அதிகரித்து வரும் கசப்பான அரசியல் விவாதங்களுக்கு மத்தியில் இரு தரப்பினராலும் அரசியலமைப்பு அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுவதால், அம்பேத்கரின் பல அச்சங்களின் எதிரொலிகளைக் கேட்க முடியும். அவற்றில் மூன்றை முன்னிலைப்படுத்துவோம்.
அரசியலமைப்பு தினம்: செவ்வாய்கிழமை (நவம்பர் 26), நாடாளுமன்றத்தின் கூட்டுக் கூட்டம் இந்திய அரசியலமைப்பு ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு 75 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்தன. துணை குடியரசுத் தலைவர் தி ஜக்தீப் தன்கர் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கரை மேற்கோள் காட்டினார். இதில், அரசியல்வாதிகள் "நாட்டை நம்பிக்கைகளுக்கு அப்பாற்பட்டு வைத்திருக்க வேண்டும்" என்று அவர் கூறினார்.
இந்திய அரசியலமைப்பின் தந்தையான அம்பேத்கர், அரசியலமைப்பின் செயல்திறன் மற்றும் தாக்கம் அதை செயல்படுத்துபவர்களைப் பொறுத்தது என்று பல முறை வலியுறுத்தியுள்ளார். “ஒரு அரசியலமைப்பு எவ்வளவு நல்லதாக இருந்தாலும், அது மோசமானதாக மாறும் என்பது உறுதியாக, அதைச் செயல்படுத்துபவர்கள் நல்லவர்களாக இல்லாவிட்டால் அது மோசமாக மாறும்" என்று அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
நவம்பர் 25, 1949 அன்று அரசியல் நிர்ணய சபையில் அம்பேத்கரின் இறுதிக் குறிப்புகளில் இருந்து தன்கர் மேற்கோள் காட்டிய அறிக்கையில், நாட்டின் எதிர்காலம் குறித்த பல அச்சங்களை அவர் வெளிப்படுத்தினார். இன்று, அரசியல் சாசனம் பற்றி இரு தரப்பும் அடிக்கடி குறிப்பிடும் அரசியல் விவாதத்திற்கு மத்தியில். இது அம்பேத்கரின் பல கவலைகளை நினைவுபடுத்துகிறது. அவற்றில் மூன்றை நாங்கள் முன்னிலைப்படுத்துகிறோம்.
'இந்தியா மீண்டும் தனது சுதந்திரத்தை இழக்குமா?'
உள்நாட்டுப் பிரிவுகளால் இந்தியா தனது சுதந்திரத்தை எவ்வாறு இழந்தது என்பதைப் பற்றி அம்பேத்கர் பேசினார். மீண்டும் இப்படி நடக்கலாமா என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.
வரலாறு மீண்டும் நிகழும் சாத்தியம் குறித்து அவர் கவலை தெரிவித்தார். சாதிகள் மற்றும் சமயங்கள் போன்ற பழைய எதிரிகளைத் தவிர, பல்வேறு மற்றும் எதிர் நம்பிக்கைகளைக் கொண்ட பல அரசியல் கட்சிகளையும் இந்தியா எதிர்கொள்ளும் என்று அவர் கவலைப்பட்டார். இந்தியர்கள் தங்கள் சொந்த நம்பிக்கைகளைவிட நாட்டிற்கு முன்னுரிமை கொடுப்பார்களா அல்லது நாட்டிற்கு மேல் தங்கள் நம்பிக்கைகளை வைப்பார்களா என்று அம்பேத்கர் கேள்வி எழுப்பினார். அவர் இதைப் பற்றி நம்பிக்கையற்றவராக இருந்தார். ஆனால், அவர் ஒரு விஷயத்தில் உறுதியாக இருந்தார். அரசியல் கட்சிகள் நாட்டின் மீது மதத்தை முதன்மைப்படுத்தினால், இந்தியாவின் சுதந்திரம் மீண்டும் ஆபத்தில் இருக்கும் மற்றும் என்றென்றும் இழக்கப்படலாம்.
சுதந்திரத்தை இழப்பது என்பது நிலத்தை இழப்பது மட்டுமல்ல. ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காக அந்நாட்டு மக்கள் செயல்படவில்லை என்றால், அந்த நாடு உண்மையிலேயே சுதந்திரமாக இருக்காது. மதம், சமூகம், சாதி மற்றும் பிற காரணிகள் தொடர்பான அச்சங்கள் மற்றும் பாரபட்சத்தால் அவர்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டால், நாட்டை சுதந்திரமானது என்று அழைக்க முடியாது.
'இந்தியாவிற்கு முன்பே ஜனநாயகம் தெரியும், அது தொடர்ந்து ஜனநாயகமாக இருக்குமா?'
அம்பேத்கர் தனது உரையில், ஜனநாயகம் என்பது இந்தியாவுக்கு ஒரு புதிய கருத்தாக்கம் அல்ல. ஆனால், பண்டைய காலங்களில் எவ்வாறு இருந்தது என்பதைப் பற்றி குறிப்பிட்டிருந்தார்.
இந்தியா ஒரு காலத்தில் குடியரசுகளால் நிரம்பியிருந்தது. நாடாளுமன்றங்களையோ, நாடாளுமன்ற நடைமுறைகளையோ இந்தியா அறிந்திருக்கவில்லை என்பது உண்மையல்ல. பௌத்த பிக்கு சங்கங்கள் (Buddhist Bhikshu Sanghas) பற்றிய ஆய்வு இரண்டு விஷயங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. முதலில், நாடாளுமன்றங்கள் இருந்தன. ஏனெனில், சங்கங்கள் அடிப்படையில் நாடாளுமன்றங்களாக இருந்தன. இரண்டாவதாக, இன்று நமக்குத் தெரிந்த அனைத்து நாடாளுமன்ற நடைமுறை விதிகளையும் சங்கத்தினர் அறிந்து பின்பற்றினர்.
அம்பேத்கர் இந்த வகையான செயல்பாட்டை "அவரது காலத்தில் நாட்டில் செயல்பட்ட அரசியல் சபைகளின் விதிகளிலிருந்து" கடன் வாங்கியிருக்க வேண்டும் என்று கூறினார்.
பின்னர் அவர், ஒரு தலைவரிடம் அளவுக்கதிகமான பக்தி காட்டுவது அல்லது நாயக வழிபாட்டிற்கு (hero-worship) எச்சரிக்கை விடுத்தார்.
வாழ்நாள் முழுவதும் நாட்டிற்கு சேவை செய்த பெரிய மனிதர்களுக்கு நன்றி செலுத்துவதில் தவறில்லை. ஆனால், ஒருவர் எவ்வளவு நன்றியைக் காட்ட வேண்டும் என்பதற்கு வரம்புகள் உள்ளன. இந்தியாவில், பக்தி அல்லது நாயக வழிபாட்டின் பாதை என்று அழைக்கப்படுவது, அரசியலில் பெரும் பங்கு வகிக்கிறது. உலகில் வேறு எந்த நாட்டிலும் இந்த அளவுக்கு பக்தியின் தாக்கம் அரசியலில் இல்லை. மதத்தில் உள்ள பக்தி ஆன்மாவுக்கு முக்திக்கான ஒரு வழியாகும். இருப்பினும், அரசியலில் பக்தி அல்லது நாயக வழிபாடு சீரழிவுக்கும் இறுதியில் சர்வாதிகாரத்துக்கும் இட்டுச் செல்கிறது என்றார்.
அரசியல் ஜனநாயகம் சமூக ஜனநாயகமாக விரிவடையுமானால்
அம்பேத்கர் அரசியல் ஜனநாயகமானது "அதன் சமூக ஜனநாயகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இல்லாவிட்டால்" நீடிக்காது என்று கூறினார். அதாவது, "சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவத்தை வாழ்க்கையின் கொள்கைகளாக அங்கீகரிக்கும் ஒரு வாழ்க்கை முறை" ஆகும்.
பின்னர் அவர் இந்தியாவில் நிலவும் தீவிர சமூக மற்றும் பொருளாதார சமத்துவமின்மையை எடுத்துரைத்தார்.
இந்த நாட்டில் அரசியல் அதிகாரம் நீண்ட காலமாக ஒரு சிலரால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. பலர் பாரம் சுமக்கும் மிருகங்களாகவும், கொள்ளையடிக்கும் மிருகங்களாகவும் கருதப்படுகிறார்கள். இந்த ஏகபோகம் அவர்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பைப் பறித்தது மட்டுமல்லாமல், வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தையும் பறித்துவிட்டது. பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் ஆளப்படுவதில் சோர்வடைந்துள்ளனர். அவர்கள் தங்களையே ஆளத் துடிக்கிறார்கள். பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களிடையே சுய-உணர்தலுக்கான தூண்டுதல் வர்க்கப் போராட்டமாகவோ அல்லது வர்க்கப் போராகவோ மாறக்கூடாது என்று எச்சரித்தார்.
இறுதியாக, நாட்டின் எதிர்காலம் இருள் சூழ்ந்ததாக மாறினால், ஒரே ஒரு முடிவுதான் எடுக்கப்படும் என்றார். அவர் மேலும் கூறுகையில், “புதிய அரசியலமைப்பின் கீழ் விஷயங்கள் தவறாக நடந்தால், அதற்குக் காரணம் நாம் மோசமான அரசியலமைப்பை வைத்திருந்ததாக ஆகாது. நாம் சொல்ல வேண்டியது என்னவென்றால், மனிதன் மோசமானவன்” என்றார்.