சமீபத்திய தீர்ப்புகள் மூலம், உச்ச நீதிமன்றம் தனிநபர் சுதந்திரம் குறித்த அரசியலமைப்பு நிலையை ஆழப்படுத்தியுள்ளது - ரோகன் ஜே ஆல்வா

 சிறப்பு சூழ்நிலைகளைக் கையாள்வதற்கான சட்டங்களுக்கான செயல்பாட்டு கட்டமைப்பை வழங்கும் அதே வேளையில், நீதிமன்றங்கள் அரசியலமைப்பிற்கு நம்பகத்தன்மையைப் பராமரிக்க முடியும் என்பதை இது காட்டுகிறது. இருப்பினும், ஜாமீன் ஆதரவு அணுகுமுறைக்கு புத்துயிர் அளிப்பதை நோக்கி சட்டவியல் சிந்தனை நகர்ந்து வருவதாக இப்போது தோன்றுகிறது 


டிசம்பர் 6, 1948-ஆம் ஆண்டில் அன்று, அரசியலமைப்பு சபையில் பதட்டங்கள் அதிகமாக இருந்தன. அரசியலமைப்பின் மிக முக்கியமான உரிமைகளில் ஒன்றான வாழ்க்கை உரிமை மற்றும் பிரிவு 21 ஆல் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்ட தனிப்பட்ட சுதந்திரம் குறித்து விவாதிக்க சட்டமன்றம் அமைக்கப்பட்டது. 


கே.எம்.முன்ஷி ஓர் அழுத்தமான உரையில், ஒரு நபரின் வாழ்க்கை மற்றும் சுதந்திரத்திற்கு உரிய செயல்முறை பாதுகாப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று வாதிட்டார். இந்த உரிமைகள் தன்னிச்சையான சட்டங்களுக்கு உட்படுத்தப்படக்கூடாது என்று அவர் கூறினார். 


உரிய செயல்முறை உரிமைகளுக்கும் சாதாரண சட்டங்களுக்கும் இடையிலான மோதலில், அரசியலமைப்பு அமைதியாக இருக்க முடியாது. எந்தவொரு சட்டத்தின் நியாயத்தையும் பொருட்படுத்தாமல், இந்த அடிப்படை உரிமையை புறக்கணிக்கக்கூடாது. முன்ஷி கே.டி. ஷா, பக்ஷி டேக் சந்த், பூர்ணிமா பானர்ஜி போன்ற உறுப்பினர்களிடமிருந்து வலுவான ஆதரவைப் பெற்றார். அவர்களின் தொலைநோக்குப் பார்வையும் போராட்டங்களும் பலனளிப்பதாகத் தெரிகிறது. 

 

ஜூலை மாதம், நீதிபதிகள் ஜே.பி.பர்திவாலா மற்றும் உஜ்ஜல் புயான் தலைமையிலான உச்சநீதிமன்றத்தின் அமர்வு, சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் (தடுப்பு) சட்டம் போன்ற கடுமையான சட்டங்களின் கீழ் ஒரு நபரின் விசாரணை தேவையற்ற தாமதமானால் ஜாமீன் வழங்க முடியுமா என்று பரிசீலித்தது. 


இது கேள்வியை எழுப்பியது: சம்பந்தப்பட்ட சட்டத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் ஜாமீன் வழங்க அரசியலமைப்பு நீதிமன்றங்களுக்கு விருப்புரிமை உள்ளதா? உரிய செயல்முறை உரிமைகள் பற்றிய ஒரு நுண்ணறிவு பகுப்பாய்வில், உச்ச நீதிமன்றம் பிரிவு 21 மற்றும் வாழ்க்கை மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்திற்கான உரிமை ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. 


விசாரணை நீடிக்கப்படுமானால், குற்றச்சாட்டுகள் எவ்வளவு கடுமையானதாக இருந்தாலும், குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபரை காலவரையின்றி காவலில் வைக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் அறிவித்தது. வாழ்க்கை மற்றும் சுதந்திரத்திற்கான உரிமை "மேலோட்டமானது மற்றும் புனிதமானது" என்று உச்ச நீதிமன்றம் வலியுறுத்தியது. 


"பிரிவு 21 இன் கீழ் குற்றம் சாட்டப்பட்டவரின் உரிமைகள் மீறப்பட்டிருப்பதைக் கண்டறிந்தால், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சட்ட விதிகள் காரணமாக ஒரு அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் குற்றம் சாட்டப்பட்டவருக்கு ஜாமீன் வழங்குவதைத் தடுக்க முடியாது" என்று அது கூறியது. கடுமையான சட்டங்கள் உரிய செயல்முறை உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான அரசியலமைப்பு, நீதிமன்றத்தின் திறனைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. 


நீதித்துறை சிந்தனையின் இந்த நிலை கடந்த மாதம் உச்ச நீதிமன்றத்தால் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. இந்த மனுவை விசாரித்த நீதிபதிகள் பி.ஆர்.கவாய், கே.வி.விஸ்வநாதன் ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, பணமோசடி தடுப்பு சட்டத்தின் கீழ் ஜாமீன் வழங்குவது குறித்து விவாதித்தது. வாழ்வதற்கான உரிமை மற்றும் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்திற்கான உரிமை "உயர்ந்த அரசியலமைப்பு உரிமை" என்று அவர்கள் குறிப்பிட்டனர். 


எனவே, சட்ட விதிகள் இந்த உயர் அரசியலமைப்பு கோட்பாட்டுடன் ஒத்துப்போக வேண்டும்.  இந்த முடிவின் மிக முக்கியமான அம்சம் உரிய செயல்முறை உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதை வலியுறுத்துவதாகும். அடிப்படை உரிமைகளை, குறிப்பாக வாழ்வதற்கான உரிமை மற்றும் சுதந்திரத்தை சட்டங்கள் மீற முடியாது என்று நீதிபதிகள் தெரிவித்தனர். 


அடிப்படை உரிமைகளைப் பாதுகாக்க, பணமோசடி தடுப்புச் சட்டம், 2002 ( Prevention of Money Laundering Act, (PMLA)) கடுமையான ஜாமீன் விதிகள் "இழப்பு விதிமுறை மற்றும் சுதந்திரம் விதிவிலக்கு" என்பதைக் குறிக்க முடியாது என்று நீதிமன்றம் காரணம் கூறியது. 


இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் கொள்கை தெளிவாக இருந்த ஒரு காலம் இருந்தது: ஜாமீன் என்பது விதி, சிறை விதிவிலக்கு. இந்தக் கோட்பாடு தனிமனித சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது. கிருஷ்ண அய்யர் போன்ற புகழ்பெற்ற நீதிபதிகள் இதை இயல்பான விதியாக மாற்ற போராடினர். யாராவது கைது செய்யப்படும்போது, அதை மறுப்பதற்கு கட்டாய காரணங்கள் இல்லாவிட்டால் அவர்கள் பொதுவாக பிணையில் விடுவிக்கப்பட வேண்டும் என்பதே குறிக்கோள்.  


எவ்வாறாயினும், இந்த கொள்கை மாறுவதாகத் தோன்றியது, குறிப்பாக ஜாமீன் பெறுவதற்கான உயர் வரம்பை நிர்ணயிக்கும் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்ட பிறகு, அதைப் பெறுவது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது. பணமோசடி தடுப்புச் சட்டம் (PMLA) ,மற்றும் சட்டவிரோத நடவடிக்கைகள் (தடுப்பு) சட்டம் ( UAPA). ஆகியவை அத்தகைய சட்டங்களுக்கு எடுத்துக்காட்டுகள். 


ஆயினும்கூட, சமீபத்திய நீதிமன்ற தீர்ப்புகள் நீதிமன்றங்கள் அரசியலமைப்பிற்கு உண்மையாக இருக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. அதே நேரத்தில் சிறப்பு சூழ்நிலைகளைக் கையாளும் சட்டங்களுக்கான கட்டமைப்பையும் வழங்குகின்றன. ஜாமீன் ஆதரவு அணுகுமுறைக்கு புத்துயிர் அளிப்பதை நோக்கி சட்ட சிந்தனை இப்போது நகர்வதாகத் தெரிகிறது. 


தனிமனித சுதந்திரத்தை பாதுகாப்பது மிக முக்கியம். அரசியல் நிர்ணய சபையின் உறுப்பினர்கள் இந்த விஷயத்தை தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வந்தனர். பிரிவு 21 உரிய செயல்முறை உரிமைகளைக் குறிப்பிடாததால் அவர்கள் ஒரு தற்காலிக பின்னடைவை எதிர்கொண்டனர். 


இருப்பினும், அவர்கள் இறுதியில் வெற்றி பெற்றனர். சமீபத்திய முடிவுகள், இந்திய அரசியலமைப்பை  உருவாக்கிய நபர்கள்  கொண்டிருந்த தொலைநோக்குப் பார்வையை உறுதிப்படுத்துகின்றன. அவர்களைப் பொறுத்தவரை, உரிய செயல்முறை உரிமைகளின் வெற்றி அடிப்படை சுதந்திரங்களின் மையமாக இருந்தது. இந்திய அரசியலமைப்பு நிறைவேற்றப்பட்டு 75-வது ஆண்டு நிறைவடைந்துள்ள நிலையில், இந்த தொலைநோக்கு பார்வைக்கு வலுவான நம்பிக்கை கிடைத்துள்ளது. 


ரோகன் ஜே ஆல்வா, எழுத்தாளர் ஒரு வழக்கறிஞர் மற்றும் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு சுதந்திரம்: பிரிவு 21 இன் வரலாறு, உரிய செயல்முறை மற்றும் இந்திய அரசியலமைப்பு மற்றும் ஒரு அரசியலமைப்பு வைத்திருக்க வேண்டும்: நவீன இந்தியாவில் தேசத்துரோகம் மற்றும் சுதந்திர பேச்சு ஆகிய புத்தகங்களின் ஆசிரியர்.



Original article:

Share:

சர்வதேச அமைதி தினம்:உலகளாவிய அமைதி மத்தியஸ்தத்தில் இந்தியாவின் பங்கு - திலீப் பி.சந்திரன் .

 சர்வதேச அமைதி தினத்தில், அமைதி ஏற்படுத்துவதில் இந்தியாவின் வரலாற்று பங்கை மறுபரிசீலனை செய்வோம் மற்றும் ரஷ்யா-உக்ரைன் போரில் அதன் சாத்தியக்கூறுகளை ஆராய்வோம். 


குறிப்பாக மேற்கு ஆசியா போன்ற பிராந்தியங்களில் உலகம் மோதல்கள், போர்கள் மற்றும் அதிகரித்து வரும் அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்வதால் இந்த ஆண்டின் சர்வதேச அமைதி தினம் மிகவும் முக்கியமானது.  இந்த சூழலில், அமைதி ஏற்படுத்துவதில் இந்தியாவின் வரலாற்று பங்கை நினைவு கூர்வதன் மூலமும், ரஷ்யா-உக்ரைன் போரில் அதன் சாத்தியமான மத்தியஸ்தத்தை ஆராய்வதன் மூலமும் சர்வதேச அமைதி தினத்தை அனுசரிப்போம். 


சர்வதேச அமைதி தினம் ( International Day of Peace) ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 21 அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. இது 1981-ஆம் ஆண்டில் ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபையால் (United Nations General Assembly (UNGA)) "அனைத்து நாடுகளுக்கும் மக்களுக்கும் உள்ளேயும் அமைதியின் இலட்சியங்களை நினைவுகூருவதற்கும் பலப்படுத்துவதற்கும்" நிறுவப்பட்டது. 


2001-ஆம் ஆண்டில், ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை இந்த நாளை அகிம்சை மற்றும் போர் நிறுத்த நாளாக நிர்ணயிக்க ஒருமனதாக வாக்களித்தது. இது உரையாடல், மோதல் தீர்வு மற்றும் அமைதிக் கல்வியை ஊக்குவிக்கும் அதே நேரத்தில் மோதல்களை நிறுத்த பரிந்துரைக்கிறது. இந்த ஆண்டுக்கான சர்வதேச அமைதி தினத்தின் கருப்பொருள்: அமைதி கலாச்சாரத்தை வளர்ப்பது ("Cultivating a Culture of Peace") என்பதாகும். அமைதி என்ற கருத்து உலகெங்கிலும், பல்வேறு சமூகங்கள் மற்றும் தலைமுறைகளிடையே வளர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது.  




சர்வதேச மன்றத்தில் இந்தியாவின் பாரம்பரியம் என்ன? 


சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு "ஆக்கிரமிப்பினால்" (“aggression”) இந்தியா எதிர்கொண்ட அனுபவத்தை வெளியுறவு அமைச்சர் எஸ்.ஜெய்சங்கர் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இந்த அனுபவம் சர்வதேச மோதல்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இந்தியாவின் உணர்திறனை வெளிப்படுத்துகிறது. கூடுதலாக, இறையாண்மை, பிராந்திய ஒருமைப்பாடு, சர்வதேச சட்டம் மற்றும் நடுநிலை போன்ற கொள்கைகளுக்கான இந்தியாவின் அர்ப்பணிப்பு, அமைதியை ஏற்படுத்துபவராக அதன் செயலின் பங்கை வலுப்படுத்துகிறது. 


ரஷ்யா - உக்ரைன் போர் மூன்றாவது ஆண்டை நெருங்கி வரும் நிலையில், இந்திய பிரதமர் நரேந்திர மோடி கடந்த ஜூலை மாதம் ரஷ்யாவுக்கும், ஆகஸ்ட் மாதம் உக்ரைனுக்கும் வரலாற்று சிறப்புமிக்க பயணங்களை மேற்கொண்டார். இந்த பயணங்களின் போது, அவர் முறையே அதிபர் விளாடிமிர் புடின் மற்றும் ஜனாதிபதி வோலோடிமிர் ஜெலென்ஸ்கி ஆகியோருடன் விவாதங்களில் ஈடுபட்டார். 


இந்த இருதரப்பு மோதலில் இந்தியா "நடுநிலையானது" (“not neutral”) அல்ல, ஆனால் "அமைதியை ஆதரிக்கிறது" (“in favour of peace”) என்று பிரதமர் மோடி தெளிவுபடுத்தினார். இரு தரப்பினரும் தாமதமின்றி பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபட வேண்டும் என்றும், "அமைதியை நோக்கிய எந்தவொரு முயற்சியிலும் செயலில் பங்கு வகிக்க இந்தியா தயாராக உள்ளது" என்றும் அவர் கூறினார். 


குவாட் (Quad) தலைவர்களின் உச்சிமாநாட்டின் போது நியூயார்க்கில் ஜெலன்ஸ்கியை பிரதமர் மீண்டும் சந்திப்பார் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.  அடுத்த மாதம் நடைபெறும் பிரிக்ஸ் மாநாட்டில் புதினுடன் அவர் பேச உள்ளார். 


ரஷ்யாவுடன் தொடர்பில் உள்ள மற்றும் உக்ரைன் மோதலைத் தீர்க்க உண்மையான முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வரும் மூன்று நேர்மையான கூட்டாளிகளில் பிரேசில் மற்றும் சீனாவுடன் இந்தியாவை புடின் பெயரிட்டார். உக்ரைன் செய்தித் தொடர்பாளர் டிமிட்ரி பெஸ்கோவும் அமைதி பேச்சுவார்த்தையில் இந்தியாவின் பங்கு குறித்து இதேபோன்ற நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தினார். 


இந்த நிகழ்வுகள் ரஷ்யா-உக்ரைன் மோதலில் ஒரு சமாதான தூதுவராக இந்தியாவின் சாத்தியமான பங்கை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இந்த ஆற்றல் சர்வதேச மன்றத்தில் இந்தியாவின் பாரம்பரியத்தை உருவாக்குகிறது. 


வெற்றிகரமான கொரிய மோதல் தீர்வு முதல் 1979-ஆம் ஆண்டில்  வியட்நாம் மீதான சீனாவின் படையெடுப்பு மற்றும் 2003-ஆம் ஆண்டில்   ஈராக் மற்றும் 2001-ஆம் ஆண்டில்  ஆப்கானிஸ்தான் மீதான அமெரிக்க படையெடுப்புகள் குறித்த அதன் விமர்சன நிலைப்பாடு வரை இந்தியாவுக்கு அனுபவம் உள்ளது. 


உலகளவில் நடந்து வரும் மோதல்களுக்கு அமைதியான தீர்வுகளை உறுதி செய்ய ஜனநாயக பேச்சுவார்த்தை மற்றும் இராஜதந்திரத்தை இந்தியா தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய  காலகட்டத்தில் தேசிய இயக்கம் மற்றும் அணிசேரா இயக்கத்தின் (Non-aligned movement) கொள்கையின் மரபிலிருந்து சமாதான பேச்சுவார்த்தையாளரின் இந்த நிலையை இந்தியா மரபுரிமையாகப் பெற்றது.


சர்வதேச அரசியலில், குறிப்பாக நாட்டின் முதல் பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேருவின் தலைமையின் கீழ், அமைதி காக்கும் சர்வேதேச மன்றத்தில் இந்தியா சிறப்பான  அனுபவத்தைக் கொண்டுள்ளது. 


 கொரிய நெருக்கடி (1950-53) 


கொரிய நெருக்கடியின் போது (1950-53) அமைதிக்கான பேச்சுவார்த்தைகளில் இந்தியா தீவிரமாக ஈடுபட்டது. 1952-ஆம் ஆண்டில் கொரியா குறித்த இந்தியத் தீர்மானத்தை ஐ.நா. அமெரிக்கா, சோவியத் ஒன்றியம் மற்றும் சீனா போன்ற முக்கிய பங்குதாரர்களை இந்தியா ஒன்றிணைத்து, 1953-ஆம் ஆண்டில் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை முடிக்க உதவியது. 


நடுநிலை நாடுகளை திருப்பி அனுப்பும் ஆணையத்திற்கு (Neutral Nations Repatriation Commission (NNRC)) இந்தியா தலைமை தாங்கியது. இது இரு தரப்பிலிருந்தும் போர் கைதிகளின் வாழ்க்கை நிலையை தீர்மானித்தது.  லெப்டினன்ட் ஜெனரல் கே.எஸ்.திமையா தலைமையில் ஒரு பாதுகாவலர் படை 38 வது இணைகோட்டில் நிறுத்தப்பட்டது. இரு கொரியாக்களுக்கும் திரும்ப விரும்பாத சில கைதிகளுக்கு பிரதமர் நேரு அடைக்கலம் கொடுத்தார். கொரியாவுக்கான ஐ.நா ஆணையம் மற்றும் நடுநிலை நாடுகளின் மேற்பார்வை ஆணையம் ஆகியவற்றிலும் இந்தியா தீவிர உறுப்பினராக இருந்தது. 


பிராந்தியத்தில் புவிசார் அரசியல் நலன்கள் இல்லாமல் இரு கொரியாக்களுக்கும் இடையில் வெற்றிகரமாக ஒரு சமாதானத்தை கொண்டு வந்ததற்காக இந்தியாவின் அமைதி காக்கும் பங்கு சர்வதேச பாராட்டுக்களைப் பெற்றது.  கிருஷ்ண மேனன், கே.எம். பணிக்கர், பி.என். ராவ் போன்ற ராஜதந்திரிகள் இந்த முக்கியமான பணியில் நேருவுக்கு உதவினார்கள். 


வேறு சில சமரச முயற்சிகள் 


சோவியத் படைகளை திரும்பப் பெறுவதற்காக சோவியத் ஒன்றியத்திற்கும் ஆஸ்திரியாவிற்கும் இடையில் மத்தியஸ்தம் செய்வதில் நேரு முக்கிய பங்கு வகித்தார். 1955-ஆம் ஆண்டில் ஆஸ்திரியாவை நடுநிலை அறிவிக்க சம்மதிக்க வைத்தார். 


1950 மற்றும் 1960-ஆம் ஆண்டுகளில் வியட்நாம் போரின் போது மேற்பார்வை மற்றும் கட்டுப்பாட்டுக்கான சர்வதேச ஆணையத்திற்கு இந்தியா இணைத் தலைமை தாங்கியது. 


1979-ஆம் ஆண்டில் வியட்நாம் மீதான சீனாவின் படையெடுப்பை எதிர்த்த இந்தியா, அதே ஆண்டு ஆப்கானிஸ்தான் மீதான சோவியத் படையெடுப்பு குறித்து நிதானமாக இருக்க அறிவுறுத்தியது. 2003-ஆம் ஆண்டில் ஈராக் மற்றும் 2001-ஆம் ஆண்டில் ஆப்கானிஸ்தான் மீதான அமெரிக்க படையெடுப்புகளை  இந்தியா விமர்சித்தது. 


சுருக்கமாக, தெற்காசியாவில் ஒரு நடுநிலை சக்தியாக இந்தியாவின் பிம்பம், வலுவான அரசியல் தலைமை, செயலூக்கமான இராஜதந்திரம் மற்றும் ஐ.நா.வின் நிறுவன ஆதரவு ஆகியவை கொரியா மற்றும் பிற சர்வதேச மோதல்களில் இந்தியாவின் மத்தியஸ்தத்தின் வெற்றிக்கு வழிவகுத்தது. 


ரஷ்யா - உக்ரைன் போர் தொடங்கியதில் இருந்தே பேச்சுவார்த்தை மற்றும் ராஜதந்திரம் தேவை என்று இந்தியா கோரிக்கை விடுத்து வருகிறது. 2022-ஆம் ஆண்டில் கீவ் மீது மாஸ்கோவின் அணுசக்தி தாக்குதலைத் தடுப்பதில் பிரதமர் மோடியும் பிற உலகத் தலைவர்களும் முக்கிய பங்கு வகித்ததாக வெளியுறவு அமைச்சர் ஜெய்சங்கர் தெரிவித்தார். 


கருங்கடல் தானிய முன்முயற்சியை (Black Sea Grain Initiative) (உக்ரைனில் இருந்து பாதுகாப்பான தானிய போக்குவரத்துக்கான ஒரு முயற்சி) நிறுத்துவதாக ரஷ்யா அறிவித்த பின்னர், இந்தியாவில் நடந்த ஜி -20 உச்சிமாநாட்டின் போது இந்தியா இந்த முயற்சியை புதுப்பிக்க முயன்றது. 


கருங்கடல் தானிய முன்முயற்சி ஐ.நா பொதுச்செயலாளரால் முன்மொழியப்பட்டு ஜூலை 22, 2022-ஆம் ஆண்டில் இஸ்தான்புல்லில் கையெழுத்திடப்பட்டது. அதன் மூன்றாவது பதவிக்காலம் ஜூலை 17, 2023 அன்று காலாவதியான பின்னர் அது புதுப்பிக்கப்படவில்லை. 


ரஷ்யா மற்றும் உக்ரைனை பேச்சுவார்த்தை முடிவுக்கு கொண்டு வர இந்தியா முயற்சித்தது. சமீபத்தில், பேச்சுவார்த்தைகளில் இந்தியாவின் பங்கு குறித்து இரு தரப்பினரும் நம்பிக்கை தெரிவித்தனர். மோடியின் உக்ரைன் பயணத்திற்கு இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு, புட்டின், அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகள் குறித்த தனது முந்தைய தயக்கத்தை மாற்றிக் கொண்டார். 


மோதலை அமைதியான முறையில் தீர்க்க இந்தியா போன்ற கூட்டு நாடுகளுடன் ரஷ்யா தொடர்பில் இருப்பதாக அவர் அறிவித்தார். எதிர்காலத்தில் இரு தரப்பினருக்கும் இடையிலான செய்திகளை தெரிவிக்க இந்தியா விருப்பம் தெரிவித்துள்ளது. 


அக்டோபர் 22ம் தேதி நடைபெறவுள்ள பிரிக்ஸ் கூட்டத்தில் மோடியுடனான இருதரப்பு சந்திப்பில் புடின் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தினார். அமெரிக்கா மற்றும் ரஷ்யா ஆகிய இரு நாடுகளுடனும் இந்தியாவின் நட்புறவு பேச்சுவார்த்தையை எளிதாக்க உதவும். 


சர்வதேச விவகாரங்களில் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தையாளராக செயல்பட வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் விருப்பம், உலகின் முன்னணி நாடாக தனது பிம்பத்தை வலுப்படுத்தும்.  தெற்காசியாவில் ஒரு அணிசேரா அரசியல் சக்தியாக புது டெல்லியின் அந்தஸ்து, ரஷ்யா மற்றும் மேற்கத்திய சக்திகள் இரண்டுடனும் அதன் நெருக்கத்துடன், உக்ரேனில் அதன் அமைதி முயற்சிகளை மேம்படுத்த முடியும். 


கொரிய நெருக்கடியிலிருந்து (1950-53) இந்தியா தனது அமைதி முயற்சிகளைப் பின்பற்றி போரிடும் தரப்பினரிடையே வெற்றிகரமாக  சமரசம் செய்ய முயற்சிக்கலாம். ஐ.நா. நிறுவன பொறிமுறைகள், வலுவான அரசியல் தலைமைத்துவம், அனுபவம் வாய்ந்த இராஜதந்திரிகள், வழக்கமான உரையாடல்கள், மனிதாபிமான மற்றும் ஜனநாயக விழுமியங்களுக்கான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் சர்வதேச விவகாரங்களில் அணிசேரா நிலைப்பாட்டைப் பேணுதல் ஆகியவற்றின் ஆதரவை உறுதி செய்வது இதில் அடங்கும்.



Original article:

Share:

மும்பை உயர்நீதிமன்றம் மத்திய அரசின் 'போலிச் செய்திகள்' உண்மை சரிபார்ப்பு விதியை நீக்கியது – அதற்கு மூன்றாவது நீதிபதியின் கருத்து ஏன் தேவைப்பட்டது? - ஓம்கார் கோகலே

 ஜனவரி 2024-இல், நீதிபதி கௌதம் படேல் இந்த விதி 'தணிக்கையைத் தவிர வேறில்லை' ('nothing but censorship') என்று கூறியிருந்தார். அதே நேரத்தில் நீதிபதி நீலா கோகலே மத்திய அரசின் வாதத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். 2-1 பெரும்பான்மையை நிலைநிறுத்த முடியும் என்று நீதிபதி சந்துர்கர் தனது கருத்தை தெரிவித்தார்.


திருத்தப்பட்ட தகவல் தொழில்நுட்ப (Information Technology (IT)) 2021, விதிகள், முக்கிய விதிமுறையை மும்பை உயர் நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. இந்த விதி "உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவு" (“Fact Check Unit” (FCU)) மூலம் சமூக ஊடக தளங்களில் "போலிச் செய்திகளை" (“fake news”) அடையாளம் காண அரசாங்கத்தை அனுமதித்தது. 


99 பக்க தீர்ப்பில், நீதிபதி அதுல் எஸ் சந்துர்கர் ஜனவரி மாதம் நீதிபதி கௌதம் எஸ் படேல் அளித்த கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். இதன் விளைவாக 2-1 என்ற கணக்கில் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. நீதிபதி படேல் மற்றும் நீதிபதி நீலா கோகலே அடங்கிய இரண்டு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு மாறுபட்ட தீர்ப்பை வழங்கியது. நீதிபதி படேல் திருத்தப்பட்ட விதிகளை ரத்து செய்தார், நீதிபதி கோகலே அவற்றை உறுதி செய்தார். 


கேள்விக்குரிய சட்டம் என்ன?


ஏப்ரல் 2022-ஆம் ஆண்டில், மின்னணு மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் (Ministry of Electronics and Information Technology (MEiTY)) தகவல் தொழில்நுட்ப (இடைநிலை வழிகாட்டுதல்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் மீடியா நெறிமுறைகள்) திருத்த விதிகள், 2023 (IT (Intermediary Guidelines and Digital Media Ethics Code) Amendment Rules, 2023 (2023 Rules)) அறிமுகப்படுத்தியது. இந்த விதிகள் தகவல் தொழில்நுட்ப விதிகள் -2021 (Information Technology Rules, 2021) ஐத் திருத்தின. 


விதி 3(1)(b)(v)-க்கான திருத்தம் "போலிச் செய்தி" (“fake news”) என்ற வார்த்தையை "அரசாங்க விவகாரங்களை" (“government business”) உள்ளடக்கும் வகையில் விரிவுபடுத்தியது.  


விதிகளின்படி, அரசாங்க விவகாரங்கள் தொடர்பான "போலி," "தவறான" அல்லது "தவறான" தகவல்களைக் கொண்ட எந்தவொரு இடுகைகளையும் (posts)  உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவு (FCU) அடையாளம் கண்டால் அல்லது அறிவிக்கப்பட்டால், அது தொடர்புடைய சமூக ஊடக நிறுவனங்களுக்கு விளக்கம் கேட்கப்படும். இது மூன்றாம் தரப்பு உள்ளடக்கத்திற்கு சட்டப்பூர்வ விலக்கு அளிக்கிறது. 


இந்த விதிகள் பேச்சு சுதந்திரம் மற்றும் அரசாங்கம் எவ்வளவு ஒழுங்குமுறை விதிக்க முடியும் என்பது குறித்த கவலைகளை எழுப்பின. உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவுகள் (FCU) அரசாங்கம் அதன் விவகாரங்கள் தொடர்பான உண்மையின் "ஒரே நடுவராக" இருக்க அனுமதித்தன. 


நீதிபதி சந்துர்கர் முன்பு இந்த விவகாரம் எப்படி வந்தது? 


ஜனவரி மாதம் வழங்கப்பட்ட தீர்ப்பு காரணமாக, மும்பை உயர் நீதிமன்றத்தின் விதிகளைப் பின்பற்றி, இந்த வழக்கை மீண்டும் விசாரிக்க மூன்றாவது நீதிபதிக்கு இந்த வழக்கு பரிந்துரைக்கப்பட்டது. பிப்ரவரி 7-ஆம் தேதி நீதிபதி சந்துர்கருக்கு இந்த பணி வழங்கப்பட்டது. மார்ச் 11 அன்று, அவர் இறுதி முடிவு எடுக்கும் வரை உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவுக்கான (FCU) அறிவிப்பை நிறுத்தி வைக்க மறுத்துவிட்டார். இந்த இடைக்கால உத்தரவைத் தொடர்ந்து, உயர்நீதிமன்றம் 2-1 பெரும்பான்மையுடன் தடை கோரிய விண்ணப்பங்களை தள்ளுபடி செய்தது. 


மார்ச் 20 அன்று, பத்திரிகை தகவல் பணியகத்தின் (Press Information Bureau (PIB)) கீழ் உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவை (FCU) மத்திய அரசு அறிவித்தது. இருப்பினும், அடுத்த நாள், திருத்தப்பட்ட விதிகளுக்கு எதிரான மனுக்கள் மீது மும்பை உயர் நீதிமன்றம் இறுதி முடிவை எடுக்கும் வரை உச்சநீதிமன்றம் அறிவிப்பை நிறுத்தி வைத்தது. 


நீதிபதி சந்துர்கர் ஆகஸ்ட் 8-ஆம் தேதி விசாரணையை முடித்து தனது தீர்ப்பை ஒத்திவைத்தார். 


ஐகோர்ட் முன் வாதங்கள் என்ன? 


ஸ்டாண்ட்-அப் நகைச்சுவை நடிகர் குணால் கம்ரா, எடிட்டர்ஸ் கில்ட் ஆஃப் இந்தியா (Editors’ Guild of India), செய்தி ஒளிபரப்பாளர்கள் மற்றும் டிஜிட்டல் சங்கம் (News Broadcasters & Digital Association) மற்றும் இந்திய பத்திரிகைகளின் சங்கம் (Association of Indian Magazines) ஆகியவை விதிகளின் அரசியலமைப்பு முறையை சவால் செய்தன. இந்த விதிகள் தன்னிச்சையானவை, அரசியலமைப்பிற்கு விரோதமானவை மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளை மீறுகின்றன என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். 


இந்த விதிகள் அரசாங்கத்தை இலக்காகக் கொண்ட கருத்துக்கள், விமர்சனங்கள், நகைச்சுவையை குறிவைக்கவில்லை என்று மத்திய அரசு பதிலளித்தது. அதற்கு பதிலாக, அவை "அரசாங்க விவகாரங்கள்" (“government business”) பற்றிய போலியான, பொய்யான மற்றும் தவறாக வழிநடத்தும் தகவல்களைப் பரப்புவதைத் தடைசெய்யும் நோக்கம் கொண்டவை என வாதிட்டது. 


நீதிபதி சந்துர்கர் எந்த அடிப்படையில் விதிகளை ரத்து செய்தார்? 


தீர்ப்பு குறித்த தனது கருத்தில், நீதிபதி சந்துர்கர் நீதிபதி படேலுடன் இணைந்தார். திருத்தப்பட்ட விதி  3(1)(b)(v)  அரசியலமைப்பின் பிரிவுகள் 14 (சட்டத்தின் முன் சமத்துவம்), 19(1)(a) (பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரம்) மற்றும்19(1)(g) (ஒரு தொழில் அல்லது வர்த்தகத்தை பயிற்சி செய்வதற்கான உரிமை) ஆகியவற்றை மீறுவதாக அவர் கூறினார். 


சர்ச்சைக்குரிய விதி பிரிவு 19(2) இல் கோடிட்டுக் காட்டப்பட்ட நியாயமான கட்டுப்பாடுகளுக்கு அப்பால் குடிமக்களின் அடிப்படை உரிமைகளை கட்டுப்படுத்துகிறது என்று அவர் கூறினார். இந்த வரம்பு "ஒப்படைக்கப்பட்ட சட்டத்தின் மூலம் அனுமதிக்க முடியாதது" என்று கருதப்பட்டது. 


விதியில் உள்ள "போலியானது, தவறானது அல்லது தவறாக வழிநடத்தும்" என்ற சொற்கள் "தெளிவற்றவை மற்றும் பரந்தவை" என்று நீதிபதி கூறினார். பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரத்திற்கான உரிமையின் கீழ், கூடுதல் "உண்மைக்கான உரிமை" இல்லை என்ற நீதிபதி படேலின் கருத்தை அவர் ஆதரித்தார். உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவால் (FCU) போலியான, பொய்யான அல்லது தவறாக வழிநடத்தப்படாததாகக் கருதப்படும் தகவல்களை மட்டுமே குடிமக்கள் பெறுவதை உறுதி செய்வது "அரசின் பொறுப்பு அல்ல" என்று நீதிபதி சந்துர்கர் கூறினார். 


உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவு முடிவுகளை ஒரு அரசியலமைப்பு நீதிமன்றத்தில் சவால் செய்ய முடியும் என்ற மத்திய அரசின் கூற்றை "போதுமான பாதுகாப்பாக கருத முடியாது" என்று அவர் வாதிட்டார். எனவே, இந்த விதியை சுருக்கமாக விளக்குவதன் மூலமோ அல்லது அதன் பயன்பாட்டை மட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமே நிலைநிறுத்த முடியாது. 


ஆன்லைன் இயங்குதளங்கள் தங்கள்  பாதுகாப்பான நிலைக்கு தீங்கிழைக்கும் உள்ளடக்கத்தை அகற்ற வேண்டும், இது மற்றவர்களால் இடுகையிடப்பட்ட உள்ளடக்கத்திற்கு சட்டப் பாதுகாப்பை வழங்குகிறது.


உயர்நீதிமன்றத்தின் வேறுபட்ட முடிவுகள் என்ன?


மனுதாரர்கள் "பேச்சை உண்மை அல்லது பொய் என்று அரசு கட்டாயப்படுத்தி வகைப்படுத்த முடியாது என்று கூறியது சரியானது" என்று நீதிபதி படேல் கூறினார். அவர் இதை "தணிக்கையைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை" (That is nothing but censorship) என்று விவரித்தார். 


 "இந்த உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவு (FCU) உரத்த குரலில் குரைப்பதைவிட அதிகமானவற்றைக் கொண்டுள்ளது. எது 'உண்மை' அல்லது எது அல்ல என்பது குறித்த அதன் ஒருதலைப்பட்சமான கண்ணோட்டத்திற்காக வாய்ப்புகள் உள்ளன" என்பதையும் அவர் சேர்த்துக் கொண்டார். 


இதற்கு நேர்மாறாக, இந்த உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவு உறுப்பினர்கள் அரசாங்கத்தால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அவர்களுக்கு எதிராக பாரபட்சம் காட்டுவதாக குற்றம் சாட்டுவது "நியாயமற்றது" என்று நீதிபதி கோகலே வாதிட்டார். ஏதேனும் பக்கச்சார்பு இருந்தால் தனிநபர்கள் எப்போதும் நீதிமன்றங்களை நாடலாம் என்று அவர் குறிப்பிட்டார். 


நீதிபதி கோகலே, விதிகள் இடைத்தரகர் அல்லது பயனரை "நேரடியாக தண்டிக்கவில்லை" என்றும் "அவர்களின் உரிமைகளில் எந்த பாதிக்கும் விளைவையும் கொண்டு வரவில்லை" என்றும் கூறினார். "இன்னும் அறியப்படாத" இந்த உண்மை சரிபார்ப்பு பிரிவின் அதிகாரத்திற்கு விடுக்கப்பட்ட சவாலை அவர் முதிர்ச்சியடையாததாக கருதினார். 


"உண்மையான தகவல்களை அணுகாவிட்டால் மற்றும் தவறான தகவல்களால் தவறாக வழிநடத்தப்படாவிட்டால், நாட்டின் பிரதிநிதித்துவ மற்றும் பங்கேற்பு ஜனநாயகத்தில் பங்கேற்பதற்கான குடிமக்களின் உரிமை அர்த்தமற்றது" என்று கூறி அவர் நிறைவு செய்தார். 


தற்போது என்ன நடக்கிறது?


நீதிபதி சந்துர்கரின் கருத்து மனுதாரர்களுக்கு ஆதரவாக 2-1 பெரும்பான்மையுடன் இந்த விவகாரத்தை தீர்த்து வைத்துள்ளது. அவரது கருத்து இரண்டு நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்விடம் சமர்ப்பிக்கப்படும். அவர்கள் 2-1 பெரும்பான்மையை முறைப்படி அறிவிக்கும். இது ஒரு நடைமுறை நடவடிக்கையாகும். 


இதேபோன்ற வழக்குகள் டெல்லி மற்றும் சென்னை உயர் நீதிமன்றங்களில் நிலுவையில் இருப்பதால், உச்ச நீதிமன்றத்தில் மேல்முறையீடு செய்வதற்கான வாய்ப்பும் உள்ளது. 


2021-ஆம் ஆண்டின் வழிகாட்டுதல்களின் பிற அம்சங்கள் பல்வேறு உயர் நீதிமன்றங்களில் நிலுவையில் உள்ளன. சமூக ஊடக தளங்கள் குறை தீர்க்கும் மற்றும் இணக்க முறையை நிறுவுவதற்கான ஆணைகள் முக்கிய விதிகளில் அடங்கும். ஒரு குடியுரிமை குறைதீர்ப்பு அதிகாரி (resident grievance officer), ஒரு தலைமை இணக்க அதிகாரி (chief compliance officer) மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு முகவர் (nodal contact person) நியமிப்பது ஆகியவை  இதில் அடங்கும்.



Original article:

Share:

பட்டியலிடப்பட்டோருக்கான தனித்தொகுதிகள் பிரச்சினையில் அம்பேத்கரும் காந்தியும் ஏன் முரண்பட்டார்கள்? -அர்ஜுன் சென்குப்தா

 செப்டம்பர் 20, 1932-அன்று மகாத்மா காந்தி புனேவின் எரவாடா சிறையில் சாகும்வரை உண்ணாவிரதத்தைத் தொடங்கினார். தாழ்த்தப்பட்டோருக்கு தனித்தொகுதி வழங்கப்பட்டதை எதிர்த்து அவர் இந்த உண்ணாவிரதத்தை மேற்கொண்டார். 

 

செப்டம்பர் 1932-ல், மகாத்மா காந்தி புனேவில் உள்ள எரவாடா மத்திய சிறையில் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தைத் தொடங்கினார். பட்டியல் சாதியினருக்கு தனித் தொகுதிகள் வழங்கும் முடிவை எதிர்த்து அவர் போராட்டம் நடத்தினார்.


இந்த உண்ணாவிரதத்தின் விளைவு காந்திக்கும் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கருக்கும் இடையே பூனா ஒப்பந்தத்திற்கு (Poona Pact) வழிவகுத்தது. இந்த ஒப்பந்தத்தின் விளைவுகள் இந்தியாவின் இடஒதுக்கீடு அமைப்பில் இன்றும் காணப்படுகின்றன.  


சாதி குறித்து காந்தி vs அம்பேத்கர்


சாதி குறித்த காந்தியின் பார்வை காலப்போக்கில் மாறியது. சமபந்தி போஜனம் மற்றும் கலப்புத் திருமணத்தின் மீதான கட்டுப்பாடுகளை ஆதரித்த மிகவும் பழமைவாதியாக இருந்த அவர், தீண்டாமையை நிராகரித்ததாகவும், தீண்டத்தகாதவர்களை "ஹரிஜனங்கள்" என்றும் அழைத்தார். 


எவ்வாறாயினும், தீண்டாமைக்கு எதிரான அவரது போராட்டம் சாதியை அமைப்பை நிராகரிக்கவில்லை. அப்படிச் செய்வது சாதியை ஆதரிக்கும் இந்து மதத்தின் அடித்தளத்தை நிராகரிப்பதாகும் என்று டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் வாதிட்டார். இது அம்பேத்கரை மேலும் தீவிரமானவராக மாற்றியது. சாஸ்திரங்களின் (புனித நூல்கள்) தெய்வீக போதனைகளிலிருந்து சாதி வருகிறது என்று அவர் நம்பினார். சாத்திரங்களின் அதிகாரத்தை எதிர்க்காமல் எந்த ஒரு சிறிய சீர்திருத்தமும் சாதியை ஒழிக்க முடியாது என்று அம்பேத்கர் கூறினார்.


அம்பேத்கரின் அரசியல் திட்டம் பட்டியல் சாதியினருக்கு அரசியல் அதிகாரம் தேவை என்பதை வலியுறுத்தியது. "உங்கள் குறைகளை உங்களைப் போல யாராலும் அகற்ற முடியாது, உங்கள் கைகளில் அரசியல் அதிகாரம் கிடைக்கும் வரை உங்களால் அவற்றை அகற்ற முடியாது" என்று கூறினார். பட்டியல் சாதியினருக்கு அதிகாரம் அளிக்கும் ஒரு வழியாக அவர் தனித் தொகுதிகளை (separate electorates) முன்மொழிந்தார். 


தனித்தொகுதிகளுக்கான அம்பேத்கரின் வாதம்


அம்பேத்கர் பட்டியல் சாதி மக்கள் ஒரு தனித்துவமான குழு என்று கூறினார். "அவர்கள் இந்துக்களில் சேர்க்கப்பட்டிருந்தாலும், அவர்கள் எந்த வகையிலும் அந்த சமூகத்தின் ஒரு பகுதியாக இல்லை" என்று லண்டனில் நடந்த முதல் வட்டமேசை மாநாட்டில் (First Round Table Conference in London) அவர் கூறினார். புதிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் சிறப்பு ஏற்பாடு இல்லாவிட்டால், தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர் எந்த அரசியல் அதிகாரத்தையும் பெற மாட்டார்கள் என்று அவர் வாதிட்டார். 


இந்த அரசியல் செயல்பாடுகளின் மூலம் அவர் என்ன சொன்னார்? அம்பேத்கர் இரட்டை வாக்குரிமை கொண்ட தனித் தொகுதிகளை முன்மொழிந்தார். இது பட்டியல் சாதியினர்  வேட்பாளருக்கு வாக்களிக்கவும், பொது வாக்காளர்களில் பங்கேற்க அனுமதிக்கும் என்று கூறினார் 


கூட்டு வாக்காளர் தொகுதிகள் பட்டியல் சாதியினரை இந்து சமூகத்துடன் ஒருங்கிணைக்க உதவக்கூடும் என்று அம்பேத்கர் நம்பினார். ஆனால், அவர்களுடைய கீழ் நிலையை அவர்கள் சவாலுக்கு உட்படுத்த மாட்டார்கள். கூட்டு வாக்காளர் தொகுதிகள் பட்டியல் சாதி பிரதிநிதிகள்மீது பெரும்பான்மையினர் செல்வாக்கு செலுத்த அனுமதிக்கும். பெரும்பான்மையினரின் ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராக தற்காத்துக் கொள்ளும் அவர்களின் திறனை பலவீனப்படுத்தும் என்று அவர் வாதிட்டார். 


தனித்தொகுதிக்கு காந்தியின் எதிர்ப்பு 


காந்தி தனித்தொகுதிகளை எதிர்த்தார். ஏனென்றால்,  பட்டியல் சாதியினர் மிகவும் குறைந்த அளவில் உள்ளதாக அவர் நம்பினார். குறைந்த எண்ணிக்கையிலான இடங்களுக்குத் தீர்வு காண்பதற்குப் பதிலாக, கீழ் சாதியினர் "முழு உலகத்தின் ராஜ்யத்தை" வழிநடத்துவதை நோக்கமாகக் கொள்ள வேண்டும் என்று அவர் வாதிட்டார். இருப்பினும், அவர்களின் சமூக மற்றும் பொருளாதார நிலைமைகள் இதை சாத்தியமாக்கவில்லை.


தனித்தொகுதிகள் சமூகத்திற்குள் பிளவுகளை உருவாக்குவதன் மூலம் "இந்து மதத்தை அழித்துவிடும்" என்ற அச்சமும் காந்தியின் எதிர்ப்புக்கு காரணமாக இருந்தது. இந்த கவலை இரண்டு முக்கிய காரணங்களுக்காக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக இருந்தது. 


முதலாவதாக, இந்திய சமூகத்தில் இருந்த உள்நாட்டுப் பிளவுகளை ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் சொந்த லாபத்திற்காக எவ்வாறு பயன்படுத்தினர் என்பதை காந்தி புரிந்துகொண்டார். ஆங்கிலேயரின் பிரித்தாளும் கொள்கைக்கு (“divide and rule”) தனித்தொகுதி வாக்காளர்கள் உதவுவார்கள் என்று அவர் நம்பினார். 


இரண்டாவதாக, இக்காலகட்டத்தில் இந்துக்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே பிரச்சனை அதிகமாக இருந்தது. தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கும் தனித் தொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டால், அது இந்து சமூகத்தின் ஒற்றுமையை உடைத்து சாதி இந்துத் தலைவர்களின் அதிகாரத்தைப் பலவீனப்படுத்தும் என்று காந்தி நம்பினார். 


காந்தி-அம்பேத்கர் விவாதத்தின் உச்சம்


காந்தி-அம்பேத்கர் விவாதம் செப்டம்பர் 20, 1932-ல் தொடங்கிய காந்தியின் உண்ணாவிரதத்தின் மூலம் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தது. தனது சிறை அறையில் இருந்து காந்தி "பட்டியல் சாதியினருக்காக எனது வாழ்க்கையை இறுதி தியாகமாக வழங்க கடவுள் கொடுத்த வாய்ப்பு இது”  என்று கூறினார்.

 

காந்தியின் உண்ணாவிரதம் அம்பேத்கரை இக்கட்டான நிலைக்குத் தள்ளியது. இடஒதுக்கீட்டுக்கான காந்தியின் முன்மொழிவை அவர் ஏற்கவில்லை. அது மிகவும் தீவிரமான சமூக மாற்றத்திற்கு தடையாக இருக்கும் என்று அம்பேத்கர் நம்பினார். எவ்வாறாயினும், ஒரு தேசியத் தலைவராக காந்தியின் புகழைக் கருத்தில் கொண்டு, அவருக்கு ஏதாவது நடந்தால், வளர்ந்து வரும் பட்டியல் சாதி இயக்கம் உயர் சாதியினரிடமிருந்து  பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்ளக் கூடும் என்று அம்பேத்கர் கருதினார்.


அம்பேத்கர் தயக்கத்துடன் காந்தியின் கோரிக்கைகளை ஏற்று பூனா ஒப்பந்தத்தில் (Poona Pact) கையெழுத்திட்டார். இந்த ஒப்பந்தம் பட்டியல் சாதியினருக்கு இட ஒதுக்கீட்டை உறுதி செய்தாலும், தனித்தொகுதி என்ற யோசனையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது.

 

காந்தியின் உண்ணாவிரதத்தை ஆங்கிலேயரின் "பிரித்தாளும்" (‘divide and rule’) கொள்கைக்கு எதிரான வெற்றியாக பலர் பார்த்தனர். "இந்தியாவின் ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டிற்காக விலைமதிப்பற்ற உயிரை தியாகம் செய்வது மதிப்புக்குரியது" என்று ரவீந்திரநாத் தாகூர் குறிப்பிட்டார். 


இருப்பினும், சிலர் உண்ணாவிரதத்தை ஒரு வகையான வற்புறுத்தலாகக் கருதினர், இதனால் அம்பேத்கருக்கு உண்மையான தேர்வு எதுவும் இல்லை. "காந்தி தீண்டாமைக்கு எதிராக ஏன் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கவில்லை?" என்று அம்பேத்கர் பின்னர் கேள்வி எழுப்பினார். 


பூனா ஒப்பந்தத்தின் முடிவில் அம்பேத்கர் ஒருபோதும் மகிழ்ச்சியடையவில்லை. 1945-ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய காங்கிரஸும் காந்தியும் தீண்டத்தகாதவர்களுக்கு என்ன செய்தார்கள் (What Congress and Gandhi Have Done to the Untouchables) என்ற புத்தகத்தில், “


கூட்டுத் தேர்தல் என்பது இந்துக்களின் ஒரு பழக்கமான சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துவதாகும், அதில் "அழுகிய பேரூராட்சி" (rotten borough) - தீண்டத்தகாதவர்களின் பிரதிநிதியாக பெயரளவிற்கு அமைக்க ஒரு தீண்டத்தகாதவர்களை பரிந்துரைக்கும் உரிமையை இந்துக்கள் பெறுகிறார்கள், ஆனால் உண்மையில் தங்களின் வெறும் கருவியாக"



Original article:

Share:

ஒரு புதிய வெண்மைப் புரட்சி (White Revolution): இந்தியாவின் தற்போதைய நிலை மற்றும் எதிர்கால இலக்குகள் -ஹரிகிஷன் சர்மா

 உற்பத்தி செய்யப்படும் மொத்த பாலில் 63% சந்தையில் விற்கப்படுகிறது. மீதமுள்ளவை தயாரிப்பாளர்கள் தங்கள் சொந்த நுகர்வுக்காக வைத்துக் கொள்கிறார்கள். 


ஆபரேஷன் ஃப்ளட் (Operation Flood) 1970-ல் தொடங்கப்பட்டது. இது வெண்மைப் புரட்சிக்கு வழிவகுத்தது, இது இந்தியாவின் பால் உற்பத்தித் தொழிலை மாற்றியது. வியாழக்கிழமை, ஒன்றிய உள்துறை மற்றும் கூட்டுறவு அமைச்சர் அமித் ஷா "வெண்மைப் புரட்சி 2.0"-க்கான (‘White Revolution 2.0’) திட்டங்களை அறிவித்தார். 


இப்போது கேள்வி என்னவென்றால், இந்தியாவின் பால் துறையின் (dairy sector) தற்போதைய நிலை என்ன, அரசாங்கத்தின் இந்த புதிய முயற்சியின் இலக்கு என்ன? 


வெண்மைப் புரட்சி 2.0 (White Revolution 2.0)


வெண்மைப் புரட்சி 2.0 50-ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆபரேஷன் ஃப்ளட் செய்ததைப் போலவே கூட்டுறவு சங்கங்கள் மீது கவனம் செலுத்துகிறது. 2023-24ஆம் ஆண்டில், பால் கூட்டுறவு சங்கங்கள் ஒரு நாளைக்கு 660 லட்சம் கிலோ பால் சேகரித்தன. இதை 2028-29-ஆம் ஆண்டுக்குள் ஒரு நாளைக்கு 1,007 லட்சம் கிலோவாக உயர்த்த, அரசு இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இதை அடைய, அரசாங்கம் ஒரு ராஜதந்திர கொள்கையை உருவாக்கியுள்ளது. இது திட்டத்தை விரிவுபடுத்தவும், நாடு முழுவதும் கூட்டுறவு சங்கங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும் திட்டமிட்டுள்ளது. 


வெண்மைப் புரட்சி 2.0 (White Revolution 2.0) அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் பால் கூட்டுறவுகளின் பால் கொள்முதலை 50% அதிகரிப்பதை இலக்காக நிர்ணயித்துள்ளது. இன்னும் உள்ளடக்கப்படாத பகுதிகளில் உள்ள பால் உற்பத்தியாளர்களுக்கு சந்தை அணுகலை வழங்குவதன் மூலமும், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட துறையில் கூட்டுறவுகளின் பங்கை அதிகரிப்பதன் மூலமும் இதைச் செய்ய கூட்டுறவு அமைச்சகம் திட்டமிட்டுள்ளது. 


இந்த முயற்சி வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் மற்றும் பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கும். 2021-ல் உருவாக்கப்பட்டதிலிருந்து, கூட்டுறவு அமைச்சகம் கூட்டுறவு வலையமைப்பை, குறிப்பாக பால் துறையில் விரிவுபடுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியுள்ளது. 


இந்தியாவின் பால் தொழிலை ஒழுங்குபடுத்தும் தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியத்தின் (National Dairy Development Board (NDDB)) அதிகாரிகள், நாட்டின் 70% மாவட்டங்களில் பால் கூட்டுறவு சங்கங்கள் செயல்படுவதாக கூறுகின்றனர். சுமார் 1.7 லட்சம் பால் கூட்டுறவு சங்கங்கள் உள்ளன. இந்த சங்கங்கள் சுமார் 2 லட்சம் கிராமங்களை உள்ளடக்கியது. இது இந்தியாவின் அனைத்து கிராமங்களிலும் 30% ஆகும். மேலும், 22% உற்பத்தியாளர் குடும்பங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த கூட்டுறவுகள் நாட்டின் மொத்த பால் உற்பத்தியில் 10% மற்றும் விற்பனைக்கு கிடைக்கும் பாலில் 16% சேகரிக்கின்றன. 


குஜராத், கேரளா, சிக்கிம் மற்றும் யூனியன் பிரதேசமான புதுச்சேரி போன்ற மாநிலங்களில், 70% கிராமங்களில் பால் கூட்டுறவு சங்கங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன. இருப்பினும், உத்தரப் பிரதேசம், உத்தரகாண்ட், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் ஜம்மு & காஷ்மீர் யூனியன் பிரதேசங்களில் 10-20% கிராமங்கள் மட்டுமே செயல்பாட்டில் உள்ளன. மேற்கு வங்காளம், அசாம், ஒடிசா, ஜார்கண்ட், சத்தீஸ்கர், இமாச்சலப் பிரதேசம் மற்றும் சிறிய வடகிழக்கு மாநிலங்களில், 10%-க்கும் குறைவான கிராமங்கள் உள்ளன.


தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம் (National Dairy Development Board (NDDB)) அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் சுமார் 56,000 புதிய பல்நோக்கு பால் கூட்டுறவு சங்கங்களை அமைக்கும் திட்டத்தை உருவாக்கியுள்ளது. சிறந்த பால் கொள்முதல் மற்றும் பரிசோதனை வசதிகளை வழங்குவதன் மூலம் தற்போதுள்ள 46,000 கிராம அளவிலான பால் கூட்டுறவு சங்கங்களை மேம்படுத்துவதையும் இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. உத்தரப்பிரதேசம், ஒடிசா, ராஜஸ்தான் மற்றும் ஆந்திரப்பிரதேசத்தில் பெரும்பாலான இடங்களில் புதிய கூட்டுறவு சங்கங்கள் நிறுவப்பட உள்ளன. 

 

பிப்ரவரி 2023-ல், தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியம் ஜிந்த் (ஹரியானா), இந்தூர் (மத்தியப் பிரதேசம்), மற்றும் சிக்மகளூர் (கர்நாடகா) ஆகிய இடங்களில் உள்ள கிராமப் பஞ்சாயத்துகளில் பால் கூட்டுறவுகளை உருவாக்க ரூ.3.8 கோடி மதிப்பிலான ஒரு முன்னோடித் திட்டத்தைத் தொடங்கியது. இந்த திட்டத்தின் மூலம் அமைக்கப்பட்டுள்ள 79 பால் கூட்டுறவு சங்கங்கள் (dairy cooperative societies (DCSs)) தற்போது சுமார் 2,500 விவசாயிகளிடம் இருந்து தினமும் 15,000 லிட்டர் பால் சேகரித்து வருவதாக கூட்டுறவு அமைச்சக வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.


வெண்மை புரட்சி 2.0-க்கான நிதியில் பெரும்பாலானவை பால்வள மேம்பாட்டுக்கான தேசிய திட்டம் (National Programme for Dairy Development (NPDD)) 2.0-திட்டத்திலிருந்து வழங்கப்படுகிறது. கால்நடை பராமரிப்பு மற்றும் பால்வளத்துறையின் கீழ் இது ஒரு புதிய திட்டமாகும்.


வெண்மைப் புரட்சி 2.0-க்கான இலக்குகள் இந்த முன்மொழியப்பட்ட திட்டத்தில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இது தற்போது இறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது என்று கூட்டுறவு அமைச்சக வட்டாரங்கள் தெரிவித்தன. செலவின நிதிக் குழுவின் ஒப்புதலுக்காக ஒரு வரைவு பகிரப்பட்டுள்ளது.


இத்திட்டத்தின் கீழ், கிராம அளவிலான பால் கொள்முதல் அமைப்புகள், குளிரூட்டும் வசதிகள் மற்றும் பயிற்சி மற்றும் திறன் மேம்பாடு ஆகியவற்றை அமைக்க நிதி உதவி வழங்கப்படும். "1,000 பலநோக்கு தொடக்க வேளாண் கூட்டுறவு கடன் சங்கங்களுக்கு  Multipurpose Primary Agricultural Credit Cooperative Societies (MPACSs)) ரூ .40,000 வீதம் பால்வள மேம்பாட்டுக்கான தேசிய திட்டம் நிதி ஆதாரங்களிலிருந்து வழங்கப்படும்" என்று ஒரு அதிகாரி கூறினார். 


இந்தியாவில் பால் தொழிலை ஒழுங்குபடுத்தும் தேசிய பால்வள மேம்பாட்டு வாரியத்தின் (National Dairy Development Board (NDDB)) அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, நாட்டின் 70% மாவட்டங்களில் பால் கூட்டுறவு நிறுவனங்கள் செயல்படுகின்றன. 



இந்தியாவில் பால் தொழிலின்  நிலைமை


2022-23 ஆம் ஆண்டில் 230.58 மில்லியன் டன்களை எட்டியதன் மூலம் இந்தியா உலகின் சிறந்த பால் உற்பத்தியாளராக உள்ளது. 1951-52 ஆம் ஆண்டில், நாடு வெறும் 17 மில்லியன் டன் பால் உற்பத்தி செய்தது. 


இருப்பினும், சராசரி மகசூல் அயல்நாட்டு/கலப்பின விலங்குகளுக்கு ஒரு நாளைக்கு ஒரு விலங்குக்கு 8.55 கிலோ மட்டுமே, உள்நாட்டு/இயல்பற்ற விலங்குகளுக்கு ஒரு நாளைக்கு 3.44 கிலோ ஆகும். பஞ்சாபில், பால் உற்பத்தி ஒரு நாளைக்கு 13.49 கிலோ லிட்டர், மேற்கு வங்காளத்தில் 6.30 கிலோ லிட்டர் குறைவாக உள்ளது. 


தேசிய அளவில் ஒரு தனிநபருக்கு பால் கிடைப்பது ஒரு நாளைக்கு 459 கிராம் ஆகும், இது உலக சராசரியான 323 கிராமுக்கு மேல் உள்ளது. இருப்பினும், இது மாநிலம் வாரியாக, மகாராஷ்டிராவில் 329 கிராம் முதல் பஞ்சாபில் 1,283 கிராம் வரை வேறுபடுகிறது. 


2023 ஆம் ஆண்டின் அடிப்படை விலங்கு பராமரிப்பு புள்ளிவிபரங்களின்படி, பால் உற்பத்தி செய்யும் முதல் ஐந்து மாநிலங்கள்:


1. உத்தரப் பிரதேசம் (15.72%)

2. ராஜஸ்தான் (14.44%)

3. மத்திய பிரதேசம் (8.73%)

4. குஜராத் (7.49%)

5. ஆந்திரப் பிரதேசம் (6.70%). இந்த மாநிலங்கள் சேர்ந்து நாட்டின் மொத்த பாலில் 

     53.08% உற்பத்தி செய்கின்றன.

 

மொத்த பால் உற்பத்தியில் கிட்டத்தட்ட 31.94% நாட்டு எருமைகளிலிருந்தும், 29.81% கலப்பின கால்நடைகளிலிருந்தும் வருகிறது. எருமைகள் 12.87 சதவீதமும், நாட்டு மாடுகள் 10.73 சதவீதமும், சாதாரண கால்நடைகள் 9.51 சதவீதமும் பங்களிக்கின்றன. ஆட்டுப்பால் 3.30% ஆகவும், அயல்நாட்டு பசுக்களின் பங்கு 1.86% ஆகவும் உள்ளது. 


மொத்த பால் உற்பத்தி 2018-19-ஆம் ஆண்டில் 187.75 மில்லியன் டன்னிலிருந்து 2022-23-ஆம் ஆண்டில் 230.58 மில்லியன் டன்னாக அதிகரித்துள்ள நிலையில், இந்த காலகட்டத்தில் வருடாந்திர உற்பத்தி வளர்ச்சி விகிதம் 6.47%லிருந்து 3.83%-ஆக குறைந்துள்ளது. 


2022-23-ஆம் ஆண்டில் விவசாயம், கால்நடை, வனவியல் மற்றும் மீன்பிடித் துறையில் இருந்து உற்பத்தி செய்யப்படும் நெய், வெண்ணெய் மற்றும் லஸ்ஸி ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பால் பொருட்கள் தொகுப்பு, 2022-23 ஆம் ஆண்டில் விவசாயம், கால்நடை, வனவியல் மற்றும் மீன்பிடித் துறையின் உற்பத்தியின் மதிப்பில் கிட்டத்தட்ட 40% (ரூ .11.16 லட்சம் கோடி) பங்களித்தது – இது தானியங்களை விட மிக அதிகம். பால்வளத் துறை நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ 8.5 கோடிக்கும் அதிகமான மக்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அவர்களில் பெரும்பான்மையானவர்கள் பெண்கள். 


மொத்த பால் உற்பத்தியில் 63% சந்தையில் விற்பனை செய்யப்படுகிறது. மீதமுள்ளவை உற்பத்தியாளர்களால் தனிப்பட்ட பயன்பாட்டிற்காக சேகரிக்கப்படுகிறது. சந்தைப்படுத்தக்கூடிய பாலில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு அமைப்புசாரா துறையிலிருந்து (unorganised sector) வருகிறது. அதே சமயம் கூட்டுறவுகள் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட துறையின் பெரும்பகுதியைக் கொண்டுள்ளன.



Original article:

Share:

இந்தியா, பாகிஸ்தான் மற்றும் சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம்

 சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்தில் (Indus Waters Treaty) இந்தியாவும் பாகிஸ்தானும் தங்கள் கடுமையான நிலைப்பாட்டை கைவிட வேண்டும். 


ஜனவரி 2023 முதல் இந்தியா பாகிஸ்தானுக்கு தனது நான்காவது நோட்டீஸை வெளியிட்டுள்ளது. 1960-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தை (Indus Waters Treaty (IWT)) மறுபரிசீலனை செய்ய இந்தியா வலியுறுத்துகிறது. நிரந்தர சிந்து நதி ஆணையத்தின் (Permanent Indus Commission (PIC)) அனைத்து கூட்டங்களையும் இந்தியா ரத்து செய்துள்ளது. பாகிஸ்தான் பேச்சுவார்த்தைக்கு ஒப்புக் கொள்ளும் வரை இந்த சந்திப்புகள் நிறுத்தி வைக்கப்படும். கடந்த ஆண்டு முதன்முதலில் இந்தியா இந்த கோரிக்கையை முன்வைத்தது. சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தம் ஒரு காலத்தில் நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்களுக்கு ஒரு வலுவான உதாரணமாக உலகளவில் பார்க்கப்பட்டது. 


21 ஆம் நூற்றாண்டில்கூட, ஒப்பந்தத்தின் விதிகள் உறுதியாக இருந்தன. இந்த விதிகளைப் பின்பற்றியதன் மூலம் இந்தியா இரண்டு முக்கிய சர்ச்சைகளை எளிதாக வென்றது. முதலாவது 2007-ல் பக்லிஹார் அணை திட்டம். இரண்டாவதாக, 2013-ஆம் ஆண்டில் பாகிஸ்தானின் நீலம் திட்டத்தில் இந்தியா தலையிடுவதாக பாகிஸ்தான் குற்றம் சாட்டியது. 


கிஷன்கங்கா மற்றும் ரட்லே திட்டங்களை எவ்வாறு கையாள்வது என்பது குறித்த சர்ச்சை 2016-ஆம் ஆண்டு முதல் அதிகரித்துள்ளது. அந்த ஆண்டில், பாகிஸ்தான் இந்த பிரச்சினையை பெரிதுபடுத்தியது. சர்ச்சைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய பாகிஸ்தான் நடுநிலை நிபுணரின் உதவியை நாடியுள்ளது. மேலும், ஒரு நிரந்தர நடுவர் நீதிமன்றத்தை அமைக்குமாறு பாகிஸ்தான் கோரியது. இந்த நடவடிக்கைகள் இந்தியாவுக்கும் பாகிஸ்தானுக்கும் இடையிலான மோதல்களின் தீவிரத்தை பிரதிபலிக்கின்றன. சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தின் இணை கையொப்பமிட்டவர் மற்றும் உத்தரவாதம் அளிப்பவர் என்ற முறையில், உலக வங்கி ஒரே நேரத்தில் இரண்டு இணையான சர்ச்சை செயல்முறைகளை அனுமதித்தது. காலப்போக்கில் நிலைமை மோசமடைந்துள்ளது. ஹேக்கில் உள்ள நிரந்தர நடுவர் நீதிமன்ற (Permanent Court of Arbitration (PCA)) விசாரணைகளில் கலந்து கொள்ள இந்தியா மறுத்துவிட்ட நிலையில், நடுநிலை நிபுணரின் நடவடிக்கைகளை பாகிஸ்தான் கைவிட்டது. ஒப்பந்தத்தை மறுபரிசீலனை செய்வது குறித்த இந்தியாவின் அறிவிப்புகளையும் பாகிஸ்தான் புறக்கணித்துள்ளது.  கடந்த காலங்களில், சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் அரசியலில் இருந்து விலக்கி வைக்கப்பட்டது. ஆனால், இப்போது இரு நாடுகளின் தலைவர்களும் கடுமையான வார்த்தைகளை பயன்படுத்துகின்றனர். 2016-ஆம் ஆண்டு உரி தாக்குதலுக்குப் பிறகு பிரதமர் மோடி தனது அறிக்கையில், "இரத்தமும் தண்ணீரும்" ஒன்றாக ஓட முடியாது என்று கூறியது ஒரு உதாரணம். 


சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் நிலைமை மோசமடைந்திருப்பது அதே காலகட்டத்தில் இரு நாடுகளின் உறவில் பிளவை ஏற்படுத்தியது. தற்போது, இரு நாடுகளுக்கும் இடையே வர்த்தகம் இல்லை. 2021-ஆம் ஆண்டு  எல்லைக் கட்டுப்பாட்டுக் கோடு (Line of Control (LOC)) போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் அதிகரித்து வரும் பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் மற்றும் இந்திய ராணுவ வீரர்களின் இறப்புகளால் ஆபத்தில் உள்ளது. ஒப்பந்த பேச்சுவார்த்தைகளை மீண்டும் தொடங்குவது சாத்தியம் என்றாலும், ஒரு உடன்பாட்டை எட்டுவது மிகவும் கடினமாக இருக்கும். அக்டோபர் 15-16 தேதிகளில் ஷாங்காய் ஒத்துழைப்பு அமைப்பின் அரசுத் தலைவர்கள் கூட்டத்திற்கு பாகிஸ்தான் விடுத்த அழைப்புக்கு இந்திய அரசின் பதிலை அனைத்து நாடுகளும் உன்னிப்பாக கவனித்து வருகின்றன. காலநிலை மாற்றம் மற்றும் சிந்து நதியில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் நீர் மின் விருப்பங்கள் போன்ற புதிய சிக்கல்கள் 64 ஆண்டுகால ஒப்பந்தத்தை மீண்டும் புதுப்பிப்பது முக்கியம். இரு நாடுகளும் இந்த பிரச்சினைகளை எவ்வாறு கையாள்கின்றன மற்றும் தற்போதைய மோதல்களை எவ்வாறு தீர்க்கின்றன என்பது ஒப்பந்தத்தை காப்பாற்ற முடியுமா என்பதை தீர்மானிக்கும். இந்த ஒப்பந்தம் ஒருமுறை அமெரிக்க அதிபர் ட்வைட் டி. ஐசனோவரால் (D. Eisenhower) "மிகவும் மனச்சோர்வடைந்த உலக சித்திரத்தில் ஒரு பிரகாசமான புள்ளி" என்று அழைக்கப்பட்டது.



Original article:

Share: