தேர்தல் அறிக்கை தருணம் முதல் பட்ஜெட் ஏமாற்றம் வரை -அனிஷ் கவாண்டே

 2024 தேர்தலுக்கு முந்தைய அரசியல் வாக்குறுதிகள் “பால் புதுமையினர்” (Lesbian, gay, bisexual, and transgender (LGBTQ+)) சமூகத்திற்கு நம்பிக்கையை அளித்தாலும், ஒன்றிய பட்ஜெட்டின் ஒதுக்கீடுகள் ஏமாற்றமளிக்கின்றன.



2024 பொதுத் தேர்தலுக்கு முன்னர் பல முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் LGBTQ+ சமூகத்திற்கு ஆதரவளிப்பதாக உறுதியளித்தன. இருப்பினும், 2024 ஒன்றிய  பட்ஜெட் தேசிய அரசியலில் அங்கீகாரம் கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்த இந்த சமூகத்திற்கு ஏமாற்றம் அளித்தது.

 

LGBTQ+ உரிமைகளுக்கான அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறையில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படவில்லை. குறிப்பாக, சொலிசிட்டர் ஜெனரல் கடந்த ஆண்டு ஒரே பாலின திருமணத்தை கடுமையாக எதிர்த்தார். இருப்பினும், பாரதிய ஜனதா கட்சி தனது தேர்தல் அறிக்கையில் திருநங்கைகளின் உரிமைகள் பற்றி குறிப்பிட்டது. மோடி 3.0 அரசாங்கத்தின் முன்னேற்றத்திற்கான நம்பிக்கை அளித்தது.


மாறாக, LGBTQ+ சமூகத்தை பற்றி பட்ஜெட்டில் பெயரளவு குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகம் வாழ்வாதாரம் மற்றும் நிறுவனத்திற்கான விளிம்புநிலை தனிநபர்களுக்கான ஆதரவு (Support for Marginalized Individuals for Livelihood and Enterprise (SMILE)) திட்டத்தின் கீழ் "திருநங்கைகள் நலனுக்கான விரிவான மறுவாழ்வுக்கான” நிதி அளித்தது. இந்த திட்டம் தங்குமிடம் (கரிமா கிரஹாஸ்), உதவித்தொகை மற்றும் திருநங்கைகளுக்கான தேசிய ஆணையத்திற்கு (National Council for Transgender) நிதியளிக்கும்.

 

முக்கியமான திட்டங்களுக்கு அற்ப நிதி (Meagre funding)   


காகிதத்தில், திருநங்கைகள் நலனுக்கான பட்ஜெட் நிதியாண்டில் ₹52.91 கோடியிலிருந்து 2025-ஆம் நிதியாண்டில் ₹68.46 கோடியாக அதிகரித்துள்ளது. இருப்பினும், 2024-ஆம் நிதியாண்டில் ₹22.82 கோடி மட்டுமே செலவிடப்பட்டுள்ளது. பல கரிமா கிரஹாக்கள் (தங்கும் இல்லங்கள்) நிதிப் பற்றாக்குறையால் மூடப்பட்டிருப்பதாலும், திருநங்கைகளுக்கான தேசிய ஆணையம் (National Council for Transgender Persons (NCTP)) அரிதாகவே செயல்படுவதாலும் இந்த இடைவெளி தெளிவாகத் தெரிகிறது. இந்த ஆண்டுக்கான நிதியில் ஒரு சிறிய அதிகரிப்பு மட்டுமே இருப்பதால், பாரதிய ஜனதா கட்சியின் தேர்தல் அறிக்கையான சங்கல்ப் பத்ராவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள கரிமா கிரஹாக்கள் (தங்கும் இல்லங்கள்) உருவாக்குவதற்கான வாக்குறுதியை யார் நிறைவேற்றுவார்கள் என்று தெரியவில்லை. வாழ்வாதாரம் மற்றும் நிறுவன திட்டத்திற்கான விளிம்புநிலை தனிநபர்களுக்கான ஆதரவு (Support for Marginalized Individuals for Livelihood and Enterprise (SMILE)) பாதிக்கப்படும் ஒரே திட்டம், புன்னகை அல்ல. மற்றொரு கவலை என்னவென்றால், தேசிய எய்ட்ஸ் கட்டுப்பாட்டு அமைப்புக்கான (National AIDS Control Organisation (NACO)) நிதி குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இது 2024-ஆம் நிதியாண்டில் ₹3,079.97 கோடியிலிருந்து 2025-ஆம் நிதியாண்டில்  ₹2,892.00 கோடியாகக் குறைந்துள்ளது.


நோயெதிர்ப்பு குறைபாடு நோய்க்குறி எதிர்த்துப் போராடுவதற்கும் பாலியல் ரீதியாக பரவும் நோய்த்தொற்றுகளைத் தடுப்பதற்கும் தேசிய எய்ட்ஸ் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு முக்கியமானது. முன்னேற்றம் இருந்தபோதிலும், இந்தியா இன்னும் உலகளவில் மிகப்பெரிய மனித நோயெதிர்ப்பு குறைபாடு வைரஸ் (HIV) தொற்றுநோய்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. LGBTQ+ இந்தியர்கள் அதிக ஆபத்தில் உள்ளனர்.தற்போது, ​​இந்தியாவில் 2.4 கோடி மக்ககளில்  மனித நோயெதிர்ப்பு குறைபாடு வைரஸ் (HIV) நோய்க்கு கிட்டத்தட்ட 900,000 பேர் சிகிச்சை பெறவில்லை. மேலும், அரை கோடிக்கும் அதிகமானவர்களுக்கு தாங்கள் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது கூட தெரியாது.

 

உரிமை மறுப்பு (denial of rights) 


நிதிப் பற்றாக்குறை என்பது மோசமான முன்னுரிமைகள் அல்லது நம்பிக்கைகளில் உள்ள வேறுபாடுகள் மட்டுமல்ல. இது கோடிக்கணக்கான LGBTQ+ இந்தியர்களின் உரிமைகளை முறையாக மறுப்பது, நாட்டின் வளங்களில் சமமான பங்கை அவர்கள் பெறமுடியாமல்  தடுக்கிறது. எண்கள் சிக்கலை வெளிப்படுத்துகின்றன. 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி 4.9 லட்சம் திருநங்கைகள் இந்தியர்கள். 2024-ஆம் பட்ஜெட்டில் திருநங்கைகளுக்கு ₹1,400 மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. திருநங்கைகளின் எண்ணிக்கை சுமார் 1.22 கோடி என்று மிகவும் துல்லியமான மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. அதாவது ஒரு திருநங்கைக்கு நிதியானது ₹56 மட்டுமே ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது.


அரசியலமைப்புச் சட்டம் அனைவரையும் பாதுகாக்கிறது என்பதை உறுதிப்படுத்தும் சமீபத்திய நீதிமன்ற தீர்ப்புகளில் ஊக்குவிக்கப்பட்ட இளம் இந்தியர்களுக்கு, பள்ளிகளில் துன்புறுத்தலைத் தடுக்க பாதுகாப்பான இடங்களை உருவாக்கும் அரசாங்கம் தேவை. LGBTQ+ இளைஞர்களிடையே அதிகரித்து வரும் தற்கொலை விகிதங்களை நிவர்த்தி செய்வதற்கும், கல்வி மற்றும் வேலைகளுக்கு சமமான அணுகலைப் பெறுவதற்கும் உள்ளடங்கிய மனநலப் பாதுகாப்பு அவர்களுக்குத் தேவைப்படுகிறது.


2020-ஆம் ஆண்டில் மகாராஷ்டிராவில் திருநங்கைகள் நல வாரியத்தை நிறுவியது மற்றும் 2024-ல் தமிழ்நாட்டின் LGBTQ+ (Tamil Nadu’s LGBTQ+ policy) கொள்கையை வரைவு செய்தது போன்ற சமீபத்திய தீர்ப்புகள், நீதித்துறை முன்னேற்றம் குடிமை சமூக அழுத்தத்தால் ஆதரிக்கப்படும்போது நிர்வாக நடவடிக்கைக்கு வழிவகுக்கிறது என்பதைக் காட்டுகிறது. 

 

அனிஷ் கவாண்டே, தேசிய செய்தித் தொடர்பாளர், தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி (சரத்சந்திர பவார்) மற்றும் நிறுவனர், பிங்க் லிஸ்ட் இந்தியா



Original article:

Share:

இறக்குமதி இந்திய மருந்துத் துறையை பலவீனப்படுத்துகிறது - சேத்தாலி ராவ், கே.எம்.கோபகுமார், பிஸ்வஜித் தார்

 இறக்குமதியை நம்பியிருப்பது மருந்துத் தொழிலில் ஒரு உறைய வைக்கும் விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடும், இது தொடர்புடையதாக இருக்கும் திறனை பலவீனப்படுத்துகிறது.


2021-ஆம் ஆண்டில் மொத்த சுகாதாரச் செலவில் 47.1%-க்கு வெளியே சுகாதாரச் செலவுகள் இருக்கும் நிலையில், குறிப்பாக இந்தியாவில் மருத்துவச் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்த மருந்துகளின் மலிவுத்தன்மையை உறுதிப்படுத்துவது அவசியம். தற்போதுள்ள மருந்துகளின் விலைகள், உள்ளூர் உற்பத்தியை ஊக்குவிப்பதன் மூலம் முக்கியமான மருந்துகளுக்கான போட்டி சூழலை ஏற்படுத்துவதே சிறந்த வழி. எவ்வாறாயினும், இறக்குமதிகள் மூலம் உள்நாட்டு தேவைகளை பூர்த்திசெய்ய அரசாங்கம் இரண்டு முயற்சிகளை எடுத்துள்ளது, இது உள்நாட்டு தொழில்துறையில் உறையவைக்கும் விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடும்.


முதல் முயற்சியாக செலவினத் துறை (Department of Expenditure (DoE)) மூலம்  முதலில் ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. இந்த  ஆணை  மத்திய அரசுத் திட்டங்களுக்கு உலகளாவிய டெண்டர்கள் மூலம் 120 மருந்துகளை வாங்க சுகாதார அமைச்சகத்திற்கு அனுமதி அளித்தது. இந்த பட்டியலில் அதிகம் விற்பனையாகும், பல நீரிழிவு எதிர்ப்பு மற்றும் புற்றுநோய் எதிர்ப்பு மருந்துகள் உள்ளன. தற்போது, இந்த மருந்துகளை விற்கும் நிறுவனங்கள் இந்தியாவில் சந்தை விற்பனை முற்றுரிமை வைத்திருக்கின்றன. இதற்கு முக்கியமான காரணங்கள் காப்புரிமை பாதுகாப்பு, ஒழுங்குமுறை தடைகள் போன்றவை ஆகும்.  கூடுதலாக,  இந்த  120 மருந்துகளில் 

40க்கும் மேற்பட்டவற்றிற்கு, வாங்க வேண்டிய ஒரு குறிப்பிட்ட பிராண்டை செலவினத் துறை குறிப்பிடுகிறது. இது வெளிநாட்டு நிறுவனங்களின் விற்பனை முற்றுரிமை கட்டுப்பாட்டை மேலும் வலுப்படுத்தக்கூடும். 


இரண்டாவது முயற்சி 2024-25-ஆம் ஆண்டிற்கான நிதிநிலை அறிக்கையில் முன்மொழியப்பட்டது. அஸ்ட்ராஜெனெகா(AstraZeneca) விற்பனை செய்யும் மூன்று புற்றுநோய் மருந்துகளுக்கான 10-12% சுங்க வரியை நீக்க பரிந்துரைத்தது. இதற்கு காரணம் இந்த மருந்துகளில் சிலவற்றின் விலை மிக அதிகமாக இருப்பதால், இறக்குமதி வரி குறைப்பு, அவற்றை மலிவு விலையில் மாற்றுவதற்கு சிறிதளவு பங்களிக்கும்.


இந்த நடவடிக்கைகள் உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களை ஊக்குவிப்பதில்லை மற்றும் நாடும் இறக்குமதியை சார்ந்தே இருக்கும். அவை தயாரிப்பு காப்புரிமை மற்றும் உயிரி சிகிச்சைகளின் சந்தைப்படுத்தல் ஒப்புதலுக்கான ஒழுங்குமுறை வழிகாட்டுதல்கள் போன்ற உள்நாட்டு தொழில்துறை எதிர்கொள்ளும் இரண்டு தடைகளை மேலும் வலுப்படுத்தக் கூடும் . 


புதிய மருந்துகள் பொதுவாக காப்புரிமை பாதுகாப்பின் கீழ் உள்ளன. இது இந்திய நிறுவனங்கள் மலிவு விலையில் மரபியல்சார் / உயிரியல்சார் (generics biosimilars) உற்பத்தி செய்வதைத் தடுக்கிறது. இதற்கிடையில், உயிரியல்சார் சந்தைப்படுத்தல் ஒப்புதலைப் பெறுவதற்கு விலையுயர்ந்த மற்றும் நேரத்தைச் செலவழிக்கும் தேவைகளை விதிக்கும் ஒழுங்குமுறை வழிகாட்டுதல்கள் உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களை மோசமாகப் பாதிக்கலாம்.  இது உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களை எதிர்மறையாகப் பாதிக்கும். எவ்வாறாயினும், ஆக்கப்பூர்வமான அரசாங்க நடவடிக்கை இரண்டு தடைகளையும் கடக்க முடியும். காப்புரிமைச் சட்டத்தில் பல பொதுநல விதிகள் உள்ளன. அவை உள்ளூர் உற்பத்தியை ஊக்குவிக்க செயல்படுத்தப்படலாம். இதேபோல், உள்நாட்டு நிறுவனங்களின் சுமையைக் குறைக்க, உயிரி சிகிச்சை முறைகளின் சந்தைப்படுத்தல் ஒப்புதலுக்கான ஒழுங்குமுறை வழிகாட்டுதல்களை பொருத்தமான முறையில் திருத்தலாம்.


காப்புரிமைச் சட்டத்தின் 83வது பிரிவு, "கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவிப்பதற்காகவும், கண்டுபிடிப்புகள் இந்தியாவில் வணிக ரீதியாகவும், தாமதமின்றி நியாயமான முறையில் நடைமுறைப்படுத்தக்கூடிய முழு அளவிற்கும் செயல்படுவதைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் வழங்கப்படுகின்றன. மேலும், அவை  சாதரணமாக வழங்கப்படவில்லை. காப்புரிமை பெற்ற கண்டுபிடிப்பின் பயனை பொதுமக்களுக்கு நியாயமான மலிவு விலையில் கிடைக்கச் செய்ய காப்புரிமைகள் வழங்கப்படுகின்றன என்றும் கூறுகிறது. இந்த முக்கிய வலியுறுத்தல்கள் கணிசமான விதிகளால் செயல்படுத்தப்படுகின்றன. காப்புரிமை வைத்திருப்பவர்கள் சட்டத்தின் கீழ் அவர்களின் உரிமைகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டாலும், அவர்கள் பொது நலனுக்கு பாதகமான முறையில் செயல்பட முடியாது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.


காப்புரிமை பெற்ற மருந்து "நியாயமான மலிவு விலையில் பொதுமக்களுக்கு கிடைக்கவில்லை என்றால்," இந்தியாவில் தயாரிப்பை தயாரிக்க விரும்பும் எந்தவொரு நிறுவனத்திற்கும் கட்டாய உரிமங்கள் (compulsory licences (CL)) வழங்கப்படலாம். கட்டாய உரிமங்கள் (CL) வழங்குவது மருந்து மலிவு விலையை உறுதி செய்வதற்கான மிகச் சிறந்த வழியாகும். ஆனால், இது ஒரு முறை மட்டுமே செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒரு மருந்துக்கு கிட்டத்தட்ட மூன்று லட்சம் ரூபாய் வசூலிக்கும் போது, ஒரு இந்திய நிறுவனம் கட்டாய உரிமங்கள் (CL) மூலம் 8,000 ரூபாய்க்கு தயாரிக்க பயன்படுத்தியது. மருந்துகளின் விலை உயர்ந்த போதிலும், காப்புரிமை அலுவலகம் வேறு எந்த மருந்துக்கும் கட்டாய உரிமங்கள் (CL) வழங்கவில்லை. தொற்றுநோய்களின் போது கட்டாய உரிமங்கள் (CL) வழங்குவதை அரசாங்கம் எதிர்த்தது. இது அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டது. இது தொற்றுநோய்களின்போது பல காப்புரிமைகளுக்கு உரிமங்களை வழங்கியது. 


இந்தியாவின் காப்புரிமைச் சட்டம் (Patents Act) அரசாங்க பயன்பாட்டு உரிமங்களை வழங்கவும் அனுமதிக்கிறது என பிரிவு 100 கூறுகிறது, "வழங்கப்பட்ட காப்புரிமைகள் பொது சுகாதாரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதை  இந்திய அரசு எந்த வகையிலும் தடுக்கவில்லை." காப்புரிமை பெற்ற மருந்துகளின் பொதுவான பதிப்புகளை உள்நாட்டு உற்பத்தியை செயல்படுத்த அரசாங்க பயன்பாட்டு உரிமங்களை வழங்க இந்த பிரிவு அனுமதிக்கிறது. 



உயிரியல்சார்  வழிகாட்டுதல்கள் 


இந்தியாவில் உயிரியல்சார் மருந்துகளைச் சந்தைப்படுத்தலுக்கான ஒப்புதல்கள் மற்றும்  வழிகாட்டுதல்கள் காலாவதியானவை. உதாரணமாக, தற்போதைய வழிகாட்டுதல்களுக்கு கட்டாய ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன. அவை அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியம் போன்ற கடுமையான ஒழுங்குமுறை தரநிலைகளைக் கொண்ட வளர்ந்த நாடுகளில் கூட இனி தேவையில்லை. மேலும், உயிரியல்சார்   சந்தைப்படுத்தல் ஒப்புதலுக்கான உலக சுகாதார நிறுவனம் (WHO) மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியம் (united kingdom) வழிகாட்டுதல்கள் மருத்துவ சோதனை தேவைகளை விதிவிலக்காகக் கருதுகின்றன.  அதே நேரத்தில்,  இந்திய வழிகாட்டுதல்கள் இன்னும் கட்டாய மருத்துவ பரிசோதனைகளை வலியுறுத்துகின்றன. இந்த தேவைகள் இந்திய உற்பத்தியாளர்களுக்கு மற்றொரு தடையை உருவாக்குகின்றன. சர்வதேச பொதுவான மற்றும் உயிரியல்சார் மருந்துகள் சங்கம் (International Generic and Biosimilar Medicines Association) சமீபத்தில் "இந்த நகல் தேவைகளை நீக்குவதிலிருந்து நேரத்தையும் வளங்களையும் சேமிப்பது நோயாளி அணுகலில் அர்த்தமுள்ள தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்" என  குறிப்பிட்டது. 


புற்றுநோய் மருந்துகள் மீதான முன்மொழியப்பட்ட வரி தள்ளுபடி மற்றும் முக்கியமான மருந்துகளுக்கான உலகளாவிய டெண்டர் ஆகியவை காப்புரிமைச் சட்டத்தின் விதிகளைப் பயன்படுத்தி, உள்நாட்டு உற்பத்தியின் மூலம் மருந்துகளின் அணுகல் மற்றும் மலிவு விலையை மேம்படுத்துவதற்கான நாடாளுமன்றத்தின் உத்தரவுகளுக்கு முரணாக உள்ளன. இறக்குமதியை நம்பியிருப்பது மருந்துத் தொழிலுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும். அரசாங்கம் அதன் சமீபத்திய முடிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். மேலும், முக்கியமாக, உள்நாட்டு மருந்துத் துறையின் வளர்ச்சியை ஆதரிக்க அதன் கொள்கைகளை சீரமைக்க வேண்டும். 


பிஸ்வஜித் தார், பேராசிரியர், சமூக மேம்பாட்டு கவுன்சில், புது தில்லி. தேர்ட் வேர்ல்டு நெட்வொர்க் அமைப்பில் கே.எம்.கோபகுமார், ஆராய்ச்சியாளராகவும்  சேத்தாலி ராவ், ஆலோசகராகவும் உள்ளனர்.



Original article:

Share:

3 ஆண்டுகளில் 8 கோடி புதிய வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட்டதா? -பி.சி.மோகனன், ஆர்.ராமகுமார்

 இந்தியா-KLMES [மூலதனம் (Capital (K)), தொழிலாளர் (Labour (L)), ஆற்றல் (Energy (E)), பொருள் (Material (M)) மற்றும் சேவைகள் (Services (S))] தரவுத்தளத்தின் தரவுகளின் அடிப்படையில், கடந்த மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகளில் இந்தியாவில்  8 கோடி பேருக்கு புதிய வேலை வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாக பிரதமர் மோடி பேசினார்.  இந்த எண்கள் எவ்வாறு கணக்கிடப்பட்டது என்று சில நிபுணர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். இந்த ஆண்டுகளில் தேவையான வேலை வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படவில்லை என்று அவர்கள் கருதுகின்றனர்.

 

இந்தியாவில் பொருளாதார வல்லுநர்கள் மற்றும் கொள்கை வகுப்பாளர்களிடையே சமீபகாலமாக வேலை வாய்ப்புகள் போதிய அளவு இல்லாதது  பெரிய விவாதப் பொருளாக மாறியுள்ளது. ரிசர்வ் வங்கி வழங்கும் இந்தியா-KLEMS தரவுத்தளத்தின் தரவுகளின் அடிப்படையில், கடந்த மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகளில் இந்தியா 8 கோடி பேருக்கு புதிய வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாக பிரதமர் நரேந்திர மோடி பேசினார். 


இந்தியாவில் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2020-21-ல் 56.6 கோடி பேரிலிலிருந்து 2023-24ல் 64.3 கோடியாக அதிகரித்துள்ளது. அதாவது 7.8 கோடி தொழிலாளர்கள் வேலை வாய்ப்புகளை பெற்றுள்ளதாக KLEMS தரவின் ஆய்வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதைத் தொடர்ந்து, பாரத ஸ்டேட் வங்கியின் ஆய்வுக் குழு இந்தத் தரவை ஆதரிக்கும் அறிக்கையை வெளியிட்டது. இந்தியா-KLEMS தரவுத்தளத்தில் உள்ள தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை, தேசிய மாதிரி ஆய்வு அலுவலகத்தின் 2022-2023 சிறு, பதிவு செய்யப்படாத வணிகங்களின் கணக்கெடுப்பில் (Annual Survey of Unincorporated Sector Enterprises (ASUSE)) காணப்பட்ட எண்ணிக்கையுடன் ஒத்துப்போகிறது.  


ஆசியா மற்றும் பசிபிக் நாடுகளில் வேலை விகிதங்கள் ஒரே மாதிரியாக இருந்தபோதிலும், கோவிட்-19 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் அதற்குப் பின்னரும் இந்தியாவின் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது என்று சர்வதேச தொழிலாளர் (International Labour Organization (ILO)) அமைப்பு கூறியுள்ளது. 2019 மற்றும் 2023-க்கு இடையில் வேலை வாய்ப்புகள் மிகவும் குறைவாக இருந்தது. மற்ற இடங்களில் இந்த போக்குகள் இருப்பதால், இந்தியாவின் வேலை வளர்ச்சி வழக்கத்திற்கு மாறாக அதிகமாக இருப்பதைக் காட்ட இந்தியா-KLEMS தரவுத்தளத்தை நம்புவது குறித்து நிபுணர்கள் சந்தேகத்தை எழுப்புகின்றனர்.


இந்தியா-KLEMS திட்டம் 2009-ஆம் ஆண்டில் ரிசர்வ் வங்கி நிதியுதவியுடன் ஒரு ஆராய்ச்சித் திட்டமாகத் தொடங்கப்பட்டது. 2022 முதல், ரிசர்வ் வங்கி தரவுத்தளத்தை நிர்வகித்து வருகிறது. KLEMS என்பது மூலதனம் (Capital (K)), தொழிலாளர் (Labour (L)), ஆற்றல் (Energy (E)), பொருள் (Material (M)) மற்றும் சேவைகள் (Services (S)) ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. தொழில் மட்டத்தில் "மொத்த காரணி உற்பத்தித்திறனை" (total factor productivity" (TFP)) அளவிடுவதற்கு இந்தியா-KLEMS கட்டமைப்பு பயன்படுத்தப்படுகிறது. முக்கிய பொருளாதார வல்லுநர்கள் தொழில்கள் எவ்வளவு திறமையாக செயல்படுகின்றன என்று மதிப்பிடுவதற்கு மொத்தக் காரணி உற்பத்தித்திறனைப் பயன்படுத்துகின்றனர். 


KLEMS கட்டமைப்பானது வேலைவாய்ப்பு தரவை வழங்க வடிவமைக்கப்படவில்லை. மாறாக, அதன் மாதிரியின் ஒரு பகுதியாக வேலைவாய்ப்பு புள்ளிவிவரங்களைப் பயன்படுத்துகிறது. ரிசர்வ் வங்கி வேலைவாய்ப்பு அல்லது பிற உள்ளீடுகள் குறித்த தரவுகளை நேரடியாக சேகரிப்பதில்லை. மாறாக, மத்திய புள்ளியியல் அலுவலகம் (Central Statistics Office), இந்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு, தொழில்துறையின் வருடாந்திர ஆய்வு மற்றும் காலமுறை தொழிலாளர் படை ஆய்வுகள் (Periodic Labour Force Surveys (PLFS)) போன்ற அதிகாரப்பூர்வ ஆய்வுகள் மூலம் இந்தத் தகவலைப் பெறுகிறது. மற்ற அதிகாரப்பூர்வ ஆதாரங்களில் இருந்து ரிசர்வ் வங்கியால் சேகரிக்கப்பட்ட தரவு மற்றும் உற்பத்தித்திறனை மதிப்பிடுவதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் தரவு சில சமயங்களில் வேலை உருவாக்கம் பற்றிய அரசியல் உரிமைகோரல்களைச் செய்ய "ரிசர்வ் வங்கி வேலைகள் தரவு" என்று அழைக்கப்படுகிறது.


 இந்தியாவில் (India-KLEMS) முறை

 

இந்தியா-KLEMS காலமுறை தொழிலாளர் படை ஆய்வுகளில், வேலைவாய்ப்புத் தரவைப் பயன்படுத்துகிறது. ஆனால், இது தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதம் (Worker Population Ratio (WPR)) எனப்படும் மக்கள்தொகையில் உள்ள தொழிலாளர்களின் சதவீதத்தை மட்டுமே வழங்குகிறது. தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையைப் பெற, இந்த சதவீதம் மொத்த மக்கள்தொகையால் பெருக்கப்படுகிறது. பிரச்சனை என்னவென்றால், இந்தியாவில் 2011-ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு நடத்தபடவில்லை. இது இந்தக் கணக்கீட்டைக் கடினமாக்குகிறது.


மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்புகளுக்கு இடையில் பல ஆண்டுகளாக மக்கள்தொகையை மதிப்பிடுவதற்கு, மக்கள்தொகை ஆய்வாளர்கள் வழக்கமாக கடந்த மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் இருந்து இடைக்கணிப்பைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இருப்பினும், இந்தியா-KLEMS தரவு ஒரு மாறுபாடான அணுகுமுறையை எடுத்தது. இது 2017-18, 2018-19 மற்றும் 2019-20க்கான பொருளாதார ஆய்வு (Economic Survey (ES)) 2021-22-ன் மக்கள்தொகை மதிப்பீடுகளைப் பயன்படுத்தியது. பொருளாதார ஆய்வு 2001 முதல் 2011 வரையிலான வளர்ச்சி விகிதங்கள் அதே விகிதத்தில் தொடர்ந்ததாகக் கருதி, 2011-க்குப் பிறகு ஆண்டுகளுக்கான மக்கள் தொகையை மதிப்பிட்டுள்ளது. தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதங்கள் (Worker Population Ratios (WPRs)) ஒவ்வொரு ஆண்டும் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையைக் கண்டறிய இந்த மக்கள்தொகை மதிப்பீடுகளால் பெருக்கப்பட்டது.

 

2020-21 மற்றும் 2023-24-க்கு இடைப்பட்ட ஆண்டுகளில், இந்தியா-KLEMS தரவு வேறுபட்ட முறையைப் பயன்படுத்தியது. இது 2020-ல் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகத்தால் (Ministry of Health & Family Welfare (MoHFW)) வெளியிடப்பட்ட 2011 முதல் 2036 வரையிலான மக்கள்தொகை கணிப்புகளை நம்பியுள்ளது. இந்த கணிப்புகள் 2011 மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு தரவுகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்டன மற்றும் மாதிரி பதிவு முறையிலிருந்து (Sample Registration System (SRS)) பிறப்பு விகிதம் மற்றும் இறப்பு விகிதங்களைக் கருத்தில் கொண்டு மக்கள்தொகை மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தியது. 2017-ஆம் ஆண்டு. பிரச்சனை என்னவென்றால், 2020-21-க்கு முந்தைய ஆண்டுகளில் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம்  கணிப்புகளை இந்தியா-KLEMS பயன்படுத்தவில்லை. ரிசர்வ் வங்கி புதிய ஆண்டுகளுக்கான தரவைப் புதுப்பிக்கும் போது, ​​பழைய மதிப்பீடுகளைத் திருத்தவில்லை என்று தெரிகிறது. 


  இரண்டு முக்கிய பிரச்சனைகள் உள்ளன. முதலாவதாக, பொருளாதார ஆய்வு மற்றும் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம் ஆகியவற்றின் மக்கள்தொகை கணிப்புகள் கடந்த பத்தாண்டுகளில் இந்தியாவில் கருவுறுதல் விகிதங்களில் குறிப்பிடத்தக்க வீழ்ச்சியைக் கணக்கிடவில்லை. வழக்கமான மொத்த கருவுறுதல் விகிதம் (Total fertility rate) ஒரு பெண்ணுக்கு 2.1 குழந்தைகள் ஆகும். ஆனால், சமீபத்திய தரவு 2019-21-க்குள் இந்தியாவின் விகிதம் 2.0 ஆகக் குறைந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. 2027-ஆம் ஆண்டளவில் இந்தியா மற்றும் வங்கதேசத்தில் கருவுறுதல் விகிதங்கள் 1.75-க்கு கீழே குறையக்கூடும் என்றும் 2024-ஆம் ஆண்டு ஆய்வு கணித்துள்ளது. இந்த சரிவுகள் பொருளாதார ஆய்வு அல்லது சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகம் பயன்படுத்தும் மக்கள்தொகை கணிப்புகளில் பிரதிபலிக்கவில்லை.


இரண்டாவதாக, பொருளாதார ஆய்வு மற்றும் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகத்தின் மக்கள்தொகை கணிப்புகள் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கான தரவைப் பிரிக்கவில்லை. எனவே, இந்தியா-KLEMS தேசிய மக்கள்தொகை எண்களைப் பயன்படுத்தியது. கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கான வளர்ச்சி விகிதங்களைக் கணித்து, தனித்தனி கணிப்புகளை உருவாக்கியது. ஆனால், நகர்ப்புறங்களை விட கிராமப்புறங்கள் மெதுவாக வளர்ந்து வருகின்றன. எனவே, இரண்டிற்கும் ஒரே வளர்ச்சி விகிதத்தைப் பயன்படுத்துவது கிராமப்புற மக்களை குறைத்து மதிப்படுவதற்கு வழிவகுக்கும். இந்தச் சிக்கல்கள் காரணமாக, இந்தியா-KLEMS தரவு மூலம் கணக்கிடப்பட்ட தொழிலாளர் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக இருக்கலாம்.

 

வேலைவாய்ப்பு கட்டமைப்பில் மாற்றங்கள் 


காலமுறை தொழிலாளர் வள ஆய்வுகளில் (In Periodic Labor Force Surveys (PLFS)) தரவு  உடனடியாகக் கிடைக்கும் நிலையில், வேலைவாய்ப்புப் போக்குகளைப் பகுப்பாய்வு செய்வதற்கு ஏன் இந்தியா-KLEMS தரவை நம்பியிருக்கிறது என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இந்தியாவின் தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதம் 2011-12-ல் 38.6% ஆக இருந்து 2017-18-ல் 34.7% ஆகக் குறைந்துள்ளது. பின்னர், 2022-23-ல் 41.1% ஆக அதிகரித்துள்ளது என்று காலமுறை தொழிலாளர் வள ஆய்வுகளின் தரவு காட்டுகிறது. 2017-18-ல் 17.5%-ஆக இருந்த கிராமப்புற பெண்களுக்கான தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதத்தின் அதிகரிப்பு, 2022-23-ல் 30% ஆக அதிகரித்ததன் காரணமாக இந்த அதிகரிப்பு முக்கியமாகும். மற்ற குழுக்களும் தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகித அதிகரிப்பைக் கண்டன. ஆனால், கிராமப்புறப் பெண்களைப் போல் இல்லை.

 

இந்த மாற்றங்கள் இரண்டு அரசாங்க கூற்றுக்களுக்கு அடிப்படையாக அமைகின்றன: முதலாவதாக, தொற்றுநோய்களின் போது மற்றும் அதற்குப் பிறகு கோடிக்கணக்கான புதிய வேலைகள் உருவாக்கப்பட்டன. இரண்டாவதாக, இந்த வேலைகளில் பெரும்பாலானவை கிராமப்புறங்களில் ஆண்கள் விட்டுச்சென்ற பணிகளை பெண்கள் மேற்கொள்கின்றனர். இது பாலின (gender friendly) இணக்கமாகும்.


இரண்டு கூற்றுக்களும் தவறானவை. கிராமப்புற பெண்கள் வேலைவாய்ப்பு பங்கேற்பு விகிதம் அதிகரிப்பதற்கு முதன்மையான காரணம் விவசாயத்தில் கிராமப்புற பெண்களிடையே ஊதியம் பெறாத சுயவேலைவாய்ப்பு அதிகரித்ததே ஆகும். 2018-19 மற்றும் 2022-23 க்கு இடையில், விவசாயத்தில் பணிபுரியும் கிராமப்புற பெண்களின் பங்கு 71.1% முதல் 76.2% ஆகவும், சுயதொழில் செய்யும் கிராமப்புற பெண்களின் பங்கு 67.8% முதல் 78.1% ஆகவும் அதிகரித்துள்ளது. பெண் விவசாயத் தொழிலாளர்களிடையே, முற்றிலும் துணை அடிப்படையில் பணிபுரிபவர்களின் பங்கு (ஒழுங்கற்ற முறையில் மற்றும் சிறிய அளவில் வேலை செய்பவர்கள்) 2018-19 ஆம் ஆண்டில் 15.6% ஆக இருந்து, 2022-23ஆம் ஆண்டில் 27.7% ஆக அதிகரித்தது. விவசாயத்தில் உள்ள அனைத்து துணை வேலைகளிலும், ஊதியம் பெறாத குடும்ப வேலைகளின் பங்கு 2022-23ஆம் ஆண்டில் சுமார் 65% ஆக இருந்தது. 


 போதுமான முறையான வேலைவாய்ப்புகள் உருவாக்கப்படுகிறதா? 


ஊதியம் பெறாத, ஒழுங்கற்ற பணியின் அதிகரிப்பு பெண்களுக்கான தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதத்தை அதிகமாகக் காட்டலாம். இந்த உயர் தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதங்கள் அதிகரித்து வரும் மக்கள்தொகை மதிப்பீட்டில் பயன்படுத்தப்படும்போது, ​​மொத்த தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கையில் நிலையான உயர்வைக் காட்டுகிறது. தொழிலாளர் மக்கள்தொகை விகிதங்கள் அப்படியே இருந்தாலும், பெருகிவரும் மக்கள்தொகை காரணமாக தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் அதிகரிக்கும். இது இந்தியாவில் அதிகரித்து வரும் தொழிலாளர் எண்ணிக்கையை KLEMS தரவுகள் சுட்டிக்காட்டுகிறது.  2017-18-க்குப் பிறகு, இந்தியாவில் அர்த்தமுள்ள, ஊதியம் பெறும் வேலைகளில் சிறிதளவு வளர்ச்சியே இருந்தது. மேலும், விவசாயத்திலிருந்து ஆண்கள் வெளியேறுவது கிராமப்புற வேலை செய்யும் பெண்களின் நிலைமையை கணிசமாக மேம்படுத்தவில்லை.

 

இணைக்கப்படாத துறை நிறுவனங்களின் வருடாந்திர (Annual Survey of Unincorporated Sector Enterprises (ASUSE)) கணக்கெடுப்பு ஒப்பீடு 


  இந்திய KLEMS-தரவில் உள்ள தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை ASUSE 2022-23 தரவுகளுடன் பொருந்துகிறது என்ற பாரத ஸ்டேட் வங்கி அறிக்கையின் கூற்றில் ஒரு முக்கிய சிக்கல் உள்ளது. பல துறைகளைத் தவிர்த்து, உற்பத்தி, வர்த்தகம் மற்றும் சேவைகளில் பதிவு செய்யப்படாத விவசாயம் அல்லாத வணிகங்களை மட்டுமே ASUSE உள்ளடக்கியது. இது 2022-23ல் 11 கோடி தொழிலாளர்களை அறிவித்தது. இருப்பினும், பாரத ஸ்டேட் வங்கி அறிக்கை ASUSE-ன் மொத்த தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 56.8 கோடி என மதிப்பிடுகிறது மற்றும் அது இந்தியா-KLEMS தரவுகளுடன் பொருந்துவதாகக் கூறுகிறது.


பாரத ஸ்டேட் வங்கி அறிக்கையானது விவசாயம், கட்டுமானம், பதிவுசெய்யப்பட்ட தொழிற்சாலைகள் மற்றும் அரசாங்க வேலைகள் போன்ற ASUSE-ன் கீழ் இல்லாத துறைகளைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் பல்வேறு ஆய்வுகளைப் பயன்படுத்தி உள்ளடக்கியதாகத் தெரிகிறது. இந்த முறைக்கு அறிவியல் ஆதரவு இல்லை மற்றும் 56.8 கோடி தொழிலாளர் மதிப்பீட்டிற்கு வழிவகுக்கிறது, இது நம்பகமான சரிபார்ப்பு அல்ல. ஆனால், இந்த மறைமுக முறையைப் பயன்படுத்துவதற்கு எந்த அறிவியல் அடிப்படையும் இல்லை. குறிப்பாக இது ஒரு சார்பான வழியில் தரவை நியாயப்படுத்தும் முயற்சியாகத் தெரிகிறது.

 

சுருக்கமாக, இந்தியா-KLEMS [மூலதனம் (Capital (K)), தொழிலாளர் (Labour (L)), ஆற்றல் (Energy (E)), பொருள் (Material (M)) மற்றும் சேவைகள் (Services (S)] தரவு என்பது, வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்ட மற்றும் கேள்விக்குரிய முறைகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இது வேலை உருவாக்கம் குறித்த ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் பார்வையை ஆதரிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. புதிய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பை நடத்துவதில் இந்திய அரசு தவறியதன் முக்கியப் பிரச்சினை, பொருளாதார விவாதங்களை அரசியல் வாதங்களாக மாற்றி, இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் முக்கியப் போக்குகளை முறையாகப் படிப்பதை கடினமாக்குகிறது.

 

பி.சி.மோகனன், முன்னாள் உறுப்பினர், தேசிய புள்ளியியல் (National Statistical Commission) ஆணையம். ஆர்.ராமகுமார், பேராசிரியர், மும்பை டாடா சமூக அறிவியல் (Tata Institute of Social Sciences) நிறுவனம்.



Original article:

Share:

பின்நோக்கிய வரித் தாக்கல்

 சுரங்க நிறுவனங்கள் மீது நியாயமற்ற சுமை சுமத்தப்பட்டது. 


மாநில அரசுகள் ஏப்ரல் 2005 முதல் சுரங்க நிறுவனங்களிடமிருந்து வரிகளை வசூலிக்கலாம் என்று உச்சநீதிமன்றம் கடந்த வாரம் தீர்ப்பளித்தது. மேலும், நீதிமன்றத்தின் ஒன்பது நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, மாநிலங்கள் உண்மையில் அத்தகைய வரிகளை வசூலிக்க முடியும் என்று தீர்ப்பளித்தபோது, ஜூலை 2024 முதல் முன்தேதியிட்டு வரி வசூலிக்கப்பட வேண்டும் என்று சுரங்க நிறுவனங்கள் வேண்டுகோள் விடுத்தன. இந்த தீர்ப்பு நிதிய கூட்டாட்சிக்கு ஒரு அடியாக இருந்தாலும், முன்தேதியிட்டு வரிகள் (retrospective taxes) பற்றிய மிகவும் கவலைக்கிடமான பிரச்சினையை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது. 


2007-ம் ஆண்டில் அரசாங்கம் இரண்டு வெளிநாட்டு நிறுவனங்களிடம் சொத்துக்களின் உரிமையாளர் வேறு நாட்டில் குடியிருந்தாலும், சொத்துக்கள் இந்தியாவில் இருப்பதால் அவர்கள் மிகப் பெரிய தொகையை செலுத்த வேண்டியிருக்கும் என்று கூறியது நினைவுகூரத்தக்கது. சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இந்திய வருமான வரி விதிகள் சொத்துக்களை மறைமுகமாக மாற்றுவதற்கு வழிவகை செய்யாததால் வரிச் சட்டத்தை இந்த வழக்கில் பயன்படுத்த முடியாது என்று உச்சநீதிமன்றம் கூறியது. இது 2012-ம் ஆண்டில் அரசாங்கத்தால் வருமான வரிச் சட்டத்தின் பிரிவு 9 க்கு பிரபலமற்ற பின்னோக்கிய திருத்தத்திற்கு (infamous retrospective amendment) வழிவகுத்தது. இது 1962 முதல் இந்தியாவில் வைத்திருக்கும் சொத்துக்களை மறைமுகமாக மாற்றுவதற்கு வரி விதிக்க அனுமதித்தது. இந்த சிக்கலை சரிசெய்ய அரசாங்கத்திற்கு கிட்டத்தட்ட பத்து ஆண்டுகள் ஆனது. . பின்னோக்கி வரிவிதிப்பு அச்சுறுத்தல் தீர்க்கப்பட்டது போல் மற்றும் வணிகங்கள் நிம்மதி அடைந்தது போல், சுரங்க நிறுவனங்கள் முன்னோக்கி வரி செலுத்த வேண்டும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் இப்போது தீர்ப்பளித்துள்ளது.


இந்த தீர்ப்பின் பொருளாதார மற்றும் வணிக விளைவுகள் கடுமையானதாக இருக்கலாம். வணிகங்கள் மிகவும் அமைதியற்றதாக உணரலாம். ஏனெனில், அவர்களின் எதிர்கால பொறுப்புகள் குறித்து உறுதியாக இருக்க முடியாது. இந்த நாளிதழில் வெளியான ஒரு அறிக்கை, சுரங்க நிறுவனங்களுக்கான பின்னோக்கிப் பொறுப்பு ₹1 லட்சம் கோடியைத் தாண்டும் என்று மதிப்பிட்டுள்ளது. இந்த நிறுவனங்களுக்கு நிதிச்சுமை தவிர, இதற்கான தீர்ப்பு மற்றவர்களுக்கு செலவுகளை அதிகரிக்கலாம். ஏனென்றால், சுரங்கத் தொழிலாளர்கள் தங்கள் வாங்குபவர்களுக்கு கூடுதல் வரியை செலுத்துவதால், இதற்கான செலவுகள் மேலும் உயர வாய்ப்புள்ளது.


கடனுறுதி வில்லங்கக் கோட்பாடு (doctrine of promissory estoppel) இறையாண்மைக்குப் பொருந்தாதா, இல்லையென்றால், ஏன் பொருந்தாது என்று சாதாரண மக்கள் நியாயமாகக் கேட்கலாம். தனிநபர்களுக்குப் பொருந்தும் இந்தக் கோட்பாடு என்னவென்றால், ஒரு ஒப்பந்தத்தில் ஒரு தரப்பினர் ஒரு வாக்குறுதியை அளித்தால், அதன் அடிப்படையில் மற்ற கட்சி ஒரு குறிப்பிட்ட எதிர்பார்க்கப்பட்ட மற்றும் நியாயமான முறையில் செயல்படுகிறது. இதில், முதல் தரப்பு அதன் வாக்குறுதியை மீறினால், அந்த மீறப்பட்ட வாக்குறுதி செயல்படுத்தத்தக்கது. ஒரு தரப்பினர் இறையாண்மை கொண்டவர் என்பதாலும், வாக்குறுதி வரி விதிப்பைப் பற்றியது என்பதாலும், அந்த வாக்குறுதியை மீற அனுமதிக்கக்கூடாது என்று நியாய விதிகள் பரிந்துரைக்கின்றன. இறையாண்மை எழுத்துப்பூர்வமாக எதையும் உறுதியளிக்கவில்லை என்று வாதிடலாம். மேலும், நீதிமன்றங்கள் சட்டத்தை விளக்குவது தங்கள் வேலை என்று கூறலாம். இதற்கிடையில், கடனுறுதி வில்லங்கக் கோட்பாட்டின் ஒரு சுவாரஸ்யமான அம்சம் என்னவென்றால், வாக்குறுதி எழுத்துப்பூர்வமாக இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மற்ற நாடுகளில் முன்தேதியிட்டு சட்டம் இயற்றப்படுவதும் உண்மைதான். இவை பெரும்பாலும் கடந்தகால தவறை சரிசெய்வதற்கான முயற்சிகளாக இருந்தாலும், இறையாண்மை உரிமை தன்னிச்சையாக பயன்படுத்தப்படுவதில்லை. அந்த உரிமை அல்லது கோட்பாட்டால் மட்டுமே நீதிமன்றங்கள் வழிநடத்தப்படுகின்றன என்பதும் உண்மை அல்ல. 



Original article:

Share:

இன்றைய ’பக்க நுழைவு' (Lateral Entry) முறைக்கு முன், நேருவின் அரசு 'திறந்த சந்தையில்' (Open Market) இருந்து பணியமர்த்தியது -ஷ்யாம்லால் யாதவ்

 திறந்த சந்தை ஆட்சசேர்ப்புகளில் (open-market recruitments) SC மற்றும் ST-களுக்கான இட ஒதுக்கீடு அமல்படுத்தப்பட்டது. இருப்பினும், மாநில அரசுப் பணிகளில் இருந்து பதவி உயர்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்கு இடஒதுக்கீடு இல்லை.


நரேந்திர மோடி அரசாங்கம் அதிகாரத்துவத்தில் "பக்கவாட்டு நுழைவுகளை" (lateral entries) அறிமுகப்படுத்துவதற்கு அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஜவஹர்லால் நேரு அரசாங்கம் "திறந்த சந்தையிலிருந்து" (open market) பல நியமனங்களைச் செய்தது. பல்வேறு துறைகளில் தங்களின் திறமை மற்றும் நிபுணத்துவத்தின் அடிப்படையில் பணியாளர்களைத் தேர்வு செய்தனர்.


மோடி அரசாங்கம் 2018-ல் பக்கவாட்டில் நுழைபவர்களுக்கான (lateral entrants) முதல் காலியிடங்களை விளம்பரப்படுத்தியது. செவ்வாயன்று, ஒன்றிய அரசின் 45 பணியிடங்களை நிரப்ப, ஐந்தாவது சுற்று நியமனங்களுக்கான ஆகஸ்ட் 17 அன்று அறிக்கை வெளிப்படுத்தியதை திரும்பப் பெறுமாறு ஒன்றிய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையத்தை (UPSC) கேட்டுக் கொண்டது.


பல எதிர்க்கட்சித் தலைவர்களும் அரசாங்கத்தின் முக்கிய கூட்டணி கட்சிகளும் இந்த நடவடிக்கையை விமர்சித்துள்ளனர். மேலும், இதற்கான இடஒதுக்கீடு கொள்கையை பின்பற்றாமல் பணி நியமனம் செய்யப்பட்டதாக வருத்தம் தெரிவித்துள்ளனர்.


1946-ம் ஆண்டில், ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் இருந்து சுதந்திரம் நெருங்க, ஒன்றிய அமைச்சரவை ஒரு முடிவை எடுத்தது. முக்கிய தலைவர்களின் மாநாட்டிற்குப் பிறகு, அவர்கள் இந்திய நிர்வாகப் பணி (Indian Administrative Service (IAS)) மற்றும் இந்திய காவல் பணி (Indian Police Service (IPS)) ஆகியவற்றை உருவாக்க முடிவு செய்தனர். இந்த புதிய பணிகள் முறையே இந்திய குடிமைப் பணி (Indian Civil Service (ICS)) மற்றும் இந்திய காவல் (Indian Police (IP)) ஆகியவற்றிற்கு பதிலாக அமைக்கப்பட்டன.


சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, கொள்கைகளை உருவாக்கவும் செயல்படுத்தவும் உதவுவதற்கு நாட்டிற்கு அதிகாரிகள் தேவைப்பட்டனர். அப்போது தகுதியான அதிகாரிகள் அதிகம் இல்லை. இந்திய குடிமைப் பணி (Indian Civil Service (ICS)) அதிகாரிகளின் கடைசி குழுவானது 1943 இல் பணியமர்த்தப்பட்டதாலும், இதற்கான முதல் குழு, இந்திய நிர்வாகப் பணி (Indian Administrative Service (IAS)) அதிகாரிகள் 1948-ல் மட்டுமே பணியமர்த்தப்பட்டனர்.


1950 களின் நடுப்பகுதி வரை, ஆண்டுதோறும் குடிமைப் பணித் தேர்வுகளுக்கு சுமார் 7,000 பேர் விண்ணப்பித்ததாகவும், இதில் சுமார் 200 விண்ணப்பதாரர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டதாகவும் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. ஒன்றிய அரசு மற்றும் பல்வேறு மாநில அரசுகளுக்கும் கொள்கைகளை வகுத்து செயல்படுத்த நல்ல அதிகாரிகளின் தேவை இருந்தது.


சிறப்புத் திறன் (specialized skills) கொண்ட அதிகாரிகளின் பற்றாக்குறையை நிவர்த்தி செய்ய, 1948-49 மற்றும் 1956-ல் சிறப்பு பணியிடங்களின் தேவைகள் (special recruitment drives) ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன. இதில், சர்தார் வல்லபாய் படேல் 1948-49ன் போது துணைப் பிரதமராகவும், உள்துறை அமைச்சராகவும் இருந்தார். இந்த சிறப்புத் தேவைகள் ஒன்றிய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையத்தால் (UPSC) நடத்தப்படும் வருடாந்திர காலி பணியிடங்களுடன் கூடுதலாக இருந்தன.


ஒன்றிய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையமும் (UPSC) சிறப்புத் தேர்வுகளை மேற்கொண்டது. இருப்பினும், இவை அவசரகால பணியிட வாரியத்தின் (Emergency Recruitment Board) பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் செய்யப்பட்டன.


1949-ம் ஆண்டில், சிறப்பு பணியிட விண்ணப்பதாரர்களின் பதிவுகளை மதிப்பாய்வு செய்தல் மற்றும் நேர்காணல்களை நடத்துதல் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் அமைந்தது. 1956-ல் காலி பணியிடங்களுக்கு எழுத்துத் தேர்வு மற்றும் நேர்காணல் அடிப்படையை உள்ளடக்கியது. இந்த அவசரகால பணியிடங்கள் இந்திய நிர்வாகப் பணி (IAS), இந்திய காவல் பணி (IPS) மற்றும் பல ஒன்றிய பணிகளுக்காகவும் செய்யப்பட்டன.


சிறப்புப் பணியிடங்கள், இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டில் வாழும் இந்தியர்களிடையேயும் மிகவும் திறமையான நபர்களைக் கண்டறிவதை நோக்கமாகக் கொண்டது. புதிதாக சுதந்திரம் பெற்ற தேசத்திற்கு அவர்களின் திறமைகளைப் பயன்படுத்துவதே முக்கிய குறிக்கோளாக இருந்தது. மே 30, 1956 அன்று, அப்போதைய உள்துறை அமைச்சராக இருந்த ஜிபி பந்த் மக்களவையில் ஆற்றிய உரையில், “புத்திசாலித்தனமான பணியாளர்கள் குறைந்துள்ளனர். மேலும், இங்கே ஒன்றியத்தில், துணைச் செயலாளர் (Deputy Secretaries) பதவிகள் மற்றும் இந்திய நிர்வாகப் பணி (IAS) போன்ற பதவிகளுக்கு பொருத்தமானவர்கள் யாரும் இல்லை” என்றார்.


காலிப் பணியிடங்களின் செயல்முறை


ஆரம்ப காலத்தில் குடிமைப் பணித் தேர்வில் கலந்து கொள்ள அதிகபட்ச வயது வரம்பு 24 ஆக இருந்தது. 25 முதல் 40 வயதுக்குட்பட்ட நபர்களுக்கு திறந்த சந்தை பணியிடங்கள் (Open market recruitments) நடத்தப்பட்டது. பட்டியல் வகுப்பினர் மற்றும் பழங்குடியினருக்கு வயது உச்சவரம்பு 45 ஆண்டுகள் ஆகும். இப்போது இரத்துசெய்யப்பட்ட பக்க நுழைவு (lateral entry) முயற்சிக்கான வயது வரம்பு ஒன்றாக உள்ளது.


1948-49-ல் நடந்த சிறப்பு பணியிடங்களின் முதல் சுற்றில் 82 அதிகாரிகள் பணியமர்த்தப்பட்டனர். இது அவசரகால பணியிட வாரியத்தின் பரிந்துரையின் அடிப்படையில் அமைந்தது. இரண்டாவது சுற்றில், உள்துறை இணை அமைச்சர் பி.என் தாதர், ஏன் திறந்த சந்தை பணியிடங்கள் தேவை? என்பதை விளக்கினார்.


இந்த அவசரகால பணியிட சேவைகளில் இருந்து மட்டுமின்றி, திறந்த சந்தையிலிருந்தும் விண்ணப்பதாரர்களுக்கு வாய்ப்பு திறக்கப்படும். இருப்பினும், இதுபோன்ற பணிகளைச் சேர்ந்த விண்ணப்பதாரர்கள் தேவையான தகுதிகளைப் பூர்த்தி செய்தால் விண்ணப்பிக்கலாம். அதிக எண்ணிக்கையிலான இந்திய நிர்வாகப் பணி (IAS) அதிகாரிகள் தேவை. எனவே, அதிக பணியாளர்கள் ஒரு பரந்த குழுவில் இருந்து பணியமர்த்தப்படுவார்கள், என்று அவர் மக்களவையில் மார்ச் 23, 1956 அன்று கூறினார்.


1956-ம் ஆண்டில், திறந்த சந்தையில் இருந்து விண்ணப்பிக்கும் போட்டியாளர்களுக்கு குறைந்தபட்ச வருமானம் ரூ.300 என வரம்பை அரசாங்கம் நிர்ணயித்தது. இந்த கோரிக்கை நாடாளுமன்றத்தில் பெரும் அமளியை ஏற்படுத்தியது.


வேலையில்லாத இளைஞர்கள் இதனால் விண்ணப்பிக்க முடியாத சூழ்நிலை உள்ளது என்று கம்யூனிஸ்ட் தலைவர் ஏ.கே.கோபாலன் வாதிட்டார். மேலும், அவர் கூறுகையில், “இது இந்திய குடிமைப் பணியின் (Indian Civil Service (ICS)) பழைய பாரம்பரியத்தை புதுப்பிக்கும் முயற்சியாகும். இந்திய குடிமைப் பணிக்கு (ICS) பணியிடங்கள் என்பது பிரபுத்துவம் மற்றும் நிலப்பிரபுத்துவ குடும்பங்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியமான சூழ்நிலை நிலவியது. சாதாரண குடிமக்கள் இந்திய குடிமைப் பணிக்கு (ICS) தகுதி பெறவில்லை. இந்த இந்திய நிர்வாகப் பணி (IAS) பணியிடங்கள்  விதி அந்த பழைய பாரம்பரியத்தை மீண்டும் கொண்டு வருகிறது. இது நாட்டின் மிக முக்கியமான நிர்வாகப் பணிக்கான விண்ணப்பதாரர்கள் பணக்காரர்கள் மற்றும் செல்வாக்கு மிக்கவர்களின் குழந்தைகளுக்கு உட்படுத்துகிறது, ”என்று கோபாலன் மக்களவையில் மே 30, 1956 அன்று கூறினார்.


1956-ம் ஆண்டில், இந்த பணியிடங்களுக்கு 22,161-க்கும் மேற்பட்ட விண்ணப்பங்கள் பெறப்பட்டன. இதில் 1,138 பட்டியல் வகுப்பினர் விண்ணப்பங்களும், 185 பட்டியல் பழங்குடியினர் விண்ணப்பங்களும் இதில் அடங்கும். வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் தேர்வெழுத அனுமதிக்க, இந்தியாவுக்கு வெளியே 22 தேர்வு மையங்கள் அமைக்கப்பட்டன. இதற்கான தேர்வு டிசம்பர் 28, 1956 அன்று நடத்தப்பட்டது.


பணி நியமனங்களில் ஒதுக்கீடுகள்


திறந்த சந்தை பணியிடங்களில் பட்டியல் வகுப்பினர் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்கான இட ஒதுக்கீடு அமல்படுத்தப்பட்டது. இருப்பினும், மாநில அரசுப் பணிகளில் இருந்து பதவி உயர்வு பெற்ற அதிகாரிகளுக்கு இடஒதுக்கீடு இல்லை.


பட்டியல் வகுப்பினர் (SC) ஒதுக்கீடு 12.5% ​​ஆகவும், பட்டியல் பழங்குடியினர் (ST) ஒதுக்கீடு 5% ஆகவும் இருந்தது. இந்த ஒதுக்கீடுகள் வழக்கமான போட்டித் தேர்வுகள் மற்றும் திறந்த சந்தையில் இருந்து சிறப்பு பணியிடங்கள் ஆகிய இரண்டிற்கும் பொருந்தும். தகுதியான விண்ணப்பதாரர்கள் பணி கிடைப்பதன் அடிப்படையில் ஒதுக்கீடுகள் நிரப்பப்பட்டன. எஸ்சி மற்றும் எஸ்டி பிரிவினரை பணியமர்த்துவதற்கான நிபந்தனைகளை முடிந்தவரை தளர்த்துவதாக அரசு கூறியது.


உள்துறை அமைச்சர் பந்த் அவர்கள், ஏப்ரல் 24, 1958 அன்று மக்களவைக்கு அறிவித்தார். UPSC தயாரித்த உண்மையான பட்டியலில், பட்டியல் வகுப்பினர் 26 உறுப்பினர்கள் மட்டுமே இருப்பதாக அவர் கூறினார். இந்த எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க, யு.பி.எஸ்.சி., தரநிலைகளை தளர்த்துமாறு கேட்டுக் கொண்டனர். UPSC இந்த விதிமுறையை ஒப்புக்கொண்டு மேலும் 133 உறுப்பினர்களை சேர்த்தது. இதைத் தொடர்ந்து, விண்ணப்பதாரர்களுக்கு நேர்காணல் நடத்தப்பட்டு, யுபிஎஸ்சி ஆணையமானது இறுதிப் பட்டியலை வெளியிட்டது.


1956-ல் திறந்த சந்தையில் இருந்து இறுதி பணியிட சேர்ப்பில், 7 பட்டியல் வகுப்பினர் (SC) மற்றும் 3 பட்டியல் பழங்குடியினர் (ST) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். 1949-ல் 82 ஐஏஎஸ் அதிகாரிகள் திறந்தவெளிச் சந்தையில் இருந்து பணியமர்த்தப்பட்டனர். இவர்களில், ஒருவர் எஸ்டி, 12 பேர் எஸ்சி அதிகாரிகள் ஆவார்.



Original article:

Share:

பிரதமர் மோடியின் உக்ரைன், போலந்து பயணம் : இந்தியாவின் மத்திய ஐரோப்பிய நுழைவு - சி.ராஜா மோகன்

 சமீபத்திய வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில், மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா பெரும் வல்லரசுகளின் போட்டியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மெக்கின்டர் சகாப்தத்தைப் போலல்லாமல், அவர்கள் இப்போது தங்கள் சொந்த விதியை எழுதுவதிலும் பிராந்திய புவிசார் அரசியலை மறுவடிவமைப்பதிலும் அதிக அதிகாரம் கொண்டுள்ளனர். 


இந்த வாரம் பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் போலந்து மற்றும் உக்ரைன் பயணம், கடந்த ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையில் ஐரோப்பாவின் சுயவிவரத்தை உயர்த்துவதற்கான முயற்சியின் தொடர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. ஐரோப்பா பெரும் அதிகார மோதலின் மையக் கட்டத்திற்குத் திரும்பியிருக்கும் நேரத்தில், இந்தியாவின் ஐரோப்பியக் கொள்கையில், மோடியின் வருகை ஒரு விடுபட்ட இணைப்பை தொடர செய்யும். 

 

உக்ரேனுக்கான போர், இப்போது அதன் மூன்றாவது ஆண்டில், மத்திய ஐரோப்பாவில் புதிய அரசியல் குழப்பத்தின் அடையாளமாக உள்ளது. இது முழு உலகத்தையும் நிலையின்மைக்கு உட்படுத்துகிறது. 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பிரிட்டிஷ் புவிசார் அரசியல் சிந்தனையாளர் ஹால்ஃபோர்ட் மக்கிண்டர் என்பவர், “கிழக்கு ஐரோப்பாவை யார் ஆள்கிறார்களோ, அவர் இதயத்தை ஆள்கிறார்; இதயத்தை ஆள்பவர், உலகத் தீவைக் கட்டளையிடுகிறார்; உலகத் தீவை ஆள்பவன், உலகைக் கட்டளையிடுபவன்" என கூறுகிறார்.

 

மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவிற்கான இந்த புதுப்பிக்கப்பட்ட போராட்டத்தில் இந்தியா ஒரு செயலற்ற பார்வையாளராக இருக்க முடியுமா? இந்த வாரம் பிரதமரின் போலந்து மற்றும் உக்ரைன் பயணம் இந்தியாவின் பதில் தெளிவான ‘இல்லை’ என்பதற்கான அறிகுறியாகும். மொரார்ஜி தேசாய் வார்சா சென்ற 1979-ம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்தியப் பிரதமர் ஒருவர் போலந்து செல்வது இதுவே முதல் முறையாகும். சோவியத் யூனியனின் வீழ்ச்சிக்கு மத்தியில் ரஷ்யாவின் பகுதியில் இருந்து உக்ரைன் வெளிவந்ததிலிருந்து எந்த இந்தியப் பிரதமரும் கீவ் சென்றதில்லை. கிவ், ரஷ்ய எல்லைக்குள் அதன் தொடர்ச்சியான தாக்குதலுடன் முன் வரிசையை மாற்றியதால் இது வருகிறது. 

 

பரவலான எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மாறாக, மோடியின் வார்சா மற்றும் கீவ் பயணம் உக்ரைன் மீதான ஒரு புதிய இந்திய அமைதி முயற்சியைப் பற்றியதாக இருக்கலாம். ஒன்றிய அரசை பொறுத்த வரை இந்த வரலாற்று பயணத்தை ‘ஒரு முறை’ நிகழ்வாக பார்க்க முடியாது.  இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை இது போலந்து மற்றும் உக்ரைன் மற்றும் இன்னும் பரந்தளவில் மத்திய ஐரோப்பாவுடன் ஒரு நிலையான நீண்டகால ஈடுபாட்டிற்கான விதிமுறைகளை அமைப்பதாக இருக்க வேண்டும். 


ரஷ்யாவும் உக்ரைனும் நீண்ட மற்றும் பகிரப்பட்ட வரலாறு மற்றும் பொதுவான நம்பிக்கையைக் கொண்டுள்ளன என்பதையும், இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானை விட ஒருவருக்கொருவர் நன்கு அறிவார்கள் என்பதையும் இந்தியா அறியும். மாஸ்கோ ஒரு சமாதான தூதரைத் தேடாமல் இருக்கலாம். உக்ரைன் போரில் அதிக செல்வாக்கு செலுத்தும் அமெரிக்காவை எவ்வாறு அணுகுவது என்பதும், பொருத்தமானதாகக் கருதும்போது வெளிப்படையான பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்துவதும்  அதிபர் விளாடிமிர் புடினுக்குத் தெரியும். 


உக்ரைனைப் பொறுத்தவரை, அமைதித் தாக்குதல் என்பது ரஷ்யாவுக்கு எதிரான அதன் இராஜதந்திர நிலைப்பாட்டை வலுப்படுத்த ஆதரவைப் பெறுவதாகும். மாஸ்கோவும் கியேவும் நவம்பரில் அமெரிக்க தேர்தல்களுக்காக காத்திருக்கின்றன மற்றும் அடுத்த நிர்வாகம் வாஷிங்டனில் பொறுப்பேற்பதற்கு முன்பு களத்தில் தங்கள் இராணுவ நிலையை மேம்படுத்த போட்டி போடுகின்றன. சீனா, இந்தியா உட்பட ஏனைய வல்லரசுகள் சமாதானத்தை ஊக்குவிப்பதில் ஒரு நிலையைக் கொண்டிருக்கலாம். 


மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பாவில் ரஷ்யாவிற்கும் இடையிலான அரசியல் குடியேற்றங்களின் விலகல் விளைவாக இன்று உக்ரேனிய போர் உள்ளது. உக்ரேனில் போர் முடிவின் தன்மை ஐரோப்பாவில் ஒரு புதிய ஒழுங்கிற்கான கட்டமைப்பையும் வரையறுக்கும். அந்த புதிய ஐரோப்பிய ஒழுங்கின் தன்மை என்னவாக இருந்தாலும், எழுச்சி பெற்று வரும் போலந்து மற்றும் தற்போதைய ஐரோப்பிய போர்க்களம் எதுவாக இருந்தாலும், உக்ரேன் அதில் ஒரு முக்கிய இடத்தைக் கொண்டிருக்கும். இந்தியா தனது ஐரோப்பிய ஈடுபாட்டை தீவிரப்படுத்த முற்படுகையில், போலந்தும் உக்ரைனும் முக்கியமான நீண்டகால கூட்டாளிகளாக உருவெடுக்கும். மாஸ்கோ மற்றும் மத்திய ஐரோப்பாவுடனான உறவை பூஜ்ஜியத் தொகை விளையாட்டாகக் (zero-sum game) கருதவில்லை என்பதன் அடிப்படையிலேயே, பிரதமரின் ரஷியப் பயணத்திற்குப் பிறகு, போலந்து மற்றும் உக்ரைன் ஆகிய நாடுகளுக்கு இந்தியா சென்றது.

சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய பல ஆண்டுகளாக, ஐரோப்பா இந்திய வெளியுறவுக் கொள்கையில் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த முன்னுரிமையாகவே இருந்து வருகிறது.  இது ஐரோப்பாவின் பெரிய நான்கு நாடுகளான ரஷ்யா, ஜெர்மனி, பிரான்ஸ் மற்றும் பிரிட்டனுடனான உறவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. கடந்த காலங்களில், இந்தியா ஐரோப்பாவில் இந்த எல்லையை விரிவுபடுத்த முயன்றுள்ளது. பிரதமராக தனது முதல் இரண்டு பதவிக்காலங்களில், மோடி ஐரோப்பாவிற்கு 27 முறை பயணம் செய்து 37 ஐரோப்பிய அரசு மற்றும் அரசாங்கத் தலைவர்களை இந்தியாவில் வரவேற்றார். வெளியுறவு அமைச்சராக தனது முதல் பதவிக்காலத்தில், சுப்பிரமணியம் ஜெய்சங்கர் 29 முறை ஐரோப்பாவிற்கு பயணம் செய்து 36 ஐரோப்பிய சகாக்களை டெல்லியில் வரவேற்றார். 


இந்தியாவின் முன்னுரிமைகளில் ஐரோப்பாவை உயர்த்துவது, இந்தியா இடையேயான வருடாந்திர உச்சிமாநாடுகளை நிறுத்தி வைத்திருந்த இத்தாலி போன்ற முக்கிய  நட்பு நாடுகளுடன் நீடித்த சில சிக்கல்களை சரிசெய்யும் முயற்சியுடன் சேர்ந்தது. மோடி அரசாங்கம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான வர்த்தக பேச்சுவார்த்தைகளை புதுப்பித்தது, ஐரோப்பிய சுதந்திர வர்த்தக சங்க (European Free Trade Association(EFTA)) குழுமத்துடன் ஒரு வர்த்தக மற்றும் முதலீட்டு உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தியது. ஐரோப்பாவுடன் ஒரு வர்த்தக மற்றும் தொழில்நுட்ப கவுன்சிலை நிறுவியது, இங்கிலாந்துடன் ஒரு தொழில்நுட்பப் பாதுகாப்பு முன்முயற்சியைத் தொடங்கியது, பிரான்சுடன் ஒரு கூட்டு பாதுகாப்பு தொழில்துறை சாலை வரைபடத்தை கோடிட்டுக் காட்டியது, இந்தோ-பசிபிக்கில் ஐரோப்பாவுடன் பிராந்திய பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பைத் தொடங்கியது, அத்துடன் இந்தியா-மத்தியகிழக்கு-ஐரோப்பா வழித்தடத்தை (India-Middle East-Europe corridor (IMEC)) வெளியிட்டது. 


பெரும் வல்லரசுகளுக்கு துணைபுரியும் வகையில், டெல்லி ஐரோப்பாவின் பல சிறிய நாடுகளுடன் ஈடுபாட்டை அதிகரித்துள்ளது. நோர்டிக் மற்றும் பால்டிக் (Nordics and Baltics) உட்பட ஐரோப்பாவின் பல துணை பிராந்தியங்களுடன் இந்தியா கூட்டு இராஜதந்திரத்தை தொடங்கியுள்ளது. மத்திய ஐரோப்பாவுடன் இணைவது இந்த திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும். கடந்த மாதம் மோடியின் ஆஸ்திரியா பயணம்  மற்றும் இந்த வாரம் போலந்து மற்றும் உக்ரேனுக்கு பயணம் செய்தது அந்த இராஜதந்திர நடவடிக்கையில் ஒரு பகுதியாகும். மத்திய ஐரோப்பாவின் ஒரு விரைவான ஆய்வு ரஷ்யாவிற்கு அடுத்தபடியாக ஐரோப்பாவில் மிகப்பெரிய நிலப்பரப்பை உக்ரைன் கொண்டுள்ளது என்ற உண்மையை சுட்டிக்காட்டும். போலந்து மற்றும் உக்ரைன் ஐரோப்பிய மக்கள்தொகை தரவரிசையில் (ரஷ்யா உட்பட) ஏழாவது மற்றும் எட்டாவது இடத்தில் உள்ளன. போலந்து மத்திய ஐரோப்பாவில் மிகப்பெரிய பொருளாதாரம் மற்றும் ஐரோப்பாவில் எட்டாவது இடத்தில் உள்ளது. 


கடந்த 30 ஆண்டுகளில் விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சி, ஒரு பெரிய மக்கள் தொகை அடித்தளம் (38 மில்லியன்), ஐரோப்பாவின் இதயத்தில் அதன் அமைவிடம் மற்றும் செலவினங்கள் (இந்த ஆண்டு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 4 சதவீதத்திற்கும் அதிகம்) ஆகியவை போலந்தை கணக்கிட வேண்டிய சக்தியாக மாற்றியுள்ளன. பிரான்ஸ், ஜெர்மனி, இத்தாலி போன்று போலந்தும் ஓரளவு  சுயாட்சி கொண்ட வெளியுறவுக் கொள்கை நோக்குநிலையை ஏற்றுள்ளது. 


உக்ரைனின் பொருளாதாரம் போரால் சிதைந்துள்ளது. ஆனால் அமைதி தீர்வுக்குப் பிறகு அதன் புனரமைப்புக்கான வாய்ப்பு உலகெங்கிலும் உள்ள புவிசார் பொருளாதார வழித்தடங்களில் வைத்துள்ளது. சோவியத் ஆயுதத் தொழில்துறையின் கணிசமான பகுதியை மரபுரிமையாகப் பெற்றிருந்த உக்ரைன், இப்போது அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவை அதன் பாதுகாப்புத் தொழில்துறையை விரிவுபடுத்தவும் நவீனப்படுத்தவும் எதிர்பார்க்கிறது. உலகின் தானியக் களஞ்சியங்களில் ஒன்றாக உக்ரைனின் இயற்கையான வலிமை வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் அதன் மூலோபாய முக்கியத்துவத்தை சேர்க்கிறது. 


அதன் சமீபத்திய வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில், மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா மீண்டும் மீண்டும் அதன் பிராந்திய பகுதிகளை எல்லைகளை மறுசீரமைத்தது மற்றும் பிராந்திய நாடுகளை மேலாதிக்க சக்திகளின் செல்வாக்கு மண்டலங்களுக்குள் கட்டாயப்படுத்திய பெரும் சக்திகளின் போட்டியால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் மெக்கின்டர் சகாப்தத்தைப் (Mackinder era) போலல்லாமல், மத்திய மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பா இப்போது தங்கள் சொந்த பாதையை தீர்மானிப்பதில் பிராந்திய புவிசார் அரசியலை மறுவடிவமைப்பதிலும் அதிக அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ளன. வார்சோ மற்றும் கியேவுக்கான மோடியின் பயணம், ஐரோப்பாவின் மையத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முக்கியமான மாற்றத்தை அங்கீகரிப்பதும், மத்திய ஐரோப்பிய அரசுகளுடன் இருதரப்பு அரசியல், பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு உறவுகளை ஆழப்படுத்துவதும் ஆகும். 


சி.ராஜா மோகன், கட்டுரையாளர், தெற்காசிய ஆய்வுகள் நிறுவனம்.



Original article:

Share: