மக்களாட்சிக்குள் இருக்கும் நெருக்கடிகளை மக்களாட்சி மூலம் தீர்க்க முடியுமா? -இர்பானுல்லா ஃபாரூக்கி

 மக்களாட்சியின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று, அதன் தவறுகளை எதிர்கொண்டு அவற்றை சரிசெய்யும் திறன் ஆகும். இந்த உணர்வில், மக்களாட்சியில் ஏற்படும் நெருக்கடிகளுக்கு சிறந்த பதில் அதிக மக்களாட்சி தான். இந்த சர்வதேச மக்களாட்சி தினத்தில், மக்களாட்சியின் அடிப்படை மதிப்புகளை மறுபரிசீலனை செய்வோம், அதன் தற்போதைய நிலையை மதிப்பிடுவோம்.

ஊழல் மற்றும் சமூக ஊடகத் தடைக்கு எதிரான நேபாளத்தின் Gen Z எதிர்ப்புகள் முதல் பிரான்சின் "எல்லாவற்றையும் தடுப்பது" இயக்கம் வரை, அத்தகைய அரசியல் அமைதியின்மை மிகவும் அழுத்தமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. இது, மக்களாட்சி அதன் வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுகிறதா? 

இந்த சர்வதேச மக்களாட்சி தினம் (International Day of Democracy) செப்டம்பர் 15 அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்நிலையில் மக்களாட்சி நிலை தொடர்பான கவலைகளைப் பற்றி சிந்திப்போம். மக்களாட்சியின் உலகளாவிய மக்களாட்சி உணர்வை மேம்படுத்துதல், நிலைநிறுத்துதல் மற்றும் பாதுகாக்கும் நோக்கத்துடன் ஐக்கிய நாடுகளின் பொதுச் சபை இந்த நாளை 2007-ல் உருவாக்கியது. ஆனால் சமீப ஆண்டுகளில், கணிசமான எண்ணிக்கையிலான மாநிலங்களில் "மக்களாட்சி பின்னடைவின்" (democratic backsliding) அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறது. இந்தப் போக்கு ஒரு தீவிரமான கவலையாக மாறி வருகிறது.

மக்களாட்சி என்பது அடிப்படையில் "மக்களின் ஆட்சி" (rule of the people) அல்லது "மக்கள் அரசாங்கம்" (government of the people) என்று பொருள்படும். எந்தவொரு மக்களாட்சி அரசியலிலும் மக்களின் முக்கியத்தன்மையை மிகைப்படுத்த முடியாது. இதில் அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரம், சுதந்திரமான மற்றும் நியாயமான தேர்தல்கள், சாத்தியமான அரசியல் எதிர்ப்பு, ஒன்றுகூடி எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் சுதந்திரம், அதிகாரப் பிரிப்பு, சட்டத்தின் ஆட்சி மற்றும் சுதந்திரமான நீதித்துறை மற்றும் ஊடகம் ஆகியவை மக்களாட்சி அரசியல் அமைப்பின் அத்தியாவசிய அம்சங்களில் இருக்கின்றன.

பண்டைய மற்றும் நவீன மக்களாட்சி நாடுகளில் "மக்கள்"

மக்களாட்சி  பற்றிய விவாதங்கள் பிளேட்டோவின் காலத்திற்குச் செல்கின்றன என்பதை வரலாற்று பதிவுகள் காட்டுகின்றன. அவர் மக்களாட்சியை  பிரபுத்துவம் மற்றும் முடியாட்சிக்குக் கீழே வைத்தார். நல்லாட்சிக்கு அவசியமானதாக அவர் கருதிய அரசியல் திறமை மற்றும் நிபுணத்துவம் மக்களாட்சியில் இல்லை என்பதே அவரது காரணம். டேவிட் எஸ்ட்லண்டின் கூற்றுப்படி, வல்லுநர்களின் ஆட்சியை உள்ளடக்கிய தன்னலக்குழுவின் ஒரு வடிவமான "எபிஸ்டோக்ரசி"யின் பதிப்பை பிளாட்டோ பாதுகாத்தார். அரிஸ்டாட்டிலும், தேவையான நல்லொழுக்கம், அரசியல் ஞானம் குறித்து ஆழ்ந்த சந்தேகம் கொண்டிருந்தார். மேலும், மக்களாட்சியில் ஆட்சி செய்ய வேண்டிய பலரிடையே தன்னலமற்ற தன்மையை விரும்பினார்.

இருப்பினும், நவீன உலகில் மக்களாட்சியானது அதன் பண்டைய வடிவத்திலிருந்து கணிசமாக வேறுபட்டது. இதில், மிக முக்கியமான வேறுபாடு "மக்கள்" எவ்வாறு வரையறுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதில் உள்ளது. பண்டைய மக்களாட்சியின் தொட்டில் என்று அழைக்கப்படும் பண்டைய ஏதென்ஸில், டெமோஸ்-கள் (மக்கள்) ஒரு குறுகிய அர்த்தத்தைக் கொண்டிருந்தனர். இதில், பெண்கள், குழந்தைகள், அடிமைகள் மற்றும் மெட்டிக்ஸ் (நகர-மாநிலத்தில் வசிக்கும் வெளிநாட்டவர்கள்) விலக்கப்பட்டனர். 

இதற்கு நேர்மாறாக, "மக்கள்" என்ற நவீன யோசனை மிகவும் உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. இருப்பினும், அது இன்னும் தேசிய அரசுகளுக்குள் குடிமக்கள் மற்றும் குடிமக்கள் அல்லாதவர்களை வேறுபடுத்துகிறது. மேலும், அதன் நவீன மாறுபாட்டில், மக்களாட்சி பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது. நாடாளுமன்றம் அல்லது குடியரசுத் தலைவர், மற்றும் மறைமுகமாக செயல்படுகிறது. பண்டைய காலங்களில், மக்களாட்சி நடைமுறையில் நேரடியாக இருந்தது.

மக்களாட்சிக்கான அடித்தளத்தை அமைக்கும் சமூக ஒப்பந்தம்

நவீன உலகில் மக்களாட்சி தாராளவாத அரசியலமைப்புவாதத்தால் முன்வைக்கப்பட்டது. இது தனிநபர் உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்கள், அரசாங்க அதிகாரத்தின் மீதான அரசியலமைப்பு வரம்புகள் மற்றும் மக்கள் இறையாண்மையின் கொள்கை ஆகியவற்றின் அடிப்படையிலான அரசியல் கட்டமைப்பு ஆகும். 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு மக்களாட்சி கோட்பாட்டின் அடித்தளத்தை அமைத்தது சமூக ஒப்பந்த கட்டமைப்பாகும். குறிப்பாக பாதுகாப்பு, உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் இந்த கட்டமைப்பானது குடிமக்களுக்கும் அரசுக்கும் இடையிலான உறவைப் புரிந்துகொள்வதில் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சியாக இருந்தது. 

தாமஸ் ஹாப்ஸ் ஆரம்பகால சிந்தனையாளர்களில் ஒருவர். பயம் மக்களை ஒரு சமூக ஒப்பந்தத்தை உருவாக்கத் தூண்டியது என்று அவர் நம்பினார். அவர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை ஒரு இறையாண்மை அரசுக்கு விட்டுக்கொடுத்தனர், அதை அவர் "லெவியதன்" (Leviathan) என்று அழைத்தார். ஜான் லாக் என்பவர் வாழ்க்கை, சுதந்திரம் மற்றும் சொத்துக்களுக்கு எதிரான இயற்கை உரிமைகளில் கலந்து கொள்கிறார். தேவைப்பட்டால் எதிர்க்கும் உரிமையை விட்டுக்கொடுக்காமல், தங்கள் சொத்து, உயிர், சுதந்திரம் ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பதற்காக ஆளுகை செய்ய தனிநபர்களால் வழங்கப்பட்ட சம்மதத்தின் சிக்கலான யோசனையை அவர் அறிமுகப்படுத்துகிறார். 

உண்மையில், லோக் (Locke) அவர்கள் கிளர்ச்சி (rebel), எதிர்ப்பு (resist) அல்லது புரட்சி (revolt) செய்வதற்கான உரிமையைப் பற்றி விவாதிக்கிறார். இருப்பினும் அவர் அதை பெரும்பாலும் படித்த மற்றும் சொத்துடைமை உள்ள வகுப்பினர்களுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படுத்தினார். எவ்வாறாயினும், ஜீன்-ஜாக் ரூசோவைப் பொறுத்தவரை, சமூக ஒப்பந்தம் தனிநபர்கள் தங்கள் சுதந்திரத்தை விட்டுக்கொடுப்பதைக் குறிக்கிறது. இது சுதந்திரத்தின் ஒரு கூட்டு வடிவத்தைப் பெறுவதற்கும் அனுபவிப்பதற்கும் பொதுவான நன்மையை நோக்கிச் செல்கிறது.

18-ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில் அமெரிக்கா மற்றும் பிரான்சில் நடந்த புரட்சிகளில் ஈடுபட்டவர்களை சமூக ஒப்பந்தக் கட்டமைப்பு மற்றும் தாராளவாத அரசியலமைப்பு ஆழமாக பாதித்தது. இந்த கட்டமைப்புகள் 19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் அரசு, தனிமனித உரிமைகள் மற்றும் சுதந்திரங்கள், மக்களாட்சி, குடிமை சமூகம் மற்றும் குடியுரிமை பற்றிய கோட்பாடுகள் தொடர்பாக மிக முக்கியமானதாக இருந்தது.

சர்வாதிகாரம் மற்றும் மக்கள்தொகையின் எழுச்சியின் பாதிப்பு

20-ம் நூற்றாண்டில், பல அறிஞர்கள் மக்களாட்சி எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை விளக்க கோட்பாடுகளை உருவாக்கினர். “உயரடுக்கு மக்களாட்சி கோட்பாடு” (elite theory of democracy) என்பது அத்தகைய ஒரு அணுகுமுறையாகும். மக்களாட்சி பெரும்பாலும் அவற்றின் செயல்பாட்டில் தன்னலக்குழு, உயரடுக்கு சார்ந்த மற்றும் பெரும்பான்மைவாதமாக மாறுவதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. 1911-ம் ஆண்டிலேயே, ஜெர்மன்-இத்தாலிய சமூகவியலாளர் ராபர்ட் மைக்கேல்ஸ், "இரும்புச்சட்டத்தின் தன்னலக்குழு" (Iron law of oligarchy) ஆய்வறிக்கையை முன்வைத்தார். இது, மக்களாட்சி அமைப்புக்கு அழைப்பு விடுப்பதால், அதன் செயல்பாடுகளில் இறுதியில் தன்னலக்குழுவாக மாறும் என்று வாதிட்டார். இது பெரும்பாலும் 'சீரழிவு ஆய்வறிக்கை' (degeneration thesis) என்று விவரிக்கப்படுகிறது. 

மைக்கேல்ஸைத் தொடர்ந்து, வில்ஃப்ரெடோ பரேட்டோ உயரடுக்கின் சுழற்சியின் கோட்பாட்டை உருவாக்கினார். அதே நேரத்தில், கெய்டானோ மோஸ்கா ஒரு சிறுபான்மை உயரடுக்கின் ஆட்சியின் தவிர்க்க முடியாத தன்மையை அதன் உயர்ந்த மற்றும் பயனுள்ள நிறுவன திறன்களால் அடிக்கோடிட்டுக் காட்டினார்.

20-ம் நூற்றாண்டின் இரண்டாம் பாதியில், புகழ்பெற்ற அமெரிக்க சமூகவியலாளர் சி.ரைட் மில்ஸ், போருக்குப் பிந்தைய அமெரிக்க சமூகத்தில் உயரடுக்கு ஆட்சி பற்றிய தனது புலனுணர்வு பகுப்பாய்வை வழங்கினார். அவரது புகழ்பெற்ற படைப்பான தி பவர் எலைட் (1959) இல், முக்கிய அமெரிக்க நிறுவனங்கள், இராணுவம் மற்றும் கூட்டாட்சி அரசாங்கத்தின் உயரடுக்கு குழுக்கள் எவ்வாறு ஒன்றிணைந்து பொருளாதாரம், பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் துறைகளில் ஒன்றுடன் ஒன்று அதிகாரத்துடன் ஒரு அதிகாரக் கூட்டத்தை உருவாக்கியது என்று வாதிட்டார். 

எலைட் கோட்பாடுகள் (Elite theories) எதேச்சதிகாரம் மற்றும் மக்கள்தொகையின் எழுச்சி ஈர்ப்புகளுக்கு எதிராக மக்களாட்சியின் பாதிப்பு பற்றி எச்சரிக்கின்றன.

மக்களாட்சி பின்னடைவு 

அரசியல் மற்றும் நிர்வாகத்திற்கான ஒரு கட்டமைப்பாக மக்களாட்சி தீர்க்கமான விளிம்பு இருந்தபோதிலும், அது தற்போது அதன் இருண்ட கட்டங்களில் ஒன்றைக் கடந்து செல்கிறது. கண்டங்கள் முழுவதும், பல தேசிய-மாநிலங்கள் வலதுசாரி அரசியல் கட்சிகள், மக்கள்தொகையின் எழுச்சி குடியேற்ற எதிர்ப்பு உணர்வு, இனவெறி, மதவெறி, இஸ்லாமிய வெறுப்பு மற்றும் பெரும்பான்மைவாதம் ஆகியவற்றின் எழுச்சியைக் கண்டுள்ளன. உடனடி கவலை ஏற்கனவே அதிகாரத்தில் இருக்கும் தீவிர வலதுசாரிக் கட்சிகளில் உள்ளது என்றாலும், தற்போது எதிர்க்கட்சியில் இருக்கும் பலர், அரசியல் மையக் கட்டத்தை எடுப்பதில் இருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை. 

நோயியலின் பிரத்தியேகங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, UC பெர்க்லியில் உள்ள அதரரிங் & பெலோங்கிங் நிறுவனம் இந்த கலப்பின அரசியல் பாணியை "சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி" (authoritarian populism) என்று அடையாளம் கண்டுள்ளது. இது 1979-ம் ஆண்டில் புகழ்பெற்ற இலக்கிய விமர்சகரும் கோட்பாட்டாளருமான ஸ்டூவர்ட் ஹால் என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. இன்றும் கூட, பல நாடுகளில் உள்ள மக்கள் தேசிய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்களின் காரணங்களில் நிரந்தர அச்சத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர். இந்த அச்சுறுத்தல் பெரும்பாலும் புலம்பெயர்ந்தோர், இனம், மதம் மற்றும் பிற சிறுபான்மையினர் மற்றும் கல்வியாளர்கள் மற்றும் பொது நிபுணர்களுடன் தொடர்புடையது. 

இத்தகைய சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி மக்களாட்சி அமைப்பில், குடிமக்கள் சுதந்திரமாக சிந்திக்கும் தன்மையை குறைக்கின்றனர். அதற்கு பதிலாக தலைவரின் ஞானம் மற்றும் அர்ப்பணிப்பு மீது நம்பிக்கை வைக்கின்றனர். அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் ட்ரம்ப் அமெரிக்காவிற்கும் அதன் வர்த்தக நட்பு நாடுகளுக்கும் கணிசமான பொருளாதார மற்றும் அரசியல் விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய தீர்வைத் தொடங்கக்கூடிய அமைதியற்ற எளிமையைப் புரிந்துகொள்ள இது உதவுகிறது. 

நம் காலத்தில் சர்வாதிகார மக்கள்தொகையின் எழுச்சி மக்களாட்சியின் மற்றொரு முக்கிய அம்சத்தை குறைமதிப்பிற்கு உட்படுத்தியுள்ளது. இது, அமைதியான முறையில் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் மற்றும் ஒன்றுகூடும் உரிமை ஆகும். மேலும், மக்களாட்சியின் அடிப்படை நடைமுறைக்கு எதிர்ப்பானது இன்றியமையாதது. அரசியல் பங்கேற்பிற்கான அர்த்தமுள்ள வழிகள் இல்லாமல், அல்லது பங்கேற்பு குறுகிய மறுவரையறை மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்படும் போது, ​​ஒரு நாட்டின் அரசியல் மற்றும் சமூக வாழ்க்கை அதன் உணர்வை இழக்கிறது. ஹார்வர்ட் அரசியல் விஞ்ஞானிகளான டேனியல் ஜிப்லாட் மற்றும் ஸ்டீவன் லெவிட்ஸ்கி ஆகியோர் தங்களின் 2018-ம் ஆண்டின் அதிகம் விற்பனையாளர், "மக்களாட்சி எப்படி இறக்கின்றன: வரலாறு நமது எதிர்காலத்தை எவ்வாறு வெளிப்படுத்துகிறது" (How Democracies Die: What History Reveals About Our Future) என்ற புத்தகத்தில் பரவலான மக்களாட்சியின் பின்னடைவை விரிவாகப் பார்த்துள்ளனர்.

இந்திய மக்களாகிய நாம்

மக்களாட்சியின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று, அதன் தவறுகளை எதிர்கொண்டு அவற்றை சரிசெய்யும் திறன் ஆகும். இந்த அர்த்தத்தில், மக்களாட்சியில் நெருக்கடிகளுக்கு ஒரே பதில் அதிக மக்களாட்சி ஆகும். இதற்கு மக்களாட்சியை அரசியல் அல்லது நிறுவன ஏற்பாடுகளுக்குக் குறைக்கும் நடைமுறையைத் தாண்டி சமூக மற்றும் பொருளாதார மக்களாட்சியைக் கொண்டிருப்பதற்கான முயற்சிகளை முதலீடு செய்ய வேண்டும். 

இந்தியாவின் அசாதாரணமான இந்திய அரசியலமைப்பை முன்வைத்த டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர், அரசியல் மக்களாட்சியின் ஆரோக்கியமான மற்றும் அர்த்தமுள்ள செயல்பாட்டிற்கு சமூக மக்களாட்சியின் உயிர்ச்சக்தியை புறக்கணிக்க வேண்டாம் என்று தேசத்தை வலியுறுத்தினார். குறிப்பாக, சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாடுகளுக்கு எதிராக அவர் எச்சரித்தார். அம்பேத்கர் தனது வழிகாட்டியான ஜான் டியூயால் ஈர்க்கப்பட்டு, மக்களாட்சியை "தொடர்ந்து வாழும் வாழ்க்கை முறை" என்று பேசினார். இது அனைத்து குடிமக்களின் கண்ணியத்தையும் தொடர்ந்து மேம்படுத்துகிறது.

மக்களாட்சியின் உண்மையான உணர்வை மீண்டும் கொண்டு வந்து, அதனுடன் பொருந்தக்கூடிய வாழ்க்கை முறைகளை ஆதரிப்பது அவசரத் தேவையாக உள்ளது. இது சமூக நீதி, சுதந்திரம் மற்றும் சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு அமைப்பை வலுப்படுத்த உதவும். இதைச் செய்வதன் மூலம், முகவுரையில் உள்ள "நாங்கள், இந்திய மக்கள்" என்ற கருத்தை நெருங்குகிறோம்.

Original article:

Is more democracy the solution to the crises within democracy?. -Irfanullah Farooqi

Read More →

மங்கள்யான் திட்டம் பற்றி. -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்:

— புதன்கிழமை நடைபெற்ற செய்தியாளர் சந்திப்பில், பிப்ரவரி 2021ஆம் ஆண்டு முதல் செவ்வாய் கிரகத்தை ஆராய்ந்து வரும் அதன் செவ்வாய் கிரக ரோவர் பெர்செவரன்ஸ் (rover Perseverance), கடந்த ஆண்டு ஆய்வு செய்த ஒரு பாறை மாதிரியில் உயிர் கூறுகள் இருப்பதற்கான சாத்தியமான அறிகுறிகளைக் கண்டறிந்ததாக நாசா அறிவித்தது.

— அமெரிக்க விண்வெளி நிறுவனத்தின் அறிவிப்பு வேற்று கிரக வாழ்க்கை சாத்தியம் குறித்து புதுப்பிக்கப்பட்ட உற்சாகத்தைத் அதிகரிக்க செய்துள்ளது. இருப்பினும், கண்டுபிடிப்பின் பின்னணியில் உள்ள விஞ்ஞானிகள், ரோவர் சாத்தியமான ஆதாரங்களை மட்டுமே எடுத்துள்ளது. மேலும், எந்த முடிவையும் எட்டுவதற்கு முன்பு கூடுதல் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று அடிக்கோடிட்டுக் காட்டியுள்ளனர்.

— கடந்த ஆண்டு, ஆறு சக்கரங்களைக் கொண்ட சிறிய, கார் அளவிலான ரோவர் அதன் பாதையில் ஒரு பாறையைக் கண்டது. அந்தப் பாறை பின்னர் சேயாவா நீர்வீழ்ச்சி என்று பெயரிடப்பட்டது. கடந்த கால நுண்ணுயிரிகளின் சாத்தியமான அறிகுறிகளைப் படிக்க வேண்டிய அம்சங்கள் இதில் இருப்பதாக விஞ்ஞானிகள் நம்பினர்.

— ரோவரில் உள்ள கருவிகள் அனுப்பிய தரவுகளின் அடிப்படையில், பாறையில் உள்ள சில இரசாயனங்கள் மற்றும் கட்டமைப்புகள் பில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உயிரினங்களால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்று விஞ்ஞானிகள் தீர்மானித்தனர். நாசா இதை ஜூலை 2024இல் வெளிப்படுத்தியது. ஆனால், இன்னும் விரிவான பகுப்பாய்வு தேவை என்று கூறியது.

— புதன்கிழமை நேச்சர் இதழில் வெளியிடப்பட்ட கண்டுபிடிப்புகளில், நாசா விஞ்ஞானிகள் பாறை மாதிரியில் சாத்தியமான உயிரியல் கையொப்பங்கள் இருப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளைத் திறந்து வைத்துள்ளனர். உயிரியல் கையொப்பங்கள் என்பது உயிரியல் தோற்றம் கொண்ட ஒரு பொருள் அல்லது அமைப்பைக் குறிக்கிறது. அதாவது, அது ஒரு உயிரினத்தால் உருவாக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

— கப்பலில் உள்ள கருவிகளின் பகுப்பாய்வில், பாறை மாதிரி களிமண் மற்றும் வண்டல் மண் ஆகியவற்றால் ஆனது, மேலும் கரிம கார்பன், சல்பர், ஆக்ஸிஜனேற்றப்பட்ட இரும்பு (துரு) மற்றும் பாஸ்பரஸ் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தது. பூமியில், களிமண் மற்றும் வண்டல் மண் ஆகியவை கடந்தகால நுண்ணுயிர் வாழ்வின் சிறந்த பாதுகாப்பாளர்களாகும் என்று நாசா ஒரு அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளது.

— சேயாவா நீர்வீழ்ச்சி பாறை இன்னும் நெருக்கமாக ஆய்வு செய்யப்படும். பெர்செவரன்ஸ் ரோவர் அதில் துளையிட்டு ஒரு சிறிய மாதிரியை சேகரித்தது. செவ்வாய் கிரகத்தின் பல்வேறு இடங்களிலிருந்து ரோவர் எடுத்த சுமார் 30 மாதிரிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

— எதிர்காலப் பயணத்தில் இந்தப் பாறை மாதிரிகளை பூமிக்குக் கொண்டு வருவதே திட்டம். ரோவரில் அவற்றுக்கான சிறப்பு சேமிப்புப் பெட்டி உள்ளது. மாதிரிகளைத் திருப்பி அனுப்பும் பணியில் நாசா ஈடுபட்டுள்ளது, ஆனால் டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் நிதி குறைப்புகள் நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்கியுள்ளன.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?:

— 20ஆம் நூற்றாண்டில், செவ்வாய் கிரகம் வறண்ட கிரகம் என்று விஞ்ஞானிகள் நினைத்தனர். ஆனால், 2001ஆம் ஆண்டில், மார்ஸ் ஒடிஸி என்ற விண்கலம் ஹைட்ரஜனின் அறிகுறிகளைக் கண்டறிந்தது. இது நீர் பனிக்கட்டி இருக்கலாம் என்று பரிந்துரைத்தது. இருப்பினும், அது தெளிவாக இல்லை. ஏனெனில், கரிம சேர்மங்கள் போன்ற பிற பொருட்களிலும் ஹைட்ரஜன் காணப்படலாம்.

— 2007ஆம் ஆண்டில், நாசா செவ்வாய் கிரகத்தின் தென் துருவத்திற்கு அருகில் தண்ணீரைச் சரிபார்க்க ஒரு விண்கலத்தை அனுப்பியது. இந்த விண்கலம் அதன் ரோபோ கையைப் பயன்படுத்தி லேண்டரைச் சுற்றியுள்ள மண்ணை ஆய்வு செய்து, செவ்வாய் கிரகத்தில் தண்ணீர் இருப்பதை எந்த தெளிவின்மையும் இல்லாமல் முதல் முறையாக நிறுவ முடிந்தது.

Original article:

About the Mangalyaan mission. -Roshni Yadav

Read More →

இந்தியாவின் ஊரகப் பகுதிகளில் பண்ணை அல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு வாழ்வாதாரத்தை நிலைநிறுத்துகின்றன. -ரித்விகா பட்கிரி

 இந்தியாவின் ஊரகப் பகுதிகளில் உள்ள குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பு, மீன்வளம் மற்றும் வனத்துறை போன்ற வேளாண்மை சாராத முதன்மைத் தொழில்களின் மூலம் தங்களுடைய வருமான ஆதாரங்களை பெருக்கி வருகின்றன. இந்தத் துறைகள் ஊரகப் பகுதிக பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், உடல்நலம் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக்கும் பங்களிக்கின்றன. ஆனால், அரசாங்கம் இந்த நடவடிக்கைகளுக்கு எவ்வாறு ஆதரவு அளிக்கிறது?

இந்தியாவின் முதன்மைத் துறை (primary sector) தொழிலாளர்களுக்கு 44 சதவிகிதம் வேலைவாய்ப்பினை அளிக்கிறது. ஆனால், நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 20 சதவிகிதத்திற்கும் குறைவாகவே பங்களிக்கிறது. முதன்மைத் துறை என்பது நிலம், நீர், காடுகள், சுரங்கங்கள் போன்ற இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்தி பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் பொருளாதாரத் துறையாக வரையறுக்கப்படுகிறது. வேளாண்மை மிக முக்கியமான முதன்மைத் துறைகளில் ஒன்றாகும்.

இருப்பினும், வேலைவாய்ப்பில் வேளாண்மையின் பங்கு மெதுவாகக் குறைந்த வரும் அதே வேளையில், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அதன் பங்கு ஒப்பீட்டளவில் வேகமாகக் குறைந்துள்ளது. இது இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் கட்டமைப்பு மாற்றத்தின் மெதுவான தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. இதன் விளைவாக, வேளாண்மை இனி பொருளாதாரத்தின் முதன்மை உந்து சக்தியாக இல்லை. இருப்பினும், இந்தியப் பொருளாதாரம் குறித்த பெரும்பாலான விவாதங்களில் வேளாண்மை அல்லாத முதன்மைத் துறையின் பங்கு வெளிக்காட்டப்படாமல் உள்ளது.

பல்வகைப்படுத்தல் உத்தியாக வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகள்

பொருளாதாரத் துறைகளின் அதிகாரப்பூர்வ வகைப்பாட்டின்படி, பண்ணை அல்லாத அல்லது வேளாண்மை அல்லாத முதன்மைத் துறைகளில் சுரங்கம், குவாரி, மீன்பிடித்தல், வனவியல் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு ஆகியவை அடங்கும். தனித்தனியாக ஆய்வு செய்யும் போது ஒவ்வொரு துறையின் பங்கும் தெளிவாகிறது.

உதாரணமாக, மீன்வளத் துறை சுமார் 28 மில்லியன் மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு அளிக்கிறது. அவர்களில் பலர் ஓரங்கட்டப்பட்ட மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடிய சமுதாயங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் உள்ளனர். அதேபோல், 20.5 மில்லியன் மக்கள் கால்நடை தொடர்பான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். வேளாண்மை மற்றும் தொடர்புடைய துறையின் மொத்த மதிப்பு சேர்க்கையில் (Gross Value Added (GVA)) கால்நடைத் துறையின் பங்கு 2014-15ஆம் ஆண்டுகளில் 24.38 சதவிகிதத்திலிருந்து 2022-23ஆம் ஆண்டுகளில் 30.23 சதவிகிதமாக அதிகரித்துள்ளது. மேலும், 2022-23 நிலவரப்படி மொத்த மதிப்பு சேர்க்கையில் சுமார் 5.50 சதவிகிதமாக உள்ளது.

வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் வேளாண் மற்றும் நிலமற்ற குடும்பங்களுக்கு முக்கியமான வருமான ஆதாரமாக உள்ளன. அதே நேரத்தில், மலிவு விலையில் மற்றும் ஊட்டச்சத்து நிறைந்த உணவின் ஆதாரத்தை வழங்குவதன் மூலம் இத்துறை உணவுப் பாதுகாப்பிற்கு பங்களிக்கிறது.

உதாரணமாக, கால்நடைத் துறை பயிர் சாகுபடியை விட மிகவும் சமத்துவமானதாகக் கருதப்படுகிறது. ஏனெனில், பல நிலமற்ற ஊரக பகுதிகளில்  உள்ள குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பில் ஈடுபடலாம். இவ்வாறு, வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் பல்வகைப்படுத்தல் உத்தியாக செயல்படுகின்றன மற்றும் வறுமையைக் குறைக்கும் வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகிப்பதாகக் கருதப்படுகின்றன.

பல்துறை நடவடிக்கையை உந்தும் காரணிகள்

சான்றுகள் இந்தியாவின் ஊரக பகுதிகளில்  உள்ளகுடும்பங்கள் பெருகிய அளவில் பல்துறை நடவடிக்கைகளில் (pluriactive) ஈடுபட்டு வருவதாகவும், பயிர் உற்பத்தி, கால்நடை வளர்ப்பு, வேளாண்மை இல்லாத சுயத்தொழில், விவசாய மற்றும் வேளாண்மையில் ஈடுபடும் தற்காலிக தொழிலாளர்கள் வேலை மற்றும் இடம்பெயர்வு என பல்வேறு பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் குறிப்பிடுகின்றன.

தேசிய வேளாண்மை மற்றும் கிராமப்புற மேம்பாட்டு வங்கி (National Bank for Agriculture and Rural Development (NABARD)) அனைத்து இந்திய கிராமப்புற நிதி உள்ளடக்கல் ஆய்வு 2021-22, வேளாண் குடும்பங்களுக்கு பயிர் சாகுபடி முக்கிய வருமான ஆதாரமாக உள்ளதாகவும் அவர்களின் மாதாந்திர வருவாயில் மூன்றில் ஒரு பங்கை பங்களிப்பதாகவும் வெளிப்படுத்தியது. 

எனினும், இந்த குடும்பங்கள் அரசு அல்லது தனியார் சேவைகள், கூலி வேலை (வேளாண்மை மற்றும் வேளாண்மை இல்லாத  இரண்டும்) மற்றும் பிற தொழில்களிலும் ஈடுபடுகின்றன. கால்நடை வளர்ப்பு அல்லது கால்நடை வளர்ப்பு மட்டுமே அவர்களின் வருமானத்தில் 12 சதவிகிதத்தைக் கொண்டுள்ளது.

இந்த வருமான ஆதாரங்களின் பல்வகைப்படுத்தல் அபாயங்களைக் குறைத்தல், பிரச்சனைகளைச் சமாளித்தல் மற்றும் பருவகால காரணிகளை நிவர்த்தி செய்தல் போன்ற பல காரணிகளால் உந்தப்படுகிறது. உதாரணமாக, ஊரக பகுதிகளில்  உள்ள குடும்பங்கள் விவசாயமற்ற பருவத்தில் தங்கள் கால்நடைகள் அல்லது பிற கால்நடைகளை விற்கின்றன அல்லது குறிப்பிட்ட காலம் முடியும் போது நகர்புறங்களுக்கு இடம்பெயர்வதற்கு நிதியளிக்க கால்நடை வருவாயைப் பயன்படுத்துகின்றன என்று ஆய்வுகள் கண்டறிந்துள்ளன. இவ்வாறு, விவசாயமல்லாத மற்றும் தொடர்புடைய நடவடிக்கைகள் வேளாண்மை இல்லாத பருவத்தில் அல்லது வறட்சி மற்றும் பிற இயற்கை பேரிடர்கள் போன்ற இயற்கையின் மாறுபாடுகளுக்கு எதிராக விவசாயிகளுக்கு ஒரு காப்பீட்டு வடிவமாக செயல்படுகின்றன.

தொழில்நுட்பம் மற்றும் நிலத்தோற்றம்

வரலாற்று ரீதியாக, உழவர்கள் வேளாண்மையை இந்த வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளில் சிலவற்றுடன் பரஸ்பரம் வலுப்படுத்தும் வழிகளில் ஒருங்கிணைக்கின்றனர். பசுமைப் புரட்சி தொழில்நுட்பம் மற்றும் பண்ணை இயந்திரமயமாக்கலைப் பின்பற்றியதால், வேளாண்மையில் கால்நடைத் தொழிலாளர்களின் பயன்பாடு குறைந்துள்ளது.

இருப்பினும், கால்நடைத் துறையில், குறிப்பாக பசுமைப் புரட்சியில் அதிக பலன் பெற்ற மாநிலங்களில் உற்பத்தித்திறன் அதிகரித்து வருவதாகக் காட்டும் ஆய்வுகள் உள்ளன. அதே நேரத்தில், பசுமைப் புரட்சி மற்றும் வெள்ளைப் புரட்சி இரண்டிலிருந்தும் பயனடைந்த மாநிலங்களில், அதிக பால் உற்பத்தி செய்யும் கால்நடைகளில் குறிப்பிடத்தக்க அதிகரிப்பு காணப்பட்டது.

தொழில்நுட்பத்தைத் தவிர, நிலத்தோற்ற நிலைமைகளும் வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளை வடிவமைக்கின்றன. உதாரணமாக, நீண்ட கடற்கரைகள் மற்றும் பெரிய நதிகள் உள்ள பகுதிகளில் மீன்வளம் அதிகரிக்கிறது. அதே வேளையில் கனிம வளம் நிறைந்த பகுதிகள் சுரங்க நடவடிக்கைகளுக்கான மையங்களாக செயல்படுகின்றன.

இருப்பினும், சோட்டா நாகபூர் போன்ற கனிம வளம் நிறைந்த பகுதிகளில், சுரங்க நடவடிக்கைகள் பெரும்பாலும் பழங்குடி மக்களின் இடப்பெயர்வுடன் சேர்ந்து பூர்வகுடி நிலங்களைக் கைப்பற்றுவதில் விளைகின்றன. சுரங்க நடவடிக்கைகளின் விரிவாக்கம் நில சீரழிவு, மாசுபாடு மற்றும் விவசாய துன்பத்திற்கு பங்களித்துள்ளது. இவ்வாறு, முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகள் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை இந்தியாவின் சூழலியல் மற்றும் சமூக-பொருளாதார முரண்பாடுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.

பாலினம் மற்றும் சாதி அடிப்படையிலான பரிமாணங்கள்

அத்தகைய வேளாண்மை இல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகளுக்கான தொழிலாளர்களை யார் பாதுகாக்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதும் முக்கியம். உதாரணமாக, கால்நடை வளர்ப்பில் பெரும்பாலான வேலைகள் பெண்களால் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இருப்பினும், கால்நடைத் துறையின் வளர்ச்சி பெண்களுக்கு அதிகாரமளிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. 

எனினும், அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் பெரும்பாலும் பெண்களின் பங்களிப்பைக் குறைத்து மதிப்பிடுகின்றன. அதே நேரத்தில், பல பெண்கள் பெரும்பாலும் அத்தகைய வேலையை ‘ஒன்றுமில்லை’ என்று நிராகரிக்கிறார்கள். இது கால்நடைப் பொருளாதாரத்திற்கான அவர்களின் பங்களிப்பின் குறைவான புகாரளிப்பில் விளைகிறது.

குறிப்பிடத்தக்க வகையில், விவசாயமல்லாத முதன்மை நடவடிக்கைகள் சில ஆய்வுகளின்படி தனித்துவமான சாதி அடிப்படையிலான பரிமாணங்களையும் கொண்டுள்ளன. எடுத்துக்காட்டாக, ஆதிக்க சாதி குடும்பங்களுக்கு மாறாக, நிலமற்ற குடும்பங்கள் கால்நடை வளர்ப்பை வருமானம் ஈட்டும் ஆதாரமாக கருதுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம். 

மீன்வளத்தில், ஓரங்கட்டப்பட்ட சமுதாயங்களின் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கம் உள்ளது.  இது அவர்களை தனித்துவமான பாதிப்புகள் மற்றும் பொருளாதார அதிர்ச்சிகளுக்கு வெளிப்படுத்துகிறது. உதாரணமாக, சாகுபடி செய்யக்கூடிய நிலத்திற்கான அணுகல் இல்லாத மீன்பிடித் சமுதாயமான அசாமின் கைபர்த்தாக்கள், மீன்பிடியில் இருந்து குறையும் வருமானத்தின் காரணமாக மற்ற வேளாண்மை இல்லாத வேலைகளில் பல்வகைப்படுத்த வேண்டியிருந்தது.

வேளாண்மை இல்லாத முதன்மைத் துறையில் கொள்கை தலையீடுகள்

இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய பால் உற்பத்தியாளர், இரண்டாவது மிகப்பெரிய முட்டை உற்பத்தியாளர் மற்றும் ஐந்தாவது மிகப்பெரிய இறைச்சி உற்பத்தியாளர் ஆகும். முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத துறை, இவ்வாறு, பொருளாதாரத்திற்கும் உடல்நலம் மற்றும் ஊட்டச்சத்திற்கும் முக்கியமானது. கால்நடை, மீன்வளம் மற்றும் வனத்துறை போன்ற துறைகள் மில்லியன் கணக்கான நிலமற்ற மற்றும் குறு விவசாயிகளைத் தாங்கி, அவர்களுக்கு பண வருமான, வேளாண் அதிர்ச்சிகளுக்கு எதிரான காப்பீடு மற்றும் பரந்த சந்தைகளில் ஒரு இடம் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன.

சமீபத்திய, கொள்கைகள் இந்த முதன்மை வேளாண்மை இல்லாத நடவடிக்கைகளை இலக்காகக் கொண்டுள்ளன. பிரதான் மந்திரி மத்ஸ்ய சம்படா யோஜனா (Pradhan Mantri Matsya Sampada Yojana (PMMSY)) இதற்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். பிரதான் மந்திரி மத்ஸ்ய சம்படா யோஜனா தொழில்நுட்ப மற்றும் நிதி ஆதரவின் மூலம் மீன் உற்பத்தி மற்றும் மீன்வளத் துறையின் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்த எண்ணுகிறது. அதேபோல், கால்நடை வளர்ப்பிற்கான காப்பீட்டுத் திட்டங்களும் உள்ளன. உழவர்களுக்கு மாவட்ட அளவில் கால்நடைகளுக்கு தடுப்பூசி செலுத்துதல் மற்றும் பிற விழிப்புணர்வு உருவாக்கல் குறித்த பயிற்சியும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், அத்தகைய கொள்கை தலையீடு விரும்பிய முடிவைத் தரவில்லை என்ற சில நிகழ்வுகள் உள்ளன. உதாரணமாக, பால் உற்பத்தியை அதிகரிக்க பலவிதமான கலப்பின கால்நடைகளை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டு 1980ஆம் ஆண்டுகளில் ஒரிசா (இப்போது ஒடிசாவில்) அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சமன்விதா திட்டம், உள்ளூர் காளைகளின் மக்கள்தொகையை அழித்துவிட்டு வெறும் எட்டு கலப்பின பசுக்களை மட்டுமே உற்பத்தி செய்தது. 

அதேபோல், மேகாலயாவில் முன்மொழியப்பட்ட கில்லெங்-பின்டெங்சோகியோங் (Kylleng-Pyndengsohiong (KPM)) யுரேனியம் சுரங்கத் திட்டம் கடுமையான சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சுகாதார அக்கறைகள் காரணமாக உள்ளூர் சமுதாயத்திடமிருந்து கணிசமான எதிர்ப்பைக் கண்டுள்ளது.

இந்த அனுபவங்கள் வேளாண்மை இல்லாத முதன்மைத் துறையில் கொள்கை தலையீடுகள் உற்பத்தித்திறன் மற்றும் நெகிழ்வுத்தன்மையை மேம்படுத்தும் ஆற்றலைக் கொண்டுள்ள அதே வேளையில், அவை உள்ளூர் சூழலியல், சமுதாய நடைமுறைகள் மற்றும் சமூக சூழல்களைப் புறக்கணித்தால் அபாயங்களையும் சுமப்பதாக வெளிப்படுத்துகின்றன. எனவே, உள்ளூர் அறிவை ஒருங்கிணைத்தல், சுற்றுச்சூழல் வரம்புகளை மதித்தல் மற்றும் இந்தத் துறைகளில் உண்மையான ‘தொழிலாளர்களின்’ (workers) பங்கை அங்கீகரித்தல் ஆகியவை விரும்பிய விளைவுகளைச் செயல்படுத்துவதற்கு முக்கியமானதாகும்.

Original article:

How non-farm primary activities sustain livelihoods in rural India. -Ritwika Patgiri

Read More →

மஹாசாகர் கோட்பாடு என்பது என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ் முக்கிய அம்சங்கள்:

 — இந்தத் திட்டத்தின் மூலம், மொரீஷியஸில் மருத்துவமனைகள், சாலைகள் கட்டுவதற்கும் ஹெலிகாப்டர்கள் வழங்குவதற்கும் இந்தியா உதவி செய்யும். வாரணாசியில் பிரதமர் மோடி மற்றும் மொரீஷியஸ் பிரதமர் நவின்சந்திர ராம்கூலம் இடையேயான சந்திப்பில் இரு நாடுகளுக்கிடையே ஏழு புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தங்கள் கையெழுத்தானது.

—  இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பிணைப்பை வெறும் ‘உதவி’  இல்லாமல் ‘நமது பகிரப்பட்ட எதிர்காலத்தில் முதலீடு’ என்று அழைத்த பிரதமர் மோடி, ‘அதே நேரத்தில், சாகோஸ் கடல்சார் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி; SSR சர்வதேச விமான நிலையத்தில் ATC கோபுரம், நெடுஞ்சாலைகள் மற்றும் ரிங் சாலைகளின் விரிவாக்கம் போன்ற திட்டங்களையும் நாங்கள் முன்னேற்றுவோம் என்றார்.

— மொரீஷியஸின் பிரத்யேக பொருளாதார மண்டலத்தின் (Exclusive Economic Zone (EEZ)) பாதுகாப்பை வலுப்படுத்துவதிலும், அதன் கடல்சார் திறனை மேம்படுத்துவதிலும் இந்தியா ‘முழு அர்ப்பணிப்புடன் உள்ளது’ என்று பிரதமர் மோடி கூறினார்.

— தீவு நாட்டின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவதில் இந்தியாவின் ‘சரியான நேர ஆதரவுக்கு’ ராம்கூலம் பாராட்டு தெரிவித்தார்.

உங்களுக்குத் தெரியுமா?

— மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் இராஜதந்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் அமைந்துள்ள மொரீஷியஸ் தீவு நாடு இந்தியாவுக்கு முக்கியமான அண்டை நாடு ஆகும். இந்த சிறப்பு உறவுக்கான முக்கிய காரணம், 1.2 மில்லியன் மக்கள்தொகையில் ஏறக்குறைய 70% இந்திய வம்சாவளியினர் உள்ளனர்.

— 1948ஆம் ஆண்டில் சுதந்திர இந்தியா இராஜதந்திர உறவுகளை ஏற்படுத்திய முதல் சில நாடுகளில் மொரீஷியஸும் ஒரு நாடாகும். 1968ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷாரிடமிருந்து சுதந்திரம் பெற்றதிலிருந்து, மொரீஷியஸ் முக்கியமாக இரு பெரிய அரசியல் குடும்பங்களால் ஆளப்பட்டது. ராம்கூலம் குடும்பம் (சீவூசகர் ராம்கூலம் மற்றும் அவரது மகன் நவின்) மற்றும் ஜுக்நாத் குடும்பம் (அனிரூத் ஜுக்நாத் மற்றும் மகன் பிரவீந்த்) ஆகும்.

— இந்தியா மற்றும் மொரீஷியஸ் இடையேயான இருதரப்பு வர்த்தகம் 2005–06ஆம் ஆண்டுகளில் USD 206.76 மில்லியனிலிருந்து 2023–24-இல் USD 851.13 மில்லியனாக அதிகரித்தது. கடந்த சில ஆண்டுகளில், நிதியாண்டில் இந்திய ஏற்றுமதி USD 778.03 மில்லியன் மற்றும் மொரீஷியஸ் ஏற்றுமதி USD 73.10 மில்லியன் மதிப்பு கொண்டது. இந்தியாவின் முக்கிய ஏற்றுமதிகளில் மருந்துகள், தானியங்கள், பருத்தி, இறால் மற்றும் இறைச்சி உள்ளன. மொரீஷியஸ் வெனிலா, மருத்துவ கருவிகள், அலுமினியம் கலவைகள் மற்றும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட செம்பு ஏற்றுமதி செய்கிறது.

— மொரிஷியஸ் இந்தியாவில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டின் (Foreign Direct Investment (FDI)) முக்கிய ஆதாரமாகவும் இருந்து வருகிறது. 2000ஆம் ஆண்டு முதல் 175 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள், மொத்த அந்நிய நேரடி முதலீட்டில் தோராயமாக 25% ஆகும். 

2016ஆம் ஆண்டிற்க்குப் பிறகு இரட்டை வரிவிதிப்பு தவிர்ப்பு மாநாட்டின் (Double Taxation Avoidance Convention (DTAC)) சீர்திருத்தங்கள் சரிவுக்கு வழிவகுத்தாலும் (2016–17 இல் 15.72 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களிலிருந்து 2022–23இல் 6.13 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக), 2023–24இல் அந்நிய நேரடி முதலீடு 7.97 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களாக மீண்டும் உயர்ந்தது. இது மொரிஷியஸின் இந்தியாவின் 2-வது பெரிய அந்நிய நேரடி முதலீட்டு மூலமாக மாறியது. 2024–25ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் 3.21 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை வழங்கியது.

— பொருளாதார ஒத்துழைப்பில் ஒரு மைல்கல்லானது பிப்ரவரி 22, 2021ஆம் ஆண்டுகளில் விரிவான பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தம் (Comprehensive Economic Cooperation and Partnership Agreement (CECPA)) கையெழுத்தானது. ஏப்ரல் 1, 2021 முதல் அமலுக்கு வந்தது. 

இது ஒரு ஆப்பிரிக்க நாட்டுடனான இந்தியாவின் முதல் வர்த்தக ஒப்பந்தமாகும். விரிவான பொருளாதார ஒத்துழைப்பு மற்றும் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தம் 310 இந்திய ஏற்றுமதி பொருட்கள் மற்றும் 615 மொரீஷியஸ் தயாரிப்புகளுக்கு முன்னுரிமை வழங்குகிறது. இதில்  சர்க்கரை, பழச்சாறுகள், மதுபானங்கள் மற்றும் மருத்துவ கருவிகள் உள்ளன.

Original article:

What is MAHASAGAR doctrine? -Roshni Yadav

Read More →

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் 'தகவல் மறுக்கும் உரிமையாக' மாறுதல் -ஷைலேஷ் காந்தி

 குடிமக்களும் ஊடகங்களும் டிஜிட்டல் தனிப்பட்ட தரவு பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Digital Personal Data Protection Act) தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (Right to Information Act) பிரிவு 8(1)(j)-இன் திருத்தத்தை எதிர்க்க வேண்டும்.

மக்களால், மக்களுக்காக, மக்களால் நடத்தப்படும் ஆட்சி (rule of the people, by the people, for the people) என்று வரையறுக்கப்படும் ஒரு மக்களாட்சியில், அரசாங்கத்தால் வைத்திருக்கப்படும் அனைத்து தகவல்களும் இயல்பாகவே குடிமக்களுக்குச் சொந்தமானது என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் (Right to Information (RTI)) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. 

அரசாங்கம் மக்களின் சார்பாக இந்தத் தகவலின் பாதுகாவலராகச் செயல்படுகிறது. குடிமக்கள் வாக்களிப்பதன் மூலம் தங்கள் பிரதிநிதிகளைத்த் தேர்வு செய்கிறார்கள். பின்னர், இந்தத் தலைவர்கள் அரசு அதிகாரிகளுக்கு அதிகாரம் வழங்குகிறார்கள். இயல்பாகவே, தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் அனைத்துத் தகவல்களும் பொதுமக்களுடன் பகிரப்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறது.

இருப்பினும், தேசிய இறையாண்மை (national sovereignty) போன்ற சில நலன்களைப் பாதுகாக்க சட்டம் எப்போதும் குறிப்பிட்ட சில விதி விலக்குகளை கொண்டுள்ளது. ஒரு முக்கியமான விதி விலக்கு சட்டத்தின் பிரிவு 8(1)(j), இது ‘தனிப்பட்ட தகவல்’ (personal information) பற்றியது.

தகவல் அறியும் உரிமையை தனிப்பட்ட தனியுரிமையுடன் சமநிலைப்படுத்துவதற்காக பிரிவு 8(1)(j) உருவாக்கப்பட்டது. பொது நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையதாக இல்லாவிட்டால் அல்லது அதைப் பகிர்வது ஒருவரின் தனியுரிமையை நியாயமற்ற முறையில் ஆக்கிரமிக்கும் என்றால், ஒரு பெரிய பொது நலனுக்காக தகவல் தேவைப்படாவிட்டால், தனிப்பட்ட தகவல்களை அணுகுவதை அதிகாரிகள் குறிப்பிட்ட தகவல்களை மறுக்க இது அனுமதித்தது.

இந்த விதியின் முக்கிய பகுதி ஒரு சிறப்பு நிபந்தனையாகும். நாடாளுமன்றத்திற்கோ அல்லது மாநில சட்டமன்றத்திற்கோ மறுக்க முடியாத எந்தவொரு தகவலையும் பொதுமக்களுக்கும் மறுக்கக்கூடாது என்று அது கூறியது. அதாவது, நாடாளுமன்றம் தகவலைப் பெற முடிந்தால், சாதாரண குடிமக்களும் அதைப் பெற முடியும். இதன் நோக்கம் பொதுத் தகவல் அலுவலர்களை (Public Information Officers (PIOs)) பொதுப் பணி, தனிப்பட்ட நடவடிக்கை, அல்லது தனியுரிமை மீறல் ஆகியவற்றை வேறுபடுத்திக்  காட்டுவதே இதன் நோக்கமாகும். 

குறிப்பாக, ‘தனியுரிமை’ (privacy) என்பதை தெளிவாக வரையறுப்பது கடினம் என்பதால் இது முக்கியமானது. அரசாங்கம் தனது வழக்கமான பணிகளைச் செய்யும்போது பொது மக்களின் தகவல்களைச் சேகரிக்கிறது. இது பொதுவாக தனியுரிமைப் பிரச்சினையாகக் கருதப்படுவதில்லை. மேலும், அத்தகைய தகவல்கள் பொதுவாக தனியுரிமையின் மீதான தாக்குதலாகக் கருதப்படுவதில்லை. 

எனவே, அவை பகிரப்பட வேண்டும்.  தகவல் அறியும் அடிப்படை உரிமையின் மீதான கட்டுப்பாடுகள் அரசியலமைப்பின் பிரிவு 19(1)(2)ஆல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரம்புகளுக்குள் இருக்க வேண்டும். இங்கே, தனியுரிமை தொடர்பான இரண்டு வார்த்தைகள் மட்டுமே உள்ளன: அவை 'கண்ணியம்' (decency) அல்லது 'அறநெறி’ (morality) ஆகும். தகவலைப் பகிர்வது கண்ணியம் அல்லது ஒழுக்கத்திற்கு முரணானது என்றால், அதை நாடாளுமன்றத்திற்கோ அல்லது பொதுமக்களுக்கோ வழங்கக்கூடாது.

'தனிப்பட்ட தகவலின்'  (personal information) தெளிவின்மை

டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவு பாதுகாப்பு (Digital Personal Data Protection (DPDP)) சட்டம், தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் பிரிவு 8(1)(j)-ஐ வெறும் ஆறு வார்த்தைகளாகக் குறைத்து மாற்றியுள்ளது. இந்த விதி இப்போது மிகவும் குறுகியதாக இருப்பதால், தகவல்களை வழங்க மறுப்பது எளிதானதாக இருக்கும். முக்கிய பிரச்சனை என்னவென்றால், ‘தனிப்பட்ட தகவல்’ (personal information) எவ்வாறு வரையறுக்கப்பட்டு புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது என்பதுதான்.

திருத்தப்பட்ட தகவல் உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ், ‘தனிப்பட்ட தகவல்’ என்பதற்கு தெளிவான மற்றும் நிலையான வரையறை இல்லாதது ஆகும்.  குறிப்பாக, புதிய தரவு பாதுகாப்பு சட்டத்துடன் அதன் உறவில் பிரச்சனைகளை கொண்டுள்ளது. இரண்டு முரண்பாடான கருத்துக்கள் உள்ளன: முதலாவது நபர் என்பதன் விளக்கம்: ஒரு பார்வையில் ‘நபர்’ என்பது அதன் பொது அர்த்தத்தில் புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும். அதாவது ‘சாதாரண நபர்’ அல்லது இயற்கை நபரைக் குறிக்க வேண்டும். 

இரண்டாவது டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவு பாதுகாப்பு மசோதா வரையறையாகும். இது "நபர்" என்பதை இன்னும் பரந்த அளவில் வரையறுக்கிறது. இது தனிநபர்களை மட்டுமல்ல, ஒரு பிரிக்கப்படாத குடும்பம், ஒரு நிறுவனம், ஒரு நிறுவனம், தனிநபர்களின் சங்கங்கள் மற்றும் மாநிலத்தையும் உள்ளடக்கியது.

பிந்தைய வரையறை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், கிட்டத்தட்ட எல்லா தகவல்களும் தனிப்பட்ட தகவலாகக் கணக்கிடப்படும். கணிசமான அளவு தகவல்கள் ஒரு நபருடன் தொடர்புடையதாகக் காட்டப்படலாம். இவ்வாறு சட்டம் பெரும்பாலான தகவல்களை மறுக்க ஒரு வாய்ப்பை அளிக்கிறது. தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் ‘தகவல் மறுப்பு உரிமை’, தகவல் மறுக்கும் உரிமையாக மாறி வருகிறது. 

இந்த பரந்த அர்த்தம் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மையை அச்சுறுத்துகிறது. டிஜிட்டல் தனிநபர் தரவு பாதுகாப்பு (Digital Personal Data Protection (DPDP)) மசோதா மற்ற சட்டங்கள் முரண்பட்டால் அவற்றை முறியடிக்கக்கூடும் என்பதால் இது மோசமாகிறது. DPDP மசோதா அதன் விதிகளை மீறுவதற்கு ரூ.250 கோடி வரை மிகக் கடுமையான அபராதங்களைக் கொண்டிருப்பதால் இது கவலையளிக்கிறது.

இது பொதுத் தகவல் அலுவலர்களுக்கு (Public Information Officers (PIOs)) ஒரு ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத சூழ்நிலையை உருவாக்குகிறது. அரசாங்கத் தகவல்களில் பெரும்பாலானவை இப்போது டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்டுள்ளதால், தகவல்களை வெளியிடுவதில் ஏற்படும் தவறு கடுமையான நிதி அபராதங்களுக்கு வழிவகுக்கும் என்று பொதுத் தகவல் அலுவலர்கள் கவலை கொள்கின்றனர். 

இந்த கவலை பொதுத் தகவல் அலுவலர்களை வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக தகவலை மறுப்பதன் தவறு அது செய்ய ஊக்குவிக்கும். இது ‘தகவலை மறுக்கும் உரிமையை’ உருவாக்கும். DPDP சட்டம் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தை மீறக்கூடாது. இருப்பினும், அது மற்ற சட்டங்களை மீறுவது ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாக இருக்கலாம்.

ஊழலை எளிதாக்குதல்

அரசாங்கத்தை நேர்மையாக வைத்திருப்பதற்கும் ஊழலை எதிர்த்துப் போராடுவதற்கும் இந்த மாற்றங்கள் மிகவும் மோசமானவை. ஊழலைத் தடுப்பதற்கான பிற வழிகள் சிறப்பாக செயல்படாததால், இந்தப் போராட்டத்தில் வெளிப்படையாகவும் தெளிவாகவும் இருப்பது மிகவும் முக்கியம்.

முதலாவது பொதுமக்கள் கண்காணிப்பின் இழப்பாகும். குடிமக்கள் ஊழலுக்கு எதிராக சிறந்த கண்காணிப்பாளர்கள். தகவல் மறுக்கப்பட்டால், இந்த முக்கிய கண்காணிப்பு வழிமுறை கடுமையாக பாதிக்கப்படுகிறது. இந்தியாவின் பல அடுக்கு அரசாங்க நிறுவனங்களான கண்காணிப்புத் துறைகள், ஊழல் எதிர்ப்பு பணியகங்கள் மற்றும் லோக்பால் ஊழலைக் கட்டுப்படுத்துவதில் முழுவதுமாக தோல்வியடைந்துள்ளன.

இரண்டாவது பிரச்சினை முக்கியமான தகவல்களை மறுப்பது. "தனிப்பட்ட தகவல்" என்பதன் பரந்த அர்த்தம் அதிகாரிகள் அடிப்படை ஆவணங்களைக் கூட நிறுத்தி வைக்க அனுமதிக்கும். உதாரணமாக, ஒரு குடிமகன் தனது திருத்தப்பட்ட மதிப்பெண் பட்டியலை "தனிப்பட்டது" என்று கருதுவதால் அதை அணுக மறுக்கப்படலாம். 

முன்னதாக, ராஜஸ்தான் போலி ஊழியர்களின் ஓய்வூதியங்களை நிறுத்த ஓய்வூதிய பயனாளி விவரங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டது. ஆனால், அத்தகைய பகிர்வு இப்போது நிறுத்தப்படலாம். ஒரு அதிகாரியின் கையொப்பமிடப்பட்ட உத்தரவு கூட "தனிப்பட்ட தகவல்" என்று மறுக்கப்படலாம். இந்த மாற்றம் 90% க்கும் அதிகமான தகவல்களை நிறுத்தி வைக்க வழிவகுக்கும்.

மூன்றாவது கட்டுப்பாடற்ற ஊழல். திருத்தம், ‘ஊழல் செய்வதை எளிதான விவகாரமாக ஆக்குகிறது’. போலி ஊழியர்கள் அல்லது ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பான தகவல்கள் ‘தனிப்பட்ட தகவல்’ என்ற வகையில் வரும். அவை மறைக்கப்படும், ஊழல் 'வளர்ந்து தொடர்ந்து தடையின்றி நடக்க' அனுமதிக்கும்.

தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தில் (Right to Information (RTI)) (பிரிவு 8(2)-ல்) ‘பெரிய பொது நலன்’ என்ற உறுப்பு இன்னும் இருந்தாலும், அதன் நடைமுறை பயன்பாடு மிகவும் அரிது மற்றும் கடினமானது. தகவல் அறிவது அவர்களின் அடிப்படை உரிமை என்பதால் குடிமக்கள் தகவலை அணுக ‘பெரிய பொது நலன்’ என்பதை நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை. இந்த தேவை தகவல் ஏற்கனவே விலக்கப்பட்டிருந்தால் மட்டுமே பொருந்தும்.

விலக்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் இடங்களில் 1%-க்கும் குறைவான உத்தரவுகள் மட்டுமே இருக்கும். ஆனால், வெளிப்படுத்தல் பொது நலனை அடிப்படையாகக் கொண்டது.  ஏனென்றால், தகவல்களைப் பகிர்வது ஒருவருக்கு தீங்கு விளைவிக்குமா அல்லது பொதுமக்களுக்கு அதிக உதவியாக இருக்குமா என்பதை அதிகாரிகள் தீர்மானிப்பது மிகவும் கடினம். எனவே, மாற்றங்களுக்குப் பிறகு, இந்த விதி விஷயங்களை வெளிப்படையாக வைத்திருக்க அதிகம் உதவாது.

அக்கறையின்மை மற்றும் நடவடிக்கைக்கான அழைப்பு

இந்த திருத்தங்களின் தீவிரத்தன்மை இருந்தபோதிலும், ஆணையர்களின் சம்பளம் மற்றும் பதவிக்காலம் போன்ற முந்தைய RTI மாற்றங்களுடன் ஒப்பிடும்போது பொதுமக்கள் மற்றும் ஊடக கூக்குரலின் குறிப்பிடத்தக்க பற்றாக்குறை உள்ளது. இந்த அக்கறையின்மை ‘தரவு பாதுகாப்பின் போர்வையில்’ திருத்தம் இருப்பதன் காரணமாக இருக்கலாம். இது சாதாரண குடிமகனுக்கு குறைவான அச்சுறுத்தலாகத் தோன்றுகிறது. ஒரு தனிநபரின் சொந்தத் தகவல்கள், அவற்றின் பொருத்தத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், பகிரப்படக்கூடாது என்ற பொதுவான கருத்தும் உள்ளது.  இது ஒருவரை 'கர்வ' மனநிலைக்கு தள்ளுகிறது.

தனிப்பட்ட தரவு பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் (Digital Personal Data Protection Act) மசோதாவின் பிரிவுகள் 8(2) மற்றும் 44(3) ‘நமது மக்களாட்சி மீதான மிகவும் அடிப்படையான பின்னடைவு’ மற்றும் ‘நமது அடிப்படை உரிமைகளின் மீதான மிகவும் அடிப்படையான தாக்குதல்’ என்ற கருத்துகள் உருவாக்குகின்றன.

நான்கு பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். முதலாவது, ஊடகங்கள் மற்றும் குடிமக்கள் ஈடுபாடு  நாடு முழுவதும் பரவலான பொது விவாதம் இருக்க வேண்டும். இரண்டாவது, அரசியல் பொறுப்புணர்வு. குடிமக்கள் தங்கள் தேர்தல் அறிக்கைகளில் இந்த திருத்தங்கள் மாற்றப்படும் என்ற உறுதிமொழியை அரசியல் கட்சிகளிடம் கோர வேண்டும். மூன்றாவது, பொது கருத்து ஊடகங்களின் ஆதரவுடன் வலுவான பொது கருத்தை உருவாக்குவது முக்கியம். நான்காவது, தீவிரத்தன்மையின் அங்கீகாரம். இந்த பிரச்சினை மற்ற முக்கியமான தேசிய விவாதங்களைப் போலவே அதிக கவனம் பெற தகுதியானது. ஏனெனில் தகவல் அறியும் அடிப்படை உரிமை சமரசம் செய்யப்படுகிறது.

மக்கள் அமைதியாக இருந்தால், அவர்களின் சுதந்திரமும் மக்களாட்சியும் ஆபத்தில் இருக்கும். கூட்டு நடவடிக்கை இந்த மாற்றங்களை மாற்றியமைக்க வழிவகுக்கும். இந்தியாவில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புணர்வின் எதிர்காலம் குடிமக்களும் ஊடகங்களும் பின்னோக்கிச் செல்லக்கூடியதா மற்றும் தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தின் (Right to Information (RTI)) ஒருமைப்பாட்டைப் பாதுகாக்க முடியுமா என்பதைப் பொறுத்து இருக்கும்.

ஷைலேஷ் காந்தி முன்னாள் மத்திய தகவல் ஆணையர் ஆவார்.

Original article:

The RTI’s shift to a ‘right to deny information’ -Shailesh Gandhi

Read More →

பழங்குடியினர் சொத்து உரிமைகள் மற்றும் பாலின சமத்துவ இடைவெளி குறித்து… -ஷாலினி சாபு

 பெரும்பாலான பழங்குடி பெண்களுக்கு தங்கள் முன்னோர் சொத்தில் சட்டரீதியான உரிமைகள் இல்லை என்பது பாலின அநீதியின் கடுமையான வடிவமாகும்.

ஆகஸ்ட் 9 அன்று உலகின் பழங்குடி மக்கள் சர்வதேச தினம் (International Day of the World’s Indigenous Peoples) கொண்டாடப்பட்டு ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாகிவிட்டது. ஆனால், இந்தியாவின் பழங்குடி மக்களின் உரிமைகள் பற்றி சிந்திக்க வேண்டியது இன்னும் முக்கியமானது. 2025 ஜூலை 17 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து இந்த முன்மொழிவு இன்னும் பொருத்தமானதாகிறது. ராம் சரண் மற்றும் பிறர் எதிராக சுக்ராம் மற்றும் பிறர் வழக்கில் (Ram Charan and Others vs Sukhram), நீதிபதி சஞ்சய் கரோல் மற்றும் நீதிபதி ஜோய்மல்யா பாக்சி ஆகியோர் அடங்கிய  அமர்வு, முன்னோர் சொத்தில்  தங்களது பெண் பிள்ளைகளுக்கு விலக்கு அளிப்பதை அவர்களின் சமத்துவத்திற்கான அடிப்படை உரிமையை மறுப்பதாக தெரிவித்தது. 

இதனால், பழங்குடி பெண்களின் சொத்து உரிமைகளின் பிரச்சினையை பாலின சமத்துவத்தின் பார்வையில் பார்ப்பது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான பழங்குடிப் பெண்கள் (தாய்வழி முறைகளைக் கொண்ட சில வடகிழக்கு மாநில பழங்குடியினரைத் தவிர, பெண்கள் சொத்துரிமையைப் பெறுகிறார்கள்) தங்களது குடும்ப நிலத்தில் அல்லது மூதாதையர்களிடமிருந்து வழங்கப்பட்ட சொத்தில் சட்டப்பூர்வமாக அவர்களுக்கு ஒரு பங்கை உத்தரவாதம் அளிக்கும் சட்டங்கள் இல்லை.

சம பங்கு கோரிக்கை

இந்த வழக்கில், வழக்கைத் தாக்கல் செய்தவர்கள் சத்தீஸ்கர் மாநிலம் சர்குஜாவைச் சேர்ந்த பழங்குடிப் பெண்ணான தாயாவின் குழந்தைகள் ஆவார். அவர்கள் தங்கள் தாய்வழி தாத்தா பஜ்ஜுவின் (பஜன் கோண்ட் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்கள்) சொத்தில் ஒரு பங்கை பெற விரும்பினர். அவர்களின் தாயார் அவரது ஆறு குழந்தைகளில் ஒருவர் (ஐந்து மகன்கள் மற்றும் ஒரு மகள் உள்ளனர்). மேலும், அவர் சம பங்குக்கு தகுதியானவர் என்று அவர்கள் நம்பினர். 

1992ஆம் ஆண்டு பிரதிவாதி சொத்தைப் பிரிக்க மறுத்தபோது பிரச்சினை தொடங்கியது. வழக்கைத் தாக்கல் செய்தவர்கள் குடும்பச் சொத்தில் தங்கள் பங்கைப் பெற நீதிமன்றம் சென்றனர். ஆனால், கோண்ட் பழங்குடியினரிடையே பெண் வாரிசுகளுக்கு மூதாதையர் சொத்தில் உரிமைகள் வழங்கப்படும் வழக்கம் இல்லை என்ற அடிப்படையில் நீதிமன்றம் மனுவை தள்ளுபடி செய்தது.

முதல் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் மற்றும் விசாரணை நீதிமன்றத்தால் நிராகரிக்கப்பட்ட பிறகு, இந்த மனு சத்தீஸ்கர் உயர் நீதிமன்றத்தின் முன் வந்தது. முறையீட்டாளர்-வாதியின் (appellant-plaintiff) வாதத்தைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் இந்து பாரம்பரியங்களை ஏற்றுக்கொண்டதால் இந்து வாரிசுச் சட்டத்தின் (Hindu Succession Act) படி அத்தகைய உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்பது குறித்து, பதிவில் எந்த ஆதாரமும் இல்லாததால் விசாரணை நீதிமன்றம் மற்றும் முதல் மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றம் இந்த கூற்றை நிராகரித்ததாக தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. 

இருப்பினும், நீதிமன்றம் தஹியாவின் குழந்தைகளுக்கு சொத்தில் சம பங்கை வழங்கியது. பெண்களின் சொத்துரிமையை மறுக்கும் பழைய பழக்கவழக்கங்களைப் பயன்படுத்துவது பாலின சமத்துவமின்மையை மட்டுமே அதிகரிக்கிறது. எனவே, இந்த சட்டத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

1996ஆம் ஆண்டு மது கிஷ்வர் vs பீகார் மாநிலம் வழக்கில்(Madhu Kishwar and Ors. vs State Of Bihar and Ors), யாராவது உயில் இல்லாமல் இறந்தால் பழங்குடி பெண்கள் மற்றும் ஆண்களுக்கு சமமான வாரிசு உரிமைகள் வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஒரு மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டது.

 இந்த வழக்கு, பெண்கள் நிலம் அல்லது சொத்தைப் பெறுவதைத் தடுக்கும் வழக்கமான சட்டங்களுடன் தொடர்புடையது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் பெரும்பான்மை தீர்ப்பு, சமத்துவ உரிமையை (right to equality) மீறுவதாகக் கூறி, இந்த விதிகளை ரத்து செய்ய மறுத்துவிட்டது. இது ஏற்கனவே உள்ள சட்டத்தில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

பட்டியலிடப்பட்ட ஐந்து பகுதி மாநிலங்களின் சட்டங்கள்

திருமணம், வாரிசுரிமை மற்றும் தத்தெடுப்பு விவகாரங்களில், பட்டியலிடப்பட்ட பகுதிகளில் (Scheduled Areas) உள்ள பழங்குடியினர் அவர்களின் வழக்கமான சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறார்கள். ஆண்களை விட பெண்கள் வேளாண்மையில் அதிகம் பங்களித்தாலும், பட்டியலிடப்பட்ட ஐந்து மாநிலங்களில் (சத்தீஸ்கர், ஜார்க்கண்ட் மற்றும் ஒடிஸ்ஸாவையும் உள்ளடக்கியது) நடைமுறையில் உள்ள பழங்குடி வழக்கமான சட்டங்கள் எதுவும் முன்னோர் சொத்துக்களில் பெண்களுக்கு நில வாரிசுரிமை உரிமைகளை வழங்குவதில்லை. 2015-16ஆம் ஆண்டுக்கான அகில இந்திய வேளாண் கணக்கெடுப்பு அறிக்கையின்படி, பழங்குடியின 83.3% ஆண்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​பழங்குடியினப் பெண்களில் 16.7% பேர் நிலம் வைத்திருப்பதாக சுட்டிக் காட்டுகிறது

பழங்குடி சமூகத்தில் (tribal society), நிலம் என்பது ஒரு சமூகச் சொத்து என்றும், அங்கு ஒரு தனிப்பட்ட உரிமையாளர் இருக்க முடியாது என்றும் வாதிடப்படுகிறது. ஆனால், பழங்குடி நிலங்களை விற்பதற்கோ அல்லது கையகப்படுத்துவதற்கோ பெறப்படும் பணம் கிராமங்களின் கிராம சபைக்குச் செல்வது அரிதாகவே உள்ளது. 

பழங்குடியினப் பெண்கள் பழங்குடியினர் அல்லாத ஆண்களை திருமணம் செய்து கொண்டால், அவர்களது நிலத்தை வெளியாட்களிடம் இழக்க நேரிடும் என்று மக்கள் கவலைப்படுகிறார்கள். ஆனால், வன நிலத்தைப் போலவே, நிலத்தின் தன்மையும் பூர்வீகமாகவே இருக்கும் என்ற உண்மையை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

எந்தவொரு வழக்கமும் சட்டமாக மாற்றப்படுவதற்கு பழமை, உறுதித்தன்மை, தொடர்ச்சி, நியாயமான தன்மை மற்றும் பொது விதிகளைப் பின்பற்றுவது போன்ற நிபந்தனைகளை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். இவற்றின் அடிப்படையில் ஒரு வழக்கின் சட்டபூர்வமான தன்மையை நீதிமன்றம் சரிபார்க்க முடியும். 

இதேபோன்ற சூழ்நிலை, மறைந்த சரண் லிண்டாவின் மகள் பிரபா மின்ஸ் vs (A) மார்த்தா எக்கா மறைந்த அஜித் எக்காவின் மனைவி 2022ஆம் ஆண்டு  வழக்கிலும் எழுந்தது. ஜார்க்கண்ட் உயர் நீதிமன்றம் வரலாற்று ரீதியாக ஓரான் பழங்குடியினப் (Oraon community) பெண்களின் சொத்துரிமைக்கு ஆதரவாகத் தீர்ப்பளித்தது. ஜார்க்கண்டின் ஓரான் சமூகத்தில் மகள்கள் தொடர்ந்து தந்தைவழிச் சொத்தில் பரம்பரை உரிமைகளைப் பறித்து வரும் வழக்கம் இருப்பதை பிரதிவாதி  (defendant) நிரூபிக்கத் தவறிவிட்டார்.

தனி சட்டத்திற்கான வழக்கு

டிசம்பர் 9, 2022 அன்று, கமலா நேத்தி (இறந்தவர்) த்ரி. எல்ஆர்எஸ். vs சிறப்பு நிலம் கையகப்படுத்தும் அதிகாரி வழக்கில் (Thr. Lrs. vs Special Land Acquisition Officer), பழங்குடிப் பெண்களின் சொத்துரிமைகள் குறித்து உச்ச நீதிமன்றம் உறுதியான நிலைப்பாட்டை எடுத்தது. 

இது பழங்குடிப் பெண்களிடையே சொத்துரிமைகளில் பாலின சமத்துவத்தின் தொடக்கத்தைக் கொண்டாடுவதற்கான முதல் படிகளில் ஒன்றாக இருந்தது. 2005ஆம் ஆண்டு இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் பழங்குடிப் பெண்களை உள்ளடக்கவில்லை என்றால், அவர்களுக்கென தனி பழங்குடி வாரிசுரிமைச் சட்டத்தை (Tribal Succession Act) ஏன் உருவாக்கக்கூடாது? இந்துக்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களுக்கானது போன்ற தெளிவான பழங்குடிச் சட்டங்களை உருவாக்குவது இதுபோன்ற பிரச்சினையைத் தீர்க்க உதவும்.

ஷாலினி சாபு, புது டெல்லியில் உள்ள தீன் மூர்த்தி இல்லத்தில் உள்ள பிரதமர் அருங்காட்சியகம் மற்றும் நூலகத்தில் சக ஊழியர் ஆவார்.

Original article:

Property rights, tribals and the gender parity gap -Shalini Saboo

Read More →