வரிப் பகிர்வுக்கான அளவுகோலாக தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான சம பங்கு -எஸ். ராஜா சேது துரை, ஆர். ஸ்ரீனிவாசன்

 மாநில நிதிச் செயல்திறனுக்கு வெகுமதி அளிப்பதில் உள்ள குறிகாட்டிகளை நிதி ஆணையம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.


மத்திய அரசின் வரி வருவாயை மாநிலங்களுக்குப் பகிர்ந்தளிப்பது என்பது சமீப காலமாக அரசியல் வட்டாரத்தில் பேசப்படும் ஒரு விஷயமாகும். இருப்பினும், பொருளாதார வல்லுநர்களுக்கு இது எப்போதும் விவாதப் பொருளாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இந்த விவாதங்களின் மத்தியில், ஒன்று ஒன்றிய வரி வருவாயில் மாநிலங்களுக்கு இடையேயான பங்கின் கிடைமட்ட பகிர்வுக்கான (horizontal distribution) காரணிகள் ஆகும். நிதி ஆணையம் (FC) ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை கிடைமட்ட விநியோகத்திற்கான விதிமுறைகளைத் தீர்மானிக்கிறது. இந்த வரிப் பகிர்வுக்கான விதிமுறைகளை மீண்டும் ஐந்தாம் ஆண்டு மறுபரிசீலனை செய்தாலும், கருத்துரீதியாக, செயல்திறனைவிட சமபங்கு அளவு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. வரிப் பகிர்வு விதிமுறைகளில் உள்ள பங்கு (Equity) என்பது ஒரு தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான சமபங்கு ஆகும். அதாவது, மாநிலங்களுக்கு இடையே வரிவருவாயை மறுபங்கீடு செய்வது. இருப்பினும், இது அந்த மாநிலங்களுக்குள் வெவ்வேறு தலைமுறையினரிடையே அதிக அநீதிக்கு வழிவகுக்கும். இந்தியாவின் வரிப் பகிர்வு விதிமுறையில் தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான நியாயமும் கருதப்பட வேண்டும் என்பது வாதம்.


தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான நிதிப் பங்கு


பொதுவாக, தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான சமபங்கு என்பது ஒவ்வொரு தலைமுறைக்கும் சம வாய்ப்புகளையும் விளைவுகளையும் வழங்கும் கொள்கையாகும். தற்போதைய தலைமுறையினரின் முடிவுகள் அல்லது செயல்கள் எதிர்கால சந்ததியினருக்கு சுமையாக இருக்கக்கூடாது என்பதை தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான சமபங்கு உறுதி செய்கிறது. பொது நிதிக் கண்ணோட்டத்தில், ஒவ்வொரு தலைமுறையும் அது பெறும் பொதுச் சேவைகளுக்குச் செலுத்தும் சூழ்நிலையைக் குறிக்கிறது மற்றும் கடன்கள் மூலம் எதிர்கால சந்ததியினருக்குச் சுமையை ஏற்படுத்தாது.


எந்தவொரு அரசாங்கத்திற்கும், அதன் வருவாயை உயர்த்த வரி அல்லது கடன் ஆகிய இரண்டு வழிகள் மட்டுமே உள்ளன. ஒரு காலத்தில், வரி வருவாய் அரசாங்கத்தின் தற்போதைய செலவினத்திற்கு சமமாக இருந்தால், தற்போதைய வரி செலுத்துவோர் அவர்கள் பெறும் பொது சேவைகளுக்கும் செலுத்துகிறார்கள். தற்போதைய செலவுகளுக்கு அரசாங்கம் கடன் வாங்கினால், வருங்கால சந்ததியினர் இந்த கடனையும் அதன் வட்டியையும் திருப்பிச் செலுத்த அதிக வரி செலுத்த வேண்டியிருக்கும். இதன் பொருள் தற்போதைய அரசாங்க செலவினங்களுக்காக கடன் வாங்குவது தலைமுறைகளுக்கு இடையே அநீதிக்கு வழிவகுக்கிறது.


ரிகார்டியன் சமத்துவக் கோட்பாடு (Ricardian Equivalence Theory) எனப்படும் நிதியியல் பொருளாதாரத்தில் ஒரு கருத்து உள்ளது. அதாவது, அரசாங்கம் தற்போதைய செலவினங்களுக்கு கடன் வாங்கும் போதெல்லாம், குடும்பங்கள் அதிக சேமிப்பதன் மூலம் செயல்படுகின்றன. இதனால் எதிர்கால சந்ததியினர் அதிக வரிகளை செலுத்தவும், பொருளாதாரத்தில் மொத்த தேவையை வெவ்வேறு நிலைகளில் நிலையானதாகவும் வைத்திருக்க முடியும். காலங்கள். தற்போதைய தலைமுறை அது பெறும் பொது சேவைகளின் மதிப்பை விட குறைவாக வரி செலுத்துகிறது என்ற கோட்பாடு கருதுகிறது. அதேசமயம் நமது தற்போதைய கூட்டாட்சி சூழ்நிலையில் இந்த கருத்து இல்லை. வளர்ந்த மாநிலங்களில் உள்ள குடும்பங்கள் குறிப்பிட்ட மாநிலங்களுக்குள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாத வரிகளை செலுத்துகின்றன. இதனால், அத்தகைய மாநிலங்கள் அதிக கடன் வாங்க அல்லது தற்போதைய செலவினங்களைக் குறைக்க வேண்டும். மாறாக, வளரும் மாநிலங்களில் உள்ள குடும்பங்கள் தற்போதைய செலவினத்தின் மதிப்பை விட மிகக் குறைவான வரிகளை செலுத்துகின்றன மற்றும் மத்திய அரசாங்கத்திடமிருந்து அதிக நிதி பரிமாற்றங்களைப் பெறுவதன் மூலம் வரிப் பகிர்வுக்கான இடைவெளியை நிரப்புகின்றன.


தலைமுறைகளுக்கு இடையேயான பங்குக்கு எதிராக


ஒரு விரிவான கருத்தை வழங்க, சில முக்கிய மாநிலங்களை அதிக வருமானம் மற்றும் குறைந்த வருமானம் கொண்ட வகைகளாகப் பிரிப்போம். தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, மகாராஷ்டிரா, குஜராத் மற்றும் ஹரியானா ஆகியவை அதிக வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள். பீகார், உத்தரபிரதேசம், மத்திய பிரதேசம், ராஜஸ்தான், ஒடிசா மற்றும் ஜார்கண்ட் ஆகியவை குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள். 2015-2020 ஆம் ஆண்டின், 14-வது நிதி ஆணையத்தின் காலத்தை பகுப்பாய்வு செயவதன் மூலம், அதிக வருமானம் கொண்ட மாநிலங்களில், அவர்களின் சொந்த வரி வருவாய் அவர்களின் வருவாய் செலவினத்தில் 59.3% வரை நிதியளிக்கிறது. குறைந்த வருமானம் உள்ள மாநிலங்களில், அவர்களின் சொந்த வரி வருவாய் அவர்களின் வருவாய் செலவினத்தில் 35.9% மட்டுமே நிதியளிக்கிறது. அதிக வருமானம் உள்ள மாநிலங்களுக்கான வருவாய் செலவு மற்றும் மொத்த மாநில உள்நாட்டு உற்பத்தி (GSDP) விகிதம் 10.9% ஆகும். இது குறைந்த வருமானம் உள்ள மாநிலங்களுக்கான 18.3% என்ற விகிதத்தை விட குறைவாக உள்ளது. இவ்வாறு, அதிக வருவாய் உள்ள மாநிலங்கள் தங்கள் வருவாய் செலவினங்களைக் குறைத்தன. அவர்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாய் மூலம் பெரும்பகுதிக்கு நிதியளிக்கத் தொடங்கினர். குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள் தங்கள் GSDP-ன் ஒப்பிடும்போது அதிக வருவாய் செலவினங்களைக் கொண்டிருந்தன. அவர்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாய் மூலம் அதில் ஒரு சிறிய பகுதியை மட்டுமே நிதியளித்தனர். குறைந்த வருமானம் உள்ள மாநிலங்களில், வருவாய் செலவினங்களில் 57.7% ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்களால் நிதியளிக்கப்படுகிறது. அதிக வருவாய் உள்ள மாநிலங்களில், வருவாய் செலவினங்களில் 27.6% மட்டுமே ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்களால் நிதியளிக்கப்பட்டது.


கூட்டாட்சி நிதியின் மூன்று அம்சங்களை நாம் பார்க்கலாம். முதலாவதாக, குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாயின் மூலம் தங்கள் வருவாய் செலவினத்தில் ஒரு சிறிய பகுதியை நிதி பகிர்ந்தளிக்கப்படுகின்றன மற்றும் அதிக அளவு ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்களைப் பெறுகின்றன. இரண்டாவதாக, அதிக வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாயில் தங்கள் வருவாய் செலவினங்களில் கணிசமான பகுதியை நிதிப் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகிறது. ஆனால், மிகக் குறைவான ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்களைப் பெறுகின்றன. மூன்றாவதாக, அதிக வருமானம் உள்ள மாநிலங்கள் 13.1% நிதிப் பற்றாக்குறையைச் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது என்பதையும், குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள் வருவாய் செலவினத்தில் 6.4% நிதிப் பற்றாக்குறையுடன் முடிவடைந்தது என்பதையும் நாம் ஊகிக்க முடியும். எனவே, அதிக வருமானம் கொண்ட மாநிலங்கள் தங்கள் சொந்த வரி வருவாயின் அதிக அளவுகளை உயர்த்தி, தங்கள் சொந்த வருவாய் செலவினங்களைக் குறைக்கின்றன. ஆனால், குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது குறைந்த ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்கள் காரணமாக அதிக நிதிப் பற்றாக்குறையை சந்தித்து வருகின்றன.


ஒரு மாநிலத்தின் மக்கள் தாங்கள் செலுத்தும் நேரடி மற்றும் மறைமுக வரிகளின் நிலையை அறிந்து அரசாங்கத்திடம் இருந்து சேவைகளுக்கான சமமான மதிப்பை எதிர்பார்க்கிறார்கள். எனவே, மாநிலம் மற்றும் ஒன்றிய அரசு ஆகிய இரண்டும் ஒரு மாநிலத்தின் மக்களுக்கு வழங்கப்படும் பொது சேவைகள் இவற்றின் எதிர்பார்ப்புடன் பொருந்த வேண்டும். மற்ற நிதி நடவடிக்கைகள் இப்போதும் எதிர்காலத்திலும் அதிக வருமானம் கொண்ட மாநிலங்களுக்கு வரி செலுத்துதலை அதிகரிக்கும். ஒரு கூட்டாட்சி அமைப்பில், மாநிலங்களுக்கிடையில் வரிப் பகிர்வுக்கான நேர்மையை சமநிலைப்படுத்துவது அனைவருக்கும் பயனளிக்கும் ஒரு பெரிய சந்தையை உருவாக்க உதவுகிறது. தலைமுறைகளுக்குள் மற்றும் தலைமுறைகளுக்கு இடையில் வரிப் பகிர்வுக்கான நியாயத்தை சமநிலைப்படுத்துவது மிகவும் முக்கியமானது. மாநிலங்களிடையே வரிகள் எவ்வாறு பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகின்றன என்பதில் நியாயம் மற்றும் செயல்திறனின் முக்கியத்துவத்தை இது வலியுறுத்துகிறது. இந்த பங்கின் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் ஒரு நியாயமான அமைப்பை உருவாக்குவது நிதி ஆணையத்தின் முக்கியப் பொறுப்பாகும்.


வெவ்வேறு நியாயமான பங்குகளைக் கையாளவும்


பொதுவாக, நிதி ஆணையங்கள் தனிநபர் வருமானம், மக்கள் தொகை மற்றும் பரப்பளவு போன்ற குறியீடுகளை வரிப் பகிர்வு விதிமுறைகளில் பயன்படுத்துகின்றன. இந்த குறியீடுகள் பொது சேவைகளுக்கான தேவை (மக்கள் தொகை மற்றும் பரப்பளவு) மற்றும் கிடைக்கும் பொது வருவாயின் அளவு (தனிநபர் வருமானம்) ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் மாநிலங்களுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாடுகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்த குறியீடுகள் மாநிலங்களுக்கு இடையே ஒன்றியத்தின் நிதி பரிமாற்றங்களின் பங்களிப்பில் அதிக அளவு மற்றும் சமபங்கு அளிப்பதில் உறுதியளிக்கிறது. வரி முயற்சி மற்றும் நிதி ஒழுக்கம் போன்ற மாறிகள் மாநிலங்களின் நிதி செயல்திறனின் பங்குகளை அளிக்க வரிப் பகிர்வு விதிமுறைகள் சிறிய அளவில் கொண்டுள்ளன.


பங்கு மாறிகள் ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் நிதி நிலைமையை உண்மையான அளவில் பிரதிபலிக்கவில்லை என்பதையும் காணலாம். செயல்திறன் குறிகாட்டிகள் மாநில வரவு செலவுத் திட்டத்தில் இருந்து, ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்களில் மட்டுமே தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது மற்றும் மாநிலங்களின் நிதி நடத்தையை மாற்றுகிறது. எனவே, ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்கள் மாநிலங்களின் நிதி நடத்தையை விரும்பிய திசையில் மாற்றும் வகையில் அதிக நிதி மாறிகளை வரிப் பகிர்வு அளவுகோலில் சேர்ப்பது பொருத்தமானது.


ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் நிதிப் பொறுப்புச் சட்டம் (Fiscal Responsibility Act) உள்ளது. இது நிதிப் பற்றாக்குறை மற்றும் பொதுக் கடனின் அளவைக் கட்டுப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், சில மாநிலங்களுக்கு குறைக்கப்பட்ட ஒன்றிய நிதி பரிமாற்றங்கள் இந்த சட்ட வரம்பை மீறக் கட்டாயப்படுத்துகின்றன. எனவே, நிதி ஆணையம், நிதிக் குறியீடுகளுக்கு அதிக அளவு ஒதுக்க வேண்டும் மற்றும் பெரிய ஒன்றிய நிதிப் பரிமாற்றங்கள் மூலம் வரி முயற்சி மற்றும் செலவின செயல்திறனை ஊக்குவிக்க வேண்டும். இது தானாக மாநிலங்களுக்கிடையேயான நிதி சமபங்கு மற்றும் நிலையான கடன் நிர்வாகத்தை உறுதி செய்யும்.


எஸ்.ராஜா சேது துரை ஹைதராபாத் பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதாரப் பேராசிரியராக உள்ளார். ஆர். சீனிவாசன், தமிழ்நாடு மாநில திட்டக்குழு உறுப்பினர் ஆவார்.



Original article:

Share:

அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளைக் குறைக்க சரியான பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தல் -ஸ்வேதா லம்பா, நித்யா ஷர்மா

 விவசாயப் பொருட்களை நிர்வகிப்பதில் ரயில்வே துறையை  பயன்படுத்துவதன் மூலம், அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளை கணிசமாக குறைக்கலாம். இந்த ஒருங்கிணைப்பு சுற்றுச்சூழலுக்கும் விவசாய உற்பத்திக்கும்  பெரிதும் உதவும்.


உலகளவில் விவசாய உற்பத்தியில் இந்தியா இரண்டாவது இடத்தில் உள்ளது. இருப்பினும், உலகளாவிய விவசாய ஏற்றுமதியில் அதன் பங்கு 2.4% மட்டுமே உள்ளது. இருப்பினும், விவசாய ஏற்றுமதியில் இந்தியா எட்டாவது இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. குறைந்த உற்பத்தித்திறன், மோசமான போக்குவரத்து மற்றும் உள்கட்டமைப்பு போன்ற விநியோகச் சங்கிலி சிக்கல்கள், அறுவடைக்குப் பிந்தைய  இழப்புகளை ஏற்படுத்துகிறன.


இந்தியாவின் அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்பை பற்றிய பார்வை


முட்டை, மீன், இறைச்சி (22%), பழங்கள் (19%), மற்றும் காய்கறிகள் (18%) போன்ற அழிந்துபோகக்கூடிய பொருட்களால் கணிசமான அளவு இழப்பு ஏற்படுகிறது. அழிந்து போகக்கூடிய உணவுகளை ஏற்றுமதி செய்யும் போது, ​​சுமார் 19% இழப்பு ஏற்படுத்திகிறது. குறிப்பாக, அவை இறக்குமதி செய்யும் நாட்டை அடையும் போது அதன் தரம் குறைந்து விடுகிறது. அழிந்துபோகும் பொருட்களை சரியான நேரத்தில் நுகர்வோருக்கு வழங்க சரியான சேமிப்பு, போக்குவரத்து மற்றும் சந்தைப்படுத்தல் ஆகியவை முக்கியமான தேவைகளாகும். விவசாயத் தளவாடங்களை மேம்படுத்துவது, விவசாயிகளின் வருமானத்தை இரட்டிப்பாக்குவதற்கான குழுவின் (Doubling Farmer’s Income (DFI)) முக்கிய நோக்கமாகும்.


விநியோகச் சங்கிலியில், பல்வேறு போக்குவரத்துத் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்பட வேண்டும். விளைபொருட்களை பண்ணைகளிலிருந்து சந்தைகளுக்கு கொண்டுசெல்லும் போக்குவரத்தில் தொடங்கி, நீண்ட தூரத்திற்கு பொருட்களைக் கொண்டு செல்வது (மொத்த விற்பனை  நிலையங்கள்) பின்னர் ரயில், சாலை, நீர் அல்லது விமானம் மூலம் நுகர்வோருக்கு (கடைசி மைல் வரை) பொருட்களைக் கொண்டு செல்வது என அறுவடை முடிந்தவுடன் பயிர் அழிந்து போகக்கூடிய பொருட்களின் வர்த்தகம் நேரப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியாவில் 86% விவசாயிகள் சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகள் (small and marginal (SMF)) உள்ளனர் என்று சமீபத்திய விவசாயக் கணக்கெடுப்பு காட்டுகிறது. இந்த விவசாயிகள் தங்கள் சிறிய உற்பத்தியின் காரணமாக, எதிர்பார்த்த பொருளாதாரத்தை அடைய போராடுகிறார்கள். உறுதியான சந்தை ஒருங்கிணைப்பு இல்லாத காரணத்தினால், அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளால் விவசாயிகள் வருமான இழப்பை சந்திக்கின்றனர்.


இந்தியாவில், உணவுப் பொருட்களின் விலையில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்கள், அழிந்துபோகக்கூடிய பொருட்களின் விலை குறைவதற்கு காரணமாகும். நிதி ஆயோக் அறிக்கையின்படி, இரும்பு, எஃகு, உரங்கள் மற்றும் விவசாயப் பொருட்கள் போன்ற பொருட்களைக் கொண்டு செல்வதன் மூலம் இந்திய ரயில்வே தனது வருவாயின் பெரும்பகுதியை ஈட்டுகிறது. 2022-நிதியாண்டில், இந்த சரக்கு போக்குவரத்து இந்திய ரயில்வேயின் வருவாயில் 75% ஆகும். நாடு முழுவதும் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புறங்களை இணைப்பதில் இந்திய இரயில்வே முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. இந்திய உணவுக் கழகம் அதன் 90% உணவு தானியங்களை கொண்டு செல்வதற்கு இந்திய இரயில்வேயை பெரிதும் நம்பியுள்ளது. அதே நேரத்தில் கிட்டத்தட்ட அனைத்து பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளும் (97%) சாலை வழியாக கொண்டு செல்லப்படுகின்றன.



ரயில்வேயின் முயற்சிகள்


இந்திய ரயில்வே அழிந்துபோகக்கூடிய பொருட்களை கொண்டு செல்வதில் முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது. ரயில்வே வேகன்களில் ஏற்றப்பட்ட டிரக்குகளை எடுத்துச் செல்ல டிரக்-ஆன்-டிரெய்ன் சேவையை (truck-on-train service) அவர்கள் அறிமுகப்படுத்தினர். பால் மற்றும் மாட்டுத் தீவனத்தில் சோதனைக்குப் பிறகு இந்தச் சேவை விரிவடைகிறது. COVID-19 தொற்றுநோய் காலத்தின்போது, ​​அழிந்துபோகக்கூடிய பொருட்கள் மற்றும் விதைகளை சந்தைகள் மற்றும் உற்பத்தியாளர்களுக்கு இடையே கொண்டு செல்ல சரக்கு சிறப்பு ரயில்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.


சிறு விவசாயிகளுக்கு உதவுவதற்காக, பால், இறைச்சி மற்றும் மீன் போன்ற அழிந்து போகக்கூடிய பொருட்கள் உபரியாக உற்பத்தி செய்யப்படும் பகுதிகளை அவை நுகரப்படும் பகுதிகளுடன் இணைக்க விவசாய ரயில் (Kisan Rail) தொடங்கப்பட்டது. விவசாய ரயில் இந்தியாவில் அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளைக் குறைத்து, விவசாயிகளின் வருமானத்தை அதிகரித்துள்ளதாக ஆய்வுகள் சுட்டி காட்டுகிறன. உதாரணமாக, மகாராஷ்டிராவின் நாசிக்கில் உள்ள திராட்சை விவசாயிகள், விவசாய ரயிலைப் பயன்படுத்தி சுமார் 22,000 குவிண்டால்களை அனுப்பியதன் மூலம் குவிண்டாலுக்கு ₹5,000 கூடுதலாக வருமானம் ஈட்டினார். பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளின் நீண்டதூர போக்குவரத்துக்கு ரயில்வேயைப் பயன்படுத்துவதன் நன்மையை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.


விவசாயத்தில் ரயில்வேயின் பங்கு கடந்த சில ஆண்டுகளாக  நம்பிக்கைக்குரிய முடிவுகளைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்த ரயில்வே திட்டங்கள் குறித்து விவசாயிகளிடையே விழிப்புணர்வு  ஏற்படுத்த முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.  உலக வள நிறுவனம் (World Resources Institute (WRI)) இந்தியாவால் ஆதரிக்கப்படும் சாம்பியன்ஸ் 12.3 இந்தியாவின் நண்பர்கள் குழு, ரயில்வே வழியாக அழிந்துபோகும் போக்குவரத்தில் பல நிறுத்தங்களைக் கையாள்வது ஒரு சவாலாக இருப்பதாகக் குறிப்பிட்டனர்.


வெப்பநிலையைக் கட்டுப்படுத்தும் போக்குவரத்திற்கான சிறப்பு வண்டிகளில் முதலீடு செய்வது மற்றும் பாதுகாப்பான சரக்கு கையாளுதலுக்கான ரயில் வசதிகளை மேம்படுத்துவது மிகவும் முக்கியம். இந்த மேம்பாடுகள் விவசாயத்தில் உணவுப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தி, மாசுபாடு அபாயங்களைக் குறைத்து, உள்நாட்டு மற்றும் ஏற்றுமதி சந்தைகளுக்கு பயனளிக்கும். கூடுதலாக, போக்குவரத்து நேரத்தைக் குறைக்க, ஏற்றுதல் மற்றும் இறக்குதல் செயல்முறைகளை மேம்படுத்தவும் விவசாயிகளின் வருமானத்தை இரட்டிப்பாக்குவதற்கான குழு பரிந்துரைக்கிறது. ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் பயிற்சி மூலம் பணியாளர் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தையும் அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். குறிப்பாக, பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளை கொண்டு செல்வதற்கு சாலைகளைவிட ரயில்வேக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது மிகவும் திறமையான போக்குவரத்தை உறுதி செய்கிறது.


பயன்படுத்தப்படாத வாய்ப்புகள்


இந்திய இரயில்வே அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்பைக் கணிசமாகக் குறைத்து, வாழ்வாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்குப் பயனளிக்கும். வர்த்தக அமைச்சகத்தின் (Logistics Division, Ministry of Commerce) தளவாடப் பிரிவின்படி, சாலைப் போக்குவரத்தைவிட ரயில் சரக்கு 80% குறைவான கார்பன் டை ஆக்சைடை உற்பத்தி செய்கிறது.


செயல்திறனை அதிகரிக்கவும், ரயில் உள்கட்டமைப்பை வலுப்படுத்தவும், போக்குவரத்து முறைகள் மற்றும் பிராந்தியங்களில் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறையை பின்பற்ற வேண்டும். பொது-தனியார் கூட்டாண்மை மூலம் தனியார் துறை குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்க முடியும். 2024 விவசாய பட்ஜெட் நவீன உள்கட்டமைப்பு மற்றும் மதிப்பு கூட்டப்பட்ட ஆதரவுடன் பண்ணை-சந்தை இணைப்புகளை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இரயில்வே முன்முயற்சிகள் அழிந்துபோகும் பொருட்களை திறமையாக கொண்டு செல்வதன் மூலமும் அறுவடைக்குப் பிந்தைய இழப்புகளை குறைப்பதன் மூலமும் இந்த இலக்குகளை அடைய முடியும்.


ஸ்வேதா லம்பா உலக வள நிறுவனம் (World Resources Institute (WRI)), இந்தியாவில் உணவு, நிலம் மற்றும் நீர் திட்டத்தின் திட்ட மேலாளராக உள்ளார். நித்யா ஷர்மா WRI இந்தியாவில் உணவு, நிலம் மற்றும் நீர் திட்டத்தின் திட்ட மேலாளராக உள்ளார்.



Original article:

Share:

உள் இட ஒதுக்கீட்டில் உள்ள பிரச்சனைகள் -சுகதேயோ தோரட்

 வேலை வாய்ப்பிற்கான இடஒதுக்கீடுகளில் சில உட்பிரிவு மக்களின் குறைந்த பங்கேற்பை நிவர்த்தி செய்ய, மூலதன சொத்துக்கள் மற்றும் கல்வி நிலைகள் மீதான அவர்களின் உரிமையை நாம் அதிகரிக்க வேண்டும்.


எஸ்சி/எஸ்டிகளுக்கான உள் இடஒதுக்கீடு வழக்கு குறித்து உச்சநீதிமன்றம் தற்போது பரிசீலித்து வருகிறது. இது தொடர்பான எந்த முடிவும் சட்டரீதியாகவும் கல்விரீதியாகவும் நியாயப்படுத்தப்பட வேண்டும். உள் இடஒதுக்கீட்டிற்கான கல்வி ஆதரவு பலவீனமாக உள்ளது. அவற்றை சரிசெய்ய அரசாங்கம் மூன்று முக்கிய அணுகுமுறைகளைப் பயன்படுத்துகிறது: சாதி பாகுபாட்டிற்கு எதிரான சட்டப் பாதுகாப்புகள், சட்டமன்றங்கள் மற்றும் வேலைகளில் இடஒதுக்கீடு மற்றும் நிலம், வணிகங்கள் மற்றும் கல்வி நிலைகளின் உரிமையை அதிகரிப்பதற்கான முயற்சிகள்.


30 ஆண்டுகளாகப் போராடிய டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர், சமூகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட தீண்டத்தகாதவர்களுக்கு மறுக்கப்பட்ட சமத்துவமற்ற உரிமைகளான, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் கல்வி காரணமாக இந்தக் கொள்கைகளை ஆதரித்தார். இந்தக் கொள்கைகள் தனித்தனியாக அல்ல, ஒன்றாகச் செயல்படுத்த வேண்டும் என்றார். சட்டப் பாதுகாப்புகள், இடஒதுக்கீடுகள் மற்றும் பொருளாதார/கல்வி நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு இணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உள் இடஒதுக்கீடு பற்றி விவாதிக்க மிகவும் முக்கியமானது.


உள் இடஒதுக்கீட்டை ஆதரிப்பவர்கள், சில உள் - சாதிப் பிரிவை சேர்ந்தவர்கள் மற்ற வகுப்பினரைவிட அதிகமாக பலன் பெற்றுள்ளதாக கூறுகின்றனர். பின்தங்கிய மற்ற சாதிகளுக்கு தனி உள் ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள். சில உட்பிரிவை சேர்ந்தவர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பிற்கான இட ஒதுக்கீட்டில் குறைவான பங்கைக் கொண்டிருப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. இது மற்ற துணை சாதிகளின் பாகுபாடு காரணமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. சிலர் அரசு வேலைகளில் பின்தங்கியிருக்கலாம், ஏனெனில் அவர்களில் குறைவானவர்களே கல்வி கற்றுள்ளனர், இது வருமானம் ஈட்டும் மூலதன சொத்துக்களின் பற்றாக்குறையின் விளைவாகும். இந்த பற்றாக்குறை அவர்கள் அரசு வேலை தேடும் திறனை குறைக்கிறது.


சட்டமன்றம், அரசு வேலைகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் இடஒதுக்கீடு என்பது சமூகக் குழுக்களை மையமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும், இது தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு அவசியம் தேவை. பொருளாதார வலுவூட்டல் கொள்கைகள் வருமானம் மற்றும் கல்வி இல்லாத தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு தேவை. உள் இடஒதுக்கீடு குறித்து எடுக்கும் எந்த முடிவிற்க்கும் முன் இந்தக் குறிப்புகளைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். உள் இட ஒதுக்கீட்டை ஆதரிப்பவர்கள், துணை ஜாதி இட ஒதுக்கீட்டை ஆதரிப்பவர்கள், சில துணை ஜாதிகள் மற்றவர்களை விட அதிக பலன் பெற்றுள்ளனர், எனவே பின்தங்கியவர்களுக்கு தனி ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்று வாதிடுகின்றனர் சில உட்பிரிவினருக்கு வேலை இடஒதுக்கீட்டில் பின்தங்குவது பாகுபாடு காரணமாக அல்ல, மாறாக குறைந்த கல்வி மற்றும் போதிய வருமானம் இல்லாததால், இது அவர்களின் அரசு வேலைகளைப் பெறுவதற்கான அவர்களின் திறனைக் குறைக்கிறது.


இந்த நிலைமை இருந்தால், இந்த குறிப்பிட்ட துணை சாதியினருக்கான வேலை மற்றும் கல்வி வாய்ப்புகளை அதிகரிப்பதற்கான முயற்சிகள் மூலதன சொத்துக்கள் மற்றும் கல்விக்கான அவர்களின் அணுகலை மேம்படுத்துவதற்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் தற்போது மூலதன சொத்துக்கள் மற்றும் போதுமான கல்வி இல்லாத தனிநபர்கள் மீது கவனம் செலுத்தப்பட வேண்டும். இந்த ஆதாரங்களுக்கான அணுகலை மேம்படுத்தாமல், துணை சாதியின் அடிப்படையில் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு வழங்குவது வேலை மற்றும் கல்வியில் அவர்களின் பங்கை திறம்பட அதிகரிக்காது. 


அம்பேத்கர், இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கைகளில் பொருளாதாரம் மற்றும் கல்வி அதிகாரமளித்தல் உள்ளிட்டவை துணை சாதி உள் இடஒதுக்கீட்டை மட்டுமே நம்பியிருப்பதை விட மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று பரிந்துரைத்தார். இந்த அணுகுமுறை குறிப்பாக குறைந்த மூலதன உரிமை மற்றும் கல்வி நிலைகளைக் கொண்ட மக்களுக்கு பயனளிக்கும்.


பாரபட்சமான குழுக்களுக்கான சட்டத் தீர்வுகளை பொருளாதார மற்றும் சமூக உண்மைகள் எவ்வாறு பாதிக்கின்றன என்பதை சட்ட அதிகாரம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். வேலைகளில் சில தாழ்த்தப்பட்ட சாதி உட்பிரிவுகளின் பிரதிநிதித்துவம் குறைவாக இருப்பது சாதிப் பாகுபாடு காரணமாகவா அல்லது குறைந்த வருமான ஆதாரங்கள் மற்றும் குறைந்த கல்வி நிலைகள் காரணமாக உள்ளதா என்பதை அவர்கள் மதிப்பிட வேண்டும். பிற துணை சாதியினரின் பாகுபாடு குறைவான பிரதிநிதித்துவத்தை ஏற்படுத்தினால் (இது சாத்தியமில்லை என்றாலும்), அந்த குறிப்பிட்ட துணை சாதிகளுக்கான இடஒதுக்கீடு நியாயப்படுத்தப்படலாம். இருப்பினும், குறைந்த வருமானம் மற்றும் கல்வியினால் ஏற்படும் வரையறுக்கப்பட்ட திறன்களால் குறைவான பிரதிநிதித்துவம் ஏற்பட்டால், தனிநபர்களை மையமாகக் கொண்ட கொள்கை மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். இந்த அணுகுமுறை வேலை இடஒதுக்கீடுகளை இன்னும் திறம்பட பயன்படுத்த அவர்களுக்கு உதவும்.


உள் இடஒதுக்கீடு கோரும் சில ஜாதி உட்பிரிவுகளின் குறைவான பிரதிநிதித்துவம் பெரும்பாலும் குறைந்த வருமானம் மற்றும் கல்வி நிலைகள் காரணமாக உள்ளது, மாறாக மற்ற தாழ்த்தப்பட்ட துணை சாதிகளால் பாகுபாடு காட்டப்படுகிறது. வேலைக்கான இடஒதுக்கீட்டில் அவர்களின் குறைந்த பங்கேற்பை நிவர்த்தி செய்ய, வருமானம் ஈட்டும் சொத்துக்கள் மற்றும் கல்விக்கான அவர்களின் அணுகலை மேம்படுத்த வேண்டும். இது அவர்களின் வேலை இடஒதுக்கீடு மற்றும் கல்வி வாய்ப்புகளில் இருந்து பயனடைவதற்கான வாய்ப்புகளை மேம்படுத்தும். எவ்வாறாயினும், கல்விசார் நியாயங்கள் மற்றும் தரவு சார்ந்த சான்றுகள் இல்லாமல் சாதி உட்பிரிவு இடஒதுக்கீடுகள் சாதகமாக இருந்தால், இந்தப் பிரச்சினை நீடிக்கலாம். இது SC/ST/OBC வகைகளுக்குள் உள்ள பல துணை சாதிகள் மற்றும் பழங்குடியினரிடமிருந்து இடஒதுக்கீடுகளுக்கான கோரிக்கைகள் அதிகரிப்பதற்கும் வழிவகுக்கும். இது இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கையை அதன் பல உட்பிரிவுகளுடன் கூடிய சாதி அமைப்பின் பிரதிபலிப்பாக மாற்றக்கூடும்.


சுகதேயோ தோரட் பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் முன்னாள் தலைவர் மற்றும் ஜேஎன்யுவில் எமரிட்டஸ் பேராசிரியர்.



Original article:

Share:

இந்தியாவில் சுகாதாரம் ஒரு முக்கியமான தருணத்தை எதிர்கொள்கிறது - சௌமியா சுவாமி, நாதசுவாமி சுப்ரமணியம்

 ஆரம்ப சுகாதார சேவையானது விரிவான சுகாதாரத்திற்கான மையமாக இருக்க வேண்டும். இது சிறப்பு கவனிப்புக்கான பாதுகாப்பாளராக செயல்பட வேண்டும்.


இந்தியா ஏராளமான சுகாதார சவால்களை எதிர்கொள்கிறது மற்றும் சில பகுதிகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டாலும், சிலவற்றில் அது மோசமாக செயல்படுகிறது.


இதற்கு தீர்வு காணும் வகையில் இந்தியா மருத்துவர்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்துள்ளது. ஆயுஷ்மான் பாரத் (Ayushman Bharat) போன்ற திட்டங்கள் மூலம் இந்த வசதிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கு இது நிதி ரீதியாகவும் உதவுகிறது.


இந்த திட்டம் இரண்டு முக்கிய கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. முதலாவது பிரதான் மந்திரி ஜன் ஆரோக்கிய யோஜனா (PM-JAY). இது 10 கோடி ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு உள்நோயாளிகளுக்கான மருத்துவக் காப்பீட்டுத் தொகையை வழங்குகிறது. இரண்டாவது அம்சம் ஆரம்ப சுகாதார சேவைகளை வலுப்படுத்துவதாகும்.


இலாப நோக்கற்ற மருத்துவமனைகள் போன்ற விநியோகர்கள் நுகர்வைக் கட்டுப்படுத்தும் போது, ​​அவற்றுடன் பொருந்தக்கூடிய தேவையை அவர்கள் உயர்த்துகிறார்கள்.


2030-ம் ஆண்டிற்குள் நிலையான வளர்ச்சி இலக்கு 3, அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்பு  (Universal Health Coverage (UHC)) என்பதை பூர்த்தி செய்யும் இலக்குடன் இந்தியா செயல்படுவதால், அனைத்து குடிமக்களுக்கும் போதுமான சுகாதார சேவைகள் இருப்பதை உறுதி செய்வது மிகவும் முக்கியமானது. அதற்கு பல்வேறு தீர்வுகள் தேவை. இந்தத் தீர்வுகள் சுவாமி சுப்ரமணியம் மற்றும் அபராஜிதன் ஸ்ரீவத்சன் எழுதிய ”நோக்கம் சாத்தியமானது: அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்புக்கான பாதையை அமைத்தல்” (Mission Possible: Paving the Road to Universal Health Coverage) என்ற புத்தகத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன. இங்கே, அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்பை உண்மையாக்க உதவும் சில வடிவமைப்புக் கொள்கைகளைப் பற்றி விவாதிப்போம்.


ஆரம்ப சுகாதாரம் (Primary Healthcare)


விரிவான மருத்துவப் பராமரிப்புக்கு ஆரம்ப சுகாதாரம் அவசியம். நோயாளிகளை மருத்துவ நிபுணர்களிடம் பரிந்துரைப்பது உட்பட அனைத்து சுகாதார சேவைகளையும் இது நிர்வகிக்க வேண்டும் மற்றும் ஒழுங்கமைக்க வேண்டும். நல்ல ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவதில் அதன் செயல்திறனை அதிகரிக்க, முதன்மைப் பராமரிப்பு எளிதாக அணுகக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். அதை இலவசமாக்குவதன் மூலமும், மக்களின் வீடுகளுக்கு அல்லது அருகிலிருக்கும் சேவைகளை வழங்க சுகாதாரக் குழுக்களை வழங்குவதன் மூலமும் இது சாத்தியப்படும். குறிப்பிட்ட நோய்களைக் காட்டிலும் தனிநபர்கள் மற்றும் குடும்பங்களில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். உயர்தர சுகாதாரத்திற்கான அணுகலை அதிகரிப்பது மற்றும் நிலைமை மீறிய செலவுக்கு வெளியே தங்களது செலவுகளைக் குறைப்பது இதன் நோக்கமாகும். இந்தியாவின் பல்வேறு தேவைகள் காரணமாக நெகிழ்வுத்தன்மை முக்கியமானது.


சிறப்பு சுகாதார வசதிகள்

ஒரே வசதியில் பல சிறப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் பாரம்பரிய பல சிறப்பு பொது மருத்துவமனைகள் (multi-speciality general hospital), அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்புக் (UHC) கீழ் திறமையாக விரிவுபடுத்த முடியாத அளவுக்கு சிக்கலானவை. மூட்டு மாற்று அறுவை சிகிச்சைகள் போன்ற தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அறுவை சிகிச்சைகளுக்கு, செலவு மற்றும் தரம் ஆகிய இரண்டின் அடிப்படையில் "மையப்படுத்தப்பட்ட தொழிற்சாலை" (focused factory) அணுகுமுறை சிறப்பாக செயல்படுகிறது.


இந்தியாவில் உள்ள கண் மருத்துவமனைகள் இந்த வெற்றிக்கு சிறந்த உதாரணம். இந்த சிறப்பு பராமரிப்பு வசதிகள் அதிக அளவிலான நடைமுறைகளை வழங்குவதற்கு வேறுபட்ட அணுகுமுறையை வழங்க முடியும். அவர்கள் தரப்படுத்தப்பட்ட நெறிமுறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர் மற்றும் குறைந்த ஊதிய தொழிலாளர்களுக்கு வழக்கமான பணிகளை ஒதுக்குகிறார்கள். இந்த இராஜதந்திர ரீதியான தரம் மற்றும் செயல்திறனைப் பராமரிக்கும் போது செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது.


மருத்துவ கழிவுகளை அகற்றவும்


சுகாதாரப் பாதுகாப்பின் சிக்கலான தன்மை மற்றும் துண்டாடுதல், அதன் வணிகமயமாக்கலுடன் சேர்ந்து, வீணாக வழிவகுக்கிறது. இந்த கழிவுகளைக் கணிசமாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். இல்லையெனில், அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்பு (UHC) வளங்களின் மீது ஒரு சுமையாக மாறும்.


பிராண்டட் மருந்துகளுக்குப் (branded product) பதிலாக ஜெனரிக் மருந்துகளைப் பயன்படுத்துதல், விநியோகச் சங்கிலிகளை மேம்படுத்துதல், மருத்துவப் பதிவேடுகளில் முழுமையான வெளிப்படைத் தன்மையை டிஜிட்டல் முறையில் உறுதிப்படுத்துதல் மற்றும் விரிவான மதிப்பீட்டு முறையைச் செயல்படுத்துதல் ஆகியவை மருத்துவ கழிவுகளைக் குறைப்பதற்கான வழிகளில் அடங்கும்.


தொழில்நுட்பத்தின் விரிவான பயன்பாடு


சுகாதார தகவல் தொழில்நுட்பத்தை பரவலாக பயன்படுத்த வேண்டும். இதன் மூலம், தகவல் அடிப்படையிலான சுகாதாரத்தை சாத்தியமாக்குவதற்கு இது அவசியம். அரசு சுகாதார தரநிலைகளை ஏற்படுத்த வேண்டும். இது புதிய யோசனைகளை உருவாக்கி நிஜ உலக நிலைமைகளில் சோதிக்கக்கூடிய சுகாதார கண்டுபிடிப்பு பூங்காக்கள் (Health Innovation Parks) எனப்படும் பாதுகாப்பான இடங்களையும் வழங்க வேண்டும்.


தொலைதூர பராமரிப்பு தொழில்நுட்பங்கள் (Remote care technologies) மற்றும் முன்னணி சுகாதார பணியாளர்கள் (frontline health worker) தற்போது மருத்துவர்களின் ஒரே நோக்கத்தில் சில பராமரிப்புகளை வழங்க அனுமதிக்கும் கொள்கைகள் வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். சுகாதாரம் மற்றும் ஆரோக்கிய மையங்களில் உள்ள சமூக சுகாதார அலுவலரின் (Community Health Officer (CHO)) புதிய பணியாளர்கள், தொழில்நுட்ப ரீதியாக செயல்படுத்தப்பட்டால், விரிவான ஆரம்ப சுகாதார சேவையை வழங்குவதில் முக்கிய பங்கு வகிக்க முடியும்.

போட்டியின் நிர்வாகம் 


சிறப்பு சுகாதார மையங்களில் பெரிய அளவிலான நடைமுறைகளை மேற்கொள்வது போன்ற, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கவனிப்பை வழங்குவதில் லாபம் ஈட்டுபவர்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டும். இந்த பராமரிப்புக்கான செலவுகள் நிர்வகிக்கப்படும் போட்டி கட்டமைப்பிற்குள் முன்பே ஒப்புக்கொள்ளப்படலாம்.


ஆரம்ப சுகாதார சேவைகளை வழங்கவும் அவர்கள் உதவலாம். ஒரு தலையீட்டு மாதிரியின் கீழ் ஆரம்ப சுகாதார சேவைகளை வழங்க முடியும். இந்த மாதிரியில், அவர்கள் ஒவ்வொரு நபருக்கும் ஒரு நிலையான கட்டணத்தைப் பெறுகிறார்கள். பதிலுக்கு, அவர்கள் சேவை செய்யும் மக்களுக்கு குறிப்பிட்ட மருத்துவ விளைவுகளை அடைய ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.


அரசு மற்றும் நிர்வாகம்


அரசாங்கம் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும் மற்றும் சுகாதார சுற்றுச்சூழல் அமைப்பை நிர்வகிக்க வேண்டும். சுகாதார சேவைகளின் பொறுப்பாளராக, அது நியாயமான நிர்வாகத்தை உறுதி செய்ய வேண்டும். இந்த நிர்வாகம் குறைந்த செலவில் சிறந்த மருத்துவ விளைவுகளை ஏற்படுத்த வேண்டும். அரசாங்கமும் தரங்களை நிர்ணயித்து புதுமைகளை ஆதரிக்க வேண்டும்.


மாநில மற்றும் மத்திய அளவில் சுகாதார தொழில்நுட்ப மதிப்பீட்டு திறன்களை மேம்படுத்த வேண்டும். இது மருந்துகள், நோயறிதல் மற்றும் கொள்கை வகுப்பிற்கான பரந்த தரவு பகுப்பாய்வு பற்றிய தகவலறிந்த முடிவுகளை எடுக்க உதவும்.


சில பரிந்துரைகள் கடுமையானதாகத் தோன்றலாம். ஆனால், குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் இல்லாமல், அனைவருக்கும் சுகாதாரப் பாதுகாப்பு (UHC) ஒரு இலக்காகவே இருக்கும்.


சமீபத்திய தொற்றுநோய் மற்றும் தொற்றாத நோய்களின் தொடர் அதிகரிப்பு ஆகியவை இப்போது நமது சுகாதார அமைப்புகளை வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசரத்தை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.

அனைவருக்கும் சுகாதார பாதுகாப்பை உடனடியாகச் செயல்படுத்துவது நீண்ட காலச் செலவுகளைக் குறைத்து ஆரோக்கியமான, அதிக உற்பத்தித் திறன் கொண்ட மக்களை வளர்க்கும். சுகாதாரப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை இயற்றுவது குறித்து பரிசீலிக்க வேண்டிய நேரம் இதுவாக இருக்கலாம்.


தற்போது வரவிருக்கும் வரவு செலவு திட்டமிடல் இந்த சிக்கல்களைத் தீர்க்க ஒரு சிறந்த வாய்ப்பாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


சுவாமிநாதன் MSSRF-ன் தலைவர். சுப்ரமணியம் Ignite Life Science Foundation-ன் தலைமை நிர்வாக அதிகாரி ஆவார்.



Original article:

Share:

பண மசோதா தொடர்பான முக்கியமான வழக்குகள் உச்சநீதிமன்றத்தில் விசாரணைக்கு வரவுள்ளது: பண மசோதா என்றால் என்ன? -அஜோய் சின்ஹா ​​கற்பூரம்

 ராஜ்யசபாவின் ஒப்புதல் தேவையில்லை என்பதால், பண மசோதாக்கள் (Money Bills) விரைவில் சட்டங்களாக மாறுகின்றன. 


நாடாளுமன்றத்தில் சர்ச்சைக்குரிய சட்டத்தை இயற்றுவதற்கு "பண மசோதா வழியை" (Money Bill route) அரசாங்கம் பயன்படுத்துவதை சவால் செய்யும் மனுக்களை விசாரிக்க உச்சநீதிமன்றம் ஒப்புக் கொண்டுள்ளது.


ஜூலை 23-ஆம் தேதி ஒன்றிய  பட்ஜெட் தாக்கல் செய்யப்பட உள்ள நிலையில், மூத்த வழக்கறிஞர்கள் கபில் சிபல், அபிஷேக் மனு சிங்வி மற்றும் இந்திரா ஜெய்சிங் ஆகியோர், இந்த வழக்கை அவசரமாக விசாரிக்கக் கோரி, திங்களன்று இந்திய தலைமை நீதிபதி. சந்திரசூட் அமர்வை அணுகினர். அரசியலமைப்பு அமர்வை எப்போது அமைப்பது என்பது குறித்து முடிவு எடுப்பதாக தலைமை நீதிபதி கூறினார். 


பண மசோதாக்கள் சட்டங்களை விரைவாக நிறைவேற்ற அனுமதிக்கின்றன. ஏனெனில், அவை ராஜ்யசபாவின் ஒப்புதலுக்காகக் காத்திருக்கத் தேவையில்லை. சமீபத்திய எடுத்துக்காட்டுகளில் பணமோசடி தடுப்புச் சட்டம், 2002 (Prevention of Money Laundering Act, 2002, (PMLA)), வெளிநாட்டு பங்களிப்பு ஒழுங்குமுறைச் சட்டம், 2010 (Foreign Contributions Regulations Act, 2010, (FCRA)), மற்றும் ஆதார் சட்டம், 2016 (Aadhaar Act, 2016) ஆகியவற்றுக்கான திருத்தங்கள் அடங்கும். இந்தச் சட்டங்கள் பண மசோதா வழியைப் பயன்படுத்தி, சட்டங்களாக நிறைவேற்றப்பட்டன. தேசிய ஜனநாயக கூட்டணிக்கு பொரும்பான்மைக்கு குறைவான உறுப்பினர்களே உள்ளனர். இதன் காரணமாக அவர்கள் சட்டங்கள் இயற்றுவதில் சவால்களை சந்திக்கலாம்.


நவம்பர் 2019-ல், அப்போதைய தலைமை நீதிபதி ரஞ்சன் கோகோய் தலைமையிலான ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, ரோஜர் மேத்யூ எதிராக சவுத் இந்தியன் பேங்க் லிமிடெட் (Rojer Mathew vs South Indian Bank Ltd.) வழக்கில் ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வுக்கு எந்த மசோதாக்களை பண மசோதாக்களாக நியமிக்கலாம் என்ற கேள்வியை பரிந்துரைத்தது. 2023-அக்டோபரில், ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு விரைவில் நிறுவப்படும் என்று தலைமை நீதிபதி சந்திரசூட் அறிவித்தார். 


அரசியலமைப்பில் பண மசோதா (Money Bill)


பொதுவாக, ஒரு மசோதா சட்டமாக மாற மக்களவை மற்றும் மாநிலங்களவை இரண்டிலும் ஒரு மசோதாவுக்கு ஒப்புதல் தேவை. இருப்பினும், பண மசோதாவிற்கு இந்த விதிகள் பொருந்தாது. 


சட்டப்பிரிவு 109-ன் படி, பண மசோதா மக்களவையில் மட்டுமே தாக்கல்செய்யப்படும் அது அங்கு நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு, அதன் பரிந்துரைகளுக்காக மாநிலங்களவைக்கு அனுப்பப்படுகிறது. மாநிலங்களவை பதிலளிக்க 14 நாட்கள் உள்ளன. ஆனால், மக்களவை அனைத்து பரிந்துரைகளையும் ஏற்கவோ அல்லது நிராகரிக்கவோ தேர்வு செய்யலாம். 14- நாட்களுக்குள் ராஜ்யசபா பதிலளிக்கவில்லை என்றால், மசோதா நிறைவேற்றப்பட்டதாக கருதப்படும்.


மசோதா  தவறாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்க, சட்டப்பிரிவு-110 பண மசோதாவின் தெளிவான வரையறையை அளிக்கிறது. வரிவிதிப்பு, அரசாங்க நிதிப் பொறுப்புகள், ஒருங்கிணைந்த நிதி (அரசு வருவாய் மற்றும் கடன் வாங்கும் செலவுகள் நிர்வகிக்கப்படும் இடத்தில்), தற்செயல் நிதி (எதிர்பாராத செலவுகளுக்கு) அல்லது தொடர்புடைய விஷயங்கள் போன்ற தலைப்புகளை உள்ளடக்கியிருந்தால், ஒரு மசோதா பண மசோதாவாகத் தகுதி பெறும்.


சட்டப்பிரிவு 110(3)ன் கீழ், "ஒரு மசோதா பண மசோதாவா இல்லையா என்று ஏதேனும் கேள்வி எழுந்தால்,சபாநாயகரின் முடிவே இறுதியானது.


உச்சநீதிமன்றத்தில் உள்ள முக்கியமான வழக்குகள்


ஆதார் சட்டத்திற்கு சவால் : செப்டம்பர் 2018-ல், அரசுக்கு ஆதரவாக 4-1 முடிவில் ஆதார் சட்டத்தின் அரசியலமைப்புத் தன்மையை நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. சட்டப்பிரிவு 110-ன் கீழ் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள தலைப்புகளுடன் நேரடியாக தொடர்பில்லாத விதிகளை உள்ளடக்கியதால், சட்டமானது பண மசோதாவாக தவறாக நிறைவேற்றப்பட்டது என்று மனுதாரர்கள் வாதிட்டனர்.


ஆதார் சட்டத்திற்கு எதிரான வழக்கில், பெரும்பான்மையுடன் உடன்பட்ட நீதிபதி அசோக் பூஷன், இந்தச் சட்டத்தின் முதன்மை நோக்கம் தொகுப்பு நிதியில் இருந்து செலவழிக்கப்படும் மானியங்கள் மற்றும் பலன்களை விநியோகிப்பதாகும் என்று கூறினார். இந்த சட்டத்தை பண மசோதாவாக நிறைவேற்றுவது நியாயமானது என்று நீதிபதி அசோக் பூஷன் நம்பினார்.


இதற்கு மறுப்பு தெரிவித்த வகையில், இந்த நிகழ்வில் பண மசோதா வழியைப் பயன்படுத்துவது "அரசியலமைப்பு செயல்முறையை  தவறான வழியில் பயன்படுத்துவதாகும்" என்று  நீதிபதி டி ஒய் சந்திரசூட்குறிப்பிட்டார். ஒரு சாதாரண மசோதாவை பண மசோதா என்று கூறுவது சட்டங்களை உருவாக்குவதில் மாநிலங்களவைவையை கட்டுப்படுத்துகிறது என்று நீதிபதி சுட்டிக்காட்டினார்.


நிதிச் சட்டம், 2017 : நிதிச் சட்டம், 2017, பல சட்டங்களில் திருத்தங்களை உள்ளடக்கியது, மற்றவற்றுடன், தீர்ப்பாயங்களின் உறுப்பினர்களின் சேவை நிலைமைகள் தொடர்பான விதிகளை அறிவிக்க அரசாங்கத்திற்கு அதிகாரம் அளித்தது. சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு, மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் மற்றும் பிற அதிகாரிகளுக்கு (உறுப்பினர்களின் தகுதிகள், அனுபவம் மற்றும் பிற பணி நிபந்தனைகள்) 2017-ஆம் ஆண்டில் (தீர்ப்பாய விதிகள்) விதிகளை ஒன்றிய அரசு உருவாக்கியது.

 

மெட்ராஸ் பார் அசோசியேஷன், அகில இந்திய வழக்கறிஞர்கள் சங்கம் மற்றும் காங்கிரஸ் எம்பி ஜெய்ராம் ரமேஷ் உட்பட பல மனுதாரர்கள், 2017-நிதிச் சட்டம், 110-வது பிரிவில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள தலைப்புகளுடன் தொடர்பில்லாத விதிகளை கொண்டிருப்பதால், அது நீக்கப்பட வேண்டும் என்று வாதிட்டனர்.


நவம்பர் 2019 இல், ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, நீதித்துறை சுதந்திரத்தில் தலையிடுவதற்கு அரசியலமைப்புக்கு எதிரான தீர்ப்பாய விதிகளை ரத்து செய்தது. ஆனால், பண மசோதா பற்றிய வழக்கை ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட முதன்மை அமர்விற்கு பரிந்துரைத்தது. ஆதார் வழக்கில் ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு அளித்த தீர்ப்பு செல்லுபடியாகும். பண மசோதா எது என்பதை விவரிக்கவில்லை என்று நீதிமன்றம் கவனித்தது.


2019 முதல் : 2019 தீர்ப்பிலிருந்து, ஏழு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு வழக்கு நிலுவையில் உள்ளதால், பல்வேறு வழக்குகளில் பண மசோதா பிரச்சினையை தீர்ப்பதை நீதிமன்றம் தவிர்த்து வருகிறது. இந்த வழக்குகளில் பணமோசடி தடுப்பு சட்டத்தின்  (PMLA) கீழ் அமலாக்க இயக்குநரகத்தின் அதிகாரங்களுக்கு எதிராக பல்வேறு வழக்குகள் தொடரப்பட்டது. அங்கு பிரிவு 45-ன் கீழ் கடுமையான ஜாமீன் நிபந்தனைகள் பண மசோதா (நிதிச் சட்டம், 2018) மூலம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன மற்றும் ஒன்றிய அரசின் தேர்தல் பத்திரத் திட்டத்திற்கு எதிராக பல்வேறு வழக்குகள் தொடரப்பட்டது. பண மசோதா வழியைப் பின்பற்றி ஒன்றிய அரசு கடந்த பத்தாண்டுகாலமாக பல்வேறு சட்டங்களை  இயற்றியது.

Original article:

Share:

அருணா ஆசப் அலி மற்றும் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் -ஆகன்ஷா ஜா

 1909 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 16 ஆம் தேதி ஒரு முக்கிய பெண் சுதந்திரப் போராட்ட வீரரான அருணா ஆசப் அலி பிறந்தார். வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது அவர் எப்படி பிரபலமடைந்தார். இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்திற்கு அவரது பங்களிப்பு என்ன?


ஆகஸ்ட் 8, 1942 அன்று, பம்பாயில் உள்ள கோவாலியா டேங்க் மைதானத்தில் (தற்போது ஆகஸ்ட் கிராந்தி மைதானம்) மகாத்மா காந்தி தனது புகழ்பெற்ற "செய் அல்லது செத்து மடி" (Do or Die) உரையை நிகழ்த்தினார். ஒரு முக்கிய பெண் புரட்சியாளரான அருணா ஆசப் அலி அங்கு மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றி, வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் அதிகாரப்பூர்வ தொடக்கத்தைக் தொடங்கிவைத்தார்.


ஜூலை 16 அருணா ஆசப் அலி பிறந்தநாள், மூவர்ணக் கொடியை உயர்த்திய அவரது துணிச்சலான செயலுக்காகக் கொண்டாடப்படுகிறது. 1940களில் இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டம் பற்றிய எந்த விவாதமும் அவரது பெயரை உள்ளடக்கியது. அவரது பங்களிப்புகளை ஆராய்வதற்கு முன், அவர்  கலந்துகொண்ட முக்கியத்துவம் வாய்ந்த வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை பற்றி சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.


வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்


1942 ஆம் ஆண்டு கடும் கோடை காலத்தில், தில்லியில், இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் சர் ஸ்டாஃபோர்ட் கிரிப்ஸ் தலைமையிலான ஒரு அமைச்சரவை தூது குழுவுடன் கலந்துரையாடினர். அப்போதைய இங்கிலாந்தின் பிரதமராக இருந்த வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இங்கிலாந்திற்கு இந்தியாவின் ஆதரவைப் பெறுவதற்காக இந்த தூதுக்குழுவை அனுப்பியிருந்தார்.


கிரிப்ஸ் தூது குழுவிற்கு முன், இந்தியாவின் வைஸ்ராய், லின்லித்கோ பிரபு, 1940 இல் 'ஆகஸ்ட் சலுகை' (August offer) என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு சலுகையை வழங்கினார். அது இந்தியாவிற்கு டொமினியன் அந்தஸ்தை வழங்க முன்மொழிந்தது, ஆனால் முஸ்லீம் லீக் மற்றும் பிற மதவாதத் தலைவர்களுக்கு வீட்டோ அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது.


இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, ஐரோப்பாவில் அச்சு மற்றும் நேச நாடுகளுக்கு இடையே பதட்டங்கள் மற்றும் துருப்பு நகர்வுகள் அதிகரித்தன. இந்தியத் தலைவர்கள் ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டிய அழுத்தத்தை எதிர்கொண்டனர். இதற்கிடையில், வங்காளம் கடுமையான போர்க்கால பணவீக்கம் மற்றும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் மிக மோசமான பஞ்சத்தின் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொண்டது.


பிரிட்டனின் தென்கிழக்கு ஆதிக்கங்கள் விரைவாக வீழ்ச்சியடைந்தன. ரங்கூன், சிட்வே போன்ற இடங்கள் கைப்பற்றப்பட்டன. ஜப்பானியப் படைகள் இந்தப் பகுதிகளைக் கைப்பற்றின. ஜெனரல் ஹிடேகி டோஜோ இந்த வெற்றிக்கு தலைமை தாங்கினார். அவர் ஜப்பானின் சர்வாதிகாரியாக இருந்தார் மற்றும் ஏகாதிபத்திய ஆட்சி உதவி சங்கத்தின் தலைவராக இருந்தார்.


அரசியல் அமைதியின்மைக்கு மத்தியில், வார்தாவில் கூடிய காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டி (Congress Working Committee (CWC)) ஜூலை 14, 1942 அன்று வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத் தீர்மானத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது. இது இந்தியில் பாரத் சோரோ அந்தோலன் (Bharat Chhoro Andolan) என்று அழைக்கப்பட்டது, இது ஆங்கிலேயரை இந்தியாவிலிருந்து வெளியேற வேண்டும் என்று வாதிட்டது. இந்த நேரத்தில் காந்தியின் வழக்கத்திற்கு மாறான போர்க்குணமிக்க நிலைப்பாட்டை பற்றி வரலாற்றாசிரியர் சேகர் பந்தோபாத்யாய் குறிப்பிட்டார்.


ஆகஸ்ட் 8, 1942 அன்று, காந்தி கோவாலியா டேங்க் மைதானத்தில் தனது புகழ்பெற்ற "செய் அல்லது செத்து மடி" உரையை நிகழ்த்தினார். இது காந்தியின் வழக்கமான அகிம்சை அணுகுமுறையிலிருந்து விலகுவதைக் குறித்தது. ஏனெனில், 'இறப்பது' ஒரு வன்முறைச் செயலாகக் கருதப்பட்டது. வன்முறையைத் தடுக்க ஒத்துழையாமை (1920-21) போன்ற இயக்கங்களை காந்தி முன்பு வழிநடத்தினார்.


பெண் சுதந்திரப் போராளிகள்


வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது, பெண்கள் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தனர், இது இந்தியாவில் பெண்கள் தலைமையிலான அரசியல் செயல்பாட்டின் புதிய சகாப்தத்தைக் குறிக்கிறது. ஆகஸ்ட் 8, 1942இல், மகாத்மா காந்தி மற்றும் பிற தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டனர். இது பெண் தலைவர்களை இயக்கம் முழுவதும் வழக்கத்திற்கு மாறான வழிகளில் முன்னேறத் தூண்டியது.


சரோஜினி நாயுடு, சுசேதா கிருபலானி, கமலாதேவி சட்டோபாத்யாய், உஷா மேத்தா, மாதங்கினி ஹஸ்ரா, கனக்லதா பருவா, பூர்ணிமா பானர்ஜி, அருணா ஆசப் அலி போன்ற குறிப்பிடத்தக்க நபர்கள் சிறைக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் முக்கிய தலைவர்களாக உருவெடுத்தனர்.


வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது தனது துணிச்சலுக்கு பெயர் பெற்ற அருணா ஆசஃப் அலி, 1946ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் சரணடைவதற்கான காந்தியின் உத்தரவை மீறினார். அவர் ஒரு முஸ்லீம் காங்கிரஸ் தலைவரான ஆசப் அலியை மணந்தார். இந்த திருமணத்தை அவரது குடும்பத்தினர் ஆதரிக்கவில்லை. முக்கிய காரணம், ஆசப் அலி அருணாவை விட 20 வயது மூத்தவர்.


பாகிஸ்தானுக்கான இந்தியாவின் முன்னாள் உயர் ஆணையர் டி.சி.ஏ.ராகவன் 'சுதந்திர வட்டங்கள்' (The Circles of Freedom) என்ற புத்தகத்தை எழுதினார். இந்தப் புத்தகத்தில் அருணாவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய சுவாரசியமான தகவல்களை குறிப்பிட்டுள்ளார். 1928இல், அவர் தனது திருமணத்திற்குப் பிறகு பழைய டெல்லியில் உள்ள குச்சா செளனில் வசித்து வந்தார். இந்த வாழ்க்கை அவருடைய ஆங்கிலோ-இந்திய எதிர்ப்பிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது.


1932இல், ஒத்துழையாமை இயக்கத்தில் ஈடுபட்டதற்காக அருணா சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம் அனைத்து அரசியல் கைதிகளையும் விடுவிக்க வேண்டும் என்று கூறியது. காந்தி அருணாவை சிறையிலிருந்து வெளியேறச் சொன்னார். ஆனால் திகார் சிறையில் கைதிகள் தவறாக நடத்தப்படுவதை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தினார் அருணா. அவரின் இந்த போராட்டம் சீர்திருத்தங்களுக்கு வழிவகுத்து. அடுத்த பத்தாண்டுகள் அவர் அம்பாலாவில் தனிமைச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.


பம்பாயில் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது கோவாலியா டேங்க் கூட்டத்தில் மூவர்ணக் கொடியை ஏற்றியதற்காக அருணா புகழ் பெற்றார். தப்பியோடிய நபராக அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும், அவர் கைது செய்யப்படுவதைத் தவிர்த்து, ராம் மனோகர் லோஹியா போன்ற தலைவர்களிடம் அடைக்கலம் அடைந்தார்.


அருணா, லோஹியாவுடன் இணைந்து ‘இன்குலாப்’ (Inquilab) என்ற செய்தித்தாளைத் தொகுத்து, 1946 வரை தொடர்ந்து போராடினார். காந்தி, அருணா சரணடைய வேண்டும் என்று விரும்பினார். அவர் அருணாவிற்க்கு எழுதிய கடித்த்தில், “உங்கள் தைரியம் மற்றும் வீரத்தை நான் பாராட்டுகிறேன். நீங்கள் மிகவும் மெலிந்து விட்டீர்கள். காவல்துறையிடம் சரணடையுங்கள் மற்றும் உங்கள் கைதுக்காக வழங்கப்படும் பரிசுத் தொகையை ஹரிஜன் (தீண்டத்தகாதவர்களின்) நோக்கத்திற்காக ஒதுக்குங்கள்,”என்றார்.


சோசலிசப் கொள்கையில் உறுதியாக இருந்த அருணா, தன் மீதான பரிசுத் தொகை நீக்கப்பட்ட பின்னரே சரணடைந்தார். மீண்டும் கைது செய்யப்பட்ட பிறகும் கூட, அருணா தனது அரசியல் கருத்துக்களை ஐஎன்எஸ் தல்வாரின் ராயல் இந்திய நேவி கலகத்தை ஆதரிப்பதன் மூலம் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்தார்.


இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, அருணா காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து வெளியேறினார். அதற்கு பதிலாக இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்தார். இந்த கட்சியில், அவர் ஒரு மகளிர் குழுவை உருவாக்கினார். இது 'இந்தியப் பெண்களின் தேசிய கூட்டமைப்பு' (National Federation of Indian Women) என்று அழைக்கப்பட்டது.


அருணாவின் கணவர் 1953இல் இறந்தார். அவர் இறப்பதற்கு முன், அமெரிக்காவுக்கான இந்தியாவின் முதல் தூதராக ஆசப் அலி ஆனார். இந்த பதவி முதலாளித்துவத்தை ஆதரிக்கச் செய்திருக்கலாம். இது பனிப்போர் காலத்தில் இருந்தது. ஆனால் அருணா மனம் மாறவில்லை. கம்யூனிசத்தில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார்.


1965இல், அருணா ஆர்டர் ஆஃப் லெனின் (Order of Lenin prize) பரிசைப் பெற்றார். இந்திய அரசாங்கம் 1992இல் இந்தியாவின் இரண்டாவது உயரிய விருதான பத்ம விபூஷண் விருது (Padma Vibhushan) வழங்கி கௌரவித்தது. அருணா உயிரோடு இருக்கும்போதே அதைப் பெற்றார்.


1997ல் அருணாவுக்கு இந்தியாவின் உயரிய குடிமகன் விருதான பாரத ரத்னா விருது (அவர் இறந்த பிறகு) வழங்கப்பட்டது.   1998இல், அவரது நினைவாக ஒரு அஞ்சல்தலை வெளியிடப்பட்டது. புது தில்லியில் ஒரு சாலைக்கு அவரது பெயரும் சூட்டப்பட்டது. இது அருணா ஆசஃப் அலி மார்க் என்று அழைக்கப்படுகிறது.


மற்ற முக்கிய சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள்


இந்தியாவின் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பெண்கள் பற்றிய டாக்டர். ஹரிஷ் சந்திராவின் ஆய்வு, ஆங்கிலேயர்களிடமிருந்து பெண்கள் கடுமையான துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டதை எடுத்துக்காட்டியது. சுதந்திரப் போராட்டத்தில் மற்றவர்கள் சேருவதைத் தடுக்க அவர்கள் அடிக்கடி அவமானப்படுத்தப்பட்டனர். 


ஆங்கிலேயரின் அட்டூழியத்தில் தடியடி மட்டுமல்ல துப்பாக்கிச் சூடும் அடங்கும். இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் (INC) முதல் இந்தியப் பெண்மணி சரோஜினி நாயுடு, வெள்ளையனே வெளியேறு தீர்மானத்திற்குப் பிறகு உடனடியாக கைது செய்யப்பட்டார். ஒரு மூத்த தலைவர் என்ற அவரது அந்தஸ்து அவரை சிறையில் அடைப்பதற்கான முக்கிய இலக்காக மாற்றியது.


சரோஜினி நாயுடு இல்லாத காலத்தில், சுசேதா கிருபலானி போன்ற தலைவர்கள் முக்கிய பங்காற்றினர். காங்கிரஸ் தலைவர் ஜேபி கிருபலானியின் மனைவி சுசேதா கிருபலானி, அகில இந்திய மகிளா காங்கிரஸை நிறுவினார் (All India Mahila Congress). 


அவர் பனாரஸ் இந்து பல்கலைகளகத்தில் அரசியலமைப்பு வரலாறு துறையில் பேராசிரியாராக இருந்தார். இந்த அனுபவம் அவரது பேச்சுக்களை செம்மை படுத்தியது. அவர் ராம் மனோகர் லோஹியாவுடன் நெருங்கிய நட்பில் இருந்தார். கிருபலானியின் அரசியல் கருத்துக்கள் கம்யூனிச கொள்கைகளால் நிறைந்திருந்தது. இந்த காரணிகளால் அவர் உத்தரபிரதேசத்தின் முதல் பெண் ஆளுநராக வர உதவியது. அவர் 2 அக்டோபர் 1963 அன்று பதவியேற்றார். 


உஷா மேத்தா மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க சுதந்திர போராட்ட வீரர் ஆவார். ஒரு வானொலி அறிவிப்பை வெளியிட்டபோது அவருக்கு 22 வயது. "இந்தியாவில் எங்கிருந்தோ 42.34 மீட்டர் தொலைவில் இருந்து ஒலி பரப்பப்படும் காங்கிரஸ் வானொலி இது" என்றார். காந்தியின் பேச்சு அவரை நெகிழ வைத்தது. அவர் அப்போதுதான் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருந்த ரேடியோ அலைகள் பரிமாற்ற தொழில்நுட்பத்தைப் (radio waves transmission technology) பயன்படுத்தினார்.   இதை ஆங்கிலேய அரசின் தணிக்கையைத் தவிர்க்க அவர் பயன்படுத்தினார். 


காங்கிரஸ் வானொலி ஆகஸ்ட் முதல் நவம்பர் 1942 வரை செயல்பட்டது. சிறையில் அடைக்கப்பட்ட புரட்சியாளர்கள் பற்றிய செய்திகளை அது ஒலிபரப்பியது. அவர்களுக்கு எதிரான கொடுமைகள் குறித்தும் அதில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஆசாத் ஹிந்த் ஃபௌஸ் (Azad Hind Fauz) பற்றிய தகவல்களையும் பகிர்ந்து கொண்டது. சில சமயங்களில், தேசபக்தி பாடல்களை ஒளிபரப்பியது. அப்படி ஒலி பரப்பப்பட்ட பாடல்  "வந்தே மாதரம்".


மேத்தா ஒரு அரசாங்க மாஜிஸ்திரேட்டின் மகள் ஆவார். இதனால் அவரது செயல்கள் பிரிட்டிஷ் உளவுத்துறைக்கு குறைவான அளவாகவே தெரிந்திருந்தது. இருப்பினும், அவர் இறுதியில் பிடிபட்டு புனேவின் எரவாடா சிறையில் மார்ச் 1946 வரை சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். தேசியவாத ஊடகங்கள் அவரை "ரேடியோ-பென்" (Radio-ben) என்று புகழ்ந்தன.


மாதங்கினி ஹஸ்ரா என்பவர் மற்றொரு தீவிர காந்தியவாதி மற்றும் புரட்சியாளர் ஆவார். அவர் "செய் அல்லது செத்து மடி" (Do or Die) என்ற முழக்கத்தை எடுத்துக்காட்டினார். 1942-ல், 73 வயதில், வங்காளத்தில் உள்ள தம்லுக் காவல் நிலையத்தைத் தாக்க 6,000 தன்னார்வலர்கள், பெரும்பாலும் பெண்கள், எதிர்ப்பு அணிவகுப்புக்கு தலைமை தாங்கினார். அவர்கள் நெருங்கியதும், காவல் துறையினர் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். ஹஸ்ரா பலமுறை சுடப்பட்டு, மூவர்ணக் கொடியைப் பிடித்துக்கொண்டு, ‘வந்தே மாதரம்’ (Vande Mataram) கோஷமிட்டபடி இறந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.



Original article:

Share: