வசிப்பிட ஒதுக்கீடு (domicile quota) என்ன? -பிரியா குமாரி சுக்லா

 முக்கிய அம்சங்கள் :


1. இதுவரையில், மாநில ஒதுக்கீட்டிற்குள் முதுகலை மருத்துவப் படிப்புகளில் சேர்வதில் இருப்பிடம்/குடியிருப்பு அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீட்டை வழங்குவது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படி ஆகுமா மற்றும் அனுமதிக்க முடியுமா என்பதுதான் கேள்வி. எங்கள் பதில் அது அரசியலமைப்பு ரீதியாக செல்லுபடியாகாது என்பதுதான். இதற்குப் பதிலாக, முதுகலை மருத்துவப் படிப்புகளில் இருப்பிடம் அல்லது குடியிருப்பு அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீட்டை வழங்குவது அரசியலமைப்பு ரீதியாக அனுமதிக்க முடியாதது மற்றும் அதைச் செய்ய முடியாது” என்று நீதிபதிகள் ஹிருஷிகேஷ் ராய், சுதன்ஷு துலியா மற்றும் எஸ் வி என் பாட்டி ஆகிய மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு கூறியது.


2. ஒரு நீதிமன்ற அறிக்கையில், நீதிபதி துலியா குறிப்பிடுவதாவது, "நாங்கள் அனைவரும் இந்தியாவில் வசிக்கிறோம். நாம் அனைவரும் இந்தியாவில் வசிப்பவர்கள். ஒரு நாட்டின் குடிமக்கள் மற்றும் குடியிருப்பாளர்கள் என்ற நமது பொதுவான பிணைப்பு, இந்தியாவில் எங்கும் எங்கள் வசிப்பிடத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை மட்டுமல்லாமல், இந்தியாவில் எங்கும் வர்த்தகம் மற்றும் வணிகம் அல்லது ஒரு தொழிலைத் தொடரும் உரிமையையும் நமக்கு வழங்குகிறது. இது இந்தியா முழுவதும் உள்ள கல்வி நிறுவனங்களில் சேர்க்கை கோரும் உரிமையையும் நமக்கு வழங்குகிறது” என்று குறிப்பிடப்பட்டது.


3. MBBS படிப்புகளில் "ஓரளவிற்கு" இடஒதுக்கீடு அனுமதிக்கப்படலாம் என்றாலும், முதுகலை மருத்துவப் படிப்புகளில் அது அனுமதிக்கப்படாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


4. மருத்துவக் கல்லூரிகள் உட்பட கல்வி நிறுவனங்களில், MBBS படிப்புகளில் ஒரு குறிப்பிட்ட மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட அளவிற்கு இடஒதுக்கீடு வழங்கப்படலாம் என்று நீதிமன்றம் கூறியது. இதற்கான காரணங்கள் முன்னர் விளக்கப்பட்டன. இருப்பினும், முதுகலை மருத்துவப் படிப்பில் சிறப்பு மருத்துவர்களின் முக்கியத்துவத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, வசிப்பிடத்தின் அடிப்படையில் உயர் மட்டத்தில் இடஒதுக்கீடு இந்திய அரசியலமைப்பின் 14வது பிரிவை மீறுவதாகும்” என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


5. "அத்தகைய இடஒதுக்கீடு அனுமதிக்கப்பட்டால், அது பல மாணவர்களின் அடிப்படை உரிமைகளை மீறும். அவர்கள் ஒன்றியத்தில் வேறு மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதற்காகவே அவர்கள் நியாயமற்ற முறையில் நடத்தப்படுவார்கள். இது அரசியலமைப்பின் பிரிவு 14-ல் உள்ள சமத்துவப் பிரிவை மீறும். இது சட்டத்தின் முன் அவர்களுக்கு சமத்துவத்தை மறுக்கும்" என்று அது கூறியது.


6. அகில இந்திய அளவிலான தேர்வில் (all-India examination) தகுதியின் அடிப்படையில் மாநில ஒதுக்கீட்டு இடங்களும், நியாயமான எண்ணிக்கையிலான நிறுவன அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடுகளும் நிரப்பப்பட வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் கூறியது. மேலும், இந்த முடிவு ஏற்கனவே குடியிருப்பு அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு மூலம் வழங்கப்பட்ட சேர்க்கைகளைப் பாதிக்காது என்றும் அது கூறியது.


7. மேலும் நீதிமன்றம் குறிப்பிடுவதாவது, "வீடு என்பது பொதுவான சொற்களில், வசிப்பிடம்' அல்லது நிரந்தர குடியிருப்பு என்று பொருள். இருப்பினும், சட்ட வரையறை வேறுபட்டது. இந்தியாவில் மாகாண அல்லது மாநில வசிப்பிடம் என்ற கருத்து தவறானது. இந்தியாவில் ஒரே ஒரு வசிப்பிடம் மட்டுமே உள்ளது. இது பிரிவு 52-ல் கூறப்பட்டுள்ளபடி, இந்தியாவின் பிரதேசத்தில் வசிப்பிடம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. அனைத்து இந்தியர்களுக்கும் ஒரே ஒரு வசிப்பிடம் மட்டுமே உள்ளது, அதுதான் இந்தியாவின் வசிப்பிடம்" என்று குறிப்பிடுகிறது.


8. டாக்டர் பிரதீப் ஜெயின் vs இந்திய ஒன்றியம் (Dr Pradeep Jain vs Union of India) வழக்கில், 1984-ம் ஆண்டு உச்ச நீதிமன்றம், முதுகலை மருத்துவப் படிப்புகளில் குடியிருப்பு அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு ஏன் பிரிவு 14-ஐ மீறியது என்பதையும் விளக்கியது. இருப்பினும், எம்பிபிஎஸ் படிப்புகளில் அத்தகைய இடஒதுக்கீடு அனுமதிக்கப்படலாம் என்று நீதிமன்றம் கூறியது.


உங்களுக்குத் தெரியுமா? :


1. மொத்த முதுகலை மருத்துவ இடங்களில் 50% இடங்களுக்கு ஒன்றிய அரசு  கவுன்சிலிங் நடத்துகிறது. மீதமுள்ள 50% மாநில அரசு ஆலோசனை அமைப்புகளால், அவற்றின் சொந்த விதிகளைப் பின்பற்றி நிரப்பப்படுகிறது. இந்த 50%-க்குள் 'வசிப்பிட' (domicile) பதிவாளர்களுக்கான ஒதுக்கீட்டை மாநிலங்களும் ஒதுக்குகின்றன.


2. இருப்பிட அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு குறித்த உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு : முக்கிய அம்சங்கள்


அரசியலமைப்புப் பிரிவு 14-ன் மீறல் : முதுகலை மருத்துவ சேர்க்கையில் இருப்பிட அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடு இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 14-ன் கீழ் சமத்துவ உரிமையை மீறுவதாக நீதிமன்றம் கூறியது.


குடியிருப்பு மற்றும் தொழிலைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை : நீதிபதி துலியா, தீர்ப்பைப் படிக்கும்போது, ​​அனைத்து இந்திய குடிமக்களுக்கும் ஒரே இருப்பிடம் உள்ளது, அது இந்தியா என்று வலியுறுத்தினார். குடிமக்களுக்கு நாட்டில் எங்கு வேண்டுமானாலும் வசிக்கவும், எந்தத் தொழிலையும் மேற்கொள்ளவும், எந்த இடத்திலும் தடையின்றி கல்வி வாய்ப்புகளைப் பெறவும் உரிமை உண்டு என்று குறிப்பிட்டுள்ளது.


MBBS படிப்புகளில் மட்டுமே இடஒதுக்கீடு அனுமதிக்கப்படுகிறது : NEET UG-க்குப் பிறகு MBBS படிப்புகளில் சில இருப்பிட அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடுகள் அனுமதிக்கப்படலாம் என்பதை நீதிமன்றம் அங்கீகரித்தது. இருப்பினும், அத்தகைய இடஒதுக்கீடுகள் முதுகலை மருத்துவப் படிப்புகளுக்குப் பொருந்தாது. ஏனெனில், அவை மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தவை என்று திட்டவட்டமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது.


தற்போதுள்ள இடஒதுக்கீடுகள் பற்றிய தெளிவு : தீர்ப்புக்கு முன்னர் முதுகலை மருத்துவ சேர்க்கைக்கு ஏற்கனவே வழங்கப்பட்ட எந்தவொரு இருப்பிடம்  அடிப்படையிலான இடஒதுக்கீடுகளையும் அது மாற்றாது என்று தீர்ப்பு விளக்கியது.


Original article:

Share:

பொதுச் சிவில் சட்டத்தின் (UCC) வரலாறு -பிரியா குமாரி சுக்லா

 உங்களுக்குத் தெரியுமா? :


1. அரசியலமைப்பின் ஏழாவது அட்டவணையானது, குடும்பச் சட்டங்கள் தொடர்பான விஷயங்களில் ஒன்றிய மற்றும் மாநில சட்டமன்றங்கள் சட்டமியற்ற முடியும் என்று வழங்குகிறது.


2. இந்த விதிகள் மாநிலத்தில் வசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். இருப்பினும், இது ஆண் அல்லது பெண் என்று அடையாளம் கண்டு, பாலின உறவுகளில் உள்ளவர்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். இதனால், பெரும்பாலான LGBT நபர்களை இதன் வரம்பிலிருந்து விலக்கு அளிக்கிறது.


3. சிறப்பு திருமணச் சட்டம் (Special Marriage Act), 1954 மற்றும் இந்திய வாரிசுரிமைச் சட்டம் (Indian Succession Act), 1925 போன்ற மதச்சார்பற்ற சட்டங்களிலிருந்து இந்த சட்டம் சில விதிமுறைகளை எடுத்துக்கொள்கிறது. இது மதச்சார்பற்ற, தனிப்பட்ட மற்றும் வழக்கமான சட்டங்கள் உட்பட அனைத்து குடும்பச் சட்டங்களையும் ரத்து செய்கிறது. இந்த ரத்துச் சட்டம் சட்டத்திற்கு முரணான பகுதிகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.


4. இந்தச் சட்டம் ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இடையிலான உறவான இணைந்து வாழும் உறவுகளை (live-in relationships) வரையறுக்கிறது. இந்த உறவு "திருமணத்தின் தன்மையில்" (nature of marriage) இருக்க வேண்டும் மற்றும் பகிரப்பட்ட வீட்டில் இணைந்து வாழ்வதை உள்ளடக்கியது. இணைந்துவாழும் உறவுகளை (live-in relationships) கட்டாயமாக பதிவு செய்ய வேண்டும் என்றும் இந்தச் சட்டம் கோருகிறது. இந்தப் பதிவு "இணைந்துவாழும் உறவு அறிக்கை" (statement of live-in relationship) மூலம் செய்யப்பட வேண்டும்.


5. இணைந்து வாழும் உறவில் (live-in relationship) உள்ள எந்தவொரு நபரும் "முடித்தல் அறிக்கையை" (statement of termination) சமர்ப்பிப்பதன் மூலம் அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவரலாம்.


- இணைந்து வாழும் உறவு தொடங்கிய ஒரு மாதத்திற்குள் பதிவு செய்யப்படாவிட்டால், அது ஒரு குற்றமாகக் கருதப்படுகிறது. இதன் அடிப்படையில், தண்டனையானது மூன்று மாதங்கள் வரை சிறைத்தண்டனை அல்லது ரூ.10,000 வரை அபராதம் ஆகியவை அடங்கும்.


6. பதிவாளர் (Registrar), தனது சொந்த வேண்டுகோளின் பேரிலோ அல்லது மூன்றாம் தரப்பினரால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட புகாரின் பேரிலோ, நேரடி உறவின் அறிக்கையை (statement of live-in relationship), ஒரு அறிவிப்பு மூலம், வாதிகள் சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று கோரலாம்.


7. சட்டத்தில் ஒரு முற்போக்கான சீர்திருத்தம் "முறைகேடான குழந்தைகள்" (illegitimate children) என்ற கருத்தை ஒழிக்கிறது. தற்போது, ​​பெற்றோர்-குழந்தை உறவுகள் மதச்சார்பற்ற மற்றும் பாதுகாவலர் தொடர்பான தனிப்பட்ட சட்டங்களால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இந்தச் சட்டங்கள் திருமணமாகாமல் பிறக்கும் குழந்தைகளை சட்டவிரோதமானவர்கள் என்று முத்திரை குத்துவதன் மூலம் பாகுபாடு காட்டுகின்றன. இதனால், திருமணமாகாமல் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு சமமான உரிமைகளைப் பெறுவதைத் தடுக்கிறது. நீதிமன்றங்கள் திருமணமாகாமல் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு சில உரிமைகளை நீட்டிக்க முயற்சித்துள்ளன. குறிப்பாக, இந்த உரிமைகளில் இந்து சட்டத்தின் கீழ் பரம்பரை மற்றும் பராமரிப்பு ஆகியவை அடங்கும். இருப்பினும், "சட்டவிரோத" (illegitimate) குழந்தை என்ற கருத்து இன்னும் உள்ளது.


8. உத்தரகாண்ட் பொதுச் சிவில் சட்டமானது (UCC) செல்லுபடியாகாத மற்றும் செல்லாத திருமணங்களில் பிறந்த குழந்தைகளையும், அதேபோல் இணைந்து வாழும் உறவுகளில் (live-in relationships) பிறந்த குழந்தைகளையும் சட்டபூர்வமானதாகக் கருதுகிறது.


9. இந்தச் சட்டத்தின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் என்னவென்றால், இது இந்து தனிப்பட்ட சட்டத்தில் காணப்படும் இணையான முறையை (coparcenary system) முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறது. இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் (Hindu Succession Act), 1956-ம் ஆண்டின் கீழ், சொத்தை இணையானச் சொத்து (coparcenary property) அல்லது சுயமாக வாங்கிய சொத்து (self-acquired property) என வகைப்படுத்தலாம். இந்துக்களின் நான்கு தலைமுறைகள் மூதாதையர் சொத்தை இணைச் சொத்தாக வைத்திருக்கின்றன. சுயமாக தனிப்பட்ட முறையில் வாங்கிய சொத்து தனித்தனியாகச் சொந்தமானது மற்றும் மரணத்திற்குப் பிறகு உயிலில் இல்லாத வாரிசுரிமைக்கான விதிகளின்படி மாற்றப்படுகிறது.


10. இணையான சொத்தில் (coparcenary property) இறந்த நபரின் பங்கு மீண்டும் சொத்து தொகுப்பின் ஒரு பகுதியாக மாறும். இணையான சொத்தில் தனிப்பட்ட பங்கைப் பெற, சொத்து பிரிக்கப்பட வேண்டும். உத்தரகண்ட் பொதுச் சிவில் சட்டம் இணையான முறையை (coparcenary system) நீக்குகிறது. இது மதத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் அனைவருக்கும் ஒரே வாரிசுரிமை விதிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. எனவே, குறியீட்டில் உள்ள உயில் இல்லாத வாரிசுரிமை விதிகளைப் பின்பற்றி, அனைத்து சொத்துக்களும் தனிப்பட்ட சொத்தாகக் கருதப்படும்.




Original article:

Share:

தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டம் - குஷ்பு குமாரி

 ஜனவரி 29-ம் தேதி, அரசாங்கம் ரூ.16,300 கோடி மதிப்பிலான தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டத்திற்கு (National Critical Minerals Mission (NCMM)) ஒப்புதல் அளித்தது. இந்த பணி நாட்டிலும் கடல்கடந்த இடங்களிலும் முக்கியமான கனிமங்களை ஆராய்வதை ஊக்குவிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டமானது (NCMM) மதிப்புச் சங்கிலியின் அனைத்து நிலைகளையும் உள்ளடக்கும். இதில் கனிம ஆய்வு, சுரங்கம், நன்மைகள், செயலாக்கம் மற்றும் வாழ்நாள் இறுதிப் பொருட்களிலிருந்து மீள்வது ஆகியவை அடங்கும்.


முக்கிய அம்சங்கள் :


1. இந்த பணியானது நாட்டிற்குள்ளும், அதன் கடல் பகுதிகளிலும் முக்கியமான கனிமங்களை ஆராய்வதை தீவிரப்படுத்தும். இது, முக்கியமான கனிம சுரங்கத் திட்டங்களுக்கு விரைவான ஒழுங்குமுறை ஒப்புதல் (regulatory approvals) செயல்முறையை உருவாக்குவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது இந்திய பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் தனியார் துறை நிறுவனங்களை வெளிநாடுகளில் முக்கியமான கனிம சொத்துக்களை வாங்குவதற்கு ஊக்குவிப்பது மற்றும் வளம் நிறைந்த நாடுகளுடன் வர்த்தகத்தை மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. கூடுதலாக, இந்தியாவிற்குள் முக்கியமான கனிமங்களின் கையிருப்பை உருவாக்கவும் திட்டமிட்டுள்ளது.


தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டம் (National Critical Minerals Mission) இறக்குமதி சார்புநிலையைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இது உள்நாட்டு மதிப்புச் சங்கிலிகளை வலுப்படுத்தும். 2070-ம் ஆண்டுக்குள் 'நிகர பூஜ்ஜியத்தை' (Net Zero) அடைவதற்கான இந்தியாவின் இலக்கையும் இது ஆதரிக்கிறது.


2. இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், தேசிய கனிம ஆய்வு அறக்கட்டளைக்கு (National Mineral Exploration Trust (NMET)) கூடுதலாக ரூ.5,600 கோடி வழங்கப்படுகிறது. இந்த நிதி வெளிநாட்டு ஆதாரங்களில் உள்ள அபாயங்களை ஈடுகட்டும் மற்றும் இந்தியாவுக்கு வெளியே ஆய்வுகளை ஆதரிக்கும். சுரங்கங்கள் மற்றும் கனிமங்கள் (வளர்ச்சி மற்றும் ஒழுங்குமுறை) சட்டத்தை (Mines and Minerals (Development and Regulation) Act) மாற்ற சுரங்க அமைச்சகம் திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த மாற்றம் தேசிய கனிம ஆய்வு அறக்கட்டளை (NMET) இந்த திட்டத்தின் முன்மொழியப்பட்ட நடவடிக்கைகளுக்கு நிதியளிக்க அனுமதிக்கும்.


3. அனுசந்தன் தேசிய ஆராய்ச்சி அறக்கட்டளை (Anusandhan National Research Foundation (ANRF)) மற்றும் பிற ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டுத் திட்டங்களிலிருந்து தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டம் (NCMM) ரூ.1,000 கோடியைப் பெறுவதுடன், இது பட்ஜெட்க்கு ஆதரவாகவும் ரூ.2,600 கோடியைப் பெறும். உலக வங்கியின் நெகிழ்ச்சியான மற்றும் உள்ளடக்கிய விநியோகச் சங்கிலி மேம்பாடு (Resilient and Inclusive Supply-Chain Enhancement (RISE) முயற்சியிலிருந்து கூடுதல் நிதியைப் பெற சுரங்க அமைச்சகம் பரிந்துரைத்தது.


நெகிழ்ச்சியான மற்றும் உள்ளடக்கிய விநியோகச் சங்கிலி மேம்பாடு (RISE) கூட்டாண்மை


நெகிழ்ச்சியான மற்றும் உள்ளடக்கிய விநியோகச் சங்கிலி மேம்பாடு (RISE) என்பது உலக வங்கி மற்றும் ஜப்பானுக்கு இடையேயான உலகளாவிய முயற்சியாகும். இது வளர்ந்து வரும் சந்தைகள் மற்றும் வளரும் நாடுகளுக்கு சுத்தமான எரிசக்தி உற்பத்தியை அதிகரிக்கவும், கனிமங்கள் துறையில் அவர்களின் பங்களிப்பை அதிகரிக்கவும் உதவுகிறது. இது 2023-ல் தொடங்கப்பட்டது. பிப்ரவரி 2024 நிலவரப்படி, RISE முன்முயற்சிக்கான ஆரம்பப் பங்களிப்பாக $50 மில்லியன் மட்டுமே உறுதியளிக்கப்பட்டுள்ளது. இதில், ஜப்பான் $25 மில்லியனையும், மீதமுள்ளவை கனடா, ஜெர்மனி, இத்தாலி, கொரியா குடியரசு மற்றும் இங்கிலாந்து உள்ளிட்ட பிற நாடுகளிலிருந்தும் வழங்குகின்றன..


4. இந்த திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, அரசாங்கம் நான்கு கனிம பதப்படுத்தும் பூங்காக்களை (mineral processing parks) உருவாக்க திட்டமிட்டுள்ளது. முக்கியமான கனிமங்களை மறுசுழற்சி செய்வதற்கான தனி வழிகாட்டுதல்களையும் இது தயாரிக்கும். இந்தியாவின் பெரிய முறைசாரா மறுசுழற்சி துறையை (large informal recycling sector) மேம்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தப்படும்.


வளங்கள் நிறைந்த நாடுகளுடன் முக்கியமான கனிமங்கள் கூட்டு ஒப்பந்தங்களை ஊக்குவிப்பதை NCMM நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. முக்கியமான நாடுகளுடனான தற்போதைய வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் முக்கியமான கனிமங்கள் குறித்த அத்தியாயங்களைச் சேர்க்கவும் இது திட்டமிட்டுள்ளது.


பணியின் முக்கியத்துவம்


1. இந்தியாவின் முக்கியமான கனிமங்களின் விநியோகத்தை மேம்படுத்துவதே இந்த திட்டத்தின் நோக்கமாகும். இது தொழில்நுட்பம், ஒழுங்குமுறைகள் மற்றும் நிதி ஆதரவுடன் ஒரு வலுவான அமைப்பை உருவாக்கும். இது இந்தியா மற்றும் பிற நாடுகளிலிருந்து கனிமங்கள் வருவதை உறுதி செய்யும். சுத்தமான எரிசக்தி, மின்னணுவியல், பாதுகாப்பு மற்றும் விவசாயம் போன்ற முக்கியமான தொழில்களுக்கான மூலப்பொருட்களைப் பெற இந்த திட்டம் உதவும்.


2. 2024-ம் ஆண்டில், எரிசக்தி பொருளாதாரம் மற்றும் நிதி பகுப்பாய்வு நிறுவனம் (Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA)) வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் முக்கியமான கனிமங்களுக்கான தேவை 2030-ம் ஆண்டுக்குள் இரு மடங்காக உயரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. அதே நேரத்தில், உள்நாட்டு சுரங்க நடவடிக்கைகள் உற்பத்தியைத் தொடங்க ஒரு பத்தாண்டுகாலத்திற்கும் மேல் ஆகலாம்.


3. எரிசக்தி பொருளாதாரம் மற்றும் நிதி பகுப்பாய்வு நிறுவனத்தின் (IEEFA) அறிக்கையானது, ஐந்து முக்கியமான கனிமங்களான (மற்றும் அவற்றின் கலவைகள்)  கோபால்ட், தாமிரம், கிராஃபைட், லித்தியம் மற்றும் நிக்கல் போன்ற கனிமங்கள்  இறக்குமதி சார்பு, வர்த்தக இயக்கவியல், உள்நாட்டு கிடைக்கும் தன்மை மற்றும் உலகளாவிய விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் ஆகியவற்றின் கண்ணோட்டத்தில் ஆய்வு செய்கிறது.


4. இந்தியா இந்த கனிமங்களுக்கான இறக்குமதியை அதிகம் சார்ந்துள்ளது என்று அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. லித்தியம், கோபால்ட் மற்றும் நிக்கல் போன்ற கனிமங்களுக்கான இறக்குமதியை இந்தியா முழுமையாக நம்பியுள்ளது. இது, 100 சதவீதம் சார்ந்துள்ளது.


5. செயற்கை கிராஃபைட் மற்றும் இயற்கை கிராஃபைட்டுக்காக இந்தியா சீனாவை பெரிதும் நம்பியுள்ளது என்றும், அதிக கிராஃபைட் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளான மொசாம்பிக், மடகாஸ்கர், பிரேசில் மற்றும் தான்சானியா போன்ற நாடுகளுடன் ஒத்துழைப்புக்கான முயற்சிகளை ஆராய வேண்டும் என்றும் அறிக்கை கூறியுள்ளது.


6. ஜப்பான் மற்றும் பெல்ஜியம் ஆகிய இரண்டு நாடுகளில் இருந்து தாமிர கேத்தோடுகள் (copper cathodes) மற்றும் நிக்கல் சல்பேட்டுகளுக்கு (nickel sulphates) இந்தியா அதிக இறக்குமதி சார்ந்துள்ளது. உலகின் ஐந்தாவது பெரிய தாமிர உற்பத்தியாளரான அமெரிக்காவிலிருந்து இந்தியாவை வாங்குவது குறித்து பரிசீலிக்க அறிக்கை பரிந்துரைக்கிறது. இது விநியோகர்களைப் பன்முகப்படுத்தவும், விநியோகப் பாதுகாப்பை மேம்படுத்தவும் உதவும்.


7. லித்தியம் ஆக்சைடு மற்றும் நிக்கல் ஆக்சைடு போன்ற கனிமங்களுக்கு ஒரு நாட்டைச் சார்ந்திருப்பது குறைவு. இருப்பினும், பெரும்பாலான இறக்குமதிகள் ரஷ்யா மற்றும் சீனாவிலிருந்து வருகின்றன. இந்த இரண்டு நாடுகளும் சாத்தியமான வர்த்தக அபாயங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.


8. 2030-ம் ஆண்டுக்குள் புதைபடிவ எரிபொருள் அல்லாத மின்சாரத் திறனை 500 ஜிகாவாட் (GW) நிலையை பூர்த்தியடைய இந்தியா உறுதிபூண்டுள்ளது. தற்போது, ​​நாட்டின் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறன் 201 GW ஆகவும், சூரிய சக்தி 91 GW பங்களிக்கிறது. இந்த இலக்கை அடைவதற்கு தேசிய முக்கியமான கனிமங்கள் திட்டத்தின் (NCMM) ஒப்புதல் முக்கியமானது.


பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் தேசியப் பாதுகாப்பு ஆகிய இரண்டிற்கும் முக்கியமான கனிமங்கள் அவசியம். இந்த கனிமங்களின் பற்றாக்குறை, அல்லது அவற்றை பிரித்தெடுப்பது ஒரு சில பகுதிகளுக்கு மட்டுமே, விநியோகச் சங்கிலி பாதிப்புகள் மற்றும் சாத்தியமான இடையூறுகளுக்கு வழிவகுக்கும். லித்தியம், கிராஃபைட், கோபால்ட், டைட்டானியம் மற்றும் அரியவகை பூமி வளங்கள் போன்ற கனிமங்களுக்கு இது குறிப்பாக உண்மை. உயர் தொழில்நுட்ப மின்னணுவியல், தொலைத்தொடர்பு, போக்குவரத்து மற்றும் பாதுகாப்பு போன்ற துறைகளுக்கு இந்த கனிமங்கள் இன்றியமையாதவை.


2023-ம் ஆண்டில், லித்தியம், கோபால்ட், நிக்கல், கிராஃபைட், தகரம் மற்றும் தாமிரம் உள்ளிட்ட 30 முக்கியமான கனிமங்களை அரசாங்கம் அடையாளம் கண்டுள்ளது. இந்த கனிமங்கள் இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் தேசிய பாதுகாப்பிற்கு முக்கியமானவையாகும்.




Original article:

Share:

வேளாண்மையை பெண்கள்மயமாக்குவது எவ்வாறு பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கும்? -ரித்விகா பத்கிரி

 வேளாண்மையை பெண்கள்மயமயமாக்கல் என்பது விவசாய நடவடிக்கைகளில் பெண்களின் அதிகரித்து வரும் பங்கேற்பைக் குறிக்கிறது. ஆனால் இந்த மாற்றம் பெண்கள் முடிவெடுப்பதில் அதிக அதிகாரத்தைப் பெறவும் பொருளாதார ரீதியாக சுதந்திரமாக மாறவும் எவ்வாறு உதவும்?


இந்தியாவில் விவசாயத் தொழிலாளர்களில் 63% பெண்கள் பங்களிக்கின்றனர். இருப்பினும், அவர்களுக்கு நில உடைமை, நிதி மற்றும் மேம்பட்ட விவசாயத்  தொழில்நுட்பங்கள் போன்ற முக்கிய ஆதாரங்களுக்கான அணுகல் இல்லை. இந்த சூழ்நிலையில், விவசாயத்தில் பெண்மையாக்கம் என்றால் என்ன? ஆண்கள் விவசாயத்திலிருந்து வெளியேறுவதால் பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து வருவது அதிகாரமளிப்புக்கு வழிவகுக்குமா? அல்லது நில உரிமைகள் மற்றும் முடிவெடுப்பதில் பாலின சமத்துவமின்மையை மோசமாக்குகிறதா?


இந்தியாவில், பெண் தொழிலாளர் பங்களிப்பு விகிதம் 2004-05 ஆம் ஆண்டில் 40.8% ஆக உயர்ந்தது. ஆனால், அதன் பின்னர் குறைந்துள்ளது. இருப்பினும், 2017 முதல் பெண் தொழிலாளர் பங்களிப்பு விகிதம் (female labour force participation rate (FLPR)) பல வருட சரிவுக்குப் பிறகு அதிகரித்து வருகிறது. கொரோனா தொற்றுக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் அதிகரித்துள்ளது. கிராமப்புறங்களில், FLPR 2022-23-ல் 41.5%-லிருந்து 2023-24-ல் 47.6% ஆக உயர்ந்தது. நகர்ப்புறங்களில், அதே காலகட்டத்தில் FLPR 25.4%-லிருந்து 28% ஆக அதிகரித்துள்ளது. 


ஊரடங்கு கட்டுப்பாடுகள் தளர்த்தப்பட்ட பிறகு ஏற்பட்ட பொருளாதார மாற்றங்கள் பெண் தொழிலாளர் படை பங்கேற்பு விகிதத்தில் (FLPR) வளர்ச்சிக்குக் காரணமாகியது. இது போன்ற மாற்றங்கள் முன்பு வேலை செய்யாத பல பெண்களை வேலை தேட ஆர்வத்தை தூண்டியுள்ளது. கடந்த சில ஆண்டுகளாக பெண் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் (FLPR) திடீரென அதிகரிப்பதற்கு பொருளாதார சிக்கல்களும் காரணமாகும். இந்தச் சவால்கள் அதிகமான பெண்கள் வருமானம் ஈட்டுவதற்கு  வேறு வழிகளைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.


இந்திய தொழிலாளர் படையின் பெண்ணியமயமாக்கல் என்பது அதிகமான பெண்கள் ஊதியம் பெறும் வேலைகளில் சேர்வதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், இந்தப் போக்கை உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, பெண் தொழிலாளர் படை பங்கேற்பு விகிதம் (FLPR) விவசாயத்தில் அதிகரிப்பதற்கு, அதிகமான பெண்கள் சுயதொழில் செய்பவர்களாக மாறுவதே காரணமாகும். மாநில வாரியான மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு தரவு (state-wise census data), பெண்களின் தொழிலாளர் படை பங்கேற்பு அதிகரித்துள்ள மாநிலங்களில், விவசாயத்தில் அதிக பெண்கள் பணிபுரிவதே இதற்குக் காரணம் என்பதைக் காட்டுகிறது.


இந்தப் போக்கு, பெண்களுக்கு பண்ணை அல்லாத (non-farm) வேலை வாய்ப்புகள் குறைவாக இருப்பதைக் காட்டுகிறது. பெரும்பாலான கிராமப்புற பெண்கள் இன்னும் விவசாயத்தில் வேலை செய்கிறார்கள். இது விவசாயத்தின் பெண்ணியமயமாக்கலுக்கு வழிவகுக்கிறது. பொருளாதார இலக்கியங்கள் விவசாயத்தின் பெண்கள்மயமாக்கலை இரண்டு வழிகளில் விளக்குகின்றன. முதலாவதாக, விவசாயம் தொடர்பான வேலைகள் பெண்களால் அதிகமாக செய்யப்படுகின்றன. இதில் சிறு விவசாயிகள் அல்லது சாதாரண விவசாய கூலித் தொழிலாளர்கள் என்ற அவர்களின் வளர்ந்து வரும் பொறுப்புகளும் அடங்கும்.


இரண்டாவதாக, விவசாயத்தை பெண்ணியமாக்குவது என்பது விவசாயத்தில் பெண்களின் கட்டுப்பாடு உரிமை மற்றும் பங்கேற்பு பற்றிய புரிதலையும் குறிக்கும். இதில் பெண்கள் விவசாய நிலங்களை சொந்தமாக வைத்திருப்பது, நில உரிமைகளைக் கொண்டிருப்பது மற்றும் பயிர்கள் மற்றும் உர பயன்பாடு போன்ற விஷயங்களைப் பற்றி முடிவெடுப்பது ஆகியவை அடங்கும்.


விவசாயத்தின் பெண்ணியமயமாக்கலுக்கு பல காரணிகள் பங்களிக்கின்றன. முதலாவதாக, இந்தியப் பொருளாதாரம் மாறிவிட்டது. இது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் விவசாயத்தின் பங்கு குறைவாகவும் சேவைத் துறையை நோக்கி மாறவும் வழிவகுத்தது. இரண்டாவதாக, கிராமப்புற சிரமங்கள் ஆண்கள் விவசாயத்திற்கு வெளியே வேலை தேடவேண்டிய சூழலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இதனால் அவர்கள் பெரும்பாலும் விவசாயம் அல்லாத துறைகளுக்கு இடம்பெயர வழிவகுத்துள்ளது.


கிராமப்புறங்களை விட்டு வேலைக்குச் செல்லும் ஆண்கள் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதற்கு பல காரணிகள் உள்ளன. விவசாய உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தித்திறன் குறைதல், விவசாய உள்ளீடுகளின் விலை உயர்வு, காலநிலை மாற்றத்தால் பயிர் சேதத்தால் ஏற்படும் அபாயம், குறைந்த வேலை வாய்ப்புகள் மற்றும் கிராமப்புறங்களில் இளம், புதிதாகப் படித்த மக்களின் வளர்ந்து வரும் ஆசைகள் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இதன் விளைவாக, வேலையில் பின்தங்கிய பெண்கள் பல பணிகளை மேற்கொள்கின்றனர்.


 குறிப்பாக, விவசாய வேலைகள் நிலத்தைப் பராமரித்தல் மற்றும் வேலைக்கு உதவுதல் போன்ற விவசாயப் பணிகளை அதிகமான பெண்கள் செய்வதாக தேசிய விவசாயிகள் ஆணையத்தின் 2005 அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. இந்தியாவின் விவசாயப் பணிகளில் 80% பெண்கள் பணி செய்கிறார்கள் என்றும், விவசாயப் பணியாளர்களில் 42%-க்கும் அதிகமானோர் உள்ளனர் என்றும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2023-24 காலமுறை தொழிலாளர் படை கணக்கெடுப்பு (Periodic Labour Force Survey (PLFS)) தரவுகளின்படி, கிராமப்புற பெண்களில் முக்கால்வாசிக்கும் மேற்பட்டோர் 76.95% விவசாய பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர்.


பெண் விவசாயிகளின் பங்களிப்பு அதிகமாக இருந்தாலும், அவர்கள் பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படுவதில்லை. 2015-16ஆம் ஆண்டு வேளாண் கணக்கெடுப்பின்படி, கிராமப்புறப் பெண்களில் 73% பேர் விவசாயத்தில் ஈடுபட்டாலும், இந்தியாவில் மொத்த விவசாய நிலங்களில் சுமார் 11.72% மட்டுமே பெண்களால் நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இது நில உரிமை மற்றும் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பாலின இடைவெளியைக் காட்டுகிறது. மேலும், நீண்டகாலமாக நில விநியோகத்தில் நிலவும் சமமற்ற தன்மை காரணமாக, பெண்களின் நில உடைமைகள் பெரும்பாலும் சிறிய மற்றும் குறு நிலங்களை வைத்திருக்கின்றனர்.


இந்தியாவில், பெண்கள் பரம்பரை சொத்து, பரிசுகள், கொள்முதல் அல்லது அரசாங்க பரிமாற்றங்கள் மூலம் நிலத்தைப் பெறலாம். இருப்பினும், இந்த அமைப்புகள் பெரும்பாலும் பெண்கள் சமமாக பங்கேற்பதை கடினமாக்குகின்றன. உதாரணமாக, நிலம் வாங்கும் போது ஆண்களை விட பெண்கள் நிதி சவால்களை எதிர்கொள்ளும் வாய்ப்பு அதிகமாக உள்ளது. எனவே, பரம்பரை சொத்து அவர்கள் நிலத்தை சொந்தமாக்குவதற்கான ஒரு முக்கிய வழியாகிறது. ஆனால், சமூக சார்புகள் மற்றும் விதிமுறைகள் பெண்கள் நிலத்தை மரபுரிமையாகப் பெறுவதையும் கட்டுப்படுத்துவதையும் கடினமாக்குகின்றன.


2017 ஆம் ஆண்டு உத்தரபிரதேச நில விநியோகத் திட்டத்தில், மிர்சாபூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சிர்சி மற்றும் கர்காட் ஆகிய இரண்டு கிராமங்களில் 331 நிலமற்ற குடும்பங்களுக்கு நிலப் பட்டாக்கள் வழங்கப்பட்டன. சிர்சியில், 80 நிலப் பட்டாக்கள் வழங்கப்பட்டன, 8 ஒற்றைப் பெண்களுக்குச் சென்றன. கர்காட்டில், 251 பட்டாக்கள் வழங்கப்பட்டன, 16 ஒற்றைப் பெண்களுக்குச் சென்றன. இதன் பொருள் 7% நிலப் பட்டாக்கள் மட்டுமே ஒற்றைப் பெண்களுக்குச் சென்றன. பெண்களின் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு மற்றும் முடிவெடுக்கும் அதிகாரத்திற்கு நில உரிமைகள் முக்கியம் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.


ஊதியம் பெறும் வேலைகளில் பெண்கள் பங்கேற்பது எப்போதும் அவர்கள் அதிகாரம் பெற்றவர்கள் என்பதற்கு அர்த்தமல்ல என்று அடிக்கடி கூறப்படுகிறது. பெண்கள் பெரும்பாலும் "இரட்டை வேலைச் சுமையை" எதிர்கொள்கிறார்கள். அவர்கள் ஊதியம் பெறாத வீட்டு வேலைகள் மற்றும் பராமரிப்பு கடமைகளுடன் சமநிலைப்படுத்த வேண்டிய சூழல் ஏற்படுகிறது. இதேபோல், விவசாயத்தில் பெண்கள் ஈடுபடுவது எப்போதும் அதிகாரமளிப்புக்கு  வழிவகுக்காது.


இந்தியாவின் விவசாயப் பொருளாதாரம் (agrarian economy) குறைந்த வருமானத்துடன் போராடி வருகிறது. இதன் காரணமாக, விவசாயிகளாக வேலை செய்யும் பெண்கள் பொருளாதார அதிகாரம் பெறாமல் போகலாம். குறிப்பாக, போதுமான பண்ணை அல்லாத வேலை வாய்ப்புகள் இல்லாதபோது உரங்கள், வீட்டுச் சொத்துக்கள் அல்லது பணம் சம்பாதிப்பதற்கான பிற வழிகள் பற்றிய முடிவுகளில் பெண்களுக்கு அதிக கட்டுப்பாடு இல்லை என்பதையும் ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது.


விவசாயத்தின் பெண்ணியமயமாக்கல் பெரும்பாலும் வறுமை அல்லது விவசாய துயரத்தின் பெண்ணியமயமாக்கலுடன் தொடர்புடையது. ஆண் குடும்ப உறுப்பினர்கள் சிறந்த வேலை வாய்ப்புகளுக்காக இடம்பெயரும்போது, ​​பின்தங்கிய பெண்கள் விவசாயத்தை மேற்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர். இது பெரும்பாலும் குறைந்த லாபகரமான வாழ்வாதார விருப்பமாகக் கருதப்படுகிறது.


கூடுதலாக, சமமற்ற நில விநியோகம் மற்றும் பெண் விவசாயிகளிடையே நில உரிமை இல்லாதது கடன் மற்றும் நிதி ஆதாரங்களை அணுகுவதை கடினமாக்குகிறது. இது சில அரசாங்கத் திட்டங்களிலிருந்து பயனடையும் திறனையும் கட்டுப்படுத்துகிறது. கிசான் கிரெடிட் கார்டு (Kisan Credit Card) போன்ற திட்டங்களிலிருந்து பெண்கள் கடன் பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு என்றும், பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்மன் நிதி யோஜனா (Pradhan Mantri Kisan Samman Nidhi Yojana) போன்ற திட்டங்களிலிருந்து உதவி பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் குறைவு என்றும் ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன.


விவசாயி என்ற பிம்பம் பெரும்பாலும் ஆண்களுடன் தொடர்புடையது. இது மாறாவிட்டால், பெண் விவசாயிகள் தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்படுவார்கள். வேளாண்மை என்பது நடவு மற்றும் அறுவடை செய்வதை விட அதிகமானவற்றை உள்ளடக்கியது. நிலத்தில் முதலீடு செய்வது மற்றும் முக்கியமான முடிவுகளை எடுப்பதும் இதில் அடங்கும். விவசாயத்தில் பாலின சமத்துவத்தை அடையவும், பெண்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கவும், பெண்களை மையமாகக் கொண்ட கொள்கைகள், சமமான நில விநியோகம், விவசாய இயந்திரங்களுக்கு சமமான அணுகல் மற்றும் பாலினத்தைக் கருத்தில் கொண்ட காலநிலைக்கு ஏற்ற கொள்கை நமக்குத் தேவைப்படுகிறது.




Original article:

Share:

இந்தியாவின் கல்வி உட்கட்டமைப்பு பற்றி...

 இந்தியாவில் உள்ள ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் தரமான கல்வி உட்கட்டமைப்பு தேவைப்படுகிறது.


உச்சநீதிமன்றம், முதுகலை மருத்துவ சேர்க்கையில் வசிப்பிடத்தின் அடிப்படையில் இட ஒதுக்கீடு இருக்க முடியாது என்று தீர்ப்பளித்தது. இது சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம் (equality before law) என்ற அரசியலமைப்பு விதியைப் பின்பற்றுகிறது. இருப்பினும், இந்த முடிவு மாநில முன்னுரிமைகள் மற்றும் சுகாதாரத் தேவைகளைப் பாதிக்கலாம். உச்சநீதிமன்றம் அனைத்து இந்தியர்களுக்கும் ஒரே ஒரு “வீடு” மட்டுமே உள்ளது என்று கூறியது. எந்தவொரு மாநிலத்திலும் வசிப்பவர்கள் நாட்டில் எங்கும் சேர்க்கை கோர உரிமை இருக்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தது. நிறுவன விருப்பம் அல்லது குடியிருப்புத் தேவைகளின் அடிப்படையில் சேர்க்கை குறித்த கடந்த கால தீர்ப்புகளைப் பின்பற்றுகிறது. 


நீதிமன்றம் நிறுவன விருப்பத்தை அனுமதிக்கிறது. அதாவது ஒரு நிறுவனத்தில் படித்த மாணவர்கள் அதே நிறுவனத்தில் முதுகலை படிப்புகளுக்கு முன்னுரிமை பெறலாம். இளங்கலை மருத்துவப் படிப்புகளுக்கு, குடியிருப்புத் தேவை இருக்கலாம். அதிக உள்ளூர் மாணவர்களை அனுமதிப்பதன் மூலம் ஒரு பிராந்தியத்தின் மருத்துவத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யலாம். இந்த மாணவர்கள் தங்கள் சொந்த சமூகங்களில் மருத்துவர்களாகப் பணியாற்ற அதிக வாய்ப்புள்ளது. இருப்பினும், உயர் தகுதிகள் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும். முதுகலை படிப்புகளுக்கு குடியிருப்பு விருப்பம் இருக்கக்கூடாது என்பது பொதுவான கருத்து. ஏனெனில், மேம்பட்ட மருத்துவப் பயிற்சிக்கு சிறந்த திறமையாளர்களை ஈர்ப்பது மிகவும் முக்கியமானது.


பல மாநிலங்கள் அரசு மருத்துவக் கல்லூரிகளிலும் தனியார் கல்லூரிகளிலும் உள்ள முதுகலை இடங்களை தங்கள் சொந்த மாநிலங்களைச் சேர்ந்த மாணவர்களைக் கொண்டு நிரப்புகின்றன. இருப்பினும், அகில இந்திய அடிப்படையில் நிரப்பப்படும் இடங்களைத் தவிர. பிற மாநிலங்களைச் சேர்ந்த விண்ணப்பதாரர்கள் தேசிய ஒதுக்கீட்டின் மூலம் மட்டுமே முதுகலை படிப்புகளில் சேர முடியும். இந்த முறைக்கு இப்போது அனுமதி இல்லை என்றாலும், அதற்கு காரணங்கள் உள்ளன. 


அரசு மருத்துவமனைகளில் மருத்துவ சேவைகளுக்கு முதுகலை மாணவர்கள் அவசியம். இந்த மாணவர்கள் அரசுப் பணியில் சேரவும் ஊக்குவிக்கப்படுகிறார்கள். இது அவர்களை “சேவை விண்ணப்பதாரராக” முதுகலை படிப்புகளுக்குத் தகுதி பெறச் செய்கிறது. தென் மாநிலங்கள் மருத்துவக் கல்வியில் நிறைய முதலீடு செய்துள்ளன. அவர்கள் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் கல்லூரிகளை அமைத்துள்ளனர். இந்த மாநிலங்கள் தங்கள் மருத்துவ சேவைகள் மற்றும் எதிர்கால பணியாளர் தேவைகளை ஆதரிக்க அதிக உள்ளூர் மாணவர்களை அனுமதிக்க விரும்புகின்றன. பாதிக்கப்பட்ட மாநிலங்கள் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பை மறுபரிசீலனை செய்யக் கோரலாம் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 


இந்தத் தீர்ப்பு ஒன்றிய அரசை மருத்துவ சேர்க்கையில் மாநிலங்களின் பங்கைக் கட்டுப்படுத்த வழிவகுக்கும். குறிப்பாக, முதுகலை மற்றும் இளங்கலை படிப்புகளுக்கு இடையிலான நீதிமன்றத்தின் வேறுபாடு, உள்ளூர் தேவைகளின் அடிப்படையில் முதுகலை மற்றும் இளங்கலை படிப்புகளை வித்தியாசமாக நடத்துவதற்கான நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு ஒரு நல்ல கேள்வியை எழுப்புகிறது. இளங்கலை சேர்க்கைகளைக் கூட மையப்படுத்துவதற்கான தற்போதைய போக்கை இது சவால் செய்கிறது. சமமான தரத்தை உறுதி செய்வதற்காக ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் கல்வி உட்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதே சிறந்த தீர்வாக இருக்கும்.




Original article:

Share:

ஒன்றிய நிதிநிலை அறிக்கை 2025 : வளர்ச்சி மற்றும் நிலைத்தன்மையுடன் நிதி முன்னுரிமைகளை சீரமைத்தல் -வைபவ் பிரதாப் சிங், ஹனி கருண்

 ஒவ்வொரு ஆண்டும், ஒன்றிய நிதிநிலை அறிக்கையால் அரசாங்கம் அதன் முன்னுரிமைகளை அமைக்க அனுமதிக்கிறது. இது வளர்ச்சிக்கான திட்டமிடல் மற்றும் முக்கிய துறைகளில் வருவாய் மற்றும் செலவினங்களை நிர்வகிக்க உதவுகிறது. வரவிருக்கும் பட்ஜெட்டில், கோவிட்-க்குப் பிறகு நிதி ஒருங்கிணைப்பில் அரசாங்கம் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உள்கட்டமைப்பில் முக்கியத்துவம் கொடுத்து நாட்டின் வளர்ச்சிக்கான நடவடிக்கைகளை சமநிலைப்படுத்துவதை அவர்கள் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர். அதேநேரத்தில், அரசாங்கம் பசுமை மாற்றத்தில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்தும். இந்த சீரமைப்பு மிக முக்கியமானது. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மற்றும் பசுமை உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்வது போன்ற நிலையான முயற்சிகள், காலநிலை இலக்குகளை அடைய உதவுகின்றன. அவை, பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தூண்டுகின்றன மற்றும் வேலைகளை உருவாக்குகின்றன. இது நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் இலக்குகள் ஒன்றையொன்று ஆதரிக்கும் ஒரு சுழற்சியை உருவாக்குகிறது.


தற்போதைய நிதி மேலாண்மை உத்தியை மறு மதிப்பீடு செய்ய வேண்டிய அவசியம் : கோவிட்-19க்குப் பிறகு, அரசாங்கம் பொதுவாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் மாதத்திற்குள் பட்ஜெட் செய்யப்பட்ட மூலதனச் செலவினத்தில் (மூலதனம்) சுமார் 60% ஐப் பயன்படுத்துகிறது. இருப்பினும், இந்த ஆண்டு, பட்ஜெட் செய்யப்பட்ட மூலதனத்தில் 46.2% மட்டுமே செலவிடப்பட்டுள்ளது. கூடுதலாக, கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாக மூலதன இலக்குகள் குறைக்கப்பட்டுள்ளன. உண்மையான செலவு, திருத்தப்பட்ட மதிப்பீடுகள் மற்றும் பட்ஜெட் செய்யப்பட்ட மதிப்பீடுகளுக்கு இடையே குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன.


வரவுகள் பக்கத்தில், பட்ஜெட்டில் ஒதுக்கப்பட்ட ஈவுத்தொகை மற்றும் இலாபங்களில் 97% ஏற்கனவே அடையப்பட்டுள்ளன. கடந்த ஆண்டு மேல்நோக்கிய சரிசெய்தலுடன் ஒப்பிடும்போது இது 144% உடன் குறைவாக உள்ளது. வருவாய் ரசீதுகள் தொடர்ந்து வருவாய் செலவினங்களை ஈடுகட்டியுள்ளன. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் நவம்பர் மாதத்திற்குள் செலவினங்களில் சுமார் 60% அடையப்பட்டுள்ளது. கூடுதலாக, இந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில் ஒதுக்கப்பட்ட சந்தை கடன்களில் 29% மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதற்கு நேர்மாறாக, நிர்ணயிக்கப்பட்ட இலக்கில் மூன்றில் இரண்டு பங்கிற்கும் அதிகமானவை வழக்கமாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் நவம்பர் மாதத்திற்குள் கடன் வாங்கப்படுகின்றன.


இந்தப் போக்குகளின் விளைவாக, நிதித் திட்டங்களில் ஏதேனும் திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டாலும், பற்றாக்குறையான இலக்குகளை அடைய அரசாங்கம் போதுமான நிதிக்கான இடத்தைப் பராமரித்து வருகிறது. எதிர்காலத்தில், ​​அரசாங்கம் அதன் நிதிக்கான உத்தியை மறுபரிசீலனை செய்யலாம், மூலதனத்தை முன்கூட்டியே பயன்படுத்துவதில் கவனம் செலுத்தலாம். இது ஆண்டின் முதல் காலாண்டுகளில் சிறந்தது என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


கடந்தகாலப் போக்குகள் மற்றும் மூலதனச் செலவினங்களில் கவனம் செலுத்துவதன் அடிப்படையில், அரசாங்கம் முக்கியமான துறைகளில் முன்னேற்றத்தைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளும். இதனால், இதன் அணுகுமுறையையும் செம்மைப்படுத்தும். உற்பத்தி-இணைக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை (Production-Linked Incentive (PLI)) திட்டம் போன்ற சில திட்டங்கள், அவற்றின் இலக்குகள் அடையப்பட்டால் முடிவடையக்கூடும். தற்போது, ​​இந்தியா நிலையான உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதில் உறுதியாக உள்ளது. இந்த உறுதிப்பாடு அதன் தற்போதைய நிதி மற்றும் பசுமை முயற்சிகளிலும், பிற பகுதிகளிலும் பிரதிபலிக்கிறது.


தேசிய மின்சாரத் திட்டம் (National Electricity Plan (NEP)) 2023, 2032ஆம் ஆண்டுக்குள் 570 GW புதுப்பிக்கத்தக்க திறனை அடைய இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இது தற்போதைய 200 GW இலிருந்து அதிகமாகும். இது சுத்தமான எரிசக்திக்கான இந்தியாவின் உறுதிப்பாட்டைக் காட்டுகிறது. புதிய திறன் வளர்ந்து வரும் உள்நாட்டு எரிசக்தி தேவையை பூர்த்தி செய்ய முடியும் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க தொழில்நுட்பம் மற்றும் உற்பத்தியில் இந்தியாவை ஒரு தலைமைத்துவமாக மாற்ற முடியும். இருப்பினும், இந்த மாற்றத்தை ஆதரிக்க நிதி திரட்டுவது ஒரு பெரிய சவாலாக இருக்கும். இந்திய வங்கி அமைப்பு மின் துறைக்கு 200 பில்லியன் டாலர் வெளிப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளது. அதன் இலக்குகளை அடைய இந்தத் துறைக்கு ஆண்டுதோறும் $50-60 பில்லியன் தேவைப்படுகிறது. இந்த முதலீடுகளின் நீண்டகால தன்மையைக் கருத்தில் கொண்டு, நிதி கோரிக்கைகளை பூர்த்தி செய்ய வங்கிகள் போராடக்கூடும். NaBFID போன்ற ஒரு சிறப்பு நிதி நிறுவனத்தை உருவாக்குவது இந்த சவால்களை எதிர்கொள்ள உதவும். பசுமை எரிசக்திக்கான வழித்தடங்கள் போன்ற முயற்சிகளுக்கான நிதியையும் பட்ஜெட் சரிசெய்யக்கூடும்.


பிரதமர் ஆவாஸ் யோஜனா (PM Awas Yojana) திட்டத்தின் மூலம் கணிசமான ஒன்றிய அரசு உதவியுடன் மூன்று கோடிக்கும் மேற்பட்ட வீடுகளைக் கட்டும் நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற வீட்டுவசதி இலக்கு, நாட்டின் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நிலைத்தன்மைக்கு குறிப்பிடத்தக்க உந்துதலாக செயல்படக்கூடும். இந்த வீடுகளில் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்புகள், வெப்ப மேலாண்மை மற்றும் ஆற்றல் திறன் கொண்ட அம்சங்கள் இருக்கும். வளத்தின் செயல்திறனை மேம்படுத்துவதற்கும் சுழற்சியை ஊக்குவிப்பதற்கும் காலநிலை-எதிர்ப்பு உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவதற்கும் அவை முக்கியம். வீட்டுவசதியில் இந்த நிலைத்தன்மை இலக்குகளை அடைய, பெரியளவிலான பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகள் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன.


போக்குவரத்து மற்றும் மின்சார வாகனத் (EV) துறை : பாரத்மாலா (Bharatmala) மற்றும் PM கிராம் சதக் யோஜனா திட்டங்கள் (PM Gram Sadak Yojana programs)  உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க வலையமைப்புகளை விரிவுபடுத்துகின்றன. பசுமை பொருட்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பங்களுடன் நிலையான உள்கட்டமைப்பைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் இவற்றை இன்னும் வலுப்படுத்த முடியும். பசுமை எஃகு வகைபிரித்தல் அறிமுகம் ஒரு நேர்மறையான முன்னேற்றமாகும்.


PM-EDRIVE திட்டம் மற்றும் GST தொடர்பான நன்மைகள் போன்ற முன்முயற்சிகள் காரணமாக இந்தியாவின் மின்சார வாகன (EV) துறை குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைக் கண்டுள்ளது. மின்கல (பேட்டரி) செலவுகள் குறைந்து வருகின்றன. மேலும், அசல் உபகரண உற்பத்தியாளர்கள் (original equipment manufacturers (OEM)) போட்டித்தன்மை வாய்ந்த வாகனங்களை வழங்குகிறார்கள். இதன் விளைவாக, மின்சார வாகனங்களை ஏற்றுக்கொள்வது அதிகரிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.


இந்த உந்துதலைத் தக்கவைக்க, ஊக்கத்தொகைகளை வழங்குவது, உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவது மற்றும் மின்சார வாகனங்களுக்கு (EVகள்) பிரத்யேக நிதி விருப்பங்களை வழங்குவது முக்கியம். பொதுப் போக்குவரத்தின் மின்மயமாக்கலை விரைவுபடுத்துவதற்கும் சரக்கு தளவாடங்களில் உமிழ்வைக் குறைப்பதற்கும் இது மிகவும் அவசியம். இத்தகைய ஆதரவை வழங்குவது நாடு முழுவதும் மின்சார வாகனங்களின் பயன்பாட்டை பெரிதும் அதிகரிக்கும்.


இந்த ஆண்டு பட்ஜெட்டில் பசுமைப் பத்திர வெளியீட்டு இலக்குகளில் (green bond issuance targets) குறிப்பிடத்தக்க அதிகரிப்பு காணப்படலாம். இது சந்தை வளர்ச்சியை ஆதரிக்கவும் பல்வேறு துறைகளில் பசுமை முயற்சிகளுக்கு நிதியளிக்கவும் உதவும். இதில் திடக்கழிவு மேலாண்மை, நிலையான வீட்டுவசதி மற்றும் பிற அடங்கும். காலநிலை நிதி வகைப்பாடு பற்றிய கூடுதல் விவரங்களையும் பட்ஜெட் வழங்கக்கூடும். இது காலநிலை தழுவல் மற்றும் தணிப்புக்கான நேரடி முதலீடுகளுக்கு உதவும். இது நாட்டின் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்குகளுடன் நிதி ஓட்டங்களை சீரமைப்பதற்கும் உதவும்.


2025-ம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய பட்ஜெட், இந்தியாவின் வளர்ச்சி மற்றும் நிலைத்தன்மை இலக்குகளுடன் நிதி முன்னுரிமைகளை இணைப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. இது மின்சாரம், வீட்டுவசதி, மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் MSME-களில் உள்ள முக்கிய சவால்களை எதிர்கொள்ள முடியும். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம், அரசாங்கம் பசுமையான மற்றும் உள்ளடக்கிய எதிர்காலத்திற்கான வலுவான அடித்தளத்தை உருவாக்க முடியும்.


இந்தக் கட்டுரையை, நிர்வாக இயக்குநர் வைபவ் பிரதாப் சிங் மற்றும் காலநிலை மற்றும் நிலைத்தன்மை முன்முயற்சியின் பொருளாதார நிபுணர் ஹனி கருண் ஆகியோர் எழுதியுள்ளனர்.




Original article:

Share:

யுஜிசி (UGC) பல்கலைக்கழகங்களை பலவீனப்படுத்துகிறது -மனோஜ் குமார் ஜா

 2025 வரைவு ஒழுங்குமுறை (Draft regulation) தரநிலைகளை மீண்டும் மாற்றுகிறது. அரசாங்கம் குறைந்தபட்சம் அரசியலமைப்பு தரநிலைகளின் அடிப்படையில் முன்மொழியப்பட்ட வரைவு விதிமுறைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.


துணைவேந்தர்களை நியமிப்பது தொடர்பான வரைவு பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (University Grants Commission(UGC)) விதிமுறைகள் 2025 சரியாக விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த விதிகள் பல்கலைக்கழகங்களின் சுயாட்சி, மாநிலங்களின் அதிகாரங்கள் மற்றும் கூட்டாட்சி கொள்கையை பலவீனப்படுத்துவதாகக் காணப்படுகின்றன. இந்த வரைவை வெளியிடுவதன் மூலம், அதிகாரிகள் முக்கியமான இலக்குகளை கவனிக்கவில்லை என்று தெரிகிறது. உயர் கல்வி நிறுவனங்களை (higher education institutions (HEI)) ஒழுங்குபடுத்தும் போது இந்த இலக்குகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.


அமைப்பு ரீதியான சவால்களை எதிர்கொள்ள சில சீர்திருத்தங்கள் தேவை. எவ்வாறாயினும், ஒரு மத்திய பல்கலைக்கழகத்தின் ஆசிரியராக, ஆசிரியர்களின் நியமனங்கள் மற்றும் பதவி உயர்வுகளுக்கான நிபந்தனைகளில் வரைவு விதிமுறைகளால் முன்மொழியப்பட்ட பரந்த மாற்றங்களின் தொகுப்பை முன்னிலைப்படுத்த விரும்புகிறேன். தெளிவான, வெளிப்படையான மற்றும் நிலையான அளவுகோல்களை வகுத்ததன் மூலம், அரசியல் தலையீடுகளிலிருந்து பல்கலைக்கழகங்களைப் பாதுகாப்பதற்கும், நிர்வாகப் பொறுப்புணர்வை உறுதி செய்வதற்கும், கல்வி நிறுவனங்களின் சுயாட்சியை நிலைநிறுத்துவதற்கும் விதிமுறைகள் உள்ளன. அவை, தற்போதைய வடிவத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், 2025 விதிமுறைகள் இந்தியாவில் உயர்கல்விக்கு அமைப்பு ரீதியாக கடுமையாக பாதிக்கும்.


பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவின் (University Grants Commission(UGC)) ஆணையில் பாடத்திட்டங்களுக்கான நிகழ்ச்சி நிரல்களை அமைப்பதற்கு நீட்டிக்கப்படவில்லை. இருப்பினும், வரைவு விதிமுறைகளின் பிரிவு 3.8 குறிப்பிட்ட கருத்தியல் மற்றும் சந்தை சார்ந்த இலக்குகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க பரிந்துரைக்கிறது. "இந்திய அறிவு அமைப்புகளில் கற்பித்தல்-கற்றல் மற்றும் ஆராய்ச்சி" மற்றும் "தொடக்க நிறுவனங்கள்" போன்ற பகுதிகளுக்கான பங்களிப்புகள் இதில் அடங்கும். பிரிவு 4.1 (iii)-ல் 10 ஆண்டுகளுக்கு மேல் அனுபவம் உள்ள உதவிப் பேராசிரியர்கள் நேரடியாகப் பேராசிரியர் பதவிகளுக்கு விண்ணப்பிக்க முடியாது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் முதலில் குறைந்தபட்சம் மூன்று ஆண்டுகள் இணைப் பேராசிரியர்களாகப் பணியாற்ற வேண்டும்.


இந்த விதி, பேராசிரியர் பதவிகளுக்கு தகுதி வாய்ந்த உதவிப் பேராசிரியர்களை அவர்களின் கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சிக்கு பங்களிப்புகளின் தகுதியின் அடிப்படையில் தண்டிக்கிறது. இது தகுதிவாய்ந்த விண்ணப்பதாரர்களுக்கு கூடுதல் தடையை அறிமுகப்படுத்துகிறது. மேலும், அறிஞர்களை அவர்களின் பணிக்காக திறம்பட தண்டனை அளிக்கிறது. நிலை 14-ல் உள்ள பேராசிரியர்களில் 10 சதவீதத்தினர் மட்டுமே நிலை 15-க்கு பதவி உயர்வு பெற முடியும். இந்த விதி ஒரு செயற்கை ஒதுக்கீட்டை உருவாக்கி தன்னிச்சையைச் சேர்க்கிறது. இது பேராசிரியர்களிடையே தேவையற்ற படிநிலைக்கு வழிவகுக்கும் மற்றும் கூட்டுறவை பாதிக்கலாம். இது ஆசிரியர்களின் மன உறுதியைக் குறைக்க வாய்ப்புள்ளது.


தற்போதைய விதிமுறைகள் தொழில் முன்னேற்றத் திட்ட (Career Advancement Scheme (CAS)) விண்ணப்பங்களை ஆறு மாதங்களுக்குள் செயல்படுத்த வேண்டும். மதிப்பீடு வெற்றிகரமாக முடிந்தவுடன் பதவி உயர்வுகள் குறைந்தபட்ச தகுதி தேதிக்கு பின் தேதியிடப்படுகின்றன. இது நியாயத்தை உறுதி செய்கிறது மற்றும் நிறுவனத்தால் ஏற்படும் தாமதங்களிலிருந்து ஆசிரியர்களைப் பாதுகாக்கிறது. இருப்பினும், பிரிவு 5.6 பின் தேதியிடும் விதியை நீக்குகிறது. இந்த மாற்றம் பல்கலைக்கழகங்கள் பொறுப்புணர்வை எதிர்கொள்ளாமல் பதவி உயர்வுகளை தாமதப்படுத்த அனுமதிக்கிறது. இது ஆசிரியர்களுக்கு நியாயமற்ற முறையில் தண்டனை அளிக்கிறது. நிர்வாக தாமதங்கள் தொழில் மூப்பு, ஊதியம் மற்றும் தொழில்முறை அங்கீகாரத்தில் பின்னடைவுகளை ஏற்படுத்தும்.


2018 விதிமுறைகள் பதவி உயர்வுகளுக்கான தகுதியான புத்தகங்கள் மற்றும் அத்தியாயங்களை விலக்கின. இருப்பினும், கல்லூரி மற்றும் பல்கலைக்கழக ஆசிரியர்கள் சம எண்ணிக்கையிலான பத்திரிகைக் கட்டுரைகளை வெளியிட வேண்டும் என்று அவை தேவைப்படுத்தின. 2025 வரைவு விதிமுறைகள் முந்தைய அளவுகோல்களை மீண்டும் கொண்டு வந்துள்ளன. இந்த விதிமுறைகள் கல்லூரி ஆசிரியர்களை நிலை 14-க்கு பதவி உயர்வுகளுக்கான வெளியீட்டுத் தேவையிலிருந்து விலக்கு அளித்தன. விமர்சனங்களை எதிர்கொண்ட போதிலும் UGC 2018 கொள்கையை நிறைவேற்றியது. இந்த சமீபத்திய மாற்றங்கள், கல்வி இதழ்களின் கல்வி ஆராய்ச்சி மற்றும் நெறிமுறைகளுக்கான கூட்டமைப்பு (Consortium for Academic Research and Ethics(CARE)) பட்டியலை கலைப்பதோடு, அறிமுறை சார்ந்த வெளியீட்டு தரநிலைகளுக்கு சீரற்ற மற்றும் கவனக்குறைவான அணுகுமுறையைக் காட்டுகின்றன.


அளவுகோல்களின் நிலையில் ஏற்படும் இந்த ஒழுங்கற்ற மற்றும் அடிக்கடி ஏற்படும் மாற்றங்கள் கல்வித் தொழில் திட்டங்களை சீர்குலைத்து, கற்பித்தல் மற்றும் ஆராய்ச்சியில் நீண்டகால முதலீட்டை ஊக்கப்படுத்துகின்றன. நியாயமான சிகிச்சையின் உத்தரவாதம் இல்லாமல், ஆசிரியர்கள் நிர்வாகிகளின் விருப்பத்திற்கு ஆளாக நேரிடும். மேலும், ஒழுங்குமுறை தடைகள் தண்டனை மற்றும் ஒரு வகையான தணிக்கைக்கு ஒத்ததாகத் தெரிகிறது. ஒரு ஒழுங்குமுறை அமைப்பு நியாயத்தன்மை, உறுதிப்பாடு, தொலைநோக்குப் பார்வை மற்றும் முன்கணிப்பு ஆகியவற்றின் கொள்கைகளை உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.


தேசிய கல்விக் கொள்கை (National Education Policy (NEP)) 2020 உயர்கல்வி ஒழுங்குமுறையில் ஒரு பெரிய மாற்றத்தை முன்மொழிந்தது. UGC-ஐ கலைத்துவிட்டு அதை இந்திய உயர்கல்வி ஆணையத்துடன் (Higher Education Commission of India (HECI)) மாற்ற பரிந்துரைத்தது.


தேசிய கல்விக் கொள்கை (NEP) உயர்ந்த இலக்குகளை நிர்ணயித்தது. ஆனால், தேவையான சட்டங்களை இயற்றுவதிலும் தேவையான மாற்றங்களைச் செய்வதிலும் தாமதம் காரணமாக இவை அடையப்படவில்லை. இதற்கிடையில், UGC இன்னும் அதிகாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த நடவடிக்கைகளை ஆதரிக்க எந்த சட்ட கட்டமைப்பும் இல்லாவிட்டாலும், அது புதிய வழிகாட்டுதல்களை வெளியிடுகிறது மற்றும் உயர்கல்வி நிறுவனங்களுக்கு (higher education institutions (HEIs)) சீர்திருத்தங்களை மேற்கொள்கிறது.


உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் (Higher Education Institutions (HEI)) ஆசிரியர்களின் ஆட்சேர்ப்பு, பதவி உயர்வுகள் மற்றும் சேவை நிலைமைகளுக்கான விதிமுறைகள் பொதுவாக மத்திய ஊதியக் குழுக்களின் (Central Pay Commissions) பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் ஊதிய அமைப்பு திருத்தங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. 2025 வரைவு விதிமுறைகளின் பிரிவு 1.3, "இவை அறிவிப்பு தேதியிலிருந்து அமலுக்கு வரும். இருப்பினும், ஊதிய திருத்தம் செயல்படுத்தப்படும் தேதி ஜனவரி 1, 2016 ஆகும்" என்று கூறுகிறது. குறிப்பிடப்பட்ட தேதி ஏழாவது ஊதியக் குழுவைக் (7th Pay Commission) குறிக்கிறது. ஏழாவது ஊதியக் குழுவின் அமலாக்கத் தேதி இங்கே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது, இது நகலெடுக்கப்பட்டதை வெளிப்படுத்துகிறது.


உயர் கல்வி நிறுவனங்களில் (HEIs) ஆசிரியர் காலியிடங்களை நிரப்ப வேண்டும் என்ற நீண்டகால கோரிக்கை உள்ளது. இருப்பினும், பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்களில் நடைபெறும் ஆட்சேர்ப்புகள், இந்தியாவில் ஜனநாயகம் மற்றும் சிறப்பின் முக்கிய இயக்கமாக கல்வியை நம்புபவர்களிடையே கவலையை ஏற்படுத்துகின்றன. கூடுதலாக, "Not Found Suitable" (NFS), குறிப்பாக SC, ST மற்றும் OBC விண்ணப்பதாரர்களுக்கு அடிக்கடி பயன்படுத்துவது, பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் உறுதியான நடவடிக்கை என்ற கருத்துக்கு தீங்கு விளைவிக்கிறது. உயர்நிலை உயர் கல்விக் குழுக்கள் குறைந்து வருவதையும், அவற்றின் முந்தைய தரத்தை இழப்பதையும் பார்ப்பது கவலையளிக்கிறது. இதில், வளாக கலாச்சாரங்கள் பெருகிய முறையில் கடுமையாகவும் சட்ட விரோதமாகவும் மாறி வருகின்றன.


தற்போதைய ஆட்சி, உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் (HEIs) சித்தாந்த ரீதியான நியமனங்களைச் செய்து வருகிறது என்பது பரவலாக அறியப்படுகிறது. தகுதியான விண்ணப்பதாரர்களின் பற்றாக்குறை குறித்த கூற்றுக்கள் தவறாக வழிநடத்துகின்றன. ஆட்சியின் சித்தாந்தக் கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வேட்பாளர்களின் உண்மையான பற்றாக்குறை உள்ளது. தகுதியற்ற நபர்களின் சிறிய குழுக்கள் பல உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் பல நிர்வாகப் பதவிகளை வகிக்கின்றன என்பதால் இது தெளிவாகிறது. சில சந்தர்ப்பங்களில், தனிநபர்கள் பல நிறுவனங்களின் பொறுப்பாளர்களாகவும் உள்ளனர். ஆட்சியில் வேட்பாளர்கள் இல்லாதபோதெல்லாம் அது பொருத்தமானதாகக் கருதும் விதிகள் மாறும். 2025 வரைவு ஒழுங்குமுறை இந்த மாற்றத்திற்கு மற்றொரு எடுத்துக்காட்டு ஆகும். அரசியலமைப்பு தரநிலைகளின் அடிப்படையில் முன்மொழியப்பட்ட விதிமுறைகளை மதிப்பீடு செய்வதே அரசாங்கத்திடமிருந்து நாம் எதிர்பார்க்கக்கூடிய குறைந்தபட்சமாகும்.


எழுத்தாளர் மாநிலங்களவையில் ராஷ்ட்ரிய ஜனதா தளக் கட்சியைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்.




Original article:

Share: