பொதுக் கொள்கையில் பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்க இந்தியா இப்போதே செயல்பட வேண்டும். -ஆகாஷ் தேவ்

 பெருகிவரும் முன்னேற்றத்திற்கான காலம் கடந்துவிட்டது. உண்மையான மாற்றத்தைக் கொண்டுவர நமக்கு தைரியமான கொள்கை நடவடிக்கைகள் தேவை. தலைமைத்துவத்தில் பெண்களை ஆதரிக்க கலாச்சார மாற்றங்கள் நிகழ வேண்டும். பெண்களை பின்தங்க வைக்கும் தடைகளை அகற்ற நிறுவனங்கள் வலுவான ஆதரவை வழங்க வேண்டும்.


பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு மசோதா (Women’s Reservation Bill), 2023 தற்போது இயற்றப்பட்டு, மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு (census) மற்றும் எல்லை நிர்ணயப் பயிற்சிக்குப் (delimitation process) பிறகு செயல்படுத்தப்பட உள்ளது. இது நிர்வாகத்தில் பெண்களுக்கு அதிக பிரதிநிதித்துவத்தை உறுதி செய்வதில் குறிப்பிடத்தக்க மைல்கல்லைக் குறிக்கிறது. இந்த மாற்றத்திற்கு நாடு தயாராகும் போது, ​​பங்குதாரர்களை பொறுப்புத்தன்மை வைப்பதற்கும் மேலும் உள்ளடக்கிய அரசியல் நிலப்பரப்பை வளர்ப்பதற்கும் தொடர்ச்சியான பொது உரையாடல் முக்கியமானது.


பொதுக் கொள்கையில் பெண்களின் பங்கேற்பு சமத்துவத்தைப் பற்றியது மட்டுமல்ல. அனைவரையும் உள்ளடக்கிய மற்றும் பல்வேறு சமூகத் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்யும் நிர்வாக அமைப்புகளை உருவாக்குவதற்கு இது அவசியம். இந்தியாவின் அரசியலமைப்பு சமத்துவத்தையும், பொதுப் பதவிகளை வகிக்கும் உரிமையையும் உறுதி செய்கிறது. இருப்பினும், முடிவெடுக்கும் தலைமைகளில் பெண்கள் இன்னும் பெரும்பாலும் குறைவாகவே பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இதற்கு வரலாற்றுரீதியான விலக்கு, முறையான தடைகள் மற்றும் ஆழமாக வேரூன்றிய சார்புகள் காரணமாகும். இந்த சவால்கள் மில்லியன் கணக்கான மக்களை பாதிக்கும் கொள்கைகளுக்கு பெண்கள் முழுமையாக பங்களிப்பதைத் தடுக்கின்றன.


நிர்வாகத்தில் பாலின சமத்துவத்தை நோக்கிய இந்தியாவின் பயணம் முன்னேற்றம் மற்றும் தொடர்ச்சியான சவால்கள் இரண்டையும் காட்டுகிறது. நாடு 1961-ம் ஆண்டில் பெண்களின் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான மாநாட்டை அங்கீகரித்தது. இருப்பினும், அதிகாரத்தில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் மிகக் குறைவாகவே உள்ளது. இதுவரை, இந்தியாவில் ஒரே ஒரு பெண் பிரதமர் இந்திரா காந்தி மற்றும் இரண்டு பெண் குடியரசுத் தலைவர்கள், பிரதிபா பாட்டீல் மற்றும் திரௌபதி முர்மு ஆகியோர் மட்டுமே இருந்துள்ளனர். இந்த பாலின ஏற்றத்தாழ்வு, தலைமைப் பதவிகளை அடைவதில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் தடைகளை எடுத்துக்காட்டுகிறது.


கொள்கை வகுப்பில் பெண்களின் பங்களிப்பு குறைவாக இருப்பதற்கு பல ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட காரணிகள் காரணமாகும். இவற்றில் சமூக, பொருளாதார மற்றும் நிறுவன சவால்கள் அடங்கும். பாரம்பரிய பாலின ரீதியிலான தலைமைகள் பெரும்பாலும் பெண்களை வீட்டுப் பொறுப்புகளுக்கு மட்டுப்படுத்துகின்றன. நிதி சிக்கல்கள் நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்குகின்றன. குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் அரசியலில் நுழைவதற்குத் தேவையான வளங்களைப் பெறுவது கடினமாக உள்ளது.


நிறுவனத் தடைகளும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. அரசு மற்றும் அரசியல் பணியிடங்கள் பெரும்பாலும் பெண்களுக்கு விரோதமானவை. இதில், துன்புறுத்தல் மற்றும் பாலியல் பாகுபாடு ஆகியவை இந்த இடங்களில் பொதுவான பிரச்சினைகளாகும். உலகெங்கிலும் உள்ள பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் 82% பேர் உளவியல் வன்முறையை எதிர்கொண்டதாக இன்டர்-பார்லிமென்டரி யூனியன் (Inter-Parliamentary Union (IPU)) 2018-ம் ஆண்டில் நடத்திய ஆய்வில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. கூடுதலாக, அவர்களில் 44% பேர் மரண அச்சுறுத்தல், கற்பழிப்பு அல்லது தாக்குதல் அச்சுறுத்தல்களைப் பெற்றனர். இந்தியாவில், அரசு நிறுவனங்கள் பெரும்பாலும் ஆட்சேர்ப்பு மற்றும் பதவி உயர்வு செயல்முறைகளில் வெளிப்படைத்தன்மையைக் கொண்டிருக்கவில்லை. இது பெண்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் முன்னேறுவதை கடினமாக்குகிறது. உயர் கொள்கை வகுப்பாளர் பதவிகளில்கூட பாலின முறையில் ஊதிய இடைவெளி தொடர்கிறது. இது பெண்கள் நிர்வாகத்தில் தொழில்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதைத் தடுக்கிறது.


மேலும், ஊதியம் பெறாத பராமரிப்புப் பணிகளின் சமமற்ற விநியோகம் ஆண்களைவிட பெண்களை அதிகம் பாதிக்கிறது. இது தொழில்முறை மற்றும் அரசியல் நடவடிக்கைகளில் பங்கேற்கும் வாய்ப்புகளை கட்டுப்படுத்துகிறது. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் (International Labour Organisation (ILO)) கூலி இல்லாத பராமரிப்புப் பணிகளில், இந்தியாவில் பெண்கள் தினமும் சுமார் 297 நிமிடங்கள் செலவிடுகிறார்கள். இதை ஒப்பிடுகையில், ஆண்கள் இதுபோன்ற பணிகளில் 31 நிமிடங்கள் மட்டுமே செலவிடுகிறார்கள். இந்த இடைவெளி பெண்களின் ஓய்வு நேரத்தைக் குறைத்து, பாரம்பரிய பாலினத் தன்மைகளை வலுப்படுத்துகிறது. இந்த தன்மைகள் பெண்கள் பொது வாழ்வில் தீவிரமாக பங்கேற்பதைத் தடுக்கின்றன.


ஆயினும்கூட, கொள்கை வகுப்பில் பெண்களின் இருப்புநிலை உண்மையான நன்மைகளைத் தருகிறது. இந்தியாவில் பெண்கள் தலைமையிலான கிராம சபைகள் அத்தியாவசிய உள்கட்டமைப்பில் அதிக கவனம் செலுத்துகின்றன என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. அவை குடிநீர், சாலைகள் மற்றும் கல்வித் திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கின்றன. உள்ளூர் அரசாங்கங்களில் பெண் தலைவர்கள் பொதுப் பொருட்களில் முதலீடு செய்ய அதிக வாய்ப்புள்ளது என்று 2010 உலக வங்கி ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. இந்த முதலீடுகள் முக்கியமாக சுகாதாரம் மற்றும் கல்வி போன்ற துறைகளில் அவர்களின் சமூகங்களுக்கு பயனளிக்கின்றன.


உலகளவில், நாடாளுமன்றத்தில் பெண் பிரதிநிதித்துவம் அதிகம் உள்ள நாடுகள் வலுவான பாலின உணர்திறன் சட்டங்களை இயற்ற முனைகின்றன. உதாரணமாக, ருவாண்டா, நாடாளுமன்றத்தில் பெண்களின் அதிக சதவீதத்தை (61.3 சதவீதம்) கொண்டுள்ளதால், பாலின அடிப்படையிலான வன்முறை மற்றும் பெண்களின் பொருளாதார மேம்பாட்டை ஊக்குவிப்பதற்காக விரிவான சட்டங்களை இயற்றியுள்ளது. இந்தியாவில், சுகாதாரம், கல்வி மற்றும் சமூக நலன் போன்ற பிரச்சினைகளுக்கு அதிக உணர்திறனை வெளிப்படுத்தி, உள்ளடக்கிய வளர்ச்சிக் கொள்கைகளுக்கு வாதிடுவதில் பெண் சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் கருவியாக உள்ளனர்.


பாலின முக்கியத்துவத்தில் மெதுவான முன்னேற்றம் பொதுக் கொள்கையில் பெண்களின் பங்கேற்பை முன்னேற்றுவதில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், பாலின முக்கியத்துவத்தில் மெதுவான முன்னேற்றம் இன்னும் உள்ளது. பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட பல கொள்கைகள் திறம்பட செயல்படுத்தப்படுவதில்லை. மேலும், பொருளாதாரக் கொள்கைகள் பெரும்பாலும் அவர்களின் பங்களிப்பை ஒதுக்கி விடுகின்றன. உதாரணமாக, 2023-ம் ஆண்டில் பெண்களுக்கான இடஒதுக்கீடு மசோதா நிறைவேற்றப்பட்ட போதிலும், பெண்களுக்கு 33 சதவீத இடஒதுக்கீட்டை நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் கட்டாயமாக்குவது, முடிவெடுப்பதில் அவர்களின் குரல்கள் சமமாக மதிக்கப்படுவதை உறுதிசெய்வது இன்னும் சவாலாகவே உள்ளது.


பொருளாதாரக் கொள்கைகள் பெரும்பாலும் பாரம்பரிய பாலின தலைமைகளை ஆதரிக்கின்றன. பொருளாதாரத்திற்கு பெண்கள் அளிக்கும் முக்கிய பங்களிப்புகளை அவை அங்கீகரிக்கத் தவறிவிடுகின்றன. இந்தியாவில் பாலின சமத்துவத்தை மேம்படுத்துவது 2025-ம் ஆண்டுக்குள் நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 770 பில்லியன் டாலர்களைச் சேர்க்கக்கூடும் என்று மெக்கின்சி குளோபல் நிறுவனம் (McKinsey Global Institute) கூறுகிறது. இருப்பினும், பொருளாதாரத்தில் பெண்களின் பங்களிப்பு இன்னும் குறைவாகவே உள்ளது. 2021-ம் ஆண்டு நிலவரப்படி, 20.3% பெண்கள் மட்டுமே தொழிலாளர் படையில் (labor force) ஒரு பகுதியாக இருந்தனர் என்று உலக வங்கி தெரிவித்துள்ளது.


முன்னோக்கி செல்லும் பாதை


கொள்கை உருவாக்கம் மற்றும் நிர்வாகத்தில் பாலின சமத்துவத்தை விரைவுபடுத்த, பல பங்குதாரர்களை ஈடுபடுத்துவது அவசியம். அரசாங்கக் கொள்கைகள் சம வாய்ப்புகளை ஆதரிக்க வேண்டும். பெருநிறுவன முயற்சிகள் பெண்களின் பங்கேற்பை ஊக்குவிக்க வேண்டும். தடைகளை நீக்க சமூகமும் மாற வேண்டும். இந்த முயற்சிகள் ஒன்றாக, பெண்களுக்கு ஆதரவான சூழலை உருவாக்க முடியும்.


நாடாளுமன்றம் மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்களில் பெண்களுக்கு 33 சதவீத இடஒதுக்கீடு பெண்களின் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தை அதிகரிப்பதற்கான ஒரு முக்கியமான படியாகும். இது அவர்களின் முடிவெடுக்கும் சக்தியை பலப்படுத்துகிறது. நிர்வாகத்தின் உயர் மட்டங்களில் பெண்களின் குரல்கள் கேட்கப்படுவதை உறுதி செய்வதன் மூலம் இந்தக் கொள்கை அரசியல் நிலப்பரப்பை மாற்றும். இளம் பெண்களுக்கு தரமான கல்வி மற்றும் தலைமைத்துவ பயிற்சி திட்டங்கள் தேவை. இது நிர்வாகம் மற்றும் வணிகத்தில் உள்ள தலைமை பங்குகளுக்கு அவர்கள் தயாராக உதவுகிறது.


தனியார் துறை பாலின பன்முகத்தன்மையை தீவிரமாக ஊக்குவிக்க வேண்டும். நிறுவனங்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் பெண்களை வழிநடத்த வழிகாட்டுதல் திட்டங்களை (mentorship programs) அறிமுகப்படுத்த வேண்டும். பெண்கள் தங்கள் திறன்களை வளர்க்க உதவ தலைமைத்துவ பயிற்சி வழங்கப்பட வேண்டும். ஆண்களைப் போலவே பெண்களுக்கும் அதே வாய்ப்புகளை வழங்க சம ஊதியக் கொள்கைகள் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும்.


அரசியலில் பெண்களின் பாதுகாப்பு அவர்களின் அதிக பங்கேற்புக்கு அவசியம். பெண்களைப் பாதுகாக்க சட்டப் பாதுகாப்புகள் இருக்க வேண்டும். பாதுகாப்பான சூழலை உருவாக்க துன்புறுத்தல் எதிர்ப்புக் கொள்கைகள் செயல்படுத்தப்பட வேண்டும். இவர்களுக்கு உதவி வழங்க ஆதரவான  வலையமைப்புகள் நிறுவப்பட வேண்டும். அரசியல் இடங்களில் பெண்களுக்கு எதிரான துன்புறுத்தல் மற்றும் வன்முறையை நிவர்த்தி செய்வதற்கான வலுவான வழிமுறைகளை நிறுவுவது அவசியம்.


நிதியமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் போன்ற தலைவர்களின் வெற்றி, அரசியலிலும் தலைமைப் பதவிகளிலும் நுழைய விரும்பும் இளம் பெண்களுக்கு ஊக்கமளிக்கிறது. இந்த முன்மாதிரிகளை முன்னிலைப்படுத்துவது, நிர்வாகத்தில் அதிக பெண்களைத் தொழில் செய்ய ஊக்குவிக்கும்.


கொள்கை வகுப்பில் பாலின சமத்துவத்தை அடைவது ஒரு தார்மீக கட்டாயம் மட்டுமல்ல, முற்போக்கான மற்றும் நியாயமான சமூகத்திற்கு அவசியமானது. பெண்களின் தலைமை பொருளாதார வளர்ச்சி, சமூக மேம்பாடு மற்றும் வெளிப்படையான நிர்வாகத்தை உந்துகிறது. இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் அடைந்திருந்தாலும், சம பிரதிநிதித்துவத்திற்கான பாதை இன்னும் தொடர்கிறது.


சிறிய, படிப்படியாகி வரும் முன்னேற்றத்திற்கான காலம் கடந்துவிட்டது. பெண்களின் தலைமையைத் தடுக்கும் தடைகளை அகற்ற நமக்கு தைரியமான கொள்கைகள், கலாச்சார மாற்றங்கள் மற்றும் வலுவான நிறுவன ஆதரவு தேவை. பெண்கள் வழிநடத்தும்போது சமூகங்கள் சிறப்பாகச் செயல்படுகின்றன என்பதை தரவு காட்டுகிறது. இந்தியா இந்த உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, பொதுக் கொள்கையில் பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்க உறுதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும்.


எழுத்தாளர் NCAER பாலினம் மற்றும் பெரு பொருளாதார மையத்தின் இணை உறுப்பினர் (மேக்ரோ பொருளாதார நிபுணர்) ஆவார்.




Original article:

Share:

2025 உலக வனவிலங்கு தினம் குறித்து தெரிந்து கொள்ள வேண்டியவை யாவை? -ரோஷ்னி யாதவ்

 ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் 3-ம் தேதி உலக வனவிலங்கு தினமாக (World Wildlife Day) அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்த நாளின் முக்கியத்துவம் என்ன?, எந்த இனங்கள் (Species) செய்திகளில் இடம்பெற்றன?


தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கினங்களைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைக்கும் வகையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் மார்ச் 3-ம் தேதி உலக வனவிலங்கு தினமாக (World Wildlife Day) அனுசரிக்கப்படுகிறது. இந்த ஆண்டுக்கான உலக வனவிலங்கு தினத்தின் கருப்பொருள் 'வனவிலங்கு பாதுகாப்பு நிதி : மக்கள் மற்றும் பூமியில் முதலீடு செய்தல்' (Wildlife Conservation Finance: Investing in People and Planet) ஆகியவை ஆகும்


முக்கிய அம்சங்கள் :


1. 2013-ம் ஆண்டில், ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொதுச் சபை (United Nations General Assembly (UNGA)) மார்ச் 3-ம் தேதியை ஐ.நா. உலக வனவிலங்கு தினமாக அறிவித்தது. காட்டு விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களைப் பாதுகாப்பது குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த இந்த நாள் அணுசரிக்கப்படுகிறது. இந்த தேதி 1973-ம் ஆண்டில் அழிந்து வரும் காட்டு விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களின் சர்வதேச வர்த்தகம் தொடர்பான மாநாட்டில் (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora (CITES)) கையெழுத்திட்டதைக் குறிக்கிறது.


2. CITES என்பது அரசாங்கங்களுக்கிடையேயான ஒரு சர்வதேச ஒப்பந்தமாகும். இது பாதுகாப்பிற்கான முக்கிய ஒப்பந்தமாக செயல்படுகிறது. காட்டு விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களின் சர்வதேச வர்த்தகத்தை ஒழுங்குபடுத்துவதன் மூலம் அழிந்து வரும் உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பதை உறுதி செய்வதே இதன் முதன்மை நோக்கமாகும். இந்த ஒழுங்குமுறை வர்த்தகம் இந்த உயிரினங்களின் உயிர்வாழ்விற்கு தீங்கு விளைவிக்காது என்பதை உறுதி செய்கிறது.


3. இந்த மாநாட்டை ஏற்றுக்கொண்ட ஒரு மாநில அல்லது பிராந்திய பொருளாதார ஒருங்கிணைப்பு அமைப்பு CITES-ன் அமைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதில், தற்போது 185 அமைப்புகள் உள்ளன. CITES செயலகம் ஐக்கிய நாடுகள் சபை சுற்றுச்சூழல் திட்டத்தால் (United Nations Environment Programme(UNEP)) நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது சுவிட்சர்லாந்தின் ஜெனீவாவில் அமைந்துள்ளது. CITES அமைப்புகளின் மாநாடானது முக்கிய முடிவெடுக்கும் அமைப்பாகும். இது அனைத்து அமைப்புகளையும் உள்ளடக்கியது மற்றும் ஒருமித்த அடிப்படையில் செயல்படுகிறது.


CITES எவ்வாறு செயல்படுகிறது?


CITES அமைப்பின் கீழ் உள்ள இனங்கள், அவற்றுக்கு தேவையான பாதுகாப்பின் அளவுக்கேற்ப, மூன்று பிற்சேர்க்கைகளில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.


பிற்சேர்க்கை-I அழிந்துபோகும் அபாயத்தில் உள்ள இனங்களை உள்ளடக்கியது. இந்த இனங்களின் மாதிரிகளில் வர்த்தகம் அரிதான சந்தர்ப்பங்களில் மற்றும் "விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில்" (exceptional circumstances) மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, இதில் இந்தியாவிலிருந்து வரும் கொரில்லாக்கள் மற்றும் சிங்கங்கள் அடங்கும்.


பிற்சேர்க்கை-II அழிந்துபோகும் அபாயத்தில் இல்லாத இனங்களை உள்ளடக்கியது. ஆனால், அவற்றின் உயிர்வாழ்வை உறுதிப்படுத்த இந்த இனங்களில் வர்த்தகம் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும். இதில் சில வகையான நரிகள் மற்றும் நீர்யானைகள் அடங்கும்.


பிற்சேர்க்கை-III-ல் குறைந்தது ஒரு நாட்டில் பாதுகாக்கப்படும் இனங்கள் அடங்கும். இந்த நாடுகள் வர்த்தகத்தை கட்டுப்படுத்த மற்ற CITES அமைப்புகளிடம் உதவி கேட்டுள்ளன. உதாரணங்களில், இந்தியாவிலிருந்து வரும் வங்காள நரி (Bengal fox) மற்றும் தங்க நரி (Golden Jackal) ஆகியவை அடங்கும். ஒவ்வொரு பட்டியலிலும் ஒவ்வொரு வகையிலும் உள்ள உயிரினங்களுடன் வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுவதற்கு வெவ்வேறு நடைமுறைகள் உள்ளன.


செய்திகளில் இடம்பெற்ற இனங்கள் 


1. இந்திய நட்சத்திர ஆமைகள் (Indian Star Tortoises )


இந்திய நட்சத்திர ஆமை CITES இணைப்பு-I-ல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இது இந்தியாவின் வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம் (Wild Life (Protection) Act), 1972-ன் அட்டவணை I-ல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இது அதன் கீழ் பட்டியலிடப்பட்டுள்ள விலங்குகளுக்கு முழுப் பாதுகாப்பை வழங்குகிறது. ஆமை 2016 முதல் IUCN சிவப்பு பட்டியலில் பாதிக்கப்படக்கூடியதாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.


வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம், 1972-ன் படி, இனங்களை கடத்துவதற்கான தண்டனையாக மூன்று முதல் ஏழு ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை வழங்கப்படும். இதில் குறைந்தபட்சம் ரூ.25,000 அபராதமும் அடங்கும். 


நட்சத்திர ஆமைகளின் தேவை மிகவும் அதிகமாக உள்ளது. ஏனெனில், அவை இந்தியாவிலும் வெளிநாட்டிலும் செல்லப்பிராணிகளாக விரும்பப்படுகின்றன.





TRAFFIC

                    இது உலகளவில் செயல்படும் ஒரு முன்னணி அரசு சாரா நிறுவனமாகும். இது காட்டு விலங்குகள் மற்றும் தாவரங்களின் வர்த்தகத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது. இதன் பணி பல்லுயிர் பாதுகாப்பு மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி இரண்டையும் ஆதரிக்கிறது.


2. எறும்புண்ணிகள் (Pangolins)

உலகளவில் எட்டு எறும்புண்ணி (Pangolins) இனங்கள் உள்ளன. நான்கு இனங்கள் ஆப்பிரிக்காவிலும், நான்கு ஆசியாவிலும் காணப்படுகின்றன. இந்தியாவில் இரண்டு வகையான எறும்புண்ணிகள் உள்ளன. அவை, இந்திய எறும்புண்ணி (மானிஸ் கிராசிகாடேட்டா) மற்றும் சீன எறும்புண்ணி (மானிஸ் பெண்டாடாக்டைலா). இந்திய எறும்புண்ணிகள் வங்காளதேசம், இந்தியா, நேபாளம், பாகிஸ்தான் மற்றும் இலங்கையில் காணப்படுகின்றன.

இந்தியாவில், இந்திய எறும்புண்ணி (Indian pangolin) பரவலாகக் காணப்படுகிறது மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம், அசாம், பீகார், சத்தீஸ்கர், கோவா, குஜராத், ஜார்கண்ட், கர்நாடகா, மத்தியப் பிரதேசம், மகாராஷ்டிரா, மேகாலயா, ஒடிசா, ராஜஸ்தான், தமிழ்நாடு, உத்தரகண்ட், உத்தரபிரதேசம் மற்றும் மேற்கு வங்கம் ஆகிய நாடுகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்தியாவில், இந்திய எறும்புண்ணிகள் மற்றும் சீன எறும்புண்ணிகள் இரண்டும் 1972-ம் ஆண்டு வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டத்தின் (Wildlife (Protection) Act) அட்டவணை-I இல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. 2017 முதல், அனைத்து எறும்புண்ணி இனங்களும் CITES இன் இணைப்பு-I இல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. IUCN சிவப்பு பட்டியலில் சீன எறும்புண்ணிகள் 'மிகவும் ஆபத்தில் உள்ளவை' (Critically Endangered) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. IUCN சிவப்பு பட்டியலில் இந்திய எறும்புண்ணிகள் 'அழிந்து வரும்' (Endangered) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

3. சிங்கம் (பாந்தெரா லியோ) Lion (Panthera Leo)

சிங்கங்கள் ஆப்பிரிக்கா மற்றும் ஆசியாவை பூர்வீகமாகக் கொண்டவை. அவை குழுக்களாக வாழும் சமூக பூனைகள் (social cats). சிங்கங்கள் புதர்க்காடுகள் போன்ற திறந்தவெளி காடுகளை விரும்புகின்றன. வயது வந்த ஆண் சிங்கங்கள் அடர்த்தியான, பிடரிமயிரினைக் கொண்டுள்ளன.

சிங்கம் திட்டம் (Project Lion) ஆகஸ்ட் 2020-ம் ஆண்டில் அறிவிக்கப்பட்டது. இது நீண்டகால பாதுகாப்புக்கான முயற்சிகள் மூலம் ஆசிய சிங்கங்களின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதை முக்கிய நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்த திட்டம் விரிவான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் கவனம் செலுத்துகிறது. 

உலக சிங்க தினம் (World Lion Day) ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆகஸ்ட் 10-ம் தேதி அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. வேகமாக குறைந்து வரும் சிங்கங்களின் எண்ணிக்கை குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதும், அவற்றின் பாதுகாப்பிற்கான அவசரத் தேவையை எடுத்துக்காட்டுவதும் இதன் முக்கிய நோக்கமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

IUCN சிவப்புப் பட்டியலில் சிங்கங்கள் 'பாதிக்கப்படக்கூடியவை' (Vulnerable) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அவை, வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம் (Wildlife (Protection) Act), 1972-ன் அட்டவணை I-ல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. இந்த இனங்கள் CITES இன் இணைப்பு II-ல் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. ஆசிய சிங்கத்தின் துணை இனம் பாந்தெரா லியோ பெர்சிகா இணைப்பு I-ல் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

4. ஒற்றைக் கொம்பு காண்டாமிருகம் (One-horned Rhinoceros)

இந்திய காண்டாமிருகம், ஒற்றைக் கொம்பு காண்டாமிருகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது பிரம்மபுத்ரா பள்ளத்தாக்கு, வடக்கு வங்காளத்தின் சில பகுதிகள் மற்றும் தெற்கு நேபாளத்தில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. வேட்டைக்காரர்கள் நீண்ட காலமாக இந்த இனத்தை குறிவைத்து வருகின்றனர். அதன் கொம்பு மருத்துவ குணங்கள் கொண்டதாக அவர்கள் நம்புகிறார்கள். காண்டாமிருகம் பயிர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. 

கூடுதலாக, காண்டாமிருக எண்ணிக்கையானது தொடர்ந்து ஏற்படும் வெள்ளத்தால் பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. இது அவர்களை உயர்ந்த பகுதிகளில் தஞ்சம் புக வைக்க கட்டாயப்படுத்துகிறது. இந்தப் பகுதிகள் பாதுகாக்கப்பட்ட மண்டலங்களுக்கு அப்பால் உள்ளன. இது அதிக மனித-வனவிலங்கு மோதல்களுக்கு வழிவகுக்கிறது.

உலக காண்டாமிருக தினம் (World Rhino Day)

                  உலக காண்டாமிருக தினம் ஒவ்வொரு ஆண்டும் செப்டம்பர் 22 அன்று அனுசரிக்கப்படுகிறது. காண்டாமிருகங்களைப் பாதுகாப்பதற்கான உலகளாவிய முயற்சிகளை இந்த நாள் எடுத்துக்காட்டுகிறது. வேட்டையாடுவதை நிறுத்துவது குறித்த விழிப்புணர்வையும் இது ஏற்படுத்துகிறது.

இந்திய காண்டாமிருகம் IUCN சிவப்பு பட்டியலில் 'பாதிக்கப்படக்கூடியது' (Vulnerable) என்று பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இது CITES இணைப்பு-I-ல் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. கருப்பு, ஜாவான் மற்றும் சுமத்ரான் காண்டாமிருக இனங்கள் IUCN சிவப்பு பட்டியலில் 'மிகவும் அழிந்து வரும் இனம்' (Critically Endangered) என்று வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

5. புலி (பாந்தெரா டைகிரிஸ்) (Tiger (Panthera Tigris))

அகில இந்திய புலி மதிப்பீடு (All India Tiger Estimation) 2022 சுருக்க அறிக்கையின் 5-வது சுழற்சியின்படி, இந்தியாவில் சுமார் 3,167 புலிகள் உள்ளன. இது உலகின் காட்டுப் புலி எண்ணிக்கையில் 70%-க்கும் அதிகமாகும். திட்டம் புலி (Project Tiger) என்பது ஒன்றிய நிதியுதவி அளிக்கும் திட்டமாகும். இது புலிகளைப் பாதுகாப்பதற்காக ஒன்பது காப்பகங்களில் 1973-ம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது.

புலி தற்போது IUCN-ஆல் அழிந்து வரும் உயிரினமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இது 1972 வனவிலங்கு பாதுகாப்பு சட்டத்தின் அட்டவணை-I-ன் கீழ் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

பாதுகாப்பு முயற்சிகளை மேம்படுத்த இந்தியா அண்டை நாடுகளுடன் நெருக்கமாக இணைந்து செயல்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, சுந்தரவன நிலப்பரப்பில் (Sundarbans landscape) புலிகள் பாதுகாப்பில் இந்தியாவும் வங்காளதேசமும் ஒத்துழைக்கின்றன.

1. இந்தியாவில், மத்திய சுற்றுச்சூழல், வனம் மற்றும் காலநிலை மாற்ற அமைச்சகம் வனவிலங்கு பாதுகாப்பை மேற்பார்வையிடுகிறது. வனவிலங்கு குற்றக் கட்டுப்பாட்டுப் பணியகம் (Wildlife Crime Control Bureau) இந்த அமைச்சகத்தின் கீழ் ஒரு சட்டப்பூர்வ அமைப்பாகும். இது நாட்டில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வனவிலங்கு குற்றங்களை எதிர்த்துப் போராடுவதற்காக சிறப்பாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

2. வனவிலங்கு குற்றக் கட்டுப்பாட்டுப் பணியகமானது (Wildlife Crime Control Bureau) புது தில்லியில் தலைமையகம் உள்ளது. இது டெல்லி, கொல்கத்தா, மும்பை, சென்னை மற்றும் போபாலில் ஐந்து பிராந்திய அலுவலகங்களைக் கொண்டுள்ளது. கவுஹாத்தி, அமிர்தசரஸ் மற்றும் கொச்சினில் மூன்று துணை பிராந்திய அலுவலகங்கள் உள்ளன. கூடுதலாக, இது இராமநாதபுரம், கோரக்பூர், மோதிஹாரி, நாதுலா மற்றும் மோரே ஆகிய ஐந்து எல்லைப் பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது.

3. வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம் (Wildlife (Protection) Act), 1972-ன் பிரிவு 38 (Z)-ன் படி, பணியகம் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட வனவிலங்கு குற்ற நடவடிக்கைகள் குறித்த புலனாய்வுத் தகவல்களைச் சேகரித்து தொகுக்கிறது. குற்றவாளிகளுக்கு எதிராக உடனடி நடவடிக்கை எடுக்க இந்த தகவலை மாநில மற்றும் பிற அமலாக்க நிறுவனங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறது. தாவரங்கள் மற்றும் விலங்குகளின் சரக்குகளை ஆய்வு செய்வதில் சுங்க அதிகாரிகளுக்கு பணியகம் உதவுகிறது மற்றும் ஆலோசனை வழங்குகிறது. இது வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம், CITES மற்றும் அத்தகைய பொருட்களுக்கான ஏற்றுமதி இறக்குமதி கொள்கை (EXIM Policy) விதிகளின்படி செய்யப்படுகிறது.



Original article:

Share:

பிரதமர் நரேந்திர மோடியால் குறிப்பிடப்பட்ட காலனித்துவ கால நாடக தடைச் சட்டம் என்றால் என்ன? -அபூர்வா விஸ்வநாத்

 1876​ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த சட்டம் 1956ஆம் ஆண்டு அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றத்தால் அரசியலமைப்பிற்கு எதிரானது என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் அது பயன்படுத்தப்படவில்லை. மோடி அரசாங்கம் 2017-ஆம் ஆண்டு அதை முறையாக ரத்து செய்தது.


பிரதமரின் குறிப்பு 1876ஆம் ஆண்டு நாடக தடைச் சட்டம் பற்றியது. இது (அப்போதைய காலனித்துவ) அரசாங்கத்திற்கு "அவதூறான, தேசத்துரோக அல்லது ஆபாசமான (obscene) பொது நாடக நிகழ்ச்சிகளைத் தடைசெய்ய" அதிகாரங்களை வழங்கியது.


வேல்ஸ் இளவரசர் ஆல்பர்ட் எட்வர்ட் அக்டோபர் 1875 முதல் மே 1876 வரை இந்தியாவிற்கு பயணம் செய்த பிறகு, வளர்ந்து வரும் இந்திய தேசியவாத இயக்கத்தை அடக்குவதற்காக ஆங்கிலேயர்கள் இந்தச் சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினர். இந்தக் காலகட்டத்தில், அவர்கள் 1878-ஆம் ஆண்டு வட்டார மொழி பத்திரிகைச் சட்டம் (Vernacular Press Act) மற்றும் 1870ஆம் ஆண்டு தேசத்துரோகச் சட்டம் (sedition law) போன்ற கடுமையான சட்டங்களையும் இயற்றினர்.


நாடக தடைச் சட்டத்தின் விதிகள் என்ன?


நாடக தடைச் சட்டத்தின் கீழ், அரசாங்கம் பின்வரும் நம்பிக்கைகளைக் கொண்டிருந்தால், பொது இடத்தில் நிகழ்த்தப்படும் அல்லது நிகழ்த்தப்படவிருக்கும் எந்தவொரு நாடகம், அவதூறானது அல்லது அரசாங்கத்திற்கு எதிராக அதிருப்தியை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று கருதினாலும் பார்வையாளர்களுக்கு கேடு செய்யவோ அல்லது இழிவுபடுத்தவோ கூடும் என்று கருதினாலும் அது தடை செய்யப்படலாம்.


இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் தடைசெய்யப்பட்ட எந்தவொரு நிகழ்ச்சிக்கும் பயன்படுத்தப்படும் அல்லது பயன்படுத்தப்படவிருக்கும் எந்தவொரு வீடு, அறை அல்லது இடத்தையும் சோதனை செய்து பறிமுதல் செய்ய எந்த குற்றவியல் நீதிபதி  (Magistrate) உத்தரவிடலாம்.


சட்டம் மூன்று மாதங்கள் வரை சிறைத்தண்டனை மற்றும் அபராதம் அல்லது இரண்டையும் விதித்தது.


இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு சட்டத்தின் நிலை எவ்வாறு இருந்தது?


காலாவதியான சட்டங்களை அகற்றும் முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாக, இந்தச் சட்டம் 2017ஆம் ஆண்டு மோடி அரசாங்கத்தால் முறையாக ரத்து செய்யப்பட்டது.


மே 10, 1956 அன்று, மாநிலம் VS பாபூ லால் மற்றும் பிறர் வழக்கில், அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் இந்த சட்டம் இந்திய அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது என்று தீர்ப்பளித்தது.


மத்தியப் பிரதேசம், கர்நாடகா, டெல்லி மற்றும் தமிழ்நாடு போன்ற மாநிலங்களிலும் இந்தச் சட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டது. காலப்போக்கில், டெல்லி உட்பட பல மாநிலங்களும் யூனியன் பிரதேசங்களும் இதை ரத்து செய்தன. 2013-ஆம் ஆண்டில், சென்னை உயர் நீதிமன்றம் தமிழ்நாடு நாடக தடைச் சட்டம் (Tamil Nadu Dramatic Performances Act), 1954-ஐ ரத்து செய்தது.


ஜூன் 1953-ல், இந்தியாவின் பழமையான மேடைக் கலைஞர்களின் குழுவான இந்திய மக்கள் நாடக சங்கம் (Indian People’s Theatre Association (IPTA)), முன்ஷி பிரேம்சந்தின் சிறுகதையான 'இத்கா'(1938)-ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டு ஒரு நாடகத்தை நடத்தத் திட்டமிட்டது. 


சட்டத்தின்படி நாடகக் குழு அனுமதி பெற்றது. ஆனால், லக்னோவில் உள்ள நீதிபதி விளக்கத்தை கேட்காமல் அதை ரத்து செய்தார். நிகழ்ச்சியின் போது, ​​ஒரு தடை உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. ஆனால், தடையை மீறி அந்தக் குழு நாடகத்தைத் தொடர்ந்தது.


வழக்கின் விவரங்களைப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அலகாபாத் உயர் நீதிமன்றம் சட்டத்தின் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை ஆய்வு செய்தது. புதிய அரசியலமைப்பின் கீழ் அடிப்படை உரிமைகளை மீறியதற்காக காலனித்துவ சட்டங்கள் ரத்து செய்யப்பட்ட கடந்த கால வழக்குகளை நீதிமன்றம் மதிப்பாய்வு செய்தது.


நாடக தடைச் சட்டம் அரசியலமைப்பிற்கு விரோதமானது என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. ஏனெனில், அது பிரிவு 19(2) பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரத்தை கட்டுப்படுத்தியது.


இந்த வழக்கு அரசியல் பழிவாங்கலுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக இருந்திருக்கலாம் என்றும், ஆளும் கட்சியிலிருந்து வேறுபட்ட அரசியல் கருத்துக்களைக் கொண்டவர்கள் குறிவைக்கப்பட்டதாகவும் தீர்ப்பில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.


இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 372, காலனித்துவ கால சட்டங்கள் ரத்து செய்யப்படாவிட்டால் அல்லது மாற்றப்படாவிட்டால் அமலில் இருக்கும் என்று கூறுகிறது.


இருப்பினும், காலனித்துவ சட்டங்கள் தானாகவே செல்லுபடியாகும் என்று அர்த்தமில்லை. சவால் செய்யப்பட்டால், அரசாங்கம் அவற்றின் சட்டப்பூர்வத் தன்மையை நியாயப்படுத்த வேண்டும்.


இதற்கு நேர்மாறாக, சுதந்திர இந்தியாவின் நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டங்கள், நீதிமன்றத்தில் யாராவது வேறுவிதமாக நிரூபிக்காவிட்டால், அரசியலமைப்புச் சட்டத்திற்கு உட்பட்டதாகக் கருதப்படும்.


காங்கிரஸ், பாஜக உள்ளிட்ட அடுத்தடுத்த அரசாங்கங்கள் சில காலனித்துவ கால சட்டங்களை பாதுகாத்துள்ளன.


காங்கிரஸ் தலைமையிலான அரசாங்கங்கள் தடுப்புக்காவல் மற்றும் சட்டவிரோத சங்கங்கள் தொடர்பான சட்டங்களை ஆதரித்தன.


மோடி அரசாங்கம் தேசத்துரோகச் சட்டத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டு, பாரதிய நியாய சன்ஹிதாவில் அதன் பெயரை மாற்றியுள்ளது.


இது திருமண பாலியல் வன்கொடுமை விதிவிலக்கையும் பாதுகாத்துள்ளது, மேலும் இது ஒரு காலனித்துவ சட்டமாகும், இது தற்போது உச்ச நீதிமன்றத்தின் முன் சவாலுக்கு உட்பட்டுள்ளது.


நாடக தடைச் சட்டத்தை அரசாங்கம் எவ்வாறு ரத்து செய்தது?


இந்தியாவில் வணிகத்தை எளிதாக்குவதற்காக மோடி அரசாங்கம் காலாவதியான சட்டங்களை அகற்றுவதில் கவனம் செலுத்தியுள்ளது.


2014 முதல், 2,000-க்கும் மேற்பட்ட காலாவதியான சட்டங்களை ரத்து செய்துள்ளது. இவை இப்போது பயன்பாட்டில் இல்லாத சட்டங்களாக உள்ளன.


நாடக தடைச் சட்டம், 1876 ஏற்கனவே நீதிமன்றத்தால் அரசியலமைப்பிற்கு முரணானது என்று அறிவிக்கப்பட்டு பயன்பாட்டில் இல்லை. இருப்பினும், இது ரத்து செய்தல் மற்றும் இரண்டாவது திருத்த சட்டம், 2017 மூலம் நாடாளுமன்றத்தால் அதிகாரப்பூர்வமாக நீக்கப்பட்டது.




Original article:

Share:

பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்புகள் மற்றும் அதில் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவத்துடன் தொடர்புடைய அரசியலமைப்பு விதிகள் என்ன? -ரோஷ்னி யாதவ்

 முக்கிய அம்சங்கள் :


• முன்னாள் சுரங்கத்துறை செயலாளர் சுஷில் குமார் தலைமையிலான குழு, சமீபத்தில் தனது அறிக்கையை சமர்ப்பித்தது. “பிரதான் பதி”, “சர்பஞ்ச் பதி” அல்லது “முக்கிய பதி” நடைமுறைகளைச் சரிபார்க்க, கொள்கைத் தலையீடுகள், கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் “முன்மாதிரியான அபராதங்கள்” உள்ளிட்ட அதன் பரிந்துரைகளை அமல்படுத்த நடவடிக்கை எடுப்பதாக அமைச்சகம் கூறியுள்ளது.


• ஜூலை 6, 2023 தேதியிட்ட உச்சநீதிமன்ற உத்தரவின் தொடர் நடவடிக்கையாக செப்டம்பர் 2023-ல் அமைக்கப்பட்ட குழு, பிரச்சினையை ஆய்வு செய்வதற்காக நாடு முழுவதும் நான்கு பிராந்திய பயிற்சி பட்டறைகளை நடத்தியது. அவர்கள் கள வருகைகளையும் நடத்தினர் மற்றும் பெண் பஞ்சாயத்து உறுப்பினர்களுடன் கலந்துரையாடினர். இந்த பயிற்சி பட்டறைகள், வருகைகள் மற்றும் விவாதங்களிலிருந்து முக்கிய கண்டுபிடிப்புகள் மற்றும் படிப்பினைகள் கிடைத்தன:


• அரசியல் தலைமையின் பற்றாக்குறை அல்லது போதிய அனுபவமின்மை: புதிதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பெண் பிரதிநிதிகளுக்கு குறைவான வெளிப்பாடு மற்றும் அனுபவமின்மை இருப்பதாக குழு கவனித்தது. உள்ளூர் சுய-அரசுத் தலைவர்களாக தங்கள் பொறுப்புகளை எவ்வாறு திறம்படச் செய்வது என்பதைக் கற்றுக்கொள்ள போராடுகிறார்கள். மூன்று அடுக்கு பஞ்சாயத்து ராஜ் அமைப்பிற்குள் கிராமப் பஞ்சாயத்து  மட்டத்தில் இந்த சவால் அதிகமாக உள்ளது.


• பாலின அடிப்படையிலான பாகுபாடு:  பாலின அடிப்படையிலான பாகுபாடு

அதிகாரப்பூர்வ, அரை-அதிகாரப்பூர்வ மற்றும் முறைசாரா கூட்டங்களில் பெண் பிரதிநிதிகள் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர். தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஆண் பிரதிநிதிகள் அவர்களைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். கிராமப் பஞ்சயத்துகளில் உள்ள ஆண் அதிகாரிகள்கூட ஆண் பிரதிநிதிகளுடன் தொடர்பு கொள்ள விரும்புகிறார்கள். இது சர்பஞ்ச்/பிரதான் பதி நிலைமையை வலுப்படுத்துகிறது. அதில் ஆண் உறவினர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பெண்களின் பதவிகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். இதன் விளைவாக, பெண்கள் பொது விவகாரங்களில் தங்கள் தலைமைத்துவக் குரலை இழக்கிறார்கள். இது பெண்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு உரிமைகளைப் பறிக்கிறது.


• ஆணாதிக்க விதிமுறைகள் மற்றும் நடைமுறைகள்: கிராமப்புற சமூகம் இன்னும் ஆழமாக வேரூன்றிய ஆணாதிக்க நம்பிக்கைகளையும் கடுமையான சமூக விதிமுறைகளையும் பின்பற்றுகிறது என்று அறிக்கை கூறுகிறது. பெண்கள் தொடர்ந்து 'பர்தா' அணிவதைப் பயிற்சி செய்கிறார்கள். குறிப்பாக, பெண்கள் பெரியவர்கள்முன் மற்றும் பொது இடங்களில் தலையை மூடுவது அல்லது முக்காடு போடுவது போன்றவற்றைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.


• அரசியல் அழுத்தம்: தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பெண் பிரதிநிதிகள் பெரும்பாலும் அச்சுறுத்தல்கள், வற்புறுத்தல்கள் மற்றும் வன்முறையை எதிர்கொள்கின்றனர். அரசியல் எதிரிகளும் ஆதிக்கக் குழுக்களும் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானங்கள் போன்ற தந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி அவர்களின் பதவிக்காலம் முடிவதற்குள் அவர்களை பதவியில் இருந்து நீக்குகிறார்கள். இந்த அழுத்தம் பெண்கள் தலைமைப் பதவிகளில் தொடர்வதைத் தடுக்கிறது என்று அறிக்கை கூறுகிறது.


• பலவீனமான சட்டங்கள் மற்றும் தண்டனைகள் இல்லாமை: அதிகாரப்பூர்வமற்ற முறையில் பஞ்சாயத்துகளை கட்டுப்படுத்தும் ஆண் உறவினர்களைத் தண்டிக்கும் சட்டங்களை அறிமுகப்படுத்த சில நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், இந்த சட்டங்கள் போதுமானதாக இல்லை. பல ஆண் உறவினர்கள் பெண் பிரதிநிதிகளின் அதிகாரப்பூர்வ பாத்திரங்களை குறைமதிப்பிற்கு அவர்களின் அதிகாரத்தையும் முடிவெடுக்கும் திறனையும் கட்டுப்படுத்துகின்றனர்.


உங்களுக்குத் தெரியுமா? :


• 73-வது மற்றும் 74-வது அரசியலமைப்பு திருத்தச் சட்டங்கள் கிராமப்புற மற்றும் நகர்ப்புற இந்தியாவில் உள்ளூர் சுயாட்சியை (local self-governance) அறிமுகப்படுத்தின.  இந்த இரண்டு திருத்தங்களும் அரசியலமைப்பின் பகுதி IX-ல் "பஞ்சாயத்துக்கள்" (The Panchayats) என்ற தலைப்பிலும், பகுதி IXA-ல் "நகராட்சிகள்" (The Municipalities) என்ற தலைப்பிலும் சேர்க்கப்பட்டன.


• இந்தத் திருத்தங்களுக்குப் பிறகு, பஞ்சாயத்துகள் மற்றும் நகராட்சிகள் சுயராஜ்ய நிறுவனங்களாக (institutions of self-government) அங்கீகரிக்கப்பட்டன.


• கிராமங்களில் கிராம சபை அடிப்படை ஜனநாயக அலகாக மாறியது. அதே நேரத்தில் நகராட்சிகளில், "வார்டு குழுக்கள்" (ward committees) என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. இந்த அமைப்புகள் அனைத்து வயது வந்த பதிவு செய்யப்பட்ட வாக்காளர்களையும் உள்ளடக்கியது. மேலும், பஞ்சாயத்து அல்லது நகராட்சி அவர்களுக்கு பதிலளிக்கும் பொறுப்பை கொண்டுள்ளது.


• பெண்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட மொத்த 1/3 இடங்களில், 33% பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பழங்குடியினருக்கு ஒதுக்கப்பட வேண்டும். முக்கியமாக, அனைத்து நிலைகளிலும் உள்ள அலுவலகப் பொறுப்பாளர்கள் மற்றும் தலைவர்களின் இருக்கைகளில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பெண்களுக்கும் ஒதுக்கப்பட வேண்டும்.


• ஒவ்வொரு அமைப்புக்கும் ஐந்து ஆண்டு பதவிக்காலம் நிர்ணயிக்கப்பட்டது. தற்போதைய, பதவிக்காலம் முடிவதற்குள் அடுத்த அமைப்புக்கான தேர்தல்கள் முடிக்கப்பட வேண்டும். அமைப்பு கலைக்கப்பட்டால், ஆறு மாதங்களுக்குள் புதிய தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும்.




Original article:

Share:

இந்தியாவின் பொருளாதாரக் கொள்கையில் பராமரிப்பு சேவையை மையப்படுத்துதல் -ஸ்ரீரூபா, ஹர்ஷிதா

 உலகளாவிய தெற்கைச் சேர்ந்த பெண்ணிய பொருளாதார வல்லுநர்கள், இந்தப் பிராந்தியங்களில் ஊதியம் பெறாத வேலை, உலகளாவிய வடக்கைவிட அதிகமான பணிகளை உள்ளடக்கியது என்று கூறுகிறார்கள். இது வீட்டு பராமரிப்பு வேலைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது என்பதை வலியுறுத்துகின்றனர்.


2025-ஆம் ஆண்டிற்கான ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கையில், பாலின வரவு செலவு அறிக்கைக்கு (Gender Budget (GB)) ₹4,49,028.68 கோடி ஒதுக்கப்பட்டது. இது இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு அதிகமான ஒதுக்கீடாகும். இது முந்தைய நிதியாண்டுடன் ஒப்பிடும்போது 37.3% அதிகரித்திருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. பாலின வரவு செலவு அறிக்கைக்கு ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கையில் 8.86% உள்ளது. வரவு செலவு அறிக்கையில் ஏற்பட்ட இந்த உயர்வுக்கு, பிரதம மந்திரி கரீப் கல்யாண் அன்ன யோஜனா திட்டம் (PM Garib Kalyan Anna Yojana) சேர்க்கப்பட்டதே முக்கிய காரணமாகும். இந்தத் திட்டம் மட்டுமே பாலின வரவு செலவு அறிக்கையில் 24% பங்களிக்கிறது. அதிகரிப்பு இருந்தபோதிலும், பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்பில் அத்தியாவசிய முதலீடுகள் இன்னும் இல்லை. இது இந்தியாவின் பொருளாதார திட்டமிடலில் பராமரிப்புப் பணிகளை தொடர்ந்து காணவில்லை. 2023-24 மற்றும் 2024-25ஆம் ஆண்டுகளுக்கான பொருளாதார ஆய்வுகள், பெண்கள் அதிகாரமளிப்புக்கு பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்பு முக்கியமானது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. இருப்பினும், தற்போது தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கும் ஒன்றிய அரசின் வரவு செலவு அறிக்கை இந்தியாவின் சமூக-பொருளாதாரத் தேவைகளின் அடிப்படையில் பராமரிப்பு பொருளாதாரத்தை  (care economy) மேம்படுத்த உண்மையான முதலீடுகளைச் செய்யத் தவறிவிட்டது.


உலகளவில், பெண்கள் சராசரியாக 17.8% நேரத்தை ஊதியம் இல்லாத பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைகளில் (unpaid care and domestic work (UCDW)) செலவிடுகிறார்கள். உலகளாவிய தெற்கில் உள்ள பெண்கள் அதிக சுமைகளைச் சுமக்கிறார்கள். தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் சீனாவில் உள்ள இந்தியப் பெண்களை விட 40% அதிகமான சுமையை இந்தியப் பெண்கள் சுமந்திருப்பதால், இந்தியா குறிப்பாக கவலை அளிக்கிறது. சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பின் (International Labour Organization) அறிக்கையின்படி, 53% இந்திய பெண்கள் பராமரிப்புப் பொறுப்புகள் காரணமாக பணியிடத்திலிருந்து விலகி இருக்கிறார்கள். இதற்கு நேர்மாறாக, இந்திய ஆண்களில் 1.1% மட்டுமே இதே காரணத்திற்காக பணியிடத்தை விட்டு வெளியேறுகிறார்கள். இது இந்தியாவில் நிலவி வரும் பாலின சமத்துவமின்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களைச் சேர்ந்த பெண்கள் இன்னும் பெரிய சுமையை எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்கள் 17 முதல் 19 மணிநேரம் வரை தினசரி பணிகளை செய்கிறார்கள். ஊதியம் பெறும் வேலைகள் மற்றும் வீட்டு வேலைகள் இரண்டையும் நிர்வகிக்கிறார்கள். இது “நேரப் பற்றாக்குறையை” (time poverty) ஏற்படுத்துகிறது மற்றும் அவர்களின் நல்வாழ்வைப் பாதிக்கிறது.


உலகளாவிய தெற்கைச் சேர்ந்த பெண்ணிய பொருளாதார வல்லுநர்கள், இந்தப் பகுதிகளில் ஊதியம் பெறாத வேலைகள், உலகளாவிய வடக்கை விட அதிகமான பணிகள் இருப்பதாக எடுத்துக்காட்டுகின்றனர். வீட்டு பராமரிப்பை தாண்டி, பெண்கள் குடும்ப பண்ணைகளிலும் வேலை செய்கிறார்கள், தண்ணீர் மற்றும் எரிபொருள் சேகரிக்கிறார்கள், சுத்தம் செய்கிறார்கள் மற்றும் சமைக்கிறார்கள். தண்ணீர், சுத்தமான எரிசக்தி மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற அத்தியாவசிய உட்கட்டமைப்புகளுக்கான அணுகல் குறைவாக இருப்பதால், பெண்கள் தங்கள் நேரத்தில் 73% வரை ஊதியம் பெறாத பணிகளில் செலவிடுகிறார்கள். உதாரணமாக, பெண்கள் தினமும்  ஐந்து மணிநேரம் தண்ணீர் சேகரிக்கிறார்கள், ஆண்கள் 1.5 மணிநேரம் மட்டுமே செலவிடுகிறார்கள். காலநிலை மாற்றம் இந்தச் சுமையை அதிகரிக்கிறது. அதிக உமிழ்வு சூழ்நிலையில் இந்தியாவில் நீர் தொடர்பான ஊதியம் பெறாத உழைப்பு 2050-ஆம் ஆண்டுக்குள் $1.4 பில்லியனை எட்டும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்பில் குறைந்த பொது முதலீடு மற்றும் பெண்களுக்கான பராமரிப்புப் பணியை வழங்கும் சமூக நெறிமுறைகளிலிருந்து உருவாகிறது.


தீர்வுகள் 


2023-24ஆம் ஆண்டிற்கான பொருளாதார ஆய்வறிக்கை, மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 2% பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்வது 11 மில்லியன் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கலாம் மற்றும் பெண்களின் ஊதியம் பெறாத வேலையைக் குறைக்கலாம் என்று கூறுகிறது. மூன்று R கட்டமைப்பு - அங்கீகாரம் (Recognise), குறைத்தல் (Reduce), மறுபகிர்வு (Redistribute) செய்தல் மற்றும் பிரதிநிதித்துவம் (Represent) - கொள்கைகளை திறம்படவும் மாற்றத்தக்கதாகவும் மாற்ற உதவும். முதல் படியாக, ஊதியம் பெறாத பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைப் பணிகளில் (unpaid care and domestic work (UCDW)) பெண்களின் முழு செயல்திறனை அங்கீகரிப்பதாகும். இந்தியாவின் 2019 நேரப் பயன்பாட்டு கணக்கெடுப்பு இந்தப் பிரச்சினையை ஒப்புக்கொள்வதில் ஒரு முக்கியமான படியாகும். பெண்கள் சராசரியாக தினமும் 7-மணிநேரம் ஊதியம் பெறாத பராமரிப்பு வேலைகளில் செலவிடுகிறார்கள் என்று கணக்கெடுப்பு காட்டுகிறது. நேரப் பயன்பாட்டு கணக்கெடுப்புகள் மதிப்புமிக்க தரவை வழங்குகின்றன. ஆனால், நடத்துவதற்கு விலை அதிகம். தற்போதுள்ள வீட்டு ஆய்வுகளில் நேரத்தைப் பயன்படுத்தும் தொகுதிகளை (Time-use modules) சேர்ப்பது ஒரு தீர்வாகும்.


இரண்டாவது படி, ஊதியம் பெறாத பராமரிப்பு மற்றும் வீட்டு வேலைகளின் சுமையைக் குறைப்பதாகும். நேரத்தை சேமிக்கும் தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் மலிவு குறைந்த பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்பு மூலம் இதைச் செய்யலாம். அத்தியாவசிய சேவைகளில் உள்ள இடைவெளிகளை ஒன்றிய அரசு அங்கீகரித்துள்ளது. 100% குடிநீர் பாதுகாப்பை வழங்குவதற்காக ஜல் ஜீவன் திட்டத்தை (Jal Jeevan Mission (JJM)) 2028 வரை நீட்டித்துள்ளது. நிதி தாமதங்கள் மற்றும் போதுமான பயன்பாடு இல்லாதது ஜல் ஜீவன் திட்டத்தின் முன்னேற்றத்தை மெதுவாக்குகிறது. கடந்த ஆண்டு வரவு செலவு அறிக்கை மதிப்பீடுகளைவிட இந்தாண்டு திட்டத்தின் பட்ஜெட் 4.51% குறைந்திருந்தாலும் அது திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடுகளைவிட (RE) 195% அதிகமாக உள்ளது. இது ஒதுக்கீட்டிற்கும் உண்மையான செலவினத்திற்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் காட்டுகிறது. இந்தியாவின் பாதிக்கும் குறைவான கிராமங்கள் வீட்டு குழாய் இணைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன. ஜல் ஜீவன் திட்டம் வெற்றி பெற சிறந்த செயல்படுத்தல் மற்றும் நிலையான நீர் மேலாண்மை தேவைப்படுகிறது.


குழந்தை பராமரிப்பு மையங்களை விரிவுபடுத்துவது, முதியோர் பராமரிப்பு ஆதரவை வழங்குவது மற்றும் உதவி தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவது ஆகியவை பெண்களின் பராமரிப்புச் சுமையைக் குறைத்து, அவர்களை பணியிடத்தில் சேர உதவும்.


மூன்றாவது முக்கிய படி பராமரிப்பு பணியை மறுபகிர்வு செய்வது (redistributing care work) - மாநிலத்திற்கும், வீடுகளுக்குள்ளும் பராமரிப்புப் பணிகளை மறுபகிர்வு செய்வதாகும். அரசாங்கம் ₹1 லட்சம் கோடி நகர்ப்புற சவால் நிதியை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது. இதில் ₹10,000 கோடி நிதியாண்டு 2025-26-க்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நிதி, நகர்ப்புற மறுமேம்பாடு, நீர் மற்றும் சுகாதாரம் ஆகியவற்றில் தனியார் மற்றும் பொதுத்துறை ஈடுபாட்டை ஈர்க்கும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட திட்டங்களில் 25%-ஐ உள்ளடக்கும். சீர்மிகு நகரங்கள் திட்டத்தின் (Smart Cities Mission) கீழ் தற்போதுள்ள பராமரிப்பு உட்கட்டமைப்புத் திட்டங்களை விரிவுபடுத்த இந்தியா இந்த நிதியைப் பயன்படுத்தலாம். பெண்களின் ஊதியம் பெறாத வேலையைக் குறைக்க பராமரிப்பு சேவைகளை ஒன்றிணைக்கும் போகோட்டாவின் பராமரிப்புத் தொகுதிகளால் (Bogotá’s Care Blocks) ஈர்க்கப்பட்டு, இந்த அணுகுமுறை நிதியின் நிலையான நகர்ப்புற வளர்ச்சி என்ற இலக்கை ஆதரிக்கிறது.


இறுதியாக, பாலினத்தை மாற்றும் கொள்கைகளை உருவாக்க முடிவெடுப்பதிலும் செயல்படுத்துவதிலும் பெண்களின் பிரதிநிதித்துவம் முக்கியமானது. இதிலிருந்து பெண்கள் விலக்கப்படும்போது, ​​கொள்கைகள் அவர்களின் உண்மையான வாழ்க்கை சவால்களை நிவர்த்தி செய்யாமல் போகலாம். உண்மையில், முடிவெடுக்கும் செயல்முறைகளில் பெண்களை ஈடுபடுத்துவது அவர்களின் செயல்திறனை சில நேரங்களில் ஆறு முதல் ஏழு மடங்கு வரை அதிகரிக்கும்.


பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பெண் சக்தியை (Nari Shakti) அரசாங்கம் முக்கிய அம்சமாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. இது பாலின மற்றும் பராமரிப்பு உணர்திறன் கொண்ட பொருளாதாரத்தில் இந்தியாவை வழிநடத்த வாய்ப்பளிக்கிறது. இருப்பினும், தற்போதைய வரவு செலவு அறிக்கை பராமரிப்பை முன்னுரிமையாகக் கருதவில்லை. பராமரிப்புப் பணிகளை உள்ளடக்கிய வளர்ச்சிக்கு அவசியமானதாகக் கருதுவதற்கு நன்கு நிதியளிக்கப்பட்ட திட்டம் தேவைப்படுகிறது.


ஸ்ரீரூபா இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் சோஷியல் ஸ்டடீஸ் டிரஸ்டில் ஒரு ஆராய்ச்சி தலைவராக உள்ளார். மேலும், ஹர்ஷிதா தி குவாண்டம் ஹப் கன்சல்டிங்கில் பொதுக் கொள்கையில் ஒரு அசோசியேட் ஆவார்.




Original article:

Share:

இந்தியாவில் ஆழமாக வேரூன்றிய ஆணாதிக்க சார்புகள் பற்றி . . .

 சமூகத்திலிருந்தும் அரசாங்கத்திலிருந்தும் வலுவான ஆணாதிக்க (patriarchal) சார்புகள் அகற்றப்பட வேண்டும்.


நிறுவனங்கள் பாலியல் பாகுபாட்டை நீக்க விரும்பினால், அதைப் பற்றிப் பேசுவது மட்டும் இல்லாமல், தேவையான நடவடிக்கையும் எடுக்க வேண்டும். பணியிடங்களில் அதிக பெண்கள் பணிபுரிவதை கொண்டாடுவதற்குப் பதிலாக, அங்கு பணிபுரிபவர்களுக்கு நல்ல சூழலை உருவாக்க வேண்டும். கடந்த வாரம், உச்சநீதிமன்றம் ஒரு தீர்ப்பில் இதை தெளிவுபடுத்தியது. அதிக பெண்கள் நீதித்துறையில் சேரும்போது, ​​நீதித்துறை பணியில் அவர்களின் நல்வாழ்வை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது."திறமையின்மை" (inefficiency) காரணமாக பணி நீக்கம் செய்யப்பட்ட மத்தியப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண் நீதித்துறை அதிகாரிகளை நீதிமன்றம் மீண்டும் பணியில் அமர்த்தியது. அவர்களில் ஒருவருக்கு கருச்சிதைவு ஏற்பட்டது. பெண் நீதித்துறை அதிகாரிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது மட்டும் போதாது என்பதை வலியுறுத்தினார். அவர்களுக்கு ஆதரவான பணிச்சூழலை வழங்குவதன் முக்கியத்துவத்தை அவர் வலியுறுத்தினார். பெண்களுக்கு ஆதரவான மற்றும் உணர்திறன் மிக்க பணிச்சூழலும் தேவைப்படுகிறது. சரிதா சவுத்ரி மற்றும் அதிதி குமார் சர்மா ஆகிய இரண்டு குடிமை நீதிபதிகளின் பணி நீக்கத்தை உச்ச நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. அவர்களின் பணிநீக்க உத்தரவுகள் "தண்டனைக்குரியவை (punitive), தன்னிச்சையானவை (arbitrary) மற்றும் சட்டவிரோதமானவை" (illegal) என்று தீர்ப்பளித்தது. உச்ச நீதிமன்றத்தில் 34 அங்கீகரிக்கப்பட்ட பதவிகளைக் கொண்ட இரண்டு பெண் நீதிபதிகளில் நீதிபதி பி.வி. நாகரத்னாவும் ஒருவர். இந்த வழக்கில் அவரது ஈடுபாடு பாலின சமத்துவத்திற்கான போராட்டம் நீண்டது மற்றும் சவாலானது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. மனநிலையில் மாற்றம் மற்றும் சட்ட சீர்திருத்தங்களின் அவசியத்தையும் இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. முந்தைய தீர்ப்புகளில், உச்சநீதிமன்றம் பெண்களுக்கு எதிரான பாலின நிலைப்பாடு மற்றும் பாகுபாடு ஆகியவற்றையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளது.


நீதித்துறையில் அதிகமான பெண்கள் இருப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நீதிபதி பி.வி. நாகரத்னா தனது தீர்ப்பில் வலியுறுத்தினார். இது சட்டமன்றம் மற்றும் நிர்வாகத் துறை போன்ற அரசாங்கத்தின் பிற கிளைகளுக்கும் பொருந்தும் என்று அவர் கூறினார். உயர்ப் பதவிகளில் அதிக எண்ணிக்கையிலான பெண்கள் இருப்பது பெண்களின் தேவைகளைப் பற்றிய புரிதலை உருவாக்க உதவும். இது வலுவான மற்றும் மிகவும் பயனுள்ள கொள்கைகளுக்கு வழிவகுக்கும். வேலையில் பெண்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தை நீதிபதி நாகரத்னா எடுத்துரைத்தார். பெண்களுக்கு பாகுபாட்டிலிருந்து விடுபட உரிமை உண்டு என்றும், மகப்பேறு காலத்தில் சட்டத்தால் சமமாகப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்றும் நீதிபதி பி.வி. நாகரத்னா கூறினார். தாய்மை மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது, ஆனால் கருச்சிதைவு ஒரு பெண்ணின் மன, உடல் மற்றும் உணர்ச்சி ஆரோக்கியத்தை ஆழமாகப் பாதிக்கும். கொள்கை வகுப்பாளர்கள் இதை உணர்ந்து, இதுபோன்ற கடினமான காலங்களில் பெண்களை ஆதரிக்கத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்க வேண்டும். மோசமான செயல்திறனுக்கு பாலினம் ஒரு காரணமாக இருக்கக்கூடாது என்று உச்சநீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளது. இருப்பினும், தாய்வழி உரிமைகள் போன்ற அடிப்படைப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க நீதிமன்றம் தலையிட வேண்டியிருப்பது கவலையளிக்கிறது என்று நீதிபதி தனது கவலைகளை வெளிப்படுத்தினர். இதன் மூலம், வளர்ந்த பொருளாதாரமாக மாறுவதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஒரு நாட்டில் காலாவதியான ஆணாதிக்க அமைப்புகள் இருக்கக்கூடாது என்பதை அதிகாரத்திலும் சமூகத்திலும் உள்ளவர்களுக்கு நீதிமன்றம் நினைவூட்டியது. முடிவெடுப்பதில் பெண்களின் பங்களிப்பு அதிகமாக தேவைப்படுகிறது. இது இல்லாமல், கொள்கை வகுப்பதில் அவர்களின் கவலைகள் புறக்கணிக்கப்படும். பாலின சமத்துவத்தை அடைய, பெண்களுக்கு கல்வியில் சமமான உரிமை இருக்க வேண்டும். பணியிடத்தில், பெண்களுக்கு அடிப்படை உரிமையாக பாதுகாப்பான மற்றும் ஆரோக்கியமான சூழலை உறுதி செய்ய வேண்டும்.




Original article:

Share: