பருவநிலை மாற்றம் ஒரு பொது சுகாதார அவசரநிலை. -நரேஷ் ட்ரெஹான்

 பருவநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்களால் இந்தியா அதிகரித்துவரும் சுகாதார நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்கிறது.

பருவநிலை மாற்றம் குறித்து நாம் பேசும்போது, பொதுவாக கடல் மட்டம் உயர்வது அல்லது கடுமையான வானிலை மாற்றங்கள் பற்றியே விவாதிக்கிறோம். இன்னும் சிலர், இத்தகைய இயற்கை பேரிடர்களால் ஏற்படும் பொருளாதார இழப்புகளைப் பற்றியும் குறிப்பிடுகின்றனர். இருப்பினும், மற்றொரு முக்கியமான விஷயத்தை மிகச் சிலரே சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அதுதான் பருவநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படக்கூடிய பரவலான சுகாதார சீர்கேடுகள் ஆகும். இந்த மாற்றங்கள் ஏற்கனவே இருக்கும் நோய்களைத் தீவிரப்படுத்துவதுடன், புதிய நோய்கள் உருவாவதற்கும் வழிவகுக்கின்றன.

இந்த நிலைமை குறிப்பாக இந்தியாவில் மிகத் தெளிவாகத் தெரிகிறது. மும்பை போன்ற நகரங்களில் பெய்யும் கனமழையினால் அடிக்கடி ஏற்படும் கடுமையான வெள்ளப்பெருக்கு, நீர் மூலம் பரவும் நோய்களான காலரா, டைபாய்டு, ஹெபடைடிஸ் ஏ (கல்லீரல் அழற்சி வகை நோய்) மற்றும் லெப்டோஸ்பைரோசிஸ் (எலி காய்ச்சல்) போன்றவை பரவுவதற்கு ஏற்ற சூழலை உருவாக்குகிறது. மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படும் வெள்ளம், கழிவுநீர் மேலாண்மை அமைப்புகளைச் சீர்குலைத்து, சுத்தமான குடிநீரை மாசுபடுத்துவதுடன், மக்களைக் கடுமையான நோய்த்தொற்றுகளுக்கு ஆளாக்குகிறது.

மறுபுறம், வறட்சியால் பாதிக்கப்படக்கூடிய பகுதிகளில் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு அதிகரித்து வருகிறது. இதனால் அங்கிருக்கும் மக்கள் பாதுகாப்பற்ற நீர் ஆதாரங்களைப் பயன்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். இது வயிற்றுப்போக்கு நோய்கள் (Diarrhoeal Diseases) மற்றும் நாள்பட்ட நீரிழப்பு (Chronic Dehydration) போன்ற உடல்நலப் பாதிப்புகள் ஏற்படும் அபாயத்தை அதிகப்படுத்துகிறது.

நோய் பரவும் அபாயம் அதிகரித்தல்

இதற்கிடையில், மாறிவரும் பருவநிலைகள் தொற்றுநோய்கள், ஒவ்வாமைகள் (Allergies) மற்றும் பூச்சிகளால் பரவும் நோய்களை (Vector-borne diseases) அதிகரிக்கின்றன. வெப்பநிலை மற்றும் மழையளவில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் இயல்பான சுழற்சியைச் சிதைப்பதோடு, மகரந்தக் காலம் (Pollen seasons) நீடிக்கவும் காரணமாகின்றன. நோய்கள் பரவும் கால அளவு அதிகரிப்பதோடு, அவை புதிய பகுதிகளுக்கும் பரவி வருகின்றன. இது காலநிலை மாற்றத்தினால் நோய்த்தொற்று பரவுவதை அமைதியாக வேகப்படுத்துகிறது. முன்பு இத்தகைய பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகாத சமூகங்களில் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி குறைவாக உள்ளது. மேலும், அந்தப் பகுதிகளில் உள்ள சுகாதார அமைப்புகள் பெரிய அளவிலான பாதிப்புகளை எதிர்கொள்ள முழுமையாகத் தயாராக இல்லை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இதற்கு ஒரு தெளிவான உதாரணம், கொசுக்களால் பரவும் நோய்களின் விரைவான பரவலாகும்.  அதிக வெப்பநிலை காரணமாக, முன்பு கொசுக்கள் வாழத் தகுதியற்ற இடங்கள் இப்போது அவை பெருகுவதற்கு ஏற்ற இடங்களாக மாறியுள்ளன. இந்த மாற்றம் டெல்லி நகர் பகுதிகளில் டெங்கு காய்ச்சல் பரவும் விதத்தில் ஏற்கனவே தெரிகிறது. முன்பு செப்டம்பர் மாதத்தில் உச்சத்தை அடைந்த டெங்கு பாதிப்புகள், தற்போது நவம்பர் மாதத்தில் உச்சத்தை அடைகின்றன. இதற்குக் காரணம், வெப்பமான மற்றும் ஈரப்பதமான சூழல் கொசுக்கள் நீண்டகாலம் உயிர்வாழ வழிவகுப்பதே ஆகும்.

இதேபோல், ஒரு காலத்தில் பெரும்பாலும் கங்கை சமவெளிப் பகுதிகள் மற்றும் மத்திய இந்தியாவின் வெப்பமான, ஈரப்பதம் நிறைந்த பகுதிகளில் மட்டுமே காணப்பட்ட மலேரியா நோய், இப்போது இமாச்சலப் பிரதேசம் போன்ற குளிர்ச்சியான பகுதிகளிலும் பதிவாகி வருவதாகவும் கூறப்படுகிறது. 

பருவநிலை மாற்ற அச்சுறுத்தல்கள்

பருவநிலை மாற்றமானது காற்று மாசுபாட்டை மேலும் அதிகரிக்கிறது. கோடைகாலம் அதிக வெப்பமடைவதால், மக்கள் குளிர்சாதன வசதியை (Air Conditioning) அதிகமாகச் சார்ந்திருக்கிறார்கள். இது எரிசக்தி பயன்பாட்டையும், பசுமை இல்ல வாயு (Greenhouse Gas) வெளியேற்றத்தையும் அதிகரிக்கிறது. இந்த வாயு வெளியேற்றத்தில் துகள் பொருட்கள்-2.5 (Particulate Matter 2.5 (PM2.5)) எனப்படும் மிக நுண்ணிய துகள்கள் அதிக அளவில் உள்ளன. இவை நமது நுரையீரலுக்குள்ளும், ரத்த ஓட்டத்திலும் நேரடியாக நுழையக்கூடியவை என்பதால் இது உடல் உறுப்புகளை, குறிப்பாக நுரையீரல், இதயம் மற்றும் சிறுநீரகங்களைப் பெரிதும் பாதிக்கின்றன.

நுண்ணிய துகள்கள் (PM2.5) நுரையீரலின் ஆழமான பகுதி வரை சென்று, அங்கு வீக்கத்தை உண்டாக்குகின்றன. இவை நுரையீரலின் செயல்பாட்டுத் திறனைக் குறைப்பதுடன், ஆஸ்துமா (Asthma) மற்றும் நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய் (Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD)) போன்ற நோய்களின் பாதிப்பைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன.

இந்த நுண்ணிய துகள்கள் இரத்த நாளங்களைச் சேதப்படுத்தலாம், அதிரோஸ்க்லரோசிஸ் (Atherosclerosis) (இரத்த நாளங்களில் கொழுப்பு படிந்து தடிமனாதல்) வேகத்தை அதிகரிக்கலாம் மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தம், மாரடைப்பு மற்றும் பக்கவாதம் ஏற்படும் அபாயத்தை அதிகரிக்கும் வாய்ப்புள்ளதாகவும் கூறப்படுகிறது. சிறுநீரகங்களும் இதனால் பாதிப்புக்குள்ளாகின்றன; நீண்டகால பாதிப்பு சிறுநீரகச் செயல்பாட்டைச் சிதைத்து, இரத்தத்தைச் சுத்திகரிக்கும் திறனைக் குறைத்து, நாள்பட்ட சிறுநீரக நோயை (Chronic Kidney Disease (CKD)) உண்டாக்குகிறது.

பசுமை இல்ல வாயுக்கள் (Greenhouse Gases) வளிமண்டலத்தில் அதிகப்படியான வெப்பத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்கின்றன. இதனால் ஒரு சுழற்சி வினை உருவாகிறது. அதாவது, வெப்பத்திலிருந்து தப்பிக்க நாம் பயன்படுத்தும் குளிரூட்டிகள் மற்றும் பிற சாதனங்கள், மீண்டும் வெப்பத்தையே அதிகரித்து நிலைமையை மோசமாக்குகின்றன. இந்த வெப்ப அழுத்தம், உடலின் வெப்பநிலையைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக இதயத்தை வழக்கத்தைவிடக் கடினமாக இயங்கச் செய்கிறது. இது ரத்த ஓட்ட மண்டலத்திற்கு (Cardiovascular system) தேவையற்ற அழுத்தத்தைக் கொடுக்கிறது. இதன் விளைவாக உயர் ரத்த அழுத்தம் (Hypertension), மாரடைப்பு மற்றும் பக்கவாதம் போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படும் என்கின்றனர். குறிப்பாக, முறையான தங்குமிடம் இல்லாதவர்கள் மற்றும் வெயிலில் நீண்ட நேரம் வேலை செய்யும் உடல் உழைப்புத் தொழிலாளர்கள் இந்த வெப்பத்தினால் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்படுவதாகவும் கூறப்படுகிறது.

ஒடிசா, தெலங்கானா மற்றும் விதர்பா உள்ளிட்ட நாட்டின் சில பகுதிகளில், வெப்பத்தாக்கம் (Heat Stroke) காரணமாக உயிரிழப்புகள் அதிகரித்து வருகின்றன. அதே நேரத்தில், டெல்லி மற்றும் மும்பை போன்ற நகரங்களில், இரவிலும் அதிக வெப்பநிலை நிலவுவதால், பகல் நேர வெப்பத்திலிருந்து உடல் தன்னை மீட்டெடுத்துக் கொள்ளவும், குளிர்ச்சியடையவும் வாய்ப்பு இல்லாமல் போகிறது.

குழந்தைகளும் இதில் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளாகிறார்கள் — அதிகப்படியான வெப்பம் மற்றும் காற்று மாசுபாட்டிற்கு ஆளாவது, காலத்திற்கு முந்தைய பிறப்பு (Premature Births) மற்றும் குழந்தை பிறக்கும்போது எடை குறைவாக இருத்தல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

உணவுப் பாதுகாப்பின் மீதான தாக்கம்

பருவநிலை மாற்றம் நமது ஆரோக்கியத்தை நேரடியாகப் பாதிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து வழியாகவும் மறைமுகப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. தீவிரமான வானிலை மாற்றங்கள் மற்றும் பருவம் தவறிப் பெய்யும் மழையினால் பயிர் சுழற்சிகள் பாதிக்கப்படுகின்றன. இதனால் வேளாண் உற்பத்தி குறைந்து, உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. அதே நேரத்தில், பயிர்களின் ஊட்டச்சத்துத் தரம் குறைந்து வருவதும், உணவுகளின் விலை உயர்ந்து வருவதும் நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்குகின்றன. இது குறிப்பாகக் குழந்தைகளிடையே நுண்ஊட்டச்சத்து குறைபாடு (micronutrient deficiencies) மற்றும் நீண்டகால ஊட்டச்சத்து குறைபாடு போன்ற மறைமுகப் பிரச்சினைகளை உருவாக்குவதாகவும் கூறப்படுகிறது.

அதிகரித்து வரும் வெப்பநிலையானது பால் உற்பத்தியையும் குறைக்கிறது. ஏனெனில், வெப்ப அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகும் கால்நடைகள் குறைந்த அளவே பாலை உற்பத்தி செய்கின்றன. இது கைக்குழந்தைகள் மற்றும் சிறு பிள்ளைகளின் ஊட்டச்சத்தைப் பாதிக்கிறது. உணவுப் பாதுகாப்பில் ஏற்படும் இத்தகைய கூட்டுத் தாக்கங்கள், உடலில் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியைக் குறைப்பதுடன், குறிப்பாகக் குழந்தைகள் மற்றும் முதியவர்களிடையே நோய் பாதிப்பு ஏற்படும் அபாயத்தையும் அதிகரிக்கின்றன.

இந்த விவகாரங்கள் குறித்த எச்சரிக்கைகள் பல ஆண்டுகளாக இருந்து வருகின்றன. ஆனால், அவை பெரும்பாலும் கண்டுகொள்ளப்படவில்லை. பருவநிலை மாற்றம் என்பது இனி தொலைவில் இருக்கும் அச்சுறுத்தல் அல்ல என்றும் இந்தியாவின் பொதுச் சுகாதாரத்தைப் பொறுத்தவரை அது ஏற்கனவே ஒரு நெருங்கிய உண்மையாகிவிட்டது.  இதை வெறும் சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த பிரச்சனையாக மட்டும் பார்ப்பது, மனிதர்கள் மீது இந்தப் பருவநிலை மாற்றம் ஏற்படுத்தும் கடுமையான பாதிப்புகளைப் புறக்கணிப்பதாகவே கருதப்படும். இதனை ஒரு மருத்துவ அவசரநிலையாக அங்கீகரிப்பதே, உடனடி நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கான முதல் படியாகக் கூறப்படுகிறது. 

டாக்டர் நரேஷ் ட்ரெஹான், மெடாண்டா நிறுவனத்தின் தலைவர் மற்றும் நிர்வாக இயக்குநர் ஆவார்.

Original article: Climate change as a public health emergency. -Naresh Trehan

Read More →

நோய் சார்பிலிருந்து, தனிநபரை மையப்படுத்தும் பராமரிப்பிற்கு -ரம்யா அனந்தகிருஷ்ணன், அனுபமா சீனிவாசன்

காசநோயை ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், ஒருங்கிணைந்த சுகாதாரப் பராமரிப்பு முறையானது பொது சுகாதாரத் திறனை மேம்படுத்தி, பயனுள்ளதாகவும் மாற்ற முடியும்.

காசநோய் (Tuberculosis (TB)) ஒரு தனிநபருக்கு அரிதாகவே ஒரு தனிப்பட்ட நோயாக வெளிப்படுகிறது. காசநோயால் பாதிக்கப்பட்ட பெரும்பாலானோர், காசநோய்க்கான சிகிச்சையில் இருக்கும்போதே, அவர்கள் அதேநேரத்தில் சமாளிக்க வேண்டிய பிற இணை நோய்கள் (comorbidities) அல்லது உடல்நலம் குறித்து சில நிலைகளும் (disease conditions) உள்ளன. இதன் காரணமாக, காசநோய்க்கு மட்டும் சிகிச்சை அளிப்பது போதுமானதல்ல. நோய் சார்ந்த கவனிப்பிலிருந்து ஒரு தனிநபர் சார்ந்த பராமரிப்புக்கு மாறுவதன் மூலம் ஒருங்கிணைந்த பரமரிப்பு அணுகுமுறைகளைப் பின்பற்றுவது, உலகளாவிய சுகாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் காசநோய் ஒழிப்பு ஆகிய இரண்டையும் அடைவதற்கான இந்தியாவின் முயற்சிகளை விரைவுபடுத்தும். எளிமையாகச் சொன்னால், நாம் நோய்க்கு மட்டும் சிகிச்சை அளிக்காமல், நபருக்கும் சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும்.

2023-ல் காசநோயால் பாதிக்கப்பட்டதாகக் கண்டறியப்பட்ட 48 வயதான திவ்யா (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) என்ற பெண்ணின் உதாரணத்தை எடுத்துக்கொள்வோம். அவர் பல ஆண்டுகளாக நீரிழிவு (diabetes) மற்றும் உயர் இரத்த அழுத்தத்துடன் (hypertension) வாழ்ந்து வந்தார். மேலும், அவருக்குக் காசநோய் ஏற்படுவதில் அவரது நீரிழிவு நோய் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகித்திருக்க அதிக வாய்ப்புள்ளது. முக்கியமாக, அவரது HbA1c அளவு 10-க்கு மேல் இருந்ததால், அவரின் இரத்த சர்க்கரை கட்டுப்பாட்டு அளவு அதிகளவாக இருந்தது. இந்த மோசமான இரத்த சர்க்கரைக் கட்டுப்பாடு அளவு, அவரது காசநோய் சிகிச்சை மற்றும் குணமடைதலை நேரடியாகப் பாதித்தது.

HbA1c பரிசோதனையானது, கடந்த 2-3 மாதங்களின் சராசரி இரத்தச் சர்க்கரை அளவுகளை அளவிடுகிறது. இது நீரிழிவு நோயைக் கண்டறிவதற்கும் நிர்வகிப்பதற்கும் ஒரு முதன்மைக் கருவியாகச் செயல்படுகிறது.

காசநோய் போன்ற தொற்று நோய்கள், நீரிழிவு மற்றும் நாள்பட்ட சுவாச நோய்கள் போன்ற தொற்றா நோய்கள், ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு மற்றும் சமூக, பொருளாதாரரீதியான பாதிப்புகள் ஆகியவை பெரும்பாலும் தனிநபர்களிடமும் குடும்பங்களிடமும் தவிர்க்க முடியாமல் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பு கொள்கின்றன. இதற்கான சிகிச்சைக்கான முடிவுகளையும், ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கைத் தரத்தையும் கடுமையாகப் பாதிக்கின்றன. இந்த பலதரப்பட்ட பாதிப்புகளின் ஒன்றோடொன்று இணைந்த தன்மையை அங்கீகரிப்பதே, ஒருங்கிணைந்த சிகிச்சையை வழங்குவதற்கான முதல் படியாகும்.

உலக காசநோய் தினம் 2026

காசநோய் மற்றும் நீரிழிவு நோய்க்கு சிகிச்சை அளித்தல்

திவ்யாவின் விஷயத்தில் காணப்படுவதுபோல, இந்தியாவில் நீரிழிவு நோயின் சுமை அதிகரித்து வருவதால், காசநோய் மற்றும் நீரிழிவு நோயை ஒருங்கிணைக்க வேண்டிய வலுவான தேவை உள்ளது. 15 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தேசிய காசநோய் ஒழிப்புத் திட்டம் (National TB Elimination Programme (NTEP)), நீரிழிவு நோயை காசநோய்க்கான ஒரு முக்கிய இணை நோயாக அடையாளம் கண்டு, காசநோய்-நீரிழிவு நோய்க்கான (TB-diabetes) முறையான இருவழிப் பரிசோதனை வழிகாட்டுதல்களை (bidirectional screening guidelines) வெளியிட்டது. இந்த வழிகாட்டுதல்களின்படி, காசநோய் இருப்பது கண்டறியப்பட்ட ஒவ்வொரு நபரும் நீரிழிவு நோய்க்காகப் பரிசோதிக்கப்பட வேண்டும். அதேபோல், நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்கள் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை காசநோய்க்காகப் பரிசோதிக்கப்படுவது சிறந்தது. நீரிழிவுநோய் இல்லாதவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களுக்கு தீவிர காசநோய் உருவாகும் அபாயம் அதிகம் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. அதேபோல், காசநோய் மற்றும் நீரிழிவு நோய் ஆகிய இரண்டும் உள்ளவர்களுக்கு, காசநோய் சிகிச்சையின் முடிவுகள் மோசமாக இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்.

சென்னையில், மூன்று ஆண்டுகளாக காசநோயால் பாதிக்கப்பட்ட 9,000-க்கும் மேற்பட்ட நபர்களைக் கொண்ட ஒரு குழுவில், மூன்றில் ஒரு பங்கிற்கும் அதிகமானோர் (34%) நீரிழிவு நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்ததை ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். மேலும், இந்தக் குழுவில் 41% பேருக்கு இரத்த சர்க்கரை கட்டுப்பாடு மோசமாக இருந்தது. இதுவே மிகப்பெரிய சவாலாகும். எனவே, காசநோய் மற்றும் நீரிழிவு நோய் உள்ள ஒரு நபரின் இரத்த சர்க்கரை அளவை காசநோய் சிகிச்சை காலம் முழுவதும் கண்காணிப்பது அவசியமாகும். அதேபோல், காசநோய்க்கான முதன்மை வழிகாட்டுதலில் இருந்து வழங்கப்படும் மருத்துவ மேலாண்மை மற்றும் ஆலோசனைகளை விரிவுபடுத்தி, ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கை முறை, உடல் செயல்பாடு, உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து போன்றவற்றிலும் கவனம் செலுத்துவதும் அவசியமாகும்.

சுவாசப் பராமரிப்பை ஒருங்கிணைத்தல்

ஒருங்கிணைப்பதற்கான மற்றொரு முக்கியமான வாய்ப்பு, காசநோய் மற்றும் ஆஸ்துமா அல்லது நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய் (Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD)) போன்ற நாள்பட்ட சுவாச நோய்களின் (Chronic Respiratory Diseases (CRD)) ஒருங்கிணைப்பு, பரிசோதனை நிலையிலேயே உள்ளது. சுவாச அறிகுறிகள் உள்ளவர்களில் ஒரு சிறு பகுதியினருக்கு மட்டுமே இறுதியில் காசநோய் இருப்பது கண்டறியப்படுகிறது. மீதமுள்ளவர்களுக்கு வைரஸ் காய்ச்சல், மூச்சுக்குழாய் அழற்சி, ஆஸ்துமா போன்றவை இருக்க வாய்ப்புள்ளது. பீகார் மற்றும் தமிழ்நாட்டின் தலா இரண்டு மாவட்டங்களில் REACH அமைப்பின் தற்போதைய காசநோய்-நாள்பட்ட சுவாச நோய் (CRD) ஒருங்கிணைந்த பராமரிப்பு முன்னோட்டத் திட்டத்தில், காசநோய்க்காகப் பரிசோதிக்கப்பட்டு காசநோய் இல்லை எனக் கண்டறியப்பட்ட 26,000 பேரில், நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய் மற்றும் ஆஸ்துமா உள்ள சுமார் 3,000 பேர் கண்டறியப்பட்டு சிகிச்சையுடன் இணைக்கப்பட்டனர். மேலும், காசநோய் சிகிச்சையை முடித்த பலருக்கும் சுவாசக் குறைபாடுகள் தொடர்வதால், ஒருங்கிணைந்த பராமரிப்பு சிகிச்சையானது சிகிச்சைக்குப் பிந்தைய தொடர் கண்காணிப்பையும் மேம்படுத்தும்.

ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு மற்றும் புகைப்பிடித்தல், மது அருந்துதல் போன்ற ஆபத்துக் காரணிகளும் நோய்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய பிற பொதுவான காரணிகளாகும். சமூக மற்றும் ஆரம்ப சுகாதார நிலைகளில் விரிவான பராமரிப்பை வழங்குவதற்காக, இந்த பல நோய்களுக்கான அணுகுமுறை ஆயுஷ்மான் ஆரோக்கிய மந்திர்களின் (Ayushman Arogya Mandir) கட்டமைப்பில் ஏற்கனவே திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், பெரிய அளவில் ஒருங்கிணைந்த சிகிச்சையை வழங்குவது சவாலானதாக இருக்கலாம். சுகாதார அமைப்பு அதன் நிலையில், இது ஏற்கனவே குறைவாக உள்ள மனிதவளத்தின்மீது கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். மேலும், இதன் அதிகரித்த பணிச்சுமையின் பெரும்பகுதியை சமூக சுகாதாரப் பணியாளர்கள் எதிர்கொள்ள நேரிடலாம். கூடுதலாக, இந்தியாவின் பல முக்கிய சுகாதாரத் திட்டங்கள் தனித்தனி நோய் சார்ந்த கட்டமைப்புகளில் செயல்படுகின்றன. மேலும், அவை மனிதவளம் மற்றும் தரவு ஆகிய இரண்டின் அடிப்படையிலும் எப்போதும் ஒன்றோடொன்று ஒருங்கிணைக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்படவில்லை. இதற்கு ஆக்கப்பூர்வமான மற்றும் நடைமுறைக்கு உகந்த தீர்வுகள் தேவைப்படும். ஒருங்கிணைந்த சிகிச்சையை வழங்குவதற்குப் போதுமான மற்றும் கூடுதல் மனிதவளம், சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கும் கவனிப்பு பெறுபவர்களுக்கும் இடையிலான விகிதம் கவனமாகச் சரிசெய்தல் மற்றும் வழக்கமான மற்றும் காலமுறைப் பயிற்சிகளில் முறையான முதலீடு செய்தல் ஆகியவை தேவைப்படும்.

முழுமையான நல்வாழ்வு

தேசிய காசநோய் ஒழிப்புத் திட்டம் (NTEP) இந்தியாவின் மிகவும் வலுவான, நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட பொது சுகாதாரத் திட்டங்களில் ஒன்றாக இருப்பதால், நீரிழிவு, நாள்பட்ட சுவாச நோய்கள் (CRD), ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு போன்ற அதனுடம் நெருங்கிய தொடர்புடைய பிற நோய்களைக் கண்டறிந்து தீர்வுகாண காசநோயை ஒரு தொடக்கப் புள்ளியாகப் பயன்படுத்துவது, சுகாதார சேவையை மேம்படுத்தவும் பொது சுகாதாரத் திறனை அதிகரிக்கவும் உதவும். மிக முக்கியமாக, இந்த முறை நோயறிதலில் ஏற்படும் தாமதங்களைக் குறைத்து, பல சுகாதார மையங்களுக்குச் செல்லவேண்டிய தேவையைக் குறைத்து, தொடர்ச்சியான மற்றும் ஒருங்கிணைந்த பராமரிப்பிற்கான தடைகளை அகற்றவும் இது உதவும்.

சுகாதாரப் பராமரிப்பு, பரிவுணர்வுடன் வடிவமைக்கப்பட்டு, தனிநபரின் மீது கவனம் செலுத்தினால், ஒருங்கிணைந்த சுகாதார சேவையானது, காசநோயால் பாதிக்கப்பட்ட சுகாதார அமைப்புகள், தனிநபர்கள் மற்றும் குடும்பங்களுக்கு இரு தரப்புக்கும் வெற்றி தரும் ஒன்றாக அமையும்.

அனுபமா சீனிவாசன் REACH அமைப்பின் துணை இயக்குநர் ஆவார். டாக்டர் ரம்யா அனந்தகிருஷ்ணன் REACH அமைப்பின் இயக்குநர் ஆவார்.

Original Link: From disease-specific to person-centred care 

Read More →

கற்றல் குறைபாடு உள்ள முதல் கலைஞராக டர்னர் பரிசு வென்ற நெனா கலு யார்? -த்ரிஷா முகர்ஜி

கலுவின் டர்னர் பரிசு வெற்றி கலையை ஒரு திடமான வெளிப்பாட்டு ஊடகமாக வாதிடுவது மட்டுமல்லாமல், நரம்பியல் மற்றும் நரம்பியல் பன்முகத்தன்மை கொண்ட கலைஞருக்கு (neurotypical and neurodiverse artists) இடையிலான வேறுபாடுகளை மங்கலாக்குவதற்கான ஒரு படியாகும்.

நியூரோடைவர்ஜென்ட் (Neurodivergent - நரம்பியல் பன்முகத்தன்மை கொண்ட) கலைஞர்கள் என்றால், ஆட்டிசம் (Autism), ADHD போன்ற நரம்பு மண்டல வித்தியாசங்களால் வித்தியாசமாக சிந்திக்கும், செயல்படும் கலைஞர்கள்.  நியூரோடைபிகல் (Neurotypical) கலைஞர்கள் பொதுவாக சமூகத்தால் இயல்பானவர்கள் எனக் கருதப்படும் முறையில் சிந்தித்து செயல்படுவார்கள்

செவ்வாய்க்கிழமை கலைஞர் நெனா கலு பாராட்டப்பட்ட டர்னர் பரிசை (Turner Prize) வென்ற முதல் கற்றல் குறைபாடுள்ள கலைஞரானார்.

குறைந்த வாய்மொழி தொடர்பு கொண்ட ஆட்டிசத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நெனா கலு, கண்டுபிடிக்கப்பட்ட துணி (fabric) மற்றும் VHS டேப்பை (VHS tape) முறுக்குதல், சுழற்றுதல் மற்றும் முடிச்சு போடுதல் மூலம் அவர் செய்யும் கூம்பு போன்ற சிற்பங்களுக்காக பரிசை வென்றார். கடந்த ஆண்டு பார்சிலோனாவில் நடந்த ஐரோப்பிய நாடோடி இருபது ஆண்டு விழாவான காட்சியிடல்-15-ல் (Manifesta) இதுபோன்ற ஒரு சிற்ப நிறுவலை அவர் காட்சிப்படுத்திய பின்னர், அவர் டர்னர் குழுவின் ரேடாரில் இடம் பெற்றார். இது இந்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் £25,000 பரிசுக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

நெனா கலுவின் டர்னர் பரிசு வெற்றி கலையை ஒரு திடமான வெளிப்பாட்டு ஊடகமாக வாதிடுவது மட்டுமல்லாமல், நரம்பியல் மற்றும் நரம்பியல் பன்முகத்தன்மை கொண்ட கலைஞருக்கு (neurotypical and neurodiverse artists) இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்க உதவும் ஒரு படியாகும்.

விருது என்றால் என்ன?

59 வயதான கலைஞரின் சார்பாக ஏற்புரையை வழங்கிய கலுவின் ஸ்டுடியோ மேலாளரும் கலை ஒருங்கிணைப்பாளருமான சார்லோட் ஹோலின்ஸ்ஹெட், இந்த வெற்றி "நில அதிர்வு" (seismic) என்றும், நெனா கலு தனது வாழ்நாள் முழுவதும் எதிர்கொண்ட "பாரபட்சத்தன்மையை உடைக்க" (smash the prejudice) உதவும் என்றும் கூறினார்.

நெனா கலுவின் படைப்புகள் பெரும்பாலும் நரம்பு மண்டல கலை நடைமுறைகளின் சூழலில் விவாதிக்கப்பட்டாலும், அவரது பாணி மிகவும் சமகாலத்தைச் சேர்ந்தது. அது உடலை ஈடுபடுத்தும் விதம், அவர் பயன்படுத்தும் பொருட்கள் அல்லது சிற்பங்களை உருவாக்கும் வெளிப்படையான செயலின் செயல்திறன் தன்மை ஆகியவற்றில், அவரது செயல்முறை இறுதிப் படைப்பைப் போலவே முக்கியமானது. அவரது படைப்புகள் மாக்டலீனா அபகனோவிச், ஷீலா ஹிக்ஸ் மற்றும் சமீபத்தில், சாகரிகா சுந்தரம் போன்ற கலைஞர்களின் முன்னோடி நடைமுறைகளை நினைவுபடுத்துகின்றன. ஆனால் கலையை உள்ளடக்கியது என்ற பாரம்பரிய கருத்தை சவால் செய்யும் விதத்தில் இது மிகவும் சமகாலத்து நிலையை உணர்த்துகின்றன. அவரது வரைபடங்கள், மின்சாரம் மற்றும் தொடர்ந்துவரும், அவரது சுழல் சுழல்கள்கூட பார்வையாளரை ஈர்க்கும் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத ஆனால் சக்திவாய்ந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

டர்னர் பரிசு வெற்றி இந்த வேறுபாடுகளின் இடைவெளியைக் குறைக்க ஒரு படியாகும். நடுவர் மன்றத் தலைவரான அலெக்ஸ் ஃபார்க்ஹார்சன், நெனா கலுவின் வெற்றி "நரம்பியல் மற்றும் நரம்பியல் பன்முகத்தன்மை கொண்ட கலைஞருக்கு இடையிலான எல்லையை அழிக்கத் தொடங்குகிறது" (begins to erase that border between the neurotypical and neurodiverse artist) என்று குறிப்பிட்டார். ஆனால், அவரது படைப்பு "அதன் தரத்திற்காக மிகவும்" (very much for its quality) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

நெனா கலு கலைத் துறையில் எப்படி நுழைந்தார்?

நெனா கலு 1966-ல் கிளாஸ்கோவில் நைஜீரிய பெற்றோருக்குப் பிறந்தார். அதன் பிறகு அவர் விரைவில் லண்டனுக்கு குடிபெயர்ந்தார், அன்றிலிருந்து அது அவரது இருப்பிடமாக இருந்து வருகிறது. கற்றல் குறைபாடுகள் உள்ள கலைஞர்களை ஆதரிக்கும், படைப்பரங்கங்களுக்கான அணுகலை வழங்கும் ஒரு அமைப்பான ஆக்‌ஷன்ஸ்பேஸில் (ActionSpace) அவரது புலப்படும் கலை உள்ளுணர்வு வளர்க்கப்பட்டது. ஆக்‌ஷன்ஸ்பேஸில் (ActionSpace) பணிபுரியும் ஹோலின்ஸ்ஹெட், 1999 முதல் நெனா கலுவின் பக்கத்தில் இருந்து வருகிறார்.

நெனா கலு 2016-ல் பெல்ஜியத்தில் ஒரு குழு நிகழ்ச்சியுடன் உலகளாவிய கலைத் துறையில் நுழைந்தார். அதைத் தொடர்ந்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கிளாஸ்கோ இன்டர்நேஷனலில் பங்கேற்றார். அவர் நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக கலைப் பயிற்சி செய்து வந்தாலும், 2024-ம் ஆண்டு லண்டனில் உள்ள ஆர்கேடியா மிசாவில் (Arcadia Missa) வணிகக் காட்சியகத்துடன் கூடிய தனி நிகழ்ச்சியை நடத்தினார். அதைத் தொடர்ந்து விரைவில் நார்வேயில் உள்ள குன்ஸ்தால் ஸ்டாவஞ்சரில் (Kunsthall Stavanger) அவரது நிறுவன தனி நிகழ்ச்சியான கிரியேஷன்ஸ் ஆஃப் கேர் (Creations of Care) நடைபெற்றது.

1984-ல் நிறுவப்பட்ட மற்றும் ஆங்கில ஓவியர் ஜே.எம்.டபிள்யூ டர்னரின் பெயரிடப்பட்ட டர்னர் பரிசு, ஒரு வருடாந்திர விருதாகும். இது முக்கியமாக பிரிட்டனில் பணிபுரியும் அல்லது பிரிட்டனில் பிறந்து உலகளவில் பணிபுரியும் ஒரு ஆங்கிலக் கலைஞரை அங்கீகரிக்கிறது.

Original link:

Who is Nnena Kalu, the first artist with learning disability to win Turner Prize?

Read More →

இந்தியர்கள் என்ன சாப்பிடுகிறார்கள்? ஆரோக்கியமற்றவர்களாக இருப்பது எவ்வளவு எளிதானது மற்றும் மலிவானது? -சௌமியா சுவாமிநாதன்

உணவு நிறுவனங்கள் இந்திய இரசனைகள் மற்றும் வாழ்க்கை முறைகளுடன் (Indian tastes and lifestyles) பொருந்தக்கூடிய மலிவு விலையில், கலாச்சாரரீதியாக பொருத்தமான, ஆரோக்கியமான தயாரிப்புகளில் முதலீடு செய்ய வேண்டும். இதற்கு முழு சமூக ஈடுபாடும் தேவை.

இந்தியா 1970-களில் பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்டதிலிருந்து, இன்று உலகின் முன்னணி உணவு ஏற்றுமதியாளர்களில் இந்தியாவும் ஒன்றாகும். இருப்பினும், தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின் (National Sample Survey Office (NSSO)) சமீபத்திய ஐந்தாண்டு கணக்கெடுப்பின் கண்டுபிடிப்புகளின் அடிப்படையில், ஊட்டச்சத்து பாதுகாப்புக்கான அதன் பயணம் முழுமையடையவில்லை. வீட்டு நுகர்வு செலவு கணக்கெடுப்பு (Household Consumption Expenditure Survey (HCES)) 2022-23, உணவு, நுகர்பொருட்கள் மற்றும் நீடித்த பொருட்களுக்கான மாதாந்திர தனிநபர் செலவு (monthly per capita expenditure (MPCE)) பற்றிய தகவல்களை வழங்குகிறது. கடந்த 23 ஆண்டுகளில் அவ்வப்போது சேகரிக்கப்பட்ட இது, மக்கள் உணவுக்காக எவ்வாறு செலவிடுகிறார்கள் என்பது பற்றிய தெளிவான நுண்ணறிவுகளை இது வழங்குகிறது. ஒட்டுமொத்தமாக, உணவு செலவினங்கள் உண்மையான அடிப்படையில் உயர்ந்துள்ளன. பால், முட்டை மற்றும் இறைச்சி, பழங்கள், காய்கறிகள் மற்றும் கொட்டைகள் போன்ற புரத மூலங்களுக்கான செலவுகள் அதிகரித்துள்ளன. அதேநேரத்தில், தானியங்களுக்கான செலவுகள் குறைந்துள்ளன. ஏனெனில் சமீபத்திய சான்றுகள் சராசரி உணவில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை இன்னும் கார்போஹைட்ரேட்டுகளைக் கொண்டுள்ளன என்பதைக் காட்டுகின்றன.

தானியங்களுக்கான குறைந்த செலவு நுகர்வுக்கான பொருளாதாரக் கோட்பாட்டுடன் ஒத்துப்போகிறது என்றாலும், உட்கொள்ளப்படும் அளவுகள் அதிகமாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. சமீபத்திய இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சில்-இந்திய நீரிழிவு நோய் (Indian Council of Medical Research-India Diabetes (ICMR-INDIAB)) உணவுமுறை ஆய்வு, இந்திய உணவுகளில் மொத்த ஆற்றலில் 62 சதவீதம் குறைந்த தரம் வாய்ந்த கார்போஹைட்ரேட்டுகளிலிருந்து (சுத்திகரிக்கப்பட்ட தானியங்கள் மற்றும் சர்க்கரை) வருகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. இது உடல் பருமன் (மற்றும் பிற வளர்சிதை மாற்ற நோய்கள்) தொற்றுநோய்க்கு முக்கிய காரணமாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில், கடந்த இருபதாண்டுகளாக தனிநபர் வருமானம் அதிவேக அதிகரிப்பைக் காட்டியுள்ள நிலையில், உண்மையான தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி இரு மடங்கிற்கும் அதிகமாக உள்ளது. நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களில் 1999 உடன் ஒப்பிடும்போது தானியங்களுக்கான செலவு கிட்டத்தட்ட பாதியாகக் குறைந்துள்ளது. சராசரியாக, இந்தியர்கள் இப்போது பால் பொருட்கள் உட்பட விலங்கு மூல உணவுகளுக்குச் (animal-sourced foods) செய்ததைவிட ரூ.40 அதிகமாகச் செலவிடுகிறார்கள். இதேபோல், பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளுக்கு, மக்கள் தோராயமாக இரண்டு மடங்கு அதிகமாகச் செலவிடுகிறார்கள். இதனால், தானியங்களிலிருந்து பலதரப்பட்ட உணவுகளுக்குச் செலவுகளை நகர்த்தியுள்ளது.

தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் (National Food Security Act) தானிய நுகர்வில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது என்றாலும், கிராமப்புற மக்களில் முதல் 5 சதவீதம் பேர் உணவுக்காக கிட்டத்தட்ட எட்டு மடங்கு அதிகமாகச் செலவிடுகிறார்கள். அதேநேரத்தில், நகர்ப்புற மக்களில் முதல் 5 சதவீதம் பேர் கிட்டத்தட்ட 10 மடங்கு அதிகமாகச் செலவிடுகிறார்கள். நகர்ப்புற நுகர்வோர் தரம் மற்றும் பன்முகத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகத் தெரிகிறது. இது வாழ்க்கை முறை மற்றும் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் எளிய தானியங்களிலிருந்து விலகிச் செல்வதையும் பிரதிபலிக்கிறது.

குறிப்பாக, பதப்படுத்தப்பட்ட (processed) அல்லது தொகுக்கப்பட்ட உணவுகளுக்கான (packaged foods) செலவு கடுமையான உயர்வைக் காட்டுகிறது. 1999 முதல் கிராமப்புறங்களில் 353 சதவீதமும் நகர்ப்புறங்களில் 222 சதவீதமும் அதிகரித்துள்ளது. வேலை-வாழ்க்கை சமநிலை (work-life balance) மற்றும் பெண்களின் ஊதியம் பெறாத வீட்டு வேலைகளைச் சார்ந்திருக்கும் வீட்டில் சமைத்த உணவுகளின் கிடைக்கும் தன்மை குறைவதால், சாப்பிடத் தயாராக இருக்கும் உணவுகளுக்கான நுகர்வோர் விருப்பத்தேர்வுகள் மாறி வருவதை இந்த அதிகரிப்பு காட்டுகிறது. கடந்த இருபதாண்டுகளில் பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகளுக்கான விலை கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதம் குறைக்கப்பட்டதன் மூலம் தங்களின் கருத்துகணிப்பு ஆதரிக்கப்படுகிறது. இது ஒரு ஆடம்பர நுகர்வுப் பொருளிலிருந்து ஒரு தேவைக்கு மாறுவதைக் குறிக்கிறது.

இந்தியாவில் உடல் பருமன் மற்றும் ஊட்டச்சத்து குறைபாடு உள்ளிட்ட பல முக்கிய உடல்நலக் குறைபாடுகளுக்கு, இந்த மாற்றப்பட்ட உணவுப் பழக்கவழக்கங்களே காரணம் என்று நாங்கள் கூறுகிறோம். உலகளாவிய நோய் சுமை-2023-ன் (Global Burden of Disease) படி, இந்தியாவில் தொற்று அல்லாத நோய்கள் (non-communicable diseases (NCD)) அதிவேகமாக அதிகரித்துள்ளன. மேலும், அதிக எண்ணிக்கையிலான ஆயுட்கால இழப்பு (years of life lost (YLL)) மோசமான உணவு முறைகளால் ஏற்படுகிறது. தற்போதைய உணவுப் போக்குகள் தொடர்ந்தால், இந்தியா ஆபத்தான உடல்நல அபாயங்களை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியாவில் மொத்த நோய் சுமையில் 57 சதவீதம் ஆரோக்கியமற்ற உணவு முறைகளால் ஏற்படுகிறது என்று இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (Indian Council of Medical Research) சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. உணவு தொடர்பான உடல்நல அபாயங்கள் மற்றும் எடைப் பிரச்சினைகள் 2020 மற்றும் 2050-க்கு இடையில் ஆயுட்கால இழப்பை (YLL) 50 மில்லியனிலிருந்து 72 மில்லியனாக உயர்த்தும் என்று இந்திய உணவு முறை பொருளாதார ஆணையத்தால் ஆதரிக்கப்பட்ட ஒரு ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. இந்த அதிகரிப்பு தொற்று அல்லாத நோய்களின் (NCD) சுமை அதிகரிப்பிலிருந்து வருகிறது. புற்றுநோய்களின் எண்ணிக்கைகள் (148 சதவீதம்), டைப்-2 நீரிழிவு நோய் (229 சதவீதம்) மற்றும் சுவாச நோய்கள் (40 சதவீதம்) அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியா பணக்காரர்களாக மாறலாம். ஆனால், அவசியம் ஆரோக்கியமானதாக இருக்காது. உலகளவில் எட்டுப் பேரில் ஒருவர் தற்போது உடல் பருமனுடன் வாழ்கிறார் என்பதை உலக உடல் பருமன் அட்லஸ்-2025 (World Obesity Atlas) காட்டுகிறது.

ஆய்வுகள் உடற்பருமன் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு ஆகியவற்றுக்கு இடையே நேரடித் தொடர்பு இருப்பதை காட்டுகின்றன. இது உயர்வான கொழுப்பு, உப்பு மற்றும் சர்க்கரை உள்ளடக்கம் கொண்ட உணவுகளை உட்கொள்வதால் ஏற்படுகிறது. தேசிய ஊட்டச்சத்து நிறுவனம் (NIN) பரிந்துரைத்த ஆரோக்கியமான உணவு அளவுகளுடன் HCES நுகர்வு அளவுகளை ஒப்பிடும்போது, அனைத்து பத்திலொரு பிரிவுகளிலும் (deciles) மற்றும் கிராமப்புற/நகர்ப்புற துறைகளிலும் தானியங்களிலிருந்து வர வேண்டிய ஆற்றல் தேவை (நாளொன்றுக்கு எத்தனை கிராம் எனும் அடிப்படையில்) போதுமான அளவு பூர்த்தி செய்யப்படுவதாகத் தெரிகிறது, ஆனால் காய்கறிகள் மற்றும் பருப்பு வகைகளின் நுகர்வில் குறிப்பிடத்தக்க பற்றாக்குறை உள்ளது. காய்கறி நுகர்வு வருமானம் அதிகரித்தாலும், நாளொன்றுக்கு 400 கிராம் என்ற இலக்கை எட்டுவதில் இன்னும் பெரிய இடைவெளி உள்ளது. சராசரியாக, பரிந்துரைக்கப்பட்ட 70 கிராம்/நாளை ஒப்பிடுகையில் புரத உட்கொள்ளல் சுமார் 20 சதவீதம் (14 கிராம்/நாள்) குறைவாக உள்ளது; இந்தப் பற்றாக்குறை ஏழ்மையான முதல் பத்தாம் பிரிவில் சுமார் 26 கிராம்/நாள் வரையிலும், பணக்காரர்களான பத்தில் ஒரு கடைசிப் பிரிவில் (decile) சுமார் 5 கிராம்/நாள் வரையிலும் இருப்பதாகக் காணப்படுகிறது.

நிலையான உணவுகள் குறித்த உலகளாவிய உரையாடல்கள் விலங்கு சார்ந்த உணவுகளைக் குறைப்பதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. அவை தாவர அடிப்படையிலான உணவுகளை அதிகரிப்பதையும் ஊக்குவிக்கின்றன. இந்த மாற்றம் உணவு உற்பத்தியின் சுற்றுச்சூழல் தாக்கத்தைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தேசிய ஊட்டச்சத்து நிறுவனத்தின் (NIN) உணவு வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றுவது 2050-ம் ஆண்டுக்குள் மீத்தேன் வெளியேற்றத்தை 36 சதவீதமும், நைட்ரஸ் ஆக்சைடை 35 சதவீதமும் குறைக்கலாம். அதேநேரத்தில், உணவு விலைகளை 24 சதவீதம் வரையிலும், வீட்டு உணவு செலவினங்களை 23 சதவீதம் வரையிலும் குறைக்கலாம்.

இருப்பினும்கூட, ஆதாரங்களுக்கும், செயலுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறைக்க கடினமான உண்மைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டும். இந்தியர்கள் சாப்பிடுவதிலிருந்து மட்டும் நெருக்கடி வருவதில்லை. இது ஆரோக்கியமற்ற தேர்வுகளை எளிதாகவும் மலிவாகவும் மாற்றும் ஒரு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பிலிருந்து வருகிறது. நுகர்வு முறைகளை மாற்றுவது பல முனைகளில் தைரியமான, ஒருங்கிணைந்த தலையீடுகளைக் கோருகிறது. மிகை-பதப்படுத்தப்பட்ட உணவுகள் (ultra-processed foods) மற்றும் சர்க்கரை பானங்கள் மீதான உத்திரீதியிலான வரிவிதிப்பு போன்ற நிதி நடவடிக்கைகள், நுகர்வோர் தகவலறிந்த தேர்வுகளைச் செய்ய அதிகாரம் அளிக்கும் பொட்டலத்தின் முன்புற அடையாள சீட்டு (Front-of-package labels (FOPL)) உடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும். ஆனால், விநியோகப் பக்கத்தை மாற்றாமல் ஒழுங்குமுறை மட்டும் வெற்றிபெற முடியாது. போட்டி விலையில் ஊட்டச்சத்து நிறைந்த உணவுகளை பயிரிட சிறு விவசாயிகளுக்கு இலக்குக்கான ஆதரவு, பயிற்சி, வளங்கள் மற்றும் சந்தை இணைப்புகள் தேவை. மீளுருவாக்கம் செய்யும் விவசாய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி, ஊட்டச்சத்து நிறைந்த பயிர்களை வளர்ப்பதற்காக விவசாயிகளுக்கு வெகுமதி அளிக்க தீங்கு விளைவிக்கும் உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளுக்கான மானியங்கள் மீண்டும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். குறைந்த கிளைசெமிக் (glycemic), அதிக புரத அரிசி, அதிக மகசூல் தரும் தினை, பருப்பு வகைகள் ஆகியவற்றின் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடு மற்றும் அளவிடுதல் ஆகிய இரண்டிலும் முதலீடு செய்வது சமமாக முக்கியமானது. கிராமப்புறங்களில் பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளுக்கான குளிர்பதன சேமிப்பு மற்றும் பதப்படுத்தும் வசதிகளை விரிவுபடுத்துதல். புரதத்தின் பயன்படுத்தப்படாத மூலங்கள் (குறிப்பாக நீர்வாழ் மற்றும் கடல் மூலங்களிலிருந்து) ஆராயப்பட்டு கிடைக்கச் செய்யப்பட வேண்டும்.

உணவு நிறுவனங்கள் இந்திய இரசனைகள் மற்றும் வாழ்க்கை முறைகளுடன் பொருந்தக்கூடிய மலிவு விலையில், கலாச்சாரரீதியாக பொருத்தமான, ஆரோக்கியமான தயாரிப்புகளில் முதலீடு செய்யவேண்டும். இதைச் சாத்தியமாக்குவதற்கு ஒரு கூட்டு முயற்சி தேவை. அரசாங்கம், தொழில், விவசாயிகள், ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மற்றும் குடிமக்கள் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும். ஆரோக்கியமான உணவைத் தேர்ந்தெடுப்பது எளிதாகும் வகையில் அவர்கள் உணவுமுறையை மறுவடிவமைப்பு செய்ய வேண்டும்.

சுவாமிநாதன் எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளையின் தலைவர் மற்றும் WHO-வின் முன்னாள் தலைமை விஞ்ஞானி. சிங் IFPRI-யில் மூத்த ஆராய்ச்சி ஆய்வாளர். சுப்பிரமணியம் ஐஐஎம் அகமதாபாத்தில் உள்ள வேளாண் மேலாண்மை மையத்தில் ஆராய்ச்சி மாணவர் ஆவார்.

Original link:

What Indians eat, and how being unhealthy is easier and cheaper?

Read More →