செயற்கை நுண்ணறிவு என்றால் என்ன?, அது எப்படி சுகாதாரத்துறையில் புரட்சியை ஏற்படுத்துகிறது?

 சுகாதார அமைப்புகளில், செயற்கை நுண்ணறிவை ஒருங்கிணைப்பது எவ்வாறு செயல்திறனை அதிகரிக்கிறது? செலவுகளை எப்படி குறைக்கிறது? எந்த வழிகளில் இது நோயாளிகளின் மீதான விளைவுகளை மேம்படுத்துகிறது? கூடுதலாக, மிகவும் வலுவான மற்றும் பதிலளிக்கக்கூடிய உலகளாவிய சுகாதார அமைப்புக்கு செயற்கை நுண்ணறிவு எவ்வாறு பங்களிக்கிறது? 

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) என்பது இயந்திரங்கள், குறிப்பாக கணினிகள், பொதுவாக மனித நுண்ணறிவு தேவைப்படும் பணிகளைச் செய்யும் திறன் ஆகும். இந்த பணிகளில் மொழியைப் புரிந்துகொள்வது, வடிவங்களை அங்கீகரிப்பது, சிக்கல்களைத் தீர்ப்பது மற்றும் முடிவுகளை எடுப்பது ஆகியவை அடங்கும்.

செயற்கை நுண்ணறிவு, இயந்திரங்களை, மனிதர்களைப் போலவே சிந்திக்கவும், நடைமுறை அனுபவத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ளவும் அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், இயந்திரங்கள் பெரும்பாலும் இதை மிக வேகமாக செய்ய முடியும். அவர்கள் பெரிய அளவிலான தரவுகளுக்கான அணுகலையும் பெற்றுள்ளனர். 

கணக்கீட்டு சக்தி (computational power) மற்றும் பெரிய தரவுகளின் (big data) முன்னேற்றங்கள் செயற்கை நுண்ணறிவின் (AI) திறன்களைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. படம் (image) மற்றும் பேச்சு அங்கீகாரம் (speech recognition), இயற்கை மொழி செயலாக்கம் (natural language processing) மற்றும் தன்னாட்சி அமைப்புகளில் (autonomous system) மேம்பாடுகள் இதில் அடங்கும். இன்று, செயற்கை நுண்ணறிவு  தொடர்ந்து உருவாகி வருகிறது. இது பல்வேறு தொழில்களில் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இது புதுமைகளை இயக்குகிறது மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையை மாற்றுகிறது. 

செயற்கை நுண்ணறிவை  இரண்டு வகையாக வகைப்படுத்தலாம். முதல் வகை செயற்கை குறுகிய நுண்ணறிவு (Artificial Narrow Intelligence (ANI)). இது பலவீனமான செயற்கை நுண்ணறிவு (weak AI) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இரண்டாவது வகை செயற்கை பொது நுண்ணறிவு (Artificial General Intelligence (AGI)), இது பெரும்பாலும் வலுவான செயற்கை நுண்ணறிவு (strong AI) எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.  

செயற்கை குறுகிய நுண்ணறிவு (Artificial Narrow Intelligence (ANI)) குறிப்பிட்ட பணிகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது மற்றும் குறுகிய களத்தில் சிறந்து விளங்குகிறது. Siri போன்ற மெய்நிகர் உதவியாளர்கள், Netflix போன்ற தளங்களில் உள்ள பரிந்துரை அமைப்புகள் மற்றும் படத்தை அறிதல் மென்பொருள் போன்றவை எடுத்துக்காட்டுகளாகும். செயற்கை குறுகிய நுண்ணறிவு (ANI) அமைப்புகள் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தவை. அவர்கள் தங்கள் நிபுணத்துவத்தை தொடர்பில்லாத பணிகளுக்கு மாற்ற முடியாது.  

செயற்கை பொது நுண்ணறிவு (Artificial General Intelligence (AGI)) மனித அறிவாற்றல் திறன்களை பிரதிபலிக்கும் நோக்கம் கொண்டது. இது மனிதனால் செய்யக்கூடிய எந்தவொரு அறிவுசார் பணியையும் செய்ய அனுமதிக்கிறது. செயற்கை பொது நுண்ணறிவானது, பொதுவான பகுத்தறிவு திறன் மற்றும் சூழலைப் புரிந்துகொள்ளும் திறனைக் கொண்டிருக்கும். இது வெவ்வேறு பகுதிகளில் புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்க முடியும். கூடுதலாக, ஒவ்வொரு பணிக்கும் குறிப்பிட்ட நிரலாக்கம் தேவையில்லாமல் சுயமாகக் கற்றல் மற்றும் சிக்கலைத் தீர்க்கும் திறன் கொண்டதாக இருக்கும். 

இயந்திர கற்றல் (Machine Learning (ML)) மற்றும் ஆழமான கற்றல் (Deep Learning (DL)) இரண்டும் செயற்கை நுண்ணறிவின் பகுதிகள் ஆகும். இருப்பினும், அவை சிக்கலான மற்றும் செயல் திறன்களில் வேறுபடுகின்றன. இயந்திர கற்றல் (ML) என்பது தரவுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் பயிற்சி வழிமுறைகளை (training algorithm) உள்ளடக்கியது. இதற்கு கணிப்புகளைச் செய்ய வேண்டும் மற்றும் பெரும்பாலும் கைமுறை அம்சத்தைப் (manual feature) பிரித்தெடுக்க வேண்டும்.

ஆழ்ந்த கற்றல் என்பது இயந்திர கற்றலின் துணைக்குழு ஆகும். இது பல அடுக்குகளைக் கொண்ட நரம்பியல் வலைத்தளங்களைப் (neural network) பயன்படுத்துகிறது. அதனால்தான் இது "ஆழமானது" (deep) என்று அழைக்கப்படுகிறது. பெரிய தரவுத்தொகுப்புகளிலிருந்து ஆழ்ந்த கற்றல்  தானாகவே அம்சங்களைக் கற்றுக்கொள்ள முடியும். மாறாக, சிறிய தரவுத்தொகுப்புகளுடன் இயந்திர கற்றல் சிறப்பாகச் செயல்படுகிறது. இருப்பினும், திறம்பட செயல்பட ஆழ்ந்த கற்றலுக்கு நிறைய தரவு மற்றும் குறிப்பிடத்தக்க கணக்கீட்டு சக்தி தேவை.

நோய்த்தடுப்பு, நோயறிதல், சிகிச்சை மற்றும் மேலாண்மை ஆகியவற்றை மேம்படுத்துவதன் மூலம், தொற்றாத நோய்கள் (non-communicable diseases (NCD)) மற்றும் தொற்று நோய்கள் (communicable diseases (CD)) ஆகிய இரண்டிற்கும் செயற்கை நுண்ணறிவானது சுகாதாரப் பாதுகாப்பில் புரட்சியை ஏற்படுத்துகிறது.

தொற்றாத நோய்களின் துறையில், புற்றுநோய், இருதய நோய்கள் மற்றும் நீரிழிவு போன்ற நிலைகளை அடிக்கடி அறிகுறிகள் தோன்றுவதற்கு முன்பே அடையாளம் காண மருத்துவப் படங்கள் (medical images) மற்றும் நோயாளியின் தரவை (patient data) பகுப்பாய்வு செய்வதன் மூலம் செயற்கை நுண்ணறிவு வழிமுறைகள் முன்கூட்டியே கண்டறிதல் ஆகியவற்றில் சிறந்து விளங்குகின்றன.

தனிப்பயனாக்கப்பட்ட சிகிச்சை திட்டங்கள் மற்றொரு முக்கிய நன்மையாகும். செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகள் தனிப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு மருந்துகளின் அளவுகள் மற்றும் சிகிச்சைகளை வடிவமைக்கின்றன. இது உயர் இரத்த அழுத்தம் (hypertension) மற்றும் ஆஸ்துமா (asthma) போன்ற நாட்பட்ட நிலைகளின் மேலாண்மையை மேம்படுத்த உதவுகிறது.

மேலும், செயற்கை நுண்ணறிவினால் இயக்கப்படும் அணியக்கூடிய சாதனங்கள் (wearable devices) மற்றும் மொபைல் செயலிகள் (mobile apps) நிகழ்நேரத்தில் சுகாதார அளவீடுகளை தொடர்ந்து கண்காணிப்பதை செயல்படுத்துகின்றன.  இது நாள்பட்ட நோய்களை மிகவும் திறம்பட நிர்வகிக்கவும் சிக்கல்களைத் தடுக்கவும் உதவும் விழிப்பூட்டல்கள் மற்றும் செயல்படக்கூடிய நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது.

முன்கணிப்பு பகுப்பாய்வும் ஒரு முக்கிய பயன்பாடாகும், ஏனெனில் செயற்கை நுண்ணறிவு மாதிரிகள் நோய் முன்னேற்றம் மற்றும் நோயாளியின் விளைவுகளை முன்னறிவிக்க முடியும், இது செயலூக்கமான தலையீடுகள் மற்றும் சிறந்த வள ஒதுக்கீட்டை அனுமதிக்கிறது.

செயல்பாட்டுக் கோளாறு (Conduct disorder (CD)) சூழலில், வெடிப்புகளை முன்னறிவிப்பதிலும் கண்காணிப்பதிலும் செயற்கை நுண்ணறிவு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் பயண முறைகள் உட்பட பல்வேறு தரவு மூலங்களை இது பகுப்பாய்வு செய்கிறது. இந்த பகுப்பாய்வு நோய் பரவல்களை முன்னறிவிக்க உதவுகிறது மற்றும் சரியான நேரத்தில் பொது சுகாதார பதில்களை ஆதரிக்கிறது.

விரைவான நோயறிதல் செயற்கை நுண்ணறிவு மூலம் கணிசமாக மேம்படுத்தப்படுகிறது.  இரத்த மாதிரிகள் (blood samples) அல்லது இமேஜிங் (imaging) மூலம் நோய்க்கிருமிகளை விரைவாகவும் துல்லியமாகவும் அடையாளம் காண முடியும். தொற்று நோய் கண்டறிதலின் வேகம் மற்றும் துல்லியத்தை மேம்படுத்துகிறது.  

குறிப்பிட்ட நோய்க்கிருமிகளுக்கு எதிரான பயனுள்ள சேர்மங்களைக் கணிப்பதன் மூலம் செயற்கை நுண்ணறிவு மருந்து கண்டுபிடிப்பை துரிதப்படுத்துகிறது, இதனால் புதிய நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகள் மற்றும் வைரஸ் தடுப்புகளுக்கான வளர்ச்சி சுழற்சிகளைக் குறைக்கிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவு  தொலைதூர மருத்துவம் மற்றும் தொலைதூர கண்காணிப்பையும் ஆதரிக்கிறது. இது தொலைதூரத்தில் இருந்து நோயாளிகளை நிர்வகிக்க சுகாதார வழங்குநர்களை அனுமதிக்கிறது. தொற்றுநோய்களின் போது மற்றும் குறைந்த சுகாதார அணுகல் உள்ள பகுதிகளில் இந்த திறன் மிகவும் முக்கியமானது. 

சுகாதார அமைப்புகளில் செயற்கை நுண்ணறிவின் ஒருங்கிணைப்பு செயல்திறனை அதிகரிக்கிறது மற்றும் செலவுகளைக் குறைக்கிறது. இது நோயாளியின் விளைவுகளையும் கணிசமாக மேம்படுத்துகிறது. இந்த பங்களிப்பு மிகவும் வலுவான மற்றும் பதிலளிக்கக்கூடிய உலகளாவிய சுகாதார அமைப்பை உருவாக்க உதவுகிறது.

நோய் அடையாளம் காணுதல் மற்றும் கண்டறிதல் : செயற்கை நுண்ணறிவு அல்காரிதம்கள் X-கதிர்கள், MRIகள் மற்றும் CT ஸ்கேன்கள் போன்ற மருத்துவப் படங்களை துல்லியமாக பகுப்பாய்வு செய்ய முடியும். புற்றுநோய், காசநோய் போன்ற நோய்களை ஆரம்பத்திலேயே கண்டறிய உதவுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகள் நுரையீரல் முடிச்சுகள், மார்பக புற்றுநோய் மற்றும் நீரிழிவு ரெட்டினோபதி ஆகியவற்றைக் கண்டறிவதில் திறமையான செயல்பாடுகளைக் கொண்டுள்ளது.

மருந்து கண்டுபிடிப்பு மற்றும் மேம்பாடு : செயற்கை நுண்ணறிவானது மருந்து கண்டுபிடிப்பு மற்றும் வளர்ச்சியை மாற்றுகிறது. இது சாத்தியமான மருந்துகளை விரைவாகக் கண்டறிந்து அவற்றின் விளைவுகளை முன்னறிவிக்கிறது. செயற்கை நுண்ணறிவு  மாதிரிகள் வடிவங்கள் மற்றும் உறவுகளைக் கண்டறிய பெரிய தரவுத்தொகுப்புகளை பகுப்பாய்வு செய்கின்றன. இந்த செயல்முறையின் இலக்கு அடையாளம் மற்றும் முன்னணி தேர்வுமுறையை விரைவுபடுத்துகிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவு உந்துதல் உருவகப்படுத்துதல்கள் (AI-driven simulations) மருந்துகள் உயிரியல் அமைப்புகளுடன் எவ்வாறு தொடர்பு கொள்கின்றன என்பதைக் கணிக்கின்றன. இது விரிவான ஆய்வக சோதனைகளின் தேவையை குறைக்கிறது. மருத்துவ பரிசோதனைகளில், செயற்கை நுண்ணறிவு சோதனை வடிவமைப்பை மேம்படுத்துகிறது. இது நோயாளியின் தேர்வு மற்றும் தரவு பகுப்பாய்வு ஆகியவற்றை மேம்படுத்துகிறது. இது செயல்திறனை அதிகரிக்கிறது மற்றும் வெற்றி விகிதங்களை அதிகரிக்கிறது.

இந்த செயல்முறைகளை ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம், செயற்கை நுண்ணறிவானது புதிய மருந்துகளை சந்தைக்குக் கொண்டுவருவதற்கான நேரத்தையும் செலவையும் கணிசமாகக் குறைக்கிறது, இறுதியில் பல்வேறு நோய்களுக்கான பயனுள்ள சிகிச்சைகள் கிடைப்பதை மேம்படுத்துகிறது. 

முன்கணிப்பு பகுப்பாய்வு மற்றும் இடர் மதிப்பீடு : செயற்கை நுண்ணறிவு மாதிரிகள் வடிவங்களை அடையாளம் காணும். அவர்கள் நோய் பரவல்கள், நோயாளியின் சீரழிவு மற்றும் மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்படுவதைக் கணிக்கிறார்கள். செயற்கை நுண்ணறிவு-உந்துதல் கருவிகள் தனிப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு ஆபத்தை மதிப்பிடுகின்றன. இது ஆரம்பகால தலையீடுகள் மற்றும் தனிப்பயனாக்கப்பட்ட பராமரிப்பு திட்டங்களை அனுமதிக்கிறது.

மின்னணு சுகாதார பதிவுகள் (electronic health records (EHR)) மற்றும் அணியக்கூடிய சாதனங்களில் இருந்து செயற்கை நுண்ணறிவு தொடர்ந்து சுகாதாரத் தரவைக் கண்காணிக்கிறது. இது நிகழ்நேர நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது மற்றும் முக்கியமான மாற்றங்களுக்கு சுகாதார வழங்குநர்களை எச்சரிக்கிறது.

துல்லியமான மருத்துவம் : செயற்கை நுண்ணறிவானது, தனிப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு அவர்களின் தனிப்பட்ட மரபணு, சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வாழ்க்கை முறை காரணிகளின் அடிப்படையில் சிகிச்சைகளை உருவாக்குவதன் மூலம் துல்லியமான மருத்துவத்தில் புரட்சியை ஏற்படுத்துகிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவு அல்காரிதம்கள் பெரிய தரவுத்தொகுப்புகளை பகுப்பாய்வு செய்கின்றன. இந்த தரவுத்தொகுப்புகளில் மரபணு வரிசைகள், மருத்துவ வரலாறுகள் மற்றும் நிகழ்நேர சுகாதார தரவு ஆகியவை அடங்கும். தனிப்பயனாக்கப்பட்ட சிகிச்சை திட்டங்களை (personalized treatment plan) அடையாளம் காண்பதே குறிக்கோள். இந்த பகுப்பாய்வு நோயாளிகள் குறிப்பிட்ட சிகிச்சைகளுக்கு எவ்வாறு பதிலளிப்பார்கள் என்பதைக் கணிக்க உதவுகிறது. இது மருந்து தேர்வு மற்றும் அளவை மேம்படுத்துகிறது.

இந்த அணுகுமுறை சிகிச்சையின் செயல்திறனை அதிகரிக்கிறது, பாதகமான விளைவுகளை குறைக்கிறது மற்றும் தடுப்பு சிகிச்சையை ஊக்குவிக்கிறது.

ஆரோக்கியமான கண்காணிப்பு மற்றும் அணியக்கூடியவை (wearables) : செயற்கை நுண்ணறிவு ஆரோக்கியமாக அணியக்கூடியவற்றை மாற்றுகிறது. அவர்கள் எளிய கண்காணிப்பாளர்களில் இருந்து திட்ட செயலில் உள்ள சுகாதார ரீதியில் பரிணமித்து வருகின்றனர். காப்புரிமைகளைக் கண்டறிய சென்சார்களிடமிருந்து தரவை செயற்கை நுண்ணறிவு பகுப்பாய்வு செய்கிறது. இதய பிரச்சினைகள் அல்லது தூக்கத்தில் மூச்சுத்திணறல் போன்ற உடல்நலப் பிரச்சினைகளை இது கணிக்க முடியும். இது ஆரம்பகால தலையீட்டை செயல்படுத்துகிறது மற்றும் நாள்பட்ட நோய்களின் மேலாண்மையை மேம்படுத்துகிறது.

செயற்கை நுண்ணறிவு அணியக்கூடியவை (AI wearables) வயதான நபர்களைக் கண்காணிக்க முடியும். வீழ்ச்சி அல்லது பிற அவசரநிலைகளின் போது அவர்கள் தொலைதூரத்தில் பராமரிப்பாளர்களை எச்சரிக்கலாம்.

ரோபாட்டிக்ஸ் மற்றும் ஆட்டோமேஷன் : செயற்கை நுண்ணறிவு நவீன ரோபாட்டிக்ஸ்க்கான மூளை சக்தியாக செயல்படுகிறது. இது ரோபோக்களுக்கு செயற்கை நுண்ணறிவு மாதிரிகளை வழங்குகிறது. அவை அனுபவத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்கின்றன. இது ரோபோக்கள் புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப உதவுகிறது. இதன் விளைவாக, அவர்கள் சிக்கலான பணிகளை மிகவும் திறம்பட கையாள முடியும். காலப்போக்கில், அவற்றின் துல்லியம் மேம்படுகிறது. மேலும், சென்சார் தரவுகளின் அடிப்படையில் அவர்கள் முடிவுகளை எடுக்க முடியும்.

பொருட்களின் வடிவத்தின் அடிப்படையில் தங்கள் பிடியை சரிசெய்யக்கூடிய தொழிற்சாலை ரோபோக்களை கற்பனை செய்து பாருங்கள். மேலும், நுட்பமான நடைமுறைகளைச் செய்யக்கூடிய அறுவை சிகிச்சை ரோபோக்களைப் பற்றி சிந்தியுங்கள். செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் ரோபோட்டிக்ஸ் பல தொழில்களில் தானியங்கி தொழில்நுட்பத்தை மாற்றுகின்றன.

பாரம்பரிய மருத்துவம் : ஆயுஷ் அமைச்சகத்தின் ஒரு பகுதியான ஆயுஷ் தொகுப்பு (Ayush Grid), ஆயுஷ் துறையை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது திறமையான, முழுமையான, குறைவான மற்றும் உயர்தர சேவைகளை வழங்க செயற்கை நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்துகிறது. பாதுகாப்பான மற்றும் இணைக்கப்பட்ட டிஜிட்டல் அமைப்பு மூலம் இந்த சேவைகள் அனைவருக்கும் கிடைப்பதை உறுதி செய்வதே இதன் முக்கிய குறிக்கோள் ஆகும்.

Origin article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/artificial-intelligence-healthcare-upsc-2024-9444393/

Read More →

இந்திய அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்தில் பிரெஞ்சுப் புரட்சி எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது?

 ஜூலை 14, 1789-ல் பாஸ்டில் கைப்பற்றப்பட்டது. இது, பிரெஞ்சு புரட்சியின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது.    

இந்தியாவிற்கு பாஸ்டில் தினத்தின் முக்கியத்துவம் என்ன? இது இந்திய-பிரெஞ்சு உறவுகளுடன் எவ்வாறு தொடர்புடையது?  

ஒரு வருடத்திற்கு முன்னர், 2023 ஜூலை 14-ம் தேதி பிரதமர் நரேந்திர மோடி பிரான்ஸ் நாட்டில் பாஸ்டீல் தின விழாவில் (Bastille Day celebration) கலந்து கொண்டார். இந்த நிகழ்வு Champs Elysee அவென்யூவில் நடைபெற்றது. அப்போது பிரதமர் அரசு முறை பயணமாக பிரான்ஸ் நாட்டிற்கு சென்றிருந்தார். பிரஞ்சு அதிபர் இம்மானுவேல் மேக்ரானுடன் ஒரே மேடையில் தங்களது உறவுகளைப் பகிர்ந்து கொண்டனர். இந்த நிகழ்வு இந்தியா மற்றும் பிரான்சின் தனித்துவமான உறவுகளை வெளிப்படுத்தியது.

பாஸ்டீல் தினம் (Bastille Day) என்றால் என்ன?

பாஸ்டீல் தினம் (Bastille Day) பிரெஞ்சுப் புரட்சியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது. இந்தப் புரட்சியின் போது, ​​முழுமையான போர்பன் முடியாட்சியாக (Bourbon monarchy) இருந்த பண்டைய பிரெஞ்சு ஆட்சி கவிழ்க்கப்பட்டது. புரட்சி குடியரசுக் கட்சியை நிறுவ வழிவகுத்தது.

ஜூலை 14, 1789-ல், பாரிஸ் மக்கள் பாஸ்டில் சிறைச்சாலையின் சுவர்களை உடைத்து கைதிகளை விடுவித்தனர். இது முடியாட்சியின் அதிகாரத்தின் இறுதி முடிவாக பார்க்கப்பட்டது. பிரான்சின் சான்ஸ்-குலோட்டுகள் (Sans-culottes), விவசாயிகள் மற்றும் மீனவர்களுடன் சேர்ந்து, இந்த நாளின் முக்கியமான நிகழ்வுகளை வடிவமைத்தனர். இந்த நிகழ்வுகளில் பாரிஸ் பெண்களும் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தனர்.

பின்னர், பிரஞ்சு புரட்சியால் தேசிய சட்டமன்றம் நிறுவப்பட்டது. இது ஆகஸ்ட் மாதம் மனிதன் மற்றும் குடிமக்களின் உரிமைகளை (Rights of Man and Citizen) அறிவித்தது. இந்த அறிவிப்பு  சுதந்திரம், சமத்துவம், சகோதரத்துவம் (Liberty, Equality, Fraternity) என்ற கோட்பாடுகளை அறிமுகப்படுத்தியது.

இந்தியா மற்றும் பிரஞ்சு புரட்சி

காலனித்துவ நீக்கத்திற்கு உட்பட்ட பல நாடுகளைப் போலவே இந்தியாவும் இந்த முழக்கத்தை எடுத்துக் கொண்டன. பிரிட்டிஷ் ஆக்கிரமிப்பின் போது, ​​இந்தியா பிரெஞ்சு புரட்சியால் (French revolution) ஈர்க்கப்பட்டது.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் மைசூரை ஆண்ட திப்பு சுல்தான்,  தனது தலைநகரான செரிங்காபட்டத்தில் சுதந்திர மரத்தை (Tree of Liberty) நட்டு பிரபலமானவர். அவர் தன்னை "குடிமக்களின் திப்பு" (Citizen Tipoo) என்றும் அழைத்தார்.

பின்னர், இந்திய அரசியலமைப்புச் சபையானது பிரெஞ்சுப் புரட்சியிலிருந்து இந்திய அரசியலமைப்பின் முன்னுரையின் முதல் சில வரிகளை ஏற்றுக்கொண்டது.

அரசியலமைப்பின் முன்னுரையானது (Preamble) பல முக்கியமான உரிமைகளை வழங்குகிறது. இது சிந்தனை, வெளிப்பாடு,  நம்பிக்கை மற்றும் வழிபாட்டின் சுதந்திரத்தை வழங்குகிறது. இது அதன் குடிமக்களுக்கு அந்தஸ்து மற்றும் வாய்ப்பின் சமத்துவத்தை உறுதி செய்கிறது. கூடுதலாக, இது அவர்கள் அனைவருக்கும் சகோதரத்துவத்தை ஊக்குவிக்கிறது. இது ஒவ்வொரு தனிநபரின் கண்ணியத்தையும் உறுதிப்படுத்துகிறது மற்றும் தேசத்தின் ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டிற்கு ஆதரவளிக்கிறது.

குடியரசின் யோசனை

முடியாட்சியைத் தூக்கியெறிந்ததன் மூலம், உலகெங்கிலும் உள்ள முடியாட்சிகளின் வெல்லமுடியாத கட்டுக்கதையை பிரெஞ்சுக்காரர்கள் உடைத்தனர். இதற்கிடையில், இந்திய குடியரசு மறுகாலனியாக்கத்தின் போது தோன்றியது. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மன்னராட்சியின் கீழ் வாழ்ந்த இந்தியா செயல்படும் குடியரசை உருவாக்க போராடியது.

குடியரசு என்பது தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதியால் மாநிலத்தின் மிக உயர்ந்த பதவி வகிக்கிறது. மக்கள் தங்களைத் தாங்களே ஆளுகிறார்கள் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

1949 அக்டோபரில், அரசியலமைப்புச் சபையானது அதன் முன்னுரையில் பல விவாதங்களைத் தொடங்கியது. இதில் சில உறுப்பினர்கள் "கடவுள்" அல்லது "காந்தி" சேர்க்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.

இறுதியில், அரசியலமைப்புச் சபையின் வரைவுக் குழு சமர்ப்பித்த பதிப்பிற்குச் சாதகமாக எல்லாம் ஒதுக்கப்பட்டது. இந்த நேரத்தில், சமத்துவம் பற்றிய யோசனை ஏற்கனவே நிறுவப்பட்டது. இதற்கான சரத்துகள் 14, 15, 16 மற்றும் பல இதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.

உதாரணமாக, சரத்து-18 இன் படி இந்தியா பட்டங்களை நீக்கியது. சரத்து-326 இன் படி  உலகளாவிய வயது வந்தோர் வாக்குரிமையை (universal adult franchise) அறிமுகப்படுத்தியது. நாடு சமத்துவக் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் சமத்துவத்திற்காக வாதிட்டது. அவை சரத்துகள் 14 மற்றும் 15 இல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளின் ஒரு பகுதியாகும்.

மதச்சார்பின்மை மற்றும் சகோதரத்துவம்

மதச்சார்பின்மை (Secularism) மற்றும் சகோதரத்துவம் (Fraternity) பற்றி இந்திய அரசியலமைப்பை உருவாக்கியவர்கள் பிரான்சில் இருந்து கற்றுக்கொண்டனர். இருப்பினும், இந்தியாவிலும் பிரான்சிலும் மதச்சார்பின்மை என்பது மதம் இல்லாதது அல்ல (not the absence of religion) என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

பிரெஞ்சுப் புரட்சிக்குப் பிறகு, நெப்போலியன் போனபார்டே முக்கியமான ஒன்றை உணர்ந்தார். பிரெஞ்சு மக்கள் ஆழ்ந்த மத நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் என்பதை அவர் கண்டார். தேவாலயத்தின் அந்தஸ்தைத் தாக்கி அவர்களின் சொத்துக்களைப் பறிமுதல் செய்வது மக்களை காயப்படுத்தியது என்பதையும் உணர்ந்தார்.

அவர் போப்புடன் (Pope) "கான்கார்டாட்" (Concordat) என்ற ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார். இந்த ஒப்பந்தம் தேவாலயத்தின் விவகாரங்களை அரசு மேற்பார்வையிட அனுமதித்தது. மேலும்,  அரசிற்குள் மதத்தை  நிலைநிறுத்த நெப்போலியன் செய்துகொண்ட சமரசம் ஒப்பந்தமாகும்.

இந்தியச் சூழலில் மதச்சார்பின்மை என்பது மதம் முற்றிலும் இல்லாதது அல்ல, மாறாக அனைத்துப் பிரிவுகளும் சமயங்களும் சமமாக இருப்பதுதான். எனவே, அனைத்து மத பிரிவுகளுக்கும் அரசு மானியம் வழங்குகிறது.  

1673 ஆம் ஆண்டு பாண்டிச்சேரியில் "La Compagnie française des Indes orientales" நிறுவப்பட்டது. அதற்கு முன், பாண்டிச்சேரி பல விஷயங்களுக்காக அறியப்பட்டது. இவர்களில் ஒருவர் காரைக்கால் அம்மையார் என்றும் அழைக்கப்படும் புனிதவதியார், ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சைவப் புலவர் ஆவார்.

தற்போது புதுச்சேரி என்று அழைக்கப்படும் பாண்டிச்சேரியின் ஒருங்கிணைப்பு பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை. இந்திய அரசியலமைப்பில் அதன் தாக்கம் புறக்கணிக்கப்பட்ட தலைப்பாகும். இந்திய சுதந்திரப் போராட்டச் சூழலில் இந்தப் பிரச்சினை முக்கியமானதாகப் பார்க்கப்பட்டது.  

பாண்டிச்சேரியில் காரைக்கால், மாஹே, யானம் மற்றும் சந்திரநாகூர் போன்ற பல பகுதிகள் அடங்கும். இந்த இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் பிரிட்டிஷ் வணிகர்களுடன் தொடர்ந்து போராட்டங்களை எதிர்கொண்டன. 

ஆங்கிலேயர்களுடன் தொடர்ச்சியாக மூன்று கர்நாடகப் போர்களில் (1740-63) ஈடுபட்டதால், பிரெஞ்சுக்காரர்கள் ஆங்கிலேயர்களின் கீழ் இந்தியாவில் பாதுகாக்கப்பட்ட மாநிலங்களாக மாற்றப்பட்டனர். எனவே, இந்தியா மற்றும் பிரான்ஸ் இடையேயான உறவு, இந்தியா மற்றும் பிரிட்டன் உறவை விட சற்று மாறுபட்டதாக இருந்தது. 

இந்தியர்களுக்கும் பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கும் இடையிலான முதல் நட்புறவு 1857 போராட்டத்தின் போது ஏற்பட்டது.

தனது L’Intermède français en Inde: Secousses politiques et mutations juridiques என்ற புத்தகத்தில், பாண்டிச்சேரியில் வசிக்கும் குறைந்தது 440 இந்தியர்கள் பிரெஞ்சுக் கட்டளையின் மீதான விசுவாசத்தையும் நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்தி ஆளுநருக்குக் கடிதம் எழுதியதாக டேவிட் அன்னுசாமி குறிப்பிட்டார். 

 

இந்த நம்பிக்கை பாண்டிச்சேரியில் தேசியவாதப் போராட்டத்தின் போது வலுப்பெற்றது. பாண்டிச்சேரி பல சுதந்திர போராட்ட வீரர்களுக்கு பாதுகாப்பான புகலிடமாக மாறியது. இந்த போராளிகள் பிரிட்டிஷ் சட்டங்களுக்கு முரணானவர்கள் ஆவார். 

அத்தகைய குறிப்பிடத்தக்க முதல் பெயர் சுப்ரமணிய பாரதி ஆவார். இந்தியாவில் தேசியவாதக் கவிதைகளை எழுதியதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட அவர் பாண்டிச்சேரியில் தஞ்சம் புகுந்தார். 

மற்ற தலைவர்களும் இதில் இணைந்தனர். அவர்கள் பிரெஞ்சு காலனிகளை தங்கள் வாழ்க்கையின் முக்கிய பகுதியாக ஆக்கினர். இதில் லாலா லஜபதிராய், வி.ஓ. சிதம்பரம் பிள்ளை, சி.ராஜாஜி ஆகியோர் அடங்குவர். அரவிந்தர் தனது ஆன்மீக மையமாக இந்த பிரெஞ்சு பகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்தார்.

இதன் விளைவாக, பாண்டிச்சேரியின் ஒருங்கிணைப்பு சுதந்திர இந்தியாவில் பிற பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த பகுதிகளிலிருந்து வேறுபட்டது.

ஜெய்ப்பூர் காங்கிரஸ் தீர்மானம், 1948 அமைதியான பிரதேசங்களை ஒருங்கிணைக்க அழைப்பு விடுத்தது. இந்த பிரதேசங்கள் இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் அல்லாத காலனித்துவ சக்திகளால் ஆளப்பட்டன. 

போர்த்துகீசியரின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த கோவா (Goa), டாமன்-டையு (Daman-Diu), தாத்ரா நகர் ஹவேலி (Dadra Nagar Haveli) மற்றும் பிரெஞ்சு கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பாண்டிச்சேரி ஆகிய பகுதிகளுக்கு இது நேரடியானச் செய்தியாக இருந்தது. 

1954-ல் இந்திய-சீனா போராட்டத்தில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டதை வரலாற்றாசிரியர்கள் சுட்டிக் காட்டுகிறார்கள். இந்த நிகழ்வை அவர்கள் ஒரு முக்கிய தருணமாக பார்க்கிறார்கள்.  

இறுதியாக, அக்டோபர் 1954ல் இந்திய அரசுக்கும் பிரான்ஸ் அரசுக்கும் இடையே அதிகாரப் பரிமாற்றத்தின் நடைமுறை ஒப்பந்தம் (Treaty of Cessation or De facto treaty of Transfer of Power) கையெழுத்தானது. நவம்பர் 1, 1954-ல் தொடங்கி, இந்திய அரசாங்கம் இந்தியாவில் உள்ள பிரெஞ்சு வளாகங்களைக் கட்டுப்படுத்தியது. 

1962-ம் ஆண்டின் 14 வது அரசியலமைப்புத் திருத்தச் சட்டம் பாண்டிச்சேரிக்கு அதன் சொந்த மாநில சட்டமன்றத்துடன் யூனியன் பிரதேசத்தின் அந்தஸ்தை வழங்கியது. 1963-ம் ஆண்டின் யூனியன் பிரதேச சட்டம் (Union Territory Act) பிரெஞ்சு தூதரகத்தை வைத்திருக்க மாநில சட்டமன்றத்தை அனுமதித்தது. இது பிரெஞ்சு மொழி அதிகாரப்பூர்வ பட்டியலில் இருக்க அனுமதித்தது.  

பொக்ரான் சோதனைக்குப் (Pokhran test) பிறகு இந்தியா தனிமைப்படுத்தப்பட்டபோது அதற்கு உதவிய சில ஐரோப்பிய நாடுகளில் பிரான்சும் ஒன்று. இந்தியாவுடன் சிவில் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட முதல் ஐரோப்பிய நாடும் பிரான்ஸ் நாடு தான்.

Origin article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/the-french-revolution-the-indian-constituent-assembly-upsc-9449188/   

Read More →

அதிக வேலைகளை உருவாக்க விவசாயத்தைப் பயன்படுத்துதல் -தலையங்கம்

 வெங்காயம், தக்காளி போன்ற பயிர்கள் பச்சரிசி, ப்யூரி போன்ற பொருட்களைத் தயாரிக்க மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்தப்படும் தொழிற்சாலைகள் என்று பண்ணைகளைக் கருத வேண்டும். இந்த அணுகுமுறை, சர்க்கரை ஆலைகள் மற்றும் பால்பண்ணைகள் செய்வதைப் போலவே, பயிர்களுக்கு மதிப்பு சேர்ப்பது மட்டுமல்லாமல், கிராமப்புறங்களில் வேலை வாய்ப்புகளையும் உருவாக்குகிறது. 

இந்தியாவின் பதிவுசெய்யப்படாத  நிறுவனங்களின் (unincorporated sector) தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2015-16-ல் 11.13 கோடியிலிருந்து 2022-23-ல் 10.96 கோடியாகக் குறைந்துள்ளது என்று இந்த நாளிதழ் நாளிதழ் நடத்திய பகுதிப்பாய்வில் தெரியவந்துள்ளது. 3.60 கோடியில் இருந்து 3.06 கோடியாக வேலை வாய்ப்பு குறைந்துள்ள நிலையில், உற்பத்தித் துறையில் கடுமையான  சரிவு ஏற்பட்டது. மாறாக, வர்த்தகத்தில் வேலை வாய்ப்புகள் 3.87 கோடியில் இருந்து 3.90 கோடியாகவும், மற்ற சேவைகளில் 3.65 கோடியில் இருந்து 4 கோடியாகவும் அதிகரித்துள்ளது. உற்பத்தி வேலைகளில் இந்த வீழ்ச்சி கவலைகளை அதிகரிக்க செய்துள்ளது. ஏனெனில், முறைசாராதுறை குறைவானதிறன் கொண்ட தொழிலாளர்களுக்கு பாதுகாப்பு வலையை வழங்குகிறது. குறிப்பாக, விவசாயம் பொய்த்து போன கடினமான காலங்களில் இந்த பாதுகாப்பு தேவைப்படுகிறது. பணமதிப்பு இழப்பு, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி அறிமுகம் மற்றும் 2016-17 மற்றும் 2021-22-க்கு இடைப்பட்ட காலக்கட்டத்தில் ஏற்பட்ட பொருளாதார வீழ்ச்சி ஆகியவற்றின் விளைவுகளால், சுதந்திரமாகவோ அல்லது சில ஊழியர்களுடன் இயங்கும் இந்த சிறு நிறுவனங்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. 

விவசாயம் அல்லாத தொழில்களில் தொழிலாளர்களின் சரிவு, முறையான துறை வேலைகளின் வளர்ச்சியால் குறைந்து இருக்கலாம். இருப்பினும், இதை உறுதிப்படுத்த தெளிவான தரவு இல்லை. முறைசாரா தொழில்களில் இருந்து முறையான வேலைவாய்ப்பிற்கு இந்த மாற்றம் பலனளிக்கும் என்பதால், முறைசாரா வணிகங்கள் பெரும்பாலும் குறைந்த உற்பத்தித்திறனைக் கொண்டிருக்கின்றன. 2022-23-ல் இந்த நிறுவனங்களில் ஒரு ஊழியருக்கு சராசரி ஆண்டு சம்பளம் ரூ.1,24,482 மட்டுமே. இந்தியாவில் விவசாயத்தில் அதிகப்படியான பணியாளர்கள் உள்ளனர். மேலும், விவசாயத்திற்கு வெளியே உள்ள பெரும்பாலான புதிய வேலைகள் முறைசாரா துறை மற்றும் கட்டுமானத் துறையில் இருந்தால், குறைந்த ஊதியமும் வழங்கினால், அது பொருளாதார கட்டமைப்பில் உண்மையான மாற்றத்தைக் குறிக்காது.  தொழிலாளர்கள் முறைசாரா வேலையிலிருந்து (விவசாயம் மற்றும் கட்டுமானம் உட்பட) அதிக உற்பத்தி மற்றும் சிறந்த ஊதியத்தை வழங்கும் உற்பத்தி மற்றும் சேவைகள் போன்ற முறையான துறைகளுக்கு மாற வேண்டும்.

சவால்கள் அதிகரித்துள்ளது. உற்பத்தித் துறை அதிக தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்துகிறது, இது தொழிலாளர் தேவையைக் குறைக்கிறது. தகவல் தொழில்நுட்பம், கணக்கியல் மற்றும் நிதிச் சேவைகளுக்கு இந்தியாவின் பெரும்பாலான உழைக்கும் மக்களிடம் இல்லாத திறன்கள் தேவைப்படுகின்றன. இதன் பொருள் விவசாயம் வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதற்கு பயன்படுத்தப்படாத பல சாத்தியங்களைக் கொண்டுள்ளது. இந்த வேலைகள் பண்ணைகளில் மட்டுமல்ல, அருகாமையிலும் அதற்கு அப்பாலும் இருக்கும். விளைபொருட்களை சேகரித்தல், வரிசைப்படுத்துதல், பதப்படுத்துதல், பேக்கேஜிங் செய்தல், போக்குவரத்து செய்தல், சேமித்தல் மற்றும் விற்பனை செய்தல், அத்துடன் விவசாயிகளுக்கு பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை வழங்குதல் போன்ற நடவடிக்கைகள் அடங்கும். இதை அடைய, நாம் விவசாயத்தை "ஒரு தொழிற்சாலையாக" (“farm as a factory”) நாம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.   உதாரணமாக, வெங்காயம் மற்றும் தக்காளியை பேஸ்ட் மற்றும் ப்யூரியாக மாற்றுவதன் மூலம், இந்த பயிர்களுக்கு மதிப்பு சேர்க்கலாம் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் வேலைகளை உருவாக்கலாம். அதன் மூலம்,  கிராமப்புறங்களில் சர்க்கரை ஆலைகள் மற்றும் பால்பண்ணைகள் செய்ததைப் போலவே வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/opinion/editorials/tapping-agricultures-potential-to-create-more-jobs-9450029/ 

Read More →

சிறப்பு அந்தஸ்துக்கான கோரிக்கையை மாநிலங்கள் ஏன் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்? -அமிதாப் குண்டு, கோவிந்த் பட்டாசார்ஜி

 சிறப்பு மாநில அந்தஸ்து பெரும்பாலும் அரசியல் நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டது. சிறப்பு மாநில அந்தஸ்தின் (special category states (SCS)) நிகர நன்மைகளை ஒரு மாநிலம் அடைய முடியும் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. அனுமதிக்கப்பட்ட திட்டங்களின் கீழ் நிதியை முழுமையாகவும் முறையாகவும் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இதைச் செய்யலாம். கூடுதலாக, இந்த நன்மைகளைப் பெறுவதற்கு இருக்கும் வாய்ப்புகளை மாநிலங்கள் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். 

சிறப்பு மாநில அந்தஸ்து என்ற கருத்து 1969இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. நான்காவது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் திட்டக் கமிஷன் அதை அறிமுகப்படுத்தியது. இது நேர்மறையான தலையீட்டின் கருவியாக இருந்தது. அதன் நோக்கம் ஒரு சில மாநிலங்களுக்கு அதிக திட்ட உதவியை ஒதுக்கீடு செய்வதாகும். தேசிய வளர்ச்சி கவுன்சில் (National Development Council (NDC)) மூலம் இந்த ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநிலங்கள் அவற்றின் இருப்பிடம் மற்றும் சமூக-பொருளாதார காரணிகளால் சவால்களை எதிர்கொண்டன. நாட்டில் சமச்சீர் பிராந்திய வளர்ச்சியை அடைவதே முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது. ஆரம்பத்தில், மூன்று மாநிலங்கள் மட்டுமே இந்த நிலையைப் பெற்றன. இந்த மாநிலங்கள் ஜம்மு காஷ்மீர், அசாம் மற்றும் நாகாலாந்து. பின்னர், அனைத்து வடகிழக்கு மாநிலங்களும் சிறப்பு அந்தஸ்தைப் பெற்றன. உத்தரகாண்ட் மற்றும் இமாச்சல பிரதேசத்திற்கும் இந்த சிறப்பு அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது. 

தேசிய வளர்ச்சி கவுன்சில் காட்கில் சூத்திரத்தைப் (Gadgil formula) பயன்படுத்தி மாநிலங்களுக்கு உதவி செய்தது, இது மக்கள் தொகை மற்றும் பொருளாதார பற்றாக்குறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. இது 30% நிதியை சிறப்பு அந்தஸ்து மாநிலங்களுக்கு ஒதுக்கியது. 1969 இல், நிதி ஆணையம் (Finance Commission (FC)) ஜம்மு காஷ்மீர், அசாம் மற்றும் நாகாலாந்து ஆகியவற்றை சிறப்பு அந்தஸ்து மாநிலமாக ஆக நியமித்தது. இந்த மாநிலங்கள் பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை நிர்வகிக்கவும், வரி விநியோகத்திற்கான அளவுகோல்களை அமைக்கவும் இந்த சூத்திரத்தை நிதி ஆணையம் (Finance Commission (FC)) பயன்படுத்தியது. 1969 இல் ஐந்தாவது நிதி ஆணையம் (Finance Commission (FC)) முதல் சிறப்பு மாநில அந்தஸ்து அதிக சலுகைகளைப் பெற்றுள்ளது. மற்ற மாநிலங்களுக்கான 60% அல்லது 75% மானியத்துடன் ஒப்பிடும்போது, ​​மத்திய நிதியுதவி திட்டங்களில் 90% நிதியை சிறப்பு மாநில அந்தஸ்து மாநிலத்திற்க்கு வழங்குகிறது, மீதமுள்ள 10% கடனாக வழங்குகிறது. 

கலால் (excise) மற்றும் சுங்க வரிகளில் சிறப்பு அந்தஸ்து மாநிலங்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன. வருமான வரி (excise), கார்ப்பரேட் வரி (corporate tax) ஆகியவற்றிலும் சலுகைகளைப் பெற்றனர். திட்டக் கமிஷனின் உயர் மத்திய திட்ட உதவியின் மூலம் உண்மையான பலன் கிடைத்தது. திட்டக் கமிஷனுக்குப் பதிலாக நிதி ஆயோக் வந்ததில் இருந்து இவற்றில் பெரும்பாலானவை இப்போது வரலாறாக உள்ளன.  மத்திய அரசின் நிதியுதவித் திட்டங்களைத் தவிர, அனைத்து மையத்திலிருந்து மாநில நிதிப் பரிமாற்றங்களும் இப்போது நிதி ஆணையத்தின்  பரிந்துரையின் மூலம் செய்யப்படுகின்றன.

இந்த மாற்றங்களுக்குப் பிறகும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் சிறப்பு மாநில கோரிக்கை அதிக அளவில் உள்ளது, குறிப்பாக  பிராந்திய கட்சிகள் இதைப் பேரம் பேசும் கருவியாகப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இந்த பிரச்சினையை அமைதியாக தீர்க்க வேண்டும். 

பிப்ரவரி 2014ல், அப்போதைய பிரதமர் மன்மோகன் சிங், ராஜ்ய சபாவில், தெலங்கானாவைத் தவிர்த்து ஆந்திரா ஐந்து ஆண்டுகள் "சிறப்பு வகை திட்ட உதவியை" பெறும் என்று அறிவித்தார். ஆந்திரப் பிரதேசத்தை கூடுதல் சிறப்பு மாநிலமாக அறிவிக்காமல், தேவையான நிதி நடவடிக்கைகள், வரிச்சலுகைகள் வழங்கப்படும் என்று தெரிவிக்கப்பட்டது. இந்த அறிக்கை அரசாங்கம் சிறப்பு மாநில அந்தஸ்தை பெறுவதில் ஒரு புதிய மாநிலத்தை சேர்ப்பதை ஆதரிக்கிறதா என்ற கேள்விகள் எழுப்பப்படுகிறது. அதன் அரசியல் சாசனம் சரியானதா என மக்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். அதன் நிதி சலுகைகள் குறித்தும் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். கூடுதலாக, ஒரு பத்தாண்டிற்க்குப் பிறகு பதவியேற்கும் அரசாங்கத்தின் மீது ஒரு பிரதமரின் அறிவிப்பு கட்டுப்படுகிறதா என்பதில் சந்தேகம் உள்ளது.

14வது நிதிக் கமிஷன் (Finance Commission) தனது பரிந்துரைகளில் சிறப்பு அந்தஸ்து மாநிலங்களை சேர்க்கவில்லை. இருப்பினும், இந்த மாநிலங்களின் கோரிக்கைகள் மற்றும் வேறுபட்ட கண்ணோட்டங்களை அது முழுமையாக ஆய்வு செய்தது. இது இருந்தபோதிலும், வடகிழக்கு மாநிலங்கள், உத்தரகாண்ட் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசத்திற்கு கணிசமான அளவு நிதி ஒதுக்கீடு செய்வதன் மூலம் முன்னுரிமை அளித்தது. மத்திய அரசின் நிதியுதவியுடன் கூடிய திட்டங்களுக்கான அதிக மானியங்கள் மற்றும் குறைக்கப்பட்ட செலவுப் பகிர்வு ஆகியவற்றை ஆணையம் பரிந்துரைத்தது. கூடுதலாக, இந்த மாநிலங்கள் எதிர்கொள்ளும் தனித்துவமான சவால்களை எதிர்கொள்ள சிறப்பு மானியங்களுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. 

பதினைந்தாம் நிதி ஆணையம் சிறப்பு அந்தஸ்து மாநிலங்களை குறிப்பிடவில்லை. இதற்குப் பதிலாக, எட்டு வடகிழக்கு மாநிலங்கள் மற்றும் உத்தராகாண்ட் மற்றும் ஹிமாச்சலப் பிரதேசம் (ஜம்மு மற்றும் காஷ்மீர் யூனியன் பிரதேசமாக மாறிய பிறகு தவிர்க்கப்பட்டது) ஆகிய மலைசார் மாநிலங்களுக்கு,  அவை மொத்த மக்கள் தொகையில் 5.2% மட்டுமே பெற்றுள்ளதால் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட வரிகளில் 10.5 சதவீத பங்கு ஒதுக்கப்பட்டது. இது தெற்குப் பிராந்திய மாநிலங்களுக்கும் மேற்குப் பகுதிகளுக்கும் குறைந்த பங்குகளை பெற வழி வகுத்தது.   

14வது மற்றும் 15வது நிதிக் ஆணையங்கள் குறிப்பிடத்தக்க சுற்றுச்சூழல் பகுதிகளைக் கொண்ட மாநிலங்களுக்கு அதிக நிதி ஒதுக்கீடு செய்தன. இது இந்த மாநிலங்கள் வசூலிக்க கூடிய வரிகளில் அதிக பங்குகளைப் பெற வழிவகுத்தது. முந்தைய நிதி ஆணையத்துடன் ஒப்பிடுகையில், 15வது நிதி ஆணையம் குறிப்பாக கணிசமான காடுகளை கொண்ட மாநிலங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீட்டை அதிகரித்தது. கூடுதலாக, 15வது நிதி ஆணையம் பழைய 1971 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புக்கு பதிலாக 2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பைக் கருத்தில் கொண்டது, சிறப்பு வகை மாநிலங்களில் இமாச்சலப் பிரதேசத்தைத் தவிர, அதிக மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்கள் பயனடைகின்றன.

இந்தியாவில், ஜனநாயகத்தின் அரசியல் தன்மை மற்றும் தன்னாட்சி அமைப்புகளின் செயல்பாடு காரணமாக, சிறப்பு மாநில அந்தஸ்து பட்டியலில் மாற்றங்கள் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. திட்டக் கமிஷன் முன்பு சிறப்பு மாநில அந்தஸ்தை அடையாளம் காண ஒரு குழுவை பரிந்துரைத்தது. ஆனால், இப்போது அதை புதுப்பிப்பது மிகவும் கடினமாக இருக்கும்.

ஆர்வமுள்ள மாநிலங்களின் முதலமைச்சர்கள் அரசியல் காரணங்களுக்காக, அதன் ஒட்டுமொத்த பலன்களை சரியாக மதிப்பிடாமல், சிறப்பு வகை அந்தஸ்தை  அடிக்கடிக் கோருகின்றனர். அனுமதிக்கப்பட்ட திட்டங்களிலிருந்து நிதியை முழுமையாகப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும், மத்திய அரசின் நியாயமான தொகுப்பின் ஆதரவுடன் இருக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமும் ஒரு மாநிலம் இதே போன்ற பலன்களை அடைய முடியும் என்று ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. 2018 ஆம் ஆண்டில், தேசிய ஜனநாயக அரசாங்கம் இராஜதந்திர தலையீடுகள் மற்றும் இலக்கு பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகள் மூலம் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியைத் (inclusive development) தொடர வலியுறுத்தியது, செலவுகள் மற்றும் நன்மைகள் தொடர்பான வெளிப்படைத்தன்மையை நோக்கமாகக் கொண்டது. 

அமிதாப் குண்டு அகமதாபாத்தில் உள்ள எல் ஜே பல்கலைக்கழகத்தில் எமரிட்டஸ் பேராசிரியராக உள்ளார். பட்டாச்சார்ஜி, முன்னாள் இயக்குநர் ஜெனரல், இந்தியாவின் தலைமை கணக்குத் தணிக்கையாளர், அருண் ஜெட்லி தேசிய நிதி மேலாண்மை நிறுவனத்தில் பேராசிரியர்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/opinion/columns/why-states-must-reconsider-their-demand-for-special-category-status-9450017/  

Read More →

பிரதமர் மோடியின் மாஸ்கோ பயணம் மற்றும் இந்தியா-ரஷ்யா உறவுகள் பற்றி . . .

 ரஷ்யாவுடனான தனது உறவுகளை உறுதிப்படுத்துவதில் இந்தியா சிறப்பாக செயல்பட்டது. ஆனால், வெளி உலகத்திற்கு சிறப்பானதாக  தோன்றவில்லை.

பிரதமர் நரேந்திர மோடி பதவியேற்ற பின் முதல்முறையாக  மாஸ்கோவிற்கு பயணம் செய்தார். அதிகாரிகள் இருதரப்பு உறவுகளை வலுப்படுத்துவதை பற்றி தங்களது ஆலோசனைகளை வழங்கினார். இந்தப் பயணம் இந்தியா-ரஷ்யா உறவுகளை வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தாலும், கிவ் மற்றும் வாஷிங்டனில் இருந்து குறிப்பிடத்தக்க விமர்சனத்தைப் பெற்றது. 2019-ஆம் ஆண்டிற்கு பிறகு ரஷ்யாவிற்கு பிரதமர் நரேந்திர மோடி மேற்கொண்ட முதல் பயணம் இதுவாகும். மூன்று ஆண்டுகளில் முதல் வருடாந்திர உச்சிமாநாட்டில் பிரதமர் பங்கேற்றார். இருநாட்டு தலைவர்களின் முன்னிலையில் பல்வேறு முக்கியமான முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டது. 

பிரதமர் நரேந்திர மோடி ரஷ்யாவின் உயர்ந்த சிவிலியன் விருதை பெற்றார். உக்ரைன் போர் மற்றும் வளர்ந்து வரும் ரஷ்யா-சீனா உறவுகள் போன்ற சவால்களை மீறி இருதரப்பு உறவுகளை வலுப்படுத்த ரஷ்யா அதிபர் புடின் எடுத்த முயற்சிகளுக்கு பிரதமர் புகழாரம் சூட்டினார். இருநாட்டு தலைவர்களும் பொருளாதார மற்றும் வர்த்தக உறவுகளை மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தினர். 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் இருதரப்பு வர்த்தகத்தில் $100 பில்லியன்களை அடைவதற்கான இலக்கை அவர்கள் நிர்ணயித்துள்ளனர். மேற்கத்திய பொருளாதாரத் தடைகளுக்கு மத்தியில், ரஷ்யாவில் இருந்து தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட எண்ணெய் இறக்குமதியில் இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகரித்துள்ளதால், இந்த இலக்கை அடைய முடியும்.  

தனது பயணத்தின் போது, ​​ரஷ்ய ராணுவத்தில் பணிபுரியும் இந்தியர்கள் இந்தியாவுக்குத் திரும்ப அனுமதிக்கப்படுவார்கள் என்று அதிபர் புதினிடம் இருந்து பிரதமர் மோடி உறுதிமொழி பெற்றார். முந்தைய பேச்சுவார்த்தைகளை போல் இல்லாமல், இந்த முறை இராணுவ கொள்முதல் பற்றிய அறிவிப்புகள் எதுவும் இல்லை, அவை இருநாட்டு உறவின் முக்கிய அம்சமாகும். இந்த மாற்றம், குறிப்பாக உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு, மற்றும் சர்வதேச விமர்சனங்களைத் தவிர்ப்பதற்காக, முந்தைய ஒப்பந்தங்களில் இருந்து ரஷ்ய விநியோகத்தில் தாமதம் ஏற்பட்டது. "போர்க்களத்தில் தீர்வு இல்லை" என்ற மோடியின் அறிக்கையும் அதன் பிறகு வியன்னாவுக்குச் செல்வதற்கான அவரது முடிவும் அவரது பயணம் சமாதானம் ஏற்படுத்துவதற்கான முயற்சியாக அனைவராலும் பார்க்கப்பட்டது. உக்ரைன் மற்றும் ரஷ்யா போர் தொடங்கியதிலிருந்து அவர் மேற்க்கொள்ளும் முதல் பயணம் இதுவாகும்.  

மிகவும் பிளவுபட்டுருக்கும் உலகில், பிரதமர் மோடியின் ரஷ்யா பயணம் மிகவும் சவாலானது. குறிப்பாக உக்ரைன் மீது கடுமையான ஏவுகணைத் தாக்குதலை நடத்திவருகிறது. அதே நேரத்தில், உக்ரேனிய ஜனாதிபதி வோலோடிமிர் ஜெலென்ஸ்கி உட்பட நேட்டோ மற்றும் மேற்கத்திய தலைவர்கள் வாஷிங்டனில் ஒரு உச்சிமாநாட்டில் சந்தித்துக் கொண்டனர். ரஷ்யா தனிப்படுத்த விரும்பும் அவர்களது நோக்கம் வெற்றி பெறவில்லை.  இந்த நேட்டோ நாடுகளின் நிலைப்பாடு ஒரு சார்பாக இருக்கிறது. ஏனெனில்,  அவர்கள் இஸ்ரேலின் தீவிர தாக்குதல் காஸாவில் பொதுமக்களின் உயிரிழப்புகள் குறித்து அக்கறை காட்டவில்லை. அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை மற்றும் உக்ரைன் ஆகிய இரு நாடுகளும் பிரதமரின் பயணத்தை வெளிப்படையாக விமர்சித்துள்ளன. அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவிடம் இருந்து இந்தியா பல்வேறு விமர்சங்களை எதிர்கொள்கிறது. நீண்ட காலத்திற்கு, இந்தியா தனது நலன்களை மேம்படுத்தும் நடவடிக்கைகளை அதிகரிக்க வேண்டும் மற்றும் இந்த போரில் குறிப்பிட்ட ஒரு நாட்டிற்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துவது அர்த்தமற்றது என்று  மேற்கு நாடுகளுக்கு உணர்த்த வேண்டும். இந்தியா அதன் சுதந்திரமான நிலைப்பாட்டிற்கு பெயர் பெற்றது மற்றும் எந்த நாட்டிற்கும் கண்முடித்தமானாக ஆதரவளிக்காது என்பதை மேற்கத்திய நாடுகளுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/editorial/%E2%80%8Ba-wobbly-walk-on-the-modi-moscow-visit-india-russia-ties/article68396190.ece  

Read More →

வீட்டுச் செலவுகளில் பொது விநியோகத் திட்டத்தின் தாக்கம் -அமிதவ சாஹா, கோபால் சாஹா

 குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்புத் தரவு (Household Consumption Expenditure Survey (HCES))  சமூக நலத்திட்டங்களுக்கான செலவினம் (social transfers) மக்களை எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை ஆய்வு செய்ய அனுமதிக்கிறது.      

பொது விநியோக திட்டம் (Public Distribution System (PDS)) என்பது இந்தியாவில் உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட முக்கியமான சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டமாகும். இன்று, 75%-கிராமப்புற மக்களும், 50%-நகர்ப்புற மக்களும் தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் (National Food Security Act (NFSA)) சட்டம், 2013-ன் கீழ் மானிய விலையில் உணவு தானியங்களைப் பெறத் தகுதி பெற்றுள்ளனர். காய்கறிகள், பால், பருப்பு வகைகள், முட்டை, மீன், இறைச்சி மற்றும் பிற ஊட்டச்சத்து நிறைந்த உணவுகள் போன்றவற்றை மானியங்களாகப் பெறுகின்றனர். இந்த வகையான உணவுகளை குடும்பங்கள் வாங்குகிறதா என்பதை நாம் ஆய்வு செய்ய வேண்டும். வீட்டு உபயோக செலவின கணக்கெடுப்பு 2022-23-ன் புதிய தரவு, பொது விநியோக திட்டத்திலிருந்து இலவச உணவுதானியம் அல்லாத பொருட்களுக்கான செலவினங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதைப் இந்த கட்டுறையில் காணலாம்.

பிரதிநிதித்துவம் பற்றி

குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்புத் தரவு 2022-23, பல்வேறு சமூக நலத் திட்டங்கள் மூலம் வீடுகளுக்கு இலவசமாகப் பெறப்பட்ட உணவு மற்றும் உணவு அல்லாத பொருட்கள் பற்றிய தகவல்களைச் சேகரித்தது. தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின் குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்புத் தரவு, 2022-23-ஆம் ஆண்டு அறிக்கையில், புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தின் (Ministry of Statistics and Programme Implementation) இணையதளத்தில், பக்கங்கள் 15 முதல் 18 வரை விரிவான தகவல்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு திட்டத்திலும் பயனடையும் குடும்பங்களின் சரியான எண்ணிக்கையை வழங்குவதை இந்த கணக்கெடுப்பு நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கவில்லை. பொதுவாக, நிர்வாகத் தரவுகள் குறிப்பிடுவதை விட குறைவான குடும்பங்கள் இதன் மூலம் பயனடைவதை இந்த தரவுகள் காட்டுகின்றன. பொது விநியோக திட்ட  ஆய்வுகளில், இத்திட்டத்தின் மூலம் எவ்வாறு சலுகைகளை மக்கள் பெறுகின்றனர் என்ற விவாதம் அதிகரித்துள்ளது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் பொது விநியோக திட்டம் உணவைப் பயன்படுத்தும் குடும்பங்களை தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் தரவுகளுடன் ஒப்பிடுவார்கள். தரவுகளை விளக்குவதில் கவனம் தேவை. 

குடும்பங்கள் பெறும் இலவச மருத்துவம் மற்றும் கல்விச் சேவைகளின் மதிப்பைக் கண்டறிய, குறிப்பிட்ட உடல்நலப் பிரச்சினைகள் மற்றும் பள்ளிகள் அல்லது கல்லூரிகளில் ஏதேனும் கட்டணச் சலுகைகள் அல்லது திருப்பிச் செலுத்துதல் பற்றிய விரிவான தகவல்கள் தேவை. தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகம் (National Sample Survey Office (NSSO)) குடும்பங்கள் எதற்கு செலவழிக்கிறார்கள் மற்றும் சுகாதாரம் மற்றும் கல்வித் துறைகளில் அவர்கள் பயன்படுத்தும் இலவச சேவைகள் பற்றிய விரிவான தரவுகளை சேகரிக்க சிறப்பு ஆய்வுகளை நடத்துகிறது. மருத்துவச் சேவைகளின் மதிப்பை மதிப்பிடுவதற்கு குடும்பங்கள் செலுத்தும் தொகையைப் பயன்படுத்துவது பொருத்தமானதல்ல. ஏனெனில், காப்பீடு என்பது வழக்கமான செலவு அல்ல, முதலீடாகக் கருதப்படுகிறது. குடும்ப நுகர்வு செலவின கணக்கெடுப்புக்கு பதிலாக அகில இந்திய கடன் மற்றும் முதலீட்டு கணக்கெடுப்பில் (All India Debt & Investment Survey) இந்த நிதித் தரவு சேகரிக்கப்படுகிறது.

தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகம், ஆய்வாளர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு உதவுவதற்காக முதல் முறையாக சில இலவச உணவு மற்றும் உணவு அல்லாத பொருட்களின் மதிப்பை மதிப்பிடத் தொடங்கியுள்ளது. இந்த செயல்முறை இரண்டு முக்கிய நடவடிக்கைகளின் கணக்கீட்டை செயல்படுத்துகிறது. முதலாவது மாதாந்திர தனிநபர் நுகர்வுச் செலவு (Monthly Per Capita Consumption Expenditure (MPCE)), இது ஒரு குடும்ப உறுப்பினரின் சராசரி மாதாந்திரச் செலவை அளவிடுகிறது. இரண்டாவது அளவீடு என்பது, குடும்பங்கள் ஒவ்வொரு மாதமும் செலவழிக்கும் மொத்தத் தொகையாகும். இதில் அவர்கள் பெறும் இலவச உணவு மற்றும் பிற பொருட்களின் மதிப்பிடப்பட்ட மதிப்பு அடங்கும். இரண்டு அளவீடுகளும் தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலக அறிக்கையில்  குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. 

மதிப்புகளின் கணிப்பு

தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகம் (NSSO) ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும், துறை வாரியாக (கிராமப்புறம், நகர்ப்புறம்) வீடுகள் இலவசமாகப் பெறும் உணவு மற்றும் உணவு அல்லாத பொருட்களின் மதிப்பை மதிப்பிட இரண்டு முறைகளைப் பரிந்துரைத்துள்ளது. இந்த முறைகள் மாதிரி அலகு விலை (modal unit price) மற்றும் 25-வது சதவீத அலகு விலை (25th percentile unit price) ஆகும். நுகர்வுச் செலவு என்பது பொதுவாக குடும்பங்களால் உண்மையில் செலவழிக்கப்பட்ட பணத்தைக் குறிக்கிறது. அதே சமயம் நுகர்வு மதிப்பில் குடும்பங்கள் நுகரப்படும் இலவச மற்றும் மானியப் பொருட்களும் அடங்கும். தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின்  அறிக்கையில், இலவசமாகப் பெறப்பட்ட பொருட்களின் மதிப்பை மதிப்பிடுவதற்கு மாதிரி விலை மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது. எனவே, ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட பெயரளவிலான விலையில் பொது விநியோக திட்டத்திலிருந்து உணவுப் பொருட்களை வாங்குவதற்கு எந்த மதிப்பீடும் செய்யப்படவில்லை. 

பல குடும்பங்கள் பெறும் முக்கிய இலவசப் பொருள் பொது விநியோக திட்டத்திலிருந்து பெற்ற உணவு தானியங்கள் ஆகும். இந்தியா முழுவதும், கிராமப்புறங்களில் இலவசப் பொருட்களின் மதிப்பில் 94% மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் 95% உணவில் இருந்து வருகிறது. இலவசப் பொருட்களைப் பெறாத வீடுகள் உட்பட அனைத்து வீடுகளையும் பார்க்கும்போது, ​​இலவச உணவின் மதிப்பு கிராமப்புறங்களில் ₹82 மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் ₹59-ஆக உள்ளது.

தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலக அறிக்கையானது, பல்வேறு வருமானக் குழுக்களுக்கான சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் நுகர்வுச் செலவினத்தை சுட்டி காட்டுகிறது. கீழ் 5%, 5-10% மற்றும் மேல் 5% வரையிலான பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த பிரிவுகள் உடையக்கூடிய வகுப்புகள் (fractile class) என்று குறிப்பிடப்படுகின்றன. அறிக்கையின்படி, குறைந்த 5% சம்பாதிப்பவர்களின் சராசரி   மாதாந்திர தனிநபர் நுகர்வுச் செலவினம் கிராமப்புறங்களில் ₹1,373 மற்றும் நகர்ப்புறங்களில் ₹2,001 ஆக உள்ளது. அதாவது 5% ஏழை இந்தியர்களின் மாதாந்திர தனிநபர் செலவு இந்த தொகையை விடக் குறைவாக உள்ளது.  

 

கிராமப்புற இந்தியாவில் உள்ள ஏழை மக்களின் செலவினங்களைப் பார்க்கும்போது, ​​அவர்களில் 20%, அதாவது இந்தியாவின் கிராமப்புற மக்கள் தொகையில் 1%, சற்று அதிக வருமானம் கொண்ட குழுவைச் சேர்ந்தவர்கள் - 5%-10% வரம்பில் உள்ளனர். கிராமப்புற இந்தியாவில் சுமார் 8.6 மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர். ஆறாவது வகை வரையிலான உயர் வருமானக் குழுவைச் சேர்ந்த  மக்களுக்கும் இதே நிலைத் தொடர்கிறது. நகர்ப்புறங்களில், மக்கள் அதிக வருமானம் பெறும் குழுக்களுக்குச்  நோக்கி செல்கின்றனர்.  

 

 வெவ்வேறு மாநிலங்கள் வெவ்வேறு வடிவங்களைக் காட்டுகின்றன. ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்கள் குறிப்பிட்ட தேவைகளைப் பொறுத்து, மானிய விலையில் பொது விநியோக திட்டத்திலிருந்து வாங்குவதைக் கணக்கிடுவதற்கான பொதுவான மதிப்பை மதிப்பிடலாம். இந்த நடைமுறையானது சராசரி மாதாந்திர தனிநபர் நுகர்வுச் செலவை (Monthly Per Capita Consumption Expenditure (MPCE)) கணிப்புடன் உயர்த்துகிறது. சுருக்கமாக, பணப் பலன்களுக்குப் பதிலாக பொருட்களைப் பெறுவது ஏழைக் குடும்பங்களிடையே செலவினங்களை அதிகரிக்க உதவுகிறது என்பதை ஒரு சாதாரண மதிப்பீடு கூட காட்டுகிறது. 

வெவ்வேறு மாநிலங்கள் மாறுபட்ட போக்குகளைக் காட்டுகின்றன. பொது வினியோக திட்டத்திலிருந்து மானிய விலையில் வாங்கும் சராசரி மதிப்பை ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரு பொதுவான புள்ளிவிவர முறையைப் பயன்படுத்தி (மாதிரி மதிப்பைக் கணக்கிடுவது) மதிப்பிடலாம். இந்த முறை இலவசம் அல்லது மானியம் வழங்கப்படும் பொருட்களைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது ஒரு நபருக்கு கணக்கிடப்பட்ட சராசரி மாதாந்திர செலவினத்தை அதிகரிக்கிறது. அடிப்படையில், அடிப்படைக் கணக்கீடுகள் கூட இலவச அல்லது மானிய விலையில் பொருட்களைப் பெறுவது ஏழைக் குடும்பங்களில் செலவின சக்தியை அதிகரிக்க உதவுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. 

வறுமையின்  விளைவு

அறிக்கை வெளியிடப்பட்டதில் இருந்து, வறுமைக் கோட்டை எவ்வாறு நிர்ணயிப்பது என்பது பற்றிய  விவாதம் அதிகரித்துள்ளது.  ஏழைக் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கையை அவர்களின் செலவினங்களின் அடிப்படையில் மட்டும் வரையறுக்க வேண்டுமா அல்லது அவர்கள் பெறும் இலவசப் பொருட்களின் மதிப்பைச் சேர்க்க வேண்டுமா என்பதைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.  இலவசப் பொருட்களைப் பெறுவது, குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களின் நல்வாழ்வை நேர்மறையாகப் பாதிக்கிறது என்று இந்த அறிக்கையின் மூலம் தெரிய வந்துள்ளது. 

அமிதாவா சாஹா மற்றும் கோபால் சாஹா கொல்கத்தாவில் உள்ள தேசிய மாதிரி கணக்கெடுப்பு அலுவலகத்தின் கணக்கெடுப்பு (National Sample Survey Office (NSSO)) வடிவமைப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சி பிரிவைச் சேர்ந்தவர்கள்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/the-pds-impact-on-household-expenditure/article68397604.ece 

Read More →