குறைந்த கருவுறுதல் விகிதங்களை ஆய்வு செய்வது, ஏன் எல்லை நிர்ணய நெருக்கடிக்கு தீர்வாகாது? -C ரங்கராஜன், J K சதியா

 அரசுகளுக்கிடையேயான சமூகப் பொருளாதார நிலைமைகளில் உள்ள பெரும் வேறுபாடுகள் அவற்றுக்கிடையேயான இணக்கமான உறவுகளுக்கு உகந்ததல்ல. மாறுபட்ட மக்கள் வளர்ச்சி விகிதங்களுக்கு பன்முக பதில் அவசியம். 

மக்கள்தொகை பிரச்சினைகள் மீண்டும் விவாதத்தில் உள்ளன. அடுத்த ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நடத்தப்படுவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இருப்பதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. அதன்பிறகு நாடாளுமன்ற இடங்களுக்கான எல்லை நிர்ணய நடவடிக்கை நடத்தப்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தமிழ்நாடு முதலமைச்சர்கள், தங்கள் மாநிலங்களில் இருந்து நாடாளுமன்றத்திற்கு பிரதிநிதிகள் குறையக்கூடும் என்று கவலை கொண்டுள்ளனர். தங்கள் மக்களுக்கு அதிக குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ளுமாறு அறிவுறுத்துவோம் என்று கூறும் அளவிற்கு சென்றுள்ளனர். இந்த அறிக்கைகள் ஒருவேளை தீவிரமாக அறிவுறுத்தப்படவில்லை. கருவுறுதல் விகிதத்தைக் குறைப்பதில் வெற்றி பெறுவது ஒரு பாதகமாக மாறக்கூடாது. அதைப் பாராட்டி ஊக்குவிக்க வேண்டும். 

மக்கள்தொகை வளர்ச்சி மனித வாழ்க்கையின் அனைத்து அம்சங்களையும் பாதிக்கிறது. இருப்பினும், இந்திய அரசியலின் கூட்டாட்சி கட்டமைப்பைக் கருத்தில் கொண்டு அதன் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் சமூக விளைவுகள் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. இந்த பிரச்சினைக்கான எந்தவொரு பதிலும் மாநிலங்களுக்கிடையேயான மாறுபட்ட மக்கள் தொகை வளர்ச்சி விகிதங்களின் பல்வேறு விளைவுகளை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். 

25 ஆண்டுகளாக மக்கள் தொகை அடிப்படையில் நாடாளுமன்ற இடங்களின் எல்லை நிர்ணயத்தை முடக்குவதே இன்றுவரை அரசியல் பிரதிபலிப்பாக இருந்து வந்துள்ளது. இது முதன்முதலில் 1976-ம் ஆண்டில் தொடங்கியது. பின்பு, 2001-ம் ஆண்டில் இந்த முடக்கம் மேலும் 25 ஆண்டுகளுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டது. இப்போது ஒரு சாத்தியமான பதில் இதை மேலும் 25 ஆண்டுகளுக்கு நீட்டிப்பதாக இருக்கும். இது ஒரு நல்ல தீர்வாக இருக்கும், ஏனெனில் முடக்க வைக்கும் இருக்கைகள் எதிர்மறையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தாது என்பதை கடந்த கால அனுபவம் காட்டுகிறது. மிகவும் சிக்கலான தீர்வுகள் தேர்தல் முறையை மாற்றுவதை உள்ளடக்கியதாக இருக்கலாம். கட்சிகளின் வாக்குப் பங்கின் அடிப்படையில் நாடாளுமன்ற இடங்களை ஒதுக்குவது என்பது ஒரு யோசனை. இருப்பினும், அத்தகைய நடவடிக்கைகள் நடைமுறை அல்லது பொருத்தமானதாக இருக்காது.

ஒன்றியத்திலிருந்து மாநிலங்களுக்கு வளங்கள் செல்வதைத் தீர்மானிப்பதில் மக்கள் தொகை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை அமைக்கப்படும் நிதி ஆணையம், வளங்களின் ஓட்டத்தின் அளவையும், மாநிலங்களுக்கு இடையே அவை எவ்வாறு விநியோகிக்கப்படுகின்றன என்பதையும் தீர்மானிக்கிறது. மாநிலங்களுக்கான ஒதுக்கீட்டை தீர்மானிப்பதில், மக்கள் தொகை ஒரு அளவுகோல் ஆகும். அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட மாநிலங்கள் மற்றும் கருவுறுதல் விகிதத்தைக் குறைக்க குறைந்த முயற்சி எடுத்தவர்கள் பயனடைவார்கள். 

அதன் 14-வது பதிப்பிற்கு முன்பு, நிதி ஆணையத்தின் கணக்கீடுகள் 1971-ம் ஆண்டின் மக்கள் தொகையை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இது எல்லை நிர்ணயக் கொள்கை பயன்படுத்தப்படும் முடக்கத்துடன் ஒப்பிடத்தக்கது. ஆனால், 14-வது நிதிக்குழு தற்போதைய மக்கள் தொகையை பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டது. கருவுறுதல் விகிதத்தைக் குறைத்த மாநிலங்களுக்கு ஏற்பட்ட பாதகத்தை ஈடுசெய்ய, ஆணையம் மக்கள்தொகை தவிர "மக்கள்தொகை மாற்றம்" என்று அழைக்கப்படும் கூடுதல் மாறியையும் சேர்த்தது. இந்த நடைமுறையை 15-வது ஆணையமும் பின்பற்றியது. 15-வது நிதிக்குழுவின் பரிந்துரைகளின்படி, மக்கள் தொகைக்கு 15.0 சதவீதமும், மக்கள் தொகை மாற்றத்திற்கு 12.5 சதவீதமும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. மக்கள்தொகை மாற்றம் போன்ற ஒரு மாறியின் சேர்க்கை மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதத்தைக் குறைத்த மாநிலங்களுக்கு ஆதரவாக சமநிலையை கணிசமாக சாய்க்கும். 

பின்தங்கியுள்ள மாநிலங்களில் விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சியை நாடுவது மற்றொரு முக்கியமான பதிலாக இருக்கும். இந்த விஷயத்தில் தற்போது பல முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, ஆர்வமுள்ள மாவட்ட முன்முயற்சி ஏற்கனவே நடந்து வருகின்றன. இருப்பினும், அதிக வேலை தேவைப்படுகிறது. இதற்கான ஆக்கபூர்வமான உத்திகளை உருவாக்க தற்போதைய நிதி ஆணையம், மத்திய, மாநில அரசுகளுடன் இணைந்து செயல்பட வேண்டும். ஆனால் இந்த கட்டத்தில், அது ஒரு நம்பிக்கை மட்டுமே இருக்கும். 

மற்றொரு பதில் மக்கள் பிரச்சினையை நேரடியாகக் கையாள்வது. மாநிலங்களுக்கு இடையே அதிக இடப்பெயர்வை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் மக்கள் தொகையை மறுபங்கீடு செய்வது ஒரு பரிந்துரையாகும். தொழிலாளர்களுக்கான வழங்கல் மற்றும் தேவை காரணமாக இது நடந்தாலும், பெரிய அளவிலான, நிரந்தர மக்கள் தொகை மறுபகிர்வு சாத்தியமற்றதாகத் தெரிகிறது மற்றும் தீவிர சமூகப் பிரச்சனைகளுக்கு வழிவகுக்கும்.

கடைசியாக, மக்கள் தொகை வளர்ச்சி பிரச்சினைகளை நேரடியாக நிவர்த்தி செய்யலாம். இந்தியாவின் மக்கள்தொகை நிலைமையை விரைவாகப் பார்ப்போம். இந்தியாவின் மக்கள்தொகை 2070-ம் ஆண்டில் 170 கோடியை எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பின்னர் அது குறையத் தொடங்குகிறது. மக்கள்தொகை வளர்ச்சி பெரும்பாலும் மொத்த கருவுறுதல் விகிதத்தால் (TFR) அளவிடப்படுகிறது. 

இது தற்போதைய கருவுறுதல் முறையைப் பின்பற்றினால் ஒரு பெண் பெறும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையாகும். இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த TFR 2-ஐ எட்டியுள்ளது. இது மாற்று கருவுறுதல் விகிதமான 2.1-ஐ விட சற்று குறைவாக உள்ளது. இதன் பொருள் ஒவ்வொரு தாய்க்கும் ஒரு மகள் இருக்கிறார். கிட்டத்தட்ட மூன்றில் இரண்டு பங்கு மக்கள் மாற்று அல்லது குறைவான கருவுறுதல் விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்களில் வாழ்கின்றனர். மீதமுள்ள மூன்றாவது கருவுறுதல் விகிதம் மாற்று அளவை விட அதிகமாக உள்ள மாநிலங்களில் வாழ்கிறது.

NFHS 5-ன் படி 1.5 முதல் 3.0 வரையிலான இந்திய மாநிலங்களில் TFR பெரிதும் மாறுபடுகிறது. இந்த வேறுபாட்டை நிவர்த்தி செய்ய இரண்டு வழிகள் உள்ளன. குறைந்த விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்களில் TFR-ஐ அதிகரிக்கவும் அல்லது அதிக விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்களில் குறைக்கவும். இருப்பினும், குறைந்த TFR மாநிலங்களில் கருவுறுதல் விகிதத்தை உயர்த்துவது ஒரு புத்திசாலித்தனமான அணுகுமுறை அல்ல. 

இந்தியாவில் ஏற்கனவே மக்கள்தொகை அதிகமாக உள்ளது, மேலும் தற்போதைய மக்கள்தொகைக்கு ஒழுக்கமான வாழ்க்கைத் தரத்தை உறுதிப்படுத்த எங்களுக்கு அதிக பொருளாதார வளர்ச்சி தேவை. குறைந்த கருவுறுதல் விகிதங்களைக் கொண்ட மாநிலங்கள் இந்த நிலையை எட்டியது, ஏனெனில் அவர்கள் பெரிய குடும்பங்களைக் கொண்டிருப்பதன் சிரமங்களைப் புரிந்து கொண்டனர். இந்த முறையை மாற்ற முயற்சிக்கக் கூடாது. இந்த மாநிலங்களில் உள்ளவர்களும் மாற விரும்ப மாட்டார்கள்.

அதிக கருவுறுதல் நிலைகளில் கருவுறுதல் விகிதங்களைக் குறைப்பதே மிகவும் சாத்தியமான மற்றும் முக்கியமான முன்முயற்சியாக இருக்கும். இது இரண்டு வழிகளில் செய்யப்படலாம். முதலாவதாக, பெண்களின் அதிகாரத்தை மேம்படுத்துவதன் மூலம், இது குழந்தைகளுக்கான தேவையை குறைக்கிறது, மற்றும் இரண்டாவது, இனப்பெருக்க சுகாதார சேவைகளை மேம்படுத்துவதன் மூலம், இது தம்பதிகள் விரும்பிய குடும்ப அளவை அடைய உதவுகிறது. 

தற்போது, ​​ஐந்து மாநிலங்களில் மட்டுமே மொத்த கருவுறுதல் விகிதம் (TFR) 2.1-ஐ விட அதிகமாக உள்ளது. கருவுறுதல் விகிதங்களைக் குறைக்க இந்த மாநிலங்களில் கவனம் செலுத்தும் முயற்சிகள் தேவை. மாநிலங்களுக்கிடையேயான சமூகப் பொருளாதார நிலைமைகளில் பெரிய வேறுபாடுகள் அவர்களுக்கு இடையேயான உறவுகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். எனவே, மாறுபட்ட மக்கள்தொகை வளர்ச்சி விகிதங்களை நிவர்த்தி செய்ய பல்முனை அணுகுமுறை அவசியம்.

ரங்கராஜன், பிரதமரின் பொருளாதார ஆலோசனைக் குழுவின் முன்னாள் தலைவர், ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் ஆளுநர் மற்றும் சதியா காந்திநகரில் உள்ள இந்திய பொது சுகாதார நிறுவனத்தின் மாண்பமை பேராசிரியர் (முன்னாள்) ஆவார்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/opinion/columns/why-scrutiny-of-lower-fertility-rates-isnt-the-answer-to-the-delimitation-crisis-9705013/ 

Read More →

தீமை விளைவிக்கும் சரக்குகள் - பிரியா குமாரி சுக்லா

 1. இந்தியாவில் உள்ள அமைச்சர்கள் குழு (Group of Ministers (GoM)) காற்றோட்டமான பானங்கள், சிகரெட்டுகள் மற்றும் புகையிலை மீதான சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை (GST) 35% ஆக உயர்த்த முன்மொழிந்துள்ளது. இந்த முன்மொழிவு இந்த தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்களின் நுகர்வை குறைக்க மற்றும் அரசாங்கத்தின் வருவாயை அதிகரிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. புகையிலை மற்றும் சர்க்கரை பானங்களைப் பயன்படுத்துவதில் இருந்து மக்களை ஊக்கப்படுத்துவதன் மூலம் இது சாத்தியமான ஆரோக்கிய நன்மைகளையும் கொண்டிருக்கக்கூடும்.

2. இந்த முன்மொழிவு சமூக நீதி மற்றும் பொதுக் கொள்கை பற்றிய விவாதங்களைத் தூண்டியுள்ளது. இந்த தயாரிப்புகளுக்கு அதிக வரி விதிப்பது பொது சுகாதாரத்தை மேம்படுத்துவதற்கான ஒரு வழி என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். சுகாதாரப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் இது போன்ற நிதி நடவடிக்கைகள் நியாயமானவை மற்றும் பயனுள்ளவையா என்று மற்றவர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். பொது சுகாதாரத்தில் நிதி நடவடிக்கைகளின் பங்கு, அனைவருக்கும், குறிப்பாக பாதிக்கப்படக்கூடிய குழுக்களுக்கு பயனளிக்கும் வகையில், சமபங்கு மற்றும் சமூக நீதியில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

3. புகையிலை மற்றும் சர்க்கரை பானங்களுடன் தொடர்புடைய சுகாதார அபாயங்கள் போன்ற பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காண ஜிஎஸ்டி போன்ற மறைமுக வரிகளைப் பயன்படுத்துவதன் நன்மைகள் மற்றும் தீமைகள் என்ன? நுகர்வோர் நடத்தையை வடிவமைப்பதில் இத்தகைய நிதி நடவடிக்கைகளின் செயல்திறனை விவாதிக்கவும். 

4. புகையிலை மற்றும் காற்றூட்டப்பட்ட பானங்கள் போன்ற பொருட்கள் மீதான ஜிஎஸ்டியை உயர்த்துவதற்கான முன்மொழிவு வணிகங்களுக்கு, குறிப்பாக சில்லறை மற்றும் விருந்தோம்பல் துறைகளில் (retail and hospitality) தாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது. சிறு வணிகங்கள் மற்றும் நுகர்வோர் செலவினங்களில் இந்தக் கொள்கையின் சாத்தியமான பொருளாதார விளைவுகளை விவாதிக்கவும். 

5. பொது சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மை போன்ற பரந்த கொள்கை நோக்கங்களை அடைவதற்கான கருவியாக ஜிஎஸ்டியின் பங்கை மதிப்பிடுதல். இந்தியாவில் ஜிஎஸ்டி முறையை நிலையான நுகர்வோர் தேர்வுகளை ஊக்குவிப்பதற்கும் ஆரோக்கியமற்ற நுகர்வு முறைகளை ஊக்கப்படுத்துவதற்கும் எவ்வாறு பயன்படுத்தலாம்? 

முக்கிய அம்சங்கள் : 

1. டிசம்பர் 21-ம் தேதி ஜிஎஸ்டி கவுன்சில் கூட்டத்திற்கு (GST Council meeting) முன்னதாக, திங்களன்று நடந்த கூட்டத்தில், விகித சீரமைப்பு குறித்த அமைச்சர்கள் குழு (Group of Ministers (GoM)) தனது அறிக்கையை இந்த சிறப்பு விகிதத்தின் பரிந்துரையுடன் இறுதி செய்தது. கூடுதலாக, ஆயத்த ஆடைகள் உட்பட 148-க்கும் மேற்பட்ட பொருட்களுக்கு விகித மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது. 

2. விரும்பத்தகாத பொருட்களுக்கான ஜிஎஸ்டி விகிதங்களை தற்போதைய அதிகபட்ச 28 சதவீதத்தில் இருந்து உயர்த்துவது மத்திய மற்றும் மாநிலங்களுக்கு உதவும் என்று அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். பொதுவான பயன்பாட்டுப் பொருட்களின் மீதான பிற கட்டணக் குறைப்புகளால் ஏற்படும் இழப்பை ஈடுகட்ட இந்த அதிகரிப்பு உதவும். தற்போதைய ஜிஎஸ்டி அமைப்பு நான்கு அடுக்குகளைக் கொண்டுள்ளது : 5 சதவீதம், 12 சதவீதம், 18 சதவீதம் மற்றும் 28 சதவீதம் ஆகும். இந்த அமைப்பு நடுத்தர காலத்திற்கும் தொடரும் என்று மாநில நிதியமைச்சர் ஒருவர் தெரிவித்தார்.

3. பீகார் துணை முதல்வர் சாம்ராட் சவுத்ரி தலைமையிலான அமைச்சர்கள் குழு ரூ.1,500 வரையிலான விலையுள்ள ஆயத்த ஆடைகளுக்கு 5 சதவீத ஜிஎஸ்டி விதிக்க பரிந்துரைத்துள்ளது. ரூ.1,500 முதல் ரூ.10,000 வரை விலை நிர்ணயம் செய்யப்பட்டவர்களுக்கு 18 சதவீதமும், 10,000 ரூபாய்க்கு மேல் விலை கொண்ட ஆடைகளுக்கு 28 சதவீத வரி விதிக்கப்படுகிறது. 

4. ஜிஎஸ்டி கவுன்சில் டிசம்பர் 21-ம் தேதி ஜெய்சால்மரில் கூடுகிறது. இந்தக் கூட்டத்தின் போது, ​​ஆயுள் மற்றும் உடல்நலக் காப்பீட்டு (life and health insurance) பிரீமியங்கள் மீது ஜிஎஸ்டியை விதிக்கும் முக்கியமான திட்டம் குறித்தும் விவாதிக்கப்படும்.

• மூத்த குடிமக்களுக்கு உடல்நலக் காப்பீட்டிற்கான பிரீமியங்கள் செலுத்துவதில் இருந்து விலக்கு அளிக்கப்படும். ஆயுள் காப்பீட்டுக்கு அனைவரும் செலுத்தும் பிரீமியங்களுக்கும் இது பொருந்தும்.

• மற்ற குடிமக்களுக்கு, ரூ.5 லட்சம் வரையிலான உடல்நலக் காப்பீட்டுத் தொகைக்கு விலக்கு அளிக்கப்படும். 5 லட்சத்துக்கும் மேலான காப்பீட்டு திட்டத்திற்கு, தற்போதைய 18 சதவீத விகிதம் பொருந்தும்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா? : 

1. அதன் அக்டோபர் கூட்டத்தில், பல பொருட்களுக்கான ஜிஎஸ்டியில் மாற்றங்களை அமைச்சர்கள் குழு பரிந்துரைத்தது. சில பொருட்களின் விலையை குறைக்க முன்மொழிந்தனர். 20 லிட்டருக்கு மேல் பேக்கேஜ் செய்யப்பட்ட தண்ணீர் 18%லிருந்து 5% ஆக குறைக்கப்படும். 10,000 ரூபாய்க்கும் குறைவான சைக்கிள்களின் விலை 12%லிருந்து 5% ஆக இருக்கும். உடற்பயிற்சி குறிப்பேடுகள் 12%லிருந்து 5% ஆக குறைக்கப்படும். இருப்பினும், ரூ.15,000க்கு மேல் விலையுள்ள ஷூக்கள் மற்றும் ரூ.25,000க்கு மேல் உள்ள கைக்கடிகாரங்கள் அதிகபட்ச ஜிஎஸ்டி வரியான 28%க்கு மாற்றப்படும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.

2. விரும்பத்தகாத மற்றும் ஆடம்பரப் பொருட்களான கார்கள், புகையிலை போன்ற பொருட்கள் மீது விதிக்கப்படும் செஸ் வரியை நீக்குவதன் சட்ட தாக்கங்களை அமைச்சர்கள் குழு கவனித்து வருகிறது. 

3. ஜிஎஸ்டி அமல்படுத்தப்பட்ட பிறகு, வருவாய் இழப்பை மாநிலங்களுக்கு ஈடுசெய்ய ஜூன் 2022 வரை ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு இழப்பீட்டு செஸ் விதிக்க முன்மொழியப்பட்டது. 

4. 2022-ம் ஆண்டில், அமைச்சர்கள் குழுவில் வரியை மார்ச் 2026 வரை நீட்டிக்க முடிவு செய்தது. இந்த நீட்டிப்பு வட்டி மற்றும் அசல் தொகையான ரூ.2.69 லட்சம் கோடியை திருப்பிச் செலுத்தும். இந்த கடன் கோவிட் ஆண்டுகளில் மாநிலங்களின் வருவாய் இழப்பை ஈடுகட்ட 2021-2022ஆம் ஆண்டில் எடுக்கப்பட்டது.

5. செப்டம்பர் 9 அன்று நடந்த கூட்டத்தில், அமைச்சர்கள் குழுவை (GoM) அமைக்க குழு முடிவு செய்தது. செஸ் வரியின் எதிர்கால திசையை GoM தீர்மானிக்கும்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-key-presidential-pardon-demerit-good-and-parliament-sessions-in-south-india-9704669/  

Read More →

பாதுகாப்பான மற்றும் அதிக ஆக்கப்பூர்வமான இடம்பெயர்தல் முறைகளை எளிதாக்குவது எவ்வாறு? - ரித்விக் பட்கிரி

 இந்தியாவில் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பொருளாதாரங்களை வடிவமைப்பதில் உள்நாட்டு இடம்பெயர்வு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. நாடு முழுவதும் உள்ள உள்நாட்டு புலம்பெயர்ந்தோருக்கான நலன் மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகளை மேலும் மேம்படுத்த என்ன நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படலாம்? 

வளரும் நாடுகளில் கிராமப்புற குடும்பங்களுக்கு இடம்பெயர்வு ஒரு முக்கியமான மற்றும் அத்தியாவசிய வாழ்வாதார உத்தியாக பார்க்கப்படுகிறது. இந்தியாவில், உள்நாட்டு இடம்பெயர்வு அல்லது ஒரு நாட்டின் எல்லைகளுக்குள் மக்களின் இயக்கம் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பொருளாதாரங்களை வடிவமைப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.  

உள் இடப்பெயர்வை வெவ்வேறு வழிகளில் புரிந்து கொள்ளலாம் மற்றும் அளவிடலாம். அதை  இயக்கத்தின் அடிப்படையில் வகைப்படுத்தலாம். உள் இடப்பெயர்வு என்பது உள்-மாவட்டத்திற்குள் நிகழும், மாநிலத்திற்குள் நிகழும் மாநிலம் மற்றும் மாநிலங்களுக்கு இடையே நகர்வதை உள்ளடக்கியது. இத்தகைய இடப்பெயர்வு கிராமத்திலிருந்து கிராமம், கிராமத்திலிருந்து நகர்ப்புறம், நகரத்திலிருந்து கிராமம் மற்றும் நகரத்திலிருந்து நகர்ப்புறமாக இருக்கலாம்.

குறிப்பாக, இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் முறைசாரா தன்மை காரணமாக, இடம்பெயர்வு அளவைத் துல்லியமாகக் கணக்கிடுவது கடினம். இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு நிரந்தர இடம்பெயர்வு மற்றும் ஓரளவிற்கு அரை நிரந்தர இடம்பெயர்வு ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கான உதவிகரமான தரவை வழங்குகிறது. மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு இந்தியாவில் இரண்டு வகையான இடம்பெயர்ந்தவர்களை வரையறுக்கிறது. பிறந்த இடத்தின் மூலம் இடம்பெயர்தல் மற்றும் கடைசி குடியிருப்பில் இடம்பெயர்தல் ஆகியவை ஆகும். 

பிறப்பால் இடம்பெயர்ந்தவர் என்பவர் தான் பிறந்த இடத்தை விட்டு வேறு இடத்தில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் கணக்கிடப்படும் ஒரு நபர் ஆவர். இடம்பெயர்ந்தவர் என்பவர் இடம்பெயர்வதற்கு குறைந்தது ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு தொடர்ச்சியாக கணக்கெடுக்கப்பட்ட இடத்திலிருந்து வேறுபட்ட இடத்தில் வசிப்பவர் ஆவர். 

மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு தரவுகளின்படி, இந்தியாவில் உள்நாட்டில் குடியேறியவர்களின் எண்ணிக்கை 1991-ம் ஆண்டில் 232.1 மில்லியனிலிருந்து 2001-ம் ஆண்டில் 314.6 மில்லியனாகவும், 2011-ம் ஆண்டில் 453.7 மில்லியனாகவும் அதிகரித்துள்ளது. 1991 மற்றும் 2011-ம் ஆண்டுக்கு இடையில், கிராமப்புற இந்தியாவில் குடியேறியவர்களின் பங்கு 26.1 சதவீதத்திலிருந்து 32.5 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது. அதே நேரத்தில், நகர்ப்புற இந்தியாவில் இது 32.3 சதவீதத்திலிருந்து 48.4 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது.  

திருமணத்திற்கான இடம்பெயர்வு மக்கள் இடம்பெயர்வதற்கு ஒரு முக்கிய காரணமாகும். மேலும், இந்த இடம்பெயர்ந்தவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் பெண்கள் ஆவர். வேலைக்காக இடம்பெயரும் போக்கு பெரும்பாலானவர்கள்  இளைஞர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. இது மக்கள்தொகை ஈவுத்தொகை மற்றும் இடம்பெயர்வின் பாலின அம்சங்களின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்தியாவில் இடம்பெயர்வது சாதி, பழங்குடி, மதம் மற்றும் பிராந்திய அடையாளங்களின் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஏறக்குறைய 85 சதவீத இடம்பெயர்வு ஒரே மாநிலத்திற்குள் நிகழ்கிறது.  தேசிய மாதிரி ஆய்வு அமைப்பு (National Sample Survey Organisation (NSSO)) உள் இடப்பெயர்வு குறித்த உதவிகரமான தரவை வழங்குகிறது. NSSO தரவுகளின்படி, மிகவும் பொதுவான வகை இடம்பெயர்வானது கிராமத்திலிருந்து நகர்ப்புறம் நோக்கி செல்வது ஆகும். இது இந்தியாவில் உள்ள மொத்த இடம்பெயர்வுகளில் 25.2 சதவீதம் ஆகும். இரண்டாவது பொதுவான வகை நகர்ப்புறத்திலிருந்து நகர்ப்புற இடம்பெயர்வு 22.9 சதவீதம் ஆகும். அடுத்தது நகர்ப்புறத்திலிருந்து கிராமப்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்தல், இது 17.5 சதவிகிதம் ஆகும்.  கிராமத்திலிருந்து கிராமத்திற்கு இடம்பெயர்தல் 4.4 சதவீதம் ஆகும்.

இந்தியாவில் உள்நாட்டு இடம்பெயர்வு அதிகரித்துள்ளதாக மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இருப்பினும், இந்த இயக்கத்தின் பெரும்பகுதி ஒரே மாநிலத்தில் மட்டுமே உள்ளது. 2011-ம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின்படி இந்தியாவில் சுமார் 453 மில்லியன் இடம்பெயர்ந்தோர் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளனர். இந்த எண்ணிக்கை மொத்த மக்கள் தொகையில் 37 சதவீதமாகும். இது 1991 மற்றும் 2001-ம் ஆண்டுக்கு இடையில் பதிவு செய்யப்பட்ட 30 சதவீதத்திலிருந்து இது குறிப்பிடத்தக்க உயர்வாகும்.

2021-ம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு தரவு இல்லாத நிலையில், இடம்பெயர்ந்தோரின் புதுப்பிக்கப்பட்ட எண்ணிக்கையைப் பிடிப்பது கடினமாகிவிட்டது. இருப்பினும், இந்தியாவில் இடம்பெயர்வு (2020-21) கணக்கெடுப்பின்படி, 29 சதவீத இந்தியர்கள் இடம்பெயர்ந்தவர்கள், என்பதைக் காட்டுகிறது. இது கிட்டத்தட்ட 400 மில்லியன் மக்கள் தொகை ஆகும். மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில், இந்தியா குறைந்த அளவிலான உள்நாட்டு இடம்பெயர்வுகளைக் கொண்ட "மாற்றமில்லாத நாடாக" (“immobile country”) உள்ளது.  2014-ம் ஆண்டு 82 நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வில், உள்நாட்டில் இடம்பெயர்ந்தவர்களின் எண்ணிக்கையில் இந்தியா 81-வது இடத்தைப் பிடித்தது.

பெரும்பாலான நாடுகளை விட இந்தியாவில் நகரமயமாக்கல் விகிதம் குறைவாக இருப்பதாக பொருளாதார நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். நகரமயமாக்கல் வீதம் உள் இடம்பெயர்வு போக்குகளை அளவிடுவதற்கான மற்றொரு வழியாகும். உலக வங்கியின் தரவுகளின்படி, 2021-ம் ஆண்டில் 35 சதவீத இந்தியர்கள் நகரங்களில் வாழ்ந்தனர்.  இதை ஒப்பிடுகையில், சீனாவில் 63 சதவீத மக்களும், குறைந்த நடுத்தர வருமானம் கொண்ட நாடுகளில் 43 சதவீத மக்களும் நகரங்களில் வாழ்ந்தனர். இந்தியாவின் இந்த நகரமயமாக்கல் விகிதம், நகர்ப்புறங்கள் பொருளாதார ரீதியாக வளர்ச்சியடைந்தாலும், குறைந்த உள் இயக்கம் இருப்பதாகக் கூறுகிறது.

கல்வியாளர்கள் மற்றும் பொருளாதார வல்லுனர்கள் வாதிடுவது என்னவென்றால், இந்தியாவில் இடம்பெயர்வுகளின் தன்மை பெரும்பாலும் பருவகாலத்தை சார்ந்து இருப்பது என்பது, தற்காலிகமானது, குறுகிய கால  முறையில் மீண்டும் நடைபெறுவதால், அதை அளவிடுவது கடினமாகிறது. மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் NSSO தரவு இரண்டும் பருவகால குறுகிய கால இடம்பெயர்வுகளை போதுமான அளவில் கைப்பற்றத் தவறிவிட்டன.

முன்னர் குறிப்பிட்டபடி, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு முக்கியமாக இரண்டு அளவுருக்கள் மூலம் இடம்பெயர்தலைக் குறிப்பிடுகிறது. இது பிறந்த இடம் மற்றும் கடைசி வசிப்பிடம் ஆகியவற்றை சார்ந்து இருப்பது ஆகும். இருப்பினும், NSSO வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்களில் இருந்து இடம்பெயர்வு தரவைக் கணக்கிட முயற்சிக்கிறது. NSSO-ன் 64 வது சுற்று (2007-08) பருவகால அல்லது குறுகிய கால புலம்பெயர்ந்தோரைப் அடையாளம் காண முயன்றது. இவர்கள் ஒரு மாதம் முதல் ஆறு மாதங்கள் வரை வேலைக்காக இடம்பெயர்ந்தவர்கள் ஆவார். 

பருவகால இடம்பெயர்வு என்பது பருவகாலங்கள் அல்லது சுழற்சி பொருளாதார நிலைமைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு பதிலளிக்கும் விதமாக தனிநபர்கள் அல்லது குழுக்கள் ஒரு இடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு தற்காலிகமாக நகர்வதைக் குறிக்கிறது. பருவகால புலம்பெயர்ந்தோர் பருவகால தொழில்களில் ஈடுபடுகிறார்கள். இந்த வகை இடம்பெயர்வு பொதுவாக வளங்கள், வேலை வாய்ப்புகள் அல்லது ஆண்டின் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு குறிப்பிட்ட காலநிலை நிலைமைகள் ஆகியவற்றால் இயக்கப்படுகிறது.  

இந்தியாவில், பருவகால இடம்பெயர்வு பெரும்பாலும் வறுமையால் உந்தப்படுவதாக விவரிக்கப்படுகிறது. மேலும், பலர் தங்கள் முழு குடும்பத்துடன் இடம்பெயர்கின்றனர். இது குடும்ப இடம்பெயர்வுக்கு வழிவகுக்கிறது. நகரங்களில் பருவகால இடம்பெயர்ந்தோர் சமூக, பொருளாதார மற்றும் அரசியல் பாதிப்புகளின் அடுக்குகளுடன் தங்கள் நகர்ப்புற வேலை இடங்களில் தீவிர விளிம்பில் உள்ளனர் என்ற அங்கீகாரமும் அதிகரித்து வருகிறது. 

இருப்பினும், பருவகால இடம்பெயர்ந்தோர் பொருளாதாரத்திற்கு கணிசமான பங்களிப்பை வழங்குகிறார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பெரிய நகரங்களில் குடியேறியவர்கள் கட்டுமானம், தொழிற்சாலைகள், சிறிய உணவகங்கள் மற்றும் கடைகளில், வீட்டு உதவியாளர்களாக, கூலி வேலையாளர்களாக, மறுசுழற்சி, காய்கறி விற்பனை போன்றவற்றில் வேலை செய்கிறார்கள். மேலும், நகரமயமாக்கலின் பிற பிரச்சினைகளுடன் நகர்ப்புறங்களில் புலம்பெயர்ந்தோருக்கான வீட்டுவசதி மற்றும் அடிப்படை சேவைகள் போதுமானதாக இல்லை.  

தலைகீழ் இடம்பெயர்வு 

1991-ம் ஆண்டில் தாராளமயமாக்கலுக்குப் பிறகு இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் முறைசாரா பொருளாதாரம் வளர உதவியது.  இந்த பொருளாதாரம், குறிப்பாக இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பின் முக்கிய ஆதாரமாக மாறியது. இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் பெரும்பாலும் குறைந்த திறன்கள் மற்றும் வளங்களுடன் கிராமப்புறங்களில் இருந்து வருகிறார்கள். அவர்கள் பெரும்பாலும் கட்டுமானம், உற்பத்தி, வீட்டு வேலை மற்றும் சிறு தொழில்கள் போன்ற முறைசாரா துறைகளில் வேலை தேடுகிறார்கள். முறைப்படுத்தப்பட்ட திறன் மற்றும் பலவீனமான அமைப்புகள் காரணமாக முறையான வேலைகளைப் பெறுவது அவர்களுக்கு கடினமாக உள்ளது.

கோவிட்-19 தொற்றுநோய் இந்த முறைசாரா வேலைகளின் ஆபத்தான தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இது ஒரு பெரிய அளவிலான தலைகீழ் இடம்பெயர்வை ஏற்படுத்தியது.  அங்கு மக்கள் தங்கள் வேலைகளிலிருந்து விலகி, தங்கள் சொந்த இடத்திற்கு திரும்பிச் சென்றனர். ஊரடங்கு காரணமாக, தொழிற்சாலைகள், கட்டுமான தளங்கள் மற்றும் பிற முறைசாரா துறைகள் நிறுத்தப்பட்டதால் இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்கள் குறிப்பாக நகர்ப்புறங்களில் வேலை இழந்தனர். 

50 மில்லியனிலிருந்து 120 மில்லியனுக்கும் இடைப்பட்ட தொழிலாளர்கள் தங்கள் சொந்த ஊர்களுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றதாக பல்வேறு ஆதாரங்களின் அறிக்கைகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.  2020-21 ஆண்டுக்கான கணக்கெடுப்பை NSSO  மேற்கொண்டது. இந்த கணக்கெடுப்பு இடம்பெயர்வு பற்றிய கேள்விகளை உள்ளடக்கியது. பலர் நகர்ப்புறங்களில் இருந்து கிராமப்புறங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்ததாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இத்தகைய இடம்பெயர்ந்தோர் என்பவர்கள் கடந்த காலங்களில் எந்த நேரத்திலும் தாங்கள் தற்போது வசிக்கும் இடத்தை வழக்கமான வசிப்பிடமாக அறிவிக்கும் நபர்கள் என வரையறுக்கப்படலாம். எளிமையான வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், திரும்பிய புலம்பெயர்ந்தவர் என்பது சிறிது காலம் வேறொரு இடத்தில் வாழ்ந்த பிறகு அவர்களின் உண்மையான இருப்பிடத்திற்குத் திரும்புபவர். PLFS 2020-21 தரவுகளின்படி, அந்த காலகட்டத்தில் புலம்பெயர்ந்தவர்களில் 53 சதவீதம் பேர் திரும்பி வந்தனர். 

தலைகீழ் இடம்பெயர்வுக்குப் பிறகு திரும்பியவர்களை எவ்வாறு மீண்டும் சேர்ப்பது என்பது ஒரு முக்கிய கவலையாக இருந்தது. நெருக்கடியின் போது இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களும் மேலும், வறுமையில் விழும் அபாயத்தில் இருந்தனர். இது அவர்களின் வேலையின் முறைசாரா தன்மையானது இதற்கு காரணமாக இருந்தது.  தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக பாதுகாப்பு சலுகைகளை வழங்குவது இடம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவளிக்க உதவும்.

தொழிலாளர்களின் மாநிலங்களுக்கு இடையே இடம்பெயர்வதற்கு வசதியாக இடம்பெயர்வு செலவுகளைக் குறைப்பது குறித்தும் பொருளாதார வல்லுநர்கள் பேசியுள்ளனர். உணவுப் பாதுகாப்பில் சில முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. "ஒரே நாடு ஒரே ரேஷன் கார்டு" (One Nation, One Ration Card) மற்றும் நியாய விலைக் கடைகள் போன்ற திட்டங்களும் இந்தியாவில் புலம்பெயர்ந்த மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த உதவும். 

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/how-to-facilitate-safer-and-more-productive-migration-patterns-9704456/  

Read More →

மசோதாக்களை நிறைவேற்றுதல்

 1. இந்திய அரசியலமைப்பின் 107-வது பிரிவு மசோதாக்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கும், நிறைவேற்றுவதற்கும் விதிகளை வழங்குகிறது.

2. பண மசோதாக்கள் மற்றும் பிற நிதி மசோதாக்கள் 109 மற்றும் 117 இன் விதிகளுக்கு உட்பட்டு, ஒரு மசோதா நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளிலும் உருவாக்கப்படலாம்.

3. ஒரு மசோதா, திருத்தங்கள் இல்லாமலோ, இரு அவைகளாலும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட திருத்தங்களுடனோ, இரு அவைகளாலும் ஒப்புக் கொள்ளப்படவில்லையெனில், நாடாளுமன்ற அவைகளால் நிறைவேற்றப்பட்டதாகக் கருதப்படாது.

4. நாடாளுமன்றத்தில் ஒப்புதலுக்காகக் காத்திருக்கும் நிலுவையில் உள்ள மசோதா, அவைகள் ஒத்திவைக்கப்பட்டால் (தற்காலிகமாக மூடப்பட்டது) காலாவதியாகாது.

5. மாநிலங்களவையில் ஒப்புதலுக்காக நிலுவையில் உள்ள மசோதா, மக்களவையானது மசோதாவை அங்கீகரிக்கவில்லை எனில், மக்களவை கலைக்கப்பட்டால் அது காலாவதியாகாது. 

6. மக்களவையில் நிலுவையில் உள்ள அல்லது மக்களவையால் நிறைவேற்றப்பட்டு மாநிலங்களவையில் நிலுவையில் உள்ள ஒரு மசோதா, 108-ம் சட்டப்பிரிவு விதிகளுக்கு உட்பட்டு, மக்களவை கலைக்கப்பட்டவுடன் காலாவதியாகிவிடும்.  

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/upsc-essentials-daily-subject-wise-quiz-polity-and-governance-mcqs-on-places-of-worship-act-preamble-and-more-week-87-9702737/ 

Read More →

ஏன் சில PLI திட்டங்கள் மெதுவான பாதையில் செல்கிறது? இதில் அரசின் பங்கு என்ன? -சௌமிரேந்திர பாரிக்

 உற்பத்தி-இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்திட்டம் (PLI (Production-Linked Incentive scheme)) 14 துறைகளை உள்ளடக்கியது. ஒவ்வொரு துறையிலிருந்தும் முன்னேற்றம் மற்றும் கற்றல் முறைகளை மேம்படுத்துதல், மற்றவற்றைப் புதுப்பித்தல் மற்றும் சில திட்டங்களுக்கு நிதியை அதிகரிக்க சில திட்டங்களை மாற்றுதல் போன்ற விவாதங்களுக்கு வழிவகுத்தது.

வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதே இலக்கு என்றால், 14 PLI திட்டங்களில் ஆறு திட்டங்கள் மெதுவாக முன்னேறி வருகின்றன. ஜவுளி, சோலார் திட்டங்கள், தகவல் தொழில்நுட்ப வன்பொருள், ஆட்டோமொபைல்கள், மேம்பட்ட இரசாயன செல்கள் (advanced chemical cells (ACC)) மற்றும் சிறப்பு தன்மை வாய்ந்த எஃகு ஆகியவை இதில் அடங்கும்.  இருப்பினும், உணவு பதப்படுத்துதல் மற்றும் மொபைல் போன் உற்பத்தி போன்ற துறைகள் முன்னேற்றமான  பாதையில் உள்ளன.

14 துறைகளை உள்ளடக்கிய PLI  திட்டத்தின் முன்னேற்றம், சிறந்த முடிவுகளைப் பெற சில திட்டங்களை மேம்படுத்துதல், மற்றவற்றை புதுப்பித்தல் மற்றும் சில துறைகளுக்கான நிதியை அதிகரிப்பது பற்றிய விவாதங்களுக்கு வழிவகுத்தது. அரசாங்கம் இரண்டு காரணங்களுக்காக PLI திட்டங்களை முக்கியமானதாகப் பார்க்கிறது. முதலில், இந்தியாவின் உற்பத்தித் தொழிலை வளர்க்கவும், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் அதன் பங்கை அதிகரிக்கவும் பொதுப் பணத்தைப் பயன்படுத்தவும் மற்றும் மில்லியன் கணக்கான நேரடி மற்றும் மறைமுக வேலைகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாக கொண்டுள்ளது.

இரண்டு அரசாங்க அதிகாரிகளின் கூற்றுப்படி, இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸிடம் தெரிவித்தது,  விநியோக சங்கிலி அமைக்கப்பட்டதும் அதன் பலன்கள் சிறிய இறக்குமதியாளர்களை சென்றடைந்தால் தான்  PLI திட்டங்களில் இருந்து வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சியின் முழு திறனை அடைய முடியும். மொபைல் தயாரிப்பு மற்றும் உணவு பதப்படுத்துதல் போன்ற துறைகளில் பலன்கள் தெரிய ஆரம்பித்துள்ளதாக அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர். ஒரு திட்டம் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவை எட்டிய பிறகு வேலைவாய்ப்பு விளைவுகளை அளவிட வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவர்கள் எடுத்துரைத்தனர்.

பிப்ரவரி 2024 இல் Crisil இன் அறிக்கையின்படி, இந்தத் திட்டம் அதன் காலப்பகுதியில் 3-3.5 லட்சம் கோடி ரூபாய் தொழில்துறை மூலதனச் செலவை உண்டாக்கும் என்று கணித்துள்ளது. இது அடுத்த மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகளில் முக்கிய தொழில்களில் மொத்த மூலதனச் செலவில் 8-10% ஆக இருக்கும்.

இருப்பினும், இந்தத் திட்டத்தில் உள்ள சிக்கல்கள் குறித்து தொழில்துறையில் இருந்து சில புகார்கள் வந்துள்ளன. கடுமையான தகுதித் தேவைகள், சீன இயந்திரங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களுக்கான அணுகல் மற்றும் சில சந்தர்ப்பங்களில் இறக்குமதி கட்டணங்கள் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.

PLI  திட்டங்கள் ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. இந்தியா இந்தத் துறைகளில் வலுவான இருப்பைக் கொண்டிருக்காததால், புதிதாக உள்நாட்டு உற்பத்தித் தொழிலை உருவாக்க வேண்டும். இது முதலில் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தை மெதுவாக்கும். ஏனெனில், நிறுவனங்கள் தங்கள் உற்பத்தி நடவடிக்கைகளை அமைக்க நேரம் தேவை. எடுத்துக்காட்டாக, சோலார் மற்றும் மேம்பட்ட இரசாயன செல்கள் போன்ற துறைகளில் உள்ள PLI திட்ட செயல்பாடுகளை அமைப்பதற்கு ஒன்றரை ஆண்டு முதல் மூன்று ஆண்டுகள் வரை அனுமதிக்கிறது.

இருப்பினும், சில திட்டங்கள் ஆரம்ப வெற்றியைக் காட்டியுள்ளன. இதற்கு ஒரு உதாரணம் மொபைல் போன் உற்பத்தி ஆகும். PLI திட்டத்திற்கு முன்பு, இந்தியா தனது பெரும்பாலான  மொபைல் போன்களை இறக்குமதி செய்தது. இந்தத் திட்டத்திற்குப் பிறகு, ஆப்பிள் போன்ற நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் தங்கள் உற்பத்தியை அதிகரித்தன. இப்போது, ​​நாட்டில் விற்பனை செய்ப்பபடும் அனைத்து மொபைல் போன்களும் இந்தியாவில் தயாரிக்கப்பட்டவை. உண்மையில், இந்தியா 2023-24ஆண்டில் $15 பில்லியன் மதிப்புள்ள ஸ்மார்ட்போன்களை ஏற்றுமதி செய்துள்ளது.

பல PLI திட்டங்களில், பெரிய நிறுவனங்களே ஊக்கத்தொகையிலிருந்து முதலில் பயனடைகின்றன. மொபைல் போன் தயாரிப்பில், ஆப்பிள் மிகப்பெரிய நிறுவனமாக உள்ளது. இருப்பினும், இந்த பெரிய நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு இறுதியில் முழு விநியோகச் சங்கிலிக்கும் பயனளிக்கும் என்று அரசாங்கம் எதிர்பார்க்கிறது.  இந்த நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக இந்தியாவில் செயல்பாடுகளை அமைக்க சிறு வணிகங்களை ஊக்குவிக்கும். இது வேலைவாய்ப்புகளை மேலும் அதிகரிக்கும்.

எடுத்துக்காட்டாக, 2023-ஆம் ஆண்டில், ஆப்பிளின் நிறுவனத்தின் விநியோகஸ்தர் பட்டியலில் 14 இந்திய நிறுவனங்கள் உள்ளன. இது ஆப்பிள் நிறுவனம் இந்தியாவில் ஐபோன்களை இணைக்கத் தொடங்குவதற்கு முன்பு முன்பு கிட்டத்தட்ட பூஜ்ஜியமாக இருந்தது.

PLI  திட்டங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள யோசனை மூன்று முதல் ஏழு ஆண்டுகளுக்குத் துறைகளுக்கு ஆதரவளிப்பதாகும்.  PLI திட்டங்களின் குறிக்கோள், ஊக்கத்தொகைகள் முடிவடைந்த பின்னரும் போட்டித்தன்மையுடன் இருக்கும் அளவுக்கு ஒரு துறையை வளர உதவுவதாகும். எவ்வாறாயினும், இந்த திட்டங்கள் மானியங்கள் போன்றவை என்றும், ஊக்கத்தொகைகள் முடிந்தவுடன் துறைகளை போட்டித்தன்மையுடன் உருவாக்க முடியாது என்றும் விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

14 துறைகளில் PLI திட்டங்களின் முன்னேற்றம் குறித்து அரசு தீவிரமாக விவாதித்து வருகிறது. குறிப்பாக ஜவுளி, மேம்பட்ட வேதியியல் பேட்டரி செல்கள், சோலார் அமைப்பு மற்றும் ஆட்டோமொபைல்கள் போன்ற துறைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்த துறைகளில் முன்னேற்றம் மெதுவாக உள்ளது. சமீபத்தில், தகவல் தொழில்நுட்ப வன்பொருள் சார்ந்த PLI திட்டத்திற்கு அதிக நிதி கிடைத்தது. ஆளில்லா விமானங்களுக்கான (drones) திட்டம் போன்ற பிற திட்டங்களையும் புதுப்பிக்க அரசாங்கம் பரிசீலித்து வருகிறது. ஜவுளித்துறை  போன்ற துறைகளுக்கான தகுதி அளவுகோல்களை மாற்றுவது குறித்தும் அரசாங்கம் பரிசீலித்து வருகிறது.

Original article:

https://indianexpress.com/article/explained/explained-economics/why-some-pli-schemes-are-in-the-slow-lane-what-govt-is-doing-about-it-9705018/  

Read More →

நந்தலால் போஸ் -ரோஷினி யாதவ்

 இந்திய அரசியலமைப்பிற்கு நந்தலால் போஸின் பங்களிப்பு என்ன?  

 

இன்று, டிசம்பர் 3, நந்தலால் போஸின் பிறந்தநாள். அவர் நவீன இந்திய கலையின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகவும், நவ-வங்காள பள்ளியில் ஒரு முக்கிய நபராகவும் அங்கீகரிக்கப்பட்டவர். நந்தலால் போஸ் மற்றும் அவரது குழுவினர் சாந்திநிகேதனில் இந்திய அரசியலமைப்புக்கான விளக்கப்படங்களை உருவாக்கினர்.

முக்கிய அம்சங்கள்:

1. நந்தலால் போஸ் டிசம்பர் 3, 1882-ஆம் ஆண்டில் பீகாரில் உள்ள முங்கரில் பிறந்தார். அவர் நவீன கலையின் மிகச்சிறந்த விரிவுரையாளர்களில் ஒருவரானார். நந்தலால் போஸ் அபனீந்திரநாத் தாகூரால் வழிகாட்டப்பட்டவர் மற்றும் அவரது தனித்துவமான "இந்திய பாணி" (Indian style) ஓவியத்திற்காக பிரபலமானார். 1922-ஆம் ஆண்டில் சாந்திநிகேதனில் உள்ள கலா பவன் பல்கலைக்கழத்தில் முதல்வரானார். 

 

2. அடுத்த தலைமுறை கலைஞர்களுக்கு பயிற்சி அளிப்பதில் போஸ் முக்கிய பங்கு வகித்தார். அதனால், அவர் தனது சகாக்களால் மிகவும் பாராட்டப்பட்டார் மற்றும் அவர் செய்ததைப் போலவே இயற்கை மற்றும் பல்வேறு கலை மரபுகளிலிருந்து உத்வேகம் பெற அவரது மாணவர்களை ஊக்கப்படுத்தினார்.

 

சாதாரணமான அல்லது அசாதாரணமான எல்லா வடிவங்களிலும், நான் முழு உலகத்தையும் அதன் அனைத்து வடிவங்களையும், உண்மையான மற்றும் கற்பனையான மற்றும் உண்மையான யதார்த்தத்தின் வாழ்க்கை தாளத்தை (பிராணச்சந்தா) நாடுகிறேன் என்று நந்தலால் போஸ் கூறினார்.

3. நந்தலால் போஸ் ஜப்பானிய நிஹோங்கா மரபுகள், முகலாய மற்றும் ராஜஸ்தானி சிறு உருவங்கள், பனை ஓலை கையெழுத்துப் பிரதிகள் மற்றும் அஜந்தா குகைகளில் உள்ள சுவரோவியங்கள் உட்பட பல கலை பாணிகளால் ஈர்க்கப்பட்டார்.

1938-ஆம் ஆண்டு ஹரிபுரா அமர்வில் (Haripura session), வாயில்கள் மற்றும் பந்தல் பந்தல் ஆகியவற்றை அலங்கரிக்க போஸ் காட்சி அரங்குகளை (pandal pavilion) உருவாக்கினார். இந்த அரங்குககள் உள்ளூர் பொருட்களைப் பயன்படுத்தி சாதாரண மக்களுக்கு நன்கு தெரிந்த கிராமக் காட்சிகளை சித்தரித்தன. போஸ் ஹரிபுராவில் பல மாதங்கள் தங்கி, உள்ளூர் மக்கள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்களைக் கவனித்து, பல ஓவியங்களை உருவாக்கினார்.

4. ஆங்கிலேய ஆட்சியின் போது, ​​இந்தியாவின் கலை மரபுகள் பலவீனமடைந்தன.  நந்தலால் போஸ் தனது கலை மற்றும் கல்வி மூலம் தேசத்தின் கலாச்சார சுதந்திரத்திற்கு புத்துயிர் அளிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

5. 1953-ஆம் ஆண்டில் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவரிடமிருந்து பத்ம விபூஷன் உட்பட பல விருதுகளைப் பெற்றார். தேசிய நவீன கலைக் கலைக்கூடத்தில் அவரது 6,800 க்கும் மேற்பட்ட படைப்புகள் உள்ளன. நந்தலால் போஸ் ஏப்ரல் 16, 1966-ஆம் ஆண்டில் மேற்கு வங்கத்தில் உள்ள சாந்திநிகேதனில் காலமானார். 

6. 1976-ஆம் ஆண்டில், தொல்பொருள் மற்றும் கலை கருவூலம் சட்டம் (Antiquities and Art Treasures Act) 1972ன் கீழ் நந்தலால் போஸின் படைப்புகளை "கலை கருவூலங்கள்" (art treasures) என இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை அங்கீகரித்துள்ளது. தொல்பொருட்கள் என வகைப்படுத்தப்படாவிட்டாலும், அவரது படைப்புகள் அவற்றின் கலை மற்றும் அழகியல் முக்கியத்துவம் காரணமாக மதிப்புமிக்கதாகக் கருதப்பட்டன.

1. இந்திய அரசியலமைப்பு உலகின் மிக நீண்ட எழுதப்பட்ட அரசியலமைப்பாகும். இது மிகவும் செழுமையாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. அரசியலமைப்பு 22 பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றும் கையால் வரையப்பட்ட படங்களைக் கொண்டுள்ளது. இதில் நந்தலால் போஸ் மற்றும் அவரது குழுவினரால் உருவாக்கப்பட்ட விரிவான படங்கள் உள்ளன.

2. ஓவியங்கள் மற்றும் விளக்கப்படங்கள், வரிசையாக வைக்கப்படும் போது, ​​இந்திய வரலாற்றின் வெவ்வேறு காலகட்டங்களின் கதையைச் சொல்கின்றன. இவை சிந்து சமவெளி நாகரீகம் முதல் சுதந்திரப் போராட்டம் வரை அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது. இந்த விளக்கப்படங்களில் இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதத்தின் காட்சிகளும் அடங்கும்.

3. பாலைவனத்தில் ஒட்டகங்கள் முதல் இமயமலை வரை இந்தியாவின் பல்வேறு புவியியலை விளக்கப்படங்கள் காட்டுகின்றன. "இந்த படங்கள் நந்தலால் போஸின் இந்திய வரலாற்றின் பார்வையை பிரதிபலிக்கின்றன. அவர் அரசியலமைப்பின் உள்ளடக்கத்தை மட்டும் விளக்கவில்லை. இந்தியாவின் வரலாற்றை அவர் பார்த்தபடியே முன்வைத்தார்.  சில அறிஞர்கள் இந்த வரிசையுடன் உடன்படவில்லை என்றாலும், அது பொதுவானதைப் பிரதிபலித்தது என கலை வரலாற்றாசிரியர் ஆர். சிவா குமார் விளக்கினார்.

4. அரசியலமைப்பின் முன்னுரைப் பக்கத்தில் பியோஹர் ராம்மனோகர் சின்ஹா ​​வரைந்த சிக்கலான வடிவங்கள் உள்ளன. அவர் அந்தப் பக்கத்தில் கையெழுத்திட்டார். அசோகரின் சிங்க தலைநகரான தேசிய சின்னத்தை தீனாநாத் பார்கவா வரைந்தார்.

5. சிந்து சமவெளிப் பகுதியில் இருந்து தோண்டியெடுக்கப்பட்ட காளை முத்திரை, அரசியலமைப்பின் முதல் சித்திரப் பிரதிநிதித்துவம் ஆகும். இது பகுதி I: இந்தியா அல்லது பாரதம், மாநிலங்களின் ஒன்றியத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது.  பகுதி II: குடியுரிமை பகுதியில் ஒரு அமைதியான அமைப்பில் பிரார்த்தனை செய்யும் ஆண் சந்நியாசிகளுடன் ஒரு துறவியின் காட்சியைக் கொண்டுள்ளது.

6. அடிப்படை உரிமைகள் பற்றிய பகுதி III இல், கலைஞர்கள் இராமாயணத்தை உத்வேகத்திற்காகப் பயன்படுத்தினர். இலங்கையில் நடந்த போருக்குப் பிறகு ராமர், லட்சுமணன் மற்றும் சீதை  மீண்டும் நாடு திரும்புவதை அவர்கள் ஒரு படமாக வரைந்தனர். மாநிலக் கொள்கையின் வழிகாட்டுதல் கோட்பாடுகள் பற்றிய பகுதி IV மகாபாரதத்தில் இருந்து ஒரு காட்சியுடன் தொடங்குகிறது. அர்ஜுனும் கிருஷ்ணனும் போருக்கு முன் பேசுவதை இது காட்டுகிறது.

7. பகுதி V இல், புத்தரை முக்கிய நபராகக் கொண்ட ஒரு துறவியின் காட்சி உள்ளது. அமைதியான சூழலில் சீடர்கள், விலங்குகள் மற்றும் பறவைகளால் சூழப்பட்டிருக்கிறார்.

8. பகுதி VI இல், 24வது சமண தீர்த்தங்கரரான மகாவீரர், தியானத்தில் கால் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருக்கும் வண்ணமயமான படம் உள்ளது.

9. பகுதி VII அசோகர் யானை மீது அமர்ந்து புத்த மதத்தைப் பரப்புவதைக் காட்டுகிறது. பகுதி IX, இசைக்கலைஞர்கள் மற்றும் நடனக் கலைஞர்களுடன் மன்னர் விக்ரமாதித்யாவின் அரசவையைக் காட்டுகிறது. அவரை கலைகளின் புரவலராகக் காட்டுகிறது.

10. பகுதி XIII மகாபலிபுரத்திலிருந்து சிற்பங்களையும், கங்கை பூமிக்கு இறங்குவதையும் காட்டுகிறது.

11. மைசூர் மன்னரான திப்பு சுல்தானுக்கு அடுத்தபடியாக, அரசியலமைப்பின் ஒரே முக்கிய பெண் நபரான ஜான்சியின் ராணி லக்ஷ்மிபாயை பற்றி  பகுதி  XVI காட்டுகிறது. XV பகுதியில் சத்ரபதி சிவாஜி மற்றும் குரு கோவிந்த் சிங் ஆகியோர் இடம்பெற்றுள்ளனர்.

12. பகுதி XIX இல், சுபாஷ் சந்திர போஸ் ஒரு மலை பின்னணியில் கொடிக்கு வணக்கம் செலுத்துவது போன்று காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆசாத் ஹிந்த் ஃபௌஜ் உறுப்பினர்கள் முன்னே அணிவகுத்துச் செல்கின்றனர். காந்தி தண்டி யாத்திரைக்கு அணிவகுப்புக்கு தலைமை  தாங்கியது மற்றும்  கலவரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட நவகாளிக்கு பயணம் செய்வது போன்ற காட்சிகளில்  இரண்டு முறை இடம் பெற்றுள்ளார்.

Original article:

https://indianexpress.com/article/upsc-current-affairs/upsc-essentials/knowledge-nugget-of-the-day-nandalal-bose-pioneer-of-modern-indian-art-upsc-9703534/ 

Read More →

காலநிலை மாற்றத்திற்கு எதிரான உலகளாவிய மந்தநிலைக்கு மத்தியில் உள்ளூர் நடவடிக்கைகள் - ரம்யா நடராஜன், ஜெய் அசுந்தி

 உலகளாவிய ஒருமித்த கருத்தும், நிதியுதவி பெறுவதும் கடினமானதாக இருந்தாலும், உள்ளூர் மற்றும் தேசிய முயற்சிகள் உறுதியான முன்னேற்றத்தை அடைந்து வருகின்றன.

பல மணிநேர தீவிர பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பிறகு, காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் கட்டமைப்பு மாநாட்டின் (United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC)) 29வது COP மாநாடு, 2035-ஆம் ஆண்டுக்குள் காலநிலை நிதிக்காக, வளர்ந்த நாடுகளுக்கு ஆண்டுக்கு $300 பில்லியன் வழங்க இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இருப்பினும், இது வளரும் நாடுகளுக்குத் தேவையான நிதியை விட குறைவாக உள்ளது. இது தற்போதைய உலகளாவிய காலநிலை தொடர்பான பிரச்சனையை மீண்டும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

ஒருமித்த கருத்து இல்லை 

வளரும் நாடுகளில் காலநிலை நடவடிக்கைகளுக்கு வளர்ந்த நாடுகள் நிதியளிக்க வேண்டும் என்ற கருத்து பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.  வளரும் நாடுகளுக்கு உதவுவது, புதை படிம எரிபொருட்களை படிப்படியாக வெளியேற்றுவது மற்றும் நிகர-பூஜ்ஜிய உமிழ்வை விரைவாக அடைவது போன்ற அவர்களின் சொந்த முயற்சிகளை அதிகரிப்பது இதில் அடங்கும். இருப்பினும், இந்த யோசனையை செயலாக மாற்றுவது சவாலானது. இது COP மாநாடு கூட்டங்களில் கருத்து வேறுபாடுகளை ஏற்படுத்தியது. வளர்ந்த நாடுகள் தங்களின் பெரும்பாலான தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய இன்னும் புதைபடிவ எரிபொருட்களையே நம்பியுள்ளன மற்றும் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்குகளை தாமதப்படுத்துகின்றன. 

இது காலநிலை தொடர்பான பேச்சு வார்த்தைகளில் பிரச்சினையாக இருந்து வருகிறது. இதில் உள்ள பல சவால்கள் இந்த உடன்பாட்டை எட்டுவதை கடினமாக்குகின்றன. புதைபடிவ எரிபொருள் நாடுகளின் வலுவான செல்வாக்கு, குறிப்பாக எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு மற்றும் வளர்ந்த நாடுகள் புதைபடிவ எரிபொருட்களை பெரிதும் நம்பியுள்ளன. பருவநிலை மாற்றத்தை மறுக்கும் தலைவர்களின் மறுதேர்தலும் தடைகளை உருவாக்குகிறது.  காலநிலை மாற்றம் வெவ்வேறு பகுதிகளை வெவ்வேறு வழிகளில் பாதிக்கிறது. வளரும் நாடுகள் மற்ற நாடுகளை விட அதிகமாக பாதிக்கப்படும். இந்த காரணிகள் அனைத்தும் ஒருமித்த கருத்தை அடைவதை கடினமாக்குகின்றன.

உலகளாவிய பேச்சுவார்த்தைகள் பயனற்றவை அல்ல. வெற்றிகள் அரிதாக இருந்தாலும் அவை மிக முக்கியமானவை.  உதாரணமாக, 1989-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட மாண்ட்ரீல் நெறிமுறை (Montreal Protocol) ஓசோன் படலத்தைப் பாதுகாக்க உதவியது. குளிரூட்டியில் பயன்படுத்தப்படும் குளோரோ புளோரோ கார்பன்கள் (chlorofluorocarbons) போன்ற சில இரசாயனங்களையும் இது நீக்கியுள்ளது. இந்த இரசாயனங்கள் ஓசோன் படலத்தின் சிதைவுக்கு முக்கிய காரணமாகும். 2005-ஆம் ஆண்டில்  நடைமுறைக்கு வந்த கியோட்டோ நெறிமுறை (Kyoto Protocol), பசுமை இல்ல வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைப்பதற்கான முதல் உலகளாவிய நெறிமுறையாகும். 2015-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட பாரிஸ் ஒப்பந்தம் (Paris Agreement) புவி வெப்பமடைதலை 2 டிகிரி செல்சியஸாகக் கட்டுப்படுத்த ஒரு இலக்கை நிர்ணயித்தது. ஒவ்வொரு ஐந்து வருடங்களுக்கும் தேசிய இலக்குகள் புதுப்பிக்கப்படும் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. 2021-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட கிளாஸ்கோ காலநிலை ஒப்பந்தம் (Glasgow Climate Pact) இழப்பு மற்றும் சேத நிதியை அறிமுகப்படுத்தியது. பின்னர் வெவ்வேறு நாடுகளும் தங்கள் நிகர-பூஜ்ஜிய இலக்குகளை அறிவித்தன. இவை 29வது COP மாநாடு கூட்டங்களின் முக்கியமான சாதனையாகும்.

பனிப்பாறைகள் விரைவாக உருகும் நிலையில் உள்ளன. ஆனால், காலநிலை மாற்றத்தை நிவர்த்தி செய்வதற்கான நடவடிக்கை மெதுவாக உள்ளது. 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் இலக்கை இன்னும் சில ஆண்டுகளில் தாண்டிவிடும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. மேலும், வேறு ஒரு ஆய்வு 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் இலக்கை ஏற்கனவே தாண்டியிருக்கலாம் என்று கூறுகிறது.  இந்த வரம்பை மீறுவது இயற்கை பேரழிவுகள் மற்றும் வெப்ப அழுத்தம் போன்ற கடுமையான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்று அறிவியல் சான்றுகள் எச்சரிக்கின்றன. இந்த சிக்கல்கள் ஏற்கனவே உலகம் முழுவதும் காணப்படுகின்றன. சில மாற்றங்கள் கணிக்க முடியாதவை மற்றும் பேரழிவை ஏற்படுத்தும்.. கூடுதலாக, உலகளாவிய நிகர-பூஜ்ஜிய உமிழ்வை நாம் அடைந்த பிறகும் பூமியின் காலநிலை மாறிக்கொண்டே இருக்கும் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. இருப்பினும், நிகர பூஜ்ஜியத்தை அடைய நீண்ட காலம் ஆகும். இதனால், காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கம் அதிகமாக இருக்கும் என்று ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

இந்தியாவின் முயற்சிகள் 

உலகளாவிய வெப்பநிலை உயர்வை 1.5-2 டிகிரி செல்சியஸுக்கு கட்டுப்படுத்துவதா அல்லது போர்களைத் தொடங்கும் அரசியல் ஆக்கிரமிப்பாளர்களை கண்டிப்பதா என்பதில் விரைவாகச் செயல்பட வேண்டும். ஆனால், தற்போதைய எடுக்கக்கூடிய நடவடிக்கைகள் அனைத்தும் தேவையை விட மிக மெதுவாக நடக்கிறது. எனவே, இந்த வெவ்வேறு செயல் விகிதங்களை நாம் எவ்வாறு சரிசெய்யலாம்? தேசிய மற்றும் துணை தேசிய அளவிலான முயற்சிகளில் கவனம் செலுத்துவதே தீர்வாக இருக்கும்.  இந்தியாவில், சர்வதேச காலநிலை நிதி குறைவாக இருக்கும் என்று கருதி, தூய எரிசக்தி மாற்றத்திற்காக பல கொள்கைகள் மற்றும் நிதிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. பல சவால்களைக் கொண்ட வளரும் நாடாக, இந்தியா முக்கியமாக காலநிலை மாற்றத்தைச் சமாளிக்க இணை பலன்கள் அணுகுமுறையைப் (co-benefits approach) பயன்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, பிரதம மந்திரி சூர்யா கர் முஃப்ட் பிஜிலி யோஜனா (PM Surya Ghar Muft Bijli Yojana) வீடுகளுக்கு கூரை சோலார் பேனல்களை நிறுவ மானியங்களை வழங்குகிறது. இது ஆற்றல் வறுமையை நிவர்த்தி செய்யவும் மற்றும் ஆற்றல் அணுகலை மேம்படுத்தவும் உதவும். 

பிரதம மந்திரியின் புதுமையான வாகன மேம்பாட்டுத் திட்டமானது (PM Electric Drive Revolution in Innovative Vehicle Enhancement (PM E-DRIVE)) முயற்சியானது பூஜ்ஜிய உமிழ்வு வாகனங்களை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இதில் இரு சக்கர வாகனங்கள், மூன்று சக்கர வாகனங்கள், ஆம்புலன்ஸ்கள் மற்றும் லாரிகள் அடங்கும். முன்முயற்சி கொள்முதல் மானியங்களை வழங்குகிறது மற்றும் சார்ஜிங் உட்கட்டமைப்பை ஆதரிக்கிறது. இந்த முயற்சிகள் சுத்தமான காற்று மற்றும் சுத்தமான போக்குவரத்துக்கான மாற்றத்தை விரைவுபடுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. 

செயல்திறன், அடைதல் மற்றும் வர்த்தகத் திட்டம், விரைவில் இந்திய கார்பன் சந்தையால் மாற்றப்படும். ஆற்றல் செயல்திறனை மேம்படுத்தவும், தொழிற்சாலைகளில் வாயு வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கவும் முதலீடுகளைக் கொண்டுவர உதவுகிறது. பாரிஸ் உடன்படிக்கையின் ஒரு பகுதியாக, அதன் உமிழ்வு தீவிரத்தை (மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் யூனிட்டுக்கு CO2 உமிழ்வை) குறைப்பதில் இந்தியா கவனம் செலுத்துகிறது.  உமிழ்வைக் குறைப்பதுடன், காலநிலை மாற்றம் குறித்த மாநில செயல் திட்டங்களிலும் மற்றும்  தகவமைப்பு உத்திகளிலும் கவனம் செலுத்துகின்றன.  விவசாயம், வனம், நீர்வளம் மற்றும் பேரிடர் அபாயத்தைக் குறைத்தல் போன்ற பகுதிகளில் கவனம் செலுத்தி,   பாதிப்புகளை நிவர்த்தி செய்வதற்கு இந்த உத்திகள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

உலகளாவிய ஒப்பந்தம் மற்றும் நிதியுதவி இன்னும் கடினமாக இருந்தாலும், உள்ளூர் மற்றும் தேசிய நடவடிக்கைகள் உண்மையான முன்னேற்றத்தைக் காட்டுகின்றன. COP கூட்டமைப்பு வெறும் விவாதங்களில் கவனம் செலுத்தாமல், நடவடிக்கை எடுப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.  லைஃப் திட்டத்தின் (Mission LiFE) மூலம் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கும், கவனத்துடன் நுகர்வுகளைப் பின்பற்றுவதற்கும், வலுவான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சமூகங்களை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்துவதற்கும், தீவிர வெப்பத்தைக் கையாள பயனுள்ள திட்டங்களை உருவாக்குவதற்கும் தொடர்ந்து முயற்சிகள் தேவை.

ரம்யா நடராஜன், ஆராய்ச்சி அடிப்படையிலான சிந்தனைக் குழுவான அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் கொள்கை ஆய்வு மையத்தின் ஆராய்ச்சி விஞ்ஞானி. ஜெய் அசுண்டி, அறிவியல், தொழில்நுட்பம் மற்றும் கொள்கை ஆய்வு மையத்தின் நிர்வாக இயக்குநர்.

Original article:

https://www.thehindu.com/opinion/op-ed/local-action-amidst-global-inertia/article68943032.ece 

Read More →