந்த வகையில், அரசியலமைப்பு நெறிமுறை இன்று ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருக்கிறது. அதன் அர்த்தமும் விளக்கமும் விவாதிக்கப்படுகின்றன. பாலியல் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் - சமத்துவம் மற்றும் சட்டப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்தல், கோயில்களில் பெண்கள் நுழைதல் - பாரம்பரிய மதக் கட்டுப்பாடுகளை எதிர்த்தல், சுதந்திரமான பேச்சு வரம்புகள் - ஜனநாயகத்தில் என்ன சொல்லலாம் மற்றும் என்ன சொல்லக்கூடாது என்பதை வரையறுத்தல். தேச பாதுகாப்புக்கும் குடிமை சமூக உரிமைகளுக்கும் இடையிலான சமநிலை ஆகியவை இன்றைய விவாதத்தின் முக்கிய கருத்துக்களாகும். இருப்பினும், தொடர்ச்சியான விவாதங்களுக்கு இடையில், "அரசியலமைப்பு நெறிமுறை" என்ற கருத்தின் தோற்றத்தைப் பார்ப்பது உதவியாக இருக்கும். ஆங்கிலேய அறிஞரான ஜார்ஜ் க்ரோட், "அரசியலமைப்பு நெறிமுறை" என்ற சொற்றொடரை முதலில் வரையறுத்தார். அவரது கருத்து மக்கள் அரசியலில் ஈடுபடுவதற்கு ஒரு நுணுக்கமான மற்றும் பயனுள்ள வழியை வழங்குகிறது.


அடிப்படைகளுக்குத் திரும்புவது


ஜார்ஜ் க்ரோட் தனது "கிரேக்க வரலாறு" என்ற படைப்பிற்காக அறியப்படுகிறார். விக்டோரியர்கள் பண்டைய கிரேக்கத்தின் மீது ஆர்வம் கொண்டிருந்தனர். மேலும், அதனுடன் வலுவான தொடர்பை உணர்ந்தனர். ஜான் கில்லீஸ் மற்றும் வில்லியம் மிட்ஃபோர்டு போன்ற விமர்சகர்களுக்கு எதிராக ஏதெனிய ஜனநாயகத்தைப் பாதுகாக்க ஜார்ஜ் க்ரோட் இந்த ஆர்வத்தைப் பயன்படுத்தினார். ஏதெனிய ஜனநாயகம் "கிரேக்க வரலாற்றில் மிக முக்கியமான நிகழ்வுகளில் ஒன்று" என்றும் அதை அவர் "அரசியலமைப்பு நெறிமுறை" என்று அழைத்தார். இந்த "அரிதான மற்றும் கடினமான உணர்வு" அரசியலமைப்பின் மீது மரியாதை வைத்திருப்பதைக் குறிக்கிறது. 


பிரச்சினைகளை சரி செய்ய அரசியலமைப்பின் கட்டமைப்பு மற்றும் நடைமுறை இரண்டையும் பின்பற்றுவதை பின்பற்ற வேண்டும். குடிமக்களின் செயல்கள் சட்டத்தின் ஆட்சியால் மட்டுமே தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். அவர்களின் செயல்கள் அதிகாரிகளின் கருத்துகளால் கட்டுப்படுத்தப்படக்கூடாது. ஒரு அரசியலமைப்பின் இருப்பை உறுதி செய்வதற்கு தெளிவான மற்றும் நன்கு எழுதப்பட்ட விதிகள் போதுமானதாக இருக்காது என்று ஜார்ஜ் க்ரோட் கூறினார். ஒரு அரசியலமைப்பிற்கு "அரசியலமைப்பு நெறிமுறை" தேவை. இது அரசியலமைப்பையும் அதன் அலுவலகங்களையும் மதிக்கும் ஒரு குடிமை கலாச்சாரமாகும். இதில் பொது பகுத்தறிவு, சுய கட்டுப்பாடு மற்றும் விமர்சன சிந்தனை ஆகியவை அடங்கும். கூடுதலாக, குடிமக்களிடையே நம்பிக்கையை உருவாக்குவது முக்கியம். அரசியலமைப்பின் விதிகள் புனிதமானவை என்று அவர்கள் நம்ப வேண்டும். குறிப்பாக, அரசியல் விவாதங்களின் போது வெவ்வேறு அரசியல் கருத்துக்களைக் கொண்டவர்கள்கூட, அரசியலமைப்பின் விதிகள் புனிதமானவை என்று நம்ப வேண்டும்.


டாக்டர் அம்பேத்கர்,  நவம்பர் 4, 1948 அன்று தனது புகழ்பெற்ற உரையான “அரசியலமைப்பு வரைவில்’ (The Draft Constitution) இந்தக் குடிமைப் பண்பாட்டைப் பற்றிப் பேசினார். இந்தியாவில் ஜனநாயகம் அரசியலமைப்பு நெறிமுறையின் இலட்சியத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார். அரசியலமைப்பு நெறிமுறை என்பது ஒரு சமூகத்திற்கு "இயற்கையான உணர்வு" அல்ல என்று அவர் கூறினார். சுதந்திரமான மற்றும் அமைதியான ஜனநாயகத்தை உறுதி செய்ய அது "நிறுவப்பட்டு பரப்பப்பட வேண்டும்" என்று கூறினார்.


இருப்பினும், டாக்டர் அம்பேத்கர் தனது உரையில், அரசியலமைப்பில் சிறிய நிர்வாக விவரங்களைக் கூட சேர்ப்பதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்த ஜார்ஜ் க்ரோட்டின் கருத்துக்களை முக்கியமாகப் பயன்படுத்தினார். இருப்பினும், அரசியலமைப்பு நெறிமுறையின் தோற்றம் வரலாற்றில் அரிதானது என்பதையும்  டாக்டர் அம்பேத்கர் புரிந்துகொண்டார். அரசியலமைப்பின் வடிவத்தை மாற்றாமல் "அரசியலமைப்பை தவறான வழியில் கொண்டு செல்வது சாத்தியம்" என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். நிர்வாகம் செயல்படும் விதத்தை மாற்றுவதன் மூலமும், அது அரசியலமைப்பின் உணர்வுக்கு எதிரானதாக மாற்றுவதன் மூலமும் இது நிகழலாம்.


டாக்டர் அம்பேத்கருக்கு சுயக்கட்டுப்பாடு மிகவும் முக்கியமானது என்றும் முறையாக வடிவமைக்கப்பட்ட அரசாங்கத்தில் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கு அது அவசியம் என்றும் அவர் நம்பினார்.


விமர்சனத்துடன் உறுதிப்பாடு


அரசியலமைப்பு நெறிமுறையின் இந்த விளக்கம் இரண்டு முக்கிய விஷயங்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. முதலாவதாக, அரசியலமைப்பை கடைபிடிப்பது பரிவர்த்தனை அல்லாததாக இருக்க வேண்டும். ஒரு குறிப்பிட்ட குடிமக்கள் குழுவின் மதிப்புகள் அல்லது நம்பிக்கைகளை பிரதிபலிக்கும் விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்குமா என்பதைப் பொறுத்து இருக்கக்கூடாது. இரண்டாவதாக, சில குடிமக்கள் எதிர்பார்ப்பதில் இருந்து மிகவும் மாறுபட்ட முடிவுகளை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இந்த கட்டமைப்பின் வலிமை, போட்டியிடும் தேவைகளை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துகிறது என்பதில் உள்ளது. இது அரசியலமைப்பு வடிவங்களுக்கு அளிக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறது. 

அதே நேரத்தில், அவை எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை விமர்சிக்கவும் இது அனுமதிக்கிறது.


மிக முக்கியமாக, அது அரசியலமைப்பை வேறுபாடுகளை நிர்வகிப்பதற்கான ஒரு கட்டமைப்பாகப் பார்க்கிறது.  இது ஜூர்கன் ஹேபர்மாஸின் அரசியலமைப்பு தேசபக்தி (constitutional patriotism) பற்றிய யோசனையிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டது. ஹேபர்மாஸின் பார்வையில் அரசியல் விசுவாசம் (political allegiance) என்பது அரசியலமைப்பின் விதிமுறைகள் மற்றும் மதிப்புகளின் அடிப்படையில் ஒற்றுமையாகக் கருதப்படுகிறது. இதற்கு முன்னர், முதலாவது மிதமான கலாச்சார தேசியவாதத்தின் நேர்மறையான தாக்கத்தை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. இரண்டாவது அரசியலமைப்பின் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஒரு தேசிய அடையாளத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு ஜனநாயக வடிவத்தை ஊக்குவிக்கிறது.


அரசியலமைப்பு ஒழுக்கத்தின் செயல்முறை மீதான கவனம் இன்று மிகவும் முக்கியமானது. தீவிரமடையாமல் அரசியலமைப்பிற்கு நாம் எவ்வாறு உறுதியுடன் இருக்க முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது. மாற்றத்திற்கான தேவையுடன் மரியாதையை இணைத்து, அரசியலமைப்பிற்கு மிகவும் சமநிலையான அணுகுமுறையை இது பரிந்துரைக்கிறது. அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்கள் அதன் கட்டமைப்பிற்கான உறுதிப்பாடாக அரசியலமைப்பை உருவாக்கியதைக் கருதினார்கள் என்பதையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.


சாய் சுதர்சன் சத்தியமூர்த்தி சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞர்.


Original article:


Constitutional morality: the origins and nuances of the concept -Saai Sudharsan Sathiyamoorthy

Share:

வருமான வரி, பொருளாதார ரீதியாக எந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தாது -TCA ஸ்ரீனிவாச ராகவன்

 ஆனால் இது இங்கேயே இருப்பதால், அதை எவ்வாறு கையாள்வது என்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இதன் பொருள் குறைந்த வரி விகிதங்கள் மற்றும் குறைவான அடுக்குகள் இருக்க வேண்டும்.


எனவே, விரைவில் ஒரு புதிய வருமான வரிச் சட்டத்தை நாம் கொண்டு வரப் போகிறோம். இது 1961-ம் ஆண்டு பழைய சட்டத்தை மாற்றும்.


ஆனால், இது ஒரு பொருட்டாக இல்லை. நீங்கள் சம்பாதிப்பதில் சிலவற்றை அரசாங்கம் இன்னும் எடுத்துக்கொள்ளும். இதில், பாட்டில் புதியதாக இருக்கலாம், ஆனால் மதுவும் வினிகராக இருக்கலாம்.


இந்த மோசமான விஷயத்தின் தொடரானது மிகவும் மோசமானது. 10-ம் நூற்றாண்டில் ஒரு சீன பேரரசருடன் இந்த புதிய வகை பிரித்தெடுத்தல் தொடங்கியது என்பது சிலருக்குத் தெரியும். பேரரசர் அதை முயற்சித்தார். ஆனால், அவர் மக்களால் விரைவாக பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டார். அதன் பிறகு, 800 ஆண்டுகளாக, அதை மீண்டும் முயற்சிக்க யாருக்கும் தைரியம் இல்லை.


இருப்பினும், போர்கள் பெரும்பாலும் மோசமான கருத்துக்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கின்றன. 19-ம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் நெப்போலியன் போர்கள் தொடங்கியபோது, ​​பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் பிரான்சுக்கு எதிரான தனது போராட்டத்திற்கு நிதியளிக்க இந்த முறையைத் திணித்தது.


இருப்பினும், போர்களுக்கும் ஒரு முடிவு உண்டு. எனவே 1815-ம் ஆண்டில் நெப்போலியன் தோற்கடிக்கப்பட்டபோது, ​​1816-ம் ஆண்டில் வரி ரத்து செய்யப்பட்டது. இது மிகவும் வழக்கமான பிரிட்டிஷ்காரர்களின் கௌரவமான செயலாகும்.


எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அதை ஈடுசெய்யும் ஒரு வழியாக இந்தியாவை அவர்கள் கொள்ளையடிக்க வேண்டியிருந்தது.


ஆனால், அரசாங்கங்கள் இரத்தத்தை ருசித்த புலிகளைப் போன்றவை. அவர்கள் அவ்வாறு செய்தவுடன், அவை மிகவும் ஆபத்தானவையாக இருந்தன. 35 ஆண்டுகள் ஒழிக்கப்பட்ட பிறகு, மாட்சிமை பொருந்திய ராணி விக்டோரியா அதை மீண்டும் கொண்டுவர ஒப்புக்கொண்டார். அதாவது, பேரரசுகளை நிர்வகிப்பது மிகவும் அதிகளவு விலை உயர்ந்தாக இருந்தது.


அதே நேரத்தில், பிரிட்டன் தேர்தல் சீர்திருத்தங்களைச் செய்து கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், இந்த சீர்திருத்தங்களில் ஏழைகளுக்கு வாக்களிக்கும் உரிமையை வழங்குவதும் அடங்கும். ஏழைகள் வாக்களிப்பதைத் தடுக்க அரசியல் வர்க்கம் வருமான வரியைப் பயன்படுத்தியது. இந்த வழியில், அவர்கள் ஒரு நிதி நடவடிக்கை மூலம் இரண்டு இலக்குகளை அடைந்தனர்.


அமெரிக்கர்கள் வருமான வரி நடைமுறையில் தாமதமாகிவிட்டனர். அவர்கள் அதை 1861 இல் தொடங்கினர். ஏன்? ஏனென்றால் அவர்களுக்கு வடக்கு vs தெற்கு என்ற உள்நாட்டுப் போர் நடந்து கொண்டிருந்தது.


ஆனால், 1865-ம் ஆண்டில் வடக்கு வென்றதன் மூலம் போர் முடிந்தது. அதன் பிறகு, அவர்கள் வரியை ஒழித்தனர். ஆனால் 1894 வாக்கில், அவர்கள் அதை மீண்டும் கொண்டு வந்தனர். அது அன்றிலிருந்து நீடித்து வருகிறது.


வருமான வரி வசூலிப்பது எளிது. அதனால்தான் ஜெர்மனியும் பிரான்சும் 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் இதை அறிமுகப்படுத்தின. அதைத் தொடர்ந்து பல நாடுகளும் விரைவில் பின்பற்றின.


இந்தியா தகவல் தொழில்நுட்பத்தைக் கண்டுபிடித்தது


இந்தியா இன்னும் முன்னதாகவே தொடங்கியது. சரியாகச் சொன்னால், ஆங்கிலேயர்கள்தான் இதைச் செய்தார்கள். 1860-ம் ஆண்டு கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடமிருந்து அவர்கள் பொறுப்பேற்றவுடன் அதை அவர்கள் திணித்தனர். கிழக்கிந்திய கம்பெனி 1803 முதல் திவாலாகிவிட்டது. இருப்பினும், சில தெளிவற்ற காரணங்களால், ஆங்கிலேயர்கள் 13 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அதை ஒழித்தனர்.


அறியப்படாத காரணங்களுக்காக இது 1886-ம் ஆண்டில் மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. அது அன்றிலிருந்து ஒரு நீடித்த வாசனை போல இருந்து வருகிறது.


வழியில், இதுபோன்ற நியாயமற்ற கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொள்வதில் இந்தியா எவ்வாறு சிறந்தது என்பதைக் காட்டியது. முக்கிய பயனாளிகள் அரசியல்வாதிகளாக இருந்தாலும், பணக்காரர்களை ஏழைகளுக்கு பணம் செலுத்தச் செய்வது போன்ற ஒரு தார்மீகத் தேவையால் இது நியாயப்படுத்தப்பட்டது.


இந்திரா காந்தி ஒரு காலத்தில் வருமான வரி விகிதத்தை 97 சதவீதமாக உயர்த்தினார். பணக்காரர்கள் இப்போது செய்வது போலவே நாட்டை விட்டு வெளியேறுவதன் மூலம் பதிலளித்தனர்.


வருமான வரியில் உள்ள பிரச்சனை என்னவென்றால், அது பொருளாதார ரீதியாக அர்த்தமற்றது. போர், பஞ்சம் அல்லது கோவிட் போன்ற நெருக்கடிக்கு நிதியளிக்க வேண்டியிருந்தால் அது அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கலாம். ஆனால், அதை ஏன் நிரந்தர வரியாக வைத்திருக்க வேண்டும்?

அதற்கான எந்த பொருளாதார காரணத்தையும் நான் கண்டுபிடிக்கவில்லை. உங்களுக்குத் தெரிந்தால், எனக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள். ஆனால், நீங்கள் தார்மீக காரணங்களை (சமத்துவமின்மை) அல்லது அரசியல் காரணங்களை (வளர்ச்சி) பொருளாதார காரணங்களுடன் குழப்பிக் கொள்ளவில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.


அரசாங்கத்தின் சட்டபூர்வமான தன்மை எதுவாக இருந்தாலும், கொள்ளை என்பது கொள்ளைதான்.


நிச்சயமாக, ஒரு தார்மீகக் கடமை முக்கியமானது. ஆனால் அரசு அதை உறுதி செய்ய வேண்டுமா? குறிப்பாக சோதனை மற்றும் பறிமுதல் விதிகள் போன்ற சட்டங்கள் தேவைப்பட்டால்? "உங்கள் கடவுச்சொற்களைக் கொடுங்கள் அல்லது இல்லையென்றால்" என்று அரசு சொல்ல வேண்டுமா? வற்புறுத்தல் மிகவும் தார்மீகமானது அல்ல, இல்லையா?


வரி அல்ல, விகிதம்


வருமான வரி நீண்ட காலமாக இருந்து வருகிறது. வாகன மாசுபாட்டை நாம் ஏற்றுக்கொள்வது போல, அதை நாம் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இரண்டும் நீங்குவதில்லை, இரண்டும் ஒரு பயனுள்ள நோக்கத்திற்கு உதவுகின்றன. உண்மையான பிரச்சினை அவற்றின் தாக்கத்தை எவ்வாறு குறைப்பது என்பதுதான். அதனால்தான் சாலையில் குறைவான வாகனங்கள் இருக்க வேண்டும் என்று அனைவரும் ஒப்புக்கொள்கிறார்கள். இதேபோல், வரி விகிதமும் குறைவாக இருக்க வேண்டும்.


இந்த ஆண்டு பட்ஜெட் உண்மையிலேயே அதைச் செய்துள்ளது. ஆனால் அது மிகவும் புத்திசாலித்தனமாக இருக்க முயற்சித்துள்ளது. வருமான வரி தாக்கல் செய்பவர்களில் 90 சதவீதத்தினரை அது விடுவித்துள்ளது. அது அவர்களிடம், “வணக்கம் அன்பர்களே, நீங்கள் இனி எந்த வரியும் செலுத்த வேண்டியதில்லை” என்று கூறுகிறது.


வருமான வரியின் அரசியல் தன்மையை இது காட்டவில்லை என்றால், என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இதற்கு நேர்மாறானதும் உண்மை. உண்மையில் செலுத்துபவர்களுக்கான வரி விகிதம் மிக அதிகமாக உள்ளது. அதுவும் அரசியல் சார்ந்தது.


உண்மையிலேயே ஆச்சரியப்படத்தக்கது என்னவென்றால், தாராளவாத அறிவார்ந்த வர்க்கத்தின் ஒப்புதல் ஆகும். இந்த அறிவார்ந்தவர்களும் வரி அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்கள்.


மோடி அரசாங்கம் தன்னை மீட்டுக்கொள்ள இன்னும் நான்கு வாய்ப்புகள் உள்ளன. ஆண்டுக்கு ஒரு கோடிக்கு மேல் வருமானம் உள்ள அனைத்து வருமானங்களுக்கும் 25 சதவீத வரியை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். அதற்குக் கீழே வருமானங்களுக்கு, அது 10 சதவீதமாக இருக்க வேண்டும். பிப்ரவரி 1, 2029, இதைச் செய்வதற்கு ஒரு நல்ல தேதியாகத் தெரிகிறது.




Original article:

Share:

இந்தியாவின் நடுவர் மன்ற அமைப்பு : சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் எதிர்கால வாய்ப்புகள் -ஹேமந்த் பத்ரா

 கடந்த ஐந்தாண்டுகளில், செயல்திறன், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் உள்ளடக்கிய தன்மையை மேம்படுத்த இந்தியா அதன் சட்டப்பூர்வ நடுவர் அமைப்பை (legal arbitration system) கணிசமாக மாற்றியுள்ளது. இந்த மாற்றங்கள், சர்வதேச தரத்துடன் இணைந்த மற்றும் உள்நாட்டு மற்றும் உலகளாவிய பங்குதாரர்களின் வளர்ந்து வரும் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வலுவான நடுவர் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கான இந்தியாவின் உறுதிப்பாட்டை நிரூபிக்கின்றன. 


2015 திருத்தச் சட்டம் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது. இது நடுவர் மன்ற நடவடிக்கைகளுக்கான கட்டாய காலக்கெடுவை அமைத்தது. இது நீதித்துறை தலையீட்டையும் குறைத்ததுடன் கூடுதலாக, இது நடுவர் மன்ற விருதுகளை அமல்படுத்துவதை (enforcement of arbitral awards) மேம்படுத்தியது.


2019-ம் ஆண்டு திருத்தங்கள் இந்திய நடுவர் மன்றத்தை (Arbitration Council of India) உருவாக்கின. தகுதிவாய்ந்த நடுவர் குழுவைப் பராமரிப்பதற்கு இந்த அமைப்பு பொறுப்பாகும். இது நடுவர் நடைமுறையில் நெறிமுறை தரங்களையும் ஊக்குவிக்கிறது. மேலும், திருத்தங்கள் குறிப்பிட்ட விதிகளைச் சேர்ப்பதன் மூலம் நடுவர் நடவடிக்கைகளின் இரகசியத்தன்மையை வலுப்படுத்தின.


2021 திருத்தம் சில சட்ட சிக்கல்களை சரிசெய்து, நடுவர் மன்ற செயல்முறையை விரைவுபடுத்தியது. 1996 சட்டம், ஒரு தரப்பினர் நடுவர் மன்ற தீர்ப்பை ரத்து செய்யக் கோர அனுமதித்தது. நீதிமன்றங்கள் இதைப் புரிந்துகொண்டன. அதாவது, இரத்து மனு தாக்கல் செய்யப்படும்போது இந்தத் தீர்ப்புக்கு தானாகவே தடை (automatic stay) விதிக்கப்படும். இருப்பினும், 2015 திருத்தம், விண்ணப்பத்தை தாக்கல் செய்வதன் மூலம் மட்டுமே தானாக தடை ஏற்படாது என்பதை தெளிவுபடுத்தியது. 2021 திருத்தம், நடுவர் ஒப்பந்தம் அல்லது தீர்ப்பில் மோசடி அல்லது ஊழல் நடந்ததற்கான ஆதாரத்தை நீதிமன்றம் கண்டறிந்தால் மட்டுமே தடை விதிக்க முடியும் என்று கூறியது. இந்தத் திருத்தம், நடுவர்களுக்கான குறிப்பிட்ட தகுதிகள் மற்றும் அனுபவத் தேவைகளையும் அமைத்தது.


ஜூன் 2024-ம் ஆண்டில், நிதி அமைச்சகம் வழிகாட்டுதல்களை வெளியிட்டது. இந்த வழிகாட்டுதல்கள் பொது கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களில் நடுவர் மன்ற உட்பிரிவுகளை வழக்கமான நடைமுறையாகச் சேர்ப்பதற்கு எதிராக அறிவுறுத்துகின்றன. அதற்குப் பதிலாக, சர்ச்சைகளை அமைதியாகத் தீர்ப்பதற்கு 2023-ம் ஆண்டின் மத்தியஸ்தச் சட்டத்தின் கீழ் மத்தியஸ்தத்தை அவர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். இந்திய அரசு தகராறு தீர்வு கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதற்காக செயல்பட்டு வருகிறது. வணிக நடவடிக்கைகளை எளிதாக்குவதற்கும் ஒப்பந்த அமலாக்கத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் சட்டத்தில் மாற்றங்கள் மூலம் இது செய்யப்படுகிறது. இந்தியாவில் நடுவர் தீர்ப்பை மேம்படுத்துவதற்காக, அரசாங்கம் 2024 வரைவு மசோதாவை வெளியிட்டது. இந்த மசோதா நடுவர் தீர்ப்பை விரைவுபடுத்துவதையும் நீதிமன்ற ஈடுபாட்டைக் குறைப்பதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. ஆலோசனை செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக வரைவு திருத்தங்கள் குறித்து பொதுமக்களின் கருத்துக்களை சட்ட விவகாரத் துறை கேட்டுள்ளது.


சமீபத்திய முன்னேற்றங்கள், நடுவர் மன்ற நடவடிக்கைகளில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் நேர்மையை மேம்படுத்த புது டெல்லி சர்வதேச நடுவர் மையம் (New Delhi International Arbitration Centre (NDIAC)) போன்ற நிறுவப்பட்ட நடுவர் நிறுவனங்களைப் பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்கிறது. உச்ச நீதிமன்றம் தொடர்ந்து நடுவர் சார்பு நிலைப்பாட்டை ஆதரிக்கும் தீர்ப்புகளை வழங்கியது. மேலும், ஒரு விருப்பமான தகராறு தீர்வு செயல்முறையாக மத்தியஸ்தத்தை நோக்கிய மாற்றத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்த சீர்திருத்தங்கள் மூலம், சர்வதேச வர்த்தக நடுவர் மன்றத்திற்கான நம்பகமான மற்றும் ஈர்ப்பின் இடமாக இந்தியா பெரியளவில் பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், எல்லை தாண்டிய தகராறுகளை ஈர்க்கிறது.


சட்ட கட்டமைப்பு மேம்பட்டிருந்தாலும், புதிய விதிகளை தொடர்ந்து பயன்படுத்துதல் மற்றும் நடுவர் மன்ற செயல்முறையில் ஏற்படக்கூடிய தாமதங்களை நிவர்த்தி செய்வது தொடர்பான சவால்கள் உள்ளன. நடுவர் மன்றத்தின் நன்மைகள் குறித்து சட்ட பயிற்சியாளர்கள் மற்றும் வணிகங்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த தொடர்ச்சியான முயற்சிகள் தேவை. தகுதிவாய்ந்த நடுவர்களின் வலுவான குழுவை உருவாக்க வேண்டிய அவசியமும் உள்ளது. நடுவர் மன்றத் துறையில் பன்முகத்தன்மையை மேம்படுத்துவதில் கவனம் அதிகரித்து வருகிறது. இந்திய தலைமை நீதிபதி போன்ற தலைவர்கள், நடுவர்களிடையே சிறந்த பாலின மற்றும் பிராந்திய பிரதிநிதித்துவத்திற்கு அழைப்பு விடுக்கின்றனர். பன்முகத்தன்மைக்கான இந்த உந்துதல் நடுவர் செயல்முறையின் ஒருமைப்பாடு மற்றும் செயல்திறனை மேம்படுத்துவதற்கு அவசியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.


இந்தக் கட்டுரையை ஹேமந்த் பத்ரா எழுதியுள்ளார். அவர் ஒரு உலகளாவிய கார்ப்பரேட் மற்றும் ஐ.நா. வழக்கறிஞர். அவர் ஒரு மூத்த சட்ட ஆலோசகர் மற்றும் ஷார்துல் அமர்சந்த் மங்கல்தாஸ் & கோ.வில் புதிய முயற்சிகள் மற்றும் வளர்ச்சிக்கான தலைவர்.



Original article:

Share:

இந்தியாவுக்கு அரசாங்க செயல்திறன் துறை (DOGE) தேவை -தவ்லீன் சிங்

 

      அரசாங்க செயல்திறன் துறை (Department of Government Efficiency (DOGE)), அதிகாரப்பூரவமாக அமெரிக்க DOGE சேவை தற்காலிக அமைப்பு ஆகும். இது, எலான் மஸ்க் தலைமையிலான, இரண்டாவது முறை பதவியேற்ற ட்ரம்ப் நிர்வாகத்தின் ஒரு முன்முயற்சியாகும்.


மோடி வாஷிங்டனில் உருவாக்கிய புதிய முழக்கமான இந்தியாவை மீண்டும் சிறந்ததாக்குங்கள் (make India great again(MIGA)) உடன் இணங்க விரும்பினால், அவர் தனது புதிய சிறந்த நண்பர் எலோன் மஸ்க்குடன் கலந்துரையாடுவதன் மூலம் தொடங்கலாம். அரசாங்க செயல்திறன் துறை (Department of Government Efficiency (DOGE)) எவ்வாறு செயல்படுகிறது? என்பது பற்றி எலோன் மஸ்க்கிடமிருந்து அவர் மேலும் அறியலாம்.


கடந்த வாரம் பிரதமரின் வாஷிங்டன் பயணத்தின் மிகவும் சுவாரஸ்யமான படங்களில் ஒன்று, அவர் எலான் மஸ்க் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினரை சந்தித்தது. அவர் மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்து எலான் மஸ்க்கின் குழந்தைகளுக்கு பரிசுகளை வழங்குவதை நான் பார்த்தபோது, அரசாங்க செயல்திறன் துறை (DOGE) எப்படி அரசாங்க செலவினங்களைக் குறைக்கிறது என்று எலான் மஸ்க்கிடம் சில கேள்விகளைக் கேட்க அவருக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று நம்பினேன். இதைப் பற்றித் தெரியாதவர்களுக்கு, அரசாங்க செயல்திறன் துறை (DOGE) என்பது அரசாங்க செயல்திறன் துறையைக் குறிக்கிறது. இரண்டாவது முறையாக அதிபரான பிறகு, டொனால்ட் டிரம்ப் செய்த முதல் காரியங்களில் ஒன்று, இந்த முக்கியமான புதிய துறையை வழிநடத்த தனது நண்பரை நியமித்தது. இதில், எலான் மஸ்க் தனது வேலையை மிகவும் இரக்கமின்றி செய்து வருவதன் அடிப்படையில், நூற்றுக்கணக்கான அரசு ஊழியர்கள் ஒரே இரவில் வேலை இழந்தனர். குறிப்பாக, சர்வதேச மேம்பாட்டுக்கான அமெரிக்க நிறுவனம் (US Agency for International Development (USAID)) போன்ற சில அரசு திட்டங்கள் முற்றிலுமாக மூடப்பட்டுள்ளன.


நரேந்திர மோடி "குறைந்தபட்ச அரசாங்கமும் அதிகபட்ச நிர்வாகமும்" (minimum government and maximum governance) வேண்டும் என்று பலமுறை உறுதியளித்துள்ளார். இருப்பினும், இதை எப்படி அடைவது என்பது அவருக்குத் தெரியவில்லை. இதன் விளைவாக, இந்திய அரசு எப்போதும் போலவே மெதுவாகவும், வீணாகவும் செயல்படுகிறது. நான் சில ஆராய்ச்சி செய்தபோது, ​​வரி செலுத்துவோர் 48.47 லட்சம் ஊழியர்களுக்கு சம்பளத்தையும், 67.95 லட்சம் ஓய்வு பெற்றவர்களுக்கு ஓய்வூதியத்தையும் செலுத்துகிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிந்தேன். சம்பளம் கொடுத்த பிறகு, வேறு எதற்கும் பணம் இல்லை என்று ஒரு முதலமைச்சரிடம் பேசியது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.


இந்தியாவில் எங்கும் உள்ள எந்த அரசு அலுவலகத்திற்கும் சென்றால், ஒருவர் எளிதாகச் செய்யக்கூடிய வேலையை 10-க்கும் மேற்பட்டோர் செய்து கொண்டிருப்பதை நீங்கள் கவனிப்பீர்கள். இதற்கு மோடி காரணமில்லை. இந்திய அரசாங்கம் நாட்டின் மிகப்பெரிய முதலாளியாக இருந்த மதச்சார்பற்ற, சோசலிச காலங்களிலிருந்து, தனியார் துறை ஒதுக்கீடுகள், உரிமங்கள் மற்றும் ஊழல் நிறைந்த ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளின் கீழ் பாதிக்கப்பட்டதால், இது எஞ்சியிருக்கிறது. மோடியின் முதல் ஆட்சியின் முதல் இரண்டு ஆண்டுகளில் நான் ஒரு வலுவான ஆதரவாளராக இருந்தபோது, ​​அவர் அரசாங்கத்தின் அளவைக் குறைப்பார் என்று நம்பினேன். ஆனால் அது ஒருபோதும் நடக்கவில்லை. மேலும், யாரும் உணராமல் சில அமைச்சகங்களை மூட முடியும் என்பதை அவர் கவனித்ததாகத் தெரியவில்லை.


பண்டைய காலங்களிலிருந்து ஒரு நினைவுச்சின்னமான, தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சகம் ஆகும். இது தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பைக் கட்டுப்படுத்த அமைக்கப்பட்டது, அதற்கு உதவுவதற்காக அல்ல. அந்த பழைய காலத்தில், நான் ஜூனியர் நிருபராக இருந்தபோது, ​​இது எளிதானது. ஒரே ஒலிபரப்பாளர் அன்பான, மந்தமான தூர்தர்ஷன் (dull Doordarshan) மற்றும் அதன் சகோதரி, ஆல் இந்தியா ரேடியோ (All India Radio) மட்டுமே. அவசரநிலையின் போது, ​​நாங்கள் ஆல் இந்திரா வானொலியை (All Indira Radio) அழைத்தோம். ஆனால் இன்று, கடுமையான இணைய முடக்கம் இருக்கும்போது கூட தகவல் இடைவெளிகளில் வெளியேறுகிறது. இத்துறையில் இந்தியா ஜனநாயக உலகில் முன்னிலை வகிக்கிறது. மோடி அரசாங்கத்தைப் பற்றி தவறாகப் பேசும் இந்தியர்களைத் தேடி சமூக ஊடகங்களைத் தேடி மிகவும் திறமையான உளவாளிகளின் வலையமைப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பிரதமர் வாக்குறுதியளித்த "குறைந்தபட்ச அரசாங்கம்" இதுதானா?


எனது இலட்சியவாத ஆதரவு நாட்களில் நடக்கும் என்று நான் நம்பிய வேறு சில விஷயங்களும் இருந்தன. சில அமைச்சகங்களை இணைக்க முடியும் என்பதை மோடி விரைவில் உணர்ந்து கொள்வார் என்று நம்பினேன். உதாரணமாக, நமக்கு உண்மையில் வேளாண்மை மற்றும் விவசாயிகள் நலத்துறை மற்றும் கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் பால்வளத் துறை தேவையா? இது ஒரு உதாரணம் மட்டுமே. குறைந்தது நூறு உள்ளன. இந்த அமைச்சகங்கள் இருப்பதற்கு ஒரே காரணம், இந்தியாவில் பலருக்கு அரசாங்க வேலை இன்னும் இறுதி கனவாக இருப்பதால்தான். இந்தியாவில் வணிகம் செய்வதை எளிதாக்குவதில் அதிகாரிகளும் ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகளும் அதிக அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தால், தனியார் துறை மில்லியன் கணக்கான புதிய வேலைகளை உருவாக்க முடியும்.


அரசாங்கம் நமது பணத்தை வீணாக்குவதைத் தடுப்பதற்கான எனக்குப் பிடித்த செய்முறை இங்கே குறிப்பிட்டுள்ளது. அமைச்சர்கள், அதிகாரிகள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மற்றும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் நமது செலவில் அரச குடும்பத்தைப் போல வாழ பணம் செலுத்துவதை நாம் நிறுத்த வேண்டும். வேறு எந்த ஜனநாயக நாட்டிலும் மக்களின் ஊழியர்கள் என்று அழைக்கப்படுபவர்கள் மிகவும் விலையுயர்ந்த ரியல் எஸ்டேட்டை ஆக்கிரமிப்பதில்லை. லுட்யென்ஸின் (Lutyens’) டெல்லியில் உள்ள ஒரு அரசு வீடு செல்வம் மற்றும் சலுகையின் சின்னமாகும், எனவே சில அரசியல்வாதிகள் தங்கள் வீடு மற்றும் தொகுதி இரண்டையும் தங்கள் பிள்ளைகள் வாரிசாகப் பெறுவதை உறுதி செய்கிறார்கள்.


பிரதமர் உண்மையிலேயே இளைய மற்றும் சிறந்த மக்கள் அரசியலில் நுழைய விரும்பினால், லுட்யன்ஸ் (Lutyens’) டெல்லியை வணிக ரீதியாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் தொடங்கலாம். தலைநகரம் இப்போது இருக்கும் பரந்த நகர்ப்புற குழப்பத்தைவிட நிர்வகிக்கக்கூடியதாக மாறக்கூடும். இந்த மாற்றமும் பணத்தை உருவாக்கக்கூடும். அந்தப் பணத்தை யமுனையை சுத்தம் செய்யவும், மாசுபாட்டை ஏற்படுத்தும் குப்பை கிடங்கு மலைகளை அகற்றவும் பயன்படுத்தலாம். இந்தப் பிரச்சினைகள் நாம் சுவாசிக்க வேண்டிய காற்றை மாசுபடுத்துகின்றன. டெல்லியில் DOGE செயல்படத் தொடங்கினால், முதல்வர்கள், குறைந்தபட்சம் மோடியுடன் சித்தாந்த ரீதியாக இணைந்திருப்பவர்கள், தங்கள் சொந்த DOGE உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும்.


ஒரு இறுதி யோசனை. கலெக்டர் பதவியை ஒழிக்க முடியுமா? தேர்ந்தெடுக்கப்படாத இந்த அதிகாரிகள் தங்கள் மாவட்டங்களில் உள்ள அனைத்து வளர்ச்சியையும் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். நம்மில் பெரும்பாலோர் தாங்க முடியாத அளவுக்கு பிரமாண்டமான பாணியிலும் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள். நமது காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் வெளியேறி 75 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் இந்த காலனித்துவ நிலை ஏன் இன்னும் உள்ளது? மோடி தனது புதிய முழக்கமான MIGA (இந்தியாவை மீண்டும் சிறந்ததாக்குங்கள்) உடன் வாழ விரும்பினால், அவர் தனது புதிய நண்பர் எலோன் மஸ்க்குடன் கலந்துரையாடல்களை நடத்துவதன் மூலம் தொடங்கலாம். DOGE எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பது பற்றி அவர்கள் பேசலாம். வேறு எந்த நாட்டையும் விட இந்தியாவிற்கு அரசாங்க செயல்திறன் துறை தேவை. அதன் பிறகு MIGA தொடரலாம்.




Original article:

Share:

கடன் தகவல் நிறுவனங்கள் (ஒழுங்குமுறை) சட்டம், 2005 என்றால் என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:


• பெங்களூருவைச் சேர்ந்த தொழில்முனைவோரும் கல்விப் பயிற்சியாளருமான சூர்ய பிரகாஷ், உச்ச நீதிமன்றத்தில் ஒரு வழக்குத் தொடர்ந்தார். கடன் தகவல் நிறுவனங்கள் (CIC-கள்) மக்களின் நிதித் தரவை சட்டவிரோதமாகச் சேகரித்து, ஒப்புதல் அளிக்கும்படி கட்டாயப்படுத்துவதாக அவர் குற்றம் சாட்டினார். CIC-கள் தங்கள் உறுப்பினர்களுக்குத் தரவை விற்று, மக்களின் தனியுரிமை உரிமையை மீறுவதாகவும் அவர் கூறினார்.


• குடிமக்களின் உரிமைகளை பலவீனப்படுத்துவதற்காக ஒன்றிய அரசும் ரிசர்வ் வங்கியும் CIC-களுடன் தவறான மற்றும் நெறிமுறையற்ற கூட்டாண்மையைக் கொண்டுள்ளன என்றும் மனுவில் கூறப்பட்டுள்ளது.


• உள்துறை அமைச்சகத்தின் (MHA) கீழ் இயங்கும் இந்திய சைபர் குற்ற ஒருங்கிணைப்பு மையம் (I4C), "மனுதாரரின் தரவு திருட்டு குறித்த கூற்றுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, கடன் தகவல் நிறுவனங்கள் மற்றும் நிதி தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களுக்கு எதிராக பதிவு செய்யப்பட்ட ஏதேனும் வழக்குகள் அல்லது FIRகள் பற்றிய தகவல்களை அனைத்து மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் உள்ள சைபர் குற்றப் பிரிவுகளின் தலைமை அதிகாரியிடம் I4C கேட்டுள்ளது. அவர்களின் பதிலுக்காக நாங்கள் இன்னும் காத்திருக்கிறோம்" என்று கூறியது.


• டிசம்பர் 23, 2024 அன்று, ரிசர்வ் வங்கி தனது எதிர் பிரமாணப் பத்திரத்தில், "CICR சட்டம் மற்றும் ஒழுங்குமுறைகளின் விதிகளை முழுமையாக அறியாமல் அடிப்படையற்ற, ஆதாரமற்ற மற்றும் ஊகச் சிக்கல்களை எழுப்புகிறது" என்று கூறியது.


• ரிசர்வ் வங்கி தெரிவித்த தகவல் அடிப்படையில், "கடன் தகவல் நிறுவனங்களுக்கு கடன் வாங்குபவர்களின் கடன் தகவல்களை சேகரிக்கவும், சேமிக்கவும் மற்றும் பராமரிக்கவும் மற்றும் செயல்படுத்தவும் வெளிப்படையாக அதிகாரம் அளிக்கிறது. மேலும் CICR சட்டம் இயற்றப்பட்டதன் மூலம், கடன் வாங்குபவர்களின் ஒப்புதலின் தேவை மிகவும் முக்கியமானது." என்று குறிப்பிடப்பட்டது.


• சட்டத்தின் கீழ், ஒவ்வொரு கடன் தகவல் நிறுவனமும் ஒரு குறிப்பிட்ட பயனருக்கு கடன் தகவலைக் கோரும்போது அதை வழங்க வேண்டும் என்றும், கடன் தகவல்களை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாது என்றும் அந்த பிரமாணப் பத்திரத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.


உங்களுக்குத் தெரியுமா?:


• வங்கித் துறையில் புதிய வாராக் கடன்களின் அபாயத்தைக் குறைப்பதற்கான அரசாங்கக் கொள்கையின் ஒரு பகுதியாக CICR சட்டம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதாக ரிசர்வ் வங்கி தெரிவித்துள்ளது. வாடிக்கையாளர்கள் மற்றும் கடன் வாங்குபவர்கள் பற்றிய கடன் தகவல்களைச் சேகரிக்க, பகிர்ந்து கொள்ள, செயலாக்க மற்றும் விநியோகிக்க கடன் தகவல் நிறுவனங்களை (CICs) உருவாக்க இந்த சட்டம் அனுமதிக்கிறது. இது வங்கிகள் மற்றும் நிதி நிறுவனங்கள் போன்ற கடன் வழங்குநர்கள் பணத்தைக் கடன் கொடுக்கும்போது தகவலறிந்த முடிவுகளை எடுக்க உதவுகிறது.




Original article:


Share: