VB-G RAM G திட்டமானது, இந்தியாவில் வேலைவாய்ப்பிற்கு உத்தரவாதம் அளித்த ஒரே அமைப்பை பலவீனப்படுத்தியுள்ளது. இந்த மாற்றத்தால் யாருக்குப் பலன் என்பது, இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ஆளும் வர்க்கத்தினர் பதிலளிக்க வேண்டிய ஒரு கேள்வியாகும்.
பாஜக அரசின் முதன்மைத் திட்டமான 'வளர்ந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாதத் திட்டம் (கிராமப்புறம்)' (VB-G RAM G) குறித்த அரசின் பிரச்சாரத்தை அல்லது பிம்பத்தை கேள்விக்குள்ளாக்க, தெளிவான உண்மைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரே ஒரு செய்தித்தாள் அறிக்கை போதுமானதாக இருந்தது.
தற்போது ரத்து செய்யப்பட்ட மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டத்தின் (Mahatma Gandhi National Rural Employment Guarantee Act (MGNREGA)) மேம்படுத்தப்பட்ட பதிப்பே 'வளர்ந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாதத் திட்டம் (கிராமப்புறம்)' (VB-G RAM G) என்று மத்திய அரசு கூறுகிறது. 'உத்தரவாத வேலை' (guaranteed work) நாட்கள் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், கிராமப்புற இந்தியா முழுவதும் இது பரவலாகச் செயல்படுத்தப்படும் என்றும், மத்திய அரசால் 'இதுவரை இல்லாத அதிகபட்ச' நிதி ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டுள்ளதாகவும், மேலும் மாநிலங்களிடமிருந்து கூடுதலாக 40 சதவீத நிதி ஒதுக்கீடு பெறப்பட்டுள்ளதாகவும் அரசு கூறுகிறது. இந்தக் கூற்றுகளின் அடிப்படையில், தொழிலாளர்கள் தங்கள் முழுமையான 125 நாள் உத்தரவாத வேலையைப் பெறுவதற்காகப் பெருமளவில் பணித்தளங்களுக்கு வருவார்கள் என்று கருதுவது இயல்பானதுதான். ஆனால், யதார்த்தம் இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்டதாக உள்ளது.
VB-G RAM G திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்ட முதல் மாதத்திலேயே, வழங்கப்படும் வேலையின் அளவில் கடுமையான சரிவு ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், இது கடந்த ஆண்டின் இதே காலகட்டத்துடன் ஒப்பிடும்போது கிட்டத்தட்ட 50 சதவீதம் குறைவாக உள்ளதாகவும் அரசின் சொந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் காட்டுவதாக இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் அறிக்கை ('ஆகஸ்ட் 10 வெளியான, அதன் முதல் மாதத்தில் விபி-ஜி ராம் ஜி திட்டத்தில் கிராமப்புற வேலைகளில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் கிட்டத்தட்ட 50% சரிவு') வெளிப்படுத்துகிறது.
டிசம்பர் 19 அன்று மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உறுதிச் சட்டம் (MGNREGA) ரத்து செய்யப்பட்டு, அதற்குப் பதிலாக VB-G RAM G திட்டம் கொண்டுவரப்பட்டதிலிருந்து, மாதந்தோறும் உருவாக்கப்படும் வேலைவாய்ப்பு என்ற முக்கிய அளவீடு உன்னிப்பாகக் கவனிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஜூன் மாதம் தேசிய ஊரக வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதச் சட்டம் சங்கர்ஷ் மோர்ச்சா (NREGA Sangharsh Morcha), விவசாயத் தொழிலாளர் சங்கங்கள் மற்றும் தொழிலாளர் உரிமை அமைப்புகள் இணைந்து நடத்திய செய்தியாளர் சந்திப்பில், 2025-ம் ஆண்டின் இதே காலகட்டத்துடன் ஒப்பிடுகையில், 2026-ம் ஆண்டின் ஜனவரி முதல் ஜூன் வரையிலான காலகட்டத்தில் வழங்கப்பட்ட மொத்த வேலை நாட்கள் சுமார் 335.4 மில்லியனிலிருந்து 215.2 மில்லியனாக, அதாவது 35.8% சரிந்துள்ளது என்பதைத் துறைசார் புள்ளிவிவரங்கள் மூலம் காட்டப்பட்டது. கடந்த மூன்று ஆண்டுகளின் சராசரியுடன் ஒப்பிடும்போதும் இதேபோன்ற சரிவைக் காண முடிகிறது.
இந்த சரிவு சுட்டிக்காட்டப்பட்டபோது, ஜூலை 1 முதல் புதிய சட்டம் அமல்படுத்தப்பட்டவுடன் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்று அரசாங்கம் உறுதியளித்தது. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் அறிக்கை காட்டுவது போல, கடந்த ஆண்டின் இதே காலகட்டத்துடன் ஒப்பிடுகையில், ஜூலை மாதத்தில் வழங்கப்பட்ட வேலை நாட்கள் மேலும் குறைந்து, கிட்டத்தட்ட 50 சதவீதத்தைத் தாண்டியுள்ளது. வேலைக்குச் செல்லும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கையும் 50 சதவீதம் குறைந்துள்ளது. பரவலான வேலையின்மை மற்றும் வறட்சியால் ஏற்பட்ட துயரத்தால் தற்போது தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு நாட்டில் இது நிகழ்ந்துள்ளது.
125 நாட்கள் உத்தரவாதமான வேலைவாய்ப்பு என்ற கருத்தே ஒரு வெற்று வாக்குறுதி. இந்த இழப்பினால் மக்களுக்கும் கிராமப்புறக் குடும்பங்களுக்கும் ஏற்படும் மனித இழப்பைக் கற்பனை செய்து பார்ப்பதே கடினம். ஒவ்வொரு வேலை நாளும் முக்கியமானது. வேலை கோரும் ஒவ்வொரு குடும்பமும் முக்கியமானது. இந்த யதார்த்தத்தை லட்சக்கணக்கில், கோடிக்கணக்கில் செல்லும் தரவுகளாகவும் புள்ளிவிவரங்களாகவும் மாற்றுவது, மக்களின் உண்மையான வலியையும் துயரத்தையும் மறைத்துவிடக்கூடும்.
ஆளும் கட்சியைத் தவிர வேறு யாரும் இந்தப் புதிய சட்டத்தை வரவேற்கவில்லை. தொழிலாளர்கள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாநில அரசுகள், அரசியல் கட்சிகள், நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுக்கள் அல்லது நாடாளுமன்றத்திற்குள்ளேயேகூட எந்தவித ஆலோசனையும் இன்றி இது அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. எதிர்க்கட்சிகள், சட்டத்தைத் திரும்பப் பெற முடியாவிட்டாலும், ஆலோசனை மற்றும் மறுபரிசீலனைக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தபோதிலும், இந்தச் சட்டம் நாடாளுமன்றத்தில் வலுக்கட்டாயமாகத் திணிக்கப்பட்டது. இது உண்மையில் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்டத்தின் (MGNREGA) மேம்படுத்தப்பட்ட பதிப்பு என்று வலுவாக வலியுறுத்திய அதே வேளையில், அரசாங்கம் தனது பெரும்பான்மை பலத்தைப் பயன்படுத்தி எதிர்ப்புகளை மீறிச் செயல்பட்டது. விபி-ஜி ராம் ஜி (VB-G RAM G) திட்டமானது, மேம்படுத்தப்பட்ட ஊதியத்துடன் 125 நாட்கள் உத்தரவாதமான வேலைவாய்ப்பையும், சிறந்த டிஜிட்டல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அடிப்படையிலான கண்காணிப்பு மற்றும் விநியோகத்தையும் வழங்கும். தொழிலாளர் குழுக்கள், குடிமைச் சமூகம் மற்றும் எதிர்க்கட்சிகளிடமிருந்து தொடர்ந்து வலுவான எதிர்ப்புகள் இருந்தபோதிலும், மத்திய அரசு இந்தத் திருத்தப்பட்ட சட்டத்தில் விடாப்பிடியாக இருந்து, ஜூலை 1 அன்று இத்திட்டத்தை அமல்படுத்தியது.
இந்தியாவின் கிராமப்புறத் தொழிலாளர்களுக்கு ஒரு முழுமையற்ற ஆனால் மிக முக்கியமான வாழ்வாதாரத்திற்காக விளங்கிய 20 ஆண்டு கால வேலைவாய்ப்பு உத்தரவாதத்தைச் சீர்குலைக்கும் வகையில் பரப்பப்படும் கட்டுக்கதைகளைப் புரிந்துகொள்ள, புதிய சட்டத்தின் விதிகளையும் அதன் அமலாக்க விவரங்களையும் ஆராய்வது அவசியமாகும். அரசாங்கத்தால் பரப்பப்பட்ட குறைந்தது ஐந்து கட்டுக்கதைகள் உள்ளன. அவை, வேலைவாய்ப்பு உரிமையை வேண்டுமென்றே மற்றும் வஞ்சகமாகப் பலவீனப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும்போதே, அதை வலுப்படுத்துவதாக பாஜக வாதிட உதவுகின்றன.
125 நாள் குறித்த கருத்து : நாடு முழுவதும், VB-G RAM G திட்டத்தின்கீழ் வழங்கப்படும் கூடுதல் வேலை நாட்களை அரசு விளம்பரப்படுத்தியுள்ளது. விளம்பரப் பலகைகள், ரயில் நிலைய அறிவிப்புகள், வானொலி விளம்பரங்கள், பஞ்சாயத்துக் கூட்டங்கள், அதிகாரப்பூர்வ செய்திக் குறிப்புகள் மற்றும் முழுப் பக்க விளம்பரங்கள் இந்த அதிகரிப்பை மிகத் தீவிரமாக அறிவித்தன. இருப்பினும், நாட்டின் பெரும்பாலான பகுதிகளில், மக்கள் வேலையிலிருந்து திருப்பி அனுப்பப்படுகிறார்கள். மேலும் உத்தரவாதமான வேலைவாய்ப்பு வழங்கப்படுவதற்கான சான்றுகள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. மாநில அரசு 125 நாட்கள் வேலைக்கு "உத்தரவாதம்" அளிப்பதை கட்டாயமாக்கும் ஒரு சட்டத்தை மத்திய அரசு சாமர்த்தியமாக நிறைவேற்றியுள்ளது. ஆனால், தனக்கு வசதியாக வரையறுக்கப்பட்ட "நெறிமுறை ஒதுக்கீட்டிற்கு" (normative allocation) அப்பால் தேவைப்படும் பெரும் நிதி ஆதாரங்களை வழங்குவதற்கும், அதன் மூலம் "உத்தரவாதம்" என்று அழைக்கப்படுவதை உறுதி செய்வதற்கும் அது தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளவில்லை.
போதுமான ஒதுக்கீடு குறித்த கருத்து : இந்த ஆண்டு ரூ.95,000 கோடி என்ற மிகப்பெரிய ஒதுக்கீட்டைச் செய்துள்ளதாக மத்திய அரசு கூறியுள்ளது. மாநிலங்களின் கட்டாயப் பங்களிப்பான 40 சதவீத ஒதுக்கீட்டையும் சேர்த்தால், கிடைக்கும் மொத்த நிதி ரூ.1,55,000 கோடியாக இருக்கும். ஆனால், இது வெறும் கோட்பாட்டு அளவிலான ஒரு கணக்கு மட்டுமே. முதலில் வேலை வழங்கப்படாவிட்டாலும், இத்திட்டத்தைச் செயல்படுத்த மாநிலங்கள் ஊக்குவிக்கப்படாவிட்டாலும், ஒதுக்கப்பட்ட நிதி காகித அளவில் மட்டுமே இருக்கும். இந்த ஒதுக்கீட்டின் பின்னணியில் உள்ள சிக்கலான மற்றும் நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத செலவுப் பகிர்வு ஏற்பாடுகளுக்கு ஒரு நோக்கம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. அதாவது, மாநில அரசுகளுக்கோ அல்லது மக்களுக்கோ இத்திட்டம் தேவையில்லை என்ற பிம்பத்தை மத்திய அரசு உருவாக்கக்கூடும்.
அதிக ஊதியம் குறித்த கருத்து : மத்திய அரசு ஒரு நாளைக்கு ரூ.300 என்ற அடிப்படையில் குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை நிர்ணயித்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த குறைந்தபட்ச ஊதியம் பெரும்பாலான மாநிலங்களில் உள்ள குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைவிடக் குறைவாக இருப்பதுடன், ஜூன் 2018 விலை நிலவரப்படி ஒரு நாளைக்கு ரூ.375 என்ற பாஜக நியமித்த சத்பதி குழுவின் (Satpathy Committee) பரிந்துரையை விடவும் மிகவும் குறைவாக உள்ளது.
டிஜிட்டல் செயல்திறன் குறித்த கருத்து : தொழில்நுட்பத்தால் இயக்கப்படும் VB-G RAM G செயல்படுத்தும் முறையானது, நாடு முழுவதும் உள்ள தொழிலாளர்களுக்குப் பெரும் புறக்கணிப்பையும் வேதனையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. மின்னணு-வாடிக்கையாளர் விவர சரிபார்ப்பு (E-KYC) தேவைகளால் கோடிக்கணக்கான வேலை அட்டைகள் (job cards) நீக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவே, வேலைக்கு வரும் குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை ஏன் இவ்வளவு வியத்தகு முறையில் குறைந்துள்ளது என்பதை ஓரளவு விளக்கக்கூடும். மேலும், தேசிய நடமாடும் கண்காணிப்பு முறைமை (National Mobile Monitoring System(NMMS)) எனப்படும் முக அங்கீகார முறையானது, அனைத்து தடைகளையும் மீறி எப்படியாவது வேலை பெறுபவர்களுக்கும்கூட தொடர்ச்சியான புறக்கணிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஏறக்குறைய 11 கோடி பதிவுசெய்யப்பட்ட, சுறுசுறுப்பான தொழிலாளர்கள் ஒவ்வொருவரின் புகைப்படத்தையும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்கு "புவிசார் குறியீடு (geotagged) மற்றும் புவிசார் எல்லை" (geofenced) ஒரு நாளைக்கு இருமுறை எடுப்பது எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள அதிக கற்பனைத் திறன் தேவையில்லை. மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலை உறுதித் திட்ட (MGNREGA) தொழிலாளர்களே கோரியுள்ளபடி, இந்த கண்காணிப்பு மற்றும் வருகைப் பதிவு முறை ஒவ்வொரு அரசு ஊழியருக்கும் அமல்படுத்தப்பட வேண்டும். அப்போதுதான், ஒருவரின் சம்பளத்தையும் ஊதியத்தையும் திருடும் தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளால் துன்புறுத்தப்படுவது என்றால் என்ன என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
புதிய வளர்ந்த இந்தியா குறித்த கருத்து : VB-G RAM G திட்டத்திற்கு மாநிலங்களின் 40 சதவீதப் பங்களிப்பைக் கட்டாயமாக்குவதன் மூலம், கூட்டுறவு கூட்டாட்சியின் ஒரு புதிய காலகட்டத்தை அரசு கொண்டு வந்துவிட்டதாகக் கூறுகிறது. உண்மையில், மாநிலங்களின் ஒப்புதலைப் பெறாமல், VB-G RAM G திட்டத்தின்கீழ் திணிக்கப்பட்ட இந்த நிதி வழங்கும் முறையானது, இந்திய அரசியலமைப்பின் 258-வது பிரிவை மீறுவதாகும். ஒரு மத்திய சட்டத்தைச் செயல்படுத்துவதற்காக மாநிலங்கள் ஏற்க வேண்டிய எந்தவொரு நிதிச் சுமையையும் மத்திய அரசு ஏற்க வேண்டும் என்று இந்தப் பிரிவு வலியுறுத்துகிறது. ஆரம்பத்தில் எதிர்க்கட்சி மாநிலங்கள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தாலும், தற்போது அவை அனைத்தும் இணங்கிவிட்டதாகத் தெரிகிறது.
இத்தகைய அரசியல் பிம்பங்களை உருவாக்கும் நடவடிக்கைகளால் துயரமான மனித இழப்புகள் ஏற்படுகின்றன. அரசியல் எதிர்க்கட்சியும், உழைக்கும் ஏழைகளுடன் துணை நிற்கவேண்டிய தனது தார்மீகக் கடமையிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்டதாகத் தெரிகிறது. மேலும், வெறும் சத்தம் போடுவதைத் தவிர, வருந்தத்தக்க வகையில் பெரிதாக எதையும் செய்யவில்லை. மாநில அரசுகளும் உறுதியான நடவடிக்கைகளை எடுக்கவில்லை. அவை 'வளர்ந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாதத் திட்டத்தை (கிராமப்புறம்)' (VB-G RAM G) சட்டப்பூர்வமாக எதிர்க்கவும் இல்லை, தங்கள் மாநிலங்களில் வேலைவாய்ப்பை உத்தரவாதம் அளிக்கும் ஒரு மாற்றுச் சட்டத்தை இயற்றவும் முயற்சிக்கவில்லை. இதற்கிடையில், இந்தியாவின் மிகவும் கீழ்நிலை தொழிலாளர்கள், அவர்களில் பெரும்பாலோர் பெண்கள், இதற்கான விலையைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மேலும், முழுமையற்ற ஆனால் மிக முக்கியமான உயிர்நாடியாக விளங்கும் வேலை செய்வதற்கான உரிமையையும் இழந்து வருகிறார்கள். தெருக்களில் இறங்கிய இளைஞர்களின் போராட்டத்திற்குப் பின்னால், அவர்களுக்கு வேலையும் வேலைவாய்ப்பும் தேவை என்பதை ஆளும் கட்சி நினைவில் கொள்வது நல்லது. 'வளர்ந்த இந்தியா வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாதத் திட்டம் (கிராமப்புறம்)' (VB-G RAM G), இந்தியா கொண்டிருந்த ஒரே உத்தரவாத வேலைவாய்ப்புக் கட்டமைப்பைச் சிதைத்துவிட்டது. இதனால் யார் பயனடைகிறார்கள் என்பது, இந்தியாவின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரரீதியாக ஒருங்கிணைந்த ஆளும் வர்க்கத்தினர் பதிலளிக்க வேண்டிய ஒரு கேள்வியாகும்.
டே (Dey) மற்றும் ராய் (Roy) ஆகியோர் சமூக ஆர்வலர்கள் மற்றும் 'மஸ்தூர் கிசான் சக்தி சங்கதன்' (MKSS) அமைப்பின் நிறுவன உறுப்பினர்கள் ஆவர்.