இந்திய காடுகளின் நிலை அறிக்கை (2023) -குஷ்பு குமாரி

 சமீபத்தில் வெளியிடப்பட்ட இந்திய வன கணக்கெடுப்பின் அறிக்கையானது, மரங்களின் பரப்பளவில் குறிப்பிடத்தக்க அதிகரிப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது.  


இரு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வெளியிடப்படும் 18-வது வனத்துறை அறிக்கையை (ISFR-2023) சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் பூபேந்தர் யாதவ் டிசம்பர் 21 அன்று டேராடூனில் உள்ள வன ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (Forest Research Institute) வெளியிட்டார். இந்திய வனப்பகுதிகளின் மாநில அறிக்கை (India State of Forest Report (ISFR)) இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை வெளியிடப்படுகிறது மற்றும் செயற்கைக்கோள் தரவுகளைப் பயன்படுத்தி நாட்டின் வனப்பகுதியின் வரைபடத்தை உள்ளடக்கியது.


முக்கிய அம்சங்கள் : 


1. ஒவ்வொரு இரண்டு வருடங்களுக்கும் இதுபோன்ற அறிக்கையை உருவாக்கும் உலகின் சில நாடுகளில் இந்தியாவும் ஒன்றாகும். இதன் அறிக்கையானது, விரிவானது மற்றும் வலுவானது என்று பரவலாகக் கருதப்படுகிறது. ரிமோட் சென்சிங் நுட்பங்கள் (remote sensing techniques) மூலம் இந்தியாவின் வனப்பகுதி முழுவதையும் வரைபடமாக்குவதன் மூலம் தரவு கணக்கிடப்படுவதால், வன மேலாண்மை, வனவியல் மற்றும் வேளாண் வனவியல் துறைகளில் கொள்கைகளை திட்டமிடுவதற்கும் வகுப்பதற்கும் இந்திய வனப்பகுதிகளின் மாநில அறிக்கை (ISFR) பயன்படுத்தப்படுகிறது. 


2. இந்தியாவின் பசுமைப் பகுதி இப்போது 25% க்கும் அதிகமாக உள்ளது. நாட்டின் 8,27,357 சதுர கிமீ (25.17%) காடுகள் (21.76%) மற்றும் மரங்கள் (3.41%) உள்ளன. இதில், 4,10,175 சதுர கி.மீ., அடர்ந்த காடுகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.


3. 2021 மற்றும் 2023-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில் நிகர காடுகளின் பரப்பளவு 156.41 சதுர கிமீ அதிகரித்துள்ளது.  இது இந்தியாவின் புவியியல் பரப்பளவில் மொத்த காடுகளின் பரப்பளவை 21.76% ஆகக் கொண்டு வருகிறது. 2021-ஆம் ஆண்டு மதிப்பீட்டோடு ஒப்பிடுகையில் இது 0.05% சிறியளவிலான அதிகரிப்பாகும். இந்த அதிகரிப்புடன், மொத்த காடுகளின் பரப்பளவு 7,15,342.61 சதுர கிலோமீட்டராக உள்ளது.


4. 2003 மற்றும் 2013--ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், காடுகளின் பரப்பளவு 0.61 சதவீதத்தால், 20.62% இருந்து 21.23% ஆக அதிகரித்துள்ளது. அடுத்த 10 ஆண்டுகளில், இது 0.53 சதவீதம் மட்டுமே அதிகரித்து, 21.76% ஐ எட்டியது.


5. மரங்களின் பரப்பளவு அதிக வளர்ச்சியைக் கண்டது.  இது 2021-ஆம் ஆண்டில் 2.91% இருந்து 2023-ம் ஆண்டில் 3.41% ஆக அதிகரித்துள்ளது. இது 1,285.4 சதுர கி.மீ அதிகரிப்புக்கு வழிவகுத்தது. மேலும், 2021-ம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது மொத்த பசுமைப் பகுதி 1,445.81 சதுர கி.மீ அதிகரித்துள்ளது. இது 25.17 சதவீத புவியியல் பரப்பளவை உள்ளடக்கியது. 


6. ISFR-2023 ஆனது, 2021-ஆம் ஆண்டு முதல் இரண்டு ஆண்டுகளில் 3,913 சதுர கிமீ அடர்ந்த காடுகளை இந்தியா இழந்துள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த பகுதி கோவாவை விட பெரியது. இந்த சரிவு கடந்த 20 ஆண்டுகளில் மோசமான நிலையுடன் பொருந்துகிறது. 2013 மற்றும் 2023-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், 17,500 சதுர கிலோமீட்டர் அடர்ந்த காடுகள் மறைந்துவிட்டன. இதற்கு முன், 2003 முதல் 2013-ஆம் ஆண்டு வரை, 7,151 சதுர கி.மீ இருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.


    7. 2003-ஆம் ஆண்டு முதல், இந்தியா 24,651 சதுர கிமீ அடர்ந்த காடுகளை முற்றிலுமாக இழந்துள்ளது. இது மொத்த அடர்ந்த காடுகளில் 6.3% அதிகமாகும். இது ஒரே வனப்பகுதியாக இணைத்தால், இந்த இழப்பு பஞ்சாபின் அளவில் பாதியாக இருக்கும்.


              8. ISFR-2023 ஆனது, 2021-ஆம் ஆண்டு  முதல் 1,420 சதுர கி.மீ அளவுள்ள காடுகள் அடர்ந்த தோட்டங்களாக மாறியதையும் குறிப்பிடுகிறது.  இருப்பினும், இது குறைந்து வரும் போக்கைக் காட்டுகிறது. அடர்ந்த காடுகள் என வகைப்படுத்தப்பட்ட தோட்டங்கள் வளர்ந்து வரும் நிலையில், இயற்கை அடர்ந்த காடுகளை இழப்பது வழக்கமான நிகழ்வாகிவிட்டது.


9. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் குறுக்கே உள்ள வனப்பரப்பு முதன்முறையாக மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது. மத்திய அரசால் சுற்றுச்சூழல் உணர்திறன் (eco-sensitive) என்று ஒதுக்கப்பட்ட பகுதி 2013-ஆம் ஆண்டு  முதல் 58.22 சதுர கி.மீ வனப்பகுதியை இழந்துள்ளது என்பதை இது காட்டுகிறது. மிகவும் அடர்த்தியான காடுகள் 3,455.12 சதுர கி.மீ அதிகரித்திருந்தாலும், மிதமான அடர்த்தியான காடுகள் மற்றும் திறந்த காடுகள் முறையே 1,043.23 சதுர கி.மீ மற்றும் 2,480.11 சதுர கி.மீ என குறைந்துள்ளன. 

10. 2021-ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது நாட்டில் சதுப்புநில இனங்கள் 7.43 சதுர கி.மீ குறைந்துள்ளன.  நாட்டின் மொத்த சதுப்புநிலக் காடுகள் 4,991.68 சதுர கி.மீ ஆகும். இது நாட்டின் மொத்த புவியியல் பரப்பளவில் 0.15 சதவீதமாகும். குஜராத்தில் 36 சதுர கி.மீ இழப்பில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க குறைவு பதிவாகியுள்ளது. அதைத் தொடர்ந்து அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளில் 4.65 சதுர கி.மீ குறைவு பதிவாகியுள்ளது. 

மாநிலங்களின் செயல்திறன்

1. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் வனப்பகுதி தொடர்ந்து குறைந்து வரும் போக்கை பதிவு செய்துள்ளது மற்றும் 2023-ஆம் ஆண்டு  மதிப்பீட்டின்படி, 327.30 சதுர கி.மீ குறைவாக மதிப்பிட்டுள்ளது. இப்பகுதியில் மிசோரம் மட்டுமே 178 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவானது அதிகரிப்பைக் காட்டியது. நாகாலாந்து, திரிபுரா, மேகாலயா மற்றும் அஸ்ஸாம் ஆகிய மாநிலங்களில் மிகப்பெரிய சரிவு காணப்பட்டது.


2. சத்தீஸ்கர் 683.62 சதுர கிலோமீட்டரைச் சேர்த்து, காடு மற்றும் மரங்களின் பரப்பில் மிக உயர்ந்த வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்துள்ளது.  அதைத் தொடர்ந்து உத்தரப் பிரதேசம் (559.19 சதுர கிமீ), ஒடிசா (558.57 சதுர கிமீ), மற்றும் ராஜஸ்தான் (394.46 சதுர கிமீ) ஆகியவை உள்ளன. மாறாக, மத்தியப் பிரதேசம் 612.41 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவை இழந்தது. மற்ற குறிப்பிடத்தக்க இழப்புகள் கர்நாடகா (459.36 சதுர கிமீ), லடாக் (159.26 சதுர கிமீ), மற்றும் நாகாலாந்து (125.22 சதுர கிமீ) ஆகியவற்றில் காணப்பட்டன.


3. ஒதுக்கப்பட்ட மற்றும் பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகளைப் போன்ற ஒதுக்கப்பட்ட வனப் பகுதிகளுக்குள் (Reserved Forest Areas (RFA)) மிசோரம் 192.92 சதுர கி.மீ கொண்டுள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து ஒடிசா 118.17 சதுர கி.மீ. கர்நாடகா 93.14 சதுர கி.மீ. மேற்கு வங்கத்தில் 64.79 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவு அதிகரிப்பாக பதிவாகியுள்ளது.  ஜார்கண்ட் 52.72 சதுர கிலோமீட்டர் வளர்ச்சியைக் காட்டியது.


4. பரப்பளவைப் பொறுத்தவரை, மிகப்பெரிய காடு மற்றும் மரங்களைக் கொண்ட முதல் மூன்று மாநிலங்கள் மத்தியப் பிரதேசம் (85,724 சதுர கி.மீ), அருணாச்சல பிரதேசம் (67,083 சதுர கி.மீ) மற்றும் மகாராஷ்டிரா (65,383 சதுர கி.மீ)  ஆகியவை ஆகும். 


1. வனப்பகுதி அளவு : வனப்பகுதி என்பது குறைந்தது ஒரு ஹெக்டேர் அளவுள்ள அனைத்து நிலங்களையும் குறிக்கிறது. இந்த நிலங்கள் அல்லது சட்ட நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், 10% அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட மரஉச்சியைக் (tree canopy) கொண்டிருக்க வேண்டும். இதில் பழத்தோட்டங்கள், மூங்கில் மற்றும் பனை ஆகியவை அடங்கும்.  எந்த நிலத்தில் மரங்கள் உள்ளன என்பதை இது காட்டுகிறது. நிலம் யாருக்கு சொந்தமானது அல்லது நிலம் வன நிலமாக அறிவிக்கப்பட்டதா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல்இதை வெளிப்படுத்துகிறது.


2. அடர்ந்த வனப்பகுதிகள் : 40% மற்றும் அதற்கு மேற்பட்ட மரஉச்சி அடர்த்தி கொண்ட பகுதிகள் அடர்ந்த காடுகளாக கருதப்படுகின்றன. 


3. திறந்த வனப்பகுதிகள் (Open Forests (OF)) : 10-40% மரஉச்சியில் அடர்த்தி கொண்ட பகுதிகள் திறந்த காடுகள் (OF) ஆகும். 


4. மிகவும் அடர்த்தியான வனப்பகுதிகள் (VDF) : குறைந்தது 70% மரஉச்சியில்  அடர்த்தி கொண்ட பகுதிகள் மிகவும் அடர்த்தியான காடுகள் (VDF) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 


5. பதிவு செய்யப்பட்ட வனப்பகுதி (RFA) : அரசாங்க பதிவுகளில் 'வனம்' என்று பதிவு செய்யப்பட்ட அனைத்து புவியியல் பகுதிகளையும் குறிக்கும் வனப்பகுதி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இந்திய வனச் சட்டம், 1927 இன் விதிகளின் கீழ் 'ஒதுக்கப்பட்ட காடுகள்' (Reserved Forests(RF)) மற்றும் 'பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகள்' (Protected Forests(PF)) ஆகியவை RFA ஐ உருவாக்குகின்றன. 


6. மரங்களின் பரப்பளவு : இது மரங்களால் சூழப்பட்ட ஆனால் வனப்பகுதிக்கு வெளியே உள்ள பகுதி. இது 1 ஹெக்டேருக்கும் குறைவான மரங்களை பதிவு செய்கிறது. ஏனெனில், 1 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான மரங்கள் ஏற்கனவே வனப்பகுதியாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. 




Original article:

Share:

சுனாமி என்றால் என்ன? அது எவ்வாறு உருவாகிறது? - ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்: 


• இந்தோனேஷியாவின் கடலுக்கு அடியில் 9.1 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது. இதனால், மிகப்பெரிய அலைகள் ஏற்பட்டது. இந்தோனேசியாவின் ஆச்சே பகுதி, தாய்லாந்து கடற்கரை, அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகள் மற்றும் இந்தியா மற்றும் இலங்கை கடற்கரைகளில் அலைகள் பயணித்ததால் 230,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இறந்தனர். இதனால் பெரும் சேதம் ஏற்பட்டது.


  • "இந்தியப் பெருங்கடல் படுகையைச் சுற்றியுள்ள கடலோரப் பகுதிகளை உயர் அலைகள் மூழ்கடித்தபோது மக்கள் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்ந்ததால், சுனாமி பற்றிய எந்த எச்சரிக்கை அமைப்பும் அல்லது முறையான கல்வியும் இல்லாதது தெளிவாகத் தெரிந்தது.  இது சமீபத்திய நிகழ்வுகளில் நடந்த மிக மோசமான இயற்கை பேரழிவுகளில் ஒன்றாகும்." 


• கடலுக்கடியில் நிலநடுக்கம் ஏற்பட்ட 20 நிமிடங்களில் அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளைத் தாக்கிய சுனாமி 2 மணி நேரத்தில் சென்னையையும் இலங்கையையும் அடைந்தது. முன்கூட்டிய எச்சரிக்கை செய்யும் அமைப்பு இருந்திருந்தால்  இந்தியாவிற்கும் இலங்கைக்கும் வரும் அலைகள் குறித்து எச்சரிக்கை செய்திருக்க முடியும்.  அந்த நேரத்தில், இந்தியாவின் நில அதிர்வு கண்காணிப்பு வலையமைப்பு சிறியதாக இருந்தது. மேலும், நாடு சர்வதேச தரவுகளை நம்பியிருந்தது. இது நிலநடுக்கத்தை கண்டறிந்து சுனாமி எச்சரிக்கையை வழங்குவதை தாமதப்படுத்தியது


• தகவல் தொடர்பு சிக்கல்களும் மற்றும் தகவல் இடைவெளிகளும் இருந்தன. கடலோரப் பகுதியில் சுனாமி எப்படி உருவாகிறது என்பது பற்றி அதிகம் அறியப்படவில்லை.


• இந்திய பேரிடர் மேலாண்மை சட்டம் (Disaster Management Act) சுனாமி ஏற்பட்ட ஒரு வருடம் கழித்து நிறைவேற்றப்பட்டது.  இதைத் தொடர்ந்து, ஹைதராபாத்தில் உள்ள கடல் தகவல் சேவைகளுக்கான இந்திய தேசிய மையத்தில் (Indian National Centre for Ocean Information Services.(INCOIS)) இந்திய சுனாமி முன் எச்சரிக்கை மையத்தை (Indian Tsunami Early Warning Centre (ITEWC)) அரசாங்கம் அமைத்தது. இந்த மையம் அக்டோபர் 2007-ஆம் ஆண்டு முதல் செயல்பட்டு வருகிறது.  இதில் நிகழ்நேர நில அதிர்வு கண்காணிப்பு (seismic monitoring) மற்றும் கடல் மட்ட அமைப்பு ஆகியவை அடங்கும்.


உங்களுக்கு தெரியுமா?


• சுனாமி என்பது "துறைமுக அலை" (harbour wave) என்ற ஜப்பானிய வார்த்தையாகும். இது பூகம்பங்கள் அல்லது கடலுக்கு அடியில் எரிமலை வெடிப்புகளால் ஏற்படும் மாபெரும் கடல் அலைகளைக்  குறிக்கிறது.


• கடலுக்கு அடியில் நிலநடுக்கம் ஏற்படும் போது, ​​ கடல் தளத்தின் பெரும் பகுதி திடீரென மேலே அல்லது கீழே நகரும். இதனால் அதிக அளவு நீர் இடம்பெயர்ந்து, சுனாமி அலைகளை உருவாக்குகிறது. நீருக்கடியில் எரிமலை வெடிக்கும் போது இதே போன்ற நிகழ்வு நிகழ்கிறது. எரிமலையிலிருந்து வெளியேறும் எரிமலைக்குழம்பு நீரை இடமாற்றம் செய்து, ஒரு பெரிய அலையை உருவாக்குகிறது.


 • சுனாமி அலைகள் நூற்றுக்கணக்கான அடி உயரம் இருக்கும். அவை ஆழமான நீரில் ஜெட் விமானங்களைப் போல வேகமாகப் பயணிக்க முடியும். ஆனால், ஆழமற்ற நீரை அடையும் போது வேகத்தைக் குறைக்கும். இருப்பினும், ஒவ்வொரு நிலநடுக்கமும் அல்லது எரிமலை வெடிப்பும் சுனாமியை ஏற்படுத்தாது. சுனாமியின் உருவாக்கம் கடல் தளத்தின் வடிவம், நிலநடுக்கத்தின் தூரம் மற்றும் அதன் திசை உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணிகளைப் பொறுத்தது.




Original article:

Share:

பிகெட்டியின் கூற்று தவறு: இந்தியா சமத்துவமற்றது அல்ல. -சுர்ஜித் எஸ் பல்லா

 பிகெட்டி கினி குறியீட்டை மிகைப்படுத்தி, வருமான சமத்துவமின்மை குறித்து தவறான கூற்றுக்களை முன்வைத்துள்ளார். காலாவதியான தகவல்களையும் ஆதாரங்களையும் பயன்படுத்தியுள்ளார். அவர் முதலில் உண்மைகளை அறிந்து கொண்டு பின்னர், இந்திய சொத்து வரி, வரி வசூல், சேமிப்பு மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி (Gross domestic product (GDP)) பற்றி விவாதிக்க வேண்டும்.


ராபின் ஹூட் பொருளாதாரம் (பணக்காரரிடம் இருந்து எடுத்து ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பது) என்ற எண்ணம் ஏறக்குறைய 1,000 ஆண்டுகளாக இருந்து வருகிறது. இது 1377-ஆம் ஆண்டு முதல் அறியப்பட்ட குறிப்புடன் உள்ளது. இந்த உள்ளுணர்வின் உயிர்வாழ்வதற்கான காரணம் என்னவென்றால், இது மிகவும் கவர்ச்சிகரமானதாக இருக்கிறது. அதைக் கேள்வி கேட்பது பெரும்பாலும் இதயமற்ற அல்லது மோசமானதாக முத்திரையிடுவதற்கு வழிவகுக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில், பணக்காரர்களிடம் இருந்து எடுத்து ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பது அவசியம் என்ற கருத்தை அனைவரும் ஏற்றுக்கொண்டதாக நான் நம்புகிறேன்.


பணக்காரர்களிடம் இருந்து எடுத்து ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பது என்ற இந்த எண்ணமே உலகெங்கிலும் உள்ள அரசாங்கக் கொள்கைகளின் அடிப்படையாக அமைகிறது. தாமஸ் பிகெட்டி மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்கள் பல ஆண்டுகளாக மறுபகிர்வுக்காக வாதிடுகின்றனர். இருப்பினும், நல்ல நோக்கத்துடன் கூட, சித்தாந்தம் அல்லது கொள்கை விருப்பங்களுக்காக உண்மைகளை புறக்கணிக்கக்கூடாது. சமீபத்தில் இந்தியாவிற்கு பயணம் செய்த போது, ​​இந்தியாவில் வரி வசூல் மற்றும் வருமானப் பகிர்வு பற்றி பிகெட்டி சில ஆச்சரியமான கூற்றுகளை கூறினார். இந்தியா வேகமாக வளர பணக்காரர்களுக்கு அதிக வரி விதிக்க வேண்டும் என்பதை இந்த "உண்மைகள்" காட்டுகின்றன என்று அவர் வாதிட்டார்.

 

இந்தியாவில் வருமான சமத்துவமின்மை தென்னாப்பிரிக்காவிற்குக் கீழே, உலகில் இரண்டாவது மிக உயர்ந்ததாக உள்ளது என்று பிகெட்டி முதலில் கூறினார். இருப்பினும், உத்தியோகபூர்வ வருமானப் பங்கீட்டுக் கணக்கெடுப்பை இந்தியா ஒருபோதும் நடத்தியதில்லை. இந்தியாவின் வருமான சமத்துவமின்மை பற்றி இந்த துணிச்சலான கூற்றை முன்வைப்பதன் மூலம், பிகெட்டி  அத்தகைய கணக்கெடுப்பை நடத்த அரசாங்கத்தை தூண்டலாம். இந்தக் கருத்துக்கணிப்பு அனைத்துப் பதில்களையும் வழங்காவிட்டாலும், நாட்டின் வருமானப் பங்கீட்டைப் புரிந்து கொள்ள இது ஒரு நல்ல தொடக்கப் புள்ளியாக இருக்கும்.


பிகெட்டியின் கூற்றின் துல்லியத்தை நிபுணர்கள் சந்தேகிக்கின்றனர். உலக வங்கி மற்றும் பிறரின் ஆராய்ச்சி, நுகர்வு கினி மற்றும் வருமானம் கினி இடையே சராசரி வேறுபாடு சுமார் 6 புள்ளிகள் என்று காட்டுகிறது. இந்தியாவின் நுகர்வு கினி 0.34 ஆக இருப்பதால், ஜினியின் வருமானம் 0.4 என்பது நியாயமானதாகத் தெரிகிறது.  இருப்பினும், இந்தியாவிற்கு 0.6 என்ற கினியை பரிந்துரைப்பது மிகையான மதிப்பீடாகத் தோன்றுகிறது.


இந்தியாவில் வருமானப் பகிர்வு மிகவும் சமமற்றதாக இருப்பதால், பணக்காரர்களுக்கு அதிக வரி விதிப்பதும், அதிக வரிகளை வசூலிப்பதும், அந்தப் பணத்தை ஏழைகளுக்கு உதவுவதும் தான் தீர்வு என்று பிகெட்டி வாதிடுகிறார்.  இது விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.


பொருளாதாரத்தை வளர்க்க பணக்கார தொழில்முனைவோரை ஊக்குவிக்க சமத்துவமின்மை தேவை என்ற அரசாங்கத்தின் வாதம் நம்பத்தகுந்ததாக இல்லை என்று பிகெட்டி மேலும் கூறுகிறார். எவ்வாறாயினும், வேகமான வளர்ச்சிக்கு உயர் சமத்துவமின்மை அவசியம் என்று யாரும், கார்ல் மார்க்ஸ் அல்லது இந்திய அரசாங்கத்தின் உறுப்பினர்கள் கூட இதுவரை கூறவில்லை என்பதால், இந்தக் கூற்று கேள்விக்குள்ளாக்கப்பட வேண்டும்.


இந்தியா 30 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆண்டுதோறும் 6% க்கும் அதிகமாக வளர்ந்துள்ளது.


இந்தியாவின் வரி வசூல் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 13% மட்டுமே என்றும், அதாவது மறுபங்கீடு செய்வதற்கு குறைவாக இருப்பதாகவும் பிகெட்டி கூறுகிறார். வரிவிதிப்பு மற்றும் மறுவிநியோகத்தில் சிறப்பாக செயல்படும் சீனா போன்ற நாடுகளுடன் இதை அவர் ஒப்பிடுகிறார்.  2% சொத்து வரி இந்தியாவின் வரி வருவாயை மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.5% அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.


இருப்பினும், தரவு நிலைமை சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மாறியது.  சர்வதேச நாணய நிதியம், பல ஆண்டு மேற்கொண்ட முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, 190 நாடுகளுக்கான வரி வசூல் தரவை வெளியிட்டது. 1990 முதல் 2019-ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலகட்டத்தை உள்ளடக்கியது. இந்தத் தரவு 2021-ஆம் ஆண்டில் புதுப்பிக்கப்பட்டது.


புதிய தரவு வெளியிடப்படுவதற்கு முன்பு, பொருளாதாரத்தின் அளவு மற்றும் தன்மையின் அடிப்படையில் வரி வசூல் தரவு மாறுபடுகிறது.  இந்தியாவில் உள்ள பல ஆராய்ச்சியாளர்கள் (மற்றும் சிலருக்கு இன்னும் புதிய தரவுகள் தெரியாது) ஒன்றிய அளவில் வரி வசூல் மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது. இது இந்தியாவின் உள் நாட்டு உற்பத்தி வரி விகிதம் 13% மட்டுமே என்ற தவறான முடிவுக்கு வழிவகுத்தது.


புதிதாக நியமிக்கப்பட்டுள்ள ரிசர்வ் வங்கி கவர்னர், சஞ்சய் மல்ஹோத்ரா, நிதி அமைச்சகத்தின்  உறுப்பினர்களான நிலஞ்சனா ராய் மற்றும் கே பாலசுப்ரமணியன் ஆகியோருடன் இணைந்து, உள்நாட்டு உற்பத்தி வரி விகிதம், ஒப்பீட்டுக் கண்ணோட்டத்தில் இந்தியாவின் செயல்திறன்' (பொருளாதார மற்றும் அரசியல் வார இதழ், ஜூன் 24, 2023) என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை வெளியிட்டார்.  


166 நாடுகளின் தரவுகளை ஆய்வு செய்த அவர்களின் ஆய்வில், 2019-20ஆண்டில் இந்தியாவின் உண்மையான உள்நாட்டு உற்பத்தி வரி விகிதம் 16.7% ஆக இருந்தது. இது கணிக்கப்பட்ட மதிப்பான 16.04% (சமூகப் பாதுகாப்பு உட்பட) மற்றும் 14.6% (சமூகப் பாதுகாப்பைத் தவிர்த்து) விட அதிகமாகும்.  இன்று, இந்த விகிதம் 18-19% க்கு அருகில் உள்ளது. ஒப்பிடுகையில், சீனா மற்றும் வியட்நாம் ஆகியவை 2019-ஆம் ஆண்டில் முறையே 16% மற்றும் 13.3% வரி மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதங்களைக் கொண்டிருந்தன.


இறுதியாக, பிகெட்டி குறிப்பிடுவது போல இந்தியாவின் உள்நாட்டு உற்பத்தி வரி விகிதம் மிகக் குறைவாக இல்லை. இது எதிர்பார்த்ததை விட அதிகமாக கூட இருக்கலாம். உண்மைகள் தெளிவாகத் தெரிந்தவுடன், சொத்து வரி, வரி வசூல், சேமிப்பு மற்றும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி பற்றிய கருதுகோள்களை நாம் ஆராயலாம்.


பல்லா முன்னாள் நிர்வாக இயக்குனர் சர்வதேச நாணய நிதியம் (International Monetary Fund (IMF)).




Original article:

Share:

மாதிரி நடத்தை விதிகள் உடன் தொடர்புடைய சிக்கல்கள் என்னென்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

 • தேர்தல் ஆணையத்தின் மாதிரி நடத்தை விதிகள்  (Model Code of Conduct (MCC)) என்பது தேர்தல்களுக்கு முன்னதாக அரசியல் கட்சிகள் மற்றும் வேட்பாளர்களை ஒழுங்குபடுத்துவதற்காக வழங்கப்பட்ட வழிகாட்டுதல்களின் தொகுப்பாகும். சுதந்திரமான மற்றும் நியாயமான தேர்தலை உறுதி செய்வதற்காக விதிகள் பல்வேறு தலைப்புகளை உள்ளடக்கியது அவை: 


-உரைகள்

- வாக்குப்பதிவு நாள் நடவடிக்கைகள்

- வாக்குச் சாவடிகள்

- அலுவல்துறைகள்

- தேர்தல் அறிக்கையின் உள்ளடக்கம்

- ஊர்வலங்கள்

- பொது நடத்தைகள்


போன்றவை தேர்தல் செயல்முறை முழுவதும் நேர்மையாக இருக்க வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.


• பிரஸ் இன்பர்மேஷன் பீரோவின் (Press Information Bureau) கூற்றுப்படி, 1960-ஆம் ஆண்டு கேரளாவில் நடைபெற்ற மாநில சட்டமன்றத் தேர்தலில் MCC இன் பதிப்பு முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது 1962-ஆம் ஆண்டு  தேர்தல்களில் அனைத்துக் கட்சிகளாலும் பின்பற்றப்பட்டது மற்றும் அடுத்தடுத்த பொதுத் தேர்தல்களிலும் பின்பற்றப்பட்டது.


• MCC தேர்தல் அட்டவணை அறிவிக்கப்பட்ட தேதியிலிருந்து முடிவு வெளியாகும் தேதி வரை அமலில் இருக்கும். பொது நடத்தை, கூட்டங்கள், ஊர்வலங்கள், வாக்குப்பதிவு நாள், வாக்குச் சாவடிகள், பார்வையாளர்கள், அதிகாரத்தில் உள்ள கட்சி மற்றும் தேர்தல் அறிக்கைகள் ஆகியவற்றைக் கையாளும் எட்டு விதிகளை MCC கொண்டுள்ளது.




Original article:

Share:

பிரதான் மந்திரி ஆயுஷ்மான் பாரத் சுகாதார உட்கட்டமைப்பு திட்டம் (PM-ABHIM) என்றால் என்ன? - ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள்: 


• பிரதான் மந்திரி ஆயுஷ்மான் பாரத் சுகாதார உட்கட்டமைப்பு திட்டம் (PM-ABHIM) என்பது ஒன்றிய அரசின் திட்டமாகும். இது எதிர்கால தொற்றுநோய்கள் மற்றும் எதிர்பாரா தொற்றுகளுக்கு பொது சுகாதார உள்கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 


  • நீதிபதிகள் பிரதிபா சிங் மற்றும் மன்மீத் பிரீதம் சிங் அரோரா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, சுகாதார உட்கட்டமைப்பு தொடர்பான பிற மனுக்களுடன் 2017-ஆம் ஆண்டு தானாக முன்வந்து தாக்கல் செய்த மனுவை ஆய்வு செய்தது. காலப்போக்கில், நகரத்தின் சுகாதார உட்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதற்கும் நெறிப்படுத்துவதற்கும் கவனம் செலுத்தும் டாக்டர் சரின் குழு அறிக்கையை செயல்படுத்த நீதிமன்றம் டெல்லி அரசுக்கு பல வழிகாட்டுதல்களை பிறப்பித்துள்ளது. 


• இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்துவதில்லை என டெல்லி அரசு முடிவு செய்துள்ளது. இருப்பினும், அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகத்தின் (All India Institute of Medical Sciences (AIIMS)) இயக்குநர், டிசம்பர் 10 தேதியிட்ட அறிக்கையில், இந்திரா காந்தி மருத்துவமனையில் உள்ள நோய் கண்டறியும் ஆய்வகங்களுக்கு மட்டுமே முன்னோடித் திட்டமாக இத்திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது என்று கூறினார். டிசம்பர் 12 அன்று, டெல்லியில் பிரதான் மந்திரி ஆயுஷ்மான் பாரத் சுகாதார உட்கட்டமைப்பு திட்டத்தை செயல்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்துவதற்காக ஒரு கூட்டத்தை நடத்த தேசிய சுகாதார இயக்க அதிகாரிகளுக்கு அமர்வு உத்தரவிட்டது.




Original article:

Share:

மீன்பிடி விரிவாக்க சேவைகளை வலுப்படுத்துவது ஏன் முக்கியமானது?

 மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்கள் மீன் பண்ணையாளர்களுக்கு என்ன ஆதரவை வழங்குகின்றன? 


இந்தியாவில் பல்வேறு மீன்பிடி வளங்கள் உள்ளன. அவை சுமார் மூன்று கோடி மீனவர்கள் மற்றும் மீன் பண்ணையாளர்களுக்கு  வேலை வாய்ப்புகளை வழங்குகின்றன. 2013-14 ஆண்டு முதல், நாட்டின் மீன் உற்பத்தி 83% அதிகரித்துள்ளது. 2022-23 ஆண்டில், மீன் உற்பத்தி 175 லட்சம் டன்களை எட்டியது. இதில் 75% உள்நாட்டு மீன் உற்பத்தியிலிருந்து வருகிறது.  இதன் விளைவாக, உலகில் மீன் மற்றும் மீன் வளர்ப்பில் இந்தியா இரண்டாவது பெரிய உற்பத்தியாளராக உள்ளது. இந்த சூழலில், உள்ளூர் மீன்பிடி மற்றும் மீன்வளர்ப்பு சேவைகளை வலுப்படுத்துவது மிகவும் முக்கியமானது.


  இந்த சேவைகள் மீனவர்கள் மற்றும் மீன் பண்ணையாளர்களுக்கு  கோரிக்கை அடிப்படையிலான உதவியை வழங்க வேண்டும் என்று நிபுணர்கள் நம்புகின்றனர்.  மேம்படுத்தப்பட்ட உயிரினங்களின் வாழ்க்கைச் சுழற்சி, நீரின் தரம், நோய்கள் மற்றும் வளர்ப்பு தொழில்நுட்பங்கள் பற்றிய வழிகாட்டுதல் போன்றவை இதில் அடங்கும். விதை உற்பத்தியாளர்கள் மற்றும் மீன் உற்பத்தியாளர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளுக்கும் இது தீர்வு காண வேண்டும். இந்த நடவடிக்கைகள் வெற்றிகரமான வணிக மாதிரியாக மாறும் என்பதையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். 


மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்களின் பங்கு என்ன? 


பிரதம மந்திரி மத்ஸ்ய சபதா யோஜனா (Pradhan Mantri Matsya Samapada Yojana) திட்டத்தின் கீழ், பயிற்சி பெற்ற நீர்வாழ் உயிரின வளர்ப்பு நிபுணர்களால் பலவிதமான விரிவாக்க சேவைகளை வழங்குவதற்கான ஒரே இடத்தில் தீர்வாக “மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்கள்” (Matsya Seva Kendras’ (MSK)) கருதப்படுகின்றன. 


குறிப்பாக, பெண்கள் மற்றும் நலிவடைந்த பிரிவினருக்காக இந்த மையங்களை அமைக்க அரசாங்கம் 60% வரை உதவி வழங்குகிறது. இதுபோன்ற 102 கேந்திரங்களை நிறுவ மாநில அரசுகள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களுக்கு நிதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. உதாரணமாக, கேரளாவின் திருச்சூரில் உள்ள மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்கள் நீர், மண் மற்றும் நுண்ணுயிரிகளை நோய்களுக்கு சோதிக்கும் ஆய்வகத்தைக் கொண்டுள்ளது. 


மகாராஷ்டிராவில் நாசிக் மற்றும் சாங்லி மாவட்டங்களில் உள்ள மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்கள், தேவையான தொழில்நுட்பத்துடன், பல்வேறு விதை மற்றும் தீவன உள்ளீடுகளில் மீனவர்கள் மற்றும் மீன் பண்ணையாளர்களுக்கு  பயிற்சி அளிப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. 


தொடக்க நிறுவனங்கள், கூட்டுறவு நிறுவனங்கள், மீன் பண்ணை குழுக்கள், கூட்டுப் பொறுப்புக் குழுக்கள் மற்றும் சுய உதவிக் குழுக்களுடன் இணைந்து சிறந்த நடைமுறைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள மத்ஸ்ய சேவா கேந்திரங்களை இந்திய அரசு ஊக்குவிக்கிறது. இந்த நடைமுறைகளில் காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளை கருத்தில் கொண்டு, உள்நாட்டு மற்றும் கடல் மீன்வளத்தை மீட்டெடுக்கும் மற்றும் பாதுகாப்பு மேலாண்மை முறைகள் இதில் அடங்கும்.

 

சாகர் மித்ராக்கள் (Sagar Mitras) மீனவர்களுக்கு எவ்வாறு ஆதரவளிக்கிறார்கள்? 


“சாகர் மித்ராஸ்” (“Sagar Mitras”) என்ற புதுமையான முயற்சியை அரசாங்கம் தொடங்கியுள்ளது. இந்த நபர்கள் அரசாங்கத்திற்கும் கடலோர மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களில் உள்ள கடல் சார்ந்த மீனவர்களுக்கும் இடையே முக்கிய இணைப்பாக செயல்படுகிறார்கள். அவர்கள் தினசரி கடல் பிடிப்புகள், விலை மாற்றங்கள் மற்றும் மீன் இறங்கும் மையங்கள் மற்றும் துறைமுகங்களில் சந்தைப்படுத்தல் தேவைகள் பற்றிய தரவுகளை சேகரிக்கின்றனர். அவர்கள் உள்ளூர் விதிமுறைகள் பற்றிய தகவல்களை மீனவர்களுக்கு வழங்குகிறார்கள். 


வானிலை முன்னறிவிப்புகள், இயற்கை பேரழிவுகள் பற்றிய எச்சரிக்கைகள் மற்றும் சுகாதாரமான முறையில் மீன்களை கையாளுதல் பற்றிய குறிப்புகளையும் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். கூடுதலாக, அவர்கள் கடலில் சாத்தியமான மீன்பிடி மண்டலங்கள் குறித்த தகவல்களை மீனவர்களுக்கு தெரிவிக்கின்றனர். 


விரிவாக்க சேவைகளை எவ்வாறு மேம்படுத்த முடியும்? 


மீன்பிடி மற்றும் மீன்வளர்ப்பில் விரிவாக்கம் மற்றும் ஆலோசனை சேவைகளை வலுப்படுத்த, இரண்டு படிகள் தேவை. முதலாவதாக, இந்த முன்முயற்சிகள் தற்போதுள்ள 700க்கும் மேற்பட்ட கிருஷி விக்யான் கேந்திராக்களின் (Krishi Vigyan Kendras) அமைப்புடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.  இது இந்திய இந்திய வேளாண் ஆராய்ச்சிக் குழுமத்தின் (Indian Council of Agricultural Research  ICAR)) ஆதரவுடன் மற்றும் மாநில அரசுகள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களின் விரிவாக்க சேவைகளுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். 


இரண்டாவதாக, டிஜிட்டல் விழிப்புணர்வை (digital outreach) ஊக்குவிப்பது முக்கியம். தேசிய மீன்வள மேம்பாட்டு வாரியம் “நீர் அங்காடி” (Aqua Bazaar) என்ற மெய்நிகர் கற்றல் தளத்தை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. வணிக ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மீன்களின் இனப்பெருக்கம் மற்றும் விதை உற்பத்தி குறித்து மீனவர்களுக்கு அடிப்படைக் கருத்துகளை விளக்கவும், நடைமுறை விளக்கங்களை வழங்கவும் இது வல்லுநர்களுக்கு உதவுகிறது. 


இந்நிலையில், இந்திய அரசின் உலக வங்கியின் ஆதரவுத் திட்டம் மீன்வளம் மற்றும் மீன்வளர்ப்புத் துறையை முறைப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. 

நாட்டில் உள்ள அனைத்து மீனவர்கள் மற்றும் மீன்வளர்ப்பு துறை வேலை அடிப்படையிலான டிஜிட்டல் அடையாளங்களை உருவாக்க திட்டமிட்டுள்ளது. இது அவர்களின் விரிவாக்க சேவைகள், திறன் மேம்பாடு மற்றும் விழிப்புணர்வு முயற்சிகளை மேம்படுத்த உதவும்.


அபிலக்ஷ் லிகி, இந்திய அரசின் மீன்வளத் துறையின் (Department of Fisheries) செயலாளர்.




Original article:

Share:

கென்-பெட்வா நதிகள் இணைப்பு திட்டம் குறித்து…

 அரசியல் தேவைக்காக பெரிய திட்டங்களை செயல்படுத்த அனுமதிக்கக் கூடாது. 


பல்வேறு எதிர்க்கட்சிகள் தங்களது எதிர்ப்பை தெரிவித்து கொண்டிருந்த போதிலும், கென்-பெட்வா (Ken-Betwa) நதிகளை இணைக்கும் திட்டத்தை பிரதமர் நரேந்திர மோடி கொடியசைத்து தொடங்கி வைத்தார்.  44,605 ​​கோடி ரூபாய் செலவில் கென் நதிப் படுகையில் இருந்து "அதிகப்படியான" நீரை பெட்வா நதிப் படுகைக்கு கொண்டு சென்று பண்ணைகள் மற்றும் குடியிருப்புகளுக்கு வழங்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. 


2021-ஆம் ஆண்டில், தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயம் அதன் சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை மறுபரிசீலனை செய்யும் போது, ஒன்றிய அமைச்சரவை திட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளித்தது.  கணிசமான முதலீடுகளைச் செய்த பிறகு, சுற்றுச்சூழல் சட்டங்களை மீறும்  செயல்களை மன்னிக்கும் அரசின் போக்குக்கு பொதுவானதாக உள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தால் நியமிக்கப்பட்ட நிபுணர் குழுவின் விமர்சன கருத்துக்களை அரசாங்கம் புறக்கணித்தது மற்றும் முறையான நடைமுறைகளைத் தவிர்த்தது. கடுமையான சட்டங்கள் குறிப்பிட்ட உணர்திறன் பகுதிகளில் நீர்மின் திட்டங்களை ஒழுங்குபடுத்துகின்றன.


 இருப்பினும், பன்னா புலிகள் காப்பகத்திற்குள் கட்டப்படும் தௌதான் அணையை முறையாக ஆய்வு செய்வதற்கான அறிகுறியே இல்லை. இத்திட்டம் லட்சக்கணக்கான மரங்களை அழித்து, பலவீனமான சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். சர்வதேச கங்கைப் படுகையின் (international Ganga basin) ஒரு பகுதியாக இருப்பதால், அது உணர்திறன் வாய்ந்தது என்று கூறி, நீரியல் தரவுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள அரசாங்கம் மறுத்துவிட்டது.


ஒரு நதி இணைப்பு வயலுக்கும் குடிநீருக்கும் தண்ணீரை வழங்கும். ஆனால், அது எவ்வளவு காலம் நீடிக்கும்? கென் மற்றும் பெட்வா படுகைகள் வெள்ளம் மற்றும் வறட்சியை ஒன்றாகச் சந்திக்கின்றன. துணைக்கண்டத்தின் மழைப்பொழிவு மற்றும் வண்டல் முறைகள் மாற்றப்பட உள்ளன. மேலும், சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளை பராமரிப்பதன் மூலமும் இயற்கை சேமிப்பை மேம்படுத்துவதன் மூலமும் பெட்வா படுகையை குறைவான செலவில் நீரை சேகரிக்க முடியும் என்று பல்வேறு ஆய்வுகள் வலியுறுத்தியுள்ளன. கென் படுகையில் அதிகப்படியான நீர் இருப்பதாகவும், பெட்வா படுகையில் மிகக் குறைவான நீர் இருப்பதாகவும் அரசாங்கம் கூறுகிறது. இது தவறானது. பெட்வா பள்ளத்தாக்கு நீர் பற்றாக்குறையாக உள்ளது.


 ஏனெனில், அது பாசன வசதியுள்ள விளைநிலங்களை அதிக அளவில் கொண்டுள்ளது.  கென் படுகையில் தண்ணீர் தேவை அதிகரித்தால், இரு பகுதிகளும் தண்ணீர் பற்றாக்குறையை சந்திக்கும். குறிப்பாக, உத்தரப் பிரதேசத்தில் மாநிலத் தேர்தலுக்கு சில மாதங்களுக்கு முன்பு இத்திட்டம் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டதால், புந்தேல்கண்டில் வாக்குகளைப் பெறுவதற்கான ஒரு உத்தியே இந்தத் திட்டம் என்று நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.  


நீரோட்டத்திற்கு எதிராக உள்ள அடைப்புகளின் காரணமாக கீழ் பெட்வாவில் உள்ள நீர்த்தேக்கங்களுக்கு நீர் வழங்கலை மேம்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டிருக்கலாம்.  சுற்றுச்சூழல் தேவைகளை விட அரசியல் நோக்கங்களில் மட்டுமே இந்த திட்டம் அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. அரசாங்கம் இதில் அதிக முதலீடு செய்வதால், பிரச்சனைகள் ஏற்பட்டால் திட்டத்தை மாற்றுவது அல்லது நிறுத்துவது கடினமாகிவிடும்.  சிக்கல்கள் ஏற்படும் போது, ​​பர்பதி-காலிசிந்த்-சம்பல் இணைப்பு (Parbati-Kalisindh-Chambal link) போன்ற பிற திட்டங்களுடன் அவற்றை சரிசெய்வதற்கான பொறுப்பும் மற்றும் அதன் செலவும் மக்கள் மீது விழும்.




Original article:

Share:

நேரடி பணப் பரிமாற்றம் ஏன் முக்கியமானது? -மதன் சப்னாவிஸ்

 இலவசங்கள் மூலம் வளங்களை மறுபகிர்வு செய்வது தேவைப்படுபவர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துகிறது. மேலும், இதன் மூலம் முதலீட்டை அதிகரிக்க முடியும். 


சமீபகாலமாக, பல மாநில அரசுகள் பல்வேறு திட்டங்கள் மூலம் மக்களுக்கு பணத்தை வழங்கி வருகின்றன. இலவசங்கள் என்று அழைக்கப்படும் இந்தக் கையேடுகள், தேர்தல் பிரச்சாரங்களில் முக்கிய அங்கமாகி வாக்காளர்களிடம் எதிரொலித்தது போல் தெரிகிறது. அத்தகைய செலவினங்களைக் குறைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை RBI வலியுறுத்தியதோடு, அதற்குப் பதிலாக மூலதனச் செலவினங்களுக்காக கடன் வாங்குவதைப் பயன்படுத்துமாறு மாநிலங்களுக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளது.


பொதுப் பொருளாதாரத்தில், திறம்பட மறுவிநியோகத்தை உறுதி செய்வதே அரசின் முக்கிய பங்காக உள்ளது. வரிவிதிப்பு கொள்கைகள் முற்போக்கானதாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. அதாவது, செல்வந்தர்கள் அதிக வரி செலுத்துகிறார்கள். சேகரிக்கப்படும் வருவாய் தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவுவதற்கும் சமூக மற்றும் பொருளாதார உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கும் ஆகும்.  நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் பட்ஜெட் மேலாண்மை (Fiscal Responsibility and Budget Management(FRBM)) சட்டம் மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் செலவினங்களைக் கட்டுப்படுத்த நிதிப் பற்றாக்குறையின் வரம்புகளை அமைக்கிறது.


மறுபகிர்வு (Redistribution) என்பது ஒரு பரந்த சொல்.  மறுவிநியோகத்தின் ஒரு பொதுவான வடிவம் ஆகும். இது, மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள், சாலைகள், நீர்ப்பாசன வசதிகள் மற்றும் அதுபோன்ற சேவைகளை உருவாக்குவதாகும். இந்த வசதிகள் மக்களுக்கு, குறிப்பாக குறைந்த வருமானம் உள்ளவர்களுக்கு பயனளிக்கும். அதிக வருமானக் குழுக்களில் உள்ளவர்கள் பொதுவாக அவற்றைப் பயன்படுத்துவதில்லை. எனவே, செலவுகள் பயனாளிகளுடன் பொருந்துகின்றன.


மறுபகிர்வுக்கான மற்றொரு அணுகுமுறை அரசாங்கங்களால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட விரிவான மானியத் திட்டங்கள் மூலம் உள்ளது.  விவசாயிகள் மற்றும் நலிந்த பிரிவினருக்கு பயனளிக்கும் உணவு, உரம், வீட்டுக் கடன்களுக்கான மானியங்கள் இதில் அடங்கும். 


பயிர்கள் நஷ்டம் ஏற்படும் போது கடன் தள்ளுபடி விவசாயிகளுக்கு உதவுகிறது. சில மாநிலங்களில் மானிய விலையில் வழங்கப்படும் உணவுகள் தெருவோர வியாபாரிகள், ஓட்டுநர்கள் மற்றும் பிறருக்கு பயனளிக்கின்றன. சில சமயங்களில், பெண்களுக்கு சைக்கிள்கள், மடிக்கணினிகள் மற்றும் தையல் இயந்திரங்கள் வழங்கப்படுகின்றன.


இந்த செயல்கள் சம்பந்தப்பட்ட தொழில்களை மேம்படுத்துகின்றன. இது பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை. சில மாநிலங்களில் அரசுப் பேருந்துகளில் பெண்கள் இலவசமாகப் பயணம் செய்யலாம். இந்த இடமாற்றங்கள் மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்த உதவியுள்ளன.


பணப் பரிமாற்றங்கள் 


மறுவிநியோகத்தின் மூன்றாவது வடிவம் சுத்தமான பணப் பரிமாற்றம் (pure cash transfers) ஆகும். மத்திய அளவில், பிரதமர் கிசான் திட்டம் (PM Kisan) ஒவ்வொரு விவசாயிக்கும் ஆண்டுக்கு ₹6,000 வழங்குகிறது. MGNREGA திட்டம் 100 நாட்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை வழங்குகிறது. சராசரியாக ஒரு நாளைக்கு ₹250 ஊதியம் ஆகும். மாநில அரசுகள் பாரம்பரியமாக விவசாயிகளுக்கு இலவச மின்சாரம் வழங்கி வருகிறது. விவசாயத்திற்கு பயன்படுத்தப்படும் தண்ணீருக்கும் இது பொருந்தும். சமீபகாலமாக, சில மாநிலங்கள் பெண்களுக்கு பணப் பரிமாற்றம் செய்யத் தொடங்கியுள்ளன. இந்த நகர்வுகள் விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டுள்ளன. ஆனால், அது நியாயப்படுத்தப்படாமல் இருக்கலாம்.


இந்தியாவில், மேற்கத்திய நாடுகளைப் போல சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள் எதுவும் இல்லை. அங்கு வேலையிழந்தவர்கள் உதவித்தொகையைப் பெறுகிறார்கள். இது கௌரவமான வாழ்க்கைக்கு உதவுகிறது. எனவே, பொருளாதாரத்தில் பிந்தங்கிய பிரிவினருக்கு ஆதரவாக அரசு நேரடியாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய கட்டாயம் உள்ளது. உதாரணமாக, பெண்களுக்கு பணப் பரிமாற்றங்கள் அல்லது இலவச பயண வசதிகள் பல மடங்கு விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. சமூக ரீதியாக, பெண்கள் இத்தகைய இடமாற்றங்களுடன் அதிகாரம் பெற்றுள்ளனர் மற்றும் மிகவும் கண்ணியமான வாழ்க்கையை வாழ முடிகிறது. மேலும், இலவச போக்குவரத்து பெண்கள் வேலைக்குச் செல்வதையும், பெண்கள் பள்ளிக்குச் செல்வதையும் ஊக்குவிக்கிறது. பாரம்பரிய குடும்பங்களில், பெண்கள் மீது இத்தகைய செலவு ஒரு செலவாக கருதப்படுகிறது. எவ்வாறாயினும், அரசாங்கம் இந்த இடைவெளியை நிரப்பும் போது, ​​இது பாலின சமத்துவத்தை மேம்படுத்தும் திட்டமாக பார்க்க முடியும்.


மற்ற பணப் பரிமாற்றங்கள் எப்படி இருக்கும்? அவை பொதுவாக சந்தையை சரிசெய்ய முயற்சிக்கும் திட்டங்களை விட திறமையானவை. ஒன்றிய அரசின் இலவச உணவு திட்டம் (Centre's free food scheme) முற்போக்கானது. இது ஏழைகளுக்கு வளங்களை விடுவிப்பதன் மூலம் உதவுகிறது. அவர்கள் மற்ற பொருட்களை வாங்க பயன்படுத்தலாம். NSSO வீட்டு நுகர்வு கணக்கெடுப்பின் ஒரு முக்கிய கண்டுபிடிப்பு என்னவென்றால், மக்கள் உணவுக்காக குறைவாக செலவழித்தனர் மற்றும் இதனால் ஒரு படி மேலே செல்ல முடிந்தது. அரசு அடிப்படை உணவை வழங்கியதால் இது நடந்தது.  பிரதம மந்திரி கிசான் திட்டத்தில் (PM Kisan scheme) கூட, கொடுக்கப்பட்ட பணம் நுகர்வுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது.


வளர்ச்சிக்கான விளைவு 


எனவே, அனைத்து மட்டங்களிலும் உள்ள அரசாங்கங்கள் பெருநிறுவன நிறுவனங்களுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்கவும், தேவைப்படுபவர்களுக்கு நேரடி நிவாரணம் வழங்கவும் செயல்பட்டு வருகின்றன. ஏனெனில், வளர்ச்சி வேலைகளை உருவாக்குவதற்கும் வருமானத்தை அதிகரிப்பதற்கும் போதுமானதாக இல்லை. 


2019-ம் ஆண்டில், முதலீட்டை ஊக்குவிப்பதற்காக அரசாங்கம் பெருநிறுவன வரி விகிதத்தைக் (corporate tax rate) குறைத்தது. இருப்பினும், முதலீடு அதிகரிக்கவில்லை. இந்த அணுகுமுறையின் செயல்திறனைப் பற்றிய சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது. கேள்வி என்னவெனில், ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட துறைக்கு மானியம் வழங்கப்படுகிறதென்றால், அதை ஏன் ஏழைகளுக்குச் செய்ய முடியாது? அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட ஆதரவு அவர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த உதவியது. அவர்கள் குறைவாக சேமிப்பதால், அவர்கள் பெறும் பெரும்பாலான உதவி நேரடியாக நுகர்வுக்கு செல்கிறது.


எனவே, அரசாங்கங்கள் வழங்கும் பணத்தை மதிப்பிடுவதற்கு முன் சற்று நிதானித்து யோசிப்பது அவசியம். இந்த திட்டங்களை மேம்படுத்த இடம் உள்ளது. முதலில், பயனாளிகள் தகுதியான குழுக்களாக இருக்க வேண்டும்.  இரண்டாவதாக, அரசாங்கம் செலவினங்களை நிதிப் பற்றாக்குறை வரம்புக்குள் வைத்திருக்க வேண்டும். மேலும், இது கண்டிப்பாகப் பின்பற்றப்பட வேண்டும். மூன்றாவதாக, சமூக நோக்கங்கள் அடையப்படுவதை உறுதிசெய்ய, செயல்முறைகளை படிப்படியாக நிபந்தனைக்குட்பட்டதாக மாற வேண்டும்.


இன்று, உள்கட்டமைப்பு போன்ற மூலதனத் திட்டங்களுக்கு அதிக செலவு செய்வதில் கவனம் செலுத்தும் நிதிநிலை அறிக்கைகளை புகழ்வது பொதுவானது. ஆதாரங்களை எவ்வாறு ஒதுக்குவது என்பது முக்கியமான கேள்வியாக உள்ளது. போக்குவரத்தை மேம்படுத்தவும், செல்வந்தர்களின் பயண நேரத்தை குறைக்கவும் அதிக நெடுஞ்சாலைகளை அமைப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டுமா? அல்லது தேவைப்படுபவர்களுக்கு சிறந்த வாழ்க்கை வாழ உதவ வேண்டுமா?


இந்த இரண்டு முன்னுரிமைகளுக்கும் இடையே ஒரு சமநிலையை அரசாங்கங்கள் கண்டறிய வேண்டும். நேரடி பணப் பரிமாற்றங்கள் பொருளாதாரத்தில் நேரடி மூலதனச் செலவினம் (direct capex) போன்ற விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.  அவை நுகர்வுகளை அதிகரிக்கின்றது மற்றும் அதிக முதலீட்டிற்கும் வழிவகுக்கிறது. இந்த செயல்முறை நேரடி மூலதனச் செலவீனத்தை விட அதிக நேரம் எடுக்கும்.  ஆனால்,  இரண்டு அணுகுமுறைகளும் அவற்றின் சொந்த நன்மைகளைக் கொண்டுள்ளன.


மதன் சப்னாவிஸ், எழுத்தாளர் மற்றும் பேங்க் ஆஃப் பரோடாவில் (Bank of Baroda.) தலைமைப் பொருளாதார நிபுணர்.




Original article:

Share: