சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தம் (Indus Waters Treaty) குறித்த விளக்கம் : காலநிலை மாற்றம், மாறிவரும் நீர் மேலாண்மைத் தேவைகள் மற்றும் தற்போதைய பாதுகாப்பு கவலைகள் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, 1960-ம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தை மறுபேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என்று இந்தியா கூறுகிறது.
கடந்த ஆண்டு, பஹல்காமில் (Pahalgam) நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களைத் தொடர்ந்து, சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தை இந்தியா "நிறுத்தி வைத்துள்ளது" (in abeyance) என்பது குறித்து, கடந்த சில வாரங்களாக பாகிஸ்தானிடமிருந்து பல தலைவர்கள் கடுமையான பொது அறிக்கைகளை வெளியிட்டுள்ளனர். பாகிஸ்தான் கடந்த மாதம் இந்த ஒப்பந்தம் தொடர்பாக ஒரு 'சர்வதேச' மாநாட்டையும் ஏற்பாடு செய்தது. இந்த மாநாட்டில், சிந்து நதிப் படுகையில் உள்ள ஆறுகளின் நீரோட்டம் தடைபட்டால் போர் மற்றும் பிற விளைவுகள் ஏற்படும் என்று மூத்த அமைச்சர்கள் மற்றும் முக்கியத் தலைவர்கள் எச்சரித்தனர்.
இதற்கிடையில், ஒப்பந்தத்தைத் திருத்தி மறுபேச்சுவார்த்தை நடத்துவது தொடர்பாக இந்தியா அனுப்பிய இரண்டு அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகளுக்கு பாகிஸ்தான் இன்னும் பதிலளிக்கவில்லை.
எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதத்திற்கு பாகிஸ்தான் தொடர்ந்து ஆதரவளிப்பதால் எழும் அசாதாரணமான பாதுகாப்புச் சூழ்நிலையைச் சமாளிப்பதற்கான ஒரு விதிவிலக்கின் நடவடிக்கையாக இந்த ஒப்பந்தத்தை நிறுத்தி வைக்கும் முடிவு இருந்தாலும், இந்த ஒப்பந்தத்தைத் திருத்தவோ அல்லது மறுபரிசீலனை செய்யவோ இந்தியா விடுத்துள்ள கோரிக்கையில், வித்தியாசமானதோ அல்லது வழக்கத்திற்கு மாறானதோ அல்ல. இதுபோன்ற பல சர்வதேச எல்லைகளைக் கடந்து பாயும் ஆறுகளின் நீரைப் பகிர்ந்துகொள்வது தொடர்பான பல ஒப்பந்தங்களில், குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் ஆய்வு செய்வதற்கான உள்ளமைக்கப்பட்ட விதிகள் உள்ளன.
2016-ம் ஆண்டு உரி (Uri) பகுதியில் நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, உண்மையில் தொடங்கிய தற்போதைய மோதலுக்குப் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தத்தை மறுஆய்வு செய்து புதுப்பிக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை, பாகிஸ்தானிய நிபுணர்களும் அறிஞர்களும்கூட வலியுறுத்தி வந்துள்ளனர். இருப்பினும், இந்த ஒப்பந்தத்தில் திருத்தம் அல்லது மறுபேச்சுவார்த்தை நடத்தக் கோரி இந்தியா விடுத்துள்ள கோரிக்கையே, இரு தரப்பிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்ட முதல் அதிகாரப்பூர்வ நடவடிக்கையாகும்.
நதி அமைப்புகள் மாற்றத்திற்கு உட்பட்டவை (Dynamic systems)
நதி அமைப்புகள் என்பவை தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருக்கும் தன்மையைக் கொண்டவை. நதியின் நீரோட்டமும் நீர் பயன்பாடும் மாறும்போது, இந்த நீரைச் சார்ந்திருக்கும் மக்களின் எண்ணிக்கையில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கங்கள், புதிய நீர் மேலாண்மைத் தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் நடைமுறைகளின் வருகை, அத்துடன் மேம்பட்ட தரவு மற்றும் அறிவியல் அறிவு வளர்ச்சி ஆகியவை இதற்கு முக்கியக் காரணங்களாகும். எனவே, இந்த ஆற்றுநீரின் மேலாண்மை என்பது ஒரு நிலையான ஏற்பாடாக இருக்க முடியாது.
2013-ம் ஆண்டு ஆய்வின்படி, உலகளவில் 113 எல்லை தாண்டிய நதி அமைப்புகளை உள்ளடக்கிய, குறைந்தது 250 தனித்தனி எல்லை தாண்டிய நதிநீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்கள் உள்ளன. இவற்றில் எத்தனை ஒப்பந்தங்களில் மறுஆய்வு அல்லது புதுப்பித்தலுக்கான உள்ளமைக்கப்பட்ட விதிகள் உள்ளன என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் காலப்போக்கில், இந்த ஒப்பந்தங்கள் கூடுதல் நெறிமுறைகள், திருத்தங்கள், நீர்வழிப் போக்குவரத்து ஒப்பந்தங்கள் அல்லது தரவுப் பகிர்வு ஏற்பாடுகள் அல்லது பிற கூட்டுறவு வழிமுறைகளுக்கு வழிவகுத்தன. இதன் விளைவாக, மொத்த ஒப்பந்தங்களின் எண்ணிக்கை 688-ஆக உயர்ந்துள்ளது என்று அந்த ஆய்வு கூறுகிறது.
அமெரிக்காவின் ஓரிகான் மாநிலப் பல்கலைக்கழகத்தால் (Oregon State University) பராமரிக்கப்படும் சர்வதேச நன்னீர் ஒப்பந்தங்கள் தரவுத்தளத்தின்படி, இந்த எண்ணிக்கை தற்போது 800-ஐத் தாண்டியுள்ளது. புதிய கள யதார்த்தங்களைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் இந்த ஒப்பந்தங்களில் பல தொடர்ந்து மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு புதுப்பிக்கப்படுகின்றன என்பதற்கு இது ஒரு சான்றாகும்.
இந்தியாவின் மற்றொரு முக்கிய எல்லை தாண்டிய நதி ஒப்பந்தமான, கங்கை நதி தொடர்பாக 1996-ல் வங்கதேசத்துடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தம், 30 ஆண்டுகள் செல்லுபடியாகும் காலத்தைக் கொண்டுள்ளது. அதன்பிறகு அது புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும். இந்த ஒப்பந்தம் இந்த ஆண்டு புதுப்பிக்கப்பட வேண்டியுள்ளது.
சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் பெரும்பாலும் ஒரு நிரந்தரமான, நிலையான ஒப்பந்தமாகப் பார்க்கப்பட்டாலும், அது அவ்வாறு இல்லை. இந்த ஒப்பந்தத்தின் இரண்டு விதிகள், புதிய சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப அதை மாற்றியமைக்க அனுமதிக்கின்றன. பிரிவு-VII (Article VII), இரு நாடுகளின் நிரந்தர சிந்து நதி ஆணையங்கள் (Permanent Indus Commissions (PICs)), பரஸ்பர ஒப்பந்தம் மற்றும் ஒத்துழைப்பின் மூலம் புதிய வடிகால் அல்லது பிற பொறியியல் பணிகளை மேற்கொள்ள அனுமதிக்கிறது. இந்த விதி இதுவரை பயன்படுத்தப்படவில்லை. மேலும், பிரிவு-XII (Article XII) ஆனது, ஒப்பந்தத்தின் விதிகளை "காலத்திற்கேற்ப திருத்துவதற்கு" வழிவகை செய்கிறது. ஆனால் அதுவும் மற்றொரு அரசாங்க அளவிலான ஒப்பந்தத்தின் மூலமாக மட்டுமே சாத்தியமாகும். இந்தியா இந்த விதியைப் பயன்படுத்தி, ஒப்பந்தத்தைத் திருத்தவோ அல்லது முழுமையாக மறுபேச்சுவார்த்தை நடத்தவோ கோரி பாகிஸ்தானுக்கு அறிவிப்புகளை அனுப்பியுள்ளது.
1995-ல் இறுதி செய்யப்பட்ட, தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மேகாங் நதிநீர் ஒப்பந்தத்தைப் (Mekong River Agreement) போன்ற பல நவீன நதிநீர் பகிர்வு ஏற்பாடுகள், மிகவும் நெகிழ்வான நிறுவனக் கட்டமைப்புகளையும், மாற்றங்களைச் செய்வதற்கான எளிதான செயல்முறைகளையும் கொண்டுள்ளன. சிந்து நதி ஒப்பந்தத்தால் நிறுவப்பட்ட நிரந்தர சிந்து ஆணையம் (Permanent Indus Commission (PIC)), அதன் அமலாக்க முகமையாக மட்டுமே செயல்படும் அதே வேளையில், மேகாங் நதிநீர் ஆணையம் ஒரு கூட்டு நதிநீர் மேலாண்மை அமைப்பாகவும் செயல்படுகிறது. அது உண்மையான ஒப்பந்தத்தின் விதிகளை மாற்ற முடியாது. ஆனால், கூட்டுப் படுகை மேலாண்மை உத்திகள், தரவுப் பகிர்வு நெறிமுறைகள் மற்றும் நீரின் தர விதிகளை உருவாக்கவும் திருத்தவும் அதற்கு அதிகாரம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இதனுடன் ஒப்பிடுகையில், நிரந்தர சிந்து நதி ஆணையம் இதுவரை முக்கியமாக, சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்தின் விதிகள் செயல்படுத்தப்படுவதையும், அவை மீறப்படாமல் இருப்பதையும் உறுதி செய்வதிலேயே கவனம் செலுத்தி வந்துள்ளது.
போதுமானதாக இல்லாத ஒப்பந்தம்
தற்போதைய மோதல் சூழலுக்கு முன்பிருந்தே, 1950-களில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையே நிலவிய ஒரு தனித்துவமான சூழ்நிலையின் விளைவாக உருவான சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம், சமகால நீர் மேலாண்மை சவால்களை எதிர்கொள்ளப் போதுமானதாக இல்லை என்பது பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தது. காலநிலை மாற்றம் ஒரு கூடுதல் சவாலாக உருவெடுத்திருப்பது மட்டுமே இங்குள்ள பிரச்சனை அல்ல. 1990-களுக்கு முன்பு பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்பட்ட எந்தவொரு ஒப்பந்தமும் காலநிலை மாற்றத்தைக் கருத்தில் கொண்டிருக்க முடியாது.
ஆனால், நவீன ஒருங்கிணைந்த நீர் மேலாண்மை நடைமுறைகளின் வேறு பல முக்கிய கூறுகளும் இந்த ஒப்பந்தத்தில் விடுபட்டுள்ளன. உதாரணமாக, மேற்பரப்பு நீரைப் போலவே எல்லைகளைக் கடந்து இணைந்திருக்கும் நிலத்தடி நீர் வளங்களைப் பற்றி இதில் குறிப்பிடப்படவில்லை.
மேலும், இதில் நீரின் தரத்தைப் பேணுவதற்கோ அல்லது ஆறுகளில் சுற்றுச்சூழல் நீரோட்டத்தைப் பராமரிப்பதற்கோ எந்த ஏற்பாடுகளும் இல்லை. உதாரணமாக, இந்த ஒப்பந்தத்தின்கீழ் இந்தியா முழுமையான கட்டுப்பாடு கொண்டுள்ள கிழக்கு ஆறுகளில், இந்தியா அதிக அளவில் நகராட்சி மற்றும் கழிவுநீர்க் கழிவுகளைக் கொட்டுவதாகவும், இது பாகிஸ்தானின் மண் மற்றும் நீரின் தரத்தைப் பாதிக்கிறது என்றும் பாகிஸ்தான் பலமுறை புகார் கூறியுள்ளது.
இந்தப் பிரச்சினைகள், சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்திற்கு மட்டுமே உரியவை அல்ல. அக்காலகட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பெரும்பாலான நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்களில் இத்தகைய அம்சங்கள் இடம்பெறவில்லை. இருப்பினும், சிந்து நதி நீர் ஒப்பந்தத்தைப் புதுப்பிப்பதிலோ அல்லது திருத்துவதிலோ உள்ள சிரமங்கள் தற்போது ஒரு பிரச்சினையாக மாறியுள்ளன.
சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் (Indus Waters Treaty) மற்ற நதிநீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்களிலிருந்து வேறுபடும் மற்றொரு அம்சம் அதன் நீர் ஒதுக்கீட்டு முறையாகும். பெரும்பாலான நீர் பகிர்வு ஒப்பந்தங்கள், ஆறுகளிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு நீரையோ அல்லது நீரோட்டத்தின் குறைந்தபட்ச சதவீதத்தையோ அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் கிடைக்கச் செய்வதை உறுதி செய்கின்றன. சிந்து நதிநீர் ஒப்பந்தம் என்பது, முழு நதிகளும் ஒரு தரப்பினருக்கோ அல்லது மற்றொரு தரப்பினருக்கோ ஒதுக்கப்பட்ட ஒரு ஒப்பந்தத்திற்கு அரிதான உதாரணமாகும். அதனால்தான் இது ஒரு பகிர்வு ஏற்பாடு என்பதைவிட, பெரும்பாலும் ஒரு பிரிவினை ஒப்பந்தம் என்று விவரிக்கப்படுகிறது. நதிகளை முழுமையாகப் பிரித்து ஒதுக்கும் இந்த முறையே, கூட்டு நதிப் படுகை மேலாண்மைத் திட்டங்களை (joint river basin management) உருவாக்குவதில் பெரிய அளவில் ஆர்வம் காட்டப்படாததற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
ஒப்பந்தத்தைத் திருத்துவதற்கோ அல்லது மறுபரிசீலனை செய்வதற்கான நடைமுறை, பொது அறிவு சார்ந்ததாகவும் வலுவானதாகவும் உள்ளது. ஐஐடி காந்திநகரைச் (IIT Gandhinagar) சேர்ந்த இந்திய ஆராய்ச்சியாளர்களான விமல் மிஸ்ரா மற்றும் உர்மின் வேகட் ஆகியோர் மேற்கொண்ட சமீபத்திய ஆய்வு ஒன்று, சிந்துப் படுகையில் நீர் இருப்பு மீது காலநிலை மாற்றம் எவ்வாறு மாறுபட்ட தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது என்பதைக் காட்டியது. உதாரணமாக, கிழக்கு நதிகளின் படுகைகளில் கடந்த 70 ஆண்டுகளில் ஆண்டு மழைப்பொழிவு 20% குறைந்துள்ளது. அதேசமயம், மேற்கு நதிகளின் படுகைகளில் மழைப்பொழிவு பெரும்பாலும் மாறாமல் உள்ளது.
தற்போதைய நிலையில், இந்த ஒப்பந்தம் சிந்து நதிநீரை மிகவும் திறனற்ற முறையில் பயன்படுத்துவதற்கு வழிவகுக்கிறது. மேலும், மாறிவரும் தேவைகளையும் கோரிக்கைகளையும் இது கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கிறது. ஒப்பந்தத்தை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் கோரிக்கையானது, அதை நிறுத்தி வைக்கும் அதன் முடிவிலிருந்து தனித்துத்தான் பார்க்க வேண்டும். உண்மையில், இந்த ஒப்பந்தம் இனிமேலும் நிறுத்தி வைக்கப்படவில்லை என்பதை பாகிஸ்தான் உறுதி செய்துகொள்வதற்கு, மறுபரிசீலனைக்கு ஒப்புக்கொள்வதே மிகவும் நம்பகமான வழியாக இருக்கக்கூடும்.
Original Link: Indus Waters Treaty: Why India wants to renegotiate the pact with Pakistan.