இந்தியாவின் பிராந்திய இராஜதந்திரத்தில் பூட்டானின் தனித்துவமான இடம் -கே எம் சீதி

 தெற்காசியாவில் சீனாவின் செல்வாக்கு அதிகரித்து வரும் நிலையில், இந்தியாவின் பிராந்திய இராஜதந்திரத்தில் பூட்டானின் முக்கிய பங்கை பட்ஜெட் 2025 எவ்வாறு வலியுறுத்துகிறது?


இந்தியாவிற்கும் பூட்டானுக்கும் இடையிலான சமீபத்திய உயர்மட்டக் கூட்டங்கள் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான வலுவான உறவுகளைக் காட்டுகின்றன. பூட்டான் பிரதமர் ஷெரிங் டோப்கே 2025-ம் ஆண்டு நடைபெற்ற அல்டிமேட் லீடர்ஷிப் பள்ளி (School of Ultimate Leadership (SOUL)) மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார். அங்கு, பிரதமர் நரேந்திர மோடியை தனது "மூத்த சகோதரர்" மற்றும் "வழிகாட்டி" என்று பாராட்டினார். இது பூட்டானுடனான இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் பிணைப்பை பிரதிபலிக்கிறது. இது இந்தியாவின் அண்டைநாட்டுக்கு முன்னுரிமைக் கொள்கையின் (Neighbourhood-First Policy (NFP)) வெற்றியையும் காட்டுகிறது.


இந்தியாவின் தெற்காசிய இராஜதந்திரத்தை அண்டைநாட்டுக்கு முன்னுரிமைக் கொள்கை (NFP) 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வழிநடத்தி வருகிறது. 2025-26 ஆம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய பட்ஜெட், அதன் அண்டை நாடுகளுக்கான இந்த உறுதிப்பாட்டை உறுதிப்படுத்துகிறது. புதிய பட்ஜெட்டில் வெளியுறவு அமைச்சகம் (MEA) ₹20,516 கோடியைப் பெற்றது. இதில், ₹5,483 கோடி வெளிநாட்டு உதவிக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. 


உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் மாறி வருகிறது. மேலும், தெற்காசியா நாடுகள் இராஜதந்திர ரீதியில் போட்டிகளை எதிர்கொள்கிறது. அதன் நெருங்கிய அண்டை நாடுகளுக்கு இந்தியாவின் பட்ஜெட்கான ஆதரவு அதன் வெளியுறவுக் கொள்கை முன்னுரிமைகளைக் காட்டுகிறது. அண்டைநாட்டுக்கு முன்னுரிமைக் கொள்கையின் (NFP) முக்கிய யோசனை முதன்முதலில் 2014-ம் ஆண்டு பிரதமர் மோடியின் பதவிக்காலத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது நம்பிக்கை, வளர்ச்சி ஒத்துழைப்பு மற்றும் பகிரப்பட்ட பாதுகாப்பு நலன்களின் அடிப்படையில் பிராந்திய கூட்டாண்மைகளை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்துகிறது. சீனாவின் வளர்ந்து வரும் செல்வாக்கை இராஜதாந்திர ரீதியாக எதிர்ப்பதையும் இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.


தெற்காசியாவில் அதன் பிராந்திய அளவில் இராஜதந்திர ரீதியில் பூட்டானுக்கு இந்தியாவின் ஆதரவு எவ்வாறு பொருந்துகிறது? 2025-26 ஒன்றிய பட்ஜெட்டின் கீழ் இந்தியாவிற்கும் பூட்டானுக்கும் இடையிலான ஒத்துழைப்பின் முக்கியப் பகுதிகள் யாவை? இந்தியா தனது ஒத்துழைப்பை மேலும் விரிவுபடுத்த வாய்ப்பு எங்கே?


இந்தியாவின் அண்டை நாடுகளில் பூட்டான் மிகப்பெரிய பயனாளியாகும். இது ₹2,150 கோடியைப் பெறுகிறது. இது பூட்டானுடன் இந்தியாவின் வலுவான உத்திக்கான கூட்டாண்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மாலத்தீவுகளுக்கான உதவி ₹600 கோடியாக அதிகரித்துள்ளது. மியான்மருக்கு ₹350 கோடியும், இலங்கைக்கு ₹300 கோடியும் கிடைக்கும். இது பிராந்தியத்தில் இந்தியாவின் வளர்ந்து வரும் கவனத்தைக் காட்டுகிறது.


இதற்கிடையில், வங்காளதேசத்திற்கான உதவி ₹120 கோடியாக உள்ளது. இது நிலையான ஈடுபாட்டைக் காட்டுகிறது. நேபாளத்திற்கான உதவி ₹700 கோடியாக உள்ளது, இது நிலைத்தன்மையையும் குறிக்கிறது. அரசியல் நிச்சயமற்ற தன்மைகள் இருந்தபோதிலும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கு ₹100 கோடி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இது வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு தொடர்ந்து அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகிறது.


இந்திய பிராந்தியளவில் பூட்டான் ஒரு தனித்துவமான இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. மற்ற தெற்காசிய நாடுகள் இந்தியா மற்றும் சீனாவின் போட்டியிடும் நலன்களுக்கு இடையில் மாறிவிட்டன. ஆனால், பூட்டான் எப்போதும் இந்தியாவின் மிகவும் விசுவாசமான நட்பு நாடாகவே இருந்து வருகிறது. 2025 பட்ஜெட் ஒதுக்கீடு பழைய உறவுகளைப் பேணுவதைவிட அதிகம். இது இந்தியாவின் செல்வாக்கை வலுப்படுத்துவதற்கான ஒரு உத்தியின் நடவடிக்கையாகும். சீனா இமயமலையில் தனது இருப்பை அதிகரித்து வரும் நேரத்தில் இது மேற்கொள்ளப்படுகிறது.


பூட்டானின் அரசியல் நிலைத்தன்மை மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை ஆதரிக்க இந்தியா பூட்டானுக்கு நிதி உதவி வழங்குகிறது. இந்த உதவி பூட்டானின் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தவும் உதவுகிறது. இந்தியாவிற்கும், சீனாவிற்கும் இடையில் ஒரு இடையகமாக செயல்படுவதால் பூட்டான் முக்கிய நாடாகப் பார்க்கப்படுகிறது. தெற்காசிய நாடுகளில் ஒரு முக்கிய கூட்டணி நாடாக இருப்பதற்கான இந்தியாவின் உறுதிப்பாட்டை இந்த உதவி காட்டுகிறது. நேபாளத்தில் திட்டங்கள், இலங்கையில் துறைமுக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் மாலத்தீவில் முதலீடுகள் மூலம் சீனா இப்பகுதியில் தனது செல்வாக்கை விரிவுபடுத்துவதால் இது மிகவும் முக்கியமானது.


கூடுதலாக, பூட்டானுடனான உறவுகளை தீவிரப்படுத்துவதன் மூலம், இந்தியா தனது பிராந்திய செல்வாக்கு சவாலற்றதாக இருப்பதை உறுதி செய்வதோடு மட்டுமல்லாமல், பொருளாதார மேம்பாடு மற்றும் சுத்தமான எரிசக்தி கூட்டாண்மைகளை மேம்படுத்துகிறது. பிராந்திய ஒத்துழைப்புக்கான தெற்காசிய சங்கம் (South Asian Association for Regional Cooperation(SAARC)), பல்துறை தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார ஒத்துழைப்புக்கான வங்காள விரிகுடா முன்முயற்சி (Bay of Bengal Initiative for Multi-Sectoral Technical and Economic Cooperation(BIMSTEC)), மற்றும் வங்காளதேசம் பூட்டான் இந்தியா நேபாளம் (Bangladesh Bhutan India Nepal(BBIN)) போன்ற பலதரப்புத் தளங்களில் இந்தியாவுடன் பூட்டானின் தீவிரமான இராஜதந்திர ஒருங்கிணைப்பு, சீனாவின் பெல்ட் அண்ட் ரோடு முன்முயற்சியை (Belt and Road Initiative (BRI)) சமநிலைப்படுத்தும் பிராந்திய கூட்டணிகளை உருவாக்கும் இந்தியாவின் திறனை வலியுறுத்துகிறது.


ஆசியாவின் இரண்டு பெரிய சக்திகளுக்கு இடையில் அமைந்துள்ள பூட்டான் தெற்காசிய விவகாரங்களில் சமமற்ற புவிசார் அரசியல் தன்மையையும் கொண்டுள்ளது. இந்தியாவின் சிலிகுரி காரிடாருக்கு வடக்கே அதன் இருப்பிடம், வடகிழக்கு மாநிலங்களை நாட்டின் மற்ற பகுதிகளுடன் இணைக்கும் குறுகிய நில இணைப்பு, இது சீனாவின் பிராந்திய லட்சியங்களுக்கு எதிரான ஒரு முக்கியமான இடையகமாக செயல்படுகிறது. 


சர்ச்சைக்குரிய பீடபூமியில் சீனா தனது இருப்பை விரிவுபடுத்த முயன்றதால் 2017 டோக்லாம் மோதல் ஏற்பட்டது. இந்த சம்பவம் இந்தியாவின் பாதுகாப்பில் பூட்டானின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அப்போதிருந்து, எல்லை மோதல்களைத் தீர்க்க சீனா பூட்டானுக்கு அழுத்தம் கொடுத்து வருகிறது. அதே நேரத்தில், பூட்டானை நெருக்கமாகக் கொண்டுவர சீனா பொருளாதார நன்மைகளை வழங்குகிறது.


2025-26ஆம் ஆண்டில் பூட்டானுக்கு இந்தியாவின் பட்ஜெட் உறுதிப்பாடு வெறும் பொருளாதார உதவி மட்டுமல்ல. இது ஒரு வலுவான புவிசார் அரசியல் செய்தியையும் அனுப்புகிறது. பூட்டானின் பொருளாதாரம் மற்றும் இராஜதந்திரத்தை ஆதரிப்பது சீனா இந்த முக்கியமான பிராந்தியத்திற்குள் நுழைவதைத் தடுக்க இந்தியாவுக்கு உதவுகிறது. இந்த ஆதரவு பூட்டானின் சுதந்திரத்தை வலுப்படுத்துகிறது. நேபாளம் மற்றும் இலங்கையில் காணப்படுவது போல், சீனாவின் பொருளாதார சலுகைகளுக்கு பூட்டான் விழுவதற்கான வாய்ப்பை இது குறைக்கிறது.


இந்தியாவும் பூட்டானும் நீண்டகால கூட்டாண்மையைக் கொண்டுள்ளன. அவர்களின் பிணைப்பு இராஜதந்திரம், பொருளாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பின் அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியா-பூட்டான் வாணிபம், வர்த்தகம் மற்றும் போக்குவரத்து ஒப்பந்தம் முதன்முதலில் 1972-ல் கையெழுத்தானது மற்றும் பின்னர், கடைசியாக 2016-ம் ஆண்டில் புதுப்பிக்கப்பட்டது. இந்த ஒப்பந்தம் தடையில்லா வர்த்தகத்தை அனுமதிக்கிறது. இது இந்தியாவை பூட்டானின் மிகப்பெரிய பொருளாதார நட்பு நாடாக மாற்றுகிறது.


இருதரப்பு வர்த்தகம் கடந்த பத்தாண்டுகளில் மூன்று மடங்காக அதிகரித்துள்ளது. இது 2014-15-ல் $484 மில்லியனில் இருந்து 2022-23-ல் $1.6 பில்லியனாக அதிகரித்துள்ளது. பூட்டானின் மொத்த வர்த்தகத்தில் இந்தியா 73% ஆகும். 2025-ம் ஆண்டில் ₹2,150 கோடி ஒதுக்கீடு பொருளாதார உறவுகளை மேலும் வலுப்படுத்தும். இது வர்த்தகம், முதலீடு மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்காக பூட்டான் இந்தியாவைச் சார்ந்திருப்பதை அதிகரிக்கும்.


மோடி அரசாங்கம் இந்த கூட்டாண்மையை வலுப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தியுள்ளது. 2019-ம் ஆண்டு பிரதமர் மோடியின் பூட்டான் பயணத்தின் போது, ​​பல முக்கிய திட்டங்கள் தொடங்கப்பட்டன. இதில் மங்தேச்சு நீர்மின் திட்டம் (Mangdechhu Hydropower Project), இஸ்ரோ தரை நில நிலையம் (ISRO Ground Earth Station) மற்றும் ரூபே கார்டு அமைப்பு (RuPay Card system) ஆகியவை அடங்கும்.


2022 மற்றும் 2023ஆம் ஆண்டுகளில், பூட்டான் மன்னர் இந்தியாவுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். இந்த வருகைகள் நீர் மின்சாரம், டிஜிட்டல் இணைப்பு மற்றும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டில் ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்தின. மார்ச் 2024-ம் ஆண்டில், பூட்டானின் பிரதமர் இந்தியாவுக்கு பயணம் செய்தார். இந்த வருகை இரு நாடுகளுக்கும் இடையே வளர்ந்து வரும் ஈடுபாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அவர்கள் பொருளாதார உதவி, வர்த்தக வழித்தடங்கள் மற்றும் பிராந்திய பாதுகாப்பு குறித்து விவாதித்தனர்.


பூட்டானின் பொருளாதாரம் இந்தியாவை பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. நீர் மின்சார ஏற்றுமதிகள் பூட்டானின் தேசிய வருவாயில் 40% மற்றும் அதன் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 25% ஆகும். பூட்டானின் நீர் மின்சாரத் துறையின் முக்கிய நிதியளிப்பாளராகவும், மேம்பாட்டாளராகவும் இந்தியா இருந்து வருகிறது. இந்தக் கூட்டாண்மை பூட்டானின் பொருளாதாரத்திற்கு உதவுகிறது மற்றும் இந்தியாவிற்கு குறைந்த விலையில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை வழங்குகிறது. 2025 பட்ஜெட் நீர்மின்சார முதலீடுகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. இது பிராந்தியத்தில் தூய்மையான எரிசக்தி மையமாக மாறும் பூட்டானின் இலக்கை ஆதரிக்கிறது.


பல ஆண்டுகளாக பூட்டான் முக்கியமான நீர்மின் திட்டங்களை உருவாக்க இந்தியா உதவியுள்ளது. இவற்றில் தலா (1020 மெகாவாட்), சுகா (336 மெகாவாட்), குறிச்சு (60 மெகாவாட்) மற்றும் மங்டெச்சு (720 மெகாவாட்) ஆகியவை அடங்கும். புனாட்சங்சு I & II (2,200 மெகாவாட்) மற்றும் கோலோங்சு (600 மெகாவாட்) போன்ற புதிய திட்டங்கள் பூட்டானின் இந்தியாவிற்கான மின்சார ஏற்றுமதியை அதிகரிக்கும். 2022ஆம் ஆண்டில், இந்த ஏற்றுமதிகள் ₹2,448 கோடி மதிப்புடையவை ஆகும்.


இந்த பரஸ்பர நன்மை பயக்கும் ஏற்பாடு பூட்டானின் பொருளாதாரம் வலுவாக இருக்க உதவுகிறது. இது குறிப்பாக, நாடு புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்களை நோக்கி நகரும்போது இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பையும் பலப்படுத்துகிறது.


உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டில் இந்தியா பூட்டானின் முக்கிய நட்பு நாடாகும். 2025-ம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய பட்ஜெட்டில் எல்லை சாலைகள், வர்த்தக வசதி மையங்கள் மற்றும் நவீன சோதனைச் சாவடிகளுக்கு நிதி ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இவை எல்லை தாண்டிய வர்த்தகத்தை மேம்படுத்தும். பூட்டானை பிராந்திய பொருளாதார கட்டமைப்புகளில் ஒருங்கிணைக்க இந்தியாவும் செயல்பட்டு வருகிறது. BBIN (வங்காளதேசம்-பூடான்-இந்தியா-நேபாளம்) வழித்தடம் பூட்டான் ஏற்றுமதியாளர்கள் இந்திய துறைமுகங்களை எளிதாக அணுக உதவும்.


டிஜிட்டல் துறையில், பூட்டான் அதன் நிதித்தொழில்நுட்ப உள்கட்டமைப்பை (fintech infrastructure) உருவாக்க இந்தியா உதவுகிறது. எல்லை தாண்டிய பரிவர்த்தனைகளை அதிகரிக்க ரூபே (RuPay) மற்றும் யுபிஐ கட்டண முறைகளைப் (UPI payment systems) பயன்படுத்துவதையும் இந்தியா ஆதரிக்கிறது. அதே நேரத்தில், பூட்டானில் போக்குவரத்து, இரயில் இணைப்பு மற்றும் விமானப் போக்குவரத்து ஆகியவற்றில் இந்தியா முதலீடு செய்கிறது. இந்த முதலீடுகள் பூட்டான் இந்தியாவுடன் பொருளாதார ரீதியாக இணைந்திருப்பதை உறுதிசெய்கின்றன. மேலும், சீனா வழியாக வர்த்தக வழிகளைத் தேடுவதில்லை.


வரும் ஆண்டுகளில், இந்தியா புதிய ஒத்துழைப்புத் துறைகளில் கவனம் செலுத்த வாய்ப்புள்ளது. இவற்றில் காலநிலை மீள்தன்மை, டிஜிட்டல் பொருளாதாரம் மற்றும் பசுமை ஹைட்ரஜன் திட்டங்கள் ஆகியவை அடங்கும். புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி உற்பத்தியில் முன்னணியில் இருக்க பூட்டான் இலக்கு வகுக்கப்பட்டுள்ளது. இது இந்தியாவின் நிலைத்தன்மை இலக்குகளுடன் பொருந்துகிறது. இது எதிர்கால எல்லை தாண்டிய எரிசக்தி திட்டங்களுக்கான வாய்ப்புகளைத் திறக்கிறது.


2025-26ஆம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய பட்ஜெட் வெறும் பொருளாதார உறுதிப்பாட்டைவிட அதிகம். பூட்டான் இந்தியாவின் பிராந்திய ராஜதந்திரத்தின் முக்கிய பகுதியாக உள்ளது என்பது ஒரு உத்தியாகும். சீனா தெற்காசியாவில் தனது செல்வாக்கை விரிவுபடுத்துகிறது. இந்த சூழலில், பூட்டானுக்கு இந்தியா அளிக்கும் வலுவான ஆதரவு இமயமலை இராச்சியத்தை நம்பகமான கூட்டணி நாடாகவும், பாதுகாப்பான இடைத்தரகராகவும், பொருளாதார நட்பு நாடாகவும் வைத்திருக்க உதவுகிறது. தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால், இந்தியா-பூட்டான் உறவு செழிக்கும். பகிரப்பட்ட வளங்களின் செழிப்பு மற்றும் இராஜதந்திர திட்டமிடல் தெற்காசியாவின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் என்பதைக் காட்டும் வகையில், பிராந்திய ஒத்துழைப்புக்கு இது ஒரு முன்மாதிரியாகவும் அமையும்.




Original article:

Share:

‘நேர பயன்பாட்டுக் கணக்கெடுப்பு’ (Time Use Survey) ஏன் முக்கியமானது? - குஷ்பு குமாரி

 புள்ளியியல் மற்றும் திட்ட அமலாக்க அமைச்சகத்தின் (Ministry of Statistics and Programme Implementation (MoSPI)) கீழ் உள்ள தேசிய புள்ளியியல் அலுவலகம் (National Statistics Office (NSO)) 2024-ம் ஆண்டு ஜனவரி-டிசம்பர் காலத்திற்கான இரண்டாவது அகில இந்திய நேரப் பயன்பாட்டுக் கணக்கெடுப்பை (All-India Time Use Survey) வெளியிட்டுள்ளது. இது வெவ்வேறு செயல்பாடுகளில் மக்கள்தொகையின் நேரத்தை அளவிடுகிறது. கணக்கெடுப்பின் முதன்மை நோக்கம் பணம் செலுத்தும் மற்றும் செலுத்தப்படாத நடவடிக்கைகளில் ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் பங்களிப்பை அளவிடுவதாகும். முதல் அகில இந்திய கணக்கெடுப்பு ஜனவரி - டிசம்பர் 2019-ம் ஆண்டில் நடத்தப்பட்டது. இதில், ஆஸ்திரேலியா, ஜப்பான், கொரியா குடியரசு, நியூசிலாந்து, அமெரிக்கா மற்றும் சீனா போன்ற உலகெங்கிலும் உள்ள சில நாடுகளில் மட்டுமே மக்கள் தங்கள் நேரத்தை பல்வேறு அன்றாட நடவடிக்கைகளுக்கு எவ்வாறு ஒதுக்குகிறார்கள் என்பதை பகுப்பாய்வு செய்வதற்காக இதுபோன்ற தேசிய நேர பயன்பாட்டுக் கணக்கெடுப்பை (National Time Use Survey) நடத்துகின்றனர்.


முக்கிய அம்சங்கள் :


1. ‘நேர பயன்பாட்டு கணக்கெடுப்பு’ (Time Use Survey(TUS)) மற்ற வீடு தொடர்பான ஆய்வுகளிலிருந்து வேறுபட்டது. ஏனெனில், இது மனித நடவடிக்கைகளின் பல்வேறு அம்சங்களில், அது ஊதியம் பெற்றதா, ஊதியம் பெறாததா அல்லது பிற செயல்பாடுகளாக இருந்தாலும், பாலின புள்ளிவிவரங்களின் பல்வேறு அம்சங்களை அளவிட உதவும் விவரங்களுடன் நேரத்தைப் பயன்படுத்துகிறது. இது வீட்டு உறுப்பினர்களால் கற்றல், சமூகமயமாக்கல், ஓய்வுநேர நடவடிக்கைகள், சுய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் போன்றவற்றில் செலவிடும் நேரம் பற்றிய தகவலையும் வழங்குகிறது.


2. குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியம் இல்லாத வீட்டுச் சேவைகளில் ஒரு நாளில் பெண்கள் செலவிடும் நேரம் 2019-ம் ஆண்டில் 299 நிமிடங்களில் இருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 289 நிமிடங்களாக, அதாவது 10 நிமிடங்கள் குறைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், கடந்த ஆண்டு ஆண்களைவிட பெண்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்காக ஒரு நாளில் 201 நிமிடங்கள் கூடுதலாகச் செலவழித்துள்ளனர்.


3. ஒரு நாளில் ஆண்களைவிட பெண்கள் செலவிடும் நிமிடங்களுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளி ஊதியம் பெறாத வீட்டு வேலைகளுக்கு மிக அதிகமானது. அதைத் தொடர்ந்து வீட்டு உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியம் இல்லாத பராமரிப்பு சேவைகள் உள்ளன. ஆண்களைவிட பெண்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கான ஊதியமில்லாத பராமரிப்பு நடவடிக்கைகளில் ஒரு நாளில் 62 நிமிடங்கள் அதிகமாக செலவிட்டுள்ளனர். பெண்களின் சராசரி நேரம் 2019-ம் ஆண்டில் 134 நிமிடங்களிலிருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 137 நிமிடங்களாக அதிகரித்துள்ளது.


4. 15-59 வயதுடைய பெண்களில் 41 சதவீதம் பேர் தங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பராமரிப்பதில் பங்கேற்றனர். அதேசமயம், ஆண்களின் பங்கேற்பு 21.4 சதவீதமாக இருந்தது. "இது இந்திய சமூகக் கட்டமைப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. இதில் வீட்டு உறுப்பினர்களுக்கான பெரும்பாலான பராமரிப்பு பொறுப்புகள் பெண்களால் சுமக்கப்படுகின்றன" என்று அமைச்சகம் கூறியது.


5. இருப்பினும், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் தொடர்புடைய நடவடிக்கைகளுக்கு, ஆண்கள் பெண்களைவிட 132 நிமிடங்கள் அதிகமாக செலவிட்டனர். பெண்கள் 341 நிமிடங்கள் செலவிட்டனர், ஆண்கள் 473 நிமிடங்கள் செலவிட்டனர்.


6. 2024-ம் ஆண்டில், சுமார் 83.9% பெண்கள் ஊதியம் பெறாத செயல்பாடுகளில் பங்கேற்றனர். இது 2019-ம் ஆண்டில் 84.0%ஆக இருந்தது. ஊதியம் பெறாத செயல்பாடுகளில் அவர்களின் பங்கேற்பு 2019-ம் ஆண்டில் 17.1%-ல் இருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 20.6% ஆக அதிகரித்துள்ளது. ஆண்களைப் பொறுத்தவரை, ஊதியம் பெறாத செயல்பாடுகளில் பங்கேற்பு 2019-ம் ஆண்டில் 43.9%-லிருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 45.8% ஆக உயர்ந்துள்ளது. ஊதியம் பெறாத வேலையில் அவர்களின் பங்கேற்பும் அதிகரித்து, 2019-ம் ஆண்டில் 54.8% இலிருந்து 2024-ம் ஆண்டில் 60.5% ஐ எட்டியது.


7. 2024 மற்றும் 2019 ஆகிய ஆண்டுகளில் பெண்கள் சமூகமயமாக்கல், தொடர்பு, சமூக பங்கேற்பு மற்றும் மத நடைமுறைகளில் 139 நிமிடங்கள் செலவிட்டனர். ஆண்கள் 2024-ம் ஆண்டில் இந்த நடவடிக்கைகளில் குறைந்த நேரத்தையே செலவிட்டனர். அவர்களின் நேரம் 2019-ம் ஆண்டில் 147 நிமிடங்களிலிருந்து 138 நிமிடங்களாகக் குறைந்துள்ளது.


ஊதியத்துடன் கூடிய வேலையில் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை உற்பத்தி செய்வதற்கான சுய வேலைவாய்ப்பு அடங்கும். இதில் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை உற்பத்தி செய்வதற்கான வழக்கமான ஊதியம், சம்பளம் அல்லது சாதாரண உழைப்பும் அடங்கும். ஊதியமின்றி செய்யப்படும் செயல்பாடுகளில் குழந்தைகள், நோயாளிகள், முதியவர்கள் மற்றும் மாற்றுத்திறனாளிகளை அவர்களின் சொந்த வீடுகளில் பராமரிப்பது அடங்கும். தனிப்பட்ட பயன்பாட்டிற்கான சேவைகள் மற்றும் பொருட்களை உற்பத்தி செய்வதும் இதில் அடங்கும்.


ஊதியமின்றி செய்யப்படும் பிற வேலைகளில் வீடுகள் மற்றும் சந்தை அல்லது சந்தை அல்லாத பிரிவுகளில் தன்னார்வ வேலை அடங்கும். இது ஊதியமின்றி செய்யப்படும் பயிற்சியாளர் வேலை மற்றும் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகளை உற்பத்தி செய்வதற்கான பிற ஊதியமின்றி செய்யப்படும் வேலைகளையும் உள்ளடக்கியது.


ஊதா பொருளாதாரம் (Purple Economy) மற்றும் பராமரிப்பு பொருளாதாரம் (Care Economy)


1. ஐக்கிய நாடுகளின் பொருளாதார வலையமைப்பு (United Nations Economist Network) என்பது ஊதா பொருளாதாரத்தை (Purple Economy), பராமரிப்புப் பொருளாதாரம் (care economy) என்று வரையறுக்கிறது. பல பெண்ணிய இயக்கங்கள் (many feminist movements) பயன்படுத்தும் வண்ணத்திலிருந்து இந்த பெயர் வருகிறது. இது பொருளாதாரம் பற்றிய புதிய சிந்தனை முறையைக் குறிக்கிறது. இது பராமரிப்புப் பணியின் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இது பெண்களின் அதிகாரமளித்தல் மற்றும் சுதந்திரத்தை மதிக்கிறது. இந்த காரணிகள் பொருளாதாரங்கள், சமூகத்தின் நல்வாழ்வு மற்றும் வாழ்க்கை நிலைத்தன்மையை எவ்வாறு ஆதரிக்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது.


2. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (International Labour Organisation (ILO)) பராமரிப்பு பொருளாதாரத்தை மக்கள், வீடுகள் மற்றும் சமூகங்களுக்கு பராமரிப்பு மற்றும் ஆதரவை வழங்கும் செயல்பாடுகளாக வரையறுக்கிறது. இதில் ஊதியம் மற்றும் ஊதியம் பெறாத வேலைகள் இரண்டும் அடங்கும். பராமரிப்பு பொருளாதாரம் (Care Economy) தனிநபர்கள் மற்றும் குடும்பங்களின் பராமரிப்புத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் பயன்படுத்தப்படும் பரந்த அளவிலான வேலைகள் மற்றும் வளங்களை உள்ளடக்கியது.


3. பராமரிப்பு பொருளாதாரத்தின் ஒரு முக்கிய அம்சமானது, அதில் பணிபுரியும் பெண்களின் எண்ணிக்கையை அதிகமாக்கும். சுகாதாரம் மற்றும் சமூகத் துறைகளில் மொத்த தொழிலாளர்களில் 70% பெண்கள் ஆவர் என்று உலக சுகாதார நிறுவனம் கூறுகிறது. இருப்பினும், அவர்கள் சராசரியாக சுமார் 28% பாலின ஊதிய இடைவெளியை எதிர்கொள்கின்றனர். இது பராமரிப்பு பொருளாதாரத்தை ஊதியத்தின் அடிப்படையில் மிகவும் சமமற்ற துறைகளில் ஒன்றாக ஆக்குகிறது.


4. பராமரிப்புப் பணியின் குறைவான ஊதியம் மற்றும் குறைமதிப்பீடு ஆகியவை பொருளாதார தரவுகளில் அதை குறைவான அளவில் பங்களிக்க வைக்கிறது. இதன் விளைவாக சந்தை தோல்வி ஏற்படுகிறது. சமீபத்திய கொள்கைச் சுருக்கத்தின்படி, இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் பராமரிப்புப் பணியின் பங்களிப்பு சுமார் 15-17% என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பாரம்பரிய பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் இது பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாமல் இருந்தாலும், ஊதியம் பெறாத மற்றும் குறைவான ஊதியம் வழங்கும் பணி வழங்கும் பொருளாதார மதிப்பை இந்த எண்ணிக்கை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.


5. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பால் வழங்கப்படும் 5R கட்டமைப்பானது, கவனிப்புப் பணியின் செயல்திறன், நிலைத்தன்மை மற்றும் நேர்மை ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கும் மேம்படுத்துவதற்கும் முக்கியமாக பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. இந்த கட்டமைப்பில் ஊதியம் பெறாத பராமரிப்பை அங்கீகரித்தல், குறைத்தல் மற்றும் மறுபகிர்வு செய்தல், ஊதியம் பெறும் பணியாளர்களுக்கு போதுமான வெகுமதி அமைப்புகளை உறுதி செய்தல் மற்றும் கொள்கை வடிவமைப்பு முதல் மதிப்பீடு வரை பராமரிப்பாளர்கள் மற்றும் கவனிப்பு பெறுபவர்களின் பிரதிநிதித்துவத்திற்கு முன்னுரிமை அளிப்பது ஆகியவை அடங்கும்.




Original article:

Share:

தற்போது அமைச்சரவையால் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள, நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழுவால் (JPC) முன்மொழியப்பட்ட வக்ஃப் மசோதா மாற்றங்கள் குறித்து… -அபூர்வா விஸ்வநாத்

 இந்தியாவில் வக்ஃப் சொத்துகளை நிர்வகிக்கும் 1995-ம் ஆண்டின் வக்ஃப் சட்டத்தை (Waqf Act) திருத்துவதற்காக கடந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் இந்த மசோதா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இது, வக்ஃப் சொத்துக்களை ஒழுங்குபடுத்துவதிலும், அத்தகைய சொத்துக்கள் தொடர்பான சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பதிலும் அரசாங்கம் பங்கு வகிக்க பெரும் மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது.


வியாழக்கிழமை, ஒன்றிய அமைச்சரவை வக்ஃப் (திருத்தம்) மசோதா (Waqf (Amendment) Bill), 2024-ம் ஆண்டில் உள்ள 14 திருத்தங்களையும் அங்கீகரித்தது. இந்தத் திருத்தங்கள் கடந்த மாதம் நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழுவால் (Joint Parliamentary Committee (JPC)) முன்மொழியப்பட்டன. இது, மார்ச் 10-ம் தேதி தொடங்கும் பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரின் இரண்டாம் பாதியில் இந்த மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


1995-ம் ஆண்டு வக்ஃப் சட்டத்தைத் திருத்துவதற்காக இந்த மசோதா கடந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இந்தச் சட்டம், இந்தியாவில் வக்ஃப் சொத்துக்களின் மீதான நிர்வாகத்தை நிர்வகிக்கிறது. இதில், முன்மொழியப்பட்ட மாற்றங்கள் வக்ஃப் சொத்துக்களை ஒழுங்குபடுத்துவதிலும் அவை தொடர்பான சர்ச்சைகளைத் தீர்ப்பதிலும் அரசாங்கத்திற்கு கூடுதல் கட்டுப்பாட்டை வழங்கும்.


இந்த மசோதா எதிர்க்கட்சிகளிடமிருந்து விமர்சனங்களை எதிர்கொண்டது மற்றும் நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழுவிற்கு (JPC) பரிந்துரைக்கப்பட்டது. ஜனவரி 27 அன்று, பாஜக எம்பி ஜகதாம்பிகா பால் (Jagadambika Pal) தலைமையிலான குழு, பாஜக மற்றும் அதன் கூட்டணி கட்சிகளால் முன்மொழியப்பட்ட 14 திருத்தங்களுக்கு ஒப்புதல் அளித்தது. எதிர்க்கட்சிகள் பரிந்துரைத்த 44 திருத்தங்களை இந்தக் குழு நிராகரித்தது. நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழுவும், இப்போது ஒன்றிய அமைச்சரவையும் ஒப்புதல் அளித்த திருத்தங்கள், மசோதாவின் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய சில பகுதிகளைக் குறிப்பிடுகின்றன.


நீட்டிக்கப்பட்ட காலக்கெடு


2024 மசோதா, ஒவ்வொரு வக்ஃப் மற்றும் அதில் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட சொத்தையும் ஒரு ஒன்றிய போர்டல் மற்றும் தரவுத்தளத்தில் (central portal and database) பதிவு செய்வதை கட்டாயமாக்கியது. இந்தச் சட்டம் தொடங்கப்பட்ட ஆறு மாதங்களுக்குள் இந்தப் பதிவு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். தரவுத்தளத்தில் ஏதேனும் "அரசு சொத்து" (government property) என்று காணப்பட்டால், அது மாவட்ட ஆட்சியருக்கு மேற்கொள்ள பரிந்துரைக்கப்படும். பின்னர், மாவட்ட ஆட்சியர் தங்களுக்குத் தேவையான விசாரணையை நடத்துவார். விசாரணைக்குப் பிறகு, அவர்கள் மாநில அரசுக்கு இதில் மேற்கொண்ட ஒரு சில அறிக்கையை சமர்ப்பிப்பார்கள்.


ஐக்கிய ஜனதா தளம் (JD(U)) நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் திலேஷ்வர் கமைத் பரிந்துரைக்கப்பட்ட திருத்தத்தை நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழு (JPC) ஏற்றுக்கொண்டது. சில சந்தர்ப்பங்களில் வக்ஃப் சொத்தை பதிவு செய்வதற்கான காலக்கெடுவை இந்தத் திருத்தம் தளர்த்துகிறது. வக்ஃப் விவரங்களை போர்ட்டலில் தாக்கல் செய்யாமல் இருப்பதற்கு முத்தவல்லி "போதுமான காரணத்தை" (sufficient cause) வழங்கினால் இது அனுமதிக்கப்படும்.


திருத்தப்பட்ட மசோதா, வக்ஃப் தீர்ப்பாயம் (Waqf Tribunal) சில வழக்குகளில் காலக்கெடுவை நீட்டிக்க அனுமதிக்கிறது. இருப்பினும், மசோதா "போதுமான" சூழ்நிலைகள் என்று கருதப்படுவதை வரையறுக்கவில்லை. மேலும், இதில் நீட்டிப்பு காலத்தையும் இது குறிப்பிடவில்லை. எனவே, தீர்ப்பாயம் அதன் சொந்தத் தீர்ப்பின் அடிப்படையில் முடிவு செய்ய வேண்டும்.


பாஜக எம்பி டாக்டர் ராதா மோகன் தாஸ் அகர்வால் செய்த மற்றொரு திருத்தத்தையும் நாடாளுமன்றக் கூட்டுக் குழு (JPC) ஏற்றுக்கொண்டது. 2024 மசோதாவில், முன்மொழியப்பட்ட சட்டம் தொடங்கி ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஒன்றிய போர்ட்டலின் கீழ் பதிவு செய்யப்படாவிட்டால், வக்ஃப்களால் வழக்கு, மேல்முறையீடுகள் அல்லது சட்ட நடவடிக்கைகள் எதுவும் தாக்கல் செய்ய முடியாது என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.


இதன் அடிப்படையில், வக்ஃப் அமைப்பானது போர்ட்டலில் பதிவு செய்யாவிட்டால், ஆக்கிரமிப்பு அல்லது வக்ஃப் நிலம் தொடர்பான ஏதேனும் தகராறு ஏற்பட்டால் நீதிமன்றத்தை அணுகும் உரிமையை இழக்கும். அகர்வால் முன்மொழிந்த திருத்தம் இந்த காலக்கெடுவை நீட்டிக்கிறது. வக்ஃப் ஆறு மாதகால பதிவுக்கான காலக்கெடுவை ஏன் தவறவிட்டது என்பதை விளக்கும் பிரமாணப் பத்திரத்தை சமர்ப்பித்தால், நீதிமன்றம் வழக்குகளை ஏற்றுக்கொள்ள அனுமதிக்கிறது.


மாவட்ட ஆட்சியரின் பங்கு


2024-ம் ஆண்டு மசோதா, வக்ஃப் தீர்ப்பாயத்திற்கு முன்பு இருந்த அதிகாரங்களை மாவட்ட ஆட்சியருக்கு வழங்கியது.


சட்டத்திருத்தம் தொடங்குவதற்கு முன்போ அல்லது அதற்குப் பின்னரோ வக்ஃப் சொத்தாக அடையாளம் காணப்பட்ட அல்லது அறிவிக்கப்பட்ட எந்தவொரு அரசாங்கச் சொத்தும் வக்ஃப் சொத்தாகக் கருதப்பட மாட்டாது என்று அந்த மசோதா கூறுகிறது. இருப்பினும், இந்த தீர்மானத்தை மாவட்ட ஆட்சியர்தான் எடுக்க வேண்டும், வக்ஃப் தீர்ப்பாயம் (Waqf Tribunal) அல்ல.


அரசாங்கம் ஒரு முடிவை எடுக்கும் வரை, சர்ச்சைக்குரிய சொத்து வக்ஃப் சொத்தாக கருதப்படாமல், அரசு சொத்தாக கருதப்படும் என்றும் மசோதாவில் கூறப்பட்டுள்ளது.


இந்த விதி குறித்து பல கவலைகள் எழுப்பப்பட்டன. இதில் மாநில அரசு வக்ஃப் தீர்ப்பாயத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதும், வக்ஃப் மீதான தனது சொந்த வழக்கைத் தீர்ப்பதும் அடங்கும். மற்றொரு கவலை என்னவென்றால், சொத்து அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமானது என்ற அனுமானம் உள்ள வரை மட்டுமே.


தெலுங்கு தேசம் எம்பி லாவு ஸ்ரீ கிருஷ்ண தேவராயுலு பரிந்துரைத்த நான்கு திருத்தங்களை நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு ஏற்றுக்கொண்டது. தகராறு தீர்வு தொடர்பான செயல்பாட்டில் மாவட்ட ஆட்சியருக்குப் பதிலாக மாநில அரசு மூத்த அதிகாரியை நியமிக்க இந்தத் திருத்தங்கள் உதவுகின்றன.


"நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரி" (designated officer) என்று அழைக்கப்படும் மூத்த அதிகாரி வருவாய்ப் பதிவேடுகளைப் புதுப்பிப்பார். சொத்து வக்ஃப் சொத்தாக இல்லாமல் அரசாங்கச் சொத்தாக அறிவிக்கப்பட்டால் இது நடக்கும்.


வக்ஃப் வாரியங்களில் பிரதிநிதித்துவம்


2024 மசோதா, முஸ்லிம் அல்லாத ஒருவரை தலைமை நிர்வாக அதிகாரியாக நியமிக்கலாம் என்று முன்மொழிந்தது. மாநில அளவிலான வக்ஃப் வாரியங்களுக்கு குறைந்தது இரண்டு முஸ்லிம் அல்லாத உறுப்பினர்களை நியமிக்கவும் பரிந்துரைத்தது. இந்த நியமனங்களை மாநில அரசு மேற்கொள்ள பரிந்துரைக்கப்பட்டது.


பாஜக எம்பி அபிஜித் கங்கோபாத்யாய செய்த திருத்தத்தை நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு ஏற்றுக்கொண்டது. வக்ஃப் வாரியத்தில் உள்ள மாநில அரசு அதிகாரி ஒரு இணைச் செயலாளர் நிலை அதிகாரியாக இருக்க வேண்டும் என்று இந்தத் திருத்தம் கூறுகிறது. அந்த அதிகாரி வக்ஃப் தொடர்பான விஷயங்களைக் கையாள வேண்டும் (dealing with Waqf matters) என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.


பாஜக மாநிலங்களை எம்.பி. குலாம் அலியின் மற்றொரு திருத்தத்தை நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு (JPC) ஏற்றுக்கொண்டது. வக்ஃப் தீர்ப்பாயத்தில் முஸ்லிம் சட்டம் (Muslim law) மற்றும் நீதித்துறை அறிவு பெற்ற ஒரு உறுப்பினரைச் சேர்ப்பதை கட்டாயமாக்க அவர் பரிந்துரைத்தார். வக்ஃப் மசோதாவின் முந்தைய பதிப்பு, தீர்ப்பாயத்தில் ஒரு பதவியில் உள்ள அல்லது ஓய்வு பெற்ற மாவட்ட நீதிபதி தலைவராக இருக்க வேண்டும் என்று முன்மொழிந்தது. மாநில அரசின் இணைச் செயலாளர் நிலை அதிகாரியை உறுப்பினராகச் சேர்க்க வேண்டும் என்றும் அது பரிந்துரைத்தது.




Original article:

Share:

எல்லை நிர்ணயம் குறித்து, தென் மாநிலங்களின் கவலைகளுக்கு ஒன்றிய அரசு செவிசாய்க்க வேண்டும். -ஏ கே வர்மா

 எந்த ஒரு மாநிலமும் எந்தவொரு இடத்தையும் இழக்காது என்று உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா உறுதியளித்திருந்தாலும், தென் மாநிலங்களின் கவலைகள் நியாயமானவையாக உள்ளன. எல்லை நிர்ணயம் (delimitation) ஒற்றுமையையும், கூட்டாட்சியையும் பாதுகாக்க வேண்டும். இது ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்தி மக்கள் தொகைக் கட்டுப்பாட்டு முயற்சிகளை ஆதரிக்க வேண்டும்.


எல்லை நிர்ணயம் தொடர்பாக ஒன்றிய அரசுக்கும், தமிழ்நாட்டுக்கும் இடையே ஏற்பட்டுள்ள சமீபத்திய மோதல், ஜனநாயகத்தின் மிக முக்கியமான விவாதங்களில் ஒன்றான பிரதிநிதித்துவம் தொடர்பான கேள்வியை மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது. கடைசியாக, எல்லை நிர்ணயம் (delimitation) 1975-ம் ஆண்டில் நடந்தது. அதன் பிறகு, இந்திரா காந்தி 2000-ம் ஆண்டு வரை இந்த செயல்முறையை முடக்கி வைத்தார். ஓராண்டுக்குப் பிறகு, நாடாளுமன்றம் மீண்டும் 2026 வரை மக்களவை மற்றும் மாநில சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கையை முடக்கியது. இந்த அளவுக்கதிகமான தாமதம் காரணமாக, ஜனநாயகம், மக்கள்தொகை மற்றும் கூட்டாட்சி தொடர்பான பல சிக்கல்கள் 5-வது எல்லை நிர்ணய நடவடிக்கைக்காக (5th delimitation exercise) காத்திருக்கின்றன.


1971-ம் ஆண்டில், ஒரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர், தோராயமாக 10 லட்சம் மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். இன்று, அவர்கள் மாநிலத்தைப் பொறுத்து சுமார் 25 லட்சம் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார்கள். இது பிரதிநிதித்துவத்தின் தரத்தைப் பாதிக்கிறது. சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கும் இதே பிரச்சினை உள்ளது. அதற்கு உண்மையாகவே பகுத்தறிவு தேவை. அதை, 1971-ம் ஆண்டு நிலைக்குக் கொண்டு வந்தால் மக்களவையில் 1,430 எம்பிக்கள் உள்ளனர். புதிய நாடாளுமன்றத்தில் 888 மக்களவை இடங்கள் மட்டுமே உள்ளன. அனைத்து இடங்களும் நிரப்பப்பட்டாலும், ஒரு எம்.பி., 16 லட்சத்துக்கும் அதிகமான மக்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவார்.


மாநிலங்களுக்கிடையே உள்ள மக்களவை இடங்களைப் பங்கீடு செய்வதில்தான் பெரிய பிரச்சனை உள்ளது. மக்கள்தொகை கட்டுப்பாட்டில் சிறப்பாகச் செயல்பட்ட தமிழ்நாடு, கேரளா, ஆந்திரா மற்றும் கர்நாடகா போன்ற தென் மாநிலங்கள், அரசியலமைப்பின் 81(2)(a) பிரிவுடன் முரண்படலாம். அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் இட-மக்கள்தொகை விகிதத்தை (seat-population ratio) முடிந்தவரை ஒரே மாதிரியாக வைத்திருக்கும் வகையில் மாநிலங்களுக்கு இடங்கள் ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்று இந்த விதி கூறுகிறது. இந்த விதியை எல்லை நிர்ணயத்தில் (delimitation) கண்டிப்பாகப் பின்பற்றினால், தென் மாநிலங்கள், இமாச்சலப் பிரதேசம், பஞ்சாப், உத்தரகண்ட் போன்ற சிறிய வட மாநிலங்கள் மற்றும் பல வடகிழக்கு மாநிலங்களுடன் சேர்ந்து, இதற்கான இடங்களை இழக்க நேரிடும்.


எவ்வாறாயினும், எல்லை நிர்ணய ஆணையம் மாநிலங்களுக்கிடையே மக்களவை இடங்களைப் பங்கீடு செய்வதற்கு பல விருப்பங்களைக் கொண்டுள்ளது. முதலாவதாக, சமீபத்திய மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் மக்கள்தொகை-இட விகிதத்தின் (population-seat ratio) அரசியலமைப்பு விதியை அது கடைபிடிக்க முடியும். இரண்டாவதாக, அதே மக்கள்தொகை-இட விகிதத்தைப் (same population-seat ratio) பயன்படுத்தலாம். ஆனால், மக்கள்தொகை கட்டுப்பாட்டிற்கு சிறிது முக்கியத்துவம் கொடுக்கலாம். மூன்றாவதாக, மக்களவையில் அதன் தற்போதைய பங்கின் அடிப்படையில் ஒரு மாநிலத்திற்கு இடங்களை ஒதுக்க ஒரு விதிமுறையைப் பயன்படுத்தலாம். நான்காவதாக, மக்களவையில் மாநிலங்களுக்கிடையேயான தற்போதைய இடப் பங்கீட்டை முடக்கி, தேசிய மக்கள்தொகையில் அவற்றின் மக்கள்தொகை விகிதத்தின் அடிப்படையில் மாநிலங்களுக்கு புதிய இடங்களை வழங்கலாம். ஐந்தாவது, சமீபத்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, மக்களவையில் மாநிலங்களுக்கான இடங்களை ஒன்றிய அரசு ஒதுக்க முடியும். இதை சமநிலைப்படுத்த, அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் மாநிலங்களவையில் (Rajya Sabha) உள்ள இடங்களின் எண்ணிக்கையை சமப்படுத்த முடியும். ஆறாவது, இதற்கான முடக்கத்தை மேலும் நீட்டிக்க முடியும். இறுதியாக, 1971 முதல் மக்கள்தொகை கட்டுப்பாட்டில் சிறப்பாகச் செயல்பட்ட மாநிலங்களுக்கு வேறுபட்ட இட-மக்கள்தொகை விகிதத்தைப் (seat-population ratio) பயன்படுத்தலாம். முதல் இடத்தைத் தவிர, இவை அனைத்திற்கும் அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கும்.


எல்லை நிர்ணய நடவடிக்கை நிச்சயமாக பல நிர்பந்ததங்களை உருவாக்கும். எல்லை நிர்ணய ஆணைக்குழு (delimitation commission) மேற்கொள்ளும் எந்தவொரு அணுகுமுறையும், அரசியலமைப்பின்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட வழியைத் தவிர, "வாக்கு சமத்துவத்தை" (equality of vote) ஒரு சர்ச்சைக்குரியதாக மாற்றும். அத்தகைய மாநிலங்களுக்கான நிதி ஒதுக்கீடுகளிலும் அதே வழிமுறையைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை இது ஏற்படுத்தலாம். எனவே, "மக்கள்தொகை கட்டுப்பாடு" (population control) என்ற அளவீடுகள் கூட்டாட்சி நிதி உறவுகளில் ஒரு முக்கிய தலைப்பாக மாறக்கூடும். பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு மசோதா (106வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம்) (Women’s Reservation Bill (106th Constitutional Amendment)) காரணமாக, நாடாளுமன்றம் மற்றும் சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு இடஒதுக்கீடு வழங்குவதால், கெர்ரிமாண்டரிங் (Gerrymandering) ஒரு மேலாதிக்கக் கதையாக மாறக்கூடும். 


பெண்களுக்கு இடஒதுக்கீடு வழங்குவதற்கான அரசியலமைப்பு வழிகாட்டுதல்கள் இல்லாததால், இது பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற மற்றும் சட்டமன்றத் தொகுதிகளின் தேர்தல் எல்லைகளை நிர்வாக இயந்திரம் தன்னிச்சையாக வரையவோ அல்லது மறுவரையறை செய்யவோ வழிவகுக்கும். பெண்கள் இடங்களின் சுழற்சி தொடர்பான சிக்கல்களும் உள்ளன. கூடுதலாக, வரி செலுத்துவோர் மீதான நிதிச் சுமை குறித்து மக்கள் அதிருப்தி அடையலாம். இந்தச் சுமை சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கான ஓய்வூதிய ஏற்பாடுகளால் ஏற்படுகிறது, 

அதே நேரத்தில், பெரும்பாலான அரசு ஊழியர்கள் ஓய்வுக்குப் பிறகு ஓய்வூதியம் பெற சிரமப்படுகிறார்கள். வரையறை நமது ஜனநாயக மதிப்புகளுடன் ஒத்துப்போகச் செய்வதற்கு கவனம் செலுத்த வேண்டிய பல முக்கியமான பிரச்சினைகள் உள்ளன. எல்லை நிர்ணய ஆணையம் (delimitation commission) மிகவும் வெளிப்படையானதாக இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால், அவர்களின் முடிவுகளோ அல்லது ஆணையத்தையோ நீதித்துறையால் மதிப்பாய்வு செய்ய முடியாது.


கெர்ரிமாண்டரிங் (Gerrymandering) : கெர்ரிமாண்டரிங் என்பது தேர்தல் மாவட்டங்களை\தொகுதிகளை பிரிக்கும் போது குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சிக்கு அல்லது குழுவுக்கு ஏற்றவாறு எல்லைகளை வகுப்பது ஆகும். இவ்வாறு பிரிக்கப்படும் தேர்தல் மாவட்டங்கள்\தொகுதிகள் கெர்ரிமாண்டர் எனப்படும்.


மார்ச் 5-ம் தேதி அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தை எம்.கே.ஸ்டாலின் திட்டமிட்டுள்ளார். எல்லை நிர்ணயம் தமிழ்நாட்டை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பது குறித்து இந்தக் கூட்டத்தில் விவாதிக்கப்படும். கர்நாடக முதல்வர் சித்தராமையாவும் இது குறித்து தனது கவலைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். இரண்டுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளைக் கொண்டவர்கள் உள்ளூர் உள்ளாட்சித் தேர்தல்களில் போட்டியிடுவதைத் தடைசெய்த சட்டத்தை ஆந்திரப் பிரதேச முதல்வர் சந்திரபாபு நாயுடு ரத்து செய்துள்ளார். 


இதன் மூலம், குடும்பங்கள் அதிக குழந்தைகளைப் பெற ஊக்குவித்தார். எந்தவொரு மாநிலமும் எந்த இடத்தையும் இழக்காது என்று ஒன்றிய உள்துறை அமைச்சர் அமித் ஷா உறுதியளித்துள்ளார். இருப்பினும், தென் மாநிலங்களின் கவலைகள் நியாயமானவையாக உள்ளன. இந்தக் கவலைகள் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். எல்லை நிர்ணயம் ஒற்றுமை மற்றும் கூட்டாட்சியைப் பாதுகாக்க வேண்டும். இது ஜனநாயகத்தையும் வலுப்படுத்த வேண்டும் மற்றும் மக்கள்தொகை கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளுக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும்.




Original article:

Share:

வழக்கறிஞர்கள் திருத்த மசோதாவை சட்ட அமைச்சகம் திரும்பப் பெற்றது: வழக்கறிஞர்கள், பார் கவுன்சிலிடமிருந்து வந்த முக்கிய ஆட்சேபனைகள் -நிர்பய் தாக்கூர்

 வழக்கறிஞர்களின் வேலைநிறுத்தங்கள் மற்றும் அரசாங்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட கடிதங்களைத் தொடர்ந்து, சட்ட அமைச்சகம் மசோதாவை திரும்பப் பெற்றது. அது பல முக்கிய மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது.


ஒன்றிய சட்டம் மற்றும் நீதி அமைச்சகம் பிப்ரவரி 13 அன்று பொதுமக்களின் கருத்துக்களை சேகரிக்க வரைவு மசோதாவை வெளியிட்டது. இந்த மசோதா முக்கிய மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது. இந்திய பார் கவுன்சிலில் ஆதிக்கம் செலுத்தவும், வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்கள் நுழைவதை ஒழுங்குபடுத்தவும், வழக்கறிஞர்களின் போராட்டம் நடத்தும் உரிமையை கட்டுப்படுத்தவும், அனுமதிக்கும் விதிகள் கொண்ட விரிவான மாற்றங்களை முன்மொழிந்தது.


இதற்கு பதிலளிக்கும் விதமாக, டெல்லி நீதிமன்றங்கள் முழுவதும் வழக்கறிஞர்கள் இந்த மாத தொடக்கத்தில் வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டனர். அனைத்து மாவட்ட நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சங்கங்களின் ஒருங்கிணைப்புக் குழுக்கள் பல சுற்றறிக்கைகளை வெளியிட்டன. "அநீதியான, நியாயமற்ற மற்றும் பாரபட்சமான" மசோதாவிற்கு எதிராக போராட்டம் நடத்துவதற்கான முடிவு ஒருமனதாக எடுக்கப்பட்டதாக அவர்கள் தெரிவித்தனர். போராட்டங்கள் மற்றும் அரசாங்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்ட பல கடிதங்களைத் தொடர்ந்து, அமைச்சகம் மசோதாவை திரும்ப பெற்றது. திருத்தப்பட்ட வரைவு மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு பங்குதாரர்களுடன் மீண்டும் விவாதிக்கப்படும் என்று அது அறிவித்தது.

வழக்கறிஞர்கள் சங்கங்களின் சுதந்திரம் குறித்த கவலைகள்


முன்மொழியப்பட்ட பிரிவு 49-B, ஒன்றிய அரசு இந்திய பார் கவுன்சிலுக்கு வழிகாட்டுதல்களை வழங்க அனுமதித்தது. இந்த வழிகாட்டுதல்கள் ஒன்றிய அரசுக்கு அவசியமானதாகக் கருதப்படும் சட்டத்தின் எந்தவொரு விதிக்கும் பொருந்தும். இதன் பொருள் வழக்கறிஞர்கள் சட்டம் மற்றும் இந்திய பார் கவுன்சிலின் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட எந்தவொரு விஷயத்திலும் ஒன்றிய அரசுக்கு இறுதி அதிகாரம் உள்ளது. இந்திய பார் கவுன்சில் இந்த விதியை எதிர்த்தது, இது அதன் சுதந்திரத்தை பலவீனப்படுத்தும் என்று கூறியது.


வெளிநாட்டு சட்ட நிறுவனங்கள் மீதான விதிகளுக்கு எதிர்ப்பு


வெளிநாட்டு சட்ட நிறுவனங்கள் இந்தியாவிற்குள் நுழைவது குறித்த பிரச்சினை இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. 2018-ஆம் ஆண்டில், இந்திய பார் கவுன்சில் VS ஏ.கே. பாலாஜி வழக்கில், வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்கள் சாதாரண உரிமையின் அடிப்படையில் மட்டுமே சட்ட ஆலோசனை வழங்க முடியும் என்று உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இந்திய பார் கவுன்சிலில் (BCI) பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்கறிஞர்களைப் போல அவர்களால் சட்டப் பயிற்சி செய்ய முடியாது என்றும் விளக்கியது.


2023-ஆம் ஆண்டில், வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் நிறுவனங்கள் சர்வதேச நடுவர் மன்றம் போன்ற குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் பயிற்சி பெற அனுமதிக்கும் விதிகளை BCI அறிமுகப்படுத்தியது. இருப்பினும், அவர்கள் இன்னும் இந்திய நீதிமன்றங்களில் வழக்குகளைக் கையாள தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.


பிரிவு 49A-ல் முன்மொழியப்பட்ட வரைவு மசோதா, வெளிநாட்டு வழக்கறிஞர்களின் நுழைவு குறித்த விதிகளை அமைக்கும் அதிகாரத்தை ஒன்றிய அரசுக்கு வழங்குகிறது. தற்போது ​​இந்த அதிகாரம், மாற்றத்தை எதிர்த்த BCI இடம் உள்ளது. வரைவு மசோதாவில் மற்றொரு பெரிய மாற்றம் "சட்ட பயிற்சியாளர்" என்பதன் வரையறையை விரிவுபடுத்துவதாகும். வெளிநாட்டு சட்ட நிறுவனங்களின் வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் பெருநிறுவன நிறுவனங்களுக்காக பணிபுரிபவர்களைச் சேர்ப்பது முன்மொழியப்பட்டது. தற்போது, ​​உயர் நீதிமன்ற வழக்கறிஞர்கள் மற்றும் வருவாய் முகவர்கள் மட்டுமே சட்டப் பயிற்சியாளர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

“ தவறான நடத்தைக்கு” ஒரு காரணமாக வழக்கறிஞர் போராட்டம்


மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய புதிய விதிகளில் ஒன்று பிரிவு 35A ஆகும். அதன் படி, எந்தவொரு வழக்கறிஞர் சங்கமோ அல்லது சங்கத்தின் எந்தவொரு உறுப்பினரோ அல்லது எந்தவொரு வழக்கறிஞரோ, தனித்தனியாகவோ அல்லது கூட்டாகவோ, நீதிமன்றப் பணிகளைப் புறக்கணிக்கவோ அல்லது தவிர்ப்பதற்கோ அல்லது நீதிமன்றங்களின் செயல்பாடுகளிலோ அல்லது நீதிமன்ற வளாகங்களிலோ எந்த வடிவத்திலும் இடையூறு விளைவிக்கவோ அழைப்பு விடுக்கக்கூடாது என்று கூறுகிறது. வழக்கறிஞர்கள் சட்டம், 1961-ன் பிரிவு 4-ன் கீழ் இந்திய பார் கவுன்சில் (BCI) நிறுவப்பட்டது. வழக்கறிஞர்களின் சேர்க்கையை ஒழுங்குபடுத்துதல் மற்றும் பிரிவு 6-ன் கீழ் தவறான நடத்தை வழக்குகளைக் கையாளுதல் உள்ளிட்ட பரந்த அதிகாரங்களைக் கொண்டுள்ளது.


வரைவு மசோதா ஒரு பெரிய மாற்றத்தை முன்மொழிந்தது - இந்திய பார் கவுன்சிலில் மூன்று உறுப்பினர்கள் வரை பரிந்துரைக்க ஒன்றிய அரசுக்கு அனுமதி அளித்தது. பல வழக்கறிஞர்கள் இதை எதிர்த்தனர். இது இந்திய பார் கவுன்சில் மற்றும் பயிற்சி பெறும் வழக்கறிஞர்களின் சுதந்திரத்தை பலவீனப்படுத்தும் என்று வாதிட்டனர்.


பாஜகவின் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் மற்றும் இந்திய பார் கவுன்சிலின் தலைவர் மனன் குமார் மிஸ்ரா ஆரம்பத்தில் இந்த திட்டத்தை விமர்சித்தார். இது இந்தியாவில் 27 லட்சம் வழக்கறிஞர்களை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் இந்திய பார் கவுன்சிலின் ஜனநாயக கட்டமைப்பிற்கு எதிரானது என்று அவர் சட்ட அமைச்சர் அர்ஜுன் ராம் மேக்வாலுக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். இருப்பினும், அரசாங்கத்துடன் கலந்துரையாடல்களுக்குப் பிறகு, அவர் தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றினார்.


மசோதாவில் ஒரு வரையறுக்கப்பட்ட விதிவிலக்கு சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. நீதிமன்றப் பணிகளை சீர்குலைக்காவிட்டால் மட்டுமே வேலைநிறுத்தங்களை மேற்கொள்ள அனுமதித்தது. தொழில்முறை நடத்தை, பணி நிலைமைகள் அல்லது நிர்வாக சிக்கல்கள் குறித்து வழக்கறிஞர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கலாம்.


இந்த விதியை மீறுவது பிரிவு 35-ன் கீழ் தவறான நடத்தையாகக் கருதப்படும். டெல்லி பார் கவுன்சிலின் முன்னாள் தலைவரான வழக்கறிஞர் கே.சி. மிட்டல் இந்த விதியை கடுமையாக எதிர்த்தார். எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் உரிமை அடிப்படையானது என்றும் அதை தவறான நடத்தை என வகைப்படுத்தக்கூடாது என்றும் அவர் வாதிட்டார்.


தவறான நடத்தைக்கான கூடுதல் காரணங்கள்


வரைவு மசோதா பிரிவு 45B, ஒரு வழக்கறிஞரின் தவறான நடத்தையால் ஒருவருக்கு இழப்பு ஏற்பட்டால், அந்த நபர் வழக்கறிஞருக்கு எதிராக புகார் அளிக்கலாம் என்று கூறுகிறது. இந்திய பார் கவுன்சில் (BCI) பரிந்துரைக்கப்பட்ட விதிமுறைகளின் அடிப்படையில் வழக்கறிஞரின் பொறுப்பை முடிவு செய்யும். இதன் பொருள், வழக்கறிஞரின் செயல்கள் வேண்டுமென்றோ அல்லது தவறான நடத்தையிலோ தங்களுக்கு இழப்பை ஏற்படுத்தியதாக வாடிக்கையாளர்கள் நம்பினால், அவர்கள் மீது புகார் அளிக்கலாம். இந்த விதி தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் என்று வழக்கறிஞர்கள் கவலை கொள்கின்றனர். 


வழக்கறிஞர் பராஸ் ஜெயின் இதை கேள்வி எழுப்பி, "ஒரு வாடிக்கையாளர் ஒரு வழக்கில் தோற்றால், அந்த வழக்கறிஞருக்கு எதிராக புகார் செய்யலாம். ஆனால் ஒரு வழக்கில் தோற்றதற்கு மட்டும் ஒரு வழக்கறிஞரை எப்படி குறை கூற முடியும்?" என்று கேள்வி எழுப்பினர். இந்த விதி நாட்டில் உள்ள அனைத்து வழக்கறிஞர்களுக்கும் கடுமையான சட்ட விளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று எச்சரித்தார்.


"தவறான நடத்தைக்கு" (misconduct) பண அபராதம் விதிக்க இந்த மசோதா முன்மொழிந்துள்ளது. ஒரு வழக்கறிஞர் மாநில பட்டியலில் (state roll) இருந்து இடைநீக்கம் செய்யப்படலாம் அல்லது நீக்கப்படலாம். அவர்களுக்கு ₹3 லட்சம் வரை அபராதம் விதிக்கப்படலாம். புகார் பொய்யானது என்று கண்டறியப்பட்டால், புகார்தாரர் ₹50,000 அபராதம் செலுத்த வேண்டும்.


"பட்டியலில் இருந்து பெயர்களை நீக்கும் அதிகாரம்" என்று தலைப்பிடப்பட்ட வரைவு மசோதாவின் பிரிவு 26-A, வழக்கறிஞர் இறந்தால், வழக்கறிஞர் நீக்கம் கோரினால், வழக்கறிஞர் "கடுமையான தவறான நடத்தை" அல்லது "நீதிமன்ற செயல்பாட்டைத் தடுப்பது" ஆகியவற்றில் குற்றவாளி எனக் கண்டறியப்பட்டால் மாநில பார் கவுன்சில் ஒரு வழக்கறிஞரின் பெயரை நீக்க அனுமதிக்கிறது. தவறான நடத்தை என்ற சொல் புதிதாக சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், "தவறான நடத்தை" மற்றும் "இழப்பு" ஆகியவை வழக்கறிஞர்கள் சட்டத்திலோ அல்லது வரைவு மசோதாவிலோ வரையறுக்கப்படவில்லை.


துவாரகா நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் சங்கத்தின் தலைவரும் ஒருங்கிணைப்புக் குழுவின் செய்தித் தொடர்பாளருமான வழக்கறிஞர் என்.சி. சர்மா, புதிய விதி குறித்து கேள்வி எழுப்பினார். "தவறான நடத்தை என்றால் என்ன என்பதை யார் தீர்மானிப்பார்கள்?" என்று அவர் கேட்டார். வழக்கறிஞர்கள் தங்கள் கட்சிக்காரர்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். மாநிலப் பட்டியலில் தங்கள் பெயர்களைத் தக்க வைத்துக் கொள்ளப் போராடக்கூடாது என்று அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இந்த விதி பல வழக்கறிஞர்கள் தேர்தலில் போட்டியிடுவதைத் தடுக்கக்கூடும் என்றும் அவர் எச்சரித்தார்.




Original article:

Share:

சதுப்புநிலப் பாதுகாப்பு ஏன் அவசியம்? -ஸ்ரீகுமார் சட்டோபாத்யாய்

 சதுப்புநிலங்களைப் பாதுகாப்பதும் நிர்வகிப்பதும் ஒரு சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது. ஏனெனில், இவை பிற வளர்ச்சிப் பிரச்சினைகளுடன் தொடர்புடையது.


சமீபத்தில், மேகாலயா உயர் நீதிமன்றம் ஒரு பொது நல வழக்கைத் தானாக முன்வந்து விசாரித்தது. இந்த வழக்கு மாநிலத்தில் சதுப்புநிலப் பாதுகாப்பைக் கண்காணிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது சதுப்புநிலங்களின் முக்கியத்துவத்தை மீண்டும் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்துள்ளது. 1971-ஆம் ஆண்டு முதல், பிப்ரவரி 2 உலக சதுப்புநில தினமாகக் (World Wetland Day) கடைபிடிக்கப்படுகிறது. இந்த நாள் சதுப்புநிலப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒப்பந்தமான ராம்சர் மாநாட்டு ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டதைக் குறிக்கிறது. இந்த ஒப்பந்தம் ஈரானின் ராம்சாரில் கையெழுத்தானது. இந்த ஆண்டுக்கான கருப்பொருள் "நமது பொதுவான எதிர்காலத்திற்காக சதுப்புநிலங்களைப் பாதுகாத்தல்" (Protecting Wetlands for Our Common Future) என்பதாகும். இந்த கருப்பொருள் நிலையான வளர்ச்சியில் சதுப்புநிலங்களின் பங்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது. இது 1987-ஆம் ஆண்டு ஐ.நா. உலக சுற்றுச்சூழல் மற்றும் மேம்பாட்டு ஆணையத்தால் வெளியிடப்பட்ட "நமது பொதுவான எதிர்காலம்" என்ற பிரண்ட்லேண்ட் அறிக்கையுடன் ஒத்துப்போகிறது.


பல அழுத்தங்கள்


சதுப்பு நிலங்கள், உயிரியல் ரீதியாக மிகவும் உற்பத்தி செய்யும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளில் ஈரநிலங்கள் அடங்கும். அவை மக்களுக்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் பல நன்மைகளை வழங்குகின்றன. உலகளவில், ஈரநிலங்கள் 12.1 மில்லியன் கிமீ² பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளன, இது பூமியின் மேற்பரப்பில் சுமார் 6% ஆகும். அவை உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சேவைகளில் 40.6% பங்களிக்கின்றன.  இருப்பினும், சதுப்பு நிலங்கள் கடுமையான அச்சுறுத்தல்களை எதிர்கொள்கின்றன. அவற்றின் அளவு மற்றும் தரம் குறைந்து வருகிறது. மக்கள்தொகை வளர்ச்சி, நகரமயமாக்கல், தொழில்மயமாக்கல் மற்றும் அதிகரித்துவரும் நிலத் தேவை போன்ற வளர்ச்சி நடவடிக்கைகள் இதற்குக் காரணியாகும். காலநிலை மாற்றமும் நிலைமையை மோசமாக்குகிறது.


1900-ஆம் ஆண்டு முதல், சதுப்பு நிலங்களின் கீழ் உள்ள பரப்பளவில் 50% வரை பல்வேறு பயன்பாடுகளுக்காக மாற்றப்பட்டுள்ளதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. 1970 மற்றும் 2015-க்கு இடையில், கடலோர மற்றும் உள்நாட்டு மொத்த சதுப்பு நிலப்பகுதி 35% சுருங்கியது. சதுப்பு நில விரிவாக்கப் போக்குகள் (Wetland Extend Trends (WET)) குறியீடு உலகளாவிய சதுப்பு நில இழப்பு விகிதத்தை ஆண்டுக்கு 0.78% என மதிப்பிடுகிறது. இது ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு (Food and Agriculture Organization (FAO)) அறிக்கையின்படி, இயற்கை தாவரங்களின் இழப்பு விகிதத்தைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமாகும். 1970-ஆம் ஆண்டு முதல், உள்நாட்டு சதுப்பு நில இனங்களில் 81% கடலோர மற்றும் கடல் உயிரினங்களில் 36% குறைந்துள்ளன. உலகளவில் சதுப்பு நில தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் அபாயத்தில் உள்ளன.


சதுப்பு நிலங்களின் பாதுகாப்பு மற்றும் மேலாண்மை ஒரு பெரிய சவாலாக மாறியுள்ளது. சதுப்பு நிலங்கள் பிற வளர்ச்சிப் பிரச்சினைகளுடன் தொடர்புடையது. அவை நீர் மேலாண்மை மற்றும் காலநிலை மாற்ற தாக்கங்களைக் குறைப்பதிலும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. நகர்ப்புறங்களில், சதுப்பு நிலங்கள் நீல-பச்சை உட்கட்டமைப்பை வழங்குவதன் மூலம் உதவுகின்றன. இது இயற்கை மற்றும் மேம்பாடு இரண்டையும் ஆதரிக்கிறது. சதுப்பு நிலங்களின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, ராம்சர் காலநிலை மாநாடு (COP14) நவம்பர் 5-13, 2022 வரை சீனாவின் வுஹான் மற்றும் சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவில் நடைபெற்றது. ஐந்தாவது ராம்சர் ராஜதந்திரத் திட்டத்தைத் தயாரிப்பதில் மாநாடு கவனம் செலுத்தியது. சதுப்பு நிலப் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட முயற்சியாக இருக்க முடியாது என்பதையும் அது வலியுறுத்தியது. இது சூழலுக்கு ஏற்றவாறு மாற்றியமைக்கப்பட்டு, பிற சர்வதேச சுற்றுச்சூழல் மேம்பாட்டு முயற்சிகளுடன் சரியான முறையில் இணைக்கப்பட வேண்டும்.


அதன்படி, 14-வது காலநிலை மாநாடு (Conference of the Parties (CoP)) ராம்சர் ராஜதந்திர திட்டத்தை செயல்படுத்துவது முக்கிய உலகளாவிய இலக்குகளை அடைய உதவும் என்று நிபுணர்கள் தெரிவித்தனர். இதில் நிலையான வளர்ச்சி இலக்குகள் (SDGs), உலகளாவிய பல்லுயிர் இலக்குகள் மற்றும் காலநிலை மாற்றம் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் கட்டமைப்பு மாநாடு (United Nations Framework Convention of Climate Change (UNFCCC)) ஆகியவை அடங்கும். சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு மறுசீரமைப்புக்கான ஐ.நா. பத்தாண்டுகள் மற்றும் பல்லுயிர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சேவைகள் (Intergovernmental Science-Policy Platform on Biodiversity and Ecosystem Services (IPBES)), காலநிலை மாற்றத்திற்கான அரசுகளுக்கிடையேயான குழு (Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)) மற்றும் சதுப்பு நிலங்கள் தொடர்பான பிற உலகளாவிய திட்டங்களின் பணிகளுடனும் இணைந்து செயல்படுகின்றன. கோவிட்-19 தொற்றுநோயின் விளைவாக ஏற்படும் உலகளாவிய மாற்றங்கள் மற்றும் COP13 அல்லது ராம்சர் சதுப்பு நிலங்கள் மாநாட்டின் கட்சிகளின் 13-வது கூட்டம் 2018 முதல் பல்லுயிர் இழப்பு மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் தாக்கங்கள் சதுப்பு நிலங்களின் இழப்பைத் தடுக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை சுட்டிக்காட்டுகின்றன.


இந்தியாவின் நிலைமை


ராம்சர் ஒப்பந்தத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டுள்ளது. 2023ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகம் நாட்டில் 75 ராம்சர் தளங்களை (சர்வதேச முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சதுப்பு நிலங்கள்) அடையாளம் கண்டுள்ளது. இந்த சதுப்பு நிலங்கள் கடற்கரைகளிலிருந்து இமயமலைப் பகுதி வரை பரவியுள்ளன. மேலும், இயற்கையில் பன்முகத்தன்மை கொண்டவை. மேல் கங்கை நதி போன்ற சில நதிப் பகுதிகள்கூட ராம்சர் தளங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளன.


இருப்பினும், ராம்சர் தளத்தை அடையாளம் காண்பது அதன் பாதுகாப்பிற்கு பங்களிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. மேலும், ராம்சர் தளங்களின் கீழ் உள்ள பரப்பளவு 1.33 மில்லியன் ஹெக்டேர் அல்லது 15.98 மில்லியன் ஹெக்டேர் சதுப்பு நிலங்களில் 8% ஆகும். இந்த சதுப்பு நிலங்கள் தேசிய சதுப்பு நில தசாப்த மாற்ற அட்லஸில் 2017-18-ல் அடையாளம் காணப்பட்டு வரைபடமாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அட்லஸ் இந்திய அரசாங்கத்தின் விண்வெளி பயன்பாட்டு மையத்தால் (Space Applications Centre (SAC)) தயாரிக்கப்பட்டது. இருப்பிடத்தின் அடிப்படையில், ஈரநிலங்கள் உள்நாட்டு மற்றும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்டவை என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 2017-18ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் 66.6% சதுப்பு நிலங்கள் இயற்கையானவை. இவற்றில் 43.9% உள்நாட்டு சதுப்பு நிலங்களும் 22.7% கடலோர சதுப்பு நிலங்களும் உள்ளன.

சதுப்பு நிலங்களின் பரப்பளவு நிலையான எண்ணிக்கை அல்ல. இந்தியா முழுவதும் இயற்கையான சதுப்பு நிலங்கள் குறைந்து வருவதாகவும், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட சதுப்பு நிலங்கள் அதிகரித்து வருவதாகவும் ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. விண்வெளி பயன்பாட்டு மையம் (SAC) நடத்திய ஆய்வில், 2006-07 முதல் 2017-18 வரையிலான காலத்திற்குள், கடற்கரையோரத்தில் உள்ள இயற்கை சதுப்பு நிலங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதாக கண்டறிந்துள்ளது. ஈரநில சர்வதேச தெற்காசியா (Wetlands International South-Asia (WISA)) மதிப்பீட்டின்படி, கடந்த 40-ஆண்டுகளில் இந்தியா அதன் இயற்கை சதுப்பு நிலங்களில் 30% இழந்துள்ளது. இந்த இழப்புகளுக்கு நகரமயமாக்கல், உட்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, விவசாய விரிவாக்கம் மற்றும் மாசுபாடு ஆகியவை முக்கிய காரணியாகும். நகர்ப்புறங்களில், குறிப்பாக முக்கிய நகரங்களுக்கு அருகில், சதுப்பு நிலங்கள் வேகமாக அழிந்து வருகின்றன. 1970 மற்றும் 2014-க்கு இடையில் மும்பை அதன் ஈரநிலங்களில் 71% இழந்துள்ளதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


1991 முதல் 2021 வரையிலான 30 ஆண்டுகளில் கிழக்கு கொல்கத்தாவில் உள்ள ஈரநிலங்கள் 36% சுருங்கிவிட்டதாக மற்றொரு ஆய்வு காட்டுகிறது. சமீபத்திய WWF ஆய்வு, சென்னை அதன் சதுப்பு நிலங்களில் 85% இழந்துள்ளதாகக் குறிப்பிடுகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள சதுப்பு நிலங்களின் அழிவு காரணமாக சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சேவைகள் இழப்பதைக் குறிக்கும் பல ஆய்வுகள் உள்ளன. கொலம்பியாவின் காலி நகரத்தில் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வில், நகர்ப்புற சதுப்பு நிலங்கள் இழப்பு காரணமாக மொத்த சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சேவைகளின் இழப்பு ஒரு வருடத்தில் ஒரு ஹெக்டேருக்கு $76,827 என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. புறநகர்ப் பகுதியில் இழப்பு ஆண்டுக்கு ஒரு ஹெக்டேருக்கு $30,354 என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.


பெரிய பரிமாணம்


தற்போது, ​​இந்தியாவில் பெரும்பாலான சதுப்பு நில மேலாண்மை முயற்சிகள் சூழலியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழலில் கவனம் செலுத்துகின்றன. ஆய்வுகள் சில முக்கிய சதுப்பு நிலங்களுக்கு மட்டுமே நடத்தப்படுகின்றன. உலக அளவில், சதுப்பு நில பல்லுயிர் பெருக்கத்தைத் தவிர, சதுப்பு நிலம் மற்றும் மனித நடவடிக்கைகளின் காரணமாக அதிக பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்கின்றன. மேலும், சதுப்பு நிலங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மதிப்பிடுவதற்கும் முன்னுரிமை அளிப்பதற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது.


பல்வேறு சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு சேவைகள் மற்றும் சமூகத்திற்கு அவை வழங்கும் மதிப்புகளின் அடிப்படையில், சதுப்பு நிலங்கள் சுற்றுச்சூழல், பொருளாதார மற்றும் சமூக பாதுகாப்பின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும். இந்த பெரிய பரிமாணத்தை அங்கீகரித்து, நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதிக்குள் நிலப் பயன்பாட்டில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், சதுப்பு நிலச் சூழலில் மாற்றங்களுக்கு வழிவகுத்த காரணிகள் மற்றும் சதுப்பு நில அழிவிற்கு முக்கிய காரணியாக இருக்கும் வெளிப்புற அழுத்தம் உள்ளிட்ட சமூக மற்றும் பொருளாதார காரணிகளை ஆராய்வது முக்கியம்.


சதுப்பு நிலங்கள் கார்பனை உறிஞ்சி வெளியிடுகின்றன. இதனால் அவை காலநிலைக்கு முக்கியமானவை. காலநிலை மாற்றத்தைக் குறைப்பதில் அவற்றின் பங்கிற்கு முறையான ஆய்வு மற்றும் கண்காணிப்பு தேவைப்படுகிறது. ஆனால், இது அரிதாகவே செய்யப்படுகிறது. காலநிலை மாற்றம் மற்றும் மனித நடவடிக்கைகளால் அதிகரித்து வரும் அச்சறுத்தல்களின் காரணமாக, பயனுள்ள மேலாண்மை உத்திகள் தேவைப்படுகிறன. தற்போதைய அணுகுமுறை அனைத்து சதுப்பு நிலப் பிரச்சினைகளையும் தீர்க்கப் போதுமானதாக இல்லை. சதுப்பு நில மேலாண்மைக்கு ஒரு புதிய, சுற்றுச்சூழல் சார்ந்த அணுகுமுறை தேவைப்படுகிறது. ராம்சர் கட்சிகளின் 14-வது மாநாட்டின் போது பரிந்துரைக்கப்பட்டபடி, இது மேம்பாட்டுத் திட்டங்களில் சேர்க்கப்பட வேண்டும்.


ஸ்ரீகுமார் சட்டோபாத்யாய் விஞ்ஞானி புவி அறிவியல் ஆய்வு மையம், திருவனந்தபுரம் மற்றும் ஆலோசகர், கேரள மேம்பாடு மற்றும் கண்டுபிடிப்பு வியூகக் குழு, திருவனந்தபுரம்.




Original article:

Share: