இயந்திரத்தின் கருணையில் நலத்திட்டம் -ராஜேந்திரன் நாராயணன் & தீபா சின்ஹா

 அங்கன்வாடிகளில் உணவுப் பொருட்கள் முக அடையாள மென்பொருளை (Face Recognition Software) சார்ந்து இருக்கக் கூடாது.

அமெரிக்க நாவலாசிரியர் கர்ட் வொன்னெகட் எழுதிய Player Piano என்ற நாவலில், மனித உழைப்பு இயந்திரங்களால் இடம்பெயர்க்கப்படும் ஒரு சமுதாயத்தை ஆசிரியர் கற்பனை செய்கிறார். 1952ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்ட இந்த நாவல், உயர்மட்ட தானியங்கி இயந்திரங்கள் (automation) எவ்வாறு ஒரு மிகவும் துருவப்படுத்தப்பட்ட சமுதாயத்தை உருவாக்குகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த நாவலில், ஒரு சிறந்த பொறியியலாளரான Finnerty, இத்தகைய தானியங்கி முறை எவ்வாறு மனிதாபிமானமற்ற தன்மையை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை உணர்ந்து, ‘எப்போதும் இயந்திரங்களில் சிக்கிக்கொள்ளாமல் இருந்தால், பூமி ஒரு பொறியாளர்களின் சொர்க்கமாக இருந்திருக்கும்’ என்று நகைச்சுவையாகக் குறிப்பிடுகிறார். 

70 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்தியாவில் நலத்திட்ட சேவைகள் எவ்வாறு மென்பொருள் ‘பொறியாளர்களின் சொர்க்கமாக’ (engineer’s paradise) மாறி வருவதை நாம் காண்கிறோம். ஒருபுறம், ஒன்றிய அரசு டிஜிட்டல் கருவிகள் மற்றும் தானியங்கி இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. மறுபுறம், தரைமட்ட ஊழியர்கள் இந்தக் கருவிகளைச் சார்ந்திருப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. முன் களப்பணியாளர்கள் இப்போது முக அங்கீகார மென்பொருளை (Facial Recognition Software (FRS)) பயன்படுத்த வேண்டும்.

1975ஆம் ஆண்டில் ஒருங்கிணைந்த குழந்தை வளர்ச்சித் திட்டத்தின் (Integrated Child Development Scheme) ஒரு பகுதியாக குழந்தை ஊட்டச்சத்து குறைபாட்டை நிவர்த்திசெய்ய அங்கன்வாடிகள் முதன்முறையாக நிறுவப்பட்டன. இந்தியாவில் சுமார் 14.02 லட்சம் அங்கன்வாடிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு மையத்திலும் குறைந்தபட்சம் ஒரு அங்கன்வாடி பணியாளர் (Anganwadi worker (AWW)) மற்றும் ஒரு அங்கன்வாடி உதவியாளர் இருக்க வேண்டும். 

அவர்கள் உள்ளூர் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த பெண்களாக இருக்க வேண்டும். பாலர் பள்ளி மற்றும் பிற சேவைகளுடன், ஒவ்வொரு அங்கன்வாடியும் மூன்று வயதிற்குக் கீழ் உள்ள குழந்தைகளுக்கும் கர்ப்பிணி மற்றும் பாலூட்டும் பெண்களுக்கும் சட்டப்பூர்வமாக கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லும் உணவுப் பொருட்களை (Take Home Rations (THR)) வழங்கும் பொறுப்பு தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் (National Food Security Act), 2013-ன் கீழ் உள்ளது.

சரிபார்ப்பின் நோக்கம், தடைகள்

2021-ல், ஒன்றிய அரசு ஊட்டச்சத்து முயற்சிகளைக் கண்காணிக்க சத்துணவுப் கண்காணிப்பு கருவி (Poshan Tracker) என்ற மையப்படுத்தப்பட்ட பயன்பாட்டுத் தளத்தைத் தொடங்கியது. அங்கன்வாடி பணியாளர் தனது திறன் பேசியில் சத்துணவுக் கண்காணிப்பு கருவி செயலியை நிறுவி, குழந்தைகளின் ஊட்டச்சத்து நிலையை அவ்வப்போது பதிவேற்ற வேண்டும். இந்த செயலிக்கு வழக்கமான புதுப்பிப்புகள் தேவைப்படுகின்றன.

 இதற்கு பல அங்கன்வாடி பணியாளர்கள் தயாராக இல்லை. ஜூலை 1 முதல், கர்ப்பிணி/பாலூட்டும் பெண்கள் முக அடையாள மென்பொருள் (Facial Recognition Software (FRS)) மூலம் தங்கள் முகங்களை அங்கீகரிக்காத வரை அவர்களுக்கான வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லும் உணவுப் பொருட்கள் (THR) வழங்கப்படாது. இது இப்போது இந்த செயலியுடன் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிலையை அடைய, முதலில் e-KYC செய்யப்பட  வேண்டும். 

அங்கு பெண்ணின் ஆதார் மற்றும் உயிரியல் அளவுருக்கள் (biometric details) உள்ளிட்டு - ஒருமுறை கடவுச்சொல் குறியீடு (One-Time Password (OTP))  மூலம் சரிபார்க்கப்படுகிறது. குழந்தைகள் அல்லது பெண்கள் உணவு பெறுவதற்காக வேறொருவர் போல் நடிப்பதைத் தடுப்பதும், குழந்தையின் உணவை அங்கன்வாடி பணியாளர் அல்லது வேறு யாரும் உட்கொள்ளாமல் பார்த்துக் கொள்வதும் இதன் இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களாகத் தெரிகின்றன. 

இதன் பொருள், குழந்தைகள் மற்றும் அங்கன்வாடி பணியாளர்கள் குற்றவாளிகள் என்று நிரூபிக்கப்படும் வரை நிரபராதிகள் என்று கருதப்படுவதற்குப் பதிலாக, எந்தவொரு ஆதாரமும் இல்லாத அளவுக்கு ஏதாவது தவறு செய்ததாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இது இயற்கை நீதியின் அடிப்படை கொள்கைக்கு எதிரானது.

பல அங்கன்வாடி ஊழியர்கள் முக அங்கீகார மென்பொருளை (FRS) பயன்படுத்துவது நிறைய குழப்பங்களை ஏற்படுத்துவதாக கூறுகின்றனர். பல தொலைபேசி எண்கள் மாறியுள்ளன. தொலைபேசி பொதுவாக பெண்களிடம் எப்போதும் இருப்பதில்லை. எனவே, OTP-யை பகிர்வதில் நம்பிக்கை சார்ந்த பிரச்சினைகள் உள்ளன. 

e-KYC செய்யப்பட்ட பின்னரும், அங்கன்வாடி பணியாளர்களுக்குத் தெரியாத காரணங்களால் மென்பொருளில் பதிவு செய்யப்பட்ட முகங்களைப் பொருத்துவதில் பிழைகள் உள்ளன. மேலும், அங்கன்வாடி பணியாளர்கள் பயன்படுத்தும் தொலைபேசிகள் பெரும்பாலும் அதிக தரவைக் கையாளும் வகையில் இல்லாததால், சில சமயங்களில் அவை செயலிழந்துவிடும். மோசமான நெட்வொர்க் இணைப்புகள் நீண்ட தாமதங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. முக அங்கீகாரம் சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்றால், அவர்கள் பல முறை புகைப்படங்களை எடுக்க வேண்டியிருக்கும். 

இது அனைவருக்கும் பிரச்சனையை  (annoyance) ஏற்படுத்துகிறது. பணியாளர் பெண்களையும் குழந்தைகளையும் தனிப்பட்ட முறையில் அறிந்திருந்தாலும், அவர்களை நம்பினாலும், செயலி அவர்களின் முகங்களை அடையாளம் காணவில்லை என்றால், அவர்களால் அவர்களுக்கு உணவு கொடுக்க முடியாது. ஏனெனில் அவர்களால் அமைப்பைத் தவிர்க்க முடியாது. முன் களப் பணியாளர்கள் நேரடியாக மக்களுக்கு உதவுவதால், செயலியால் முகங்களை அடையாளம் காணத் தவறும் பெண்களின் கோபத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்.

எந்தவொரு தலையீடும் மக்கள் தங்கள் உரிமைகளைப் பெறுவதில் எதிர்கொள்ளும் முக்கிய பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவே அறிமுகப்படுத்தப்பட வேண்டும். வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லும் உணவுப் பொருட்களின் சூழலில், குறைந்தபட்சம் ஐந்து முக்கிய பிரச்சினைகள் உள்ள. உணவுப் பொருட்களின் தரம் மோசமாக உள்ளது. வீட்டுக்கு எடுத்துச் செல்லும் உணவுப் பொருட்களின் ஒழுங்கற்றதாக உள்ளது. 

ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்லும் உணவுப் பொருட்களுக்கான (THR) பட்ஜெட் ஒரு நாளைக்கு ரூ.8 மட்டுமே உள்ளது. 2018ஆம் ஆண்டு முதல் இது அதிகரிக்கப்படவில்லை. ஒப்பந்தங்களை வழங்குவதில் ஊழல் மற்றும் 2004-ஆம் ஆண்டு முதல் உச்சநீதிமன்றத்தின் உத்தரவுகள் இருந்தபோதிலும் பெரிய வணிக நிறுவனங்களால் விநியோகம், உற்பத்தி மற்றும் விநியோகம் பரவலாக்கப்பட்டு, முன்னுரிமையாக சுய உதவிக் குழுக்கள் மற்றும் மகிளா மண்டல்கள் மூலம் இருக்க வேண்டும் என்று கூறியுள்ளது. 

பெண்கள் கர்ப்பமாக இருப்பது போல் நடிப்பதோ அல்லது குழந்தைகள் உணவு பெறுவது போல் நடிப்பதோ இங்கு பெரிய பிரச்சனை இல்லை. இருப்பினும்,  முக அங்கீகார மென்பொருள் இந்தப் பிரச்சினையை சரிசெய்ய முயற்சிப்பதாகத் தெரிகிறது. நலத்திட்டங்களில் பயன்படுத்தப்படும் பிற தொழில்நுட்பங்களைப் போலவே, அங்கன்வாடி பணியாளர்களிடம் எந்த கருதும் கேட்காமலேயே முக அடையாள மென்பொருள் (Face Recognition Software) தொடங்கப்பட்டது. போலியான நபர்கள் சலுகைகளைப் பெறுவதற்கான ஆதாரம் அரசாங்கத்திடம் இருந்தால், அவர்கள் அதை பொதுமக்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். அங்கன்வாடிகளில் உள்ளவர்களைச் சரிபார்க்க எளிதானவழி, உள்ளூர் சமூக மக்களை கண்காணிப்பில் ஈடுபடுத்துவதாகும்.

முன்னோக்கிய வழி

முக அடையாள மென்பொருள் (Face Recognition Software (FRS)) போன்ற தொழில்நுட்பங்கள் பொதுவாக குற்றவியல் விசாரணைகளில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அத்தகைய விசாரணைகளில் முக அடையாள மென்பொருளைப் பயன்படுத்துவதில் பல கவலைகள் இருந்தாலும், பாதிக்கப்படக்கூடிய சமுதாயங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை அடையாளம் காண இத்தகைய தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவது அவர்களை குற்றவாளிகளாக நடத்துவதாகவும் குடிமக்களாக கருதாமல் இருப்பதாகவும் தோன்றுகிறது. 

உண்மையில், டிஜிட்டல் தொழில்நுட்பத்திற்கு பெயர் பெற்ற நகரமான சான் பிரான்சிஸ்கோவில் கூட, முக அங்கீகார மென்பொருள் (FRS) தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.  ஒரு மென்பொருள் தாய்மார்களை சிறப்பாக அடையாளம் காணும்வரை ஆரம்பகால குழந்தைப் பராமரிப்பு பணயக் கைதியாக hostage() வைக்க முடியாது. Vonnegut’s எச்சரிக்கையை விரிவுபடுத்தினால், பெண்களும் குழந்தைகளும் ‘பொறியாளரின் சொர்க்கத்தில்’ (engineer’s paradise) ஆய்வகங்களாக மாறக்கூடாது. இறுதியில், உண்மையான பிரச்சினை என்னவென்றால், அடையாளங்களைச் சரிபார்ப்பதற்கும் உண்மையான மக்களை மதிப்பதற்கும் இடையே, மக்களை இயந்திரங்களைப் போல அல்லது கருணையுடன் நடத்துவதற்கும் இடையே பிரிவினையை ஏற்படுத்துவதா அல்லது ஒற்றுமையை ஏற்படுத்துவதா என்பதைத் தேர்ந்தெடுப்பதுதான்.

ராஜேந்திரன் நாராயணன் ஒரு சமூக விஞ்ஞானி ஆவார் மற்றும் லிப்டெக் இந்தியா, ஒரு ஒத்துழைப்பு ஆராய்ச்சி மற்றும் பரவல் மையம் (CORD) உடன் இணைந்தவர். தீபா சின்ஹா ஒரு சமூக விஞ்ஞானி ஆவார்.

Original article:

Welfare at the mercy of the machine -Rajendran Narayanan & Dipa Sinha

Read More →

சட்டமன்ற நடவடிக்கைகள் முடங்கியதைத் தொடர்ந்து நீதித்துறையின் அழுத்தம் -பி.டி.டி. ஆச்சாரி

 ஒரு மசோதாவின் மீது ஆளுநர் இறுதி முடிவு எடுப்பதற்கான காலக்கெடுவை நிர்ணயிக்கும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் நடவடிக்கை, சட்டமியற்றும் செயல்முறையை (legislative process) சுமூகமாக்குவதற்கான நடவடிக்கையாக கருத வேண்டும். 

மாநில சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதாக்களுக்கு ஒப்புதல் அளிப்பது தொடர்பான பிரிவு-200 இன் கீழ் ஆளுநரின் அதிகாரங்கள் தொடர்பான குடியரசுத் தலைவர் குறிப்பு மீதான வாதங்களை இந்திய உச்சநீதிமன்றம் கேட்டுள்ளது. முன்னதாக, நீதிபதி ஜே.பி.பர்திவாலா தலைமையிலான இரு நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, ஆளுநரிடம் ஒப்புதலுக்காக சமர்ப்பிக்கப்பட்ட மசோதா மீது இறுதி முடிவை எடுக்க மூன்று மாதங்களுக்கு காலக்கெடு விதித்தது. இதே காலக்கெடு இந்திய குடியரசுத் தலைவருக்கும் பொருந்தும்.

நீதிமன்றம் நிர்ணயித்த காலக்கெடுவானது, அரசு மற்றும் ஊடகங்களில் விவாதத்தை உருவாக்கியுள்ளது. அரசியலமைப்பில் அத்தகைய காலக்கெடு எதுவும் இல்லாதபோது, ​​உயர் அரசியலமைப்பு அதிகாரிகளான ஆளுநரையோ அல்லது குடியரசுத் தலைவரையோ குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் செயல்பட நீதிமன்றம் உத்தரவிட முடியாது என்பது ஊடகங்களின் ஒரு பிரிவின் பொதுவான புறக்கணிப்பாகும். நீதிமன்றத்திலும் அரசு தரப்பில் இந்த வாதத்தை முன்வைத்தது.

அங்கீகரிக்கப்பட்ட கொள்கையை மீண்டும் வலியுறுத்துதல்

ஒரு மசோதா மாநில சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்டு ஆளுநருக்கு அனுப்பப்படும்போது அரசியலமைப்பின் பிரிவு-200 ஆனது ஆளுநருக்கு நான்கு விருப்பங்களை வழங்குகிறது. 

1. ஆளுநர் மசோதாவுக்கு ஒப்புதல் அளிக்கலாம். 

2. ஆளுநர் ஒப்புதலை நிறுத்தி வைக்கலாம். 

3. முழு மசோதாவையும் அல்லது சில உட்பிரிவுகளையும் மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு கோரிக்கையுடன் அவர் மசோதாவை சட்டமன்றத்திற்கு திருப்பி அனுப்பலாம். 

4. ஆளுநர் மசோதாவை குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்காக ஒதுக்கலாம்.

ஒரு மசோதா சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு அதைக் கையாள்வதில் ஆளுநரின் அதிகாரத்தின் பின்னணியில் எழுந்த மிக முக்கியமான கேள்வி, மேலே குறிப்பிட்டுள்ள விருப்பங்களில் ஏதேனும் ஒன்றைப் பயன்படுத்துவதில் ஆளுநருக்கு ஏதேனும் விருப்புரிமை உள்ளதா என்பதுதான். பிரிவு-163 இன் கீழ், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விஷயங்கள் தவிர, அமைச்சர்கள் குழுவின் உதவி மற்றும் ஆலோசனையின் பேரில் மட்டுமே ஆளுநர் தனது பணிகளைச் செய்ய வேண்டும். 

ஷம்ஷேர் சிங் vs பஞ்சாப் மாநிலம்-1974 (Shamsher Singh vs State of Punjab), நபம் ரெபியா-2016 (Nabam Rebia) வரையிலான வழக்குகளில், முதல்வர் தலைமையிலான அமைச்சர்கள் குழுவின் ஆலோசனையைத் தவிர, ஆளுநர் தனது நிர்வாகப் பணிகள் எதையும் செய்ய முடியாது என்று நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. சர்க்காரியா குழுவும், புஞ்சி குழுவும் இந்த நன்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு கோட்பாட்டை மீண்டும் வலியுறுத்தின.

நீதிமன்றம் மற்றும் நீதித்துறை ஆணையங்களின் அனைத்து தீர்ப்புகளிலும் வலியுறுத்தப்பட்ட விஷயம் என்னவென்றால், ஆளுநர் ஒரு அரசியலமைப்புத் தலைவர் மட்டுமே, மேலும் மாநிலத்தின் உண்மையான நிர்வாக அதிகாரம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசாங்கத்திடம் உள்ளது. எனவே, ஆளுநர் சுதந்திரமாகச் செயல்பட முடியாது.

எனவே, இந்தச் சூழலில் ஆளுநர், 200-வது பிரிவின் கீழ் உள்ள விருப்பங்களில் ஏதேனும் ஒன்றைச் செயல்படுத்தும்போது, ​​அவரது விருப்பப்படி செயல்பட முடியுமா என்பதுதான் முக்கியமான கேள்வியாக உள்ளது. இந்த கேள்விக்கான பதில், 1935-ம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கச் சட்டத்தை (Government of India Act) நாம் கூர்ந்து கவனிக்கும்போது தெளிவாகத் தெரியும். இந்தச் சட்டத்தின் 75-வது பிரிவு, 200-வது பிரிவுக்கு ஒத்ததாகும். பிரிவு 75, "கவர்னர் தனது விருப்பப்படி" என்ற வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துகிறது, அதாவது ஒப்புதல் அளிப்பது அல்லது அதை நிறுத்தி வைப்பது அல்லது மசோதாவை சட்டமன்றத்திற்குத் திருப்பி அனுப்புவது அல்லது கவர்னர் ஜெனரலின் பரிசீலனைக்கு ஒதுக்குவது ஆகியவை ஆளுநரால் அவரது விருப்பப்படி செய்யப்படுகின்றன..

இது பிரிவு-200 இல் கிட்டத்தட்ட மீண்டும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் "அவரது விருப்பப்படி" என்ற வார்த்தைகளைத் தவிர்க்கிறது. அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்குபவர்கள், அமைச்சர்கள் குழுவின் ஆலோசனையின்பேரில் மட்டுமே 200-வது பிரிவின் கீழ் ஆளுநர் அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று விரும்பினர் என்பதை இது காட்டுகிறது.

''விருப்பப்படி' (discretion) என்ற பிரச்சினை

சட்டப்பிரிவு 200-ன் கீழ் ஆளுநரின் விருப்புரிமை குறித்த கேள்வி பல வழக்குகளில் நீதிமன்றத்தால் கையாளப்பட்ட ஒன்றாகும். வியக்கத்தக்க வகையில், ஷம்ஷேர் சிங்கில் உள்ள நீதிமன்றம், 200-வது பிரிவின் கீழ் ஆளுநருக்கு விருப்பமான அதிகாரத்தைக் கண்டறிந்தது. அதை அவர் தனது தீர்ப்பின்படி சிறப்பாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும், அரசுக்குப் பாதிப்பில்லாத போக்கைத் தொடர வேண்டும் என்றும் கூறியது.

ஆனால் நீதிமன்றம், தமிழ்நாடு மாநிலம் எதிராக தமிழக ஆளுநர் மற்றும் பிறர்-2025 (State of Tamil Nadu vs The Governor Of Tamilnadu and Anr), குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்கு ஒப்புதலை நிறுத்தி வைப்பது அல்லது மசோதாவை ஒதுக்குவது போன்றவற்றில் ஆளுநர் தனது விருப்புரிமையைப் பயன்படுத்தும் யோசனையை ஏற்கவில்லை. மேலும் குறிப்பிடுவதாவது, “மசோதாக்களுக்கு ஒப்புதலைத் தடுத்து நிறுத்தும் அல்லது குடியரசுத் தலைவரின் பரிசீலனைக்கு ஒதுக்கும் அதிகாரம் ஆளுநரின் பிரத்யேக விருப்புரிமைக்கு உட்பட்டதாகக் கருதப்பட்டால், அமைச்சர்கள் குழுவின் உதவி மற்றும் ஆலோசனையைப் பொருட்படுத்தாமல், ஒரு நடவடிக்கையை முடிவு செய்ய சுதந்திரமாக இருக்கும். மாநிலத்தில் ஆளுநருக்கு அத்தகைய அதிகாரம் வழங்கப்பட முடியாது.

சர்க்காரியா குழு, பொதுவாக, விதி 200-ன் கீழ் செயல்பாடுகளை நிறைவேற்றும் போது, ​​ஆளுநர் தனது அமைச்சர்கள் குழுவின் ஆலோசனையைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று அனுமதித்தாலும், அரிதான மற்றும் விதிவிலக்கான சந்தர்ப்பங்களில், குறிப்பாக மசோதாவின் விதிகள் வெளிப்படையாக அரசியலமைப்பிற்கு முரணானதாக இருக்கும்போது, ​​அவர் தனது விருப்பப்படி செயல்படலாம் என்று கூறியது.

இந்திய நீதித்துறை தீர்ப்புகளில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. புகழ்பெற்ற அரசியலமைப்பு அதிகாரியான டி.டி. பாசுவின் கூற்றுப்படி, ஐக்கிய இராச்சியத்தில் நிலைமை வேறுபட்டது. இங்கு, அமைச்சர்கள் குழுவின் ஆலோசனையின்றி ஒரு மசோதாவை நிறுத்தி வைக்க இறையாண்மைக்கு அதிகாரம் இல்லை. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் 200-வது பிரிவில் உள்ள ‘விருப்புரிமை’ (discretion) என்ற சொல்லை வேண்டுமென்றே விடுவிப்பது, சட்டமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதாவைக் கையாளும்போது ஆளுநரின் எந்த வகையிலும் விருப்புரிமையை இந்தச் சட்டப்பிரிவு அனுமதிக்காது என்ற முடிவுக்குத் தள்ளப்படுகிறது.

அடுத்த கேள்வி, ஒரு மசோதாவில் ஆளுநரும், குடியரசுத் தலைவரும் இறுதி முடிவை எடுக்கவேண்டிய காலக்கெடுவை நீதிமன்றம் நிர்ணயித்துள்ளது. மத்திய அரசின் சார்பில் வைக்கப்பட்டுள்ள வாதங்களில் இருந்து, காலக்கெடுவுக்கு கடும் எதிர்ப்புகள் இருப்பது சட்டப்பிரிவு 200 அல்லது 201-ன்படி காலக்கெடு பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை என்பது உண்மைதான். இருப்பினும், சில ஆளுநர்கள் சட்டப்பிரிவு 200-ன் கீழ் உள்ள எந்த விருப்பத்தையும் பயன்படுத்தாமல் பல ஆண்டுகளாக மசோதாக்களில் ஒன்றாக அமர்ந்திருப்பதால் நீதிமன்றம் காலக்கெடுவை நிர்ணயித்துள்ளது என்பது வெளிப்படையானது. அத்தகைய நடவடிக்கையை அரசியலமைப்புச் சட்டம் அனுமதிக்கிறதா என்பதுதான் கேள்வி. ஆனால், அது அனுமதிக்காது.

எனவே, முக்கியமான மசோதாக்கள் தேக்கமடைந்துள்ள மாநிலங்களுக்கு எந்த தீர்வும் கிடைக்கவில்லையா? ஒரு ஆளுநர் பல ஆண்டுகளாக மசோதாக்களை நிலுவையில் வைத்திருக்கும்போது, ​​மத்திய அரசு தலையிட வேண்டாமா? அரசியலமைப்பின் விதிகளின்படி மாநில அரசு நடத்தப்படுவதை உறுதிசெய்ய மத்திய அரசு தலையிட முடியும் என்று 355-வது பிரிவை ஆக்கப்பூர்வமாக விளக்கலாம். சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட மசோதாக்களை பல ஆண்டுகளாக ஆளுநர் கிடப்பில்வைத்துக்கொண்டு சட்டமன்ற செயல்முறையை தடுப்பது, அரசமைப்புச் சட்ட விதிகளின்படி ஆட்சியை நடத்த முடியாத நிலையை உருவாக்குகிறது. பிரிவு-355, பிரிவு-200-ன் கீழ் தனது அரசியலமைப்பு கடமையை செய்ய ஆளுநரை வழிநடத்தும் கடமையை மத்திய அரசின் மீது சுமத்துகிறது.

இப்போது யதார்த்தமாகிவிட்டதற்கு ஒரு தீர்வு

இதுவரை, நிலுவையில் உள்ள மசோதாக்களை நிறைவேற்ற ஆளுநரை கட்டாயப்படுத்த மத்திய அரசு ஒருபோதும் தலையிட்டதில்லை. இதனால், உச்சநீதிமன்றத்தை தலையிட்டு ஒரு காலக்கெடுவை நிர்ணயிக்க கட்டாயப்படுத்தியது. ஆளுநர்களின் இத்தகைய நடத்தையை அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கியவர்கள் ஒருபோதும் கற்பனை செய்ததில்லை. ஆனால், இந்தப் பிரச்சினை இப்போது உண்மையானதாகிவிட்டதால், ஒரு தீர்வு அவசியம். காலக்கெடுவை நிர்ணயித்ததன் மூலம், சட்டமியற்றும் செயல்முறையை நீதிமன்றம் சீராக்கியுள்ளது.

பஞ்சாப் மாநிலம் vs ஆளுநரின் முதன்மைச் செயலர்-2023 (State of Punjab vs Principal Secretary to the Governor) மற்றும் தமிழ்நாடு அரசு vs தமிழ்நாடு ஆளுநர் மற்றும் மற்றொருவர் (The State of Tamil Nadu vs The Governor of Tamil Nadu and Anr) ஆகிய இரண்டு சமீபத்திய வழக்குகளின் தீர்ப்புகள், கூட்டாட்சி என்ற கருத்தை வலுப்படுத்தின. நீதிபதிகள் அரசியலமைப்பை விளக்க வேண்டிய கடமையைக் கொண்டுள்ளனர். சட்ட தெளிவின்மைகளையும் அவர்கள் தெளிவுபடுத்துகிறார்கள். இந்தச் செயல்பாட்டில், அவர்கள் சில நேரங்களில் புதிய விதிகளை உருவாக்குகிறார்கள். உதாரணமாக, ஏ.கே. கோபாலன் வழக்கில் 1950-க்குப் பிறகு பிரிவு 21 ஒரு நேரடி விளக்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. பின்னர், மேனகா காந்தி 1978-ல், அமெரிக்க நீதி நடைமுறை கோட்பாடு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இது பிரிவு 21-ன் நோக்கத்தை விரிவுபடுத்தியது.

எனவே, அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கு கடும் சவாலாக விளங்கும் புதிய சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள, தற்போதுள்ள விதிகளை விளக்கி, நீதிபதிகள், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைத் திருத்துகிறார்கள் என்று வாதிடுவது முற்றிலும் பொருத்தமற்றது. இந்த வாதத்தில் உள்ள குறைபாடு மிகவும் தெளிவாக உள்ளது.

பி.டி.டி. ஆச்சாரி மக்களவையின் முன்னாள் பொதுச் செயலாளர் ஆவார்.

Original article:

A judicial nudge following stuck legislative business -P.D.T. Achary

Read More →

காஸாவில் இனப்படுகொலை : இஸ்ரேல் மற்றும் ஐ.நா விசாரணைக் குழுவின் கண்டுபிடிப்புகள் குறித்து . . .

 இஸ்ரேலின் அட்டூழியங்களுக்கு எதிராக இந்தியா குரல் கொடுக்க வேண்டும்.

ஐ.நா விசாரணை ஆணையம், பல வருட விசாரணைக்குப் பிறகு, காஸாவில் இஸ்ரேலிய அதிகாரிகள் இனப்படுகொலை செய்ததாக முடிவு செய்துள்ளது. இரண்டு இஸ்ரேலிய குழுக்கள் (two Israeli groups) மற்றும் இனப்படுகொலைக்கு காரணமானவர்கள் (genocide scholars) உட்பட உலகின் முன்னணி உரிமைகள் அமைப்புகள், சர்வதேச சட்டத்தில் மிகப்பெரிய குற்றங்களில் ஒன்றை இஸ்ரேல் செய்ததாக ஏற்கனவே குற்றம் சாட்டியிருந்ததால், இந்த கண்டுபிடிப்பு ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. 

இருப்பினும்கூட, இந்த கண்டுபிடிப்பு இத்தகைய அறிக்கைகள் மீதுமதிப்பு கொடுக்கும் மற்றும் இஸ்ரேலுக்கு எதிரான இனப்படுகொலை குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்கும் சர்வதேச நீதிமன்றத்திலும், பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகுவுக்கு கைது வாரண்ட் பிறப்பித்த சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றத்திலும் எதிரொலிக்கும். ஹமாஸின் அக்டோபர் 7, 2023 தாக்குதலைத் தொடர்ந்து போர் தொடங்கியதில் இருந்து, ஐந்து இனப்படுகொலைச் செயல்களில் நான்கை இஸ்ரேல் நடத்தியது என்று நம்புவதற்கு "நியாயமான காரணங்கள்" இருப்பதாக ஐ.நா. ஆணையம் கூறியது.

ஒரு சமூகத்தின் உறுப்பினர்களைக் கொல்வது, கடுமையான உடல் மற்றும் மன ரீதியான தீங்கு விளைவிப்பது, குழுவை அழிக்க நடவடிக்கை எடுப்பது மற்றும் பிறப்புகளைத் தடுப்பது ஆகியவை இதில் அடங்கும். இனப்படுகொலை மற்றும் போர்க்குற்றங்கள் பற்றிய குற்றச்சாட்டுகளை மறுக்கும் இஸ்ரேல், காசாவில் 23 மாதங்களில் குறைந்தது 65,000 பாலஸ்தீனியர்களைக் கொன்றுள்ளது, அவர்களில் பலர் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் ஆவர். "இந்த கொடுரமான குற்றங்களுக்கான பொறுப்பு, காசாவில் உள்ள பாலஸ்தீனக் குழுவை அழிக்கும் குறிப்பிட்ட நோக்கத்துடன் இனப்படுகொலைப் பிரச்சாரத்தைத் திட்டமிட்டுள்ள இஸ்ரேலிய அதிகாரிகளிடமே உள்ளது" என்று குழுவின் தலைவர் நவி பிள்ளை கூறுகிறார். 

ஷோவாவின் (Shoah) உயிர் பிழைத்தவர்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு நாடான இஸ்ரேல், இப்போது பாலஸ்தீனியர்களுக்கு எதிராக இனப்படுகொலையில் ஈடுபட்டுள்ளது சோகமான முரண்பாடானது. ஐநா ஆணையம் தனது அறிக்கையை வெளியிட்ட நாளில், பஞ்சத்தால் பாதிக்கப்பட்ட காசா நகரில் இஸ்ரேல் மற்றொரு தரைவழித் தாக்குதலை நடத்தியது. போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் தீவிரக் கொலைகள் பற்றிய அறிக்கைகளுக்கு இஸ்ரேலின் பதில்கள் தொடர்ந்து அதிகரித்து, இன்னும் கூடுதலான பாலஸ்தீனியர்களைக் கொன்று இடம்பெயர்ந்தன. பிரதமர் நெதன்யாகு அவரது அரசியல் சூழ்ச்சியால் போர் நீட்டியுள்ளார். இஸ்ரேலின் தேசிய நிலையில் ஒரு தடையை விட்டு, அதன் உலகளாவிய தனிமையை ஆழமாக்கியுள்ளது. 

வரவிருக்கும் வாரங்களில், பிரான்ஸ், யு.கே. மற்றும் பல நாடுகள் பாலஸ்தீன இறையாண்மையை அங்கீகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, அதேவேளையில் ஐரோப்பிய ஆணையம் இஸ்ரேலுடனான வர்த்தக சலுகைகளை இடைநிறுத்தவும், தீவிர வலதுசாரி அமைச்சர்களுக்கு தடைகள் விதிக்கவும் முன்மொழிந்துள்ளது. இருப்பினும், அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பால் இஸ்ரேல் இதைப் பற்றி பெரிய அக்கறை காட்டவில்லை.

டிரம்ப் நிர்வாகம் தனது நெருங்கிய நட்பு நாட்டின் மீது அழுத்தத்தை அதிகரிக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், ஐரோப்பா இஸ்ரேலை அதன் உண்மையான நிலையில் — இனப்படுகொலை நோக்கமும் செயல்களும் கொண்ட ஒரு கட்டுப்பாடற்ற நாடாக — கருதத் தொடங்க வேண்டும். ஒரு காலத்தில் பாலஸ்தீனிய விவகாரத்திற்கு ஆதரவாளராக இருந்த இந்தியா, இதுவரை யூத நாட்டை நேரடியாக விமர்சிக்காமல் தவிர்த்து வந்துள்ளது. ஆனால், கட்டுப்பாடற்ற, விரிவாக்கவாத இஸ்ரேல், சர்வதேச சட்டத்தை முற்றிலுமாக அழித்து, இந்தியாவின் தேசிய அல்லது பிராந்திய நலன்களுக்கு உகந்ததல்ல என்பதை இந்தியா உணர வேண்டும். புது தில்லி இந்த இனப்படுகொலையை எதிர்த்து பேச வேண்டும் மற்றும் போரை முடிவுக்கு கொண்டு வர உதவுவதற்கு தனது செல்வாக்கை பயன்படுத்த வேண்டும்.

Original article:

Genocide in Gaza: On Israel and UN Commission of Inquiry finding

Read More →

எழுத்தும் உணர்வும் : உச்சநீதிமன்றம் மற்றும் வக்பு (திருத்த) சட்டம் 2025 தீர்ப்பு பற்றி…

 பல்வேறு வக்ஃப் சட்ட விதிகளுக்கு இடைக்காலத்தடை விதித்தது மூலம் உச்சநீதிமன்றம் சரியான முடிவை எடுத்தது.

இந்திய உச்சநீதிமன்றம், செப்டம்பர் 15, 2025 அன்று வக்ஃப் (திருத்தம்) சட்டம்-2025 (Waqf (Amendment) Act) வழங்கிய தீர்ப்பில், 1995 வக்ஃப் சட்டத்தை திருத்தியதன் மூலம் இந்தியா முழுவதும் உள்ள பரந்த நில உடைமைகள் உட்பட முஸ்லீம் மத உரிமைகளை ஒழுங்குபடுத்துகிறது. இதன் மூலம், நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பை கவனமாக சமநிலைப்படுத்தியது. இதில், பல சர்ச்சைக்குரிய விதிகளையும் நிறுத்தி வைத்தது. ஆனால் அரசியலமைப்பு அடிப்படையில் முழுச் சட்டத்தையும் ரத்து செய்யவில்லை. இந்தச் சட்டத்தின் ஆதரவாளர்களும், விமர்சகர்களும் நீதிமன்றத்தின் உத்தரவில் அந்தந்த நிலைப்பாடுகளை நியாயப்படுத்துவதைக் கோரும் ஒரு அரிய நிகழ்வாக இது மாறியது. முந்தைய வக்ஃப் சட்டத்தின்கீழ் கூறப்படும் முறைகேடு மற்றும் ஊழலைத் தடுக்க இந்த திருத்தங்கள் அவசியம் என்று அரசாங்கம் கருதுகிறது. அதே நேரத்தில், காங்கிரஸ் உட்பட விமர்சகர்கள் முஸ்லிம் சமூகத்தின் விவகாரங்களில் சட்டமானது நியாயமற்ற முறையில் தலையிடுகிறது என்று வாதிடுகின்றனர். 

நடைமுறையாக, ஐந்தாண்டுகள் பயிற்சியில் உள்ள முஸ்லிம்கள் மட்டுமே வக்ஃப் அமைப்பை உருவாக்க முடியும் என்ற நிபந்தனையையும், வக்ஃப் சொத்து தொடர்பான தகராறுகளை தீர்ப்பதற்கு மாவட்ட ஆட்சியர்களுக்கு உள்ள அதிகாரத்தையும் நீதிமன்றம் இப்போது நிறுத்தி வைத்துள்ளது. வக்ஃப் அமைப்புகளில் முஸ்லிம் அல்லாத உறுப்பினர்களுக்கு நீதிமன்றம் ஒரு வரம்பை நிர்ணயித்தது. இதில், மத்திய வக்ஃப் கவுன்சிலில் இப்போது முஸ்லிம் அல்லாத நான்கு உறுப்பினர்கள் மட்டுமே இருக்க முடியும், மாநில வக்ஃப் வாரியங்களில் மூன்று பேர் வரை மட்டுமே இருக்க முடியும். முன்னதாக, இந்த எண்ணிக்கை 12 மற்றும் ஏழு வரை இருந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

வக்ஃப் வாரியத்தின் தலைமை நிர்வாக அதிகாரிகள் முஸ்லீம்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியுள்ளது. திருத்தப்பட்ட சட்டத்தில் வக்ஃப் மூலம் பயனரால் அங்கீகாரத்திற்கான விதியை அகற்றுவது நீதிமன்றத்தால் செல்லுபடியாகும் என உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அத்தகைய கோரிக்கையின்கீழ் ஏப்ரல் 8, 2025 அன்று பதிவு செய்யப்பட்ட வக்ஃப் சொத்துக்கள் பாதுகாக்கப்படும். பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னங்கள் மற்றும் பழங்குடியின நிலங்களுக்கு வக்ஃப் அந்தஸ்து மீதான கட்டுப்பாடுகள் அரசியலமைப்பு ரீதியாக செல்லுபடியாகும் என்று கண்டறிந்தது.

இந்த உத்தரவு இப்போதைக்கு மோதலை விரிவுபடுத்தும் அதே வேளையில், மத சுயாட்சி மற்றும் மாநில ஒழுங்குமுறையை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது பற்றிய பெரிய கேள்வி தொடர்கிறது. மேலும், சமூகங்களுக்குள்ளும் அவர்களுக்கு இடையேயும் ஒருமித்த கருத்தை உருவாக்குவதன் மூலம் இந்த சமநிலை சிறப்பாக அடையப்படுகிறது. தனிப்பட்ட உரிமைகோரல்கள் (Autonomy claims) அதன் சொந்த தலைவர்களால் சமூக வளங்களை தவறாக பயன்படுத்துவதற்கான முகாந்திரமாக இருக்க முடியாது. நம்பிக்கையின் பெயரால் எந்த ஒரு குழுவும் பொது வளங்கள் மீது உரிமை கோர முடியாது. மக்களை தவறாக வழிநடத்துவதிலிருந்தோ அல்லது சுரண்டுவதிலிருந்தோ பாதுகாக்கும் உரிமை மற்றும் கடமை இரண்டும் அரசுக்கு உண்டு. 

இந்தக் கொள்கையைப் பயன்படுத்துவதில் அரசு மதக் குழுக்களிடையே பாகுபாடு காட்டும்போது சிக்கல் எழுகிறது. நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்கள் அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கு உட்பட்டவை என்று கருதப்படுகிறது என்ற கொள்கையை நீதிமன்றம் பின்பற்றியது. இந்த அணுகுமுறை சரியானது. இருப்பினும், தீவிர பாகுபாடான அரசியல் ஜனநாயகத்தின் சட்டபூர்வமான தன்மையை பலவீனப்படுத்தக்கூடும். நாடாளுமன்றத்தில் எதிர்க்கட்சிகளுடன் அரசாங்கம் தீவிரமாக சுமுக உறவில் ஈடுபட வேண்டும். 

இது புதிய சட்டங்கள் பரந்த அரசியல் மற்றும் சமூக ஏற்றுக்கொள்ளலைப் பெறுவதை உறுதி செய்கிறது. சட்டங்கள் குறிப்பிட்ட சமூகங்களை பாதிக்கும்போது, ​​அந்த சமூகங்களை கலந்தாலோசிக்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட சமூகங்களைப் பாதிக்கும் சட்டங்கள் இயற்றப்படும்போது, ​​அவை நம்பிக்கைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். இதை அடைவது எளிதானது அல்ல, முழுமையான ஒருமித்த கருத்து ஒருபோதும் சாத்தியமில்லை. ஆனால், அந்த திசையில் எப்போதும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.

Original article:

Letter and spirit: On Supreme Court and Waqf (Amendment) Act 2025 judgment

Read More →

முதல் காலாண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி நன்றாக உள்ளது. ஆனால், சிறப்பாக இல்லை. -ராஜீவ் குமார் & குந்தலா கர்குன்

 பல்வேறு துறைகளின் தரவுகள், விலை சரிசெய்தல்கள் மற்றும் செலவின முறைகள் ஆகியவை உண்மையான வளர்ச்சி வலுவாக இருப்பதைக் காட்டுகின்றன, ஆனால் முக்கிய அறிக்கையிடப்பட்ட புள்ளிவிவரத்தைப் போல ஈர்க்கக்கூடியதாக இல்லை.

2025–26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 7.8 சதவீதம் வளர்ச்சியடைந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது உற்சாகத்தையும் சந்தேகத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால், இந்தியா வேகமாக வளரும் பெரிய பொருளாதாரமாகக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், துறைசார் வளர்ச்சி, விலை சரிசெய்தல் மற்றும் அரசாங்க நிதி ஆகியவற்றை உற்று நோக்கினால், இவை மிகவும் சிக்கலானது. ஒட்டுமொத்தமாக, பொருளாதாரம் உண்மையில் வளர்ந்து வருகிறது. ஆனால், முக்கிய எண்ணிக்கை உண்மையான வளர்ச்சியைவிட சற்று அதிகமாக இருக்கலாம்.

GVA மதிப்பீடுகள், GDP deflator போக்குகள், மின்சார உற்பத்தி, ஏற்றுமதிகள் மற்றும் அரசாங்க செலவினம் போன்ற முக்கியமான தரவுகளை கூர்ந்து கவனித்தால், வளர்ச்சி வலுவாக இருந்தாலும், அவை குறிப்பிடுவது போல் அது அதிகமாக இருக்காது என்பதைக் காட்டுகிறது.

திடமான ஆனால் கலவையான அறிகுறிகள்

7.8 சதவீத மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை இயக்கும் முக்கிய துறைகள் சேவைகள், உற்பத்தி மற்றும் கட்டுமானம் ஆகும். இருப்பினும், அவற்றின் பங்களிப்புகள் வேறுபடுகின்றன. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 60 சதவீதத்தை உருவாக்கும் சேவைகள், நிதி, ரியல் எஸ்டேட், போக்குவரத்து மற்றும் அரசு சேவைகளால் ஆதரிக்கப்பட்டு 9.3 சதவீதம் வலுவாக வளர்ந்தன. இருப்பினும், சேவை பணவீக்கம் குறித்த வரையறுக்கப்பட்ட தரவுகள் இருப்பதால் இந்த வளர்ச்சி சற்று மிகைப்படுத்தப்பட்டதாக இருக்கலாம். மேலும், பணவீக்கக் காரணிகள் பெரும்பாலும் உற்பத்தித் தரவை நம்பியுள்ளன.

உற்பத்தி ஆண்டுக்கு ஆண்டு 7.7 சதவீதம் வளர்ந்தது. இது வலுவான நகர்ப்புற தேவையை பிரதிபலிக்கிறது. ஆனால், தொழில்துறை உற்பத்தி சிறிது மந்தநிலையைக் காட்டுகிறது. தொழில்துறை உற்பத்தி குறியீடு (IIP) ஏப்ரல் 2025-ல் 2.7 சதவீதம் வளர்ந்தது. மே மாதத்தில் 1.2 சதவீதமாகக் குறைந்தது மற்றும் ஜூன் மாதத்தில் 1.5 சதவீதமாக சற்று உயர்ந்தது.

பொருட்கள் ஏற்றுமதி மெதுவாக வளர்ந்தது, 2025-26 நிதியாண்டின் இதே காலாண்டுடன் ஒப்பிடும்போது 1.92 சதவீதம் மட்டுமே அதிகரித்துள்ளது. அமெரிக்க வரி அதிகரிப்பு காரணமாக ஏற்றுமதிகள் அதிக சவால்களை எதிர்கொள்ளக்கூடும்.

கட்டுமானம் 7.6 சதவீதம் வளர்ச்சியடைந்தது. முக்கியமாக, உள்கட்டமைப்புக்கான அரசாங்க செலவினங்களால் உந்தப்பட்டது. இது பொருளாதாரத்தை ஆதரிப்பதில் பொதுத்துறை தொடர்ந்து முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. 2025-26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் கடந்த ஆண்டைவிட மத்திய அரசின் மூலதனச் செலவு 52 சதவீதம் அதிகரித்து, ₹2.75 டிரில்லியனை எட்டியது. இது 2025-26 நிதியாண்டிற்கான மொத்த ஆண்டு இலக்கில் கிட்டத்தட்ட 25 சதவீதமாகும் (கணக்குக் கட்டுப்பாட்டாளர் ஜெனரல், செலவினத் துறை, நிதி அமைச்சகம்). நல்ல பருவமழையால் விவசாயம் 3.7 சதவீதம் சிறிய அதிகரிப்பைக் கண்டது.

கணக்கீட்டில் விரிசல்கள்

தொழில்துறை செயல்பாடு மந்தமானது. IIPவளர்ச்சி ஏப்ரல் மாதத்தில் 2.7%-ஆக இருந்தது மே மாதத்தில் 1.2% ஆகவும், ஜூன் மாதத்தில் 1.5% ஆகவும் குறைந்தது. இது உற்பத்தி GVA-ல் பதிவான 7.7% வளர்ச்சி உண்மையான நிலைமையைப் பிரதிபலிக்கிறதா என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறது. தொழில்துறை செயல்பாட்டைக் குறிக்கும் மின்சார பயன்பாடு, 2025-ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில் 1.4% மட்டுமே உயர்ந்தது, இது முந்தைய ஆண்டுகளைவிட மிகக் குறைவு. பலவீனமான IIP மற்றும் மின்சார தேவை ஆகியவை உற்பத்தி வளர்ச்சியை மிகைப்படுத்தியிருக்கலாம் என்பதைக் குறிக்கின்றன.

வர்த்தக தரவுகளும் சில அழுத்தத்தைக் காட்டுகின்றன. 2025-26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் ஒட்டுமொத்த ஏற்றுமதிகள் 6% அதிகரித்து $210 பில்லியனாக இருந்தன. ஆனால், வணிகப் பொருட்களின் ஏற்றுமதிகள் கிட்டத்தட்ட சீராக இருந்தன. அவை வெறும் 1.9% மட்டுமே அதிகரித்தன. 2025 ஏப்ரல்-ஜூன் மாதங்களில் பொருட்கள் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை $67 பில்லியனாக அதிகரித்தது. இது ஒரு வருடத்திற்கு முந்தைய ஆண்டு $62 பில்லியனாக இருந்தது.

பணவீக்கம் கடுமையாகக் குறைந்தது. ஜூன் மாதத்தில் CPI 1.7%-ஆகக் குறைந்தது. மேலும், WPI எதிர்மறையாக மாறியது. இது GDP பணவீக்கத்தை 1% ஆகக் குறைத்தது. இது வழக்கமான 3-5%-ஐ விட மிகக் குறைவு. ஒரு குறைந்த பணவீக்கக் குறைப்பான் உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை செயற்கையாக அதிகரிக்கிறது. இதனால், உண்மையான உற்பத்தி அதிகமாக உயராவிட்டாலும் செயல்பாடு அதிகமாகத் தெரிகிறது.

சுருக்கமாக, அறிவிக்கப்பட்ட வளர்ச்சியில் சில உண்மையானதைவிட புள்ளிவிவர ரீதியாக அதிகமாக இருக்கலாம்.

பணவீக்கக் குறைப்பு பிரச்சினை

தற்போதைய விவாதம், விலை மாற்றங்களை நீக்கி "உண்மையான" பொருளாதார வளர்ச்சியை மதிப்பிடுவதற்கு இந்தியா பயன்படுத்தும் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி பணவீக்கக் குறியீட்டை (WPI) மையமாகக் கொண்டுள்ளது. அதிகாரப்பூர்வ முறை சுமார் 60% மொத்த விலைக் குறியீடு (WPI) மற்றும் 40% நுகர்வோர் விலைக் குறியீட்டை (CPI) ஒருங்கிணைக்கிறது. இது இடைவெளிகளை உருவாக்குகிறது: WPI பொருட்கள் மற்றும் உற்பத்தியைக் கண்காணிக்கிறது. ஆனால், சேவைகளைப் புறக்கணிக்கிறது. அதே நேரத்தில் CPI சேவைகளை ஓரளவு மட்டுமே உள்ளடக்கியது மற்றும் பெரும்பாலும் அவற்றைக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறது. இதன் விளைவாக, சேவைத் துறை பணவீக்கக் குறிகாட்டிகள் பெரும்பாலும் உற்பத்தி அல்லது பொருட்களின் விலைகளை நம்பியுள்ளன, இது பொருட்களின் விலைகள் குறைவாக இருக்கும்போது உண்மையான வளர்ச்சியை மிகைப்படுத்தக்கூடும்.

2025-26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில், இது மிகவும் கவனிக்கத்தக்கதாக மாறியது. பொருட்களின் விலைகள் வீழ்ச்சி, எதிர்மறை மொத்த பணவீக்கம் மற்றும் நிலையான உற்பத்தி செலவுகள் காரணமாக, கிட்டத்தட்ட ஆறு ஆண்டுகளில் மிகக் குறைந்த அளவான 0.9% ஆகக் குறைந்தது. பெயரளவு வளர்ச்சி 8.8% ஆக இருந்த நிலையில், குறைந்த பணவீக்கக் குறிகாட்டி உண்மையான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை 7.8% ஆகக் காட்டியது. இது தொழில்துறை தரவு பரிந்துரைக்கப்பட்டதை விட உற்பத்தியை வலுவாகக் காட்டியது.  மேலும், சேவைகள் அவர்கள் பெற்றதை விட பெரிய லாபங்களைக் காட்டின. வளர்ச்சி புள்ளிவிவரங்கள் சில நேரங்களில் உண்மையான பொருளாதார வலிமையை விட புள்ளிவிவர முறைகளை பிரதிபலிக்கக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

நிதிப் பாதுகாப்பு

பொருளாதாரத்தில் அரசாங்கச் செலவு ஒரு பெரிய பங்கைக் கொண்டிருந்தது. தனியார் நுகர்வு 7 சதவீதமாக நல்ல வளர்ச்சி கண்டது. ஆனால், 2025-26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டின் வளர்ச்சியின் முக்கிய உந்து சக்தி அரசாங்கச் செலவினங்களில் ஏற்பட்ட கூர்மையான அதிகரிப்பாகும். அரசாங்க இறுதி நுகர்வுச் செலவு (GFCE) 9.7 சதவீதம் வளர்ந்தது, இது கடந்த ஆண்டு இதே காலாண்டில் 4 சதவீத வளர்ச்சியைவிட இரண்டு மடங்கு அதிகமாகும். இது, பெரும்பாலான வளர்ச்சி தனியார் நுகர்வில் ஏற்பட்ட பரந்த மீட்சியைவிட பொதுச் செலவினங்களிலிருந்து வந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது, இது பொதுவாக நீண்ட கால வளர்ச்சிக்கு மிகவும் நிலையானது.

அரசாங்கம் மூலதன முதலீட்டிலும் கவனம் செலுத்துகிறது. மொத்த நிலையான மூலதன உருவாக்கம் (GFCF) 7.8 சதவீதம் வளர்ந்தது. இது எதிர்கால உற்பத்தித் திறனுக்கான நேர்மறையான அறிகுறியாகும். 2022 நிதியாண்டிலிருந்து இந்தியாவின் மொத்த GFCF வளர்ச்சிக்கு பொதுத்துறை முதலீடு முக்கிய பங்களிப்பாக உள்ளது, அதே நேரத்தில் தனியார் முதலீடு சில ஆண்டுகளில் மெதுவாகவோ அல்லது குறைவாகவோ உள்ளது.

2025-26 நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டில் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி 7.8 சதவீதம் வளர்ச்சியடைந்தது. உலகளாவிய நிச்சயமற்ற தன்மைகள் மற்றும் கட்டண அதிர்ச்சிகள் இருந்தபோதிலும் வலிமையைக் காட்டுகிறது. இருப்பினும், இந்த உயர் வளர்ச்சி சில உண்மைகளை மறைக்கக்கூடும். விலைகள் எவ்வாறு அளவிடப்படுகின்றன மற்றும் அரசாங்க செலவினங்களால் இது ஒரு பகுதியாக பாதிக்கப்படுகிறது.

பொருளாதார வல்லுநர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் சேவைத் துறைக்கான விலை நடவடிக்கைகளை மேம்படுத்த வேண்டும் மற்றும் குறுகியகால பொருளாதார குறிகாட்டிகள் ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சியுடன் பொருந்துமா என்பதைச் சரிபார்க்க வேண்டும். முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் வணிகங்கள் தங்கள் எதிர்பார்ப்புகளை சரிசெய்ய வேண்டும். இந்தியாவின் பொருளாதாரம் சீராக வளர்ந்து வருகிறது. ஆனால், மிக வேகமாக இல்லை. துல்லியமான நிதி மற்றும் பணவியல் கொள்கைகளை உருவாக்குவதற்கு இந்த விவரங்களைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.

குமார் தலைவராகவும், கார்குன் பஹ்லே இந்தியா அறக்கட்டளையின் மூத்த உறுப்பினராகவும் உள்ளார்.

Original article:

Q1 GDP growth good, not great -Rajiv Kumar & Kuntala Karkun

Read More →

புதிய ஜிஎஸ்டி விகிதம் புரிந்து கொள்ளாதது: பீடிகள் ‘நல்ல’ பொருள் அல்ல. -பிரீதம் தத்தா மற்றும் பிரசாந்த் கிஆர் சிங்

 பீடிகள் சிகரெட்டுகளைப் போலவே அல்லது அவற்றை விடவும் தீங்கு விளைவிப்பவை என்று அறிவியல் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. 'முற்போக்கானவை' என்ற பெயரில் பீடிகளை மலிவாக விற்பது சமத்துவமின்மையை அதிகரிக்கிறது. ஏனெனில், இது ஏழைகளுக்கு அதிக சுகாதார மற்றும் பொருளாதார பிரச்சினைகளை ஏற்படுத்துகிறது.

தற்போதைய நான்கு அடுக்கு வரி முறையை எளிமையானதாக மாற்ற ஜிஎஸ்டி கவுன்சில் பரிந்துரைத்துள்ளது. இந்த புதிய முறையில், அத்தியாவசிய பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கு 5% வரி விகிதம் இருக்கும். பெரும்பாலான பொருட்களுக்கு 18% வரி விதிக்கப்படும். மேலும், சில தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கு 40% வரி விகிதம் அதிகமாக இருக்கும். முன்னர் 28% வரி விதிக்கப்பட்ட புகையிலை பொருட்கள் இப்போது 40% வகைக்கு மாறும். இது சர்க்கரை உணவுகள், காற்றோட்டமான பானங்கள் மற்றும் கார்பனேற்றப்பட்ட பழ அடிப்படையிலான பானங்கள் போன்ற பிற தீங்கு விளைவிக்கும் பொருட்களுடன் அவற்றை இணைக்கிறது.

பீடி-சுற்றும் டெண்டு இலைகள் மற்றும் கதா போன்ற பொருட்களின் மீதான ஜிஎஸ்டியை கவுன்சில் 5 சதவீதமாகக் குறைத்தது. பீடிகளுக்கான வரியை 28 சதவீதத்திலிருந்து 18 சதவீதமாகக் குறைத்து. அவற்றை மின்சாதனங்கள் போன்ற பொதுவான பொருட்களைப் போலவே கருதியது. 

1. பீடிகள் மற்ற புகையிலை பொருட்களைவிட குறைவான தீங்கு விளைவிக்கும் என்ற தவறான நம்பிக்கை.

2. ஏழை மக்கள் பெரும்பாலும் பீடி புகைப்பதால், குறைந்த வரிகள் அமைப்பை நியாயமானதாக ஆக்குகின்றன என்ற கருத்து.

3. பல பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக பீடி தொழிலைச் சார்ந்துள்ளனர் என்பது உண்மை.

போன்றவை பீடி வரிகளை குறைவாக வைத்திருப்பதற்கு பொதுவாக மூன்று முக்கியக் காரணங்கள் கூறப்படுகின்றன.

அறிவியல் ஆய்வுகள் பீடிகள் சிகரெட்டுகளைப் போலவே தீங்கு விளைவிக்கும். மேலும், பல சந்தர்ப்பங்களில், இன்னும் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று காட்டுகின்றன. அவற்றில் அதிக அளவு நிக்கோடின் மற்றும் கார்பன் மோனாக்சைடு உள்ளது. இது பீடிகள் ஒரு பாதுகாப்பான அல்லது "கரிம" விருப்பம் என்ற கருத்தை பொய்யாக்குகிறது.

33 ஆய்வுகளின் மதிப்பாய்வு பீடி புகைப்பதை பெரிய உடல்நலப் பிரச்சினைகளுடன் தொடர்புபடுத்தியுள்ளது. பீடி பயன்பாடு 32% வாய்வழி புற்றுநோய்களுக்கும், 39% நுரையீரல் புற்றுநோய்களுக்கும், 17% இஸ்கிமிக் இதய நோய் வழக்குகளுக்கும், 19% நாள்பட்ட நுரையீரல் அடைப்பு நோய் வழக்குகளுக்கும் காரணமாக இருப்பதாகக் கண்டறிந்துள்ளது. புகைபிடிக்காதவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ​​பீடி பயன்படுத்துபவர்களுக்கு அதிக உடல்நல அபாயங்கள் உள்ளன.

பீடி பயன்பாடு படிப்பறிவற்ற மக்களிடையே (14%) அதிகமாக உள்ளது மற்றும் நகர்ப்புறங்களைவிட (4.7%) கிராமப்புறங்களில் (9.3%) அதிகமாக உள்ளது.

இந்தியாவில், பீடிகள் மிகப்பெரிய சுகாதாரச் சுமையை ஏற்படுத்துகின்றன: 11.7 மில்லியன் இயலாமை-சரிசெய்யப்பட்ட ஆயுட்காலம் (DALYகள்), 10.7 மில்லியன் ஆயுட்காலம் இழப்பு (YLLகள்), மற்றும் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 4,78,000 இறப்புகள் ஏற்படுகின்றன. இந்த எண்ணிக்கைகள் சிகரெட்டுகளால் ஏற்படும் எண்ணிக்கையை விட அதிகமாகும். இது ஆண்டுதோறும் 8.4 மில்லியன் DALYகள், 8.26 மில்லியன் YLLகள் மற்றும் 341,000 இறப்புகளுக்கு வழிவகுக்கிறது.

ஏழை மற்றும் பின்தங்கிய சமூகங்களில் மிக மோசமான தாக்கம் காணப்படுகிறது. பீடித் தொழிலில் பணிபுரியும் பெரும்பாலான மக்கள் தேவைக்காக அவ்வாறு செய்கிறார்கள்.

பீடி வேலை மிகக் குறைந்த ஊதியம் வழங்குவதோடு, சமூகப் பாதுகாப்பு அல்லது சுகாதார நலன்களையும் வழங்குவதில்லை. மேலும், இது கடுமையான உடல்நலப் பிரச்சினைகளையும் ஏற்படுத்துகிறது. 52.5% தொழிலாளர்கள் வரை காசநோய் (1–39.6%) மற்றும் ஆஸ்துமா (1.8–60.4%) போன்ற சுவாச நோய்களால் பாதிக்கப்படுவதாக ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. சுமார் 87% பேர் தசை மற்றும் எலும்பு பிரச்சினைகளையும், 16.5–65.8% பேர் உயர் இரத்த அழுத்தத்தையும், 77% பேர் வரை கண் பிரச்சினைகளையும் எதிர்கொள்கின்றனர்.

பெண் பீடி தொழிலாளர்கள் கர்ப்பப்பை புற்றுநோய், குறைந்த கருத்தரிப்பு, அதிக கருச்சிதைவு விகிதங்கள் மற்றும் கர்ப்ப சிக்கல்களுக்கு இரு மடங்கு ஆபத்தை எதிர்கொள்கின்றனர், மேலும் அவர்களின் குழந்தைகள் குறைந்த பிறப்பு எடை, வளர்ச்சி குன்றிய நிலை மற்றும் அதிகப்படியான சுவாச மற்றும் குடல் நோய்களை அனுபவிக்கின்றனர். பல நோயாளி-கட்டுப்பாட்டு ஆய்வுகள், பீடி தொழிலாளர்களிடையே பீடி தொழிலில் ஈடுபடாதவர்களை விட நோய் பரவல் அதிகமாக இருப்பதை தொடர்ந்து காட்டுகின்றன, இது பீடி வெளிப்பாட்டிற்கும் இந்த பாதகமான உடல்நல விளைவுகளுக்கும் இடையே ஒரு காரண இணைப்பு இருக்க வாய்ப்புள்ளதாக குறிப்பிடுகிறது.

அரசாங்கம் சிகரெட்டுகள் மற்றும் பிற புகையிலை பொருட்களை 'சிறப்பு குறைபாடு விகிதம்' எனப்படும் 40 சதவீத ஜிஎஸ்டி வரி வரம்பில் சேர்த்துள்ளது. ஆனால், பீடிகள் சாதாரண பொருட்களுடன் சேர்த்து 18 சதவீத குறைந்த வரி வரம்பிலேயே உள்ளன. ஏழைகள் மற்றும் பாதிக்கப்படக்கூடியவர்களின் ஆரோக்கியத்தை அரசாங்கம் குறைத்து மதிப்பிடுகிறதா? என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது.

தற்போது, ​​பீடிகள் மீதான மொத்த வரி சுமார் 22 சதவீதமாகவும், சிகரெட்டுகளுக்கு 58 சதவீதமாகவும் உள்ளது. டெண்டு இலைகள் மற்றும் பீடிகள் மீதான சமீபத்திய ஜிஎஸ்டி மாற்றங்கள் பீடி வரி சுமையை 22 சதவீதத்திலிருந்து சுமார் 16 சதவீதமாகக் குறைக்கும் என்று ஆரம்ப மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது 6 சதவீத புள்ளிகள் குறைவு ஆகும்.

பீடிகள் மீதான குறைந்த வரிகள் அமைப்பை முன்னேற்றமடையச் செய்கின்றன என்ற கருத்து தவறானது. உண்மையான முன்னேற்றத்தை வருமான விநியோகத்தால் மட்டுமல்லாமல், அவை சுகாதார விளைவுகளாலும் தீர்மானிக்க வேண்டும். ஏழ்மையான மற்றும் மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய மக்களிடையே பீடி நுகர்வு அதிகமாக இருப்பதால், அகால மரணங்கள் மற்றும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை ஆண்டுகள் இழப்பில் காணப்படும் சுகாதார சுமை அவர்களை மிகவும் பாதிக்கிறது.

முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் பீடிகளை மலிவாக வைத்திருப்பது உண்மையில் சமத்துவமின்மையை அதிகரிக்கிறது. ஏனெனில், இது ஏழைகளுக்கு அதிக சுகாதார மற்றும் பொருளாதார சிக்கல்களை ஏற்படுத்துகிறது. பீடி வரிகளை குறைவாக வைத்துக்கொண்டு மற்ற புகையிலை பொருட்களுக்கு அதிக வரி விதிப்பது புகையிலை கட்டுப்பாட்டை பலவீனப்படுத்துகிறது. பீடிகளுக்கு குறைந்தபட்சம் மற்ற புகையிலை பொருட்களைப் போலவே அல்லது இன்னும் அதிகமாக வரி விதிக்கப்பட வேண்டும்.

தத்தா புது தில்லியில் உள்ள தேசிய பொது நிதி மற்றும் கொள்கை நிறுவனத்தில் (NIPFP) ஒரு ஊழியராக உள்ளார். சிங் நொய்டாவில் உள்ள ICMR-தேசிய புற்றுநோய் தடுப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் மூத்த ஆராய்ச்சியாளராக உள்ளார்.

Original article:

What new GST rate doesn’t get: Bidis aren’t a ‘merit’ good. -Pritam Datta and Prashant Kr Singh

Read More →

சமீபத்திய போராட்டங்களின் மையப்பொருள் : கோல்ஹானின் மங்கி-முண்டா அமைப்பு என்றால் என்ன? -சுபம் டிக்கா

 இது ஜார்க்கண்டில் உள்ள ஹோ ஆதிவாசி சமூகத்தின் பழைய சுயராஜ்ய முறையாகும். பிரிட்டிஷ் காலத்திலிருந்தே, இது மாநில நிர்வாகத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக இருந்து வருகிறது.

செப்டம்பர் 9 அன்று, ஜார்க்கண்டின் மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஹோ பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் துணை ஆணையருக்கு எதிராக ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். முண்டாஸ் எனப்படும் கிராமத் தலைவர்களை நீக்குவதன் மூலம் அவர்களின் பாரம்பரிய சுயராஜ்யத்தில் அவர் தலையிடுவதாக அவர்கள் குற்றம் சாட்டினர்.

சமூக ஊடக வதந்திகளின் அடிப்படையில் இந்தப் போராட்டம் நடத்தப்பட்டதாக மாவட்ட நிர்வாகம் பின்னர் கூறியது. மான்கிகளும் முண்டாக்களும் இன்னும் வருவாய் அமைப்பின் ஒரு முக்கிய பகுதியாக உள்ளனர் என்று அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினர்.

இருப்பினும், பல ஆதிவாசிகள் தங்கள் சுயாட்சி மற்றும் பாரம்பரிய அமைப்பை இழப்பது குறித்து தொடர்ந்து கவலைப்படுகிறார்கள். இந்தப் பிரச்சினை இப்போது ஜார்க்கண்டின் கோல்ஹான் பகுதியில் உள்ள பூர்வீக மான்கி-முண்டா அமைப்புக்கும் மாநில நிர்வாகத்திற்கும் இடையிலான நீண்டகால சமநிலையை ஆபத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது.

மான்கி-முண்டா அமைப்பு

ஆங்கிலேயர்கள் வருவதற்கு பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு, ஜார்க்கண்டின் கோல்ஹான் பகுதியில் உள்ள ஹோ பழங்குடியினர் தங்கள் சொந்த பாரம்பரிய ஆட்சி முறையைப் பின்பற்றினர். இது ஒரு பரவலாக்கப்பட்ட அமைப்பாகும். அங்கு வெவ்வேறு மக்களுக்கு குறிப்பிட்ட சமூக மற்றும் அரசியல் பொறுப்புகள் இருந்தன.

முண்டா என்று அழைக்கப்படும் கிராமத் தலைவர், கிராமத்திற்குள் சமூக மற்றும் அரசியல் மோதல்களைத் தீர்க்கும் பொறுப்பில் இருந்தார். ஒவ்வொரு கிராமத்திற்கும் ஒரு முண்டா இருந்தார். மேலும், அந்தப் பதவி பரம்பரை பரம்பரையாக இருந்தது. முண்டாவுக்கு மேலே 8 முதல் 15 கிராமங்களைக் கொண்ட ஒரு குழுவிற்கு தலைமை தாங்கிய மான்கி இருந்தார். அவர் ஒரு பிர் என்று அழைக்கப்பட்டார். ஒரு முண்டாவால் ஒரு வழக்கைத் தீர்க்க முடியாவிட்டால், அது மான்கியிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டது.

வருவாய் வசூல் அல்லது நில விவகாரங்களில் மான்கி மற்றும் முண்டாவுக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லை. அவர்களின் அமைப்பு முற்றிலும் சுயராஜ்யமாக இருந்தது. மேலும், அவர்களுக்கு வெளிப்புற அதிகாரம் அல்லது வரிகள் எதுவும் இல்லை.

எனினும், கிழக்கிந்திய நிறுவனம் வந்து வரிகளை அறிமுகப்படுத்தியபோது இது மாறியது.

ஆங்கிலேயர் வருகை

1757-ஆம் ஆண்டு பிளாசி போருக்குப் பிறகு, பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் தனது பிரதேசத்தையும் அதிகாரத்தையும் விரிவுபடுத்தியது. 1764-ஆம் ஆண்டு பக்ஸர் போரில் வெற்றி பெற்ற பிறகு, நிறுவனம் 1765-ஆம் ஆண்டு முகலாய பேரரசர் இரண்டாம் ஷா ஆலமுடன் அலகாபாத் ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. இது தற்போதைய ஒடிசா, பீகார் மற்றும் ஜார்கண்ட் உள்ளிட்ட வங்காளத்தில் வரிகளை (திவானி உரிமைகள்) வசூலிக்கும் உரிமையை நிறுவனத்திற்கு வழங்கியது.

1793-ஆம் ஆண்டு, நிறுவனம் நிரந்தர தீர்வுச் சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. இந்த அமைப்பின் கீழ், ஜமீன்தார்களுக்கு நிலப் பத்திரங்கள் வழங்கப்பட்டன. மேலும், நிறுவனத்திற்கு ஒரு நிலையான நில வருவாயை செலுத்த வேண்டியிருந்தது. இந்தத் தொகை நிரந்தரமாக நிர்ணயிக்கப்பட்டது. ஆனால், பொதுவாக ஜமீன்தார்களால் வாங்கக்கூடியதைவிட அதிகமாக இருந்தது.

இது ஜமீன்தார்களுக்கு கடுமையான அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் விவசாயிகளிடமிருந்து அதிகமாகப் பறிக்கத் தொடங்கினர். கோலானில், அவர்கள் ஹோ சமூக நிலங்களை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்தத் தொடங்கினர். இது 19-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பல ஆதிவாசி கிளர்ச்சிகளுக்கு வழிவகுத்தது. இதில் ஹோ கிளர்ச்சி (1821-22) மற்றும் கோல் கிளர்ச்சி (1831-32) ஆகியவை அடங்கும்.

ஹோ மக்களை வலுக்கட்டாயமாக அடக்கத் தவறிய பிறகு, ஆங்கிலேயர்கள் தங்கள் அணுகுமுறையை மாற்றிக்கொண்டனர். அவர்கள் சமரசம் செய்து கொண்டு பாரம்பரிய மான்கி-முண்டா அமைப்பை அங்கீகரித்து, அதைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்தனர்.

வில்கின்சனின் விதிகள் & தாக்கம்

1837-ஆம் ஆண்டு ஹோ ஆதிக்கம் செலுத்தும் பகுதியைக் கட்டுப்படுத்த உருவாக்கப்பட்ட நிர்வாகப் பிரிவான கோல்ஹான் அரசு எஸ்டேட்டில் (KGE) பிரிட்டிஷ்காரர்கள் கேப்டன் தாமஸ் வில்கின்சனை தங்கள் அரசியல் முகவராக நியமித்தனர்.

வில்கின்சன் ஏற்கனவே அந்தப் பகுதியில் நேரத்தைச் செலவிட்டிருந்தார். அவர் உள்ளூர் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்டிருந்தார். KGE பகுதியை ஆட்சி செய்வதற்கான சிறந்த வழி, பாரம்பரியத் தலைவர்கள் மற்றும் நிர்வாக அமைப்புடன் இணைந்து பணியாற்றுவதே தவிர, அவர்களுக்கு எதிராக அல்ல என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.

1833-ஆம் ஆண்டில், அவர் 31 விதிகளைத் தயாரித்தார். பின்னர், இவை 'வில்கின்சனின் விதிகள்' என்று அழைக்கப்பட்டது. இவை ஹோ சமூகத்தின் தலைவர்களுக்கு வழிகாட்டும் கொள்கைகளாக மாறியது. ஹோ சமூகத்தின் அல்லது எந்த ஆதிவாசி சமூகத்தின் பாரம்பரிய அமைப்பும் முறையாக எழுதப்பட்டது இதுவே முதல் முறை ஆகும்.

முண்டாக்கள் மற்றும் மான்கிகளுக்கு (பாரம்பரியத் தலைவர்கள்) அங்கீகாரம் அளித்து அதிகாரம் வழங்குவதன் மூலம், ஆங்கிலேயர்கள் அவர்களை தங்கள் முகவர்களாகச் செயல்பட வைத்தனர். விதிகள் பழங்குடி சுயாட்சியைப் பாதுகாப்பதற்கும், வெளியாட்களை (டிக்குகள்) விலக்கி வைப்பதற்கும் நோக்கமாகத் தோன்றினாலும், அவை உண்மையில் பிரிட்டிஷ்காரர்களுக்கு பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் மற்ற பகுதிகளுடன் கோல்ஹானை ஒருங்கிணைக்க உதவியது.

இதன் ஒரு முக்கிய விளைவு வெளியாட்களின் வருகை இருந்தது. சசெக்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் ஹோ சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளரான மணீஷ் சுரின், தி இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்ஸிடம் கூறுகையில், 1867 மற்றும் 1897-ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில், வெளியாட்களின் எண்ணிக்கை 1,579-லிருந்து 15,755 ஆக உயர்ந்தது. அவர்களின் மக்கள் தொகை 30 ஆண்டுகளில் கிட்டத்தட்ட ஒன்பது மடங்கு அதிகரித்தது. பழங்குடியினர் அல்லாதவர்களை அதிக அளவில் கொண்டு வந்து மக்கள்தொகை மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய ரயில்வே இதற்கு ஒரு காரணம் என்று சுரின் விளக்கினார்.

மற்றொரு பெரிய மாற்றம், தனியார் சொத்து மற்றும் நில உரிமை பற்றிய யோசனை என்று அவர் குறிப்பிட்டார். ஒரு காலத்தில் கூட்டாக வாழ்ந்த சமூகம், இப்போது அரசின் ராயாட்கள் (குத்தகைதாரர்கள்) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது பட்டாக்கள் (நில ஆவணங்கள்) வழங்க வழிவகுத்தது. இது முன்னர் இல்லாத தனிப்பட்ட சொத்து மற்றும் உரிமையின் புதிய உணர்வை உருவாக்கியது.

முறை தொடர்கிறது

1947-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு KGE கலைக்கப்பட்டது. ஆனால், வில்கின்சனின் விதிகள் இன்னும் பயன்பாட்டில் உள்ளன. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்தியா பொது நடைமுறைச் சட்டங்களை உருவாக்கியது. ஆனால், கோல்ஹான் பெரும்பாலும் அவற்றிலிருந்து தனித்தனியாக வைக்கப்பட்டது.

இந்த விதிகள் நீதிமன்றங்களில் சவால் செய்யப்பட்டன. ஆனால், பல ஆண்டுகளாக, நீதிமன்றங்கள் வில்கின்சனின் விதிகளை செல்லுபடியாகும் என்று ஏற்றுக்கொண்டன. 2000-ஆம் ஆண்டில், மோரா ஹோ vs பீகார் மாநிலம் வழக்கில் (Mora Ho vs State of Bihar case), பாட்னா உயர்நீதிமன்றம் வில்கின்சனின் விதிகள் பழைய பழக்கவழக்கங்கள் மட்டுமே,  மேலும் அவை அதிகாரப்பூர்வ சட்டம் அல்ல என்று கூறியது. இருப்பினும், மாற்று எதுவும் கிடைக்காததால் நீதிமன்றம் அவற்றைத் தொடர அனுமதித்தது.

பின்னர், ஒரு நீதிபதி அரசாங்கத்திடம் விதிகளைப் புதுப்பிக்கக் கேட்டார். ஆனால், பீகார் அல்லது புதிய ஜார்க்கண்ட் மாநிலம் அதைப் பற்றி எதுவும் செய்யவில்லை.

பிப்ரவரி 2021-இல், ஜார்க்கண்ட் அரசாங்கம் நியாய பஞ்ச் எனப்படும் பாரம்பரிய நீதித்துறை அமைப்பை அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரித்தது. வரி வசூல், நில விற்பனை மற்றும் கொள்முதல்களை அறிக்கை செய்தல், சட்டம் ஒழுங்கைப் பராமரித்தல் மற்றும் சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பது போன்ற வருவாய் தொடர்பான பணிகள் இதற்கு வழங்கப்பட்டன.

தற்போதைய மோதல்

மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தின் மாவட்ட ஆட்சியர் சந்தன் குமார் கூறுகையில், ஹோ சமூகத்தினர் அதிகம் வசிக்கும் கிராமங்களில் வசிக்கும் எஸ்சி மற்றும் ஓபிசி குடும்பங்களின் தொடர்ச்சியான புகார்களுக்குப் பிறகு தற்போதைய மோதல் தொடங்கியது.

ஜூன் மாதம் முதல் புகார் அளிக்கப்பட்டது, பாரம்பரிய கால்நடை வளர்ப்பாளர்களான கோபே சமூகத்தினர் மற்ற வகையான வேலைகளை மேற்கொள்வதை முண்டாக்கள் தடுத்ததாக இருந்தது. மற்றொரு வழக்கில், கிராமங்களில் முண்டாக்கள் நீண்டகாலமாக இல்லாதது அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்களை தாமதப்படுத்தி சிக்கல்களை உருவாக்கியதாக கிராம மக்கள் புகார் கூறினர்.

மாவட்ட நிர்வாகம் இந்த புகார்களை ஆராய்ந்து, மான்கி-முண்டா அமைப்பை மேலும் வெளிப்படையானதாக மாற்ற ஒன்பது அம்ச உத்தரவை பிறப்பித்தது. 1837-ஆம் ஆண்டு வில்கின்சன் உருவாக்கிய "உரிமைகள் பதிவேட்டில்" (ஹுகுக்னாமா) குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அவர்களின் கடமைகளையும் இது முண்டாக்களுக்கு நினைவூட்டியது.

இருப்பினும், கிராமவாசிகள் இதைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டு, முண்டாக்கள் அல்லது மான்கிகள் தங்கள் வேலைகளை சரியாகச் செய்யாததற்காக மாவட்ட ஆட்சியர் நடவடிக்கை எடுப்பதாக வதந்திகளைப் பரப்பினர். எந்த மாவட்ட நிர்வாகமும் வழக்கமான சட்டங்களில் தலையிடவில்லை என்று குமார் தெளிவுபடுத்தினார்.

பெரிய சிக்கல்கள்

அரசாங்கத் தரவுகளின்படி, மேற்கு சிங்பூம் மாவட்டத்தில் 1,850 மான்கி மற்றும் முண்டாஸ் பணியிடங்கள் உள்ளன. அவற்றில் 200 காலியாக உள்ளன. கிராம சபைகளின் உதவியுடன் நிர்வாகம் இந்தப் பணியிடங்களை நிரப்பி வருகிறது. கடந்த இரண்டு மாதங்களில், 50 காலியிடங்கள் நிரப்பப்பட்டுள்ளன என்று குமார் கூறினார்.

மான்கி முண்டா சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சந்தன் ஹோன்ஹாகா, சில பதவிகள் பழங்குடியினர் அல்லாத ராயட்டுகளுக்கு வழங்கப்பட்டதாகக் கூறினார். இதுபோன்ற முடிவுகள் கிராம அமைப்பைத் தவிர்த்துவிடக்கூடாது என்றும், வழக்குகள் கிராம மட்டத்தில் தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் மேலும் கூறினார்.

இதற்கிடையில், ஹோ சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிலர், குறிப்பாக இளைஞர்கள், மான்கி-முண்டா அமைப்பில் சீர்திருத்தங்களைக் கோருகின்றனர். தந்தையிடமிருந்து மகனுக்குப் பதவி செல்லும் பரம்பரை ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து, அதற்குப் பதிலாக படித்த மற்றும் திறமையான குத்தகைதாரர்களுக்கு வாய்ப்புகளை வழங்க விரும்புகிறார்கள்.

கிராமத் தலைவர்கள் பணிச்சுமையைப் பகிர்ந்து கொள்ள உதவும் வகையில் உதவியாளர் முண்டா மற்றும் மான்கி பதவிகளும் உள்ளன.

தற்போது, ​​முண்டா அல்லது மான்கியின் பங்கு தந்தையிடமிருந்து பெறப்படுகிறது. பல பாரம்பரிய தலைவர்கள் முறையாக கல்வி கற்காததால் இது சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் நவீன, ஆவண அடிப்படையிலான நிர்வாகத்தை நிர்வகிப்பது அவர்களுக்கு கடினமாக உள்ளது. இதனால்தான் சில கிராமவாசிகள் தங்கள் பிரச்சினைகளை நேரடியாக மாவட்ட நிர்வாகத்திடம் கொண்டு செல்கின்றனர்.

ஜார்க்கண்டில் உள்ள ஆதிவாசி ஹோ யுவ மகாசபாவின் பொருளாளர் சங்கர் சித்து, பாரம்பரிய மான்கி-முண்டா அமைப்பில் துணை ஆணையரின் (DC) பங்கு குறைவாகவே உள்ளது. ஆனால், அவை முக்கியமானது என்று கூறினார்.

இந்த அமைப்பு ஹுகுக்னாமாவை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஆனால், கிட்டத்தட்ட 80 சதவீத மான்கிகள் மற்றும் முண்டாக்களால் அதன் விதிகளை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ள முடியாது என்று அவர் விளக்கினார். இதற்கு உதவ, துணை ஆணையரின் (DC) ஒன்பது எளிய புள்ளிகளில் விதிகளை விளக்கினார்.

உள்ளூர் தகராறுகளை தீர்க்க முடியாதபோது துணை ஆணையர் முக்கியமான நடவடிக்கை எடுக்கிறார். உதாரணமாக, ஒரு முண்டா இறந்து, பதவியை ஏற்க யாரும் இல்லை என்றால், நிர்வாகம் கிராம சபைகள் அல்லது தொகுதி அளவிலான அதிகாரிகள் மூலம் பதவியை நிரப்புகிறது.

பாரம்பரிய அமைப்பு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், நவீன மக்களாட்சிக்கு ஏற்றவாறு சீர்திருத்தங்களும் தேவை என்றும் சங்கர் கூறினார்.

Original article:

Subject of recent protests, what is Kolhan’s Manki-Munda system? -Shubham Tigga

Read More →