வேகமான காலநிலை மாற்றத்தைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, இமயமலை குறித்த கடந்தகால அறிவியல் தரவுகள் இன்றியமையாதவை என்றாலும், அவை இனி நம்பகமான வழிகாட்டியாக இருக்க முடியாது. அடுத்த பேரிடரை மிகவும் திறம்பட எதிர்கொள்ள இமயமலை பகுதி நாடுகள் அனைத்தும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும்.
ஆகஸ்ட் 26 அன்று காலை, சில நிமிடங்களிலேயே நேபாளம்-திபெத் எல்லைப் பகுதியில் ஏற்பட்ட திடீர் வெள்ளம் வீடுகள், வாழ்வாதாரங்கள் மற்றும் பல உயிர்களை பலிவாங்கியது. மீட்பு மற்றும் சீரமைப்புப் பணிகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வரும் நிலையில், அனைத்தையும் இழந்த நிலையில் துயருறும் மக்களுக்கு ஆறுதலாக நமது எண்ணங்கள் உள்ளன.
அறிவியல்ரீதியான மதிப்பீடுகள் இன்னும் நடைபெற்று வருகின்றன. எனவே, இந்தப் பேரிடருக்கான காரணங்கள் குறித்து உறுதியான முடிவுக்கு வருவது இப்போதைக்கு முன்கூட்டியே எடுக்கும் முடிவாகவே அமையும். மேலும், இதில் பல கேள்விகள் எஞ்சியுள்ளன, விசாரணைகள் தொடரும்போது அவற்றுக்கான விடைகள் கிடைக்கும். ஆனால் ஒரு பாடம் ஏற்கனவே தெளிவாகிவிட்டது. இந்து குஷ் இமயமலைப் பகுதியில் காலநிலை சார்ந்த அபாயங்கள், அவற்றை முன்கூட்டியே கணிப்பதையோ அல்லது புரிந்துகொள்வதையோவிட மிக வேகமாக மாறி வருகின்றன.
நமக்கு முன்னால் உள்ள சவால் என்பது வெறும் கூடுதல் தகவல்களை அறிந்துகொள்வது மட்டுமல்ல, நிச்சயமற்ற தன்மையே காலநிலை அபாயங்களின் முக்கிய பண்புகளில் ஒன்றாக மாறிவரும் உலகில், எவ்வாறு செயல்படுவது என்பதைக் கற்றுக்கொள்வதுதான்.
நாம் கண்டது ஒரு அசாதாரணமான மற்றும் பேரழிவை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஆபத்தாகும். இது 'கிரையோஸ்பியர்' (cryosphere - நீர் பெரும்பாலும் திண்ம நிலையில் இருக்கும் பனி மண்டலம்) மாற்றங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது எல்லைகளைக் கடந்து மிகப்பெரிய வேகத்துடனும் தீவிரத்துடனும் உருவானது. காலநிலை மாற்றம் உயரமான மலைப்பகுதிகளின் சூழலை நிலையற்றதாக்குகிறது. பனி, உறைபனி, பாறை, நீர் மற்றும் மலைச் சரிவுகள் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று வினைபுரியும் விதம், ஆபத்தானதாகவும் முன்னறிவிப்பதற்கு மிகவும் கடினமானதாகவும் மாறி வருகிறது.
இது ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக, இந்து குஷ் இமயமலைப் பகுதி பெரும் பனி மண்டலம் (cryosphere) சார்ந்த பேரிடர்களைச் சந்தித்து வருகிறது. வெள்ளம், நிலச்சரிவுகள், பனிப்பாறை ஏரி உடைப்பு, பனிச்சரிவுகள், உறைபனி உருகுதல் மற்றும் தொடர் ஆபத்துகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இந்தப் பேரிடர்கள் உயிர்களைப் பறித்ததோடு, பல ஆண்டுகால வளர்ச்சிப் பணிகளையும் சில மணிநேரங்களிலேயே அழித்துவிட்டன.
இனி இத்தகைய பேரிடர்கள் மீண்டும் நிகழுமா என்பது கேள்வியல்ல. அவை நிச்சயமாக நிகழும். அவை நிகழும்போது அவற்றை எதிர்கொள்ள நமது நிறுவனங்களும் முதலீடுகளும் தயாராக உள்ளனவா என்பதுதான் கேள்வி. வரலாற்றுரீதியாக, கடந்தகால நிகழ்வுகள் எதிர்கால அபாயங்கள் குறித்த எதிர்பார்ப்புகளை வழிநடத்த உதவின. ஆனால் அந்த அனுமானத்தை இனி தொடர்ந்து நம்பியிருக்க முடியாது.
காலநிலை மாற்றம் பனிப்பாறைகள், பனிப்பொழிவு, உறைபனி, நதி அமைப்புகள் மற்றும் மலைச் சரிவுகளை மாற்றியமைக்கிறது. இது அந்த வரலாற்று அனுமானங்கள் கட்டமைக்கப்பட்ட சூழலையே மாற்றியமைக்கிறது. கடந்தகால தரவுகளும் அனுபவங்களும் இன்றியமையாதவைதான். ஆனால், எதிர்காலத்திற்கான நம்பகமான வழிகாட்டிகளாக அவற்றை மட்டுமே இனி கருத முடியாது.
குறிப்பாக மலைப் பகுதிகளில், இது ஒரு பெரும் சவாலை உருவாக்குகிறது. இந்து குஷ் இமயமலைப் பனி மண்டலம், பரந்த மற்றும் பெரும்பாலும் அணுக முடியாத நிலப்பரப்பில் பரவியுள்ளது. அத்தகைய நிலப்பரப்பில் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்வது ஒரு மாபெரும் அறிவியல் முயற்சியாகும். தற்போது நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பல மாற்றங்களைக் கவனிப்பதும், அவற்றை மாதிரிகள் (models) மூலம் விளக்குவதும் கடினம். மேலும், அவற்றை முன்கூட்டியே கணிப்பது அதைவிடக் கடினம்.
ஒரு ஆபத்து எப்போது ஏற்படக்கூடும் என்பதை அறிவது சவாலானது. அது எங்கு தோன்றக்கூடும் என்பதை அறிவது இன்னும் கடினமானதாக இருக்கலாம்.
அதே நேரத்தில், அறிவின் தேவை முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு அதிகமாக இருக்கும் இவ்வேளையில், காலநிலை மாற்றம் ஆராய்ச்சியை மேலும் கடினமாக்குகிறது. தீவிர வானிலை நிகழ்வுகளும், மாறிவரும் பருவகால முறைகளும் கள ஆய்வை மேலும் சீர்குலைக்கின்றன. கண்காணிப்பு வலைப்பின்னல்கள் (Observation networks) முழுமையடையாமல் உள்ளன. மலைப் பிரதேசங்கள் தற்போது சந்தித்து வரும் மாற்றத்தின் அளவிற்கு ஏற்ப, நீண்டகாலக் கண்காணிப்பு, மாதிரியாக்கம் மற்றும் அறிவியல் ஆய்வுக்கான நிதி ஒதுக்கீடு தொடர்ந்து போதுமானதாக இல்லை.
இந்தத் துயரத்திலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளும் பாடம் என்னவென்றால், நாம் திட்டமிடும், முதலீடு செய்யும் மற்றும் தயாராகும்போதும் நிச்சயமற்ற தன்மையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். மிக வேகமாக மாறிவரும் காலநிலையில், நடவடிக்கை எடுப்பதற்கு முன் முழுமையான நிச்சயத்தன்மைக்காகக் காத்திருப்பது இனி ஒரு பொறுப்பான தேர்வாக இருக்க முடியாது.
இந்த மலைகளில் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு பெரிய முதலீடும், வெப்பமயமாகி வரும் மற்றும் மேலும் தொடர்ந்து நிலையற்றதாகி வரும் காலநிலையால் ஏற்படும் அபாயங்களைக் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். காலநிலை அபாயங்கள் குறைத்து மதிப்பிடப்பட்டால், இன்று பொருளாதாரரீதியாக சாத்தியமானதாகத் தோன்றும் உள்கட்டமைப்பு, நாளை மிக அதிக செலவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடும். திட்டமிடல் செயல்முறைகளின் இறுதியில் சேர்க்கப்படும் ஒரு இரண்டாம் நிலை அம்சமாக அபாயத்தை இனி கருத முடியாது. அது தொடக்கத்திலிருந்தே ஒரு முக்கிய அம்சமாக மாற வேண்டும்.
இந்தப் பேரிடர் இன்னொரு முக்கியமான பாடத்தையும் எடுத்துக் காட்டுகிறது.
இந்தப் பிராந்தியத்தின் கடினமான நிலப்பரப்பு மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட வளங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, அறிவியல் கவனம் எங்கு செலுத்தப்படுகிறது என்பது குறித்து எப்போதும் கடினமான தேர்வுகள் செய்யப்பட வேண்டும். இந்த கவனத்தின் பெரும்பகுதி பனியாறுகள் மற்றும் பனியாற்று ஏரிகளுக்குச் சரியான முறையிலேயே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இவை இரண்டும் நீண்டகாலமாக முக்கியமான பகுதிகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் மலை அபாயங்களை தனித்தனியாக புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதை சமீபத்திய நிகழ்வுகள் நமக்கு நினைவூட்டுகின்றன.
பாறை மற்றும் பனிச்சரிவுகள், உறைபனிப் பாளங்கள் (permafrost) உருகுதல், நிலையற்ற மலைச் சரிவுகள், பனிப்பொழிவு நிலைகளில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் மற்றும் பிற ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட செயல்முறைகள் ஆகியவை பெருகிய முறையில் ஒன்றாகக் கருதப்பட வேண்டும். மலைப்பகுதிகளில் ஏற்படும் ஆபத்துகள் பெரும்பாலும் பெரும்பாலும் இணைக்கப்படுகின்றன. இந்த இணைப்புகளைப் புரிந்துகொள்வது எந்தவொரு தனிப்பட்ட ஆபத்தையும் அதன் சொந்தமாகப் புரிந்துகொள்வதைப் போலவே முக்கியமானது.
தாங்களால் எல்லாவற்றையும் கண்காணிக்க முடியாது, எந்த நிறுவனமும் முடியாது. ஆனால், நாம் நம் முயற்சிகளை எங்கு கவனம் செலுத்துகிறோம் மற்றும் நாம் உருவாக்கும் அறிவை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறோம் என்பதில் நாம் புத்திசாலியாக இருக்க முடியும். அதற்கு வலுவான அறிவியல் தேவை. ஆனால் அதற்கு அறிவியல் மட்டும் போதாது.
நாற்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக, மாறிவரும் கிரையோஸ்பியர் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய ஆபத்துகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கு தங்கள் எட்டு பிராந்திய உறுப்பு நாடுகளுடன் பணியாற்றியுள்ளோம். இருப்பினும்கூட, மாற்றத்தின் வேகம், எந்த ஒரு நிறுவனம் அல்லது எந்த ஒரு நாடும் தன்னிச்சையாக நிர்வகிக்கக்கூடிய வரம்புகளை சோதிக்கிறது. இந்த ஆபத்துகள் தேசிய எல்லைகளுடன் நின்றுவிடுவதில்லை. எனவே, இவற்றை எதிர்கொள்வதற்கான நடவடிக்கைகளும் எல்லைகளுடன் நின்றுவிடக் கூடாது. மலைப் பகுதிகளில் ஏற்படும் ஆபத்துகள் வேகமாக வளர்ச்சியடையும் மற்றும் பல நாடுகளை பாதிக்கும் என்பதை சமீபத்திய நாட்களின் நிகழ்வுகள் மீண்டும் நிரூபிக்கின்றன. இத்தகைய சூழலில், கூட்டு முயற்சி விரும்பத்தக்க ஒன்று மட்டுமல்ல, அது மிக அவசியமானதும் கூட.
தற்போதைய சூழலுக்குத் தேவைப்படுவது அலமாரிகளில் தேங்கிக்கிடக்கும் கூடுதல் அறிக்கைகள் அல்ல. அபாயங்கள் வேகமாக அதிகரித்து வரும் பகுதிகளில் கவனம் செலுத்தும் கடுமையான அறிவியலை இது கோருகிறது. இது துறைகள் மற்றும் எல்லைகளுக்கு அப்பால் வலுவான ஒத்துழைப்பைக் கோருகிறது. மிக முக்கியமாக, இது அறிவியல் புரிதலில் இருந்து நடைமுறை சார்ந்த நடவடிக்கைக்கு விரைவான பாதையைக் கோருகிறது.
இந்த ஆபத்துகளுக்கு மிக அருகில் வாழும் மக்களே, நமக்குத் தெரிந்த விஷயங்களை அறிந்துகொள்வதில் கடைசியாக இருக்கக்கூடாது. இன்றைய சூழலில் 'காலநிலை மாற்றம் சார்ந்த தலைமைத்துவம்' என்பது இதைத்தான் குறிக்கிறது.
காலநிலை சார்ந்த தலைமைத்துவம் (Climate leadership) என்பது முழுமையான உறுதித் தன்மைக்காக காத்திருப்பதைக் குறிக்காது. இது நிச்சயமற்ற நிலையிலும் தகவலறிந்த முடிவுகளை எடுக்கத் தயாராக இருப்பதையே அது குறிக்கிறது. காலநிலை இனி கடந்த காலத்தைப் போலச் செயல்படாது என்பதை உணர்ந்து கொள்வதும் இதில் அடங்கும். எனவே, எதிர்காலத்தைத் திட்டமிட நமக்கு புதிய வழிமுறைகள் தேவைப்படுகின்றன. பேரிடர்கள் நிகழ்ந்த பிறகு மட்டுமல்லாமல், அவை நிகழும் முன்பே நமது நடவடிக்கைகளுக்கு அறிவியல் வழிகாட்ட வேண்டும் என்பதையும் இது உறுதிப்படுத்துகிறது.
இயற்கை நமக்குத் தெளிவான எச்சரிக்கைகளைத் தொடர்ந்து விடுத்து வருகிறது. ஆகஸ்ட் 26 அன்று நிகழ்ந்த பேரழிவை, அன்று நடந்த சம்பவத்திற்காக மட்டுமே நினைவுகூரக் கூடாது. அது வெளிப்படுத்திய உண்மைகளுக்காகவும் அதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மலைவாழ் சமூகங்கள் எதிர்கொள்ளும் அபாயங்கள் மாறிவருகின்றன. நிச்சயமற்ற தன்மையே ஒரு ஆபத்துக் காரணியாக மாறியுள்ளது, அதற்கேற்ப நமது பதில் உருவாக வேண்டும்.
நமது கையில் அறிவியல் அறிவு மற்றும் நிபுணத்துவம் உள்ளது. இப்போது நமக்குத் தேவையானது, நமக்குத் தெரிந்தவற்றின் மீது செயல்படுவதற்கான கூட்டு விருப்பமே, நாம் இன்னும் அறியாததைத் தொடர்ந்து வலுப்படுத்த வேண்டும். நமது மலைகள் நமக்கு தெளிவான எச்சரிக்கைகளை கொடுக்கின்றன. நாம் அவற்றைக் கூர்ந்து கவனித்து, அதற்கேற்ப செயல்பட வேண்டும்.
பேமா கியாம்ட்சோ | இயக்குநர் ஜெனரல், சர்வதேச ஒருங்கிணைந்த மலை மேம்பாட்டு மையம் (ICIMOD), நேபாளம்
Original Link: Himalayan nations must unite to help science help them