லச்சித் போர்புகன் : வடகிழக்கு இந்தியாவின் 'சிவாஜி' -ரோஷ்னி யாதவ்

 லச்சித் போர்புகன் யார்? அவர் ஏன் 'வடகிழக்கின் சிவாஜி' என்று அழைக்கப்படுகிறார்? 

ஒவ்வொரு ஆண்டும், அசாமிய நாட்டுப் போர்வீரர் லச்சித் போர்புகானின் பிறந்தநாளைக் குறிக்கும் வகையில், நவம்பர் 24-ம் தேதி ‘லச்சித் தினம்’ (Lachit Diwas) என்று கொண்டாடப்படுகிறது. அவர், அஹோம் இராச்சியத்தின் புகழ்பெற்ற இராணுவத் தளபதியாக இருந்தார். 1671-ம் ஆண்டு 'சராய்காட் போரில்' (Battle of Saraighat) அவர் தலைமை தாங்கினார். அசாமியரின் சுய அடையாளத்தை வரையறுக்கும் வீரம், தைரியம் மற்றும் புத்திசாலித்தனத்தின் அடையாளமாக அஸ்ஸாமியர்களுக்கு அவர் மிகப்பெரிய நாயகர்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.

1. லச்சித் போர்புகன் அஹோம் இராச்சியத்தின் புகழ்பெற்ற இராணுவத் தளபதி ஆவார். இவர் ராஜா ராம்சிங்-I தலைமையிலான முகலாயப் படைகளை 'சராய்காட் போரில்' (Battle of Saraighat) தோற்கடித்தார். மேலும், அஸ்ஸாமை மீட்கும் முகலாய முயற்சிகளை அவரது வெற்றி தடுத்து நிறுத்தியது.

2. சிறந்த போர்வீரன்-அரசியலாளரான மோமாய் தமுலி பார்பருவாவின் மகன், லச்சித் போர்புகன் ஆவார். இவர், நவம்பர் 24, 1622-ம் ஆண்டில் பிறந்தார். மேலும், அசாம் வரலாற்றின் பதற்றமான காலகட்டத்தில் வளர்ந்தார்.

3. சரத்வாஜ் சிங்க அரசனால் அஹோம் இராச்சியத்தின் (Ahom kingdom) ஐந்து போர்புகன்களில் ஒருவராக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். மேலும், நிர்வாக, நீதித்துறை மற்றும் இராணுவப் பொறுப்புகளை வழங்கினார்.

லச்சித் பர்புகான், அசாமிய மக்கள் ஒன்றுபட்டு, முகலாயர்களைப் போன்ற அதிகாரம் வாய்ந்த சக்திகளுடன் போராடக்கூடிய ஒரு காலத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இதை ”தி அஹோம்ஸ்” (The Ahoms) என்ற நூலின் ஆசிரியர் அருப் குமார் தத்தா தெரிவித்தார்.

மார்ச் 9, 2024 அன்று, லச்சித் பர்புகானின் 125 அடி வெண்கலச் சிலையை பிரதமர் நரேந்திர மோடி திறந்து வைத்தார். கிழக்கு அசாமின் ஜோர்ஹாட் மாவட்டத்தில் உள்ள அவரது நினைவிடத்தில் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. பத்மபூஷன் விருது பெற்ற மூத்த சிற்பி ராம் வஞ்சி சுதாரால் இந்த சிலை உருவாக்கப்பட்டது. குஜராத்தில் ஒற்றுமை சிலையை உருவாக்குவதற்கும் சுதார் அறியப்படுகிறார். அலபோய் மற்றும் சரைகாட் போன்ற போர்களில் தளபதியின் பங்கை இந்த சிலை மதிக்கிறது.

1. 1615 மற்றும் 1682 ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், முகலாயப் பேரரசு ஜஹாங்கீர் மற்றும் பின்னர் ஔரங்கசீப்பின் கீழ், அஹோம் இராச்சியத்தை இணைக்க தொடர்ச்சியான முயற்சிகளை மேற்கொண்டது. ஜனவரி 1662-ம் ஆண்டில், வங்காளத்தின் முகலாய ஆளுநர் மிர் ஜும்லாவின் படைகள் அஹோம் இராணுவத்துடன் ஈடுபட்டு அஹோம் ஆட்சியின் கீழ் பிரதேசத்தின் ஒரு பகுதியை ஆக்கிரமிக்கச் சென்றன.

2. 1667 மற்றும் 1682ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், அஹோம்கள் மற்றும் அதனைத் தொடர்ந்த ஆட்சியாளர்களின் கீழ், எதிர் தாக்குதலைத் தொடங்கினர். முதல் ஆட்சியாளர் சக்ரத்வாஜ் சிங்க ஆவார். அவர் 1663 முதல் 1670 வரை ஆட்சி செய்தார். அவர்கள் இழந்த பிரதேசங்களை மீட்டெடுப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்.

3. 1669-ம் ஆண்டில், அஹோம்களால் மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்ட பகுதிகளை மீண்டும் கைப்பற்ற ராஜ்புத் ராஜா ராம் சிங் I ஐ அவுரங்கசீப் அனுப்பினார். அலபோய் போர் ஆகஸ்ட் 5, 1669-ம் ஆண்டில் வடக்கு கவுகாத்தியில் உள்ள தாதாராவிற்கு அருகிலுள்ள அலபோய் மலைகளில் நடந்தது.

4. முகலாயர்கள் ஒரு வெளிப்படையான போரை விரும்பினாலும், பர்புகான் பிரதேசத்தைப் பற்றிய தனது அறிவை நம்பியிருந்தார் மற்றும் கொரில்லா போரில் ஈடுபட்டார். இந்த உத்திகள் அவரது சிறிய படைகளுக்கு, ஒரு நன்மையை அளித்தது. அவை, வேகமாக நகரும் மற்றும் திறமையான செயல்பாட்டிற்கு வழிவகுத்தது.

உங்களுக்கு தெரியுமா?

லச்சித் திவாஸ் என்ற தினமானது 1930-ம் ஆண்டுகளில் இருந்து அசாமில் அவரது பிறந்த நாளான நவம்பர் 24 அன்று கொண்டாடப்படுகிறது.

5. மராத்வாடாவில் முகலாயர்களுடன் சிவாஜி சந்தித்ததைப் போலவே, லச்சித் பெரிய முகலாய முகாம்களிலும் நிலையான தாக்குதல்களால் பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தினார். அவரது தாக்குதல்களில் சந்தேகத்திற்கு இடமில்லாத முகலாய வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இந்தத் தாக்குதல்கள் முகலாயப் படைகளை விரக்தியடையச் செய்தன. அவை பதில் தாக்குதலில் மிகவும் கவனமாக இருந்தன.

6. ஆரம்பகால பின்னடைவுகளுக்குப் பிறகு, ராம் சிங் தனது அனைத்து ராஜபுத்திர வீரர்களையும் முகலாய வீரர்களையும் அனுப்பினார். இது போரின் போக்கை மாற்றியது. அஸ்ஸாமின் தொல்லியல் துறை இணையதளத்தில் (Assam's archaeology department website) ஒரு அறிக்கையின்படி, போரில் பத்தாயிரம் அஹோம்கள் இறந்ததாகக் குறிப்பிடுகிறது.

அசாமின் சாரெய்டியோ மொய்டாம்ஸ்

ஐக்கிய நாடுகளின் கல்வி, அறிவியல் மற்றும் கலாச்சார அமைப்பின் (யுனெஸ்கோ) உலக பாரம்பரிய தளங்களின் பட்டியலில் அசாமின் சாரெய்டியோ மொய்டாம்ஸ் நினைவிடங்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவை அஹோம் வம்சத்தின் அரச நினைவிடங்கள் ஆகும். இவை, கிழக்கு அஸ்ஸாமில் உள்ள சிவசாகர் நகரத்திலிருந்து 30 கி.மீ தொலைவில் அமைந்துள்ளன. இவை இன்றும் கூட, சாரெய்டியோவில் உள்ள துமுலி பல உள்ளூர் மக்களால் புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது. மொய்டம் என்பது ஒரு துமுலஸ் ஆகும். இது ஒரு கல்லறைக்கு மேல் எழுப்பப்பட்ட மண் மேடு. இது அஹோம் அரச குடும்பம் மற்றும் பிரபுத்துவத்தின் கல்லறைகளுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. சாரெய்டியோவிடம் அஹோம் அரச குடும்பத்தின் மொய்டங்கள் மட்டுமே உள்ளன.

7. அலபோயில் இருந்ததைப் போலல்லாமல், அங்கு அவர் கடற்படைப் போருக்குப் பதிலாக நிலத்தில் போராட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது. சராய்காட்டில் (Saraighat) உள்ள லச்சித் முகலாயர்களை கடற்படைப் போருக்கு இழுத்தார். ஒரு சிறந்த கடற்படை வீரர் மற்றும் இராஜதந்திரவாதி, லச்சித் மேம்பட்ட மற்றும் ஆச்சரியமான பின்சர் தாக்குதல்களின் சிக்கலான வலையை உருவாக்கினார்.

8. வரலாற்றாசிரியர் எச் கே பர்புஜாரி (அசாமின் விரிவான வரலாறு)-ன் படி, அஹோம் படைகள் ஒரு முன் தாக்குதல் மற்றும் பின்னால் இருந்து ஒரு திடீர் தாக்குதல் இரண்டையும் பயன்படுத்தினர் என்று கூறுகிறது. அவர்கள் முகலாயக் கப்பற்படையை முன்னால் இருந்து ஒரு சில கப்பல்களைக் கொண்டு தாக்குதல் நடத்துவதாகக் காட்டி முன்னோக்கி நகர்த்தினார்கள். முகலாயர்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ள நீர்நிலைகளை காலி செய்தனர். அங்கிருந்து முக்கிய அஹோம் கடற்படை தாக்கி ஒரு தீர்க்கமான வெற்றியைப் பெற்றது.

9. சராய்காட் போருக்கு ஒரு வருடத்திற்குப் பிறகு லச்சித் நீண்ட காலமாக  நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்தார். உண்மையில் அவர் சரைகாட் போரின்போது மிகவும் நோய்வாய்ப்பட்டார். இருப்பினும், அவர் வீரத்துடன் தனது படைகளை வெற்றிக்கு தருவாய்க்கு அழைத்துச் சென்றார். இது அவரது புராணக்கதையை மட்டுமே சேர்த்தது.

10. லச்சித் பர்புகான் ஒரு தலைசிறந்த வியூகவாதி என்பதை சராய்காட் போர் காட்டியது. அவரை இந்தியாவின் பெரிய தளபதிகளுடன் ஒப்பிடலாம். அங்கீகாரமாக, லச்சித் பர்புகான் தங்கப் பதக்கம் 1999-ம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இது தேசிய பாதுகாப்பு அகாடமியில் (National Defence Academy) சிறந்த கேடட்டுக்கு வழங்கப்படுகிறது.

அஹோம் சாம்ராஜ்யத்தின் வரலாறு

1. அஹோம் வம்சத்தினர் 1228 முதல் 1826 வரை அஸ்ஸாம் மற்றும் வடகிழக்கு பகுதிகளை ஆண்டனர். அவர்கள் இந்தியாவில் நீண்டகாலம் ஆட்சி செய்த வம்சங்களில் ஒன்றாகும். அவர்களின் உச்சத்தில், அவர்களின் இராஜ்ஜியம் நவீன வங்காளதேசத்திலிருந்து பர்மாவின் ஆழம் வரை நீண்டிருந்தது. அஹோம்கள் சிறந்த நிர்வாகத்திற்கும் போரில் துணிச்சலுக்கும் பெயர் பெற்றவர்கள் ஆவர். அவர்களின் பாரம்பரியம் அஸ்ஸாமில் நீடித்த கலாச்சார தாக்கத்தை கொண்டுள்ளது.

2. 13-ம் நூற்றாண்டின் ஆட்சியாளரான சுகபாவால் நிறுவப்பட்ட அஹோம் இராச்சியம், பிரம்மபுத்திரா பள்ளத்தாக்கின் மேல் மற்றும் கீழ் பகுதிகளில் பரவி, அதன் வளமான நிலங்களில் நெல் சாகுபடியில் செழித்த ஒரு வளமான  ராஜ்ஜியமாகும்.

யாண்டபோ உடன்படிக்கை

யாண்டபோ உடன்படிக்கை 1826-ம் ஆண்டில் கையெழுத்தானது. இது அசாமில் பிரிட்டிஷ் கட்டுப்பாட்டின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. இந்த ஒப்பந்தம் மாகாணத்தை அருகிலுள்ள மாவட்டங்கள் மற்றும் துணைக் கண்டத்தின் மற்ற பகுதிகளுக்குத் திறந்தது. 1838-ம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் பேரரசு முறையாக இப்பகுதியை இணைத்தது.

3. அஹோம் இராச்சியத்தை நிறுவியவர்கள் தங்கள் சொந்த மொழியையும் மதத்தையும் கொண்டிருந்தனர். காலப்போக்கில், அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, அஹோம்கள் இந்து மதத்தையும் அசாமிய மொழியையும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.

4. அஹோம் பேரரசின் முதல் நிரந்தர தலைநகரம் சாரெய்டியோ (Charaideo) ஆகும். இது புகழ்பெற்ற அஹோம் மன்னர் சாவோ லுங் சியு-கா-பாவால் நிறுவப்பட்டது. சாரெய்டியோ வரலாற்றில் எப்போதும் முக்கியமானவராகப் பார்க்கப்படுகிறது. "சாரெய்டியோ" (Charaideo) என்ற பெயர் மூன்று தை அஹோம் (Tai Ahom) வார்த்தைகளிலிருந்து வந்தது: சே-ராய்-டோய் (Che-Rai-Doi). "சே" என்றால் நகரம். "ராய்" என்றால் பிரகாசம் அல்லது திகைப்பு என்று பொருள். "டோய்" என்றால் மலை அல்லது மலை முகடு ஆகும். சுருக்கமாக, Charaideo என்றால் "ஒரு மலை உச்சியில் பிரகாசிக்கும் ஒரு நகரம்" என்று பொருள்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/knowledge-nugget-of-the-day-lachit-borphukan-lachit-diwas-upsc-9687258/ 

Read More →

இந்தியாவின் பயிர்க்கழிவுகளை எரிப்பதைக் கண்காணிக்கும் முறை ஏன் சர்ச்சைக்குரியது?

 இந்தியாவில் விவசாயிகள் கோதுமை பயிரிடுவதற்காக, நெல் அறுவடைக்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் பயிர்க் கழிவுகள் அல்லது பயிர் சருகுகளை விரைவாக அகற்றுவதற்காக, சட்டங்களை மீறி, தீ மூட்டுகிறார்கள்.

இந்தியாவில் விவசாயிகள் கோதுமை பயிரிடுவதற்காக, நெல் அறுவடைக்குப் பின் எஞ்சியிருக்கும் பயிர்க் கழிவுகள் அல்லது பயிர் சருகுகளை விரைவாக அகற்றுவதற்காக, அந்த நடைமுறையைத் தடுக்கும் சட்டங்களை மீறி, தீ மூட்டுகிறார்கள்.

இந்த எரிப்பு முறையை மாற்றக்கூடிய அறுவடை இயந்திரங்களுக்கு அரசாங்கம் மானியங்களை வழங்கினாலும், இந்த இயந்திரங்களுக்கான தேவை குறைவாக உள்ளது. விலை அதிகம் என்பதால், வாடகைக்கு விட விரும்புவோர் நீண்ட நேரம் காத்திருக்க வேண்டிய நிலை உள்ளது.

பயிர்க்கழிவுகள் எரிக்கப்படுவதை இந்தியா எவ்வாறு கண்காணிக்கிறது?

அதிக பரப்பளவைக் கொண்டிருப்பதால், வேளாண்மையில் தீயை கண்காணிக்க செயற்கைக்கோள்கள் மட்டுமே ஒரே வழி என்று அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்.

இந்தியாவின் விண்வெளி நிறுவனம் இரண்டு நாசா செயற்கைக்கோள்களின் தரவுகளைப் பெறுகிறது. இந்த செயற்கைக்கோள்கள் பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா ஆகிய வட மாநிலங்களை ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை, காலை 10:30 மணிக்கு (0500 GMT) மற்றும் மதியம் 1:30 மணிக்கு (0800 GMT) கடந்து செல்கின்றன.

நாசா செயற்கைக்கோள்கள் 90 வினாடிகள் நீடிக்கும் குறுகிய நேரத்தில் மட்டுமே பயிர்க்கழிவு எரிவதை கண்டறியும். அந்த நேரத்தில் தெரியும் அல்லது முந்தைய அரை மணி நேரத்தில் எரியும் தீயை மட்டுமே அவர்களால் கண்டறிய முடியும்.

விவசாயிகள், காலப்போக்கில், இந்தக் கண்காணிப்பு காலத்தை உணர்ந்து, நாசா செயற்கைக்கோள்களின் கண்காணிப்பைத் தவிர்ப்பதற்காக தங்கள் பயிர் கழிவுகளை எரிக்கும் நேரத்தை மாற்றியதாக நிபுணர்கள் சந்தேகிக்கின்றனர்.

தேசிய தலைநகர் பிராந்தியத்தில் மாசு மேலாண்மையை கண்காணித்து வரும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஆலோசகர், இந்த வாரம் சுற்றுப்பாதை மற்றும் நிலையான செயற்கைக்கோள்களில் இருந்து பயிர்க்கழிவுகள் எரிக்கப்படும் தரவுகளில் முரண்பாடு இருப்பதாக கூறினார். நாசா கோடார்ட் விண்வெளி விமான மையத்தின் மூத்த விஞ்ஞானியின் தகவலை அவர் மேலும் குறிப்பிட்டதாவது, நாசா செயற்கைக்கோள்கள் ஏற்கனவே நகர்ந்த பிறகு, தென் கொரிய நிலையான செயற்கைக்கோள் மாலை 4:20 மணிக்கு (1050 GMT) பயிர்க்கழிவுகள் எரிக்கப்படுவதை கண்டறிந்ததாக விஞ்ஞானி குறிப்பிட்டார்.

இதற்கு மாற்று வழி என்ன?

இதற்கு மாற்றாக நிலையான செயற்கைக்கோள்களில் இருந்து பயிர்க்கழிவுகள் எரிக்கப்படுவது பற்றிய தரவுகளை வாங்குமாறு ஒன்றிய அரசுக்கு நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. ஆனால், இந்த தரவு "துல்லியமானது அல்ல" (sub-optimal) என்று அரசாங்கம் கூறியது.

அதற்கு பதிலாக, இந்தியாவின் விண்வெளி நிறுவனம் பயிர்க்கழிவுகள் எரிக்கப்படுவதை கணக்கிடுவதற்கான அமைப்பை உருவாக்கி, அவை விட்டுச்செல்லும் எரிந்த பகுதிகளை ஆய்வு செய்கிறது.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/indias-farm-fire-counting-9685932/  

Read More →

உலகிற்கு ஏன் உலகளாவிய நெகிழி ஒப்பந்தம் (global plastic treaty) தேவைப்படுகிறது? -நிகில் கானேகர்

 நெகிழியின் பொருந்தக்கூடிய பண்புகள் மற்றும் பல்துறை பயன்பாடு காரணமாக, நெகிழி மனிதர்களுக்கு கிட்டத்தட்ட இன்றியமையாததாகிவிட்டது. இதன் விளைவாக, சமீபத்திய காலங்களில் நெகிழி உற்பத்தி (plastic production) உலகம் முழுவதும் உயர்ந்துள்ளது.

திங்கட்கிழமை முதல், கொரியா குடியரசின் புசானில் 170-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் சந்திக்கின்றன. இந்த சந்திப்பு, கடலில் ஏற்படும் மாசுபாடு உள்ளிட்ட நெகிழியின் மாசுபாட்டை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான புதிய உலகளாவிய ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது, 2022-ம் ஆண்டிலிருந்து இந்த கூட்டம் ஐந்தாவது மற்றும் இறுதிச் சுற்று பேச்சுவார்த்தையாகும். அந்த ஆண்டு, UN சுற்றுச்சூழல் சபை (UN Environmental Assembly (UNEA)) 2024-ம் ஆண்டு இறுதிக்குள் ஒப்பந்தத்தை உருவாக்க ஒப்புக்கொண்டது.

நெகிழியின் பொருந்தக்கூடிய பண்புகள் மற்றும் பல்துறை பயன்பாடு காரணமாக, நெகிழியானது மனிதர்களுக்கு கிட்டத்தட்ட இன்றியமையாததாகிவிட்டது. இதன் விளைவாக, சமீபத்திய காலங்களில் நெகிழி உற்பத்தியானது உலகம் முழுவதும் உயர்ந்துள்ளது.

நெகிழியின் வருடாந்திர உலகளாவிய உற்பத்தி 2000-ம் ஆண்டில் 234 மில்லியன் டன் (mt)-ல் இருந்து 2019-ம் ஆண்டில் 460 mt ஆக இரட்டிப்பாகியுள்ளது. இதில் கிட்டத்தட்ட பாதி ஆசியாவில் உற்பத்தி செய்யப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து வட அமெரிக்கா 19%, மற்றும் ஐரோப்பா 15% உற்பத்தி செய்தது. பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு அமைப்பின் (Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD)) அறிக்கையின்படி, நெகிழி உற்பத்தி 2040-ம் ஆண்டில் 700 மில்லியன் டன்களைத் தொடும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

தி லான்செட் வெளியிட்ட 2023-ம் ஆண்டு ஆய்வின்படி, நெகிழி சிதைவதற்கு 20 முதல் 500 ஆண்டுகள் வரை எடுக்கும். மேலும், 10% க்கும் குறைவாக மறுசுழற்சி செய்யப்பட்டுள்ளதால் இது நெருக்கடிக்கு வழிவகுத்தது. ஆண்டுதோறும் சுமார் 400 மில்லியன் டன் நெகிழிக் கழிவுகள் உருவாகின்றன. இது, 2024 மற்றும் 2050-ம் ஆண்டுக்கு இடையில் 62% அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பெரும்பாலான நெகிழியின் கழிவுகள் சுற்றுச்சூழலுக்கு, குறிப்பாக ஆறுகள் மற்றும் கடல்களில் கசிந்து விடுகின்றன. அங்கு, அது மைக்ரோபிளாஸ்டிக் அல்லது நானோபிளாஸ்டிக் எனப்படும் சிறிய துகள்களாக உடைகிறது. இதனால் சுற்றுச்சூழலுக்கும், உயிரினங்களின் ஆரோக்கியத்துக்கும் கடும் பாதிப்பு ஏற்பட்டுள்ளது.

UN சுற்றுச்சூழல் திட்டத்தில் (UN Environment Programme (UNEP)) சமர்ப்பிக்கப்பட்ட அறிவியல் ஆய்வுகள், நெகிழியின் உள்ள இரசாயனங்கள் நாளமில்லாச் சுரப்பி சீர்குலைவை (endocrine disruption) ஏற்படுத்தும் என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த இரசாயனங்கள் புற்றுநோய், நீரிழிவு நோய், இனப்பெருக்க கோளாறுகள் மற்றும் நரம்பியல் வளர்ச்சிக் குறைபாடு உள்ளிட்ட மனித நோய்களின் வரம்பையும் ஏற்படுத்தும். கடல், நன்னீர் மற்றும் நில சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளில் உள்ள உயிரினங்களையும் பிளாஸ்டிக் பாதிக்கிறது.

காலநிலை மாற்றத்திற்கும் நெகிழி முக்கிய பங்களிக்கிறது. 2020-ம் ஆண்டில், இது 3.6% உலகளாவிய பசுமை இல்ல வாயு (GHG) உமிழ்வை உருவாக்கியது. அதில் 90% அளவிடக்கூடிய உமிழ்வுகள் நெகிழி உற்பத்தியால் ஏற்படுகின்றன. இது புதைபடிவ எரிபொருட்களை மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்துகிறது. மீதமுள்ள 10% உமிழ்வுகள் நெகிழி கழிவு மேலாண்மை மற்றும் சுத்திகரிப்பு போது வெளியிடப்பட்டது. தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால், 2050-ம் ஆண்டளவில் உற்பத்தியில் இருந்து உமிழ்வு 20% அதிகரிக்கும் என்று அமெரிக்காவின் லாரன்ஸ் பெர்க்லி தேசிய ஆய்வகத்தின் (Lawrence Berkeley National Laboratory) சமீபத்திய அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது.

செப்டம்பர் மாதம் நேச்சர் இதழில் வெளியிடப்பட்ட ஆய்வின்படி, உலகளாவிய நெகிழி மாசுபாட்டின் ஐந்தில் ஒரு பங்கிற்கு இந்தியா பங்களிக்கிறது. இது உலகின் உலகளாவிய நெகிழி மாசுபாட்டின் 20% பங்களிப்புக்கு இந்தியா பொறுப்பாகும். இது 9.3 மில்லியன் டன் உமிழ்வைக் கொண்டுள்ளது. இது நைஜீரியா (3.5 மில்லியன் டன்), இந்தோனேசியா (3.4 மில்லியன் டன்), மற்றும் சீனா (2.8 மில்லியன் டன்) போன்ற பட்டியலில் உள்ள மற்ற நாடுகளை விட மிக அதிகம்.

வாழ்க்கைச் சுழற்சி முழுவதும் நெகிழி மாசுபாட்டை நிவர்த்தி செய்ய உலகளாவிய அளவில் விதிமுறைகளை உருவாக்குவதில் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவதில் கவனம் செலுத்துகின்றன. புதைபடிவ எரிபொருள் அடிப்படையிலான உற்பத்தியில் இருந்து நெகிழிக் கழிவுகளை நிர்வகித்தல் மற்றும் அகற்றுவது வரையிலான சிக்கல்களைச் சமாளிப்பது இதில் அடங்கும். இறுதியாக விதிமுறைகளில் சில நெகிழிப் பொருட்கள் மற்றும் இரசாயன சேர்க்கைகள் மீதான தடையும் இதில் அடங்கும். கிரிஸ்ட் பத்திரிகையின் அறிக்கையின்படி, மறுசுழற்சி மற்றும் நுகர்வோர் பொருட்களில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட உள்ளடக்கத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு சட்டப்பூர்வமாக பிணைக்கப்பட்ட இலக்குகளை அவர்கள் அமைக்கலாம்.

சில பொருட்களை ஒழிப்பதாலும், நெகிழி உற்பத்தியில் இருந்து விலக்கு அளிப்பதாலும், சில தொழிலாளர்கள் மற்றும் நபர்களுக்கு வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்படும் மற்றும் சமூகங்களுக்கு ‘வெறும் மாற்றம்’ குறித்து பேச்சு வார்த்தை நடத்தப்படும்.

எவ்வாறாயினும், இந்த முக்கியமான பிரச்சினைகளில் உடன்படுவதற்கு நாடுகள் போராடி வருகின்றன. பல்வேறு நாடுகளில் இருந்து பலதரப்பட்ட பார்வைகள் உள்ளன.

எடுத்துக்காட்டாக, உற்பத்திக்கான வரம்புகளை எவ்வாறு அணுகுவது என்ற கட்டமைப்பை ஏற்றுக்கொள்ள நாடுகள் உடன்படவில்லை. குறிப்பாக, எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு வளம் கொண்ட நாடுகளும், பெட்ரோ கெமிக்கல் உற்பத்தி மற்றும் நெகிழி உற்பத்தி செய்யும் முக்கிய நாடுகளும் உற்பத்திக்கான வரம்புகள் தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகளை முற்றிலும் எதிர்த்ததே இதற்குக் காரணம் ஆகும்.

சவுதி அரேபியா, ஈரான், ரஷ்யா, கஜகஸ்தான், எகிப்து, குவைத், மலேசியா மற்றும் இந்தியா ஆகியவை கடுமையான உத்தரவுகளுக்கு எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. அதற்குப் பதிலாக, புதுமையான கழிவு மேலாண்மை மற்றும் நிலையான நெகிழிப் பயன்பாடு போன்ற கீழ்நிலை நடவடிக்கைகளை முன்மொழிந்துள்ளன என்று அறிவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மையத்தின் அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது.

இதற்கு மாறாக, ருவாண்டா, பெரு மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியவை நெகிழி மாசுபாட்டைக் குறைக்க அதிக லட்சிய இலக்குகளை நிர்ணயித்துள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, ருவாண்டா, 2025-ம் ஆண்டை அடிப்படை ஆண்டாகப் பயன்படுத்தி, 2040-ம் ஆண்டுக்குள் 40% குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

நிதி தொடர்பான விஷயத்திலும் நாடுகளால் உடன்பட முடியவில்லை. பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு தலைமை தாங்கும் UNEP-ன் அரசுகளுக்கிடையேயான பேச்சுவார்த்தைக் குழு (intergovernmental negotiation committee (INC)) வரைவு உரையில், எந்தவொரு சாத்தியமான ஒப்பந்தத்தின் நோக்கங்களையும் அடைய பொது மற்றும் தனியார் முதலீடு மற்றும் நிதியை சீரமைத்தல் உட்பட, தனியார் நிதி திரட்டலை அதிகரிக்க நாடுகள் முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.

பாலிமர் உற்பத்தியில் (polymer production) எந்த கட்டுப்பாடுகளையும் ஆதரிக்கவில்லை என்று இந்தியா தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. எந்தவொரு கட்டுப்பாடுகளும் 2022-ம் ஆண்டில் நைரோபியில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட UNEA-ன் தீர்மானத்தின் கட்டளைக்கு அப்பாற்பட்டவை என்று இந்தியா குறிப்பிடுகிறது.

இறுதி ஒப்பந்தத்தில் நிதி மற்றும் தொழில்நுட்ப உதவி, தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம் ஆகியவற்றையும் சேர்த்துக்கொள்ள இந்தியா அழைப்பு விடுத்துள்ளது.

நெகிழி உற்பத்தியில் பயன்படுத்தப்படும் தீங்கு விளைவிக்கும் இரசாயனங்களை விலக்குவது குறித்து, அறிவியல் ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் எடுக்கப்பட வேண்டும் என்று இந்தியா கூறியுள்ளது. அத்தகைய இரசாயனங்களின் கட்டுப்பாடு உள்நாட்டில் கையாளப்பட வேண்டும் என்றும் அது குறிப்பிடுகிறது.

2022-ம் ஆண்டில் 19 வகைகளை உள்ளடக்கிய ஒருமுறை பயன்படுத்தும் நெகிழியைப் பயன்படுத்துவதற்கு இந்தியா தடை விதித்துள்ளது. இருப்பினும், இறுதி ஒப்பந்தத்தில் சில நெகிழிப் பொருட்களை படிப்படியாக குறைப்பது தொடர்பான முடிவு "நடைமுறை" (pragmatic) மற்றும் "ஒழுங்குமுறையாக இருக்க வேண்டும்" என்று நாடு கூறியுள்ளது. தேசிய சூழ்நிலைகளை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு தேசிய அளவில் இயக்கப்படுகிறது.

அறிவியல் மற்றும் பாதுகாப்பான கழிவு மேலாண்மைக்கு, உள்கட்டமைப்பு தேவைகளை மதிப்பிடுவதற்கு ஒரு செயல்முறையை நிறுவ வேண்டும் என்று நாடு விரும்புகிறது. கழிவு மேலாண்மைக்கு தேவையான நிதி ஆதாரங்கள் மற்றும் போதுமான, சரியான நேரத்தில் மற்றும் கணிக்கக்கூடிய நிதி ஆதாரங்கள் கிடைப்பது குறித்தும் மதிப்பீடு செய்யப்பட வேண்டும் என்று இந்தியா கூறியுள்ளது.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/explained-climate/global-plastic-treaty-9686703/ 

Read More →

சுத்தமான காற்றுக்கு மூன்று தீர்வுகள் -அசோக் குலாட்டி, ரீனா சிங்

 டெல்லியில் ஏற்பட்டுள்ள மாசுபாட்டை சமாளிக்க பயிர்களை பல்வகைப்படுத்துதல், மின்சார வாகனங்களில் அதிக முதலீடு செய்தல் மற்றும் பிற புதிய தொழில்நுட்பங்களுக்கு சிறந்த ஊக்கத்தொகை தேவைப்படுகிறது. இது உயிர்வாழ்வதற்கு மிகவும் முக்கியமானது.

கடந்த சில ஆண்டுகளாக, ஒவ்வொரு நவம்பர் மாதமும், டெல்லி மற்றும் அதன் சுற்றுப்புற பகுதிகள் எரிவாயு அறையாக மாறி வருகிறது. காற்றின் தரக் குறியீடு (Air Quality Index (AQI)) 400ஐத் தாண்டியதால், சுவாசிப்பதுகூட கடினமாகிறது. சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தின் காற்றுத் தர வாழ்க்கை அட்டவணை அறிக்கை 2023, மோசமான காற்றின் காரணமாக டெல்லி குடியிருப்பாளர்கள் 11.9 ஆண்டுகள் குறைவாக வாழக்கூடும் என்று காட்டுகிறது. தலைவர்கள் நிரந்தரமான தீர்வுகளைக் காண்பதற்குப் பதிலாக ஒருவரையொருவர் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்.

மாசுபட்ட காற்றுக்கு எதிராக இந்தப் போரை நாம் எப்படிப் போராடுவது? முதலில், சிக்கலைப் பற்றிய நம்பகமான நோயறிதல் தேவை. இரண்டாவதாக, அதை எதிர்த்துப் போராட எங்களுக்கு பொருத்தமான கொள்கைகளும், தயாரிப்புகளும் தேவை.

 குளிர்காலம் தொடங்கும் போது, ​​இமயமலைப் பகுதியில் காற்றின் வேகம் குறைகிறது. இதனால், PM 2.5 போன்ற மாசுக்கள் காற்றில் தங்கிவிடும். ஆனால் இந்த நேரத்தில் இந்த மாசுக்கள் எங்கிருந்து வருகின்றன? இந்திய வெப்பமண்டல வானிலை ஆய்வு நிறுவனம் (Indian Institute of Tropical Meteorology (IITM)), புனேவின் கூற்றுப்படி, பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவிலிருந்து எரிக்கப்படும் மரக்கன்றுகள் மிகப்பெரிய ஆதாரமாக உள்ளன என்பதை விளக்கப்படம் காட்டுகிறது. நவம்பர் 1, 2024-ம் ஆண்டில் இது 35.18% ஆக உயர்ந்துள்ளது. அதன் பிறகு, டெல்லியில் போக்குவரத்துத் துறை சுமார் 19% பங்களிப்பை அளித்துள்ளது. PM 2.5-ன் பிற ஆதாரங்களின் அடிப்படையில், குடியிருப்பு பகுதிகள் (3.9%), தொழில்கள் (4.6%), கட்டுமானம் (2.4%), சாலை தூசி (1.4%) மற்றும் பிற ஆதாரங்கள் (1.2%) ஆகியவை அடங்கும். கூடுதலாக, 30-35% மாசுக்கள் அருகிலுள்ள பகுதிகளான குருகிராம் (Gurugram), ஜஜ்ஜார் (Jhajjar), ஃபரிதாபாத் (Faridabad), காசியாபாத் (Ghaziabad) மற்றும் கௌதம் புத்த நகர் (Gautam Buddha Nagar) போன்றவற்றிலிருந்து வந்தன.

என்னவிதமான கொள்கைகள் மற்றும் தயாரிப்புகள் மூலம் இந்த மாசுபாட்டை குறைக்க முடியும்?

முதலாவதாக, பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவில் 1 முதல் 1.5 மில்லியன் ஹெக்டேர் நெல் சாகுபடியை (சுமார் 4.5 மில்லியன் ஹெக்டேர்களில்) மற்ற காரீஃப் பயிர்களுக்கு மாற்ற வேண்டும். நெல் இப்பகுதிக்கு சொந்தமானது அல்ல. தேசமானது தானியங்கள் தன்னிறைவை அடைய உதவும் வகையில் இரு மாநிலங்களும் கணிசமான சுற்றுச்சூழல் செலவுகளை எதிர்கொண்டுள்ளன. ஒன்றிய, மாநில அரசுகள் இதை உணர்ந்து பயிர்களை பல்வகைப்படுத்துவதற்கான ஆரம்ப நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளன. இருப்பினும், நெல் அதிக லாபம் தரும் பெரிய பயிர் என்பதால் விவசாயிகள் தொடர்ந்து நெல் சாகுபடி செய்கின்றனர். கூடுதலாக, திறந்தநிலை அரசாங்க கொள்முதல் காரணமாக இது குறைந்த சந்தை அபாயத்தைக் கொண்டுள்ளது.

சர்வதேச பொருளாதார உறவுகளுக்கான இந்தியக் குழு (ICRIER) உள்ள ஆராய்ச்சி, நெல்லின் லாபத்தால் கணிசமான பகுதியில் இலவச மின்சாரம், அதிக மானியத்துடன் கூடிய உரங்கள் மற்றும் கால்வாய் பாசனம் ஆகியவற்றில் பெரிய உள்ளீட்டு மானியங்கள் மூலம் வருகிறது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. 2023-24ஆம் ஆண்டில், இந்த மானியங்கள் பஞ்சாபில் நெல் சாகுபடிக்கு ஹெக்டேருக்கு ரூ.38,973 ஆக இருந்தது. இருப்பினும், இது கடுமையான நிலத்தடி நீர் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது, கடந்த 22 ஆண்டுகளில் மட்டம் 11 முதல் 12 மீட்டர் வரை குறைந்துள்ளது. கூடுதலாக, நெல் சாகுபடி ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் 5 டன் பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தை உருவாக்குகிறது. விவசாயிகள் பயறு வகைகள், எண்ணெய் வித்துக்கள், தினைகள் அல்லது காரிஃப் சோளம் போன்ற பயிர்களுக்கு மாறினால், அவர்கள் இந்த மானியங்களில் பெரும்பகுதியைச் சேமிக்க முடியும். இது நிலத்தடி நீர் குறைப்பு மற்றும் பசுமை இல்ல வாயு உமிழ்வைக் குறைக்க உதவும். இருப்பினும், குறைந்த சந்தைக்கான அபாயத்துடன், இந்த மாற்றுப் பயிர்களிலிருந்து இதேபோன்ற லாபத்தை ஈட்ட முடிந்தால் மட்டுமே விவசாயிகள் மாறுவார்கள்.

தற்போது, ​​பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா மாநிலங்கள் பயிர் பல்வகைப்படுத்தும் திட்டங்களின் கீழ் நெல்லில் இருந்து மற்ற பயிர்களுக்கு மாறும் விவசாயிகளுக்கு ஹெக்டேருக்கு ரூ.17,500 வழங்குகின்றன. இருப்பினும், இந்த ஊக்கத்தொகை ஒரு வருடத்திற்கு மட்டுமே உள்ளது மற்றும் நெல்லுக்கு சமமான மாற்றுப் பயிர்களின் லாபத்தை ஈட்டுவதற்கு இது மிகவும் சிறியது. பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானா அரசுகளுடன் இணைந்து இந்த ஊக்கத்தொகையை ஒரு ஹெக்டேருக்கு குறைந்தபட்சம் ரூ.35,000 ஆக இரு மடங்காக வழங்கவும், குறைந்தபட்சம் ஐந்தாண்டுகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கவும் ஒன்றிய அரசுடன் பரிந்துரைக்கிறோம். இது கூடுதல் நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தாது. ஏனெனில், ஒன்றிய அரசு உர மானியத்தையும், மாநிலங்கள் மின்சாரத்திற்கான மானியத்தையும் மிச்சப்படுத்தும். இந்த மாநிலங்களிலிருந்து பருப்பு வகைகள் மற்றும் எண்ணெய் வித்துக்களை குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலையில் (minimum support prices (MSP)) கொள்முதல் செய்வதை உறுதி செய்வது விவசாயிகளுக்கு சந்தை அபாயங்களைக் குறைக்கும். இது பருப்பு வகைகள் மற்றும் சமையல் எண்ணெய்களின் இறக்குமதியைக் குறைக்க உதவும். டெல்லியின் மாசுபாட்டைச் சமாளிப்பதற்கும் பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவில் நிலையான விவசாயத்தை மேம்படுத்துவதற்கும் இது ஒரு நல்ல தொடக்கமாக இருக்கும்.

இரண்டாவது முக்கிய நடவடிக்கை டெல்லியின் மின்சார வாகனங்கள் கொள்கையை (Electric Vehicles policy) விரைவாக செயல்படுத்துவதாகும். 2024-ம் ஆண்டிற்குள் அனைத்து புதிய வாகனப் பதிவுகளில் 25% மின்சார வாகனங்களாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இந்தக் கொள்கை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. இந்த இலக்கு இப்போது EV-2.0 கொளகை தொடங்கும் வரை மார்ச் 2025 வரை நீட்டிக்கப்பட்டுள்ளது. மின்சார வாகனங்களின் அதிக முன்கூட்டிய விலை மற்றும் சார்ஜிங் நிலையங்களின் பற்றாக்குறை ஆகியவை அவற்றின் பங்களிப்பை கட்டுப்படுத்தியுள்ளது. டெல்லியில் கடுமையான காற்று மாசுபாடு இருப்பதால், மின்சார வாகனங்களை வாங்குதல்களை அதிகரிப்பதற்கும் சார்ஜிங் உள்கட்டமைப்பை விரிவுபடுத்துவதற்கும் அவசரமாக முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.

டெல்லி அரசு நகரம் முழுவதும் குறைந்தது 30,000 மின்னேற்று நிலையங்களை நிறுவ திட்டமிட்டுள்ள நிலையில், ஸ்விட்ச் டெல்லி இணையதளத்தின் (Switch Delhi website) தற்போதைய தரவு 1,919 மின்னேற்று நிலையங்கள், 2,452 மின்னேற்று நிலையங்கள் மற்றும் 232 மின்கல (பேட்டரி) மாற்றும் நிலையங்களை மட்டுமே காட்டுகிறது. குடியிருப்பு காலனிகள், அலுவலகங்கள் மற்றும் மால்களில் வாகன நிறுத்துமிடங்களில் மின்சார வாகனங்களின் பேட்டரி மாற்றும் நிலையங்கள் இருப்பது கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும்.

மூன்றாவது கொள்கையின் நடவடிக்கை, காற்று மாசுபடுத்திகளைப் பிடிக்க புதுமையான தொழில்நுட்பங்களை அறிமுகப்படுத்துவதாகும். ஒரு எடுத்துக்காட்டு வெற்றிட சுத்திகரிப்பு கோபுரங்கள் (புகை கோபுரங்கள்) முக்கிய போக்குவரத்து கடக்கும் மற்றும் அதிக மாசு உள்ள பகுதிகளில் நிறுவுதல். உண்மையில், டெல்லியில் ஆம் ஆத்மி அரசாங்கம் தனது கட்சி சின்னத்தை விளக்குமாறு (jhadu-ஜாடு) இருந்து வெற்றிடத்தை சுத்தம் செய்யும் கோபுரமாக மாற்றுவது நல்ல யோசனையாக இருக்கலாம்.

கொள்கைகள், தொழில்நுட்பம் மற்றும் பொருளாதாரம் ஆகியவற்றின் கலவையைப் பயன்படுத்தி காற்று மாசுபாட்டிற்கு எதிரான போரில் டெல்லி வெற்றிபெற முடியும். வெற்றி பெற்றவுடன், இமயமலைப் பகுதியில் உள்ள மற்ற நகரங்களுக்கும் இந்த அணுகுமுறையை விரிவுபடுத்தலாம். இது உயிர்வாழ்வதற்கு முக்கியமானது.

குலாட்டி புகழ்பெற்ற பேராசிரியர் மற்றும் சிங் சர்வதேச பொருளாதார உறவுகளுக்கான இந்தியக் குழுவில் (Indian Council for Research on International Economic Relations (ICRIER)) ஒரு மூத்த உறுப்பினர் ஆவார். 

Original article:

https://indianexpress.com/article/opinion/columns/three-solutions-for-clean-air-9688399/ 

Read More →

முதல் அரசியலமைப்பு அருங்காட்சியகம் -ரோஷ்னி யாதவ்

 • மக்களவை சபாநாயகர் ஓம் பிர்லா மற்றும் சட்டம் மற்றும் நீதித்துறை இணை அமைச்சர் அர்ஜுன் ராம் மேக்வால் ஆகியோரால் திறந்து வைக்கப்பட்ட இந்த அருங்காட்சியகம், அதன் தயாரிப்பாளர்கள், அதன் தத்துவ அடிப்படைகள், அதன் விதிகள் மற்றும் பல்வேறு திருத்தங்கள் மூலம் அதன் பரிணாமத்தை மேம்படுத்துவதன் மூலம் அரசியலமைப்பின் இதயத்தை ஆழமாக ஆராய்கிறது.  அஞ்சிதா பி நாயரால் நிர்வகிக்கப்பட்ட இந்த அருங்காட்சியகம் பார்வையாளர்களுக்கு ஒலி ஒளி ஊடாடும் அனுபவங்களை வழங்குகிறது. இது டிஜிட்டல் வினாடி வினாக்களையும் கொண்டுள்ளது. கூடுதலாக, ஒரு வானொலி 1940இல் இருந்து முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வுகள் பற்றிய கதைகளை ஒளிபரப்புகிறது. ஒரு ரோபோ அருங்காட்சியகத்தை சுற்றி பார்க்க பார்வையாளர்களுக்கு உதவுகிறது.

• இந்த அருங்காட்சியகத்தில் அரசியலமைப்பு சபையின் 300 உறுப்பினர்களின் மினி மார்பளவு காட்சிகள் உள்ளன. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்காற்றிய ஒரு சட்ட நிபுணரான பி என் ராவ்வின் ஒரு பெரிய மார்பளவு சிலை  காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது.

• அருங்காட்சியகம் முழுவதும், கவச-கேபிள் ஹெட்ஃபோன்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இந்த ஹெட்ஃபோன்கள், சாசனத்தின் தத்துவத்தை விளக்கும் அறிஞர்களின் உரைகளை பார்வையாளர்கள் கேட்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள்.

உங்களுக்கு தெரியுமா:

• அரசியலமைப்பு அருங்காட்சியகத்தை அதன் நிறுவனர்களின் தொலைநோக்கு மற்றும் தொலைநோக்கு பார்வையைக் கொண்டாடும் என்றும் நிலைத்திருக்கும் பாரம்பரியமாக நிறுவ இதுவே சரியான நேரம். அத்தகைய அருங்காட்சியகம் ஐந்து முதன்மை நோக்கங்களைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்:

(i) ஒன்று, இந்த அருங்காட்சியகம் அரசியலமைப்பின் வரலாற்றைப் படம்பிடித்து, காலப்போக்கில் இந்தியாவில் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களை எவ்வாறு வடிவமைத்துள்ளது என்பதைக் காட்ட வேண்டும்.

(ii) இரண்டு, இந்த அருங்காட்சியகம் அரசியலமைப்பின் புரிதலையும் அதற்கான அணுகலையும் ஜனநாயகப்படுத்தும். அரசியலமைப்பின் வரலாறு, பரிணாமம், முக்கியமான விதிகள் மற்றும் நீதிமன்றங்களின் விளக்கம் மற்றும் திருத்தங்கள் ஆகியவை இந்திய மக்களைப் பற்றிய பெரிய புரிதலின் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டும். 

(iii) மூன்று, குடிமக்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கும் வகையில் குடிமைக் கல்வியை ஊக்குவிக்க வேண்டும். அரசியலமைப்பின் வரலாறு மற்றும் அதன் உருவாக்கம் முக்கியமானது. ஏனெனில் இது நிறுவனத்தை உருவாக்குவதற்கும் தேசத்தை அடுத்தகட்டத்திற்கு கொண்டு செல்ல ஒரு உத்வேகமாக செயல்பட முடியும். அரசியலமைப்பு அருங்காட்சியகத்தின் யோசனையானது, அரசியலமைப்பு வரலாறு மற்றும் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்களின் பரிணாம வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்வதில் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதாகும். இந்திய ஜனநாயகத்தில் வெற்றியாளர்களாக மாறுவதற்கு, அனைத்துத் தரப்பு மக்களுக்கும் குடிமைக் கல்வி பெற வேண்டும். அரசியலமைப்பு பற்றிய அறிவும் புரிதலும் குடிமக்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதற்கான முதல் படியாகும்.

(iv) நான்கு, இந்த அருங்காட்சியகம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள் மற்றும் தேசத்தின் மாவீரர்களைக் கௌரவிக்க வேண்டும். இது அவர்களின் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகள் மற்றும் அவர்களின் தொலைநோக்கு பார்வையை  பற்றி தெரிந்து கொள்ள உதவும்.

(v) ஐந்து, ஒரு அருங்காட்சியகம் அரசியலமைப்பு மற்றும் இந்திய ஜனநாயகம் பற்றிய பரந்த விவாதங்களைத் தொடங்க உதவும். இது பொது உரையாடல்களை ஊக்குவிக்கும். இந்த விவாதங்கள் அறிவுப்பூர்வமாக ஈடுபாட்டுடன் இருக்கும். இந்தியாவில் ஜனநாயக அரசியலை வலுப்படுத்தவும் இது உதவும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-key-first-constitution-museum-hypersonic-missile-and-trump-effect-on-india-9687790/ 

Read More →

குடிமைப் பணிக்கு குறிப்பிட்ட கள வல்லுநர்கள் தேவை. - சுபைர் நசீர்

 பக்கவாட்டு நுழைவுத் திட்டம் (lateral entry scheme) அடிப்படையில் ஒரு குறுகிய காலத் தீர்வாக இருப்பதால், கள வல்லுநர்களை உருவாக்குவது ஒரு வலுவான மற்றும் மிகவும் பயனுள்ள குடிமைப் பணியை உறுதி செய்யும்.

ஆகஸ்ட் 2024-ம் ஆண்டில், ஒன்றிய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (Union Public Service Commission (UPSC)) 45 இணைச் செயலாளர்கள், இயக்குநர்கள் மற்றும் துணைச் செயலாளர்களை அரசுத் துறைகளில் வல்லுநர்களாக பணியமர்த்துதல் தொடர்பான அறிவிப்பை வெளியிட்டு, பக்கவாட்டு நுழைவுத் திட்டத்தின் (lateral entry scheme) மூலம் ஆட்சேர்ப்புக்கான செயல்முறையைத் (recruitment process)  தொடங்கியது. இந்த முயற்சி பல்வேறு குழுக்களிடமிருந்து, குறிப்பாக அரசியல் கட்சிகளிடமிருந்து குறிப்பிடத்தக்க எதிர்ப்பை எதிர்கொண்டது. இத்திட்டம், இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (Other Backward Classes (OBCs)), பட்டியலிடப்பட்ட வகுப்பினர்கள் (Scheduled Castes (SCs)), மற்றும் பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினர் (Scheduled Tribes (STs)) இட ஒதுக்கீட்டு உரிமைகளை மீறுவதாக அவர்கள் வாதிட்டது. இதனால், பலத்த எதிர்ப்பு காரணமாக திட்டத்தைக் கைவிடும்படி அரசாங்கத்தை நிர்ப்பந்தித்தது. ஒன்றிய அரசு பக்கவாட்டு நுழைவுத் திட்டத்தின் மூலம் வல்லுநர்களை பணியமர்த்துவது இது முதல் முறை அல்ல. 2018-ம் ஆண்டில், பல்வேறு அமைச்சகங்களில் பக்கவாட்டு நுழைவு மூலம் 63 நிபுணர்கள் நியமிக்கப்பட்டனர். தற்போது, ​​சுமார் 57 நிபுணர்கள் அரசாங்கத்துடன் இணைந்து பணியாற்றி வருகின்றனர். இருப்பினும், பக்கவாட்டு நுழைவு ஆட்சேர்ப்புகள் எப்போதும் இடஒதுக்கீடு முறையிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன. சமீபத்திய அறிவிப்பைத் திரும்பப் பெறுவதற்கான முடிவு, குடிமைப் பணியில் கள வல்லுநர்களின் தேவை பற்றிய விவாதத்தை மீண்டும் தூண்டியுள்ளது மற்றும் குடிமைப் பணி சீர்திருத்தத்திற்கான பொருத்தமான அணுகுமுறையை உருவாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

கள வல்லுநர்கள் தேவை

குடிமைப் பணியில் சிறப்புத் திறன்களின் அவசியத்தை நீண்ட காலமாக மக்கள் புரிந்துகொண்டுள்ளனர். இந்த திறன்கள் மிகவும் முக்கியமானதாக கருதப்படுகின்றன. 2005-ம் ஆண்டில், இரண்டாவது நிர்வாக சீர்திருத்த ஆணையம்  (Second Administrative Reforms Commission) ஆட்சேர்ப்பு முறையைக் குறிப்பிடவில்லை என்றாலும், சிறந்த அறிவு மற்றும் திறன்களைக் கொண்டுவருவதற்கு அரசாங்கத்தின் உயர் அரசாங்கப் பதவிகளில் பக்கவாட்டு நுழைவுத் தேவை என்று பரிந்துரைத்தது. குடிமைப் பணியில் உள்ள பட்டியலிடப்பட்ட வகுப்பினர்கள் (SC) மற்றும் பட்டியலிடப்பட்ட பழங்குடியினரின் (ST) பிரதிநிதித்துவப் பிரச்சினைகளால் நிலைமை மிகவும் சிக்கலானதாகிறது. தற்போது, இடஒதுக்கீடு இருந்தும், உயர் பதவிகளில் எஸ்சி மற்றும் எஸ்டி அதிகாரிகளின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே உள்ளது. ஒன்றிய அரசாங்கத்தில் துணைச் செயலாளர்கள், இயக்குநர்கள், இணைச் செயலாளர்கள் மற்றும் அதற்கு அப்பால் உள்ள உயர்மட்ட அதிகாரத்துவ பதவிகளில் 4% மற்றும் 4.9% மட்டுமே SC மற்றும் STக்கள் உள்ளனர். இதில் ஒரு காரணம் என்னவென்றால், பணியமர்த்துவது தொடர்பான போது அதிகாரிகளின் நுழைவு வயது பெரும்பாலும் பொதுப் பிரிவு போட்டியாளர்களை விட அதிகமாக உள்ளது. மேலும், இந்த அதிகாரிகள் உயர் பதவிகளை அடைவதற்கு முன்பே அடிக்கடி ஓய்வு பெறுகிறார்கள்.

பக்கவாட்டு நுழைவுத் திட்டம், இந்த பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களின் பிரதிநிதித்துவத்தை மேலும் குறைக்க வாய்ப்புள்ளது. ஏனெனில், இந்தத் திட்டமானது, தனியார் துறையில் இத்தகைய பதவிகளுக்கான குறைந்த அணுகல் காரணமாக, இந்த சமூகங்களின் கள வல்லுநர்களை ஈர்க்க வாய்ப்பில்லை. பக்கவாட்டு நுழைவு விவாதம் நல்லதோ கெட்டதோ அரசியல்மயமாகிவிட்டது. தேர்தலில் சாதி அடிப்படையிலான இட ஒதுக்கீடு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இதன் காரணமாக, விவாதத்தை அரசு மறுபரிசீலனை செய்ய வாய்ப்பில்லை. அதை ஆட்சி செய்வது குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் விளைவுகளுக்கு வழிவகுக்கும். இப்போதைக்கு, பக்கவாட்டு நுழைவு பற்றிய விவாதம் கிடப்பில் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.

ஆனால், ஒவ்வொரு துறையும் சிறப்பு வாய்ந்ததாக மாறி வருவதால், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களுடன் நெருங்கிய ஒத்துழைப்பு தேவைப்படுவதால், பொதுத்துறையில் கள நிபுணர்கள் தேவை என்பதை மறுக்க முடியாது. அரசு ஊழியர்கள் பொதுவாக பொதுமைவாதிகள், ஆனால் நிபுணர்கள் அல்ல. பக்கவாட்டு நுழைவு, ஒதுக்கப்பட்டதாக இருந்தாலும் அல்லது திறந்திருந்தாலும், ஒரு தற்காலிக தீர்வு மட்டுமே. குடிமைப் பணியில் கள வல்லுநர்கள் தேவை. இந்த கள வல்லுநர்கள்தான் ஒரு மீள் மற்றும் பயனுள்ள குடிமைப் பணியை வளர்ப்பார்கள். இந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்ற, கல்வி-தொழில்-குடிமைப் பணி ஒத்துழைப்பு, திறன் மேம்பாடு மற்றும் நிறுவன மேம்பாட்டிற்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் நீண்டகால உத்திகளை உருவாக்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

கள வல்லுநர்களுக்கான ஒருங்கிணைந்த மாதிரி

இந்தியாவில் குடிமைப் பணியில் கள வல்லுநர்களை திறம்பட மேம்படுத்துவதற்கும், நிர்வாகத்தின் மிகவும் சிக்கலான தேவைகளை நிவர்த்தி செய்வதற்கும், குடிமைப் பணி, கல்வித்துறை மற்றும் தொழில்துறையை ஒன்றிணைக்கும் ஒரு கூட்டு கட்டமைப்பு தேவை. இந்த ஒத்துழைப்பு அறிவு மற்றும் சிறந்த நடைமுறைகளின் பரிமாற்றத்தை எளிதாக்கும், அரசு ஊழியர்கள் தங்கள் துறைகளில் சமீபத்திய முன்னேற்றங்களுடன் ஈடுபடவும், மிகவும் தேவையான கள நிபுணத்துவத்தை மேம்படுத்தவும் அனுமதிக்கும். பொதுத்துறை அனுபவம் மற்றும் முடிவெடுக்கும் திறன் கொண்ட அரசு ஊழியர்கள், வளர்ந்து வரும் போக்குகள், திறன்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்கள் குறித்து கல்வித்துறை மற்றும் தொழில்துறையினரின் நுண்ணறிவுகளை உள்வாங்குவார்கள். ஆனால், இந்த ஒத்துழைப்பு அரசு ஊழியர்களுக்கு வழங்கப்படும் தற்போதைய புத்துணர்ச்சி மற்றும் இடைத் தொழில் பயிற்சியிலிருந்து (mid-career training) வேறுபட்டிருக்க வேண்டும். அரசு ஊழியர்களுக்கான இந்தப் பயிற்சித் திட்டங்கள் பெரும்பாலும் தற்காலிகத் திருத்தங்களாகச் செயல்படுகின்றன. இத்தகைய திட்டங்கள் மதிப்புமிக்க திறன்களை வளர்த்தாலும், அவை கள நிபுணத்துவத்திற்கான வலுவான கட்டமைப்பை உருவாக்கத் தவறிவிடுகின்றன. கள வல்லுநர்கள், பயிற்சித் திட்டங்களைப் போலன்றி, ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. ஆனால், ஒரு அரசு ஊழியரின் வாழ்க்கைப் பாதையின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாக இருக்க வேண்டும். கள நிபுணத்துவத்திற்கு, தனிப்பட்ட தொழில் பாதைகள் மற்றும் ஆர்வமுள்ள பகுதிகளுடன் இணைந்த ஒரு ஒருங்கிணைந்த மாதிரி அவசியம்.

அரசு ஊழியர்களிடையே கள நிபுணத்துவத்தை வளர்ப்பதற்கான ஒரு ஒருங்கிணைந்த மாதிரி பல முக்கிய கூறுகளை உள்ளடக்கியது. இவை உத்திக்கான திட்டமிடல், நிறுவனங்களுடனான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் (memoranda of understanding (MoU)), ஒரு முழுமையான தேர்வு செயல்முறை மற்றும் நிலையான பதவிக்காலங்களுடன் சிறப்பான நியமன அறிவிப்புகள் (specialised posting) ஆகியவை அடங்கும்.

உத்திக்கான திட்டமிடல்

கள நிபுணத்துவம் என்பது, பொதுத் துறையில் திறமையான பொதுக் கொள்கை ஆய்வாளர்களை உருவாக்குவதற்கான ஒரு உத்திக்கான திட்டத்தை செயல்படுத்துவதற்கு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது பொதுத் துறையில் கவனம் செலுத்துகிறது, ஆனால் கல்வியாளர்களால் ஆதரிக்கப்படும் தனியார் துறை மற்றும் தொழில்துறையிலிருந்து அறிவு மற்றும் திறன்களைப் பெறுகிறது. அரசு ஊழியர்களின் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் மற்றும் உத்திக்கான பார்வையை மேம்படுத்துவதே இலக்காகும். இது குறிப்பிட்ட துறைகளில் திறம்பட கொள்கைகளை வகுத்து செயல்படுத்த அவர்களுக்கு உதவும், சிறந்த நிர்வாகத்திற்கும் பொது சேவை வழங்கலுக்கும் வழிவகுக்கும்.

உத்திக்கான திட்டமிடல் என்பது குடிமைப் பணிக்கான நீண்டகால பார்வையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது மற்றும் வளங்கள் மற்றும் முன்னுரிமைகளை சிறந்த முறையில் சீரமைக்க தேவையான துறைசார்ந்த கள வல்லுநர்களின் எண்ணிக்கையைக் கண்டறிவது இதில் அடங்கும். கல்வி நிறுவனங்கள் திட்டமிடலின் ஆரம்ப கட்டத்தில் மட்டுமே ஈடுபட வேண்டும். இந்த மாதிரி கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் பயனளிக்கிறது. பொது சேவை வழங்குவதில் பங்களிக்க இது அவர்களுக்கு புதிய உத்வேகத்தை அளிக்கிறது. கள நிபுணத்துவத்தின் ஒரு முக்கியமான அம்சம் என்னவென்றால், தொழில்துறையில் எப்போதும் மாறிவரும் புதுமைகள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களில் கவனம் செலுத்துவது மற்றும் பொதுத்துறையில் இவற்றை இணைப்பது ஆகியவை அடங்கும். உத்திக்கான திட்டமிடல் வட்ட மறுமொழி திட்டமிடலின் (circular response planning) ஒரு கூறுகளை உள்ளடக்கியது. இது, கருத்து மற்றும் சரிசெய்தல் தொடர்ந்து இணைக்கப்படும். இந்த உறுப்பு மாறும் சூழ்நிலைகளில் நெகிழ்வுத்தன்மை மற்றும் தகவமைப்புத் தன்மையை ஊக்குவிக்கிறது.

நிறுவனங்களுடனான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள்

கள நிபுணத்துவத்தை வளர்ப்பதற்கான ஒருங்கிணைந்த மாதிரியின் இரண்டாவது கூறு நிறுவனங்களுடனான புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களை உருவாக்குவதாகும். இது, பணியாளர், பொதுக் குறைகள் மற்றும் ஓய்வூதிய அமைச்சகத்தின் பணியாளர் மற்றும் பயிற்சித் துறை (Department of Personnel and Training (DoPT)), பிற பணியாளர்களைக் கட்டுப்படுத்தும் அமைச்சகங்களுடன் இணைந்து, இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள், இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள், தேசிய நிறுவனம் போன்ற முதன்மை நிறுவனங்களுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்களை உருவாக்கும். மேலும், கிராமப்புற மேம்பாடு மற்றும் பஞ்சாயத்து ராஜ், இந்திய பொது நிர்வாக நிறுவனம் மற்றும் தேசிய நிறுவன அடிப்படையிலான உயர்மட்ட மத்திய பல்கலைக்கழகங்கள் தரவரிசை கட்டமைப்பில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஒத்துழைப்பின் முதன்மை நோக்கம், தற்போதைய இடைநிலை மற்றும் உயர்மட்ட அதிகாரிகளை கள வல்லுநர்களாக மாற்றுவதற்கு, தொழில் அனுபவத்துடன் கூடிய பொருத்தமான படிப்புகள் மற்றும் பயிற்சித் திட்டங்களை உருவாக்குவதாகும். தொடக்கத்தில், இந்திய அரசாங்கத்தின் ஒவ்வொரு அமைச்சகமும் அடுத்த சில ஆண்டுகளில் துறை சார்ந்த துறைகளில் சுமார் நான்கு முதல் ஐந்து கள வல்லுநர்களை உருவாக்குவதை இலக்காகக் கொண்டு, சிறந்த அறிவு மற்றும் திறன்களை குடிமைப் பணியில் சீராகவும் நிலையானதாகவும் உட்செலுத்துவதை உறுதிசெய்யும். இந்தப் படிப்புகள் வழக்கமான கல்விப் படிப்புகள் அல்ல, குறிப்பாக, கள வல்லுநர்களின் திறன் படிப்புகள் என்பதை புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் உறுதி செய்ய வேண்டும். சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்கள் நீண்ட காலத்திற்கு தொழில் வல்லுநர்களை ஈடுபடுத்த வேண்டும் மற்றும் அவர்களுடன் தங்கள் சொந்த ஒத்துழைப்பைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

தேர்வு செயல்முறை, சிறப்பான நியமன அறிவிப்புகள்

குடிமைப் பணியில், கள வல்லுநர்களை உருவாக்குவதற்கான மூன்றாவது முக்கியமான கூறு, சிறப்புப் பயிற்சித் திட்டங்களுக்கான கடுமையான தேர்வு செயல்முறைகளை நிறுவுவதாகும். இதை சம்பந்தப்பட்ட அமைச்சகங்களும், சம்பந்தப்பட்ட நிறுவனங்களும் இணைந்து செய்யப்பட வேண்டும். இங்கு, கள நிபுணத்துவத்திற்காக SC, ST மற்றும் OBCகளின் போதுமான பிரதிநிதித்துவத்தையும் இது உறுதி செய்ய வேண்டும். தேர்வு செயல்முறையானது, கள வல்லுநர்கள் மற்றும் கடந்த கால அனுபவங்களுக்கான அவர்களின் உந்துதல்களை விவரிக்கும் நோக்கத்திற்கான அறிக்கையை (Statement of Purpose (SoP)) சமர்ப்பிப்பதை உள்ளடக்கியிருக்க வேண்டும் மற்றும் ஒரு அரசு ஊழியரின் சீரமைப்பு மற்றும் ஒரு கள நிபுணத்துவ திட்டத்திற்கான திறனை மதிப்பிடுவதற்கான நேர்காணல் செயல்முறையும் இருக்க வேண்டும். இந்தத் தேர்வுச் செயல்முறை மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து பயிற்சியின் மூலம், கள வல்லுநர்கள் மட்டுமின்றி, அர்த்தமுள்ள தாக்கத்தை ஏற்படுத்த அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் அரசு ஊழியர்களின் குழுவை உருவாக்கும்.

கள நிபுணத்துவத்திற்கான ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட மாதிரியின் கடைசிக் கூற்று, தற்போதுள்ள பக்கவாட்டு நுழைவு கட்டமைப்பைப் போலவே, அமைச்சகத்தின் தேவைகளின் அடிப்படையில் பணியாளர்களை நியமிக்கும், நிபுணத்துவம் வாய்ந்த அந்தந்தப் பகுதிகளில் சிறப்பு நியமன அறிவிப்புகளாகும். பயிற்சிபெற்ற கள வல்லுநர்களை அவர்களின் சிறந்தத் துறைக்கு அப்பால் இடமாற்றம் செய்யக்கூடாது. இந்த இலக்கு அணுகுமுறையானது, "சரியான மனங்கள் சரியான இடங்களில் இல்லை" என்ற நீண்டகாலப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும். மிகவும் பொருத்தமான அறிவு மற்றும் திறன்களைக் கொண்ட நபர்கள் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய பதவிக்கு ஒதுக்கப்படுவதை உறுதிசெய்கிறது. மேலும், அவர்கள் சேவையில் எஞ்சியிருக்கும் ஆண்டுகளைப் பொருட்படுத்தாமல், அனைத்து கள நிபுணத்துவ அதிகாரிகளும் அனுபவம் வாய்ந்த மூத்த பதவிகளை அடைவதற்கும் சிறந்த பங்களிப்பை வழங்குவதற்கும் சம வாய்ப்புகளை அனுமதிக்கும் ஒரு நிலையான பதவிக்காலத்திற்குப் பின் பயிற்சி அமைக்கப்பட வேண்டும்.

நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்தவும், பொதுச் சேவை வழங்கலை மேம்படுத்தவும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கள நிபுணத்துவத்தின் மூலம் இந்தியாவின் குடிமைப் பணியை மாற்றுவது அவசியம். இந்த மாதிரியானது ஒரு மீள் மற்றும் பதிலளிக்கக்கூடிய குடிமைப் பணியை உருவாக்க உதவுகிறது. இன்றைய சந்தை அடிப்படையிலான பொருளாதாரத்தில், அரசாங்கத்தின் பங்கு மாறிவிட்டது. இது ஒரு சேவை வழங்குநராக இருந்து எளிதாக்குபவர் மற்றும் கட்டுப்பாட்டாளராக மாறியுள்ளது. நிறுவனத் திறனைக் கட்டியெழுப்ப அரசாங்கத்திற்கு கள வல்லுநர்கள் குழு உதவ முடியும். இதன் மூலம் அரசு ஊழியர்கள் கட்டுப்பாட்டாளர்கள், வசதியாளர்கள் மற்றும் சேவை வழங்குநர்கள் என திறம்பட செயல்பட முடியும். திறன் மேம்பாடு மற்றும் நிபுணத்துவம் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துவதற்கு இந்த மாதிரி அரசு ஊழியர்களை அனுமதிக்கிறது. தினசரி அரசுப் பணிகளில் இருந்து ஓய்வு எடுப்பது, ஏகபோகத்தைக் குறைத்து, அரசு ஊழியர்களை மீண்டும் உற்சாகப்படுத்தவும், அவர்களின் ஊக்கத்தை அதிகரிக்கவும் உதவும். திறனை வளர்க்கும் திட்டங்களில் ஈடுபடுவது, அரசு ஊழியர்கள் தங்கள் தொழில்முறை இயக்கத்தை புதுப்பிக்க உதவுகிறது. இது அரசாங்கத் துறையில் நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு ஏற்படக்கூடிய "காலாவதியான எதிர்மறை தாக்க" விளைவைத் (deadwood effect) தடுக்கிறது.

சுபைர் நசீர், ஸ்ரீநகரில் உள்ள கிளஸ்டர் பல்கலைக்கழகத்தின் அமர் சிங் கல்லூரியில் பொது நிர்வாக உதவிப் பேராசிரியராக உள்ளார். அவர் முன்பு புது தில்லி ஜாமியா மில்லியா இஸ்லாமியாவில் ஆசிரியராக இருந்தார்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/the-need-is-for-domain-experts-but-within-the-civil-service/article68903604.ece

Read More →

இந்தியாவின் நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு நிதி, தேவைகள் மற்றும் உண்மை நிலை -மாதவ் பாய்

 நகர்ப்புற மக்கள்தொகை வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது. நகர்ப்புற இந்தியாவின் எதிர்காலம் நிதி மற்றும் கட்டமைப்பு சவால்களை எதிர்கொள்ளும் திறனைப் பொறுத்து இருக்கும்.

இந்தியாவின் நகர்ப்புற மக்கள் தொகை கடந்த பத்தாண்டுகளில் 400 மில்லியனிலிருந்து அடுத்த 30 ஆண்டுகளில் 800 மில்லியனாக உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த வளர்ச்சி இந்தியாவின் நகர்ப்புறங்களை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பை அளிக்கிறது. இருப்பினும், இந்த வளர்ச்சி நிதி சவலைகளை மேலும் அதிகரிக்கும். இந்தியாவின் நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய 2036-ஆம் ஆண்டுக்குள் ₹70 லட்சம் கோடி தேவைப்படும் என உலக வங்கியின் சமீபத்திய அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பிற்காக 2036-ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவிற்கு சுமார் ₹70 லட்சம் கோடி தேவைப்படும் என்று மதிப்பிடுகிறது. தற்போது, ​​இந்தத் துறையில் 2018 நிலவரப்படி அரசாங்கம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுமார் ₹1.3 லட்சம் கோடி முதலீடு செய்கிறது என்றும் இந்தத் தொகை, ஆண்டுக்கு தேவைப்படும் ₹4.6 லட்சம் கோடியில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டுமே என்றும் 50% அடிப்படை நகர்ப்புற சேவைகளுக்காகவும், மற்ற பாதி நகர்ப்புற போக்குவரத்துக்காகவும் செலவிடப்படுகிறது.

உள்ளூர் மட்டத்தில் உள்ள சிக்கல்கள்

நகர்ப்புற உட்கட்டமைப்புக்கு நிதியளிப்பதில் நகராட்சி நிதி முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றது. ஆனால், பல ஆண்டுகளாக அவை தேக்கமடைந்துள்ளன. 2002 முதல், நகராட்சி அமைப்புகள் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 1% மட்டுமே பங்களித்துள்ளன. நகர்ப்புற முதலீடுகளில் நகராட்சி அமைப்புகள் 45% பங்களிக்கின்றன. மீதமுள்ளவை அரசு நிறுவனங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. ஒன்றிய மற்றும் மாநில அளவில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்ட போதிலும் 37% இலிருந்து 44% ஆக அதிகரித்துள்ளது. இருப்பினும், நகராட்சிகளின் நிதிநிலை இன்னும் பலவீனமாக உள்ளது. 2010 மற்றும் 2018-க்கு இடையில் வரி வருவாய் 8% மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது. மானியங்கள் 14% அதிகரித்தது மற்றும் வரி அல்லாத வருவாய் 10.5% அதிகரித்துள்ளது. ஆனால், நகராட்சிகள் மூலம் வருவாய் ஈட்டும் பங்கு 51 சதவீதத்தில் இருந்து 43 சதவீதமாக குறைந்துள்ளது. இது அவர்களின் தன்னிறைவு திறன் குறைவதைக் காட்டுகிறது.

நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் (Urban local bodies (ULBs)) வரி வசூலிப்பதில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, 2017-18ல், பெங்களூரு மற்றும் ஜெய்ப்பூரில் உள்ள நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகள் 5%-20% மட்டுமே வரி வசூலித்துள்ளன. இந்தியா முழுவதும், சொத்து வரி வசூல் மிகக் குறைவு, வெறும் ₹25,000 கோடி இது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.15% மட்டுமே. கூடுதலாக, நகர்ப்புற சேவைகளுக்கான செலவுகளை மீட்டெடுப்பது 20% முதல் 50% வரை இருக்கும். இது சேவைகளின் விலைக்கும் அவர்களிடமிருந்து வசூலிக்கும் பணத்திற்கும் இடையே உள்ள பெரிய இடைவெளியைக் காட்டுகிறது.

இந்திய நகரங்களும் குறைந்த உள்வாங்கும் திறன் கொண்ட சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. இது நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு பிரச்சினைகளை இன்னும் அதிகமாக்குகிறது. 15-வது நிதி ஆணையத்தின் அறிக்கையின் படி, மொத்த நகராட்சி வருவாயில் சுமார் 23% செலவிடப்படாமல் இருப்பதாகக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், உபரி பணம் திறம்பட பயன்படுத்தப்படவில்லை. 2018-19ஆம் ஆண்டில், ஹைதராபாத் மற்றும் சென்னை போன்ற முக்கிய நகரங்கள் கூட தங்கள் நிதி நிலை அறிக்கையில் குறிப்பிட்ட படி மூலதன செலவினத்தில் (capital expenditure) 50% மட்டுமே செலவிட்டுள்ளன. ஒன்றிய அரசின் திட்ட நிதியின் பயன்பாடும் குறைவாகவே இருந்தது. புத்துணர்ச்சி மற்றும் நகர்ப்புற மாற்றத்திற்கான அடல் திட்டம் (Atal Mission for Rejuvenation and Urban Transformation (AMRUT)) அதன் 80% நிதியைப் பயன்படுத்தியது, அதே நேரத்தில் சீர்மிகு நகரங்களின் திட்டத்தில் 70% மட்டுமே பயன்படுத்தியது.

பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் (Public-private partnerships (PPPs)) நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பிற்கான நிதியின் முக்கிய ஆதாரமாகும். ஆனால், அவை கடந்த பத்தாண்டுகளில் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளன. பொது-தனியார் கூட்டாண்மை முதலீடுகள் 2012ல் அதிகபட்சமாக ₹8,353 கோடியாக இருந்தது. ஆனால், 2018ல் வெறும் ₹467 கோடியாகக் குறைந்தது. பொது-தனியார் கூட்டாண்மை திட்டங்களின் வெற்றி பெரும்பாலும் பணம் செலுத்துதல் அல்லது நம்பகத்தன்மை நிதியளிப்பைப் பொறுத்தது. இருப்பினும், திட்டத்தில் குறிப்பிட்ட வருவாய் இல்லாததால், முதலீட்டாளர்கள் இந்த திட்டங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கவில்லை. இது அவர்களின் வணிக ஈர்ப்பைக் கணிசமாக குறைக்கும்.

அடுத்த கட்டம் சீர்திருத்தம்

பல நிதி சவால்களைக் கருத்தில் கொண்டு, இரண்டு பகுதி அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது. நீண்ட கால மற்றும் நடுத்தர கால நடவடிக்கைகள் இரண்டும் இருக்க வேண்டும். நீண்ட காலத்திற்கு, கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்கள் அவசியம். இந்த சீர்திருத்தங்களில் நகராட்சி அளவில் நிதி நிர்வாகத்தை மேம்படுத்த மாநில நிதி ஆணையங்களை வலுப்படுத்துவதும் அடங்கும். மேலும், நகராட்சி அரசாங்கங்களுக்கு அதிக நிதி மற்றும் நிர்வாக அதிகாரம் வழங்கப்பட வேண்டும். நகர்ப்புற வளர்ச்சிக்கு வளங்களை சிறப்பாக நிர்வகிக்கவும் ஒதுக்கவும் இது அவர்களுக்கு உதவும். இந்த மாற்றங்களால், தனியார் முதலீடுகளை ஈர்க்க முடியும். கடன் வாங்குதல் மற்றும் நகராட்சி பத்திரங்கள் போன்ற முறைகள் மூலம் இதைச் செய்யலாம். நடுத்தர காலத்தில், பின்வரும் நடவடிக்கைகள் நிலையான நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பின் வளர்ச்சியை கணிசமாக மாற்றும்.

முதலில், திட்டங்களின் பட்டியலை உருவாக்க வேண்டும். உயர் அதிகாரம் கொண்ட நிபுணர்குழு மற்றும் 12-வது திட்ட பணிக்குழு ஆகியவை நிதியுதவி கட்டமைப்பை உருவாக்கியுள்ளன. இந்த கட்டமைப்பு அடுத்த 20 ஆண்டுகளில் ₹70 லட்சம் கோடி நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு முதலீட்டு தேவையை பூர்த்தி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த முதலீட்டில் சுமார் 15% பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகளில் இருந்து வரலாம். இது ஆண்டுக்கு 250-300 பொது-தனியார் கூட்டாண்மை திட்டங்களைக் குறிக்கும். இந்த இலக்கை அடைய, 600-800 திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

இரண்டாவதாக, திட்டத் தயாரிப்பு நிதி உதவியிலிருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டும். கடந்த 20 ஆண்டுகளில், நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு முதலீடுகள் விரைவான திட்டத் தயாரிப்பு காரணமாக எதிர்பார்த்த அளவு முன்னேறவில்லை. புதிய தேசிய திட்டங்கள் தொடங்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளதால், நிதியிலிருந்து திட்ட தயாரிப்பை பிரிப்பது முக்கியம். திட்டங்கள் நிதி, சமூக மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மைக்கு ஏற்ப வடிவமைக்க வேண்டும். குறிப்பாக, காலநிலை மாற்றத்தால் இந்தியா பல்வேறு பாதிப்பை சந்தித்து வருகிறது.

மூன்றாவதாக, செயல்பாடுகளை மேம்படுத்த டிஜிட்டல் பொது உள்கட்டமைப்பை (Digital Public Infrastructure (DPI)) பயன்படுத்தவும். நகர்ப்புற சேவைகள், குறிப்பாகப் பொதுப் போக்குவரத்து, காலாவதியான முறைகளால் நிறுத்தி வைக்கப்படுகிறது. DPI-ஐ ஏற்றுக்கொள்வது பொது சேவைகளின் மேலாண்மை மற்றும் செயல்பாட்டை மாற்றும். இந்தத் துறையில் இந்தியாவை உலகளவில் முன்னணி நாடக நிலைநிறுத்த இது உதவும்.

நான்காவதாக, போக்குவரத்துத் திட்டங்களில் நில மதிப்பைக் கைப்பற்றுதல். 2036-க்குள் ₹70 லட்சம் கோடி முதலீட்டில் பாதி நகர்ப்புற போக்குவரத்துக்காக குறிப்பாக மெட்ரோ ரயில் திட்டங்களுக்காக செலவிடத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இது நில மதிப்பைப் பயன்படுத்துவதற்கான சிறந்த வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது. மெட்ரோ மற்றும் ரயில் திட்டங்களை நகர்ப்புற வளர்ச்சியுடன் இணைக்க வேண்டும். இது வேலைகளை போக்குவரத்து மையங்களுக்கு அருகில் கொண்டு வரவும், நகரங்களின் வடிவமைப்பு மற்றும் செயல்திறனை மேம்படுத்தவும் உதவும்.

ஒத்துழைப்பின் தேவை

முடிவாக, இந்தியாவின் நகர்ப்புற எதிர்காலம் நேரடியாக நிதி மற்றும் கட்டமைப்பு சவால்களை எதிர்கொள்வதை சார்ந்துள்ளது. பங்குகள் அதிகமாக உள்ளன. இப்போது செயல்பட வேண்டிய நேரம் இது. உடனடி மற்றும் நீண்டகால உத்திகள் இரண்டிலும் கவனம் செலுத்துவதன் மூலம், இந்தியா தனது வளர்ந்து வரும் நகரங்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பை உருவாக்க முடியும். இது எதிர்காலத்திற்கான நிலையான மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை உறுதி செய்யும். முன்னோக்கி செல்லும் பாதையில் அரசாங்கத்தின் பல்வேறு மட்டங்களுக்கிடையில் ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும். தனியார் துறையினரின் பங்களிப்பும் அவசியம். கூடுதலாக, புதுமை மற்றும் நிர்வாக செயல்திறனை மேம்படுத்துவதில் வலுவான கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

மாதவ் பாய் இந்தியாவின் உலக வள நிறுவனத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/indias-urban-infrastructure-financing-needs-and-reality/article68906499.ece 

Read More →